Fake Pilot in Cockpit!!!!!!!!!!!!

September 23, 2012September 23, 2012NatarajanLeave a comment

source::::::”Bigpond News”…..strange but a true story…

Natarajan

An unemployed man wore a pilot’s uniform to hitch a free ride in the cockpit of a commercial flight, Italian police claim.

The 32-year-old was stopped at Turin’s Caselle airport on suspicion of using false IDs, a cap and uniform to convince crew he was a qualified pilot.

He managed to fly for free inside the cockpit aboard a flight from Munich, Germany, to Turin in April, according to Carabinieri paramilitary police.

The two real pilots flew the Air Dolomiti plane while the man, who has not been identified, did not touch the controls.

The case is reminiscent of that of Frank Abagnale, who pretended to be a pilot, and whose story was made into a Hollywood film, Catch Me If You Can, starring Leonardo DiCaprio in the lead role.

Italian police said they tailed the man, who called himself Andrea Sirlo on his Facebook page, for months after receiving a tip-off.

Two pilots flew the plane with the ‘fake’ pilot in the cockpit, police said

Detectives claimed the man stated on his profile that he was a commercial pilot who was promoted to captain’s rank while still young, and police became suspicious.

Officers are investigating whether there were any other flights on which he may have pretended to be a pilot.

Turin police spokesman Filippo Vanni said: ‘He’s so good that with his fake uniform, fake degrees and fake badge, he tricked a lot of people into believing he really was a pilot and also some crew members bought it.

‘That’s how he got a ‘lift’ on the Turin-Munich flight in the cockpit, actually in the seat reserved for special guests, behind the co-pilot.

‘He tried to create a new life for himself, where he could be accepted, gain friends and access a whole new social setting.’

A police statement said the suspect was held on suspicion of putting the security of air transport at risk and ‘usurping a title’.

He has been bailed while the investigation continues.

‘On at least one occasion in 2012, pretending to be a pilot of a foreign commercial airline, and with a fake name, he succeeded in flying as the third pilot in the cockpit,’ the statement said.

‘We know the case,’ Lufthansa spokesman Christoph Meier said. He declined to give any details, but said that even crew are unable to fly aboard one of the carrier’s planes without having a ticket, indicating that the Italian might have had a passenger ticket.

Italian police said the suspect, after they confronted him, led them to a garage, where officers found piles of neatly pressed white shirts with epaulets, black trousers and jackets which were similar to pilots’ uniforms.

வெற்றியின் ரகசியம் என்ன …..

September 23, 2012NatarajanLeave a comment

source:::::”Dinamalar”…Tamil daily….

Natarajan

வாழ்க்கையில் முழுமையான வெற்றி சிலருக்கு மட்டுமே கிடைக்கிறது. அந்த சிலருக்கு மட்டுமே தெரிந்த வெற்றியின் ரகசியம், இதோ கீழே ….

தன்னம்பிக்கை!

புயலில், மரத்தைத் தாங்கி நிற்கும் ஆணிவேர் போல், வாழ்க்கைப் புயல் நம்மைச் சாய்த்து விடாமல் காப்பது தான் தன்னம்பிக்கை. உலகமே ஏசினாலும், தூற்றினாலும், நம்மைத் தளர விடாமல் தாங்கிப் பிடிப்பது தன்னம்பிக்கை.
தன்னம்பிக்கை, நம் சுயத்தின் மேல் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கை; நம் பலத்தின் மேல் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கை.

எது நம் தன்னம் பிக்கையை தீர்மானிக்கிறது?

நாம் இதுவரை சாதித்த சாதனைகள், பெற்ற விருதுகள், கிடைத்த பாராட்டுக்கள், நம் குடும்ப மற்றும் சமூகப் பின்னணி, நாம் படித்த பள்ளி மற்றும் கல்லூரியின் தரம், நம்மைப் பற்றி நாம் வரைந்து வைத்திருக்கும் சுயசித்திரம், எல்லாவற்றிக் கும் மேலாக, “நான் சாதிக்கப் பிறந்தவன், எப்படியும் சாதித்துக் காட்டுவேன்’ என்கிற வைராக்கியம், இவையெல்லாம் நம் தன்னம்பிக்கையைத் தீர்மானிக்கிறது.

தன்னம்பிக்கை எதற்கு வேண்டும்?

தன்னம்பிக்கை ஊன்று கோல் போன்றது. கால் தடுக்கும்போது, கீழே விழுந்து விடாமல் ஊன்று கோல் தாங்கிப் பிடிப்பது போல, நாம் தோல்வியைச் சந்திக்கும் போதும், நம்முடைய முயற்சி, நாம் எதிர்பார்க்கும் பலனைத் தராத போதும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகம், நம் தகுதிக்கும், திறமைக்கும் உரிய அங்கீகாரம் தராத போதும், நம்மை மனம் தளர விடாமல் தாங்கிப் பிடிப்பது தன்னம்பிக்கைதான்.

தன்னம்பிக்கையை வளர்க்க முடியுமா? முடியும். இதோ சில ஆலோசனைகள்:

* இன்னொரு மனிதனால் சாதிக்க முடிந்த எந்தச் செயலையும், நம்மாலும் சாதிக்க முடியும் என்கிற எண்ணத்தை, நம் ஆழ்மனதில் பதிய வைக்க வேண்டும். இந்திய கிரிக்கெட் அணியின் முன்னாள் கேப்டன் சுனில் கவாஸ்கர், முதன் முறையாக வெஸ்ட் இண்டீஸ் அணியிடம் மோதுவதற்காக, மேற்கிந்திய தீவுகளுக்குச் சென்றிருந்தார். அப்போது, இந்திய கிரிக்கெட் அணியின் பயிற்சியாளர், “வெஸ்ட் இண்டீஸ் அணியின் வேகப் பந்து வீச்சாளர்கள், அசுரத்தனமாகப் பந்து வீசுவர்… நீங்கள் சற்று எச்சரிக்கையாக இருந்து கொள்ளுங்கள்’ என்று சொன்னதற்கு, சுனில் கவாஸ்கர், “என்னால் பந்தைப் பார்க்க முடியும்தானே…’ என்று சிரித்துக் கொண்டே பதிலளித்தாராம். என்ன ஒரு தன்னம்பிக்கை பாருங்கள்.
* பொறுத்தார் பூமி ஆள்வார். நம் இலக்கை அடையும் வரை, பொறுமை காக்க வேண்டும். முதல் முயற்சியிலேயே சோர்ந்து விடக்கூடாது. மலை உச்சியை அடைவதற்கு, படிப்படியாகத்தான் ஏற முடியும். ஒரே தாவலில் அடிவாரத்திலிருந்து மலை உச்சிக்குச் செல்ல முடியாது.
* நம்முடைய இலக்கை நோக்கி முன்னேறும் வெற்றிப் பாதைகளில், ஒவ்வொரு மைல் கல்லை கடக்கும்போது, முதுகில் தட்டிக் கொடுக்கலாம். வெற்றியை அடக்கமாகவும், எளிமையாகவும் கொண்டாடலாம். அப்போது உற்சாகமும், புத்துணர்ச்சியும் கிடைக்கும்.
* நாம் எடுத்த முயற்சியில் பலன் கிட்டும் வரை, உறுதியாக இருக்க வேண்டும். மொபைல் போனை தினமும் ரீசார்ஜ் செய்வது போல, தினமும் பத்து நிமிடம், தனியே அமர்ந்து நம் முயற்சி, வெற்றியில் முடியும் என்று திரும்பத் திரும்ப நமக்கு நாமே சொல்லிக் கொள்ள வேண்டும்.
* நம்முடைய பலம் மற்றும் பலவீனத்தை சீர்தூக்கிப் பார்த்து, ஒரு செயலில் இறங்கிய பின், “என்னால் முடியுமா?’ என்ற சந்தேகம் எழக்கூடாது.
* நம்முடைய உடை, சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டும். ஆள்பாதி, ஆடைபாதி. உடை நம் வேலையை, பதவியை, அந்தஸ்தை, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக தன்னம்பிக்கையை பிரதிபலிக்கட்டும்.
* நம்முடைய முயற்சியில் தடங்கல் ஏற்படும்போது, தலையில் கையை வைத்து, “ஐயோ இப்படி ஆகிவிட்டதே!’ என்று புலம்பும் பழக்கத்தைக் கைவிட வேண்டும்.

குழந்தைகளிடத்தில் தன்னம்பிக்கையை வளர்க்க, இதோ சில யோசனைகள்:

* குழந்தை ஆசைப்படுகிறதே, பிடிவாதம் பிடிக்கிறதே என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, எதையும் வாங்கித் தரக் கூடாது. குழந்தையின் வயதிற்கேற்ப, வளரும் சூழ்நிலைக்கேற்ப, அத்தியாவசிய தேவைக்கேற்ப வாங்கித் தர வேண்டும்.
*”நான் பட்ட கஷ்டம், என் பிள்ளை படக்கூடாது’ என்று சில பெற்றோர் பிள்ளையைக் கஷ்டமே தெரியாமல் வளர்க்கின்றனர். வயதிற்கேற்ப பொறுப்பும், சுதந்திரமும் கொடுத்தால் தான், குழந்தைக்குப் பக்குவமும், முதிர்ச்சியும் வளரும். ஆரம்பத்தில் தவறுகள் செய்தாலும், பின்னர் அவற்றை திருத்திக் கொண்டு, தாமே தனித்து இயங்கக்கூடிய தன்னம்பிக்கை, இளமைப்பருவத்தில் வர வேண்டும்.
* தனக்குத் தகுதியிருந்தால் அல்லது இன்றியமையாத தேவையிருந்தால் மட்டுமே, பெற்றோரிடமிருந்து எதுவும் கிடைக்கும் என்பதை, குழந்தை உணர வேண்டும். தகுதி இல்லாமல், உழைக்காமல் கிடைக்கும் எதையும் தக்க வைத்துக் கொள்ளும் திறன், குழந்தைக்கு இருக்க கூடாது.

தன்னம்பிக்கைக்கு முட்டுக்கட்டையாக இருப்பவை எவை? அதை எப்படிக் களைவது:

* அவநம்பிக்கை, என்னால் எப்படி முடியும்? நான் எடுத்த காரியம் கைக்கூடாமல் போய் விடுமோ என்கிற எண்ணங்களை மனதிலிருந்து அறவே அகற்ற வேண்டும்.
* தாழ்வு மனப்பான்மை, வறுமை மற்றும் வளர்ந்த சூழ்நிலையால் தாழ்வு மனப்பான்மை உள்ளவர்கள், முதல் தலைமுறை செல்வந்தர்களின் வரலாற்றைப் படித்துப் பாருங்கள். பெரும்பாலானோர் சிறுவயதில், கடும் வறுமையில் வாடியிருப்பர். பல அவமானங்களைச் சந்தித்திருப்பர். ஆக, வறுமை நம்முடைய வளர்ச்சிக்கு உத்வேகமாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, முட்டுக் கட்டையாக இருக்கக் கூடாது. அதுபோல, குறைவான கல்வியறிவு, எளிமையான குடும்பச் சூழ்நிலை, வழி நடத்த யாரும் இல்லை போன்ற காரணங்கள், நம்முடைய வைராக்கியத்தை அதிகரிக்கச் செய்ய வேண்டுமே தவிர, நம்மை பலவீனப் படுத்தக் கூடாது.
* வறுமை – நம்மையும், நம் அடுத்த தலைமுறையினரையும் வளர விடாமல் வாட்டி வதைக்கும் ஒரு நோய். இந்த நோய்க்கான காரணத்தை ஆராய்ந்து, அதிலிருந்து மீள வழிகளை ஆராய வேண்டும்.
* தோல்வி – நாம் எடுக்கும் முயற்சிகளில், சில தோல்வியடையலாம். ஆனால், நாம் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற்றோமா என்பதில் தான், கவனம் இருக்க வேண்டும்.
* நாம் வளர்ந்த சூழ்நிலை – இது முடியும், இது முடியாது என்று சொல்லி வளர்க்கப்படும் போது, சிலருக்குத் திறமையும், தகுதியும் இருந்தும், முயற்சி செய்யாமல் இருந்து விடுகின்றனர்.

நம்முடைய வளர்ச்சியைத் தீர்மானிப்பது – தன்னம்பிக்கை:

நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகம் நம்மை ஏளனப்படுத்தலாம், உதாசீனப்படுத்தலாம், நம் வளர்ச்சிக்கு முட்டுக்கட்டை போடலாம், நம்மைப் பலவீனப்படுத்தலாம், நமக்கு உதவிக் கரம் நீட்டத் தயங்கலாம், நமக்கு நியாயமாகக் கிடைக்க வேண்டிய சன்மானம், பாராட்டு, அங்கீகாரத்தைக் கொடுக்க மறுக்கலாம். ஆனால், நம் தன்னம்பிக்கை, ஆசை, கனவு, வைராக்கியம், சுயமரியாதையை யாராலும் தட்டிப் பறிக்க முடியாது.
மனித மூளை அற்புதமானது. நாம் யாராக வேண்டும் என்று திரும்பத் திரும்ப நினைக்கிறோமோ அவராக மாறுவது உறுதி. “நம்மால் இயலாதது’ என்று தான் நமக்கு நாமே எல்லைக் கோட்டைக் கிழித்துக் கொள்கிறோம்.
தன்னம்பிக்கையுடன் இருப்போம். ஒரு பிரகாசமான எதிர்காலம் நம்மை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறது.

an article by:::::

சி. அருண்பரத், கூடுதல் ஆணையர், வருமான வரித்துறை, மும்பை

Think-Tank Leader of of MS Windows Server 2012…An Indian…

September 22, 2012September 22, 2012NatarajanLeave a comment

Meet the Indian behind Microsoft’s $15 Billion Enterprise Business

As the whole world contemplates on the introduction of Windows 8 desktop OS, Microsoft has taken another gigantic step with its release of Windows Server 2012, today. Microsoft acknowledges this OS to be the biggest player in the core enterprise market in upcoming years.

So who is the think-tank leading this enormous project? It is an Indian who has been the pillar behind the launch of Windows Server 2012- Satya Nadella. Nadella is the current president of Servers and Tools Business (STB) at Microsoft and the master mind behind Server 2012. “This is perhaps the biggest release of our server products in history, bigger than NT,” he said at the launch event. “I was here at Microsoft when we launched Windows NT, which ushered in the era of client/server, and we believe that Windows Server 2012 ushers in the era of the cloud operating system.”

In an interview given to SiliconIndia for its March ‘03 issue, Nadella, who was then the corporate Vice President for Microsoft Business Solutions expressed his vision about the Microsoft CRM on which he was working and its implications on the enterprise server and the third-party server. During his interview, he mentioned, “The person would most probably be using MS Outlook, he or she wouldn’t even know that the underlying software is a CRM tool. But the person can now do a lot more with his email—generate and complete an entire order, and rack up the tally on the corporate inventory. The CRM would be working on the enterprise server or on some third-party server.” The cover story shed light on the immense potential and foresightedness of this Indian pro and his visionary that is currently evident from the 19 years that he has contributed to Microsoft and the world of technology.

Nadella grew up in Hyderabad- India, where he did his bachelor’s degree in Electrical Engineering from Mangalore University, followed by a master’s degree in computer science from the University of Wisconsin. The master’s degree was truly the turning point of his life. In 1992, Nadella joined Microsoft, which he proudly admits, ‘the path to his new life.’ Nadella came to Microsoft from Sun Microsystems, where he was a member of their technology staff.

According to Microsoft, Nadella is the architect for the overall business and technical vision, strategy, operations and engineering and marketing that made over $15 billion via businesses. The Server and Tool Business platform nurtures Microsoft’s infrastructural managerial services and cloud platform that cover up some of the ground breaking products like Windows Server, SQL Server, Visual Studio, System Center and the Windows Azure Platform- Microsoft’s pinnacle in cloud technology.

The perseverance and determination of this Indian didn’t wind up, as he continued his studies, including a successful MBA degree from the University of Chicago. At Microsoft, Nadella spend several years leading engineering efforts in Microsoft’s Server group. This was followed by his promotion to the Online Services Division of Microsoft. Along with that, he also led Microsoft Business Solutions (MBS), which develops and markets the Microsoft Dynamics line of ERP and CRM products.

At the OSD, Nadella was appointed as the senior vice president of R&D. Microsoftcredit Nadella as the lone architect for its most-successful search engine- Bing, online portal MSN and other advertising platforms. It’s pretty clear that the technical visionary of Nadella haNadella- At Present

In February 2011, Microsoft was subjected to a major shake-up and that bought this Indian to one of the most coveted managerial positions in the company. Microsoft CEO Steve Ballmer himself appointed Nadella as the president of the Server and Tools Business.

Ballmer praises Nadella’s work at OSB: “He led the overall R&D efforts for some of the largest online services and drove the technical vision and strategy for several important milestones, including the critical launch of Bing, new releases of MSN, Yahoo integration across Bing and adCenter, and much more.”

“Satya is also well-known for his leadership. He has strong collaboration skills, is decisive in both decision-making and delegating and has strong customer insights, engineering and business expertise. He also knows how to structure organizations for outstanding performance,” he continued. From that time on, tech giant, Microsoft had no time to look back, as they dusted all other enterprise companies with their ever-grossing products.

Nadella clearly signifies that praises and admiration is not what overlays the pavement to success. The below mentioned fact proves the validity of the statement.

According to reports, Microsoft’s Server and Tools business is bigger than its desktop Windows business. This is prior the growth rate of the S&T department that hit $18.7 billion when compared to $18.4 billion from Windows.

Nadella currently resides with his wife and three children in the state of Washington.

Source:::::siliconindianet……….

Natarajan

Space Shuttle Flying over Golden Gate Bridge…..

September 22, 2012September 22, 2012NatarajanLeave a comment

From @chrisdyball today in San Francisco::::::::::::source::::::::bisinessinsider.com

Natarajan

space shuttle over the san francisco bridge

Battle of Jumbo Jets…..who is the winner?!!!!

September 22, 2012Natarajan1 Comment

BATTLE OF THE JUMBO JETS: Airbus A380 Vs. Boeing 747_81

Boeing / Airbus

In recent years, Airbus has put itself at the top of the aircraft-building world with the A380, the whale of a plane that is the largest passenger jet in the world.

Last year, Boeing has introduced the 747-8 International, the revamped version of the class 747 it calls the “Queen of the Skies.”

But which is better? To come up the answer, we broke down the numbers in 11 categories, picking the winner based on size, power, capacity, luxury, availability, and more.

The Boeing 747-8I is new and the A380 has been in service for several years, which accounts for some of the differences. But for travelers trying to decide how they want to fly now, here are the facts as they stand today.

CAPACITY: Boeing’s 747-8I has a maximum capacity of 467 passengers.

Wikimedia Commons

CAPACITY: The A380 usually holds around 500 passengers, but has room for as many as 853.

CAPACITY: Airbus wins this round.

Boeing: 0

Airbus: 1

WING SPAN: The Boeing’s wing span is 224.6 feet.

Cathay Pacific

WING SPAN: The A380 spreads out over 261.7 feet.

WING SPAN: Airbus wins again.

Boeing: 0

Airbus: 2

LENGTH: The 747-8I is more than 250 feet long.

Cathay Pacific

LENGTH: The A380 measures 238 feet.

LENGTH: Boeing gets on the board.

Cathay Pacific

In fact, the 747-8I is the world’s longest passenger aircraft.

Boeing: 1

Airbus: 2

WEIGHT AND POWER: The 747-8I can take off with a weight of 987,000 pounds, and produces 66,500 pounds of thrust.

Wikimedia Commons

WEIGHT AND POWER: The A380’s maximum takeoff weight is 1,235,000 pounds, and it produces up to 70,000 pounds of thrust.

WEIGHT AND POWER: Point to Boeing.

Wikimedia Commons

That gives the 747-8I more power per pound, and the win.

Boeing: 2

Airbus: 2

RANGE: Boeing’s jet can go 11,443 miles in the air.

Gordon Werner / Creative Commons

RANGE: The A380 can only do 9,756 miles.

RANGE: Boeing wins.

Gordon Werner / Creative Commons

The difference means the 747-8I can fly New York to Sydney without stopping, but the A380 cannot.

Boeing: 3

Airbus: 2

AVAILABILITY: So far, Lufthansa, Cathay Pacific, Korea Air, and a few other airlines have placed orders with Boeing.

Boeing

AVAILABILITY: The A380 has been around longer, and is flown by Air France, Emirates, Quantas, Lufthansa, British Airways, Korea Air, Virgin Atlantic, and more.

AVAILABILITY: Airbus ties it up.

Because the A380 has been around longer, it’s easier to get on board.

Boeing: 3

Airbus: 3

NICKNAME: Boeing’s new plane is also known as the “Queen of the Skies.”

Wikimedia Commons

NICKNAME: Airbus’ monster has been dubbed the “Superjumbo.”

NICKNAME: No contest, Boeing wins.

Wikimedia Commons

“Queen of the Skies” may sound a bit too fancy, but anything would beat “Superjumbo.”

Boeing: 4

Airbus: 3

TROUBLE: The National Transportation Safety Board recently recommended inspections of 747-8Is equipped with General Electric engines, after a string of failures.

Wikimedia Commons

Source: Wired

TROUBLE: Wing cracks in many A380s discovered this summer, though not immediately dangerous, took weeks to repair.

Source: Bloomberg

TROUBLE: Boeing has the shorter, but better, record.

Wikimedia Commons

In November 2010, an A380 engine failed in flight and damaged a wing. The plane landed safely and no one was hurt, but Boeing gets the point.

Boeing: 5

Airbus: 3

1st CLASS LUXURY: First class on a Lufthansa 747-8I includes a personal locker and an especially wide seat that goes fully flat for comfortable sleeping.

YouTube Screenshot

1st CLASS LUXURY: Emirate’s A380’s first class includes two lounges, private suites, and a shower spa.

Emirates

1st CLASS LUXURY: An easy point for Airbus.

Emirates

For travelers looking for top of the line luxury, there are better choices offered by airlines flying the A380.

Boeing: 5

Airbus: 4

COST: Boeing sells the “Queen of the Skies” for $351.4 million.

Boeing

COST: A new Airbus is more expensive, at $389.9 million.

COST: Airbus is the better deal.

When the price is divided by the number of passengers each plane can carry.

Boeing: 5

Airbus: 5

GAME CHANGING POTENTIAL: Boeing’s latest represents a new day for the 747, long one of the best ways to fly a lot of people a long way.

hrosas2115@sbcglobal.net / Creative Commons

GAME CHANGING POTENTIAL: But Airbus broke the mold with the A380.

GAME CHANGING POTENTIAL: Airbus pulls ahead.

The A380 is the world’s largest passenger jet, and dwarfs the competition.

Boeing: 5

Airbus: 6

And the winner is…

Boeing’s jet has a lot going for it, especially the fact that it is the newer aircraft.

But for those looking to get in the air today, the Airbus A380 is bigger, more luxurious, and more available.

Airbus takes the prize.

source:::::::::businessinsider.com…..natarajan

மாற்றி யோசிக்கும் குழந்தைகள் !!!!!!

September 22, 2012Natarajan1 Comment

இக்காலத்தில் சில குழந்தைகளின், “ஐக்யூ’ பிரமிக்க வைக்கும்படி
இருக்கிறது. சிறு பிள்ளைகளுக்கு பாடம் எடுக்கும் ஆசிரியை ஒருவரை அறிமுகம்
செய்து வைத்தார் நண்பர் ஒருவர். சென்னை திருவெற்றியூரில் உள்ள தனியார்
பள்ளி ஒன்றில் ஆசிரியையாகப் பணிபுரிகிறாராம். அவர் சொன்னது:

சாதாரணமாக தனியார் பள்ளிகளில், தமிழை தீண்டத்தகாத ஒரு மொழியாகத் தான்
பார்ப்பர்; ஒதுக்கியும் வைப்பர் சார்… ஆனால், நான் பணிபுரியும் பள்ளி
கொஞ்சம் வித்தியாசமானது; தமிழுக்கு இங்கே மரியாதை உண்டு. யூ.கே.ஜி.,
படிக்கும் குழந்தைகளுக்கு படம் பார்த்து கதை சொல்லும் வகுப்பு எடுத்துக்
கொண்டிருந்தேன்…

ஆலமரத்தில் கூடுகட்டி முட்டையிட்டிருக்கும் காக்கையின் முட்டைகளை, அதே
மரத்தின் பொந்தில் வசிக்கும் பாம்பு, “ஸ்வாகா’ செய்து வருவதையும், பாம்பை
பழிவாங்க நினைக்கும் காகம், ராணியின் முத்து மாலையை, காவலர்கள் கண்முன்னே
கவர்ந்து வந்து, அதை பாம்பு வசிக்கும் பொந்தில் போட, பாம்பை கொன்று,
முத்து மாலையை காவலர்கள் எடுத்துச் சென்று, காகத்தை அதன்
பிரச்னையில்இருந்து விடுவிப்பதையும் குழந்தைகளுக்குப் புரியும்படி
விளக்கிக் கூறினேன். தலையைத் தலையை ஆட்டியபடி எல்லா குழந்தைகளும் கதையை
ரசிக்க, ஒரேயொரு குழந்தை மட்டும் எழுந்து நின்று, “இது என்ன கதை மிஸ்?’
என்றது. “ம்… நீதிக் கதை’ என்றேன். “இந்தக் கதையில என்ன நீதி இருக்கு?’
என கேட்டது. “தன்னை விட பலசாலியான எதிரிகளை, தன்னோட புத்தி
சாமர்த்தியத்தினால வீழ்த்தி வெற்றி பெறணும்…’ என்றேன். “அதுக்காக காகம்
என்ன செஞ்சது?’ என்றது. “ராணியோட முத்து மாலையை எடுத்துட்டு வந்து
பாம்போட பொந்துக்குள்ள போட்டது…’ என்றேன்.

உடனே, அக்குழந்தை, “ஒருத்தருக்குச் சொந்தமான பொருளை, அவங்களுக்கு தெரியாம
எடுத்துட்டு வந்தா, அதுக்கு என்ன பேரு?’ என்றது. “திருட்டு…’ என்றேன்.
“அப்போ இந்தக் கதையில திருடறதுக்குத் தானே சொல்லித் தந்தீங்க, திருடறது
தப்பு தானே?’ எனக் கேட்டது.

குழந்தையின் அந்த கேள்விக்கு என்னால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை…

“திருதிரு’ வென்று விழித்தேன். குழந்தை மேலும் தொடர்ந்தது… “என்ன தான்
காக்காவோட முட்டைகளை பாம்பு சாப்பிட்டாலும், அதுக்காக பாம்பை கொலை பண்றது
தப்பில்லையா மிஸ்… பாம்பும் ஒரு உயிர் தானே!’ என்றது.

நான், “தப்பு தான்!’ என்றேன். உடனே, “இந்தக் கதையில திருடுறதையும், கொலை
பண்றதையும் தானே குழந்தைகளுக்கு சொல்லித் தந்திருக்கீங்க மிஸ்… இது
நீதிக் கதையா?’ எனக் கேட்டது.

வயசுக்கு மீறிய பேச்சுக்களையும், பேசும் குழந்தைகளையும் அதுவரை
திரைப்படங்களில் மட்டும் தான், நான் பார்த்திருக்கிறேன்; அன்று நேரில்
பார்த்தேன். இதே கதையை தான், நம் பெற்றோரும் படித்திருக்கின்றனர்; நாமும்
படித்திருக்கிறோம். யாராவது இது குறித்து, இந்தக் கோணத்தில் சிந்தித்துப்
பார்த்திருக்கிறோமா? குழந்தை தொடர்ந்தது… “காக்காவோட முட்டைகளும்
பத்திரமா இருக்கணும்; பாம்பும் சாகக்கூடாது. அதுக்கு உங்களுக்கு வேற வழி
ஏதும் தோணலியா மிஸ்?’ எனக் கேட்டது. “தோணலியே ராஜா…’ என்று என்
தோல்வியை கவுரவமாக ஒப்புக் கொண்டேன். ஒப்புக்கொண்டு விட்டாலும் உள்ளே ஒரு
குறுகுறுப்பு. குறை கூறத் தெரிந்த குழந்தையின் மனதில், எதுவும் ஐடியா
இருக்குமோ என்று அறியும் ஆர்வம் பீறிட, “வேற எதாவது வழி இருக்கா?’
என்றேன்.

உடனே அது, “இருக்கே!’ என்றது. “எங்கே சொல்லு, கேட்போம்…’ என நான்
கூறியதும், “காகம் சாது. பாம்பு துஷ்டன். “துஷ்டனை கண்டா தூர விலகு’ன்னு
சொல்லி இருக்கில்லையா. அதனால, பொந்து இல்லாத வேற ஒரு மரத்துல போய் காக்கா
கூடு கட்டி முட்டை போட்டா, முட்டையும் பத்திரமாக இருக்கும்; பாம்பும்
சாகாது இல்லையா?’ எனக் கேட்டது.

உண்மையில் நான் உறைந்து தான் போனேன். இப்படியொரு கோணத்தில், நாம் யாருமே,
ஏன் இதுவரை சிந்தித்து பார்த்ததில்லை என்று நினைத்தேன்…’ எனக் கூறி
முடித்தார் அந்த இளம் ஆசிரியை.

நம்முடைய தலைமுறை வரை கேள்வி கேட்காமல் பெரியவர்கள் சொல்வதை,
“பிளைண்ட்’டாக நம்பிக் கொண்டிருந்தோம்; இந்த காலத்து பிள்ளைகள், துணிந்து
கேள்வி கேட்டு சந்தேகங்களைத் தீர்த்துக் கொள்கின்றனர்… வரவேற்கத்தக்க
முன்னேற்றம் தான் என எண்ணினேன்.

source:::: unknown…. input from one of my contacts ….

Natarajan

YOU are What You Are……

September 21, 2012Natarajan2 Comments

source:::::unknown…input recd from one of my friends…. a ” must read” by all persons of all the ages…..a good story…may or mot be real one…. but it conveys the right message ….

Natarajan

An old man, staying in a small south Indian town came to visit his son in Mumbai recently. The son in his early thirties is a successful businessman living with his wife and son. The father, having spent most of his life at his birthplace, hardly understands a splatter of Hindi or English, forget Marathi. But he doesn’t care. ‘I have come here to spend a few days with my son and his family. I don’t have to go out and socialize with the city people,’ he said.

But the son is very excited about his father’s rare visit to Bombay. He wants to make the best of it. He and his wife want to show him around the city. And yes, the son enjoys those evening hours too, when he and his father go out and sit in a good bar, sipping their favorite drink.

Last week he was in a very good mood. ‘Let’s go to a five star hotel’s bar tonight,’ he told his father. It was a beautiful evening. Talking about everything under the sun they had a few drinks. As usual they were offered some salad, peanuts, wafers etc .as accompaniments with their drinks. The old man being almost toothless was not much interested in eating. But that day when they got up to leave, he simply took a handful of chana (roasted grams) and stuffed it in the fold of his dhoti. He might have thought about munching on them, sitting in the car, or whatever.
Unfortunately while walking in the lobby, he missed a step and stumbled. Down he went, scattering the chana on the plush carpet.

No problem .Now try to visualize that scenario. Someone else in his son’s place would have been mortified, embarrassed to death. He might have cursed not his father but his own self for causing this awkward situation.
‘Never again will I take my old man to such hotels’, he would have vowed.
No sir, not this son. Gently, with a smile, he helped his father get back on his feet. Instead of feeling irritated or angry, he was amused. He found the whole incident very funny. Laughing, they both went home and on the way they decided to return to the same place the following Sunday.
The old man liked the place and liked the chana too.

Few days back, at a friend’s place they both described this event and made everybody laugh.
Weren’t you embarrassed? Somebody asked the son. ‘Oh, come on now’ replied the son. ‘He is my father. He talks in his native language, prefers to wear a dhoti even to a posh city hotel, takes chana from the bar to eat later, does whatever he feels like…. So what?
Why should I feel embarrassed with his nature and habits? Nobody has a right to stop him from doing whatever he feels comfortable with, as long as it is not harmful to others.’

The son doesn’t care what the staff in the hotel thought about that incident. He says ‘they should be concerned only with their bills and tips. I am concerned about my father’s happiness.’ The wife too totally agrees with the husband on this issue. She feels there are enough other qualities in her father- in- law to feel proud of.
Accept them .The above incident is not mentioned just to show the love and devotion of a son for his father. More than love it is a matter of understanding and a healthy respect for the other person’s lifestyle.

A seventy plus old man doesn’t want to change his lifestyle now. He likes the way he eats or dresses or talks. In his eyes there is nothing wrong with the old ways of living. And the son says, ok, fine. Every body has a right to live as per his wish. Now at his age, why should he be forced to learn to eat with a fork and knife, if he doesn’t want to? I will feel bad if he is doing something morally wrong or indulging in some harmful activities. But otherwise it is fine. I am not going to try to change him at this stage. He is my father. I love him, respect him.

Hey folks, can you think this way? So many times we see people getting embarrassed by the so called unsophisticated behavior of their family members. They keep on apologizing about their lack of class and manners or about their drawbacks to outsiders. My wife can’t speak proper English; she doesn’t know what’s happening in the world, so I avoid taking her out or introducing her to my friends and business associates… My parents can’t eat with a spoon and fork, so I don’t take them to restaurants My husband is working as an ordinary clerk, so I feel awkward when I introduce him to my rich friends. My brother is mentally challenged, so I don’t feel like going out with him…

Are you plagued with such thoughts or do you meet such people who think alike? If you do, please ask yourself. Why do others or I feel this way? Really what is there to feel ashamed of? Most of the people always have this fear of other peoples’ opinions and comments. What would others say?

Nothing.. You are what you are..

Too big huh?? But it’s a brain drain… Think over it..

A Team with a Different Target …

September 21, 2012September 21, 2012NatarajanLeave a comment

Source:::: “THE HINDU “….
Natarajan

:A. Gopal, K. Naveen and R. Muthu Kumar have inaugurated a first of its kind of Jeep Clinic in Coimbatore that specialises in providing remodelled jeeps.

Three friends buy old jeeps and restore them into hi-tech, road worthy vehicles. K. Jeshi visits them at their Jeep Clinic where they carry out the transformation

It was nothing more than junk when they bought the Willys GPA, a jeep manufactured in 1941 during the Second World War. Three engineers from Coimbatore bid for it at a Defence Yard auction and towed it all the way to Coimbatore. Here, they lovingly restored it, and today it stands pretty at their recently inaugurated Jeep Clinic. A. Gopal, K. Naveen and R. Muthu Kumar have converted their love for jeeps into a business opportunity. They refer to their clinic as a high-tech private hospital for jeeps! It is here that old jeeps are given new life. “Other than the chassis and the engine, we replace almost everything else – the nuts, screws and bolts – and rebuild the body. The vehicle is ripped open, and re-modelled from scratch,” says Gopal.

The three friends want to make jeeps affordable. One has to spend a minimum of Rs. 2.75 lakhs to buy a re-modelled performance oriented jeep, they say.

They show off a Low bonnet Willys GPW, another World War classic. They have retained its original map reading lamp, Lucas headlights, the logo, emblem, and the military colour. The Willys Station Wagon, a limited edition jeep, also occupies pride of place. It is the first commercial civilian utility wagon, manufactured by Willys in 1954 after World War II.

“There are just two or three of these vehicles around. One of them is stationed at the Chief Minister’s Kodanad Estate. For ours, we had to wait for five years to get it directly from the owner in Andhra Pradesh. It’s an asset,” Gopal says with pride as he points to the Wagon that has an amazingly generous leg space.

They have retained the number plate of the previous owner, as well as the original blue paint on the outside, the windshield with original beading, door handles and the steering wheel. Many have shown interest in buying it but they are not ready to sell.

Affordable

Gopal is a storehouse of information. He has collected the technical details of Jeeps right from 1939 onwards to the latest Wrangler Sport, introduced in 2011. Every jeep has a history, he says. “A jeep is like Spiderman…it can jump, hop and run, uninterruptedly, there’s no stopping. We want to build interest in these vehicles. We want to do that by making jeeps affordable. The sturdy body that weighs around 1400kgs (1.2 tonnes) ensures safety too.”

Automobile evolution began with jeeps, says Naveen. “Cars came much later. Our future generations should know the history. In the West, jeeps are popular even today as it is suits any terrain,” he says. Their single-seater high bonnet open jeep (Willys CJ 3B), a 1953 model, comes with a foldable windshield.

The Mahindra Major, a commercial passenger jeep is another prized possession. So is a Mahindra MM 540. “The original owner is the former Commissioner of Police, Triunelveli. We got it at an auction and converted it to look like a military vehicle. It comes with a set of 12-lights in the front that is good enough to light up the jungle.”

A work in progress at their clinic is the black Mahindra Thar CRDe. If you leave the door open, a pre-recorded voice asks you to shut it. It will soon have an automated rain-detection sensor that activates the wiper the minute water falls on the wind shield. “The owner, an Australian, wants to convert his Rs. 8 lakh Thar into a hi-tech vehicle, on the lines of Wrangler Sport (it costs Rs. 1.5 crore). We are doing the automation for just Rs. 7 lakh; his total spend is just Rs. 15 lakh,” explains Muthu.

Safe technology

He has developed a unique high-tech mobile Security Access Control System for the Thar which allows its owner to control the vehicle anywhere in the world through a wide area network. “The mobile phone becomes the remote,” he says. If someone tries to steal the car, an in-built spy camera captures the footage and the owner can see it on his mobile. From the mobile phone, he can cut the fuel supply and activate the jeep horn. As the kit is connected with the nerve centre of the car, any attempt to deactivate it results in the car going dead. This device can be installed in cars, two-wheelers, and buses too.”

To add muscle to the Thar, they have also added the high lift jack to raise the vehicle by nearly 40 inches if the wheels get stuck. There is GPS tracking, voice recognition systems, rugged tyres, and wooden interiors. “Every hi-tech automation aims at ensuring safety to the vehicle, driver and co-passengers.”

They have delivered over 100 jeeps to customers across the country over the last seven years. “Jeep Clinic is a registered company. We are not a roadside garage,” Gopal clarifies. A chunk of his customers are from Karnataka, Andhra and Kerala as well as the North, especially from Punjab, and Bengal.

The three friends have travelled as far as the Pakistan border to buy jeeps on auction and to source components. “Every day is a learning process. Our mission is to retain the old culture, the history and infuse it with new technology for a never-before driving experience. It is the ultimate thrill.”

Visit http://www.jeepclinic.com

Keywords: Jeep Clinic, jeep restoration company, Coimbatore

சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் …..

September 20, 2012NatarajanLeave a comment

source:::::unknown…. input from one of my friends….

Natarajan

சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் !

நியூயார்க் நகரத்தின் சுரங்கப்பாதை ஒன்றில் பிரபல எழுத்தாளர் ஒருவர் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார். ஆட்கள் அதிகமில்லாத அந்த இடத்தில் ஓர் அமைதியான சூழ்நிலை நிலவியது. சிலர் கண்களை மூடி அமர்ந்திருந்தார்கள். சிலர் பத்திரிகைகள் படித்தபடி அமர்ந்திருந்தார்கள். திடீரென்று அங்கு ஒருவர் தன் இரண்டு குழந்தைகளுடன் வந்தார். அவர் அந்த எழுத்தாளர் அருகே கண்களை மூடிக் கொண்டு உட்கார்ந்தார். அந்தச் சிறுவர்கள் இருவரும் ஆறு வயதைத் தாண்டாதவர்கள். அவர்கள் விளையாட ஆரம்பித்தார்கள். சிறிது நேரத்தில் அங்கிருந்த அமைதி காணாமல் போயிற்று. குழந்தைகள் சத்தம் போட்டு விளையாட ஆரம்பித்து, பின்னர் சண்டையிட்டுக் கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் பொருட்களை எடுத்து வீசிக்கொள்ள ஆரம்பித்தனர். அந்த தந்தையோ அந்தச் சிறுவர்களைக் கண்டிப்பதாகத் தெரியவில்லை. கண்களைத் திறக்காமல் அப்படியே அமர்ந்திருந்தார்.

அங்கு அமர்ந்திருந்த மற்றவர்கள் எரிச்சலுடன் அவரைப் பார்த்ததை அவர் அறியவில்லை. அந்த எழுத்தாளரோ தன்னம்பிக்கை, பொறுமை பற்றியெல்லாம் நிறைய எழுதிக் குவித்த எழுத்தாளர். அவரே பொறுத்து பொறுத்துப் பார்த்து ஒரு கட்டத்தில் பொறுமை இழந்து தன்னருகே கண்ணை மூடிக் கொண்டு அமர்ந்திருந்த அந்த நபரிடம் சொன்னார். “உங்கள் பிள்ளைகள் மற்றவர்களைத் தொந்தரவு செய்கிறார்கள். அவர்களைக் கொஞ்சம் கட்டுப்படுத்துங்களேன்”.

அந்த நபர் கண்களை மெதுவாகத் திறந்தார். “ஆமாம் ஏதாவது செய்ய வேண்டும். ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்பு அவர்கள் தாய் இறந்து விட்டாள். அருகில் உள்ள ஆஸ்பத்திரியில் அவள் உடலைத் தர சிறிது நேரம் ஆகும் என்றதால் அங்கிருக்க முடியாமல் இங்கு வந்தேன். இனி என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை என்று நினைக்கிறேன்… மன்னிக்கவும்”

அந்த எழுத்தாளர் அதுவரை அந்த நபர் மீதும் அந்தச் சிறுவர்கள் மீதும் கொண்டிருந்த கோபமெல்லாம் ஒரு கணத்தில் காற்றாய் பறந்து போயிற்று. அதற்குப் பதிலாக இரக்கமும் பச்சாதாபமும் மனத்தில் எழ அவர் மனைவி இறந்ததற்கு வருத்தம் தெரிவித்துவிட்டு ஏதாவது உதவி தேவையா என்று மனதாரக் கேட்டார்.

அந்த எழுத்தாளர் செயல்திறன் மிக்க மனிதர்களின் ஏழு பழக்கங்கள் என்ற புகழ்பெற்ற புத்தகத்தை எழுதிய ஸ்டீஃபன் ஆர். கோவே. இந்த நிகழ்ச்சியில் அந்த சிறுவர்களின் செயல்கள் மாறவில்லை. அந்த அமைதியான சூழ்நிலை மீண்டும் திரும்பவில்லை. ஆனால் அந்தக் குழந்தைகளும், அவர்கள் தகப்பனும் இருக்கும் சூழ்நிலை விளங்கியதும் அவர் மனநிலை முற்றிலுமாக மாறிவிட்டது.

இன்னொரு நிகழ்ச்சி
கராத்தே, குங்ஃபூ கலைகளில் எல்லாம் மிகவும் தேர்ச்சி பெற்ற ஒரு வீரர் ரயிலில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தார். அவர் தியான வகுப்புகளுக்கும் தொடர்ந்து செல்பவர். ரயிலில் நன்றாகக் குடித்துவிட்டு ஒருவன் ரயில் பயணிகள் ஒவ்வொருவரிடமும் ஏதாவது ஒரு வம்பு செய்து சண்டையிட்டுக் கொண்டு இருந்தான். நேரமாக ஆக அவனுடைய வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் மிக மோசமாகப் போய்க் கொண்டு இருந்தன. ஒருசிலர் திரும்பப் பேசினர். ஒருசிலர் முகம் சுளித்துக் கொண்டு வேறிடத்திற்குப் போய் அமர்ந்து கொண்டார்கள். நீண்ட பயணமாதலால் இதை நிறைய நேரம் பார்க்க நேர்ந்த கராத்தே வீரருக்கு கோபம் பொங்கி வந்தது. போய் இரண்டு தட்டு தட்ட வேண்டும் என்று நினைக்கையில் அத்தனை நேரம் அமைதி காத்த இன்னொரு பயணி அந்தக் குடிகாரனை நோக்கிச் சென்றதைக் கண்டு நிதானித்தார்.

அந்தப் பயணியும் தன்னைப் போலவே அடிக்கத் தான் செல்கிறார் என்று நினைத்த கராத்தே வீரருக்கு வியப்பு ஏற்படும் வண்ணம் அந்த நபர் குடிகாரன் அருகில் அமர்ந்தார். கனிவுடன் அவனிடம் கேட்டார்.

“உனக்கு என்ன பிரச்சனை?”

அந்தக் குடிகாரன் அந்தக் கேள்வியை எதிர்பார்க்கவில்லை போலத் தெரிந்தது. திகைத்துப் போய் அவரை ஒரு நிமிடம் ஒன்றும் சொல்லாமல் பார்த்த அவன் கண்களில் நீர் திரண்டது அவர் தோளில் சாய்ந்துகொண்டு விம்மி அழ ஆரம்பித்தான். அழுகையினூடே தனக்குத் திடீரென்று வேலை போன செய்தியைச் சொன்னான். தம் சம்பாத்தியத்தை நம்பி வீட்டில் மனைவியும் இரண்டு குழந்தைகளும் இருப்பதைச் சொன்னான். அந்த முதலாளியின் இரக்கமற்ற குணத்தைச் சொன்னான். சொல்லி அழுது முடித்த பின் எல்லாவற்றையும் பொறுமையாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த நண்பர் குடிப்பதால் எந்தப் பிரச்சினையும் வளருமே தவிர தீராது என்று சொன்னார். முதலாளி மேல் இருந்த கோபத்தை சக பயணியிடம் காட்டுவது சரியல்ல என்று சொன்னார். குடிப்பதற்கு பதிலாக அடுத்த வேலை எங்கு கிடைக்கும். அதற்காக யாரை அணுகலாம் என்று யோசித்திருந்தால் ஒரு வழி கிடைத்திருக்கலாம் என்று சொன்னார்.

அவர் பேசப் பேச அந்தக் குடிகாரன் அடைந்த மாற்றத்தைக் கண்ட கராத்தே வீரர் அது தனக்குப் பெரிய படிப்பினையாக அமைந்தது என்று ஒரு கட்டுரையில் எழுதியதை நான் படித்தேன். அவர் எழுதியிருந்தார் “அந்த நபர் ஒரு நிமிடம் என்னை முந்திக் கொண்டு அந்தக் குடிகாரனிட்ம போயிருக்காவிட்டால் கண்டிப்பாக நன்றாக அவனை அடித்து காயப்படுத்தி இருப்பேன் என்பதில் சந்தேகமில்லை. முதலிலேயே வேலைபோன அவனுக்கும் அவன் குடும்பத்திற்கும் என்னால் மேலும் துக்கம் விளைந்திருக்கும். அவனுடைய செய்கைகளுக்குப் பின் உள்ள துக்கத்தை அந்த நபர் உணர்ந்திருக்க வேண்டும். அவருடைய கனிவான செய்கை அவன் புண்ணுக்கு மருந்தாக அமைந்தது. அவன் அமைதியடைந்தான். அவன் இறங்க வேண்டிய இடம் வரை அவனிடமிருந்து அதற்குப் பிறகு ஒரு சத்தமோ, தொந்தரவோ இருக்கவில்லை. அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த எல்லாருக்கும் அவன் மீதிருந்த எரிச்சலும் கோபமும் விலகியது என்பதை சொல்லத் தேவையில்லை”.

முதல் நிகழ்ச்சியில் இருக்கும் நியாயம் இரண்டாவது நிகழ்ச்சியில் இல்லை என்று சிலர் நினைக்கலாம். ஆனால், அந்த இரண்டாவது நிகழ்ச்சியிலும் அந்த செயலுக்குப் பின்னால் ஒரு காரணம் இருப்பதாக உணர்ந்த ஒரு மனிதர் காட்டிய கனிவு எப்படி அந்தச் சூழ்நிலையை அடியோடு மாற்றியது என்பதைப் பாருங்கள்.

நமக்குத் தவறாகத் தோன்றும் பல செயல்களுக்குப் பின்னால் பல ஆழமான காரணங்கள் இருக்கின்றன. சில காரணங்கள் நம்மால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிந்தவையாக இருக்கலாம். சில காரணங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவையாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்தக் காரணங்களை அறியும்போது புரிந்துகொள்ளல் சாத்தியமாகிறது. மன்னித்தல் சுலபமாகிறது.

எப்போதும் ஒரே மாதிரி நடந்துகொள்ள மனிதன் எந்திரமல்ல. எந்திரங்கள்கூட பழுதாகும் போது சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள் நம் எதிர்பார்ப்புக்கு எதிர்மாறாக நடந்து கொள்வது அதிசயமல்ல. அது போன்ற சமயங்களில் அவர்கள் மீது கோபம் கொள்வதற்குப் பதிலாக ஏதாவது காரணம் இருக்கலாம் என்ற சிந்தனை நமக்குள் எழுமானால் அதைப் பெரிதுபடுத்தாமல் நகர்கிற பக்குவம் நமக்கு வந்துவிடும்.

Home Turned into Public Libraray……

September 20, 2012NatarajanLeave a comment

Source::::::bbc net…..

Natarajan

The man who turned his home into a public library

By Kate McGeownBBC News, Manila

If you put all the books you own on the street outside your house, you might expect them to disappear in a trice. But one man in Manila tried it – and found that his collection grew.

Hernando Guanlao is a sprightly man in his early 60s, with one abiding passion – books.

They’re his pride and joy, which is just as well because, whether he likes it or not, they seem to be taking over his house.

Guanlao, known by his nickname Nanie, has set up an informal library outside his home in central Manila, to encourage his local community to share his joy of reading.

The idea is simple. Readers can take as many books as they want, for as long as they want – even permanently. As Guanlao says: “The only rule is that there are no rules.”

Find out more

Kate McGeown’s interview with Nanie Guanlao was featured on Outlook on BBC World Service

It’s a policy you might assume would end very quickly – with Mr Guanlao having no books at all.

But in fact, in the 12 years he’s been running his library – or, in his words, his book club – he’s found that his collection has grown rather than diminished, as more and more people donate to the cause.

“It seems to me that the books are speaking to me. That’s why it multiplies like that,” he says with a smile. “The books are telling me they want to be read… they want to be passed around.”

Guanlao started his library in 2000, shortly after the death of his parents. He was looking for something to honour their memory, and that was when he hit upon the idea of promoting the reading habit he’d inherited.

“I saw my old textbooks upstairs and decided to come up with the concept of having the public use them,” he says.

So he put the books – a collection of fewer than 100 – outside the door of his house to see if anyone wanted to borrow them. They did, and they brought the books back with others to add to the collection – and the library was born.

Such is the current turnover that Guanlao confesses he has no idea how many books are in his possession, but there are easily 2,000 or 3,000 on the shelves and in the boxes stacked outside his front door.

And that’s before you move inside, where books are rapidly encroaching into every available space. You can hardly get into the front room, the car has long since been moved out of the garage, and books are even stacked all the way up the stairs.

“Start Quote

You don’t do justice to these books if you put them in a cabinet or a box”

Nanie Guanlao

The library is not advertised, but somehow, every day, a steady stream of people find their way there.

On the day we visited, some shop assistants came to browse during their lunch break, a local man borrowed a weighty tome about the history of St John’s Gospel, and some school children picked up some textbooks – although I noticed they’d were taking some fashion magazines as well.

But it’s people like Celine who sustain the library. She lives down the road from Guanlao, and she arrived with two bulging bags of books – some of which she was returning, others of which she was planning to donate.

She says she loves the concept of the library, because Filipinos – certainly those who are not particularly wealthy – have limited access to books.

Guanlao gave up his job to run the library

“I haven’t been to any public libraries except the national library in Manila,” she says, explaining that it is quite far away – and it is not possible to borrow any books.

If she wants to buy a book, the average price is about 300 pesos (£4.50, $7), she says. Imported books – especially children’s books – could easily be twice that amount.

“Considering the income here, I think parents have other priorities,” she adds.

To help the poorest communities in Manila, Nanie Guanlao does not wait for them to find him – he goes to them, on his “book bike”, which has a large basket piled high with books.

Literacy in the Philippines

The Philippines has one of the highest literacy rates in the developing world
Approximately 93% of the population 10 years of age and older are literate
Filipino (based on Tagalog) is the official national language, English is the language of government and instruction in education

Source: US State Department

He’s also started to set his sights outside Manila. He’s already given several boxes of books to a man trying to set up a similar venture in Bicol province, a 10-hour drive from Manila, and his latest plan is to help a friend who wants to start up a library in the far south of the country.

She wants to set up a “book boat”, travelling around the islands of Sulu and Basilan – an area better known as a hideout for separatist rebels than for any great access to literature.

As we sat outside Nanie Guanlao’s house in the midday sun, watching people browse through his collection, he tells me why he thought it was worth spending all his time – even to the point of giving up his job and surviving purely on his savings – to maintain the library.

“You don’t do justice to these books if you put them in a cabinet or a box,” he says.

“A book should be used and reused. It has life, it has a message.

“As a book caretaker, you become a full man.”

Nanie Guanlao’s story was featured on the BBC World Service programme Outlook. Listen via i-player or browse the Outlook podcast archive.