வாரம் ஒரு கவிதை…. ” திராவிட சூரியனே …. “

திராவிட சூரியனே …
——————-
“சௌம்யனுக்கு பின் வந்த சாதாரணன் நான்” என்று
சொன்னவன்  நீ! “சௌம்ய” ஆண்டு நிறைவுற்று பின்
மலர்ந்த ” சாதாரண ” ஆண்டு புத்தாண்டு கவி அரங்கில் !
வானொலி வழி உன் மொழி கேட்டேன் அன்று நான்,
ஆண்டு ஐம்பது ஓடி விட்டது இன்று !
“சௌம்யன்” அண்ணாவுக்கு பின் வந்த  ” சாதாரணன் ” நான் என்று
 நீ சொன்ன மந்திர வார்த்தை கட்டிப் போட்டு விட்டது  என்னை
 உன் கவியரங்க பேச்சு கேட்க அன்று முதல் !
நீ என்ன சாதாரணமானவனா ..?
சோதனை பல கடந்து சாதனை பல புரிய இந்த மண்ணில்
உதித்த திராவிட சூரியன் அல்லவா !
உன் எழுத்தும் பேச்சும் உசுப்பிவிட்டது
திண்ணையில் தூங்கிய ஒரு தலைமுறையை !
உன் மொழி புரியாத பிற மொழி தலைவர்களும்
உன்னுடன் சேர்ந்து நடந்தார் நீ காட்டிய வழியில் !
அது உன் அரசியல் ராஜ தந்திரம் !
எங்கிருந்து கிடைத்தது உனக்கு ஒரு நாளில்
இவ்வளவு நேரம் ! பன்முகத் திறன்
அத்தனையும் சுறுசுறுப்புடன்  இன்முகம்
காட்டியே நீ செய்த வேகம் ஒரு புரியாத
புதிர் ! எனக்கும் , என்னைப் போல் பலருக்கும் !
கணிப்பொறியும் அடிக்கடி படிக்குமாம்  பாடம்
உன்னிடம் …அதன் நினைவுத்திறனையும்
வேகத்தையும் கூட்டிக்கொள்ள !
ஒய்வு எடுக்கப் போகிறேன் என் அண்ணாவுடன்
என்று சொல்லி வங்க கடலோரம் துயில் கொள்ளும்
நீ …இளம் காலை சூரிய உதயத்தில் நீயும்
சேர்ந்துதானே மலர்ந்து சிரிக்கிறாய் இன்னும் !
உதய சூரியன் நீ என்றும் உன் தம்பிகளின்
இதய சூரியன்தான் !
திராவிட சூரியன் உனக்கு ஏது அய்யா
அஸ்தமனம் ?
K.Natarajan
15th August 2018
Advertisements

வாரம் ஒரு கவிதை…. ” வாழ்வின் நிஜங்கள் “

வாழ்வின் நிஜங்கள்
——————–
முக நூலில் நட்பு வட்டம் பெரிது… ஆனால்
அகமும் முகமும் மலர்ந்து  சிரிக்கும் அவன் சுற்றமும் நட்பும்
பார்த்து அவன் முகம்  மலர்ந்து சிரிப்பதே அரிது !
இது வாழ்வின் நிஜம் !
நிஜம் நிஜமாக இருக்கையில் நிஜத்தின் அருமை
பெருமை தெரியாமல் இருந்து விட்டு நிஜம்
நிழலாக மாறிய பின்னர் நிழலுக்கு மாலையும்
மரியாதையும் தவறாமல் நடக்கும் தினமும்
இது வாழ்வின் நிஜம் !
நிழலை நிஜம் என்று நம்பி நிஜ வாழ்வை
தொலைத்தவர்  பலர் … இதுவும் வாழ்வின் நிஜம் !
நெறுநெல் உளனொருவன் இன்றில்லை என்னும்
பெருமை படைத்த இவ்வுலகு என்னும் வள்ளுவன்
வாக்கை மறந்து தான் வாழும் வாழ்வு என்றும்
நிரந்தரம் …சுக போக வாழ்வு அது என் சுதந்திரம் ,!
என்று வாதிப்பர் பலர் …இதுவும் வாழ்வின் நிஜம் !
என் வாழ்க்கை நான் வாழ்வதற்கே என்று நம்பி
நிலையில்லா வாழ்வு என்னும் அலைகடலில்
ஓட்டைப் படகில் துடுப்பும் இன்றி பயணிப்பர்
மெத்தப் படித்த புத்திசாலிகள் சிலர் !
இதுவும் வாழ்வின் நிஜத்தில் ஒன்று !
நிழல் எது  நிஜம் எது என்று தெரியாமலே
நிழலை நிஜமாகவும் நிஜத்தை நிழலாகவும்
நினைத்து வாழ்ந்து முடித்தவரும் பலர் !
வாழ்வின் நிஜம் இதில் நிதர்சனம் !
Natarajan
in http://www.dinamani.com dated 8th August 2018

” நட்பு “….

இன்று நண்பர்கள் தினம்…
பழக்க தோஷத்தால்
ஆண்டு தவறாமல் வாங்குகிறேன்
வாழ்த்து அட்டைகளை…
ஆயினும், அனுப்பும் முகவரி
தெரியாததால், அவையெல்லாம்
குவிந்து கிடக்கின்றன என்னிடமே!

நட்பு… –
நினைவுகளில் நெருடுகின்றன
நிறைய முட்களும்
கொஞ்சம் பூக்களும்!

பால்ய கால நட்பெல்லாம்
பள்ளி இறுதி நாளொன்றில்
பசுமை நிறைந்த நினைவுகளே
பாடியதோடு கலைந்து போயிற்று!

கல்லுாரி கால நட்போ
கழுதை தேய்ந்து கட்டெரும்பான கதையாக
கத்தை கத்தையான கடிதங்களில்
செழித்து வளர்ந்து
நலம்; நலமறிய அவா எனும்
கார்டு கிறுக்கல்களில் குறுகியது!

அப்புறமான நாட்களில்
கார்டுகளும் காலாவதியாகி
ஆண்டுக்கொரு முறை
பொங்கல் வாழ்த்து அட்டைகளாய் சுருங்கி
கடைசியில் வேலை கிடைத்ததும்
கரைந்து காணாமலே போயிற்று!

அலுவலக நட்பெல்லாம்
அசட்டுப் புன்னகைகள்
அவ்வப்போது கைகுலுக்கள் தவிர்த்து
ஆழமாய் வேர் பிடிப்பதில்லை மனதில்!

இலக்கற்று ஓடிக் கொண்டிருக்கும்
இயந்திர வாழ்க்கையில்
நெஞ்சார்ந்து நட்புப் பாராட்ட
நேரமிருக்கிறதா நமக்கு?

சோ.சுப்புராஜ், சென்னை.  in http://www.dinamalar.com dated 5th august 2018

 

” பார்த்துக்கொள் அம்மா!”

கருவில் சுமக்கும் வரையில் தான்
உன் கவனம் குழந்தை மீதிருக்குமா…
மடி தவழும் மட்டும் தான்
உன் மனம், மகளின் மீது குவிந்திருக்குமா?

புத்தகம் சுமந்து, பள்ளி செல்கையில்
பறக்க விட்டு விடுவாயா
உன் மகளின் மீதான பாதுகாப்பு வளையத்தை!

காய் நறுக்கவும், சோறு சமைக்கவும்
செலுத்தும் கவனத்தை விட
கொஞ்சம் கூடுதலாய் செலுத்து
உன் மகளின் மீதான நெருப்பு வளையத்தை!

தொலைக்காட்சி தொடர்களில்
உன் அகத்தை வைத்து
மகளின் எதிர்காலத்தை
தொலைத்து விடாதே!

உன் மகள் சிறகசைக்கும் திசையெங்கும்
உன் சிந்தனையை செலுத்து…
உறக்கத்தில் கூட விழித்திருக்கட்டும்
உன் மகளை பற்றிய பொறுப்புணர்வு!

நல்லதும் கெட்டதும் நிறைந்த உலகில்
மனிதர்கள் மட்டுமல்ல
மனித உருகொண்ட மிருகங்களும் உண்டென
மகளுக்கு புரிய வை!

துரியோதனன் பரம்பரையில்
பிறந்துவிட்ட ஆண்கள் சிலருக்கு
துகிலுரிக்கும் புத்தி போகவே இல்லை…
அவர்கள், பெண்ணின் சதை உரித்துப் பார்க்க
சமயம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்!

ஹாசினி ஆசிபாவோடு
அரும்புகள் கருகிய கதை போகட்டும்
பார்த்துக்கொள் அம்மா கவனமாய்…
உன் பெண்ணிற்கு எத்தனை வயதானாலும்!

Source….. இ.எஸ்.லலிதாமதி, சென்னை.

In http://www.dinamalar.com  dated 5th august 2018

 

Message for the Day… ” What is Real worship and real Devotion ….”?

Take the Lord to be your father or mother, but only as a first step leading to a lasting relationship that ends in merging with the absolute. Do not pause on the steps; enter the mansion to which they lead. The connection with the soul (Atmasambandha) is an everlasting and unchanging association. As a first step, you offer flowers, lamp, incense to worship the attributeful form. Soon, your devotion should move on to newer offerings that are purer and more valuable and worthier of your Lord. No one sticks to the slate for long; you too should feel that you must place before the Lord something more lasting than flowers and incense. You must feel like purifying yourself and making your entire life one fragrant flame. That is real worship, real devotion. Do not come to Me with hands full of trash, for how can I then fill them with Grace? Come with empty hands and carry away My treasure, My love.

Source….. http://media.radiosai.org

Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை…. ” முதல் தனிமை “

முதல் தனிமை …
—————-
தாயின் கருவில் ஒரு குழந்தையின் தனிமை
முதல் தனிமை !  மண்ணில் பிறந்த பின்
உறவுகள் பல உருவாகும் …கருவறையின்
தனிமையும்  மறந்து போகும் சிறகடித்துப்
பறக்கும் காலத்தின் கோலத்தில் !
ஓய்வில்லா வாழ்வில் தனிமையும்
இனிக்கும் பல நேரம் !  இனித்த
தனிமையும் கசக்கும்  சில நாளில் !
நான் , எனது  என்னும் சொல்லில்
அர்த்தம் எதுவும் இல்லை  என்னும்
பாடம் சொல்ல ஆரம்பிக்கும்.. தனிமை !
தனிமை சொல்லும் பாடத்தின் பொருள்
புரியும் நேரம் கை தட்டிக் கூப்பிடும்
மீண்டும் ஒரு கருவறை …கல்லறை உருவில் !
முதல் தனிமை கருவறையில் …முழு
முதல் தனிமை கல்லறையில் !  விதி
இதில் மாற்றம் ஏது ?
Natarajan
1st August 2018

வாரம் ஒரு கவிதை…. ” மழை இரவு …”

மழை இரவு …
—————
மழை  வருமா  வராதா …எல்லோர்
மனதிலும் இந்த கேள்வி ஒன்றுதான் !
அந்திக் கருக்கலில் கொட்டியது மழை !
பட்டென கேட்டார் எல்லோரும்
“என்ன மழை இது …வீட்டுக்கு நான்
எப்படி செல்ல ?”
இந்த மழை இரவில் பொழியக் கூடாதா ?
இரவு முழுதும் மழை ….காலையில்
வெய்யில் என்று இருக்கக் கூடாதா ?
மழை நான் கேட்கிறேன் .. மனிதா உன் வீட்டுக்கு
எப்படி செல்வது மழை என்னுடன் பயணித்து என
நீ கேட்கிறாய் !
வீடு என்று ஒன்று இல்லாத நடைபாதை வாசிகள்
மழை இரவிலும் “இரவில்  மழை ஏன்” என்று இதுவரை
என்னைக் கேட்டது இல்லையே !
என் வரவுக்கு இறைஞ்சும் நீ… நீ சொல்லும்
நேரம் மட்டும் நான் வர வேண்டும் என்று
நினைப்பது என்ன நியாயம் ?
K.Natarajan
16th July 2018