வாரம் ஒரு கவிதை …” சூரிய தாகம் “

 

சூரிய தாகம்
————–
சுள்ளென்று எரிக்கும் சூரியனின் தாக்கம் தெரியும்
அது என்ன சூரிய தாகம் ? சூரியனுக்கே  தாகமா !
இல்லை  தாகம்,  சூரிய வெப்பம் தாக்கும் பூமிக்கா ?
தாகம் பூமிக்கு மட்டும் அல்ல …  சூரியனுக்கும் இருக்கு !
மண்ணில் உள்ள நீர் மனிதனுக்கு மட்டுமல்ல சொந்தம் !
விண்ணில் உள்ள மேகத்துக்கும் அதுதானே நீராகாரம் !
மண்ணிலிருந்து நீர் உறிஞ்சி வெண் மேகம் நெய்து
கொடுக்கும் கரு மழை மேக புத்தாடை  சூரியனுக்கு
ஒரு பட்டாடை ! கதிரவன் அவன் தாகம் தீர்க்கும்
தண்ணீர் பந்தலும் அதுவே !
விண்ணின் தண்ணீர் பந்தல் அள்ளி வழங்கும்
கொடையே இந்த மண்ணுக்கு துள்ளி வரும் மழை !
மண்ணுக்கு துள்ளி வரும் மழை நீரை வரவேற்க
ஏரி குளம் ஒன்றும் இல்லையே நம் மண்ணில் இன்று !
மண்ணுக்கு குடை பிடித்து கருமேக மழைப்
பொழிவை வழி காட்டி வரவேற்கும் மரம்,
கானகமும் கண்ணில் படவில்லையே இன்று !
வரிசை கட்டி வானம் தொடும் கட்டிடங்கள்தான்
தெரியுது கண்ணுக்கு எட்டும் தூரம் மட்டும் !
வீட்டுக்கு ஒரு மரம் வளர்ப்போம் ! ஏரி குளம்
அருமை புரிந்து நம்  மண்ணின் நீர் வளம்
காப்போம் !
மரம் வளர்த்து நீர் வளம் பெருக்கினால்
தீரும் அந்த சூரிய தாகம் !
சூரிய தாகம் தணிந்தால்  தீரும் இந்த மண்ணின்
தண்ணீர் தாகம்  தன்னால் !
Natarajan  in http://www.dinamani.com  dated 17th April 2017
Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை ….” கை கோர்ப்போம் ” !

 

கை கோர்ப்போம் …
——————-
“பார்க்கிறேன் நான் ஒரு கை”  என்று சொல்லும்
வாய்  “கோர்க்கிறேன் என் கை உன்னுடன்” என்று
சொல்ல வேண்டும் …
கை கோர்த்து நிற்கும் மனித சங்கிலி தொடுவது
இரு ஊரின் எல்லையை  மட்டுமல்ல ! எல்லை தாண்டி
இருக்கும் இதயங்களையும் சேர்த்துதான் !
நிலவுக்கே மின்தூக்கியும்  படியும் அமைக்க
வழி சொல்லும் இன்றைய இளம் தலைமுறை
நமக்கு நினைவு படுத்தும்  பாடம்  “கூடி வாழ்ந்தால்
கோடி நன்மை “
இல்லை இனிமேல் எங்கள் ஊருக்கு ஒரு எல்லை
இல்லை இனிமேல் எங்கள் நதிக்கு  ஒரு எல்லை
இல்லை இனி ஒரு சாதி மத பேதம் எங்கள் நாட்டுக்குள்
இல்லை இனி ஒரு மத துவேஷம் எங்களுக்குள் !
இது எதுவும் இல்லையென்றால்  வானம்தான் எல்லை
நம் நாட்டின் மறுமலர்ச்சிக்கு…  வளர்ச்சிக்கு !
இணையும் கைகள் இணைக்கும் நம்
இதயங்களையும் ! இனித்து மலரும் புது உறவும் !
உறவுகள் ஒன்றானால்  சச்சரவு ஓடி மறையும் !
இதயங்கள் இணையும் நேரம் நதிகளும் இணையும் தன்னால் !
இன்னும் என்ன தயக்கம் நமக்கு ?  கோர்ப்போம் கைகளை
இன்றே ! நிலவுக்கு படி கட்ட நினைக்கும் நம் பிள்ளைக்கு
காட்ட  வேண்டும் பச்சைக் கொடி நாம் அனைவரும் நம்
கை கோர்த்து ! நிலவின் படிக்கட்டுக்கு நாம் அமைத்துக்
கொடுக்கும் வலுவான  அடித்தளம் இணையும் கைகளே !
கை கோர்ப்போம் …கை கொடுப்போம் …இளம்
விஞ்ஞானிகள் கனவு  நனவாக !
Natarajan
in http://www.dinamani.com dated 10th April 2017

வாரம் ஒரு கவிதை…” ஆறோடும் நீரோடும் “

 

ஆறோடும்  நீரோடும் …
——————-
நீரோட்டம் இல்லையென்றால் ஆறோட்டம் ஏது ?
நீரில்லா ஆற்றில்  மணல் நிரம்பி  இருக்க ..இன்று
மணல் அள்ள ஓடும் வண்டிகள்  ஓட்டம் எந்த
ஒரு ஆற்றின் நீர் ஓட்டத்தையும் தள்ளும் பின்னுக்கு !
நீரோடும் ஆறே  ஒரு பாலைவனம் ஆகும் நேரம்
சோலைவனம் எங்கே இருக்கும் நாட்டுக்குள் ?
இன்று நிழல் தேடி ஓடும் நாம்   குடி நீர் தேடி
அலையவும் வேண்டுமா ? சிந்திக்க வேண்டும் நாம் !
இணைய தளம் மூலம் உலகத்தின் ஒரு ஒரு
மூலையையும் இணைத்து விட்டோம் !
இணைய தளம் மூலம் இதயங்கள் பல
இணையவும் வழி காட்டி  விட்டோம் !
கணினி அறிவியல் கையில் எடுத்து
விண்வெளியிலும்  நம் வெற்றிக் கணக்கை
துவக்கி விட்டோம் !  நதி நீர்
இணைப்பை மட்டும் நமக்கு எட்டாக் கனி
என்று விட்டு விடுவது என்ன நியாயம் ?
மண்ணையும்  விண்ணையும் இணைத்த
நாம் நம் நாட்டு நதி நீரை இணைக்க
முடியாதா என்ன ?  “உன்னால் முடியும் தம்பி “
என்ற சொல்லின் பின்னால் இருக்கும்
நம்பிக்கை ஒரு வேத வாக்கு அல்லவா !
வெற்று வாக்கு இல்லையே அந்த மந்திர வாக்கு !
மாய மந்திரம் எதுவும் செய்ய வேண்டாம் நாம் ! ஒரு வழி
வகுப்போம் நதி நீர் இணைப்புக்கு இன்றே
இப்பொழுதே ! இமயம் முதல் குமரி வரை
சாலைகளை  இணைத்த நமக்கு சாலையோரம்
சீறிப்பாயும் நதிகளையும் இணைப்பது  ஏன்
முடியாத இலக்கு இன்று வரை ?
சற்றே சிந்தித்து எதிர்கொள்ள வேண்டும்
இந்த சவாலையும் ! முயன்றால் முடியாதது
என்று ஒன்று உண்டா ?
இணைவோம் நாம் ஒன்றாக …இணைப்போம்
நம் நதி யாவும்  ! இணையப்போவது நதிகள்
மட்டும் அல்ல ! இந்திய மக்களின் தேசிய ஒருமைப்பாட்டின்
 நீரோட்டமும் சேர்ந்துதான்! வற்றாமல்  தொடரட்டும் நீரோட்டம் ஒரு ஒரு
ஆற்றிலும் ! இது ஜீவ நதி அது ஜீவ நதி என்னும்
பேதம் இல்லாமல் நீரோடும் ஒரு ஒரு ஆறும்
ஒரு ஜீவ நதியாக மாறட்டும் ! ஆறு செல்லும்
வழி எல்லாம் பூமி செழிக்கட்டும் ! நதி இணைப்பு
நம் நாட்டு மக்கள் அனைவரையும் ஓர் அணியில்
இணைக்கும் அன்பு  பாலமாகவும்  அமையட்டும் !
Natarajan.. in http://www.dinamani.com dated 27th March 2017

” How to develop your personality …” See what Sri Sri Ravishankarji says

 

 Superb Message-Sri Sri RaviShankar
-Interesting-Highly Enlightening-Useful in Life 
Thought Provoking-Action Oriented-
Please read the entire message…
 
Someone asked Sri Sri Ravi Shankar 
How to develop our personality?
 
Sri Sri Ravi Shankarji:

To develop your personality, you have to spend five days to have these five experiences to really blossom in your life.
You can develop your personality with these five experiences.
You have to sincerely play these five roles:
 
1. The first role which I would recommend to you 
    is to be a School Teacher.

To teach lessons to children who are not learning,
 you need a lot of patience.
Being a nursery or primary school teacher,
 even for one day, you will see how you have
 to increase your patience.
 
2. Be a Gardener or spend a day with a Farmer.

If you are sowing the seeds,
if you are watering the plants,
you will know how you must care for water, 
earth and the environment.
You will have a feeling for the environment.
You will value food and you will not waste food.
You know, what we do?
We bring so much food, and we put it in the fridge
 and after a few days in the refrigerator, we throw the food.


We are wasting millions and millions of tons of food every day.
We should not waste food.
This we will learn if we spend one day being 
a farmer or a gardener.
 
3. You should spend a day in the mental hospital.

Whatever people talk in the mental hospital, you don’t mind.
If they scold you,
if they blame you,
if they curse you,
will you mind?
You don’t mind because you are aware that this person is mentally sick.
You know that many people are outside the hospital, but that does not mean they are mentally well.

So, in life, you come across people who blame you for nothing, who are jealous or angry, who say things that make no sense. Then, you know, you will have the patience to deal with them with a smile. You will not take the garbage inside and spoil your mind.
So one day if you spend in a mental hospital, you will know how to save your mind.
You will stop being a football of others’ opinions.
 
4. One day you must go to a prison.
Maybe it is shocking to you.
You don’t have to do a wrong thing to go to a prison.
Just go visit a prison, spend a little time with the prisoners.
You will understand what compassion is.
What helplessness is.
Those people did a mistake without awareness.
So you will know how you must have a say on your emotions.
 
5. There are terminally ill people in the hospital.

One day with them, and you will realize how precious life is.
And you will start valuing health.
You will eat better,
you will exercise.
You will do all that is needed to be more vibrant in your life.
 
With these five days what would be the outcome?

I guess from these five days you will become
More Vibrant,
More Alive,
More Loving,
Compassionate
and Active
Enjoy your Life
Source….Input from one of my friends
Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை …” நிழல் தேடி …”

 

நிழல் தேடி …
—————-
நிழல் தேடி உன்   நடைப்பயணம் நிஜத்தைத்
தொலைத்த பிறகா ? இது கண் கெட்ட பின்
சூர்ய நமஸ்காரம் போல  அல்லவா !
விளை நிலத்தை நீ கூறு போட்டு விற்றது நிஜம் !
மீதம் இருக்கும் விளை நிலத்திலும் மீத்தேன்
வாயு தேடி ஓயாமல் உன் மண்ணை நீ புண்ணாக்குவதும்
நிஜம் !….நிலத்தடி நீரையும் கடைசி சொட்டு வரை
உறிஞ்சி உன் மண்ணை  நீ ஒரு பாலைவனம்
ஆக்குவது நிஜம் !
நீர் வற்றா ஆற்றுப் படுகையிலும் மணல் அள்ளி
ஒரு ஆற்றின் ஓட்டத்தையே நீ தடுப்பதும் நிஜம் !
அடுக்கு மாடி கட்டிடக் குவியலுக்காக மரமும்
செடியும் வெட்டப்பட்டு தரையில் குவிக்கப்பட்டது நிஜம் !
மழை நீர் நிரம்பும் ஏரி குளத்தில் கல்லும் மண்ணும் சேர்த்து
கட்டிடம் பல நீ கட்டியதும் நிஜமே !
தன் வினை தன்னையே சுடும் … உன் வினை
உன்னை சுடும் உண்மை உனக்கு புரியாதா?
விண்ணில் வீடு கட்ட நினைக்கும் நீ உன் சொந்த
மண்ணை நேசித்து அதை கட்டிக் காக்க  முடியாதா ? சற்றே
யோசிக்க வேண்டும் நீ மனிதா ! நிஜம் இல்லையேல்
நிழலும் இல்லை ! நிஜத்தைத் தொலைத்து விட்டு
நிழலை நீ  தேடுவதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை !
Natarajan  in http://www.dinamanai.com  dated 20th march 2017

An Interesting Read …

 

A very interesting read!!

It is said in the texts that 80% of the fighting male population of the civilization was wiped out in the eighteen days Mahabharata war.

Sanjay, at the end of the war went to the spot where the greatest war took place; Kurukshetra.

He looked around and wondered if the war really happened, if the ground beneath him had soaked all that blood, if the great Pandavas and Krishna stood where he stood.

“You will never know the truth about that!” said an aging soft voice.

Sanjay turned around to find an Old man in saffron robes appearing out of a column of dust.

“I know you are here to find out about the Kurukshetra war, but *you cannot know about that war till you know what the real war is about*.” the Old man said enigmatically.

“What do you mean?”

*The Mahabharata is an Epic, a ballad, perhaps a reality, but definitely a philosophy*.

The Old man smiled luring Sanjay into more questions.

“Can you tell me what the philosophy is then?” Sanjay requested.

Sure, began the Old man.

*The Pandavas are nothing but your five senses*,
sight,
smell,
taste,
touch
and sound…,

and do you know what the *Kauravas* are? he asked narrowing his eyes.

*The Kauravas are the hundred vices that attack your senses everyday but you can fight them*… and do you know how?

Sanjay shook his head again.

“When Krishna rides your chariot!”

The Old man smiled brighter and Sanjay gasped at that gem of insight.

*Krishna is your inner voice, your soul, your guiding light and if you let your life in his hands you have nothing to worry*.

Sanjay was stupefied but came around quickly with another question.

“Then *why are Dronacharya and Bhishma fighting for the Kauravas, if they are vices*?”

The Old man nodded, sadder for the question.

It just means that as you grow up, your perception of your elders change. *The elders who you thought were perfect in your growing up years are not all that perfect. They have faults. And one day you will have to decide if they are for your good or your bad.  Then you may also realize that you may have to fight them for the good. It is the hardest part of growing up and that is why the Geeta is important*.

Sanjay slumped down on the ground, not because he was tired but because he could understand and was struck by  the enormity of it all.

*What about Karna*? he whispered.

“Ah!” said the Old man. “You have saved the best for last. *Karna is the brother to your senses, he is desire, he is a part of you but stands with the vices. He feels wronged and makes excuses for being with the vices as your desire does all the time.*

*Does your desire not give you excuses to embrace vices*?”

Sanjay nodded silently. He looked at the ground, consumed with a million thoughts, trying to put everything together and then when he looked up,  the Old man was gone….
disappeared in the column of dust………leaving behind the great philosophy of Life!

Found it quite inspirational…hence circulating…just  to make us think…..

Source….Input from my friend
Natarajan

இந்த வாரக் கவிதை ….” அரியாசனம் “

 

அரியாசனம்
————–
அரியாசனம்  கொள்ளவேண்டும் பெருமை தன்
மேல் அமரும் தலைவன் முகம் பார்த்து !
தலைவன் அவனும்  சிந்திக்கவேண்டும் இந்த
அரியாசனத்துக்கு  தானும் பெருமை
சேர்க்க வேண்டும் தன் நன்னடத்தையால் என்று !
தலைவனுக்கு அரியாசனம் தரும் பொது சனம்
ஏதும் அறியா சனம் அல்ல ! ஒரு ஜடமும் அல்ல !
அரியாசனம் ஒரு தலைவனுக்கே  நிரந்தரமும் இல்லை !
புரிய வேண்டும் ஒரு உண்மை தலைவனுக்கு ..
அவனை அரியாசனத்தில் அமர்த்துவதும்  பொது ஜனம்
அரியாசனம் அவனுக்கு சரியாசனம் இல்லை என்றால்
சரியான தருணத்தில் தலைவன் அவனை கீழே
இறக்கி விரட்டி அடிப்பதும் அதே பொது ஜனம்தான் என்று !
இதை மறக்காமல் இருந்தால் சிறக்கும் ஒரு தலைவனின்
நல்லாட்சி !
K.Natarajan  in http://www.dinamani.com
Natarajan