Health

சுக்கில் இருக்கு சூட்சுமம் !!!

NatarajanLeave a comment

மூலிகைப் பொருட்களில் ‘‘சுக்குஎப்போதும் வீடுகளில் இருக்கும் மூலிகைப் பொருட்களில் ‘‘சுக்கு’’ முதலிடம் பெறுகிறது.
சுக்கிலிருக்குது சூட்சுமம்’’ என்னும் பழமொழி இதன் மருத்துவ குணங்களை,
முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது. அன்றாட சமையலில், பண்டம் பலகாரங்களில்
சுக்கு மணம், சுவை ஊட்டுகிறது. சுக்கு, கருப்பட்டி இட்டு ‘‘சுக்கு நீர்’’
தயாரித்துக் குடிப்பது தமிழ் நாட்டில் பண்டைக்காலத்திலிருந்தே வழக்கத்தில்
உள்ளது. இது உடல்நலம் தரும் தமிழ்நாட்டு பானம் என்பர்.

சுக்கைத் தயாரிக்கும் பக்குவம்:

இஞ்சியை
பக்குவம் செய்து கிடைப்பது ‘‘சுக்கு’’. அறுவடை செய்த இஞ்சியை ஒருநாள்
முழுதும் நீரில் ஊற வைத்து, மூங்கில் குச்சிகளைக் கொண்டு, இஞ்சியின் மேல்
தோலை நீக்கி, பின்னர் ஒருவாரம் சூரிய ஒளியில் நன்கு காயவைத்துக்
கிடைப்பதுதான் ‘‘சுக்கு’’. இஞ்சியின் தரத்தைப் பொறுத்தும், வகைகளைப்
பொறுத்தும் 100 கிலோ இஞ்சியிலிருந்து 18 முதல் 25 கிலோ காய்ந்த சுக்கு
கிடைக்கும். சுக்கை நன்கு சேமித்து வைத்தால், ஒரு வருடம் வரை அவ்வவ்போது
பயன்படுத்தலாம்.

சுக்கு மொழிகள் பத்து:

1. தொக்குக்கு மிஞ்சிய தொடுகறி இல்லை, சுக்குக்கு மிஞ்சிய மருந்து இல்லை.

2. சுக்கு சுவையில் மிகக் காரம், பயனில் மிக இனிமை.

3. சுக்குக்கு மிஞ்சிய மருந்தில்லை, சுதந்திரத்திற்கு மிஞ்சிய உயர்வில்லை.

4. மசக்கை உள்ளவளுக்கு ஏலக்காய், சுக்கைத் தின்றவளுக்கு சுகப்பிரசவம்.

5. சுக்கு அறியாத கஷாயம் உண்டா?

6. இஞ்சி காய்ந்தால் சுக்கு, எப்போதும் சோம்பி இருப்பவன் மக்கு.

7. பல்வலிக்கு கிராம்பு, பக்கவாதத்திற்கு சுக்கு.

8. சுக்கும், தேனும் மக்குப்பிள்ளையையும் சுறுசுறுப்பாக்கும்.

9. சுக்கை நம்பியவன் எக்காலத்தும் நோய்க்கு அஞ்சான்.

10. சுக்கிடம் தஞ்சமடையும் அஜீரணம்.

பொதுப்பயன்கள்:

பித்தம்
அகற்றும். வாயுத்தொல்லையை வேரறுக்கும். அஜீரணத்தைப் போக்கும். வலி அகற்றி,
மாந்தம் மாய்க்கும். மலக்குடல் கிருமிகளை அழிக்கும். சளியைக்
குணப்படுத்தும். மூட்டுவலியை மொத்தமாய் ஓட்டும். வாதமகற்றி.

மருத்துவப் பயன்கள்:

1.
சுக்குடன் சிறிது பால் சேர்த்து, மைய்யாக அரைத்து, நன்கு சூடாக்கி,
இளஞ்சூடான பதத்திற்கு ஆறினதும், வலியுள்ள கை, கால் மூட்டுகளில் பூசிவர
மூட்டுவலி முற்றிலும் குணமாகும்.

2. சுக்கைத் தூள் செய்து, எலுமிச்சை சாறுடன் கலந்து குடித்தால் பித்தம் விலகும்.

3. சுக்கு, மிளகு, தனியா, திப்பிலி, சித்தரத்தை இவ்வைந்தையும் இட்டு கஷாயம் செய்து பருகிவர, கடுஞ்சளி மூன்றே நாட்களில் குணமாகும்.

4. சிறிது சுக்குடன், ஒரு வெற்றிலையை மென்று தின்றால், வாயுத்தொல்லை நீங்கும்.

5. சுக்கு, வேப்பம்பட்டை போட்டு கஷாயம் செய்து குடித்துவர, ஆரம்பநிலை வாதம் குணமாகும்.

6. சுக்குடன் சிறிது நீர் தெளித்து, விழுதாக அரைத்து, நெற்றியில் தடவினால் தலைவலி வந்தவழியே போய்விடும்.

7. சுக்கு, கருப்பட்டி, மிளகு சேர்த்து, ‘‘சுக்கு நீர்’’ காய்ச்சிக் குடித்து வர உடல் அசதி, சோர்வு நீங்கி சுறுசுறுப்பு ஏற்படும்.

8. சுக்குடன், தனியா வைத்து சிறிது நீர் தெளித்து, மைய்யாக அரைத்து உண்டால், அதிக மது அருந்திய போதை தீர்ந்து இயல்பு நிலை ஏற்படும்.

9. சுக்கோடு சிறிது வெந்தயம் சேர்த்துப் பொடியாக்கி, தேனில் கலந்து சாப்பிட்டால், அலர்ஜி தொல்லை அகலும்.

10. சுக்கு, மிளகு, சீரகம், பூண்டு சேர்த்து கஷாயம் செய்து காலை, மாலை குடித்துவர மாந்தம் குணமாகும்.

11. சுக்குடன், சிறிது துளசி இலையை மென்று தின்றால், தொடர் வாந்தி, குமட்டல் நிற்கும்.

12. சுக்குடன், மிளகு, சுண்ணாம்பு சேர்த்து மைய்யாக அரைத்துப் பூசிவர, தொண்டைக் கட்டு மாறும். குரல் இயல்பு நிலைபெறும்.

13. சிறிது சுக்குடன், சின்ன வெங்காயத்தை வைத்து அரைத்துச் சாப்பிட்டால், மலக்குடலில் உள்ள தீமை தரும் கிருமிகள் அழியும்.

14. சுக்குடன், கொத்தமல்லி இட்டு கஷாயம் செய்து பருகினால் மூலநோய் தீரும்.

15. சுக்கு, ஐந்து மிளகு, ஒரு வெற்றிலை சேர்த்து மென்று தின்று, ஒரு தம்ளர் நீர் குடித்தால் தேள், பூரான் கடி விஷம் முறியும்.

16. சுக்கு, அதிமதுரம் இரண்டையும் தூள் செய்து, தேனில் கலந்து சாப்பிட்டுவர குற்றிருமல் குணமாகும்.

17. தயிர்சாதத்துடன், சிறிது சுக்குப்பொடி இட்டு சாப்பிட்டால், வயிற்றுப்புண் ஆறும்.

18.
சுக்கு, மிளகு, பூண்டு, வேப்பிலை இவைகளைச் சேர்த்து கஷாயம் செய்து, தினம்
மூன்று வேளை வீதம் இரண்டு நாட்கள் குடித்துவர விஷக்காய்ச்சல் குறையும்.

19. சுக்கு, மிளகு, சீரகம் இட்டு எண்ணெய் காய்ச்சி, தலைக்குத் தேய்த்துக் குளித்துவர, நீர்க்கோவை நீங்கும். ஈர், பேன் ஒழியும்.

20. சுக்குத்தூளுடன் உப்பு சேர்த்து பல் துலக்கிவர, பல்வலி தீரும். ஈறுகள் பலம் பெறும். வாய்துர்நாற்றம் விலகும்.

source:::::input from a friend of mine…

Natarajan

World”s Oldest Yoga Teacher…@ 98 years!!!!

Natarajan2 Comments

Connie is the world’s bendiest pensioner

Connie Dennison

She’s a leg-end … Connie Dennison has taught her yoga class at a church for 40 years
Deadline News
By SAM WHYTE  …THE SUN  UK.

GREAT-GRAN Connie Dennison is set to take the title of world’s oldest yoga teacher — at the age of 98.

Connie — who has done the bendy exercises since the 1930s — has taught a weekly class at a Dunfermline church for 40 years.

She said: “I’d be in a wheelchair if I didn’t have yoga. it’s a great way to look after your body.” Canadian Ida Herbert, 96, currently holds the Guinness World Record title.

Connie Dennison

Spry … Connie says yoga keeps her mobile

But Connie, of North Queensferry, said teaching yoga to “the girls” — some of whom are in their EIGHTIES — was more important than the record. Pupil Sophia Henderson, 88, said: “I wouldn’t be surprised to be attending her classes when she turns 100.”

Natarajan

Read more: http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/feeds/smartphone/scotland/4750497/Connie-is-the-worlds-bendiest-pensioner.html#ixzz2ILGV5kmG

A Dry Bath Gel…Invented By a Student…

NatarajanLeave a comment

AN invention that could save not only water but also the lives of millions of people who do not have access to clean water for bath ….

 

Ludwick Marishane

Ludwick Marishane was still in high school when he thought of DryBath, a gel that does all the work of a bath without the need for water.

 

Within six months, the teenager had devised the formula for the gel.

Within a year, he had written up a 40-page business plan, applied for a patent and launched his startup, called Headbody Industries.

The product idea sounds simple: You slap on the germ-killing lotion and then you don’t need to take a bath.

For people with indoor plumbing this sounds like cool camping gear. But for 2.5 billion people worldwide who do not have access to clean water, DryBath is more of a life-saver than a tool of convenience.

The Global Student Entrepreneur Awards Program, an international competition that recognizes high school, undergraduate, and graduate students who own a business, thought so, too. In 2011, four years after Marishane hatched the idea for his ground-breaking product, he won the organization’s Global Student Entrepreneur of the Year award, along with $10,000 in cash to finance his startup.

Marishane, who was studying at the University of Cape Town at the time, beat out 1,600 other student nominees from around the world.

Despite its life-saving benefits, DryBath was initially inspired by Marishane’s friend who was too lazy to take a bath. The story goes that one day Marishane and some buddies were laying out in the sun when a friend turned to him and said: “Why doesn’t someone invent something that you can put on your skin and then you don’t have to bathe?” the young entrepreneur revealed in a TEDTalk.

That’s when the light bulb went off.

Marishane, who at the time lived in the rural province of Limpopo, had limited resources. So he did most of his research on Google and Wikipedia using only his Internet-connected cell phone.

In poor communities, like Marishane’s native Africa, the gel will protect people who often die from easily treatable diseases caused by bacteria that thrive in stagnant water. This water is transferred onto the skin, and get into either the gut (causing diarrhea for example), or into an orifice like the eye (causing trachoma, an eye infection that can cause blindness). In wealthier areas, the gel can be applied in a pinch when someone doesn’t have time to rinse. The cleansing lotion conserves water in both scenarios.

Based on his knowledge from living in poor communities, Marishane made the decision to sell DryBath in individual packets, rather than in bulk. In Africa, a person “doesn’t buy a box of cigarettes, they buy one cigarette each day, even though it’s more expensive,” he explained.

 

DryBath

Headboy Industries Inc.

DryBath is sold in individual packets. One packet equals one bath.

DryBath packets sell for 50 cents in developing countries and can be purchased for $1.50 by corporate customers like airlines or hotels. Marishane expects economies of scale to drive down the cost for packets sold in poor communities.

 

DryBath is not yet available to individual consumers, but will soon be sold online, according to company’s website.

source::::businessinsider.com

Natarajan

Read more: http://www.businessinsider.com/ludwick-marishane-drybath-2013-1#ixzz2I90zrAVU

Humanity at its Best….Outside an ICU….

Natarajan2 Comments

source::::THE HINDU
Natarajan

We spoke different languages. We belonged to different religions. We stood on various rungs on the social ladder. Yet inside that waiting room we were one. We were united in caring, sharing and loving.
It was January 2007. The old man looking very orthodox in faded, but clean clothes insisted on buying me breakfast at the hospital canteen. He sat down with me, making sure I ate every morsel, before we went back to the ICU waiting room. His 63-year old wife was in a coma and my 46-year old husband was critically ill after a road accident.

For the past three weeks we had been giving each other silent company. There were others in that waiting room — some were there for a day or two, others for weeks. But we two waited day after day with hopeful prayers in our heart and anxious thoughts filling our mind. Each one of us died a thousand deaths each day, in that waiting room. A common thread of anxiety wove us together and each tried to be of comfort to the other.

There was this middle aged Muslim woman who wanted to know my husband’s name so she could remember him in her daily prayers. Another young woman who spent sleepless nights would instantly reassure me whenever the nurse came and bawled out my name at the witch’s hour. All she would want was a prescription filled out at the pharmacy counter!

Then there was the young gentleman who kindly volunteered to go to the blood bank halfway across town when my husband needed to be given blood urgently at night. A stately old lady, always in white cotton sari, would hold my hand in prayer every day. There were others I met at the pharmacy or billing counters who had come to the hospital for happier reasons, like the birth of a grandchild. One such person was an elegant woman who, even after happily going home with her daughter and grandchild, took the trouble to come back to visit me. She kindly offered to bring me lunch every day and even offered me her home in case I needed a good night’s sleep. But nights and days merge into one at hospitals!

Days passed. Some went home happy and relieved, like the Muslim woman whose daughter had recovered. But she did not forget me and often called assuring me that my husband was still in her prayers. The young man left. His brother-in-law never recovered. The young woman also left sad and inconsolable. Her mother died, never having regained her consciousness. My white cotton sari friend also left, her prayers for her grandson answered. There came others who took their places in the waiting room. And the silent bonding continued. The day came when I too left, alone, having spent 42 days in that waiting room. The old man tearfully blessed my sons and me. His vigil for his wife continued for a month more.

Today, almost five years on, I remember each one of these good people with gratitude. I wish them and their loved ones well. We never did ask each other’s names. We spoke different languages. We belonged to different religions. We stood on various rungs on the social ladder. Yet inside that waiting room we were one. We were united in caring, sharing and loving.

We cared for the well-being of each other’s loved ones. We shared our thoughts, our fears, our food. We loved each other through our prayers. Now, isn’t that what each religion preaches? Love, share and care for your fellow beings. If a traumatic hospital waiting room can keep us together in peace, why do we forget to be humane in the beautiful world outside it?

(The writer’s email is sonyadevaraj@gmail.com)

Keywords: hospitality, blood donation

Message For the Day…Anger Hurts Oneself Than Others….

NatarajanLeave a comment

Scriptural Philosophy

Om Sri Gurubhyo Namaha

“When we attack others in anger, we are hurt more than those we wanted to hurt.”

– Sri Maha Periyavaa

___________________________________________

Adjunct Philosophy

Anger hurts oneself more than others. Solitude and silence subdue anger.

source>>>>Mahaperivaa proboards.org
Natarajan

மகாபெரியவா …மருத்துவருக்கு மருத்துவர் !!!!

NatarajanLeave a comment

கல்யாணமாகி இரண்டே மாதங்கள் ஆன அந்த இளம் தம்பதிக்கு ஒரு பேரிடி விழுந்தது! ஆம். கணவனுக்கு தலைக்குள் கட்டி. பல டாக்டர்களிடம் காட்டி எல்லாவித டெஸ்டும் பண்ணியாகிவிட்டது.

“ஸ்கல்லை ஓபன் பண்ணி, ஆபரேஷன் பண்ணி கட்டியை எடுத்துடலாம். ரொம்ப ஈஸி!…” டாக்டர்கள் ரொம்ப ஈஸியாக சொல்லிவிட்டனர். அந்த பையனின் மனைவிக்கோ வயிற்றை கலக்கியது. ஆபத்பாந்தவன், அனாதரக்ஷகனை நாடி ஓடி வந்தனர். சாதாரணமாக கல்யாணமாகி “Honey Moon ” என்று தேன்நிலவு போகவேண்டியவர்கள் தேனம்பாக்கத்துக்கு வந்தார்கள். பெரியவாளுடைய திருவடிகளில் நமஸ்காரம் பண்ணிவிட்டு எழுந்தபோது அந்த பெண் அடக்கமாட்டாமல் அழுதாள். அவள் அழுது ஓயும் வரை பெரியவா மெளனமாக அவர்கள் இருவரையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

“இவருக்கு தலைக்குள்ள tumour ன்னு சொல்லிட்டா பெரியவா….. ரொம்ப பயமா இருக்கு பெரியவா….கல்யாணமாய 07; ரெண்டு மாசம் ஆறது. பெரியவா என்ன சொன்னாலும் கேக்கறேன்….காப்பாத்துங்கோ பெரியவா!”….குழந்தை அழுவதை தாயார் சஹிப்பாளா?

“ஆபரேஷன்ல எனக்கு நம்பிக்கை இல்லே……அதுவும், தலேல ஆபரேஷன் நேக்கு சரியா படலே…” மௌனமானார்.

தம்பதிகளும் சுற்றி நின்றவர்களும் இந்த மௌன இடைவெளிக்குப் பின் என்ன உத்தரவு வருமோ என்று காது, கண் எல்லாவற்றையும் கூராக்கிக் கொண்டனர். தெய்வம் அந்தப் பையனைப் பார்த்து திருவாய் மலர்ந்தது.

“நீ என்ன பண்றே….காவேரிக் கரையோரமா இருக்கற எதாவுது ஒரு
க்ஷேத்ரத்துக்கு போ! ஸ்வாமி தர்சனம் பண்ணு! தெனோமும் விடிகாலம்பற காவேரிக் கரையோட களிமண்ணை தலைல முழுக்க அப்பிண்டு அரை மணி உக்காரு. அப்புறம், ஸ்நானம், ஸந்த்யாவந்தனம், ஸ்வாமி தர்சனம், எல்லாம் பண்ணு. நல்ல
ஆசாரமான எடத்ல தங்கணும். ஸ்வயம்பாகம் பண்ணி சாப்டணும்…… இப்டீயா ஒரு மண்டலம், நாப்பது நா…இருந்தா, எல்லாம் செரியாயிடும்…”

தம்பதிக்கு சந்தோஷம் எல்லை தாண்டி போனது! நமஸ்காரம் பண்ணிவிட்டு ப்ரஸாதம் பெற்றுக்கொண்டு நேராக, திருச்சி அருகே காவேரிக் கரையில் ஒரு க்ஷேத்ரத்தில் தங்கினார்கள். பெரியவா சொன்னபடியே ப்ராத காலத்தில் களிமண் காப்பு, ஸ்நானம், ஸந்த்யா வந்தனம், ஸ்வாமி தர்சனம், ஸ்வயம்பாகம் எல்லாம் அழகாக நாற்பது நாள் பண்ணினார்கள்.

ஊருக்கு வந்ததும், டாக்டரிடம் போனதும், அவர் செக் பண்ணிவிட்டு,
“ஒண்ணுமேயில்லியே ! கட்டி கம்ப்ளீட்டா கரைஞ்சு போய்டுத்து” என்று சொல்லி அனுப்பிவிட்டார்.

உடனேயே இருவரும் ஓடி வந்தனர் பெரியவாளிடம். ஒண்ணரை மாசத்துக்கு முன் துக்கம் தாங்காமல் கண்ணீர் விட்டவள், இப்போது ஆனந்தம் தாங்காமல் கண்ணீர் விட்டாள். நன்றி பெருக்கால் வார்த்தைகளே வரவில்லை. “பெரியவா….இல்லேன்னா
எங்களுக்கு யார் இருக்கா?”

“நா….என்ன பெருஸ்…ஸா பண்ணிட்டேன்? “வைத்யோ நாராயணோ ஹரி” தெரியுமோன்னோ? நேக்கு ஒண்ணும் தெரியாது” என்று அமைதியாக சொன்னார்

“பேஷஜாம் பிஷக்” [ மருத்துவர்க்கெல்லாம் மருத்துவர்].

source:::::input from one of my friends….

Natarajan

No Medicines Needed For You….

NatarajanLeave a comment

Scriptural Philosophy

Om Sri Gurubhyo Namaha

“If food is taken only after previous intake has been well digested, the body needs no medicine.”

– Sri Maha Periyavaa

___________________________________________

Adjunct Philosophy

Consuming balanced diet ensures good digestion and excellent health. A healthy person needs no medicine.

Dr. Andali V. Raghunath

source:::::kksfusa.org …divine message…
Natarajan

A Small True Story ….Problem With Whom !!!!

NatarajanLeave a comment

It’s A Small Story But A Very Cute Story

Some where in midtown Mumbai there is a posh locality meant for the living of only aristocratic families.It’s perhaps the only locality in the most popular city of India where there are many independent houses and a very few apartment buildings. Meridian Towers is one such apartment complex in that locality that houses the families of the rich and famous personalities of Mumbai.

And it is in these apartments that our beloved Ramakanth Joglekar and his wife Bhavana Joglekar are living.It is not important here to know what Ramakanth and Bhavana do for their living but it is important to know what made them the central point of this story.

Ramakanth is about sixty years of age and Bhavana about fifty seven.They do everything to make their lives happy and it is again irrelevant here to know more about their other family members because it is only the cute couple of Ramakanth and Bhavana that live in that posh five bed room apartment where our story is taking place.

Ramakanth and Bhavana have a very long and successful love marriage that is about thirty five years old now.Their love story may not be as intense as Sohni-Mahiwal or Shajahan and Mumtaz but they strongly believe that they have a better and more powerful love story to narrate to the world if only the world is willing to pay some attention to them.

They still spend a lot of time together and still believe in squeezing maximum juices out of life.With a wide collection of world’s most popular and rich varieties of Red Wine,the lovely middle aged couple of Ramakanth and Bhavana take pride in throwing lavish parties to their other aristocratic friends,often.

Life is on a song for the lovely couple until Ramakanth gradually started noticing a problem in his wife that really kept bothering him a lot .However,his abundant love for his wife did not allow him to discuss it with her.But at the same time he cannot remain ignorant of the problem and some how wants his wife to overcome that problem at the earliest.He had spent many sleepless nights unable to know what to do.

Then one fine morning Ramakanth personally visited Dr.Jayavanth Divakar,an ENT Surgeon practicing in Linking Road,Santa Cruz, Mumbai.

He told the doctor..”Doc, I have a doubt for the last couple of months that my wife is going deaf day by day.But I cannot discuss the problem with her as it may be very embarrassing for her to accept it..So what do you want me to do..Please help..”

Doctor smiled and said “It’s only your doubt that she is developing deafness but you are not sure that she is deaf..So conduct a small test..When she is working in the kitchen tomorrow ask her a question “What curry are you cooking for lunch today”.. First you stand at a thirty feet distance from her and put this question in a low tone.. Then reduce the distance by five feet and move slightly closer to her and put the same question from twenty five feet distance and then from twenty feet distance and so on..Like that keep decreasing five feet every time and repeat the question..Remember,the tone when you put the question should be in normal conversational level and not more than that..Let me know at what distance you got the reply from her and then we will be able to know how severe her deafness is and what line of treatment should be adopted..Don’t worry I will take care of it..”

Next morning Bhavana was busy in the kitchen preparing food items for the day.Ramakanth thought “it’s the right time to perform the test on her.”

He went into their master bed room;stood in the utmost corner of the room which is more than thirty feet from Bhavana and asked her in a normal tone.. “Sweetheart,what’s cooking up for lunch..”..

No reply from Bhavana..

A shocked Ramakanth reduced the distance and put the same question from about twenty five feet now..No reply again as Bhavana was busy frying something on the pan..

A heart broken Ramakanth repeated the question from twenty feet and then from fifteen feet and again from ten feet but was not getting any reply from his beloved wife.Without even lifting her head she was busy with her cooking operation.

Finally Ramakanth,who is now almost in tears for his beloved wife,moved very close to her and asked the same question from less than a five feet distance “Sweetheart,what’s cooking up for lunch..”..

Watching her beloved husband standing almost next to her Bhavana turned to him and said “It’s Deep Onion Fried Chicken curry Sweetheart..But why are you asking the same question so many times..First you asked me from the corner of our bed room “Sweetheart,what’s cooking up for lunch..”..I said ” Deep Onion Fried Chicken curry..”..Then you came to our wardrobe and asked the same question and again I replied..Then you repeated the same question standing near our double cot,then from our dressing table,then standing at the entrance of our bedroom and then from our dining table and now finally standing so close to me you are asking the same question “Sweetheart what’s cooking up for lunch..”..”It’s your favorite Deep Onion Fried Chicken Curry sweetheart,but now tell me what’s wrong with you..Why are you acting so funny..Why are asking the same question so many times..Is everything fine with you or is there any problem..Why don’t you get checked up once..There is a very good ENT specialist by name Dr.Jayavanth Divakar in Linking Road,Santa Cruz..His wife is my childhood friend..Shall I take his appointment tomorrow..You are sixty sweetheart and therez nothing wrong in getting checked up once..”

Conclusion

Am not sure about the origin of this story but am given to understand that it’s a true story.I have only reported what I have read half a decade ago hence cannot claim originality or ownership to this story.

source:::: amazing true life stories .com

Natarajan

படித்து சிலிர்த்தது !!!..மகாபெரியவாவின் மருத்துவம் !!!!!

NatarajanLeave a comment

நெஞ்சை ஆழ தொடும் ஒரு நிகழ்ச்சி. நெடுங்காலத்திற்கு முன் நடந்தது.

ஒரு சிறுவனின் சருமத்தில் கரும் திட்டுகள் தோன்றி உடல் முழுவதும் பரவி விட்டது. பார்க்கவே ஓர் அருவருப்பு. உடன் படிப்பவர்கள் அவனை ஒதுக்கி ஓடினார்கள்.

உடல் வியாதி பாதியும் மனோ வியாதி மீதியுமாய் சாம்பி போன பிள்ளையை தாயார்க்காரி தயாமூர்த்தியிடம் அழைத்து வந்து உருகி வேண்டினாள்.

நம்ப வொண்ணாத அருள் வாசகம் ஐயன் திருவாயில் இருந்து வந்தது. ‘கொழந்தே, இங்கே என்னோடே மூணு நாள் இருக்கியா?’

அவன் பதில் சொல்லும் முன்பே தாயார்க்காரி, ‘பாக்கியம், மூணு என்ன, எத்தனை நாள் வேணுமானாலும் பையன் பெரிவாளோட இருக்கட்டும்’ என்றாள்.

பையனும் மனமார ஒத்துக்கொண்டான்.

‘நான் என்ன சாப்பிடறேனோ, அதைத்தான் நீயும் சாப்பிடணும். செய்வியா?’ என்றார் ஸ்ரீ சரணர்.

‘பெரியவா என்ன சொன்னாலும் செய்யறேன், உடம்பு சரியா போனா போறும்’ என்றான் பையன்.

‘நான் சாப்பிடறதுக்கு மேலே ஒண்ணே ஒண்ணு மட்டும் நீ அப்பப்போ சாப்பிடணும் – உப்பு போடாத மோர் அடிக்கடி சாப்பிடு. காபி, டீ வேண்டாம்’.

‘பெரியவா சொல்றபடி’.

அடுத்த மூன்று நாள்கள் அந்த ‘யாரோ பையன்’ ஸ்ரீ மடத்தில் பெற்ற அதீத கவனிப்பு உண்டே! பார்த்து பார்த்து, மோர், MORE AND MORE மோர் கொடுத்தார்கள். பெரியவாளும் அது பற்றி அக்கறையுடன் விசாரித்த வண்ண இருந்தார்.

சாக்ஷாத் ஸ்ரீ பெரியவாள் திருவமுது கொண்ட ஆகாரத்தின் மிகுதி சிறுவனுக்கும் வழங்கப்பட்டது.

அது என்ன ஆகாரம் என்பதல்லவா முக்கியம்?

பச்சை வாழை தண்டித்தான் பொடிபொடியாக நறுக்கி எவ்வித தாளிப்பும் இல்லாமல், சிறிது தயிர் மட்டும் கலந்திருந்தது. அதுவே பெரியவாளுக்கு பிக்ஷை. சிறுவனுக்கு பிரசாதம். பெரியவாளின் பிரசாதம் ஆதலால், அதுவே சிறுவனுக்கு அறுசுவை விருந்தாக ருசித்தது.

மூன்று நாளில் நோய் நன்கு நிவர்த்தி ஆயிற்று. சாம்பி வந்த குழந்தை மலர்ச்சி கண்டான்.

‘ஆத்துக்கு போனாவிட்டும் ஒரு மாசம், உப்பு, புளி, மொளகா, சேர்க்காம சாதுவா சாப்பிடு. இந்த ‘ஒடம்பு’ ஒரு நாளும் வராது.’ என்று கூறி ஆசிர்வதித்து அனுப்பினார் வைத்தியநாதன்.

குஷியாக ஓடினான் பாலகன்.

பெரியவாளின் அன்பு கரிசனம் வாசகர் நெஞ்சை தொடவே செய்யும். ஆனாலும் ‘ஆழ’த்தொடும் என்று அடைமொழி சேர்த்ததற்கு இதனினும் காரணம் உண்டு.

பெரியவாள் அக்காலத்தில் பச்சை வாழை தண்டே உண்டாராக்கும், அதையே பாலனுக்கும் பகிர்ந்து அளித்தாராக்கும் என்று வாசகர் எண்ணக்கூடும். உண்மை அது அல்ல. பெரியவாளின் பிக்ஷையை பையனின் உணவாக்கவில்லை. பையனுக்கான உணவைத்தான் பெரியவாள் தமது பிக்ஷை ஆக்கி கொண்டார்…

ஆம், அது பெரியவாள் ஓரளவு காய்கறிகளுடன் அன்ன பிக்ஷையும் அவ்வப்போது ஏற்று வந்த காலம் தான். அது போன்ற சமயத்தில் பையனுக்கு இந்த பத்தியம் அவசியம் என்று விதித்த மஹா ஆத்மன், ஒரு குழந்தை நாவை அவ்வாறு கட்டுபடுத்தும் போது தாமும் அந்த கட்டுபாட்டை ஏற்க வேண்டும் என்றே கருதி காரியத்தில் செய்து காட்டினார்.

சேய்க்கு வந்த நோய்க்கு அந்த அருட் தாயும் மருந்து உண்டாள் என்றும் சொல்லலாம்
source:::: kanchi perivaa forum
Natarajan

Read more: http://periva.proboards.com/index.cgi?board=exptamil&action=display&thread=3020#ixzz2DzAiUwl8

Dealing With a Metrosexual Patient !!!!!

NatarajanLeave a comment

December 1, 2012

Dealing with a metrosexual patient

DR. V. JOHN BENNO   in THE HINDU

Do you think the metrosexual is going to believe your last-century clinical skills? He believes only in echos, endos, angios and tomos.Don’t rub the wrong side of the metrosexual and end up being the twitters’ target!

A metrosexual patient can be defined as one who talks, walks, laughs, coughs, wheezes and sneezes like an American. He has set foot in the dreamland — America (never mind, if it was only to sit in the bench between breakfast and lunch and catch the next return flight).

Need proof of his American-ness? Well! He comes to your clinic clad in shorts and addresses you, “Doc!,” unlike the pants-clad locals who call you, “Doctorrr!” or “Sarr!” Sometimes, he prefers your second name. Oh, I forgot an important thing! Whenever I say ‘he,’ please insert an ‘s’ in brackets before ‘he.’ (Beware the female metrosexual!).

The intro (don’t you know the short form of introduction?) to the metrosexual patient’s complaints starts like this: “Doc! You know my eyes are sooo… precious to me!” (For all others, they are optional accessories!). And then he elaborates his complaints. You should be grateful to him that during the whole conversation, he keeps his notebook closed, ignores his i-phone calls and fancy SMS tones, all…….. for your sake.

Try to concentrate on his talk and suppress the temptation of yawning, or worse, laughing. Other points to remember before you lose any more of your metrosexual patients: 1.The best way (or the worst way?) to insult a metrosexual patient is to talk to him in the local tongue.

2. Don’t ask him: “Do you work on computers?” Not only because it is so obvious, but also because this silly question will, in his eyes, downgrade you to the level of computer illiterates, who call the computer a computer. (‘Computerologists’ call it ‘SYSTEM’)

And then graciously he lets you examine him, with milder comments like, “It’s so hot doc! Can you please increase the AC?” or “Are you sure you are qualified to do this, doc?” You have to increase the AC though you might feel a shiver and assure him that you were a gold medallist in medical school. (Remember! In the U.S., it’s medical school, not college!)

After examining him, you ‘must’ order special investigations. Do you think the metrosexual is going to believe your last-century clinical skills? He believes only in echos, endos, angios and tomos. (Come on! I can’t keep expanding every short form!) Mind you, the report printouts should be of the ultimate quality and in multicolour. He asks you to explain every aspect of the report and listens intently, though he doesn’t understand an iota of your explanation. He loves to carry these coloured papers, but still asks for a soft copy. (CDs and pen drives are much harder than papers, why the hell call them soft!)

Then, he asks for the diagnosis. Don’t be stupid and say things like ‘cold with fever.’ Be exact — ‘Acute viral laryngopharyngitis with pyrexia.’ He immediately googles it in his laptop/ i-phone/both and comes back with lots and lots of information (or misinformation) and starts asking you the most intelligent questions like, “Doc! Is it heat? You know, I missed my oil bath last week!” or “Doc! I had those stupid idlis for breakfast. Is it gas?” Don’t get angry at these queries; but politely say “no.” Don’t rub the metrosexual up the wrong side and end up being the twitters’ target!

After all these ordeals, the metrosexual firmly denies any form of treatment whatsoever; he has come to you only for an assurance that everything is all right with his physique. He is a member of two gyms, you know, (don’t bother him by asking whether he has ever seen the interiors of the gyms) and does pranayama regularly (twice a year). Obviously, he is in good health and doesn’t need to spend unnecessarily (!)

At last, somewhat satisfied, the metro asks you to quote your fees. He searches for petty cash (read one hundred rupees) among his platinum and gold cards; luckily he finds a hundred ‘bucks’ note. After paying, he asks you for a receipt (for the silly tax formalities, you know). After looking at the receipt a couple of times, he asks in a hushed tone, “Doc! Can you make it two hundred, please?” After all, Dil hai Hindustani!

(The writer is a consultant ophthalmologist. Email: johnbennov@yahoo.com)