வாரம் ஒரு கவிதை

விடுதலை எப்போது எனக்கு ?

என் வீட்டு தோட்டப் பறவை நோட்டம் 
பாக்குது என்னை தினமும் !
அதன் கூட்டுக்குள் இருந்து ஒரு பாட்டு 
பட்டென்று பறந்து விடுது கூட்டை விட்டு !
என் வீட்டு வாசலில் நின்று எட்டிப்பார்த்தது 
என் வீட்டை இன்று !
என்ன பயம் உனக்கு என்னைப் பார்த்து 
உன் வீட்டுக் கூட்டுக்குள்ளேயே முடங்கி விட்டாய் 
மனிதா நீ …கேட்டது பறவை ! 
பயம் உன்னைப் பார்த்து இல்லை …கண்ணுக்கு 
தெரியா ஒரு கிருமி முடக்கி விட்டது என்னை என் கூட்டுக்குள்ளே !
சொன்னேன் பதில் நான் !
என்னையும் எல்லோரையும் கூண்டில் அடைத்துத்தானே 
பழக்கம் உனக்கு … ஒரு கிருமி உன்னை கூண்டில் 
அடைத்து விட்டதா … புரியலையே எனக்கு !
பறவை உனக்கு மட்டுமா புரியவில்லை 
மனிதன் எனக்கும் இன்னும் புரியவில்லையே 
அந்த கிருமியின் பலம் என்ன என்று ! விடை 
தெரியாமலே அடங்கி விட்டேன் என் வீட்டுக்குள் 
விடுதலை எப்போது எனக்கு ? 
தெரிந்தால் சொல்லு எனக்கு பறவையே !

கந்தசாமி நடராஜன்

வாரம் ஒரு கவிதை

விட்டு விடு எங்களை …

வாகனம் இல்லா சாலைகள் …மாணவர்
இல்லா கல்வி சாலைகள் !
அலுவலர் இல்லா அலுவலகங்கள்… வெறிச்சோடிய 
கடற்கரை ! 

விமானம் இல்லாத விமான நிலையம் …ரயில் 
இல்லாத ரயில் நிலையங்கள் ! வழிபாட்டு 
தலங்களுக்கும் போட்டு விட்டாய் நீ ஒரு பூட்டு !

கோயிலில் இருக்கும் கடவுளும் இன்று 
மருத்துவ மனையில் …மருத்துவர் உருவில் !

ஊரையே அடக்கி விட்டாய் நீ ..அடங்காமல் 
ஆடிய மனிதரும் முடங்கி விட்டார் வீட்டுக்குள்ளே !

கொரானா …நீ மட்டும்தான் இன்னும் அடங்காமல் 
ஆட்டம் காட்டுகிறாய் உலகுக்கு !

விட்டு விடு எங்களை … போதும் உன் ஆட்டம் !
ஓரு தட்டு தட்டி மனிதா நீ ஒரு தூசு என் முன்னால் 
என்று சொல்லாமல் சொல்லி விட்டாய் !

ஓடி விடு நீ இப்போதே …வீட்டை விட்டு நாங்கள் 
வெளியே வர வேண்டும் …எங்கள் உலகை 
புதிய உலகை பார்க்க வேண்டும் …பறவைகளின் 
குரல் கேட்கவேண்டும் பழையபடி !

இனிமேல் யாரையும் ” நீ ஒரு தூசு  என் முன்னால் “
என்று சொல்ல மாட்டோம் ! விட்டு விடு எங்களை 
வாழ விடு எங்கள் குலத்தை ! 

கந்தசாமி நடராஜன்