வாரம் ஒரு கவிதை …” செய்வதை சொல்லனும் …சொன்னதை செய்யனும் “

 

செய்வதை சொல்லனும்  …சொன்னதை செய்யனும் !
===============================================
மணலை கயிறாக திரிப்பேன் …சொல்கிறார்
ஒருவர் … மணல் கொள்ளையை  நிறுத்துங்க
அய்யா …முதலில் !
நதிகளை இணைப்பேன் …இது இன்னொருவர் !
மனித மனம் இணையட்டும் முதலில் …
நதிகள் தன்னால் இணையும் பின்னர் !
இனத்தின் பெயரால் , மதத்தின் பெயரால்
நசுக்கி விடாதீர்கள் மனித நேயத்தை !
குழந்தையைக் கிள்ளி விட்டு தொட்டிலையும்
ஆட்டாதீர்கள் தேர்தல் ஆட்டத்தில் !
எங்கள் வங்கி கணக்கில் நீங்கள் போட
வேண்டாம் அய்யா பணம் !
நாங்கள் உழைத்து எங்கள் குலம் பிழைக்க,
தழைக்க ,வேலை வேண்டும்  அய்யா
எங்களுக்கு ! வழி  செய்யுங்க  அதற்க்கு!
தேர்தல் அறிக்கை என்ற பெயரில், இல்லாத
ஓரு ஊருக்கு வழி சொல்ல வேண்டாம் அய்யா !
இருக்கும் நம்ம ஊருக்கு ஒரு நல்ல வழி
காட்டுங்க அய்யா !
செய்வதை சொல்லுங்க …சொல்வதை
செய்யுங்க அய்யா ! தேர்தல் ஒரு விளையாட்டு
அல்ல …தனி நபரின் வெற்றி தோல்வி கணக்கிட !
தேர்தல் இருக்க வேண்டும் ஜனநாயகத்தின்
வெற்றிக் குரலாக ! வெற்றுக் கூச்சலால்
மட்டும்  பறிக்க முடியாது வெற்றிக் கனியை!
K.  நடராஜன்
10/04/2019
Advertisements

வாரம் ஒரு கவிதை …” தேர்தல் திருவிழா “

தேர்தல் திருவிழா
================
சாமி ஊர்வலம் தேர் திருவிழாவில்!  ஆசாமிகள்
ஊர்வலம் தேர்தல் திருவிழாவில் ! நீயும்
நானும் எல்லோருமே சாமிதான் அந்த ஆசாமிகள்
கண்ணுக்கு …கும்பிடு பல கிடைக்கும்  உனக்கும்
எனக்கும் எப்போதும் இல்லாத ஒரு பணிவுடன் !
நானும் நீயும் தான் சாமி …கும்பிடு போடும்
அந்த ஆசாமிகளுக்கு ! கும்பிடு அத்தனையும்
வாங்குவோம் …தப்பு இல்லை !
தம்பிடி மட்டும் வாங்க வேண்டாம் …ஆசாமிகள்
என்ன சொன்னாலும் !
சாமி நாம் தான் இந்த தேர்தல் திருவிழாவில் !
சாமி நானும் நீயும்தான்  வரம் கொடுக்க வேண்டும்
கும்பிடு போடும் ஆசாமி அத்தனை பேருக்கும் !
பாத்திரம் அறிந்து பிச்சை  போட வேண்டும் !
ஆசாமி தகுதி தெரிந்து அவருக்கு
போட வேண்டும் நம் வாக்கு !
வாக்கு நம் செல்வாக்கு  என்னும் சொல்
மறக்க வேண்டாம் நாம் ! இலவசத்தின்
பின்னால் ஓடி கொச்சைப் படுத்திக் கொள்ள
வேண்டாம் நம் செல்வாக்கை !
வரும் தேர்தல் திருவிழா நமக்கு ஒரு
பெரும் தேர்வு விழா !
வெற்றியோ தோல்வியோ அது அந்த
ஆசாமிக்கு !
வெற்றி  எனக்கும் உனக்கும் மட்டுமே
இருக்க வேண்டும் சாமி !
K.Natarajan
22/03/2019

வாரம் ஒரு கவிதை …” தாமரை “

தாமரை
========
குளத்தில் மலரும் தாமரை சேற்றிலும்
மலரும் …தெரியுமா இது உனக்கு தம்பி ?
சேற்றில் மலரும் தாமரை …குளத்தில்
மலரும் தாமரை …ஒன்றுக்கொன்று
சற்றும் குறைந்ததல்ல !
மலரும்  இடத்தை வைத்து தாமரைக்கு
கிடைப்பதில்லை  சிறப்பு தகுதி !
தாமரை  தாமரைதான் …எந்த இடத்தில்
பிறந்தாலும் !
தாமரை இலையில் தண்ணீர் ஓட்டுவதும்
இல்லை… நீரிலேயே அதன் இலை
மிதந்தாலும் !
தாமரை சொல்லும் செய்தி இதுவே தம்பி !
நீ பிறக்கும் இடம் எது என்பது முக்கியம் அல்ல
தாமரையாய் நீ மலர்ந்து மணம் பரப்ப  வேண்டும்
உன் வாழ்வில் ! அதுதான் உன் இலக்கு !
சோதனை பல வந்தாலும் உன் வாழ்வில்
எல்லாம் கடந்து போகும் என்று தாமரை
இலை தண்ணீர்   போல இருக்க வேண்டும் நீ !
நீருக்கு பெருமை தாமரை மலரால் !
நீ அமரும் இருக்கைக்கு பெருமை
உன்னால் !
மறக்க வேண்டாம் இதை நீ !
K.Natarajan
01/03/2019

வாரம் ஒரு கவிதை …” பொன்னான நேரம் “

பொன்  விழா ஆண்டு…..பொன்னான  நேரம்

===========================================

பிரியா விடை பெற்றோம் நாம் ஒரு நாள்
அடுத்தது என்ன என்னும் கேள்விக்கு விடை
தெரியாமலே !
கல்லூரி வாழ்க்கையில் சேர்ந்து படித்த
நண்பர்கள் முகம் மட்டும் நினைவில் !
ஒரு கருப்பு வெள்ளை புகைப்படமும் கையில்
நண்பரை நினைவு படுத்தும் பெயருடன் !
அவரவர் வாழ்க்கை …அவரவர் பயணம் !
பறந்து விட்டது அரை நூற்றாண்டு !ஆனால்
மறக்கவில்லை நாம் கல்லூரி நாட்களை
மறக்கவில்லை நாம் நம் நண்பர்களை !
மாறி விட்டோம் நாம் வாழ்க்கையின்
ஓட்டத்தில் … ஆனால் மாறவில்லை நாம்
நம் நட்புணர்வில் …அன்பு பரிமாற்றத்தில் !
மூன்று வருட நட்பு முப்பது நாற்பது ஆண்டு
அலுவல் நட்பையும் தள்ளி விட்டதே பின்னுக்கு !
மூன்று வருட நட்பு ஆண்டு ஐம்பதுக்குப் பின்னும்
அன்றலர்ந்த மலராக மலர்ந்து மணம்  வீசுதே இன்னும் !
கல்லூரி கால நட்புக்கு இத்தனை சக்தியா !
எண்ணவில்லை நாம் அன்று …பொன்விழா ஆண்டில்
மீண்டும் சந்திப்போம் கோவையில்  என்று !
வாழ்க்கையின் ஆரம்பத்தில் அன்று நாம்!
வாழ்வின் நிஜங்களை பார்த்து விட்டோம் இன்று நாம் !
நிழலாய் மனதில் இருந்த நம் நண்பர்கள்  இன்று
நம் கண் முன்னே இன்று நிஜத்தில் !
நிழலுக்கும் நிஜத்துக்கும் மாற்றம் இருக்கலாம்
அது காலத்தின்  கட்டாயம் !
நிஜம் இன்று நிழலை மனதில் இதமாக அசை
போடுது..! இனிய நினைவுடன் தொடரட்டும்
நம் நட்பு பயணம் ! நிஜத்தை நிழல்
தொடரட்டும் !  நிழலும் நிஜத்தின் மடியில்
இளைப்பாறட்டும் என்றென்றும் !
பொன்விழா  சந்திப்பு  வைர விழா
சந்திப்புக்கு  நுழை வாயிலாக
அமையட்டும் !   சேர்ந்து  நடப்போம்
இனிமேலும்  சோர்ந்து  போகாமல் …
வைர  விழா  சந்திப்பு நோக்கி!!!
K .நடராஜன்
Kavithai  dedicated to our B.COM  1969  Batch Friends  Golden Jubilee Meet on
23/02/2019 and 24/02 /2019 at Coimbatore .

வாரம் ஒரு கவிதை ….” கூட்டணி “

கூட்டணி
========
நேற்று வரை அரசியல் எதிரிகள் ! ஒரே நாளில்
தோழர்கள் …கூட்டணி என்னும் புது பெயரில் !
அரங்கேறும் தேர்தல் நேரம் இந்த கூட்டணி பந்தம் !
நிலைக்குமா இந்த பந்தம் ? வெறும் காகித ஒப்பந்தம் !
கூட்டணிக்கு சொல்வார் ஒரு காரணம் .. கூட்டணியின்
பிளவுக்கும் சொல்வார் பல காரணம் ! வாக்கு வங்கி ,
வாக்கு வங்கி, என்று சொல்லி வாக்கு வாங்கி விட்டு
தாக்கு தாக்கு என்று தாக்குவார் அதே வாக்கு வங்கியை
கூட்டணி முறிந்தவுடன் !
தேர்தல் நேரம்தான் கூட்டணி ….தேர்தல் முடிந்ததும்
தனி அணி என்றும் ஒரு கதை சொல்வார் !
கூட்டணிக் கூத்தில்  தம்பி நீ ஒரு “கவுரவ
நடிகன் ” மட்டுமே ! மறக்காதே இதை நீ !
யாருடன் யார் கூட்டணி வைத்தாலும் உன்
கூட்டணி இருக்க வேண்டும் உறுதியாக
உன் வாக்கு யாருக்கு என்னும் தேர்வில் !
உன் கூட்டணி இருக்க வேண்டும் உன்
மனசாட்சியுடன் மட்டும் ! உன் வாக்கு உன் செல்வாக்கு !
தேர்தல் சந்தையில் விலைக்கு வரும் ஒரு
விளை பொருள் அல்ல அது !
உன் மனசாட்சி கூட்டணி தர வேண்டும் ஒரு
நல்லாட்சி உன் வீட்டுக்கும் நாட்டுக்கும் !
மறந்தும் எந்த மாய வலையிலும் நீ சிக்கிவிடாதே!
K.Natarajan
10/02/2019

Binaca, the Iconic Toothpaste That Lives On Through India’s Most Loved Radio Show!!!

Years before the television set had people glued to it with Doordarshan’s iconic shows like Ramayana, Mahabharata, Buniyad, Humlog and Mungeri Lal Ke Haseen Sapne—one medium ruled the roost.

The radio.

In most middle-class homes, where a TV set was a distant dream, the radio took centre stage. And while the history of this wonderful medium that connected the masses is not something people usually Google about, it is incomplete without the mention of one particular radio programme.

One that aired for over 40 years, reigning over the hearts of millions of listeners. Not just in India, but also beyond borders–in South Asia, parts of the Middle East, East Asia, and Europe.                                                

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ameen Sayani live on air. Source: Facebook/Ameen J Sayani

Once a week, on Wednesdays, as the family neared supper time, a member, (often the youngest enthu-cutlet) would tune into Radio Ceylon at 8 PM. When tuned just in time, they would hear the closing lines of the Binaca toothpaste jingle, also the sponsor of the much-awaited programme to follow.

And then, a voice would resound through the radio set. A mix of baritone and warmth that broke away from the monotony of the All-India Radio (AIR) announcers, this living legend’s voice brought life to every household.

“Ji haan bhaiyon aur beheno. Main aapka dost Ameen Sayani bol raha hoon aur aap sun rahe hai Binaca Geetmala.”

A 30-minute programme, Binaca Geetmala was broadcast on Radio Ceylon from 1952–1989, and then on AIR’s Vividh Bharati network from 1989–1994.

Ameen Sayani, who is now 86, narrated the history of its inception on its silver jubilee.

 

Born to a devoted doctor who treated underprivileged patients free of charge and bought them medicines, and a mother who ran the periodical Rahber to propagate Gandhi’s vision, Ameen forayed into this earliest form of radio jockeying in the 1950s.

As a degree student of erstwhile Bombay’s St Xavier’s College, he applied for the role of a Hindi broadcaster on AIR. And as hard as it is for most of his fans to believe, he was rejected.

“Your ability to read from scripts is good but Mr Sayani, your pronunciation is defective with too much Gujarati and English influence in your pronunciation,’ was how he had been turned down, recalled Ameen in an interview with the Times of India.

Shattered, he turned to his guide and guru-his older brother, Hamid Sayani.

Hamid, a producer for Radio Ceylon, told him to listen to the station’s Hindi programmes during the recording.

Coincidentally, these recordings took place at a studio in the technical institute of St Xavier’s itself. Needless to say, the young Ameen would trade classes to learn and emulate the art of broadcasting.

This was also the time when sponsored radio shows made their debut on the medium.

Ameen was first noticed by Radio Ceylon’s Balgovind Shrivastav, the producer of the show-Ovaltine Phulwari. Unhappy with the voice for the Ovaltine advertisement, Shrivastav once got on to the stage and asked if anyone from the studio audience wanted to try reading out the script. Ameen volunteered. When the youngster read the words aloud, Shrivastav shut his ears to block his sound.

“This is not war,” he was chastised.

A second try impressed him. And thus began the young Ameen’s journey. He read advertisements every week. Was he paid? Well, if a small tin of Ovaltine could be considered a payment, then sure. What really marked his breakthrough into commercial radio was the absence of Indian film music on AIR. This vacuum was filled in 1951 by Radio Ceylon.

Using the concept of its already existing show-the Binaca Hit Parade which did a countdown of western songs, the brand decided to do a Hindi version for the masses.

The sponsors started looking for a less experienced individual who would have to write the scripts, present and produce the show. Additionally, he/she would have to read letters by the listeners, tabulate the requests and analyze the popularity of each song, based on the feedback from the listeners. It was a lot of work and the salary was a meagre Rs. 25 a week.

It wasn’t much but certainly more than Ameen’s prior payment of a small tin of Ovaltine.

He took a giant leap of faith. And then there was no looking back.

The first show raked in 200 letters. But into the second week, the number spiked to 9,000 letters and later 60,000 a week. In the year 2000, it also won the Advertising Club’s Golden Abby Award for being the most outstanding Radio Campaign of the Century.

The show 

Binaca Geetmala played seven contemporary songs in no particular order. But soon enough, it started ranking them based on popularity and feedback by the janta. The number of listeners shot up to 20,00,000 from the once 9,00,000. Over the years, the name of the show kept changing from—Binaca Geetmala to Cibaca Geetmala and later Colgate-Cibaca Geetmala—due to brand takeovers and change of sponsors.

But one thing remained constant. Ameen Sayani’s voice. For the lakhs of listeners, Ameen wasn’t just a radio jockey, he was a friend and confidant who played out their favourites, read song dedications, their heart-warming stories and letters. He also entertained the listeners with music trivia. Bets were placed on which song would top the week’s chart.

Every rank was referred to as a ‘paidan’  by Ameen—a staircase that led to the top of the Binaca Geetmala peak. Songs could either step up from one paidan to the other or climb down after losing its rank to newer competitors.

When he would announce, “Binaca Geetmala ke paidan ki choti par hai,” the suspense was built with the sound of a bugle. To be number one on the Binaca list was a sign of pride for music producers and directors.

The show’s popularity made Radio Ceylon extend its running time to 60 minutes from half an hour. And such was the media and public attention that it often caused crowds to gather in parks and traffic jams if someone played their radio loud.

“It was impossible to miss this weekly program on the radio during childhood. Even when outside my home, I could still hear the programme in remarkable continuity while walking, my only concern was to reach home before the top song was played. No other radio or TV programme in the world could have stayed popular for such a long time (four decades!) and in so many countries (India, Pakistan, Afghanistan, Sri Lanka, and so many other Asian countries). The magic was in the Indian music, deeply meaningful, heart-touching simple lyrics, fabulous presentation of Amin Sayani and melodious heavenly nostalgic voices of several artists,” writes a fan of the show on YouTube.

Binaca, the oral hygiene brand was launched in 1951 by FMCG brand Reckitt Benckiser. Before brands like Pepsodent or Colgate became a household name, in the 1970s, Binaca was one of the country’s favourite toothpaste.

What made the product memorable? Well, apart from the jingle and the radio show, the free toys and waterproof stickers that the brand gave out with the toothpaste and toothbrush packs made it a much-loved product among children.  Another marketing strategy was the free water picture sticker at a time when stickers or self-adhesive tapes had still not entered the market.

One of the brands most remembered print advertisement featured brave-heart Neerja Bhanot.                                                          

The Binaca ad featuring braveheart, Neerja Bhanot. Source: Facebook/Chandigarh : The City Beautiful

And while the brand couldn’t survive competition in the dental hygiene space and was bought by the Indian FMCG company Dabur in 1996 for ₹12 million, it continued to live on in the memories of thousands through the melodies of Geetmala.

(Edited by Saiqua Sultan)

Source…..Javita Aranha in http://www.the betterindia.com

Natarajan

         

 

 

 

Ladakh’s ‘Manjhi’: Spent Life Savings, Sold Ancestral Property to Construct 38 km Road!

Everyone knows about the fantastic story of Dashrath Manjhi, the villager from Bihar who carved a path through a hillock using only a hammer and chisel.

It’s a story of resilience, grit, perseverance and dedication that has resonated with every Indian.

Well, 75-year-old Tsultrim Chonjor, fondly known as ‘Meme Chonjor, who comes from the remote village of Stongde in the Zanskar Valley of Ladakh, has a similar story to tell.

The former government employee, who was working with the State handicrafts department from 1965 to 2000, was unhappy at how remote and inaccessible the region was for the rest of the Indian mainland.

As a result of this, the entire region of Zanskar, which falls under the Kargil district and is located at an altitude ranging from 11,500 to 23,000 feet above sea level, was for decades neglected by both the local and State administration.

Earlier this year, the Border Roads Organisation completed the construction of a 140 km-long road between Darcha in Himachal Pradesh to Padum town, the administrative centre of Zanskar, via Shinkula pass perched at 16,500 feet. From Padum, the road goes on through to Nimoo village in Leh district.

Even though, for the time being, only small vehicles can pass, the NPD (Nimoo-Padum-Darcha) road is potentially a critical piece of infrastructure, and not just for civilian purposes.

After the recent Chinese incursions, it had also assumed massive importance for Indian armed forces to connect these areas better to ensure regular movement of troops and supplies.

“Presently there is a single way to reach Kargil via 474 km long Manali-Leh highway. But with the connection of Darcha Road with Shinku la Pass, the road will become an option to reach Kargil sector directly as the shortest route for army vehicles, which at present were forced to ply via Manali-Leh highway,” said a senior BRO officer, to the Hindustan Times, in 2016.

“The safety of Zanskar is also vital to the safety of Leh, Lahaul, and East Punjab… For as long as we hold Leh and Zanskar, we hold the entire district and guard Kashmir, Changthang (in eastern Ladakh) and Lahaul against possible invasion,” wrote historian HN Kaul in a letter to Jawaharlal Nehru.

Back in May 2014, however, the circumstances were very different. One of the most pressing issues was the lack of proper road connectivity that links this area with the rest of the region. The 292-km Darcha-Shinkula-Padam-Nimoo road was planned in 2001.

Despite repeated pleas to the authorities, there was little action on the ground.

However, Meme Chonjor wasn’t one to wait. He was determined to ensure that his efforts would make a difference to the lives of not just his fellow villagers, but also the rest of the region.

From May 2014 to June 2017, he singlehandedly led efforts to construct a 38-km stretch of road from Ramjak, an inhabited area on the Jammu and Kashmir side of Shinkula pass, to Kargyak village, the first properly inhabited village in the Zanskar region.

Spending Rs 57 lakh from his own pocket after dipping into life savings and selling his ancestral property, Meme Chonjor pressed a JCB machine into action, set forth with five donkeys and constructed the road.

The Border Roads Organisation (BRO) later undertook road widening construction on this stretch.

He even received funds from a few other locals, who were in favour of the road—Rs 5 lakh from the local councillor and another 2.5 lakh from a local merchant, among other locals. “Seeing the pain and suffering of others had inspired me to construct this road,” says Meme Chonjor.

There were some initial challenges when the construction process began.

Security forces stationed there enquired about where he was getting the necessary funding from for the construction of this road.

“After I briefed them about my financial source, there was no further objection,” says Meme Chonjor.

There were significant climatic challenges as well.

For starters, constructing the road at an average altitude of 3500 metres (11,500 feet) above sea level took its toll on Meme Chonjor’s health, even though he had lived most of his life in Zanskar.

Other challenges include a short working season of four to five months since there is absolutely no scope for work in the harsh winter months when the temperatures in these parts drop would drop to -30-35 degrees Celsius. However, he was unperturbed by all this.

How does Meme Chonjor sustain himself financially after nearly spending all his life savings?

“I believe in simple living, so I don’t need massive financial support. How much does one really need? I survive on the regular monthly pension I receive from the government,” he says.

On Republic Day, the Ladakh Autonomous Hill Development Council, Kargil, and the district administration honoured him for “playing an extraordinary role to construct the road between Padum to Darcha by himself.” They praised his “unflinching commitment towards public welfare.”

Such volunteerism and philanthropic gestures from the likes of Meme Chonjor are indeed inspirational, and empower others in his village to shape their own destinies.

(Edited by Gayatri Mishra)

Source……..  in http://www.the betterindia.com

Natarajan