environment

பறவை வேண்டும் …பட்டாசு வேண்டாம் !!!!!!

Natarajan2 Comments

 

பறவைகளுக்காக பட்டாசு வெடிக்காத கிராமம்- எல்.முருகராஜ்    …தின மலர் ….

Natarajan

கோவை மாவட்டம் சூலூர் தாலூகவில் கருமத்தம்பட்டி-அன்னூர் ரோட்டில் ஒதுங்கிக்கிடக்கும் அருமையான சிறியகிராமம்.

இந்த கிராமத்தில் சுமார் இரண்டாயிரம் குடும்பங்கள் உள்ளன,அனைவரும் இன்று எடுத்த ஒரு அருமையான முடிவுதான் இந்த கட்டுரையை எழுத தூண்டியது.
அது என்ன முடிவு என்கிறீர்களா?

கிராமத்தில் விருந்தினர் போல வந்து தங்கியிருக்கும் வவ்வால் மற்றும் நைட் ஹெராயின், புல்புல், இக்ரெட், மைனா உள்ளிட்ட பல்வேறு பறவை இனங்களுக்கு தொந்திரவாக இருக்கும் என்பதால் வரவிருக்கும் தீபாவளிக்கு யார் வீட்டிலும் பட்டாசு வெடிப்பது இல்லை என்பதுதான் அந்த முடிவு,
இதற்கு முக்கியமான காரணமாக இருப்பவர் இங்குள்ள நொய்யல் பசுமை கழக தலைவர் பழனியாண்டிதான். அவர் தமது கிராமத்தில் உள்ள ஆலமரத்தில் ஆயிரக்கணக்கன வவ்வால்கள் இருப்பதையும், அருகாமையில் உள்ள மரங்களில் மற்ற பறவைகள் தங்கிச் செல்வதையும் பார்த்திருக்கிறார்,

எப்போதும் வித,விதமான சத்தத்துடன் இருக்கும் இந்த பறவைகளின் சுறு,சுறுப்பு காரணமாக இந்த மரங்கள் மட்டுமல்ல, தமது கிராமமே உயிர்ப்புடன் இருப்பதை உணர்ந்தார்.
தனது உறுப்பினர்களுடன் இதே போல பக்கத்து ஊரிலும் பறவைகள் இருப்பதாக அறிந்து பார்க்க போனபோது,அங்குள்ளவர்கள், ” இருந்ததுங்க, ஆனால் தீபாவளியன்னிக்கு பட்டாசு போட்ட போது பயந்து போய் எல்லாம் பறந்து போனதுதான் அப்புறம் திரும்ப வரவேயில்லீங்க” என்றதும் அப்போதே தனது கிட்டாம்பாளையம் கிராமத்து பறவைகளை பாதுகாக்க ஊரில் பட்டாசு வெடிப்பதில்லை என்பதை முடிவு செய்தார்.

ஆனால் தான் தனிப்பட்டு இப்படி ஒரு முடிவு எடுத்து ஒன்றும் ஆகப்போவதில்லை, ஊரார் ஒத்துழைப்போடு நடத்த வேண்டிய விஷயமாயிற்றே என்று தனது நண்பர்களுடன் சிலருடன் சேர்ந்து பறவைகள் கிராமத்தில் இருப்பதால் ஏற்படும் நன்மைகள் குறித்து ஒரு துண்டுபிரசுரம் அடித்து அதனை வீடு,வீடாக போய் விநியோகித்ததுடன், போதுமான விளக்கமும் கொடுத்துவிட்டு கடைசியாக பட்டாசு வெடிப்பதை தவிர்க்கவேண்டும் என்றும் கூறியிருக்கிறார்.
பட்டாசு வெடிக்கக்கூடாது அவ்வளவுதானே,நம்ம பறவைகளுக்காக செஞ்சுட்டாப் போச்சு என்று அனைவரும் சொன்னதுமே தீபாவளியின் ஆனந்தம் அப்போதே வந்துவிட்டதை உணர்ந்தார்.

இந்த கிராமத்து பஞ்சாயத்து தலைவி ஜோதிமணி பேசும்பொழுது.,ஆயிரக்கணக்கான வவ்வால்கள், ஊர் மத்தியில இருக்கிற ஆலமரத்துல இருக்கு,இதுனால ஒரு தொந்திரவும் கிடையாது,மாலை ஐந்து மணிக்கு மேல் பறந்து சென்று இரை தேடிவிட்டு அதிகாலை 4 மணி போல திரும்பவரும். இந்த பறவைகள் எவ்வளவு பிரியமும்,நம்பிக்கையும் இருந்தால் எங்கள் கிராமத்தை தேர்வு செய்து தங்கியிருக்கும்.,ஆகவே அதன் நம்பிக்கையை மட்டுமல்ல சந்தோஷத்தையும் கெடுக்கவிரும்பவில்லை,ஆகவே இந்த தீபாவளிக்கு பட்டாசு வெடிப்பதில்லை என்று முடிவு செய்தோம் என்கிறார்.
வழக்கம் போல புத்தாடை உடுத்தி,இனிப்பு சசாப்பிட்டு உறவுகளையும்,நட்புகளையும் பார்த்து மகிழ்ச்சியை பகிர்ந்துகொள்ளப்போகிறோம்,பட்டாசு வெடிக்காதது ஒன்றும் பிரச்னை இல்லை என்று சொன்ன கிராமத்து பெரியவர்கள் பறவைகள் மீது வைத்துள்ள நேசத்தை பார்த்து நெகிழ்ந்தும்,மகிழ்ந்தும் போய் வாழ்த்து சொன்ன போது.,”உண்மையில் வாழ்த்து சொல்லவேண்டியது நம் கிராமத்து பையன்களுக்குதான் ,ஏன்னா…நம்மூர்ல பட்டாசு விடக்கூடாது,பறவை எல்லாம் பறந்து போய்விடும்,அதுனாலே பட்டாசு விடணும்னு விரும்புற பயலுக பக்கத்து ஊர்ல இருக்க சொந்த,பந்தம் வீட்டுக்கு போகலாமான்னு கேட்டபோது ,அதெல்லாம் வேண்டாம்,நம்ம ஊர் பறவைகளைவிட பட்டாசு பெரிசுல்ல நாங்க தீபாவளிக்கு இங்கேயே இருக்கோம்..நம்ம பறவைகளோடயே இருக்கோம்” என்று சொல்லிவைத்தாற் போல சொன்ன இந்த ஊர் சிறுசுகள்தான் உண்மையில் பாராட்டப்பட வேண்டியவர்கள் என்றனர்.

அதுனால என்ன அவர்களையும் ஒகோன்னு வாழ்த்திடுவோம்.

 

 

 

தண்ணீர் தீர்த்தமாக எப்போது மாறுகிறது ?

Natarajan1 Comment

தாகம் தீர்க்கும் தண்ணீர் தீர்த்தமாவது எப்போது தெரியுமா?

ஜப்பானில் ஒரு விஞ்ஞானி தண்ணீரின் குணத்தினை ஆராய விரும்பினார். ஒரே நீரை பத்து பாத்திரங்களில் ஊற்றினார். கோயில், மருத்துவமனை, குப்பைகள் நிறைந்த இடம், சிறை, மக்கள் வசிக்கும் வீடு என வெவ்வேறு விதமான இடங்களில் வைத்தார். அவருக்கு மிகவும் ஆச்சர்யமான முடிவுகள் கிடைத்தன. கோயில், நன்மக்கள் இருக்கும் இடங்களில் வைக்கப்பட்ட நீர் அப்படியே இருந்தது. எதிர்மறை எண்ணங்கள் உள்ள இடங்களில் வைக்கப்பட்டிருந்த அதே நீரில் புழுக்கள் உண்டாகி நாற்றம் வரத் தொடங்கி இருந்ததாம். நீர் மிகவும் சென்சிடிவ் வான குணமுடையது. அது இருக்கும் இடத்தில் உள்ள மக்களின் நேர்மறை, எதிர்மறை எண்ணங்களால் பாதிக்கப்படுகிறது. அப்படிப்பட்ட நீரைக் குடிப்பவர்களுக்கும் அதே போல நல்லதோ, கெட்டதோ ஏற்படுகிறது என்று அறிவித்தார். இதன் காரணமாகத்தான் நமது நாட்டிலும் நீர் புனிதமாகப் போற்றப்படுகிறது. வேத ஆத்மானம் புனிதே என்கிறது தைத்ரிய ஆரண்யகம். கும்பமேளாக்களும் அத்தனை விசேஷமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. ஒரு பத்துபேரின் காரணமாக நீரின் தன்மை மாறும்போது, பக்திப் பரவசத்தோடு தெய்வ சிந்தனையோடு வரும் லட்சக்கணக்கான மக்கள் அங்கு நீராடும்போது அந்த நீர் எத்தனை சக்தி வாய்ந்ததாக மாறும்?

அதிலும் ஏராளமான சந்நியாசிகள், மடாதிபதிகள், புனிதர்கள் வந்து அச்சமயம் நீராடுகிறார்கள். மடாதிபதிகள் தங்கள் தங்கள் தொன்மையான மடத்தின் விக்ரகங்களைக் கொண்டு வந்து நீரினுள் வைத்துப் பூஜிப்பதும் அச்சமயத்தில் நடைபெறுகிறது. இத்தனை மகத்துவமும் ஒரு சேர நடந்து நீரின் தன்மை மிகச் சக்தி வாய்ந்ததாக மாறுவதால்தான் கும்பமேளாக்கள் இத்தனை போற்றப்படுகின்றன. அதற்குச் சிறப்பு சேர்ப்பது போல இயற்கையும் ஒத்துழைக்கின்றது. குறிப்பிட்ட கிரகங்கள் வானில் சேரும்போது அதன் நேர்மறைத் தாக்கமும், கதிர் வீச்சுக்களும் ஓரிடத்தில் கூடுகின்றன. அப்படித்தான் கும்பகோணத்தில், புஷ்கரில், கங்கையில் அந்தந்த இடத்தின் பூகோள அமைப்பிற்கு ஏற்ப கிரகசக்தி இறங்கும்போது கும்பமேளாக்கள் அமைக்கப்பட்டன. இமயமலையில் குடி கொண்டிருக்கும் மகான்களும், பாபாஜிகளும், ரிஷிகளும் தங்களின் தவவலிமையை, சக்தியை கங்கையின் மூலமாக கீழே நிலத்திற்குக் கருணையோடு அனுப்புகின்றனர். அதனாலேயே கங்கை இத்தனை புனித நதியாகக் கருதப்படுகிறது. இப்போது நம் உடலில் 70 சதவீதம் நீர்தான் இருக்கிறது. நம்முடைய நேர்மறை எண்ணங்களோ, எதிர்மறை எண்ணங்களோ நம்முள் இருக்கும் நீரை எப்படி மாற்றும் என யோசித்துப் பாருங்கள். நம்முள் ஓடும் நீர் கங்கையாகவோ, கழிவு நீராகவோ இருப்பது நம் சிந்தனையில் தான் இருக்கிறது. நல்ல எண்ணங்கள் நல்ல நீராக ஆக்கி, ஆரோக்கியமான ரத்த ஓட்டத்தை ஏற்படுத்தி உடலையும், உள்ளத்தையும் ஆரோக்கியமாக வைத்திருக்கும். நீர் மாறினால் பேரும் மாறி விடுகிறது!

இங்கேயும் ஒரு கங்கை: திரிவேணி சங்கமத்தில் பச்சையாக கங்கையும், கருமையாக யமுனையும் ஓடி வந்து இரண்டும் கலந்து பின்னர் பழுப்பு வண்ணமாக கங்கை எனும் பெயருடனே தொடர்ந்து ஓடுகிறது. அதன் பின்னர் யமுனை எனச் சொல்வதில்லை. இந்த சங்கமத்தில் கங்கை தன் நிறத்தை இழக்கிறாள். யமுனை தன் பெயரை இழக்கிறாள். இதுதான் புனிதர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தன்னையே கொடுத்து தியாகம் செய்யும் பண்பு எனலாம். இதையே ஒரு மஹா வாக்கியமாக வடமொழியில் த்யாகே நைகேன அம்ரு தத்வாய மான ஸஹா என்று உரக்கச் சொல்லப்படுகிறது. மேலும் உயர்ந்த ப்ரம்ம தத்துவத்தை ஒரு ஜீவன் அடைய வேண்டுமென்பதைக் குறிக்கும்.

நாம ரூப குண தோஷ வர்ஜிதம்…
ப்ரம்ம தத்வமஸி பாவ ஆத்மனி

என்பதும் ஒரு வேத மஹா வாக்யமாகும். நாம் தினமும் குளிக்கும்பொழுது கூட நாம் வைத்திருக்கும் பாத்திரத்தில் உள்ள நீர் மீது நம்முடைய உள்ளங்கையை வைத்து –

கங்கேச யமுனேசைவ கோதாவரி
சரஸ்வதி நர்மதா சிந்து காவேரி
ஜலைஸ்மின் சந்நிதிங்குரு

என்று 11 முறை ஜெபித்து குளித்தோமானால் நம் குழாய்த் தண்ணீர் கூட கங்கையை போல் புனித நீராக மாறி நமக்கு பாஸிடிவ் எனர்ஜியைக் கொடுக்கும்.

SOURCE::::: DINA MALAR….TAMIL DAILY…
Natarajan

A Sweet Tale of Neem Leaves !!!!!

NatarajanLeave a comment

A sweet tale of how neem trees yield money
Story by:::
P. OPPILI in “THE HINDU “……

Natarajan.

The agreed procurement price of neem leaves is Rs.100 per kg for the top quality leaf.

Implementation of National Biodiversity Act enables people in two villages in Andhra to earn additional revenue

Some hundred neem trees have changed the lives of people in two villages, Amarchintha in Mahabubnagar district and Revalli in Nalgonda, both in the Telangana region of Andhra Pradesh.

They have helped them earn additional revenue of few thousand rupees, thanks to the implementation of access and benefit sharing (ABS) mandated under the National Biodiversity Act 2002.

SUCCESS STORY

Sharing this success story with The Hindu, Sriram Gangadhar of Bio-India Biological Corporation (BIB), Hyderabad, said that a couple of years ago, a Japanese company approached him for developing a food ingredient from neem to be mixed with water.

Generally, Japanese do not drink plain water. Instead, they prefer green tea water, energy water or medicated water. It is because of this habit that he received a proposal from the Japanese firm for developing neem-based water, which can be easily soluble and which gives a typical taste with its medicinal benefits.

Based on the Japanese inputs, BIB decided to work with local communities for collecting the neem leaves without involving any middle men, brokers or traders and under the National Biodiversity Act principles.

The company has identified two Neem rich villages and entered into an agreement with local communities, providing them five per cent on procurement price of leaves.

It is the Biodiversity Monitoring Committee in the Andhra Pradesh State Biodiversity Board that takes care of processes including signing pacts with local communities and collecting leaves.

Mr. Gangadhar says the agreed procurement price is Rs. 100 per kg for the top quality leaf. The National Biodiversity Authority (NBA), which has concluded an agreement with the BIB, gets a royalty of five per cent on the sale of the leaves.

About 2,100 kg of leaf was, so far, exported to Japan. The Indian company is keen on working with many communities on sustainable harvesting methods to meet bulk needs of Japanese firms which are for increasing the quantity of production and expanding the project to a bigger scale with a lot of investment and research.

Similarly, the Neem water has proved to be good for overall health and it is a hit. “This is one of the successful case studies on ABS,” Mr. Gangadhar says, adding that the proceeds of revenue, meant for the villagers, are immediately passed on to them.

DIFFERENT FORMS

Balakrishna Pisupati, NBA Chairman, said that in order to implement the ABS system, there are four different types of forms: Form I — application for access to biological resources and/or Associated Traditional Knowledge; Form II — transferring the results of research to foreign nationals, companies, Non-resident Indian for commercial purposes or otherwise; Form III — intellectual property rights and Form IV — third party transfer of the accessed biological resources and associated traditional knowledge.

The NBA, which till now received over 600 applications, has cleared around 100 applications, Dr. Pisupati said, adding the maximum number of applications, coming under Form III, relate to prior approval for patents.

In respect of the third party transfer of biological resources accessed and associated knowledge, the Authority has signed agreements with 17 applicants.

Keywords: National Biodiversity Act, neem leaves, neem water, sustainable harvesting

Tirumala Temple Shows The Way for Green Tech.

Natarajan1 Comment

India’s richest shrine goes green
Source::::Report
By Shilpa Kannan
BBC News, Tirumala……

Green temple: India’s Tirupati Temple has adopted a range of green technologies – and the shrine is now trading carbon credits
Surrounded by seven hills, high above lush green forests is the temple town of Tirumala.
The crown jewel is the dazzling gold-plated temple of Lord Venkateshwara. Located in the southern Indian state of Andhra Pradesh, this is not just one of Hinduism’s holiest shrines, but also one of the richest.

It has an annual income of $340m – mostly from donations.

Between 50-100,000 people visit this temple every day. This puts enormous pressure on water, electricity and other energy resources.

Now the temple is using its religious influence and economic might to change the way energy is used here.

Sustainable sources
Developing reserve forests around the temple to act as carbon sinks, the management has transformed the environment.

They are promoting the use of sustainable technologies and hope to influence public opinion.

LV Subramanyam is the executive officer of the temple trust.

“While we currently use a mix of conventional and non-conventional energy sources, our aim is make the place more reliant on sustainable sources of energy,” he says

“Most of our devotees are progressive. In a religious place like Tirumala, we can set the example by going green. Probably the impact will be much more than normal government advertisements or publicity.”

The community kitchen feeds thousands of pilgrims every day
Inside the temple complex, a large multi-storey building is dedicated to just one thing – cooking free meals for pilgrims.

Several cooks work in tandem stirring large pots of rice, curry and vegetables. Nearly 50,000 kilos of rice along with lentils are cooked here every day.

Open all day, this community kitchen is the biggest green project for the temple.

Located on the roof of this building are rows of solar dishes that automatically move with the angle of the sun, capturing the strong sunlight.

The solar panels on the roof of the temple power solar cookers, powering the community kitchen below
Then the energy is used to convert water into high pressure steam, which cooks the food in the kitchen below.

Generating over 4,000kgs of steam a day at 180º C, this makes the cooking faster and cheaper. As a result, an average of 500 litres of diesel fuel is saved each day.

Credit score
By switching to green technologies, the temple cuts its carbon emissions and earns a carbon offset, or credit, which they can sell.

Carbon credits

The Kyoto Protocol’s clean development mechanism, an international tool created to fight global warming, gives developed countries incentives to invest in clean technologies and projects in developing countries
In return, the companies from the developed countries get carbon credits for meeting their emission reduction targets, while the projects in the developing country get the capital and technology
Badal Shaw is the managing director of Gadhia Solar Energy Systems, which has set up the solar cookers. He estimates that this has resulted in a reduction of more than 1,350kgs of green house gases in the atmosphere.

“This was the first project to get a gold standard certification – it’s a registered project and it is issuing carbon credits,” he says.

“From a monetary value, carbon being a tradable commodity – the prices keeps going up and down … we sold the carbon credits of this and various other projects to the German government.”

Blowing on the wind
But it’s not just the sun that the temple is tapping into. On top of a hill, the site is ideal for harnessing wind energy.

Companies like Suzlon and Enercon have donated turbines which generate a combined total of 7.5 megawatts of power.

The temple also uses electricity generated by wind turbines
A Tirupati-based company called Green Energy Solutions now wants to develop multiple wind farms to supply the entire temple’s energy.

Madhu Babu, the founder of the group, says they want to tap into the pool of devotees worldwide, asking them to make a donation of green power to the temple.

The temple is unique because devotees are known to make generous donations of both cash and resources. While some have given diamonds in the past, others have given sheets of gold or bundles of cash.

“We have found that a lot of non-resident Indians are interested in donating sustainable technology instead,” says Mr Babu.

Tens of thousands of people, including these two young pilgrims, visit the temple every day
“We want to facilitate such donations and translate them into wind farms, so that the entire temple town can be run on green energy.”

Big appetite
India is growing rapidly and is hungry for energy, supplied largely by fossil fuels.

Global consultancy McKinsey predicts that the country’s carbon emissions will double in the next decade.

This is why it is more important than ever for India to look at alternative sources of energy, says CB Jagadeeswara Reddy, the local government officer in charge of promoting non-conventional energy development.

The temple city has been identified as a future ‘low-carbon footprint city’ by European Aid and Development, which works under the European Commission.

But a lot of these technologies cost money and Mr Reddy says it’s important to involve the private sector.

“It’s important that we make technology accessible for people,” he says.

“When pilgrims use the water and learn that sustainable sources of energy are being tapped into make the water, food, power available to them, it inspires them. They too will want to learn more about the technology behind it.”

Clean-tech India?
As India is taking steps to limit its emissions, it’s also one of the largest producers of carbon credits in the world.

“It’s important that we make technology accessible for people”

According to a 2010 study by HSBC Research, India’s share of the $2.2 trillion market for low carbon goods and services in 2020 could be as much as $135bn.

The report further predicts that India’s clean technology market could create 10.5m green jobs, and is likely to grow faster than any other country.

Dr Prodipto Ghosh from The Energy Research Institute says there are already over 2000 companies in the country involved in research and innovation for the low carbon goods and services market.

He says that companies have a financial incentive to use clean development mechanisms, as they monetise projects which otherwise would cost the company a lot more.

Dr Prodipto Ghosh says carbon credits give companies an incentive to go green
While going green may not make economic sense for everyone, the carbon offsets or credits offer a lucrative incentive to do so. Businesses can exchange, buy or sell carbon credits in international markets at the prevailing market price.

This also is important in relation to the country’s energy security.

India now spends 45% of export earnings on energy imports, and this is expected to increase even further.

While the temple assesses the savings that each of these investments can make, the pilgrims enjoy meals cooked using green sources of energy.

To fuel India’s growth, there is an increasing demand for alternative sources. Whilst the temple might be one small step, the hope is that this could be a model that is replicated across the country.

CRYSTAL CASTLE….Australia…….1

Natarajan1 Comment
source::::information booklet about CRYSTAL CASTLE…. a place to visit while you are in Australia….dont miss.  Apart from statues of  Buddha , we are able to see the idols  of   Mahalakshmi, Mahavishnu in Garuda vahanam and our grand Mahaganapathy….
Near MAHAGANAPATHY’S  idol. there is an information board stating that this Pillayar statue was shipped to this place from one of Asian countries…when the statue was loaded Pillayar was having 2 full Thandhams …தந்தம் …!!!!!
On the destination when the pack was opened they found PILLAYAR with  one and half  தந்தம் !!!!!!!….a true traditional pillayar sacrificing HIS  half thandham during sea passage to Australia!!!!!
Pillayar ….almost 10 feet…. looks like smiling at us with His Blessings!!!!!!…..i was feeling like offering  தோப்புக்கரணம்  to Pillayar at that site…but i  could not do!!!! Incidentally, pl see my earlier blog ” தோப்புக்கரண  மகிமை ”  on this site…..
Natarajan

The Crystal Castle – Byron Bay

Nestled in Byron’s beautiful hinterland, the Crystal Castle offers an enchanting getaway reflective of the spirituality and element of escapism that the area is famous for. A lifetime of passion has seen the magical grounds transformed into an inspirational, tranquil and breathtakingly beautiful landscape like no other. Mystical statues, amazing crystals, exquisite jewellery and delicious delights await visitors, etching fond memories in the minds of all who pass through it’s gates.
A sacred escape, the Crystal Castle offers a unique place to “Enrich your Spirit”. Walk the ancient labyrinth, discover the gardens and rainforest, and wander the famous Buddha Walk. Lined with rose quartz and hand carved statues behold the awe inspiring presence of the blessing Buddha. At almost 4 metres high and weighing 14 tonne it offers a place of reflection and peace.
The Crystal Castle has created a space for the children to play while you sit back and soak up the views and atmosphere. The ‘Fireheart’ Crystal Dragon Playground is positioned at the peak of the Buddha Walk and nestled right under the Lotus Cafe. It’s position makes it an ideal spot for children to play while Parents can keep an eye on the kids as they enjoy themselves in the ‘Fireheart’ playground.
The Crystal Castle Gallery exhibits a stunning array of extraordinary crystals. For more than 25 years, owner Naren King has personally sourced and hand selected crystals from all over the globe. This passion has seen a world class collection grow, Australia’s finest of large crystals.
On offer at the Crystal Castle is the chance to see your colours and explore your aura. Our experienced and reputable staff can perform readings and aura photography during your visit.

Features

  • The Buddha Walk
  • The Labyrinth
  • Rainforest Walk
  • Jewellery
  • Crystals
  • Gifts and Treasures
  • Children’s Playground
  • Aura Photos and Readings
  • Wearable Arts Gallery
  • The Lotus Cafe

Location

Located only 20 minutes from Byron Bay and 35 minutes from Gold Coast Airport, for directions & video go to  website www.crystalcastle.com.au.

The experienced Crystal Castle Readers all offer tarot readings that are often supported with other modalities that include Astrology, Psychic and Palm Readings.
Inspiration, tranquility and breathtaking beauty await.
Enrich your Spirit!

“Tree care ” Kanchikovil Thatha !!!!!

Natarajan1 Comment

SOURCE:::::: Article by Akila Kannadasan in “THE HINDU”…..SEP 3 2012……

Natarajan

For 43 years now, K.A. Nagarajan has single-handedly planted and raised thousands of trees in his hometown of Kanchikovil. He is better known there as Maram Thatha, finds out Akila Kannadasan

Nagarajan realised it was already dusk, and time to go home. He had been planting flowering plants along the path leading to a hill temple in Kanchikovil the entire day. He knew he was in trouble when he encountered his furious dad who was on his way uphill looking for him. Says Nagarajan, “When my father said ‘Go home, I’m coming’, my blood curdled. I knew I was in trouble.” Today, almost 43 years after that day, Maram Thatha Nagarajan recalls the beating he got that evening. But not even that thrashing stopped him from doing what he wanted to do: plant trees.

Nagarajan has single-handedly planted over 7,000 trees in and around his village near Erode. He started when he was just 17 years old. Today, most of the saplings he planted are tall, strapping trees that are the lifeline for the people of Kanchikovil. The trees are almost as old as his children, and Nagarajan treats them no differently. For a living, he weaves towels on a loom at home.

Star struck

Seated on a wire-cot in his small, whitewashed house, he speaks of how as a little boy, he was a huge fan of MGR. “I grew up listening to the songs of Pattukkottai Kalyanasundaram and looked up to Kamaraj,” he says. His heroes inspired him to “do something” for the people. “I thought, why not plant trees that give shade to people.”

He collected seeds from around the village and raised the saplings himself. At the break of dawn, he would get on to his father’s cycle, his precious aruval and kadapparai slung around the handlebar. Two plastic pots of water held by a string hung on either side of his cycle carrier. Nagarajan would meticulously plant the saplings, build a fence of thorns around them for protection and water them. “If I plant a tree, it is my duty to look after it till it is strong enough,” says the 60-year-old.

Nagarajan’s wife Prema is very supportive of his mission. “She packs lunch and tea in a wire koodai for me when I go to work,” he smiles. The man on a cycle with his lunch basket, sickles and saplings became a common sight in Kanchikovil and somewhere along the way the children started calling him ‘Maram Thatha’. Nagarajan will stop at nothing to help a tree grow. He has braved thorns and brambles, irate authorities…he has even collected water from a ditch to water a tree. The soft-spoken man says that nothing angers him more than the reckless cutting of trees. Age has slowed him down, but even today, he is often seen shirtless in the hot sun with a mundaasu, fighting weeds with his sickle.

Anytime, anywhere

The village folk turn to him for any tree help. Tell him you need a custard apple sapling and he will make sure it is planted in your backyard. He even broke the myth surrounding the pungai tree by planting twenty of them in the village. “People believed that ghosts inhabited the tree,” says Nagarajan.

Nagarajan’s love for trees is immense. He has just recovered from a heart attack and he says, “It is the blessings of all the trees that saved me.”

He then speaks of the ‘Police station’ arasa maram. “When it was a young tree, people planned to cut it down to make way for a canal. But I didn’t let them do it. I said I will fast if it was cut.”

The canal was built, but the tree was spared. “It’s huge now. It is home to hundreds of little cormorants. They are beautiful, in the evenings you can hear them sing.” Even when Nagarajan is weaving at home, his mind wanders to the trees on the hillside. “When I close my eyes, all I think of is where to plant my next tree and which tree is in need of help,” he says.

What does he feel when he sees the saplings he planted all those years ago now as glorious trees? Maram Thatha falls silent for a moment. “Words cannot describe the feeling. The satisfaction…sometimes, I even feel a slight tinge of pride.”

Keywords: Nagarajan, Kanchikovil, Maram Thatha