source…unknown…

No one can hurt you without your consent

On the first day, as President Abraham Lincoln entered to give his inaugural address, just in the middle, one man stood up. He was a rich aristocrat . He said, “Mr. Lincoln, you should not forget that your father used to make shoes for my family .” And the whole Senate laughed; they thought they had made a fool of Abraham Lincoln.

But Lincoln and that type of people are made of a totally different mettle. Lincoln looked at the man and said, ” Sir I know that my father used to make shoes in your house for your family, and there will be many others here…. Because the way he made shoes; nobody else can. He was a creator . His shoes were not just shoes; he poured his whole soul in it. I want to ask you, have you any complaint? Because I know how to make shoes myself. If you have any com plaint
I can make another pair of shoes . But as far as I know, nobody has ever complained about my father’s shoes. He was a genius, a great creator and I am proud of my father”.

The whole Senate was struck dumb. They could not understand what kind of man Abraham Lincoln was. He was proud because his father did the job so well that not even a single complaint had ever been heard.

Moral of the story:

“No one can hurt you without your consent.”
” It is not what happens to us that hurts us. It is our response that hurts us.”
__._,_.___

source….THE HINDU 11 may 2012…..an article on the eve of MOTHERS DAY….value of joint family… you may like to read and share .

Natarajan
Mom, super mom…..
In this age of nuclear families, 84-year-old Thankamma Job, mother of 14, basks in the pride of having kept her large family together

Padua House on Beach Road in Fort Kochi is 100 years old. Its century old walls harbour untold tales and unseen times. But closer to our time, in 1974, it was bought by V.V. Job, a coir exporter from Alappuzha. His wife Thankamma and he moved into the beautiful mansion with their children and rechristened it Padua House. It was named after Saint Antony of Padua in whom the couple had immense faith. Soon after moving in they visited the shrine in Italy in thanksgiving. As if in blessing, the couple soon had more children and the big house started buzzing with their prattle. Thankamma Job has14 children.

Raising a family

With nuclear families being the order of the day, Thankamma’s parenting, bearing and raising the children, seems no mean task. She attributes it to God’s blessings.

She had her first baby, a boy, when she was 19. After that, she bore 13 more children with a gap of a year and a half between each. Soon the colonial bungalow was full of voices of little ones playing in the garden, of rooms filled with laughter and tears, of cricket balls crashing through window panes, of football ruining the manicured lawns, of laundry ranging from baby nappies to teenage trousers, of little feet playing hopscotch or screeches of joy having spied the den!

Today the children have grown into men and women with children and grandchildren of their own. A whole generation has moved on. And watching this transition, sitting pretty in her tharavadu, is Thankamma, the big mamma at 84, savouring every moment. She vouches that she is only an “instrument in the Lord’s hand to bring forth and raise the family.” Her faith and love makes her world go round perfectly. “I am very proud of all my children. They help each other, they love each other and they love me the most,” she says proudly. Her daughters-in-law and sons-in-law, too, are in the family mould. “They are God fearing,” she says happily, something she had always wished for.

Thankamma’s confinements were easy; the deliveries normal and at home. A midwife assisted her through them. On raising the little ones, she says, “I raised them on my Christian beliefs. Those days there were a lot of people to help. Nowadays it is difficult.”

Praying together

Her 50-year-old son Antony, who walks in, is received lovingly as, “my naughty one”. He recalls that his mum was strict and loving at the same time. A family rule of praying together in the morning and evening is followed till date. Thankamma played the perfect mother and homemaker, playing hostess to her husband’s business guests, minding over the children’s studies and monitoring the kitchen where the fires were always lit. “My mother was active in the Rotary, also in the Inner Wheel. She used to travel overseas with my father and actively participate in all affairs,” remembers Antony. “These days one is not allowed to beat children,” says Thankamma with disbelief, she not having spared the rod on her boys, when required. “Boys are naughtier,” she says and more difficult to handle. Her advice on strictness is to temper it down with love.

In 1977, recalls Thankamma, her whole family was under this one roof. It was the most beautiful time for her, having her entire family, eating, sharing, laughing and praying together. Xmas and New Year time were other big family affairs. Antony remembers, “When we were growing up, Fort Kochi was a party zone. The Mariner’s Hall used to swing with dances. We boys loved to go there but had to be back in time for midnight mass. Amma was very particular about that.” The boys followed the rule. At the stroke of 12, they were back with the family in prayer and soon rushed back to the dance. It was prayerful togetherness that bound them, or so they all believe. One year, the only one year, when Thankamma was away, the boys took the liberty to stay away at the dance. “That year my father passed away. We feel it was because we did not pray together,” says Antony.

Thankamma took the jolt in her stride, remaining a pillar of strength for her family. She is recently back from Bangalore after attending her great, granddaughter Priyanka’s graduation in medicine. She is proud and happy. The grand lady of parenting says, “It’s love that has kept us together. We are glued to each other.”

As the cliché goes, “Behind every successful man is a woman,” here Thankamma has been the guiding light for her children, grand and great grand children.

அம்மா என்றால் அன்பு…. அன்பு என்றால் அம்மா …

அம்மா என்ற சொல்லே ஒரு மந்திர மல்லவா !!!!!!

எந்திர மயமான இந்த உலகிலும் தானே ஒரு

எந்திரமாக என்றும் தன் குடும்பத்தில்

சுழலும் அம்மாவுக்கு முன்னால் மற்ற எந்திரமெல்லாம்

சும்மா!!!!!

ஊருக்கு ராஜாவானாலும் அம்மாவுக்கு அவன் ஒரு குழந்தைதானே !!!! -அவன்

பேருக்கு பின்னால் பல பட்டங்கள் இருந்தாலும் அவன் விட்ட முதல்

பட்டம் அவன் அம்மா செஞ்சு கொடுத்த காகித பட்டம் தானே !!!!!!!!!!!!!!

சட்டம் போட்டு அளந்து விலைக்கு வாங்க முடியுமா ஒரு அம்மாவின் அன்பை ?

அறுபது வயது ஆனாலும் ஆயிரம் பிறை கண்ட அம்மாவுக்கு அவனும் ஒரு

சிறு குழந்தைதானே !!!!

அம்மா என்ற உறவு விண்ணில் மறையும் நேரத்தில் அறுபது வயது

பிள்ளையும் தன் கண்ணில் நீர் மல்க நினைப்பது அம்மாவின் அன்பு

அரவணைப்பை …..அளவில்லா பாசத்தை ….ஒரு விலை இல்லா நேசத்தை …

எத்தனை இருந்தாலும் யாரால் நிரப்ப முடியும் ஒரு அம்மாவின் இடத்தை ?

அம்மா அம்மா என்று அவன் பிள்ளை தன் அம்மாவை கூப்பிட்டால் …

அம்மாவின் அறுபது வயது பிள்ளை…. எங்கே எங்கே என்று தன்

அம்மாவை அல்லவா தேடுகிறான் !!!!!!!

நடராசன் ..

I Fully endorse the views expressed by MR. MUTHIAH in his MADRAS MISCELLANY ON the integeration of public transport . I am of the firm opinion that facilities like METRO and MONO sans PROPER AND PUCCA interconnectivity between the existing public transport modes like city buses, EMU suberbun trains and MRTS will be of no use and serve no meaningful purpose in reducing congestion on our city road. I am sure CUMTA will understand the ground realities and findout ways and means for integerating the upcoming METRO RAIL with the existing public transport modes without any further loss of time…..
ANY further delay in this vital decision making will ultimately lead to chaos in city roads…. Because already METRO has occupied a chunk of available space in our public roads including arterial roads like Anna Salai….If we imagine a scenario where interconnectivity continue to remain a DREAM only, and all public transport continue to ply on parallel lines , even after commissioning of CHENNAI METRO TRANSPORT and MONO Lines , it will be a real nightmare for chennai people!!!!!!

CUMTA SHOUD TAKE A CALL RIGHT NOW ON THIS IMPORTANT ASPECT RATHER THAN WAITING FURTHER…. ARMED WITH SUITABLE LEGISLATIVE POWERS FROM 2010, CUMTA SHOUD WAKEUP ATLEAST NOW >>>>>>

I request likeminded chennaites and NGOS to spread this message and create an awareness in the Public Forum for making our chennai city road congestion free….

If there is will …there is way… that is what is the need of hour for CUMTA. Let us hope to realise our dream soon.

NATARAJAN

CHENNAI, May 6, 2012
Madras Miscellany: Integrating transport…IN THE HINDU
BY
S. MUTHIAH

I am told that legislation was passed in 2010 entitled the Chennai Unified Metropolitan Transport Authority Act and an organisation called CUMTA, in abbreviation, was set up. Its aim was to integrate the City’s bus, train, suburban railway, Metro Rail, MRTS — now it will have to include Monorail, I suppose — and bus services to make travel easy for passengers through an interconnectivity of these services that CUMTA will ensure. In the two years since the Act was passed, we have, however, been unable to get an interconnectivity in the existing services, namely, the Metropolitan bus service, suburban train services, MRTS and the mainline railway services. A single ticket for a journey in Greater Madras, assuring a hop, step and a jump between one service and another, remains a dream. Just as it has been for decades.

My words of despair above have been prompted by the latest news that a Chennai Comprehensive Transport Study plan (Yes, another one!) commissioned by the Chennai Metropolitan Development Authority has been handed over to CUMTA. This three-phase plan for Greater Madras envisages Rs. 82,000 crore (forget over-runs) being spent over the next decade and more, with nearly Rs. 53,000 crore targeted to be spent before 2015. The study promises that, with this expenditure, commuter comfort will be assured through an inter-connected urban transport system where every transport authority will not ignore the others but will work amicably with them for the common good. That’s manna for the dreams of commuters, with a promise that they will all be pleasant strongly implied.

Sadly, I tend to be sceptical about many of these studies and the promises they hold. Since I’m addicted to looking back, just let’s look at two short stretches of interconnectivity — or, rather, the lack of them — that I can remember ever since as a child I dreamed of being an engine-driver…and that was long, long ago, though over those decades I’ve heard it said often enough that Central Station and Egmore Station, as well as Beach Station and Royapuram Station, will be connected. Well, I’m still waiting.

Let’s look at the kind of wait I’m talking about. The Madras and Southern Mahratta Railway Company was formed in 1908 and took over Central Station which had been opened in 1873 by the Madras Railway Company and which had been made the MRC’s main station in 1907. The MRC’s Royapuram railway station had long before been inaugurated as the South’s first railway station in 1856.

Meanwhile, the Trichinopoly-headquartered South India Railway Company was established in 1890 and made Egmore Railway Station its northern terminus in 1908. With both stations opening just a year apart, that was when talk first began of linking Madras Central and Egmore. I’m still waiting for the link, just as I had 65 years ago when I had to travel from Colombo to the old undivided Punjab and back and had to hop stations in Madras!

As for that other link, Beach and Royapuram, it was in 1931 that the South Indian Railway began its Tambaram-Beach electric suburban train services. But how did/does the traveller get to Royapuram (for factories, in points north) which was still active in those days — and promises to be active again?

All these services now belongs the Southern Railway which took them over on April 1, 1951. And Southern Railways has been talking from time to time about all these linkages becoming a reality. They’re still talking. And the traveller is still waiting. Will the Southern Railway now get around to talking to CUMTA and will the travellers’ waiting end in a couple of decades?

*****

source…unknown…

Read it in Net .. let me share with you all

Natarajan.

There are many things that you can do to strengthen your relationships.
Often the most effective thing you can do involves saying just THREE WORDS…
When spoken sincerely, these statements often have the power to develop new friendships,
deepen old ones and even bring healing to relationships that have soured.
The following THREE WORDED phrases can be tools to help develop every relationship.

LET ME HELP:
Good friends see a need and then try to fill it.
When they see a hurt they do what they can to heal it.
Without being asked, they jump in and help out.

I UNDERSTAND YOU:
People become closer and enjoy each other more when the other person
accepts and understands them.
Letting your spouse know – in so many little ways – that you understand them,
is one of the most powerful tools for healing your relationship.
And this can apply to any relationship.

I RESPECT YOU:
Respect is another way of showing love.
Respect demonstrates that another person is a true equal.
If you talk to your children as if they were adults you will strengthen the bonds
and become closer friends. This applies to all interpersonal relationships.

I MISS YOU :

Perhaps more marriages could be saved and strengthened if couples simply and sincerely said to each other I miss you. This powerful affirmation tells partners they are wanted,needed, desired and loved.
Consider how important you would feel, if you received an unexpected phone call
from your spouse in the middle of your workday, just to say I miss you.

MAYBE YOU ARE RIGHT:
This phrase is very effective in diffusing an argument.
The implication when you say maybe you’re right is the humility of admitting,
maybe I am wrong. Lets face it. When you have an argument with someone,
all you normally do is solidify the other persons point of view.
They, or you, will not likely change their position and you run the risk of seriously
damaging the relationship between you.
Saying maybe you’re right can open the door to explore the subject more.
You may then have the opportunity to express your view in a way that is
understandable to the other person.

PLEASE FORGIVE ME:
Many broken relationships could be restored and healed if people would admit their mistakes and ask for forgiveness. All of us are vulnerable to faults, foibles and failures.
A man should never be ashamed to own up that he has been in the wrong,
which is saying, in other words, that he is wiser today than he was yesterdaY

I THANK YOU :
Gratitude is an exquisite form of courtesy.
People who enjoy the companionship of good,
close friends are those who do’nt take daily courtesies for granted.
They are quick to thank their friends for their many expressions of kindness.
On the other hand, people whose circle of friends is severely constricted often
do not have the attitude of gratitude.

COUNT ON ME:
A friend is one who walks in when others walk out.
Loyalty is an essential ingredient for true friendship.
It is the emotional glue that bonds people.
Those that are rich in their relationships tend to be steady
and true friends.
When troubles come, a good friend is there indicating
you can count on me.

I”LL BE THERE:
If you have ever had to call a friend in the middle of the night,
to take a sick child to hospital, or when your car has broken down
some miles from home, you will know how good it feels to hear the phrase
I”ll be there.
Being there for another person is the greatest gift we can give.
When we are truly present for other people, important things
happen to them and us.
We are renewed in love and friendship.
We are restored emotionally and spiritually.
Being there is at the very core of civility.

GO FOR IT :
We are all unique individuals.
Do’nt try to get your friends to conform to your ideals.
Support them in pursuing their interests, no matter how far out they seem to you.
God has given everyone dreams, dreams that are unique to that person only.
Support and encourage your friends to follow their dreams.
Tell them to go for it.

I LOVE YOU:
Perhaps the most important three words that you can say.
Telling someone that you truly love them satisfies a person
deepest emotional needs.
The need to belong, to feel appreciated and to be wanted.
Your spouse, your children, your friends and you, all need to hear
those three little words:” I love you.”

The three words mentioned above have got a tremendous effect in generating a positive energy and inturn building a solid and sweet relationship between friends and family circle. Let us try this technique!!!!

ONE more word not listed above …” SEE YOU SOON !!!..”…

NATARAJAN

FIRST DAY OF MAY IS OBSERVED A S LABOR DAY EVERY YAER… WE MUST KNOW THE BACKGROUND FOR THIS DAY…I READ IT IN A SITE … I AM SHARING IT WITH YOU ALL….

Natarajan

*தொழிலாளர் தினம்! (Labor Day ) உழைப்பாளர் தினம்!*
*உலகமெங்கும் ” மே ” மாதத்தில் தொழிலாளர் தினம் *
*கொண்டாடும்போது ஏன் ? அமெரிக்காவில்… கனடாவில் மட்டும் *
*செப்டெம்பர் மாதத்தில்….என்று பலர் புருவங்களை உயர்த்துகிறார்கள்?! *
**
*அவர்களுக்காக
தமிழ் உலகம் மூலம் இந்தக் கட்டுரை சமர்ப்பணம்…..!*
**
*இன்றைக்கு அரசாங்க அலுவலகமாகட்டும் அல்லது தனியார் தொழில் *
*நிறுவனமாகட்டும்காலையில் 8 மணிக்கு அல்லது 9மணிக்கு வேலைக்குப் *
*போனால் எட்டு மணி நேர வேலையை( கொட்டாவி விடுறது… குட்டித்தூக்கம் *
*போடுறது… சாப்பாடு…. டீக்கடையில் கொஞ்ச நேர அரட்டை… அலுவலக நேரத்தில் *
*ம்ம்ம்… அப்பறம் நேத்து அந்தப்படத்துக்கு டிக்கெட்
கெடச்சதா”, அமெரிக்காவில‌ எலெக்ச‌ன் என்னாச்சு?
த‌மிழ‌க‌ சினிமாவின் 75ம் ஆண்டுவிழாவுக்கு
ந‌டிக‌ர் ச‌ங்க‌ம் க‌ருணாநிதியையும் செய‌ல‌லிதாவையும்
அழைக்க‌ப் போகிறார்க‌ளாமே….”…. என்ற அலசல் நேரம் உட்பட )
ஹாயா முடிச்சுட்டு ஜோரா வீட்டுக்குத் திரும்பிடுறோம்.*
**
*மேனேஜரோ இல்ல மத்தவங்களோ மாலை 5 மணிக்கு அந்த ·பைலை கொஞ்சம்
பாத்துக் குடுக்க முடியுமா? என்று கேட்டால் இன்னைக்கு டயமாயிடுச்சு எல்லாம்
நாளைக்குத்தான் என்று ஜம்பமாகச் சொல்லிவிட்டு கிளம்பிவிட முடிகிறது. மீறிக்
கேட்டால் தகராறு… யூனியன், தொழிற்சங்கம் ஸ்டிரைக் என்ற மிரட்டல் எல்லாம்
கூட வெளிப்படும். காரணம். இன்றைக்கு 8 மணி நேர வேலை என்பது
உத்திரவாதப்படுத்தப்பட்ட ஒன்று.*
**
*நூறு… நூத்தம்பது வருஷத்துக்கு முன்பு என்றால் இப்படி எல்லாம் சொகுசாக
வேலை பார்க்க முடியுமா? 16மணி நேரம் 17 மணி நேரம் என்று உழைத்து
ஒடாய்த் தேய்ந்த நம் முன்னோர்கள் புயலெனப் பொங்கி எழுந்து உழைப்பவர்களூக்கு
உரிய உரிமை வேண்டும் என்று கண்ணீரும் செந்நீரும்
சிந்தியதால் தான் இன்றைக்கு நாம் 8 மணி நேர வேலை என்ற சுகத்தை
அனுபவிக்கிறோம். உரிய ஊதியம், சிறப்பு ஊதியம், சம்பளத்துடன் கூடிய விடுப்பு,
பிரசவகாலச் சலுகைகள், இன்ன பிறசலுகைகள் என்று சுகம் காண்கிறோம்.*
**
*அன்று…1863களில்…*
**
*அமெரிக்காவில் நியூயார்க் நகர வீதிகளில் 11 வயதுச் சிறுவன் ஒருவன்
கைகளில் நாளிதழ்களைச் சுமந்துகொண்டு விடிந்தும் விடியாத காலைப்
பொழுதுகளில் வாய் வலிக்கக் கத்தி விற்பான். கடைசி நாளிதழ் விற்றானதும்
தயாராகத் தோளில் தொங்கவிட்டிருக்கும் பையில் அவனது அடுத்த வேலை
ஆரம்பமாகிவிடும். அவசரவசரமாக அலுவலகம் போவோரை, அய்யா ஒங்க
ஷூவுக்கு கொஞ்சம் பாலீஷ் போட்டு விடுறேன், குடுக்குற காசைக் குடுங்கய்யா…”
என்ற கெஞ்சலோடு, அவனுடைய ஷூ பாலீஷ் வேலை நடக்கும். ஒருவாறு
இந்த வேலையை எல்லாம் முடித்துக்கொண்டு வெவ்வேறு தெருவில் உள்ள
நாலைந்து கடைகளுக்கு அடுத்தடுத்துச் சென்று பம்பரமாகக் கூட்டிப் பெருக்கி
அங்குள்ள பொருட்கள் மேலுள்ள தூசி துடைத்து ஒழுங்காக அடுக்கி
வைக்கவேண்டும். காலை நாலு மணிக்குத் துவங்கி பத்து
மணிக்குள் இத்தனை வேலைகளையும் முடித்துவிட்டு அப்பாடா என்று அவனால்
ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சு கூட விடமுடியாது.*
**
*ஒரு சில கடைகள், ஒரு சில அலுவலகங்கள் தருகிற கடிதங்களை
எடுத்துக்கொண்டு அந்தந்த முகவரியைத் தேடிக்கண்டுபிடித்து அந்தத்
தபால்களைப் பட்டுவாடா செய்யவேண்டும். இடைப்பட்ட நேரத்தில்
ஒரு ரொட்டியை வாயில் போட்டு தண்ணீர் குடித்து காலைக்கும்
மதியத்துக்குமான வயித்துப்பாட்டை சரி செய்துகொள்வான். இவ்வளவு பாடும்
அவனுடைய அம்மா மற்றும் ஆறு சகோதர சகோதரிகளுக்காக கால்களில்
சக்கரத்தைக் கட்டிக்கொண்டு பறந்த அந்தச் ஐரிஷ் சிறுவனின் பெயர்
பீட்டர் மெக் குரி ! ( Peter Mc Guire ) .*
**
*டிஸ்மிஸ்…*
**
*19ம் நூற்றாண்டுத் துவக்கத்தில் ஐரோப்பிய நாடுகளில் இருந்து புலம் பெயர்ந்து
வந்தவர்கள் நியூயார்க் நகரில் காலூன்றத் துவங்கிய நேரம். அவர்கள் தங்கள்
நாடுகளைவிட்டு வெளியேறி வேறு ஒரு சுவர்க்கபுரிக்குப் போகப்போகிறோம்
என்ற கனவோடு இவர்கள் நியூயார்க் நகரில் கால் பதித்தபோது அவர்களின்
கனவு நொறுங்கித்தான் போனது. ஆறு குடும்பங்கள் ஒரு குடும்பம் மட்டுமே
வசிக்கக்கூடிய ஒரு வீட்டில் நெருக்கியடித்து மூட்டை முடிச்சுகளாய்
மாறியிருந்தனர்.*
*இரவு எப்போது ஒழியும் என்று காத்திருந்தது போல விடிந்தும் விடியாத…
புலர்ந்தும்
புலராத வேளையில் வீட்டைவிட்டு வெளியேறும் இவர்களின்ஆயிரக்கணக்கான
குழந்தைகள் பீட்டரைப்போல வேலை தேடித் தெருக்களில் வலம் வந்தனர்.*
*இவர்களுக்குகிடைக்கும் வேலைகள் எளிய வேலைகள் அல்ல; வேலைத் தரம்
மிக மோசமாக இருந்தது. புலம் பெயர்ந்து வந்த ஆண்களும் பெண்களும்
குழந்தைகளும் 10 மணி நேரம், 12 மணி நேரம், 14 மணி நேரம் என்று
வேலை பார்க்க கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர். *
**
*இடைப்பட்ட நேரத்தில் சாப்பிடமிகக்குறைந்த நேரமே கொடுக்கப்பட்டது. *
*வேலை செய்யக்கூடிய நிலையில் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் *
*சரியான நேரத்துக்கு வேலைக்கு வராவிட்டால்
“டிஸ்மிஸ்” தான். உடல்நிலை சரியில்லை என்றாலும் அவர்களுக்கு
இரக்கம் காட்ட அங்கே யாரும் இல்லை. திண்ணை எப்போது காலியாகும்
என்பது போல வேலைஇல்லாமல் காத்திருக்கும் ஆயிரக்கணக்கானவர்கள்
இவர்கள் இடத்தைக் கைப்பற்றக் காத்துக்கிடந்தார்கள்.*
**
*தொழிற்சங்கம்…*
**
*பீட்டருக்கு 17 வயாதானபோது ஒரு பியானோ கடையில் வேலைக்குச்
சேர்ந்தான். இது அவன் பார்த்தமற்ற வேலைகளைவிடப் பரவாயில்லா
மலிருந்தது. இருந்தாலும் குறைந்த ஊதியத்தில் அதிக நேரம் வேலை
பார்க்கவேண்டிய சூழ்நிலையே இருந்தது. இரவு நேரங்களில்
பொருளாதாரம் மற்றும் சமூக சிந்தனை குறித்த வகுப்புகளுக்கும்
கூட்டங்களுக்கும் சென்றான்.*
**
*இதில் அவனைக் கவர்ந்த விஷயம் தொழிலாளர்களின்
வேலைத் தரம் பற்றியதாகும். நிச்சயமற்ற வேலைகளாலும், மிகக்
குறைந்த சம்பளத்தாலும், நீண்ட நேரம் வேலை பார்ப்பதாலும்
தொழிலாளர்கள் உற்சாகமிழந்து சலிப்புற்ற நிலையில்
களைப்படந்து போய் இருந்ததை பீட்டர் உன்னிப்பாக கவனித்தான்.
இந்த நிலை மாற என்ன செய்வது என்று தொழிலாளர்கள்
தங்களுக்குள் பேசிப்பேசி தீர்வு கிடைகாமல் உழல்வதையும் பீட்டர்
கவனிக்கத் தவறவில்லை. *
**
*தொழிலாளர்களின் வாழ்வில் ஒரு வசந்தமாக அந்த வசந்தகாலம் மலரத் துவங்கிய *
*1872ல் பீட்டர் நியூயார்க் நகரின் மூலைமுடுக்கிலிருந்த தொழிலாளரை எல்லாம் *
*ஒன்று படுத்தி தொழிலாளர்களுக்காகஒரு தொழிற் சங்கம் வேண்டும் என்று பேசிய *
*அவன் சொற்பொழிவுகளுக்கு கூட்டம் சேர்ந்தது. ஏப்ரல் மாதத்தில் நியூயார்க் நகரம்
*
*கண்டிராத வகையில் பீட்டர் தலைமையில் ஒரு லட்சம் தொழிலாளர்கள் திரண்டனர்.*
*நீண்ட வேலை நேரத்தைக் குறைக்கவேண்டும் என்ற அவர்கள் பேரணிக்
கோஷம் தொழிலதிபர்களுக்கு பேரிடியாக இருந்தது.*
*தொழிலாளர்களுக்கு ஒரு இயக்கம் தேவைதான் என்ற நிலையை இஇந்தப்
பேரணி ஏற்படுத்தியது. எதிர்காலத்தில் தொழிலாளர்களின் உரிமைகளைப்
பேணிக்காக்க ஆங்காங்கே தொழிர்சங்க அமைப்புகளையும் பேரமைப்பையும்
தோற்றுவிக்கவேண்டிய அவசியம் பற்றி தொழிலாளர்கள் மத்தியில் பீட்டர்
பேசிய பேச்சுகளுக்கு நல்ல வரவேற்பு இஇருந்தது.*
*வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் போக்கவும் அவர்களுக்கு நிவரணத்
தொகை வழங்கவேண்டுமென்றும் அரசிடம் கோரிக்கைகளை பீட்டர்
முன் வைத்தபோது அரசு அதை அலட்சியப்படுத்தியது. மாறாக ” பொது மக்களின்
அமைதிக்குப் பங்கம் ஏற்படுத்துகிற நபர் ” என்ற முத்திரை குத்தப்பட்டார்.
பீட்டர்
பார்த்த வேலையும் சில விஷமிகளால் பறிபோனது. தொழிலாளர்களை ஒன்று
படுத்தி இஇயக்கம் உருவாக்குவதில் முன்னிலும் முனைப்போடு ஊர் ஊராக
பயணம் செய்து தொழிலாளர்கள் மத்தியில் பேசி தொழிற்சங்கம்
துவங்கக் கோரினார்.*
**
*1881ல் பீட்டர் மிசூரி மாநிலத்தில் (Missouri State )
உள்ள செயிண்ட் லூயிஸில் குடியேறினார். அங்குள்ள தச்சுத் தொழிலாளர்களை
ஒன்று திரட்டி தொழிற்சங்கம் ஒன்றைத் துவக்கினார். தொடர்ந்து தேசிய அளவில்
ஒரு மாநாட்டை சிகாகோ நகரில் கூட்டி தேசிய அளவிலான தச்சுத் தொழிலாளர்
அமைப்பை உருவாக்கினார். இவ்வமைப்புக்கு பீட்டரையே பொதுச்செயலராகத்
தேர்ந்தெடுத்தனர்.*
**
*எட்டு மணி நேர வேலை…*
**
*இந்த ஒற்றுமையான தேசிய அளவிலான தொழிலாளர்இஇயக்கத்தைக் கண்ட
அமெரிக்க மாநிலங்களில் உள்ள பிற தொழிலாளர்களிடமும் ஒரு உற்சாகம்
பிறந்தது. காட்டுதீ போல பரவிய இஇந்த உற்சாகம் ஆலைத் தொழிலாளர்கள்,
பிற தொழில் நிறுவனங்களில் பணியாற்றும் தொழிலாளர்களும் ஆங்காங்கே
தொழிற்சங்கங்களை உருவாக்கி எல்லோரும் பீட்டரின் வழியில் 8 மணி நேர
வேலை, வேலைப் பாதுகாப்பு போன்ற சலுகைகளைக் கோரி கிளர்ச்சிகளில்
ஈடுபட்டனர். பீட்டர் மற்ற தொழிற்சங்கத்தினரோடு கூட்டுக் கூட்டங்கள்
நடத்தி செப்டம்பர் மாதத்தின் முதல் திங்கட்கிழமையை தொழிலாளர்களுக்கான
விடுமுறை நாளாக அறிவிக்க வேண்டுமென்று அரசை வற்புறுத்தும் வகையில்
தீர்மானம் ஒன்றைக் கொண்டுவந்தார். இஇந்த நாள் அமெரிக்கச் சுதந்திர
தின நாளுக்கும் நன்றி கூறும் நாளுக்கும் இடையில் அமையவேண்டுமென்றும்
குரல் கொடுப்போம் என்றார் பீட்டர்.*
**
*1882ம் ஆண்டு செப்டெம்பர் 5ம் நாள் திடீரென்று நியூயார்க் நகரில் 20 ஆயிரம்
பேர்கள் அடங்கிய
தொழிலாளர் தின பேரணி ப்ராட்வேயில் துவங்கியது. அவர்கள் தாங்கி வந்த பதாகைகளில்
” LABOR CREATS ALL WEALTH ” என்றும் “EIGHT HOURS FOR WORK, EIGHT HOURS
FOR REST, EIGHT HOURS FOR RECREATION !” என்ற வாசகங்கள் அமெரிக்கத்
தொழிலாளர்களை
வசீகரிக்கும் மந்திரச் சொல்லானது.*
**
*பேரணி முடிந்ததும் தொழிலாளர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக விருந்துண்டு
மகிழ்ந்தனர். அன்றிரவு வானவேடிக்கைகள் நியூயார்க் நகரையே வெளிச்ச
பூமியாக்கியது. இந்தவெளிச்சம் அமெரிக்கா முழுவதும் உள்ள தொழிலாளர்கள்
மனதில் பிரகாசித்தது. அரசு அறிவிக்காவிட்டால் என்ன? நமக்கு நாமே விடுமுறை
எடுத்துக்கொண்டு தொழிலாளர் தின பேரணி நடத்துவோம் என்று
ஒவ்வொரு மாநிலத் தொழிலாளர்களும் அடுத்த ஆண்டிலிருந்து
வேலைக்குச் செல்லாமல் தொழிலாளர் தினம் கொண்டாடினர்.*
**
*1894 ல்…..*
**
*அடிமேல் அடி வைத்தால் அம்மியும் நகரும் என்பார்களே அதுபோல
அரசாங்கம் ஒருவழியாக அறிவித்தது. 1894ல் காங்கிரசு ஓட்டளிக்கவே
அமெரிக்கக் கூட்டரசு செப்டெம்பர் மாத முதல் திங்கட்கிழமை நாளை
அரசு விடுமுறை நாளாக அறிவித்தது. இன்றைக்கு அமெரிக்கா, கனடா
நாடுகளில் செப்டெம்பர் முதல் திங்கட்கிழமையை தொழிலாளர் தினமாகக்
கொண்டாடுகின்றனர். பல மாநிலங்களில் தொழிலாளர் தினப் பேரணிகள்
கலை நிகழ்ச்சிகள் நடை பெறுவதும் தொழிலாளர்கள் கூட்டமாக
ஓரிடத்திற்கு பிக்னிக் போலச் சென்று உல்லாசமாகக் கழிப்பதும்
வருடந்தோறும் நடந்தேறுகிற நிகழ்வாகிவிட்டது. *
**
*அரசியல்வாதிகள்கூட தங்கள் இயக்க நடவடிக்கைகளை மூட்டை கட்டி
வைத்துவிட்டு இந்த நாளில் பேரணி நடத்துவதும் வழக்கமாகிவிட்டது.*
*பொதுவாக அமெரிக்கர்கள் தொழிலாளர் தினத்தை கோடைகாலத்தின்
கடைசி நீண்ட விடுமுறை நாளாகக் கருதி பீச்சுகளிலும் புகழ்பெற்ற
ஓய்விடங்களிலும் குவிந்து உல்லாசத்தின் உச்சிகளுக்குச் சென்று மகிழ்ச்சிக்
கடலில் நீந்துவது வழக்கம். *
O0Oசிகாகோ கலகம்O0O
*இவற்றுக்கெல்லாம் சிகரம் வைத்தாற்போல சிகாகோவில் ஹேய் மார்க்கெட் *
*பகுதியில் 1886ம் ஆண்டு 90,000 தொழிலாளர்கள் “எட்டு மணி நேர வேலை” *
*என்கிற பொது கோரிக்கைக்கு பேரணி ஒன்றை அமெரிக்கத் தொழிலாளர் *
*கூட்டமைப்பு “மே” மாதம் 4ம் தேதி ஏற்பாடு செய்தது.
சிகாகோவின் அந் நாள் மேயரும் அந்தப் பேரணியில் கலந்து கொண்டார். பேரணி *
*அமைதியாக நடந்து முடிந்து பொதுக்கூட்டம் ஹேய் மார்க்கெட்டில் *
*நடந்துகொண்டிருந்த வேளையில் மேயர் பொதுக்கூட்ட மேடையை *
*விட்டு வெளியேறியதும் அங்கிருந்த காவல் துறைத் தலைவர் *
*கூட்டத்தைக் கலைக்கத் தடியடி கண்ணீர் புகைக் குண்டுகளை *
*வீச…… தொழிலாளர் தரப்பிலிருந்த சிலர் போலீசாரிடமிருந்த *
*ஆபத்தான வெடிகுண்டுகளைக் கைப்பற்றி ஆயிரக்கணக்கில் *
*குவிக்கப்பட்டிருந்த போலீசார் மீதே வீச நூற்றுக்கணக்கான *
*காவலர்கள் காயமுற 66 காவலர்கள் உயிரிழந்தனர். 12க்கும் மேற்ப‌ட்ட‌ *
*தொழிலாள‌ர்க‌ள் இற‌ந்த‌ன‌ர். எண்ண‌ற்ற‌ தொழிலாள‌ர்க‌ள் காய‌முற்ற‌ன‌ர். *
**
*கிட்டத்தட்ட காவலர்கள் அதிக அளவில் உயிரிழந்த தொழிலாளர் போரட்டமாய்*
*அன்றைய தினம் அமைந்தது….தொழிலாளர்களின் மன உறுதி, போராட்ட வேகம்*
*எத்தகையது என்பதைக் கொஞ்சம் கற்பனைக் கன் கொண்டு பார்க்க இயலும்.
*
*காவலர்கள் களப்பலியானதும் காவலர்களின் சினம் முழுக்க *
*தொழிலாளர்கள் மீது திரும்ப நூற்றுக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் *
*கடுமையான காயங்களோடும் ஏழு தொழிலாளர்கள் இறக்கவும் நேரிட்டது. *
*இல்லிநாய்ஸ் கவர்னர் ஜான் கடுமையான விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டார். *
*அரசு ஏராளமான தொழிலாளர்கள் மீது வழக்குத் தொடுத்தது. இதன் மூலம் *
*தொழிற் சங்க அமைப்பை நசுக்கிடத் திட்டமிட்டது அரசு.தொழிலாளர்கள் *
*தலைவர்கள் சிலரை தூக்கிட்டு அரசு கொக்கறித்தது. ஆனால் நடந்தது வேறு.*
*பேரியக்கம்…
சிகாகோவில் நடைபெற்ற கலகம் உலகம் முழுக்க உள்ள தொழிலாளர்களைக் *
*கொதித்தெழ வைத்தது. இங்கிலாந்து, ஹாலந்து, ரஷ்யா, இத்தாலி, பிரான்ஸ், ஜெர்மனி
*
*மற்றும் ஸ்பெயின் நாட்டுத் தொழிலாளர்களின் கடும் கண்டனத்தைப் பெற்றதோடு *
*சிகாகோ கலகத்திற்கு காரணமான இல்லிநாய்ஸ் மாநில அரசினைக் கண்டித்து *
*கண்டன ஊர்வலங்கள் நடத்தினர்.
பாதிக்கப்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு நிதி உதவிடவும் வழக்கு நடத்தப் போதிய *
*நிதி அளித்திடவும் உலகெங்கும் உள்ள தொழிலாளர்கள் நிதி சேகரித்துக் கொடுத்தனர்.
*
*உலகெங்கும் தொழிலாளர் அமைப்புகள் உருவாகவும் உலகலாவிய பேரியக்கமாக மலர *
*சிகாகோ கலகம் காரணமாகிப் போனது.
அன்றைய ஜெர்மானியப் பிரதமர் பிஸ்மார்க்கும் தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவாக *
*நேசக்கரம் நீட்டியதும் தொழிலாளர் வரலாற்றில் மிக முக்கியமாய்
குறிப்பிடத்தக்கது. *
**
கனவும் நனவும்….
தொழிலாளர் ஒற்றுமையும், தொழிலாளர் இயக்க வலிமையும் இறுதியில்
“எட்டு மணி நேர வேலை” என்றஅரசின் அங்கீகாரத்தை வென்றெடுத்தன.
தொழிலாள வர்க்கத்தின் கனவு நனவானது 1888 ம் ஆண்டு மே மாதம்
1ம்தேதியாகும். முதலில் அமெரிக்காவிற்கும் கனடாவிற்கும் கிடைத்த அங்கீகாரம்
படிப்படியாக ஒவ்வொரு நாடும் பெறக் காரணமாய் அமைந்தது.
*
1889ல் பாரீஸ் மாநகரில் 400 சர்வதேச தொழிலாளர் பிரதிதிகள் கூடினர்.
உலகத் தொழிலாளர்களின் பல்வேறு நலத் திட்டங்களுக்கான அடித்தளமாக
அந்தக் கூட்டம் அமைந்தது. அதுமட்டுமல்ல. உழைப்பாளிகள் ஒன்று படவும்
அவர்தம் கோரிக்கைகள் வென்றெடுக்கக் காரணமான மே முதலாம் நாளை
உழைப்பாளர் தினமாக உலகெங்கும் கொண்டாடுவதென முடிவெடுத்தனர்.
1891ம் ஆண்டு மே1ம் தேதி முதன் முதலாக ரஷ்யா, பிரேசில் மற்றும்
அயர்லாந்தில் “மே” தினத்தைக் கொண்டாடினர். *
*
சைனாவில் 1920 லும், இந்தியாவில் 1927லும் (இந்தியாவில் கல்கத்தா,
சென்னை மற்றும் மும்பை ஆகிய நகரங்களில்) அமெரிக்காவில் “மே”
தினத்தன்று ஊர்வலங்கள் நடத்தினாலும் 1905ம் வருடத்திலிருந்து
வருடம்தோறும் செப்டம்பர் மாதம் முதல் திங்கள் கிழமையன்று தொழிலாளர்
தினமாக அரசு அறிவித்து கொண்டாடுகிறது.
கனடாவும் செப்டம்பர் மாதம் முதல் திங்கள்கிழமையையே
தொழிலாளர்தினமாக அங்கீகரித்து நடைமுறைப்படுத்தி வருகிறது.
என்ன ஒரு வருத்தமான செய்தி என்றால், அன்று
உண்மையிலேயே உழைப்பாளர்களால் கொண்டாடப்பட்டது!
இன்றைக்கு உழைப்பாளர்கள் கட்சி என்ற அடையாளத்துக்குள்
மறைந்து சடங்குத்தனமாக, சம்பிரதாயமாக நடப்பதுதான்!
தமிழகத்தில்…..
தமிழகத்தில் உழைப்போரே உயர்ந்தோர், உழைப்போருக்கே உலகம்
உடமைஎன்ற கொள்கையை தன் உயிர்மூச்சோடு இணைத்துக்கொண்டு
வாழ்ந்த சிங்காரவேலர் “மே” தினக் கொடியேற்றிக் கொண்டாடியதும்
1923ல் இந்துஸ்தான் லேபர் கிசான் கட்சி முகிழ்க்கவும், சிங்காரவேலரின்
இருப்பிடமே தலைமையிடமாகத் திகழ்ந்தவரலாறும் தொழிலாளர்கள்
மறந்துவிட முடியாத மாசற்ற உண்மையாகும்.*
*1908 ஆம் ஆண்டு தூத்துக்குடியில் நடைபெற்ற “கோரல் மில்’ தொழிலாளர்களின் *
*போராட்டம் குறிப்பிடத்தக்கது. 1918 ஏப்ரல் 27 அன்று “மெட்ராஸ் லேபர் யூனியன்’
*
*என்ற தொழிற்சங்கம் சென்னையில் உருவானது. இதுவே தமிழ்நாட்டில் அமைப்பு *
*முறையில் தொடங்கப் பெற்ற முதல் தொழிற்சங்கமாகும். *
*
இதன் தலைவராக வாடியாவும், செயலாளராக செல்வபதியும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.
இவர்களுக்கு உதவியாக திரு.வி.க., சர்க்கரைச் செட்டியார் மற்றும் சிங்கார வேலர்
ஆகியோர் செயல்பட்டனர். உயர் நீதிமன்றத்திற்கு எதிரேயுள்ள கடற்கரையில் இவர்
தலைமையிலும், திருவல்லிக்கேணி கடற்கரையில் கிருஷ்ணசாமி சர்மா
தலைமையிலும் மேதினக் கூட்டங்கள் நடைபெற்றன.
1889லிருந்து தொழிலாளர் விடுமுறை தினமாக மே முதல் நாளை
இந்தியாவும் எகிப்தும் அறிவித்ததாக ஊர்ஜிதம் செய்யப்படாத தகவல்கள்
தெரிவிக்கிறது.சிங்கப்பூர் மே தினத்தை உழைப்பாளர் தினமாக
கொண்டாடுவதைவழக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
போராடுவோம், போராடுவோம்…வெற்றி கிட்டும்வரை போராடுவோம்!
இப்படை தோற்கின் எப்படை வெல்லும்!! இந்தப்படை போதுமா?
இன்னும் கொஞ்சம் வேணுமா?அஞ்சோம், அஞ்சோம் அடக்குமுறை
கண்டு அஞ்சோம்! தொழிலாளர் ஒற்றுமை ஓங்குக! போன்ற
சிங்காரவேலரின் சிறப்புக் கோஷ‌ கீதங்கள் இன்றளவும் நம்
செவிப்பறையில் ஆங்காங்கே விழுந்துகொண்டுதானே இருக்கிறது!
*
*உழைப்பாளர்களுக்கான தமிழகத் தந்தை சிங்காரவேலர் அவர்களுக்கு *
*மத்திய அரசு 2006 மார்ச் திங்கள் 2ம் நாளன்று அஞ்சல்தலை *
*வெளியிட்டுச் சிறப்பித்தது! உழைப்போரால் தான் இந்த உலகம் இன்னும் *
*கம்பீரமாகச் சுழன்றுகொண்டிருக்கிறது, என்றால் அது மிகையில்லை!!! *
*ஒரு நாட்டின் பொருளாதாரம் கொழிக்க உழைப்பவர்கள் தொழிலாளர்கள்!*
*தொழிலாளர்கள் என்ற இயந்திரம் சீராக பழுதின்றி இயங்கிட அவர்கள் உற்சாகம் *
*பெற ஒரு நாள் விடுமுறை என்ற அங்கீகாரம் நாட்டுக்கு நாடு வேறுபட்டாலும் *
*அதற்கு மூலகர்த்தாக்களாக செயல் பட்ட பீட்டர், சிங்காரவேலர் போன்றவர்களை
இந்
நாளில் *
*நினைவு கூர்வது நாம் அவர்களுக்குச் செய்யும் மரியாதை…. இல்லையா?*

படித்ததில் பிடித்தது !!!!! சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைக்கும் இன்றைய இளைய தலைமுறையின் வாழ்க்கை நிலை …..

நடராசன்

ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த
ஒரு இளைஞன். அடிக்கடி நோய் வாய்ப்பட்டுக்கிட்டிருந்தான்.
பெரிய பெரிய டாக்டர்களைப் போய்ப் பார்த்து, மருந்து ,
இஞ்செக்‌ஷன் எல்லாம் வாங்கிப் போட்டும், எவ்விதப் பயனும்
கிடைக்கவில்லை.
–
கடைசியில் அவனுடைய புத்திசாலி மனைவி ஒரு நாள் சொன்னா,
‘நீங்க மனுஷங்களுக்கு வைத்தியம் பார்க்கிற டாக்டர்களை விட்டுட்டு ,
ஏதாவது ஒரு நல்ல வெட்னரி டாக்டர்கிட்டே (மிருக டாக்டர்)
போய் உடமைபைக் காட்டுங்க! அவர்தான் உங்களுக்க
சரியான ட்ரீட்மெண்ட் கொடுக்க முடியும்’னாள்.
–
என்னது மிருக டாக்டர்கிட்டேயா? உனக்கென்ன மூளை
கெட்டுப் போச்சா?’ன்னு சீறினான் கணவன்.
–
‘எனக்கொண்ணும் கெட்டுப் போகல! உங்களுக்குத்தான் எல்லாமே
கெட்டுப் போய் கிடக்கு! காலாங்காலத்தாலே கோழி மாதிரி
விடியறதுக்கு முன்னமேயே எழுந்திருக்கீங்க! அப்புறம் காக்காய்
மாதிரி குளிச்சிட்டு, குரங்கு மாதிரி ‘லபக் லபக்’னு ரெண்டு வாய்
தின்னுட்டு , பயந்தயக்குதிரை மாதிரி வேகமாக ஓடி ஆபிசுக்குப்
போறீங்க!
–
அங்கே போய் மாடு மாதிரி உழைக்கறீங்க! உங்களுக்கு கீழே
வேலை செய்றவங்க மேலே கரடியா கத்தறீங்க! அப்புறம் ஆபிஸ்
விட்டவுடனே, ஆடு மாடுங்க மாதிரி பஸ்லே அடைஞ்சு வீட்டுக்கு
வர்றீங்க![

வந்ததும் வராததுமா, நாள் பூராவும் வேலை செஞ்ச களைப்பிலே
நாய் மாதிரி என்மேலே சீறி விழறீங்க! அப்புறம் முதலை மாதிரி
ராத்திரி சாப்பாட்டை ‘சரக் சரக்’னு முழுங்கிட்டு, எருமை மாடு
மாதிரி போய் படுத்து தூங்கறீங்க!
–
மறுபடியும் விடிஞ்சா அதே மாதிரி கோழி கதைதான்!
இப்படி இருக்கிறவங்களை மனுஷ டாக்டர் எப்படிங்க
குணப்படுத்த முடியும்? அதனாலதான் சொல்றேன், நாளைக்கே
ஒரு கால்நடை டாக்டரைப் போய் பாருங்க!” என்று ஒரே மூச்சில்
சொல்லி முடித்தாள் மனைவி.
–
என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியாம கணவன் முழிக்க,
கோட்டான் மாதிரி முழிக்காதீங்க’ போங்கன்னு முத்தாய்ப்பு
வச்சாளாம் மனைவி..!

________________________________
________________________________

SOURCE…UNKNOWN…. But a true reflection of how we react in different circumstances…. If we are able to enhance our acceptance level with good reasoning , we will be generating positive reaction …. which in turn will reduce the frequency of anger within us ….

may be that we can try… nothing wrong in trying and then practicing for our own benefit… is it not?

Natarajan

When someone is doing something or is about to do something, in a way we don’t want it to be done and when we are not able to accept it, we become angry.

However, When someone is doing something or is about to do something, in a way we don’t want it to be done – and we are able to accept it- we remain tolerant.

When someone has something which we don’t have, or someone is able to produce the results which we are not able to produce- and we are not able to accept it � we become jealous.

When someone has something which we don’t have, or someone is able to produce the results which we are not able to produce and we are able to accept it we get inspired.

Then emotional equation is quite simple.
Something + Acceptance = Positive Emotion
Something + Non Acceptance = Negative Emotion

So, it is not ‘something’ or ‘someone’ who is making us feel positive or negative, but it is our ‘acceptance’� or ‘non acceptance’ of something or someone, which is making us feel positive or negative.

It isn’t the world but the�quality of our response to the world that determines the quality of our emotions. Next time we feel disturbed with a negative emotion, instead of asking who or what is disturbing us, we will examine who or what we are resisting (not accepting) that is causing this disturbance in us. We will replace resistance (non acceptance) with acceptance, and the negative emotion will turn into a positive one.

Emotional management begins by stopping to blame that ‘something’ or ‘someone’ and starting to take the responsibility to respond life with ‘acceptance’.

Control your ‘ ANGER ‘, because it is just one letter away from ‘ D’ANGER’.

SOURCE..A MAIL RECD FROM MY ONE OF MY CONTACTS… AN HILARIOUS EXAMPLE OF REACTION OF BUREAUCRACY IN ACCORDING PERMISSION TO SHOOT MAHABHARTHA FILM.. ON THE LIGHTER SIDE… AFTER HAVING AN HEARTY LAUGH , I THOUGHT MY OTHER FRIENDS TOO SHOULD READ AND ENJOY. HENCE THIS ADDITION TO MY SITE TODAY.
Natarajan.

>
>>>>A hilarious example of what bureaucracy can do.
>>>>A Team comprising of a Writer, a Director, a Producer, etc applied to the Government of India for financial assistance with the script to produce a Movie on Mahabharata.
>>>>
>>>>All of them committed suicide later and the reason will be very obvious once you have read the reply from Govt.
>>>>
>>>>Dated ………… ………
>>>>
>>>>Subject: Mahabharata
>>>>
>>>>To: The Writer, Film Director & Film Producer, Mumbai
>>>>
>>>>Ref: Film story submitted by you, regarding financing of films by Government of India , Your letter dt. ………… . ……… .
>>>>
>>>>The undersigned is directed to refer the above letter and state that the Government has examined your proposal for financing a film called ”Mahabharat’ . The Very High Level Committee constituted for this purpose has been in consultation with the Human Rights Commission, National Commission for Women and Labour Commission, in addition to various Ministries and State Governments and have formed definitive opinions about the script. Their observations are as below:
>>>>
>>>>1. In the script submitted by you it is shown that there were two sets of cousins, namely, the Kauravas, numbering one hundred, and the Pandavas, numbering five. The Ministry of Health and Family Welfare has pointed out that these numbers are high, well above the norm prescribed for families by them It is brought to your kind attention that when the Government is spending huge amounts for promoting family planning, this will send wrong signals to the public. Therefore, it is recommended that there may be only three Kauravas and one Pandava.
>>>>
>>>>2. The Ministry of Parliamentary Affairs has raised an issue whether it is suitable to depict kings and emperors in this democratic age. Therefore, it is suggested that the Kauravas may be depicted as Honourable Members of Parliament (Lok Sabha) and the Pandava maybe depicted as Honourable Member of Parliament (Rajya Sabha). The ending of the film shows the victory of the said Pandavas over the said Kauravas. The ending may be suitably modified so that neither of the Honourable Members of Parliament are shown as being inferior to the other.
>>>>
>>>>3. The Ministry of Science and Technology has observed that the manner of birth of Kauravas is suggestive of human cloning, a technology banned in India . This may be changed to normal birth.
>>>>
>>>>4. The National Commission for Women has objected that the father of Pandavas, one Sri Pandu is depicted as bigamous, and also there is only one wife for the Pandavas in common. Therefore suitable changes maybe made in the said script so that the said Sri Pandu is not depicted as bigamous. However, with the reduction in number of Pandavas as suggested above, the issue of polyandry can be addressed without further trouble.
>>>>
>>>>5. The Commission for the Physically Challenged has observed that the portrayal of the visually impaired character ‘Dhritharastra’ is derogatory. Therefore the said character may not be shown as visually impaired.
>>>>
>>>>6. The Department of Women and Child Development have highlighted that the public disrobing of one female character called ‘Draupadi’ is objectionable and derogatory to women in general. Further the Home Ministry anticipates that depiction of such scenes may create law and order problem and at the same time invite strong protests from the different women forums. Such scenes may also invite penal action under SITA (Suppression of Immoral Traffic Act), therefore they may be avoided and deleted from the film.
>>>>
>>>>7. It is felt that showing the Pandava and the Kauravas as gamblers will be anti-social and counter-productive as it might encourage gambling. Therefore, the said Pandava and Kauravas may be shown to have engaged in horse racing. (Hon. Supreme Court has held horse racing not to be gambling)
>>>>
>>>>8. The Pandavas are shown as working in the King Virat’s employment without receiving any salary. According to the Human Rights Commission, this amounts to bonded labour and may attract provisions of The Bonded Labour System (Abolition) Act, 1976. This may be corrected at once.
>>>>
>>>>9. In the ensuing war, one character by name Sri Abhimanyu has been shown as fighting. The National Labour Commission has observed that, war being a hazardous industry, and the said character being 16 years old, this depiction will be construed as a case of child labour. Also there is no record of his being paid any compensation. This may also be deemed to be violatory of the provisions of The Child Labour (Prohibition and Regulation) Act, 1986 and Minimum Wages Act, 1948. Such references in the film may be removed.
>>>>
>>>>10. The character ‘Sri Krishna’ has been depicted as wearing a peacock feather. The peacock is our National Bird and wearing dresses made from peacock feather is an offence under the Wild Life Protection Act, 1972. This may not be depicted.
>>>>
>>>>11. Smt Maneka Gandhi has raised very serious objection for using any elephants or horses in war scenes, since there is every scope for mistreatment and injury to the said animals. The provisions of the Prevention of Cruelty to Animals Act, 1890 and Prevention of Cruelty to Animals (Amendment) Act, 1960 would be applicable in the instant case. Suitable changes may be made in the script to address the objections raised.
>>>>
>>>>12. In pursuance of the Memorandum of Ministry of Finance regarding austerity measures, it is informed that in the battle field sequences, only ten soldiers may be allowed for each side. Also, all the characters may be shown to have obtained a valid licence under the Arms Act, 1959 as well as the Indian Arms Act, 1878.You are therefore requested to modify the script along the lines indicated above and resubmit it to the undersigned at the earliest for reconsideration.
>>>>
>>>>Sd/-
>>>>
>>>>Under Secretary