discipline

மதிக்க வேண்டும் பெண்களை !!!….மஹா பெரியவா சொன்னது …

NatarajanLeave a comment

“பொண்களை மொதல்ல மதிக்கணும். பிரியமா நடத்தணும்.”
source:::
November 11, 2012 –Sage of Kanchi web site

நடராசன் .

பெண்களை மதிக்கவேண்டும்.பெரியவா சொன்னது கேட்போமே !!!

அவன் பண்ணினது தப்பு!

“வீட்டைக் கட்டிப் பார்; கல்யாணம் பண்ணிப் பார் ” என்று ஹிமாலய சாதனையாக சொல்லுவதற்கு ஏற்றபடி தன் பெண்ணுக்கு ஒரு பணக்கார ஜமீன்தார் வீட்டுப் பையனை சம்பந்தம் பேசி கல்யாணமும் பண்ணிவைத்தார் ஒருத்தர்.

கல்யாண சமயத்தில் பெண்ணுக்கு தங்க நகைகள் வாங்க தோதுப்படவில்லை. எனவே கவரிங் நகைகளைப் போட்டு நடத்திவிட்டார். நாலைந்து மாதங்களில் திடீரென்று ஜமீந்தாருக்கு ஏதோ பண நெருக்கடி! எனவே நாட்டுப்பெண்ணின் கழுத்திலும்,கைகளில ும் இருந்த நகைகளை கழற்றித் தரச்சொல்லி மார்வாடி கடைக்கு கொண்டு போனார் மாமனார். போன இடத்தில் அத்தனையும் கவரிங் என்று போட்டு உடைத்தார் மார்வாடி!

“சேச்சே ! எத்தனை அவமானம்! இப்டி ஏமாத்திட்டானே சம்பந்தி ப்ராம்மணன்!”.கோபம் தாண்டவமாட நேரே வீட்டுக்கு வந்தார்; வந்த வேகத்தில்,நாட்டுப் பெண்ணை பொட்டி படுக்கையோடு பிறந்த வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டார்!
இதில் அழகு என்னவென்றால் இந்த ஜமீன்தார் அடிக்கடி மடத்துக்கு வருபவர்! ஒருநாள் எதேச்சையாக சில நண்பர்களுடன் பெரியவாளை தர்சனம் பண்ண வந்தார் ஜமீன்தார். பெரியவா சிரித்துக்கொண்டே கூட வந்த நண்பர்கள் எல்லாரிடமும் க்ஷேமலாபங்கள் விஜாரித்தார்; ஜமீந்தாரைத் தவிர!

அதோடு நில்லாமல், மீதிப் பேரிடம் பேசிவிட்டு “படக்”கென்று எழுந்து உள்ளே போய்விட்டார். ஜமீந்தாருக்கோ “சுரீர்”ரென்றது! “என்ன அபச்சாரம் பண்ணினேனோ தெரியலியே! பெரியவா என் பக்கமே திரும்பலியே! ஒரு வார்த்தை கூட பேசலியே!” உள்ளுக்குள் மறுகினார். அங்கே இருந்த ஒரு வைதீகரை அணுகி ” என்னமோ தெரியலே, பெரியவா எம்மேல ஏன் பாராமுகமா இருக்கார்?ரொம்ப மனசுக்கு கஷ்டமா இருக்கு….நீங்க பெரியவாட்ட கொஞ்சம் எனக்காக சொல்லுவேளா?” ஏறக்குறைய அழுதே விட்டார்.

வைதீகரும் கொஞ்சம் ஸ்வாதீனமாக பெரியவாளிடம் பேசக்கூடியவராகையால் உள்ளே போய் பெரியவாளிடம் ஜமீன்தாரின் முறையீட்டை சொன்னார்.

“அவன் பண்ணியிருக்கறது ரொம்ப கேவலமான கார்யம்! தன்னோட ஆத்துக்கு வந்த மஹாலக்ஷ்மிய ஒதைச்சு அனுப்பினது ரொம்ப தப்பு! பொண்ணையும் நாட்டுப் பொண்ணையும் சமமா பாவிக்கணும். ஆயிரம் பொய் சொல்லி கல்யாணம் பண்ணலாம்..ன்னு சாஸ்திரம் சொல்றது. இவனோட சம்பந்தி பாவம் ஏழை; தங்க நகை போடலே;போட முடியலே! ஏன்? இவன்தான் ஜமீந்தாராச்சே! நாட்டுப் பொண்ணுக்கு தங்கத்ல நகை பண்ணிப் போடறதுதானே? அதோட, நாட்டுப் பொண்ணோட நகையை மார்வாடிக் கடைல அடகு வெக்கறதுக்கு இவனுக்கு அதிகாரமில்லே!” எரிமலையென பொரிந்து தள்ளிவிட்டார்!

வெளியே வந்த வைதீகர் சொன்ன விஷயங்களைக் கேட்டதும் ஜமீன்தாரின் சப்தநாடியும் ஒடுங்கி விட்டது! பெரியவாளுக்கு அத்தனையும் தெரிந்திருக்கிறதே! ஓடிப் போய் பெரியவாளுடைய பாதங்களில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்டார்.

“என்னை மன்னிச்சிடுங்கோ பெரியவா.ரொம்ப தப்பு பண்ணிட்டேன்! நாளைக்கே போயி என் நாட்டுப் பொண்ணை அழைச்சிண்டு வந்துடறேன்” என்று ரொம்ப கெஞ்சினார்.

எரிமலையாக சீரிய பெரியவா, தப்பை உணர்ந்தவுடன் ஹிமயமலையாக குளிர்ந்து பேசினார். “பொண்களை மொதல்ல மதிக்கணும். பிரியமா நடத்தணும். ஆத்துல பொண்கள் கண் கலங்கக் கூடாது! நாளைக்கே போயி அழைச்சிண்டு வந்து சந்தோஷமா ஓன் பொண்ணாட்டம் நடத்து. க்ஷேமமா இருங்கோ!” ப்ரஸாதம் குடுத்து அனுப்பினார்.

Read more: http://periva.proboards.com/index.cgi?board=exptamil&action=display&thread=2887#ixzz2DD0cFWmp

How to Accept Criticism with Grace and Appreciation !!!

Natarajan2 Comments


 Most people take criticism as a disheartening or demoralizing comment. They tend to react to it either by being defensive or lashing back. But there are positive ways of dealing with criticism which can work wonders for your career and help you lead a stress free life.

 

Here is a list of constructive ways for dealing with criticism in your respective life.

 

 

 

1. Hold Your Reactions and Control Your Anger:

 


Usually the first reaction of humans in response to criticism is anger or rage. It is advisable to hold your reaction and give it some time before riding the emotional way. Allow the sense of logic to sink in and guide you past the anger. By doing so, you would understand the true meaning and intention behind the criticism, and this will in turn help you to reach greater heights in personal and professional life.    

 

 

 

 

2. Think Positive:

 

Seeing a positive in a negative situation can work wonders on your life. Hence it is always advisable to take in criticism as a constructive feedback and thank the critic for pointing out your mistake. Try to address the issues pointed out by the critic and avoid repeating the mistake for the betterment of your future.

 

 

 

3. Be a Better Person:

 

Do not consider criticism as personal attack and react violently. Consider it as a scrutiny of your action, not you as a person. This will help you to detach from criticism emotionally and helps you to see the positive side of it. Even if an individual behaves in an inhuman way, you don’t have to do the same and stoop to a low level. It is always advisable to maintain a high moral ground and try to become a better person.

 

    

 

 

 

 

4. Learn From Criticism:

 

Every criticism, irrespective of its true intention, gives you an opportunity to educate yourself. It allows you to look for errors in your action, correct them immediately and create a future course of action. Having a positive frame of mind allows you to sail through any situation and lead a better life.     

 

 

 

5. Avoid Competitiveness:

 

You should avoid being competitive about criticism and refrain from being revengeful. The fact is that criticizing someone or something is not part of a competition and it is essential for an individual to uphold high moral values. You can humor the situation or be positively sarcastic about meaningless criticism. By doing so and displaying such immense maturity, you are bound to become a self-assured and confident individual.    

 


Accepting criticism in a positive and graceful way is not an impossible task. All you need is a bit of effort and the right frame of mind.    

 

 source:::::: siliconindia net…  

Natarajan

 

 

 

 

 

 

Lenseman who Nailed Ajmal Kasab”s Fate ….

NatarajanLeave a comment

The TOI lensman who nailed Ajmal Kasab’s fate

by churumuri

 source:::::Reblog from sans serif

Natarajan

Sebastian D’Souza, the photo editor of Mumbai Mirror, with the photograph that he took of Ajmal Kasab inside Victoria Terminus on the night of 26 November 2008

Now retired, Sebastian D’Douza, then photo editor of Mumbai Mirror, took 19 photographs on the night of 26 November 2008, including the iconic one of Ajmal Kasabstriding across the corridors of Bombay’s Victoria Terminus station, spraying bullets.

“Saby”, as the lensman is known to friends and colleagues, testified before the trial judge, M.L. Tahiliyani, who called his testimony “blemishless”.

In August this year, the Supreme Court noted:

“While dealing with the VT carnage, we must take note of two witnesses (Saby andShriram Vernekar). Their evidence is extraordinary in that they not only witnessed the incident but also made a visual record of the event by taking pictures of the two killers in action and their victims… Both the witnesses, caring little for their own safety and displaying exemplary professionalism, followed the killers,” said the SC.

After Kasab was hanged yesterday, The Times of India quotes Sebastian D’Souza as saying:

“While I can’t be happy over anybody’s death, Kasab’s hanging does put an end to this sordid chapter and may help the victims get some closure.”

***

Thomas Fuller profiled D’Souza for the International Herald Tribune:

When the gunfire started, Sebastian D’Souza was well placed to respond. From his office directly across the street, D’Souza, the photo editor of Mumbai Mirror, grabbed his Nikon and two lenses and headed out into the blood-soaked night.

Peering from behind pillars and running in and out of empty train cars, he emerged with the singular iconic image of the attacks: a clear shot of one of the gunmen.

“I was shaking, but I kept shooting,” D’Souza said as he scrolled through his pictures of the attacks in a recent interview at his office.

D’Souza’s photo of Muhammad Ajmal Kasab confidently striding through ChhatrapatiShivaji Terminus carrying an assault rife with one hand, finger extended toward the trigger, has been printed and reprinted in newspapers here and flashed daily on television screens.

Sebastian D’Souza recounted the story in The Times of India:

“In the distance we saw two dark figures carrying rucksacks but weren’t sure who they were.”

Saby asked the constable to fire. One of the two figures swung at the sound and fired back. Looking over the barrel of a government-issue rifle Saby took his first shot of the night. Seconds later, he saw the owner of the book stall at the platform slump down, writhing in pain.

This was Saby’s second shot before he saw Shashank Shinde’s lifeless body. “It was the first realisation I had that I was in a far more serious situation than anything I’d covered before.” He watched the gunmen pump two more bullets into the book stall owner to make sure he was dead.

He also saw, from his hiding place, an old woman in an orange navwari sari walk past, oblivious as a sleepwalker; the gunmen looking at her and then away for other targets.

“I was terrified for her but they just let her walk by. I wonder why.”

By now he was hiding in one of the empty train compartments where he fitted the telephoto lens onto his Nikon D-200, and then crouching out barely a few inches he shot a couple of frames of one of the terrorists. He was no more than a boy, hair cut likeShah Rukh Khan in his Baazigar days, dressed in neatly ironed gray cargos, black tee-shirt, and carrying a bag that seemed heavier than his weight.

In the other hand he carried a Kalashnikov which, Saby saw clearly through his lens now, was raised in his direction.

Link via M.V.J. Kar

Also read: ‘I wish I had a gun rather than a camera’

External reading: Supreme Court praises TOI photographers

churumuri | 22 November 2012 at 1:37 pm | Tags: AFP, Churumuri, Mumbai Mirror, Sans serif

Message For The Day!!!!!!

NatarajanLeave a comment

source :::::unknown

Natarajan

Success follows those who follow the Truth

That is the law. If your motive in life is to seek material wealth alone, success will elude you. However, if you pursue the higher aspect, the Truth, in and through all your worldly activities such as your business, profession, politics, sport, knowledge or love, success will be your shadow. It is said Knock the door; it shall be opened unto you. That is, knock at the door of a higher purpose and everything else will open for you.

Prosperity is a by-product of your progress in the path of higher and nobler values. Modern generation may not realize this vital law of life. To them this may seem a paradox. They are tempted to violate this unrelenting law and take short cut due to the temptation towards the instant benefit.

Taking short cut may bring short term pleasure, but they pay long term penalty. Reflect over this law and realize the essence of true satisfaction.

Meet a Personality who is Practising what He Preaches !!!!!!

NatarajanLeave a comment

source:::::THE  HINDU

Natarajan

 

Practising what he preaches

“We cannot sustain ourselves, unless we contribute to the society in someway or the other. I strongly feel if even one person does his bit towards social good, there will be some change.”

 

 

 

 

Photo: R.M. Rajarathinam

A will to serve combined with a sense of social justice has been the guiding principle of P. Kalyanasundaram, who has spent over 45 years in social service. A gold medallist in library science, he is also an MA in literature and history. During his 35-year-career as a librarian at the Kumarkurupara Arts College at Srivaikuntam in Tuticorin district, he gave away all his salary for charity and did odd jobs to meet his daily needs. He has also come forward to donate his body and eyes to the Tirunelveli Medical College.

The Union Government has acclaimed him as `The Best Librarian in India’. He has also been chosen as `one of the top ten librarians of the world’. The International Biographical Centre, Cambridge, has honoured him as `one of the noblest of the world’, while the United Nations Organisation adjudged him as one of the Outstanding People of the 20th Century’. An American organisation has also selected him as the `Man of the Millennium.’

Mr. Kalyanasundaram, who has founded a social welfare organisation, `Paalam’, shares his experiences in a chat with Prathiba Parameswaran.

SIMPLICITY IN life and exemplariness in practice has been the hallmark of Mr. Kalyanasundaram. Born in August 1953 at Melakarivelamkulam in Tirunelveli district, he lost his father at a very young age. It was his mother, who inspired him to serve the poor.

When he was at college, the Indo-China war broke out, and he contributed his gold chain to the then Chief Minister, Kamaraj, for the war fund. At this time around, he went to meet Balasubramanian, Editor, Ananda Vikatan. “He sent me away, saying he would write about me the day I donated something I had earned myself. I did not speak a word to anyone about what I had done. I took it as a challenge,” Mr. Kalyanasundaram recalls. Ever since he got a job as a librarian in Tuticorin, he has contributed all his salary, pension benefits and ancestral property to social welfare. It was not until 1990, when he received his pension arrears and contributed it to the Collector’s Fund, that the then Tiruneveli Collector felicitated him, despite his protests. The `Paalam’ serves as a bridge between donors and beneficiaries: it collects money and materials from those willing to donate and distribute them among the weaker sections. It has also contributed to the cyclone relief funds in Tamil Nadu, Andhra Pradesh and Orissa, and has helped the earthquake victims in Maharashtra and Gujarat. “We cannot sustain ourselves, unless we contribute towards the society in someway or the other. I strongly feel if even one person does his bit towards social good, there will be some change,” he asserts.

Mr. Kalyanasundaram feels that one must achieve something in his chosen field. His contribution to library science is immense. A thesis he submitted as part of his post-graduate course to the Madurai Kamaraj University fetched him distinction. He has also hit upon an easy way of tracing and accessing books in libraries.

His ability to strike a rapport even with youngsters is remarkable. He cites the instance when he started wearing khadi. At college, he was required to take classes on Gandhianism. “I had to speak about simplicity and everything Gandhi stood for, but I was clad in expensive clothes. That was when I decided to switch over to khadi,” he relates. Since then he had always practised what he stood for, making himself a role model for many youths.

He was popular among college and school students, and many of them have joined his organisation.

He has long-term plans for his organisation. One is the setting up of a nationalised digital library with modern equipment, which could be accessed by people from all walks of life.

He also wants to set up an international children’s university in Tamil Nadu, with foreign aid. However, he says, a mission has a meaning only when the right people are involved in it. The Directorate of Public Libraries should recruit people with a library science background to be librarians, he says. “And good librarians should have a broad knowledge of everything.”

 

 

 

 

ஒளவையார் அன்று சொன்னது !!!!

NatarajanLeave a comment

காலத்தால் அழியாத நல்லுரை … ஒளவையார் மூதுரை ….நாம் மறக்காமல் இருக்க இது ஒரு விழிப்புரை !!!! நம் இளைய தலைமுறையின் செம்மையான நல் வாழ்வுக்கு கண்டிப்பாக இது ஒரு அருமையான வழிமுறை !!!!!

நடராசன்

கடவுள் வாழ்த்து
வாக்குண்டாம் நல்ல மனமுண்டாம் மாமலராள்
நோக்குண்டாம் மேனி நுடங்காது -பூக்கொண்டு
துப்பார் திருமேனி தும்பிக்கை யான்பாதம்
தப்பாமல் சார்வார் தமக்கு.

நன்றி ஒருவர்க்குச் செய்தக்கால்
அந்நன்றி
என்று தருங்கோல் என வேண்டா – நின்று
தளரா வளர்தெங்கு தாளுண்ட நீரைத்
தலையாலே தான்தருத லால். 1

நல்லார் ஒருவர்க்குச் செய்த உபகாரம்
கல்மேல் எழுத்துப்போல் காணுமே – அல்லாத
ஈரமிலா நெஞ்சத்தார்க் கீந்த உபகாரம்
நீர் மேல் எழுத்துக்கு நேர். 2

இன்னா இளமை வறுமைவந் தெய்தியக்கால்
இன்னா அளவில் இனியவும்-இன்னாத
நாளல்லா நாள்பூந்த நன்மலரும் போலுமே
ஆளில்லா மங்கைக் கழகு. 3

அட்டாலும் பால் சுவையில் குன்றா(து) அளவளவாய்
நட்டாலும் நண்பல்லார் நண்பல்லர்
கெட்டாலும் மேன்மக்கள் மேன்மக்களே; சங்கு
சுட்டாலும் வெண்மை தரும். 4

அடுத்து முயன்றாலும் ஆகும்நாள் அன்றி
எடுத்த கருமங்கள் ஆகா – தொடுத்த
உருவத்தால் நீண்ட உயர்மரங்கள் எல்லாம்
பருவத்தால் அன்றிப் பழா . 5

உற்ற இடத்தில் உயிர்வழங்கும் தன்மையோர்
பற்றலரைக் கண்டால் பணிவரோ – கற்றூண்
பிளந்திறுவ தல்லால் பெரும்பாரம் தாங்கின்
தளர்ந்து வளையுமோ தான். 6

நீர் அளவே ஆகுமாம் நீர் ஆம்பல் தான்கற்ற
நூல் அளவே ஆகுமாம் நுண் அறிவு – மேலைத்
தவத்து அளவே ஆகுமாம் தான்பெற்ற செல்வம்
குலத்து அளவே ஆகுமாம் குணம் . 7

நல்லாரைக் காண்பதுவும் நன்றே நலமிக்க
நல்லார்சொல் கேட்பதுவும் நன்றே – நல்லார்
குணங்கள் உரைப்பதுவும் நன்றே; அவரோடு
இணங்கி இருப்பதுவும் நன்று. 8

தீயாரைக் காண்பதுவும் தீதே திருவற்ற
தீயார்சொல் கேட்பதுவும் தீதே – தீயார்
குணங்கள் உரைப்பதுவும் தீதே; அவரோடு
இணங்கி இருப்பதுவும் தீது. 9

நெல்லுக் கிறைத்தநீர் வாய்க்கால் வழியோடிப்
புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசியுமாம் – தொல் உலகில்
நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர்பொருட்டு
எல்லார்க்கும் பெய்யும் மழை. 10

பண்டு முளைப்பது அரிசியே ஆனாலும்
விண்டு உமிபோனால் முளையாதாம் – கொண்டபேர்
ஆற்றல் உடையார்க்(கு) ஆகாது அளவு இன்றி
ஏற்ற கருமம் செயல். 11

மடல் பெரிது தாழை (;) மகிழ் இனிது கந்தம்
உடல்சிறியர் என்று இருக்க வேண்டா – கடல்பெரிது
மண்ணீரும் ஆகா(து) அதனருகே சிற்றூறல்
உண்ணீரும் ஆகி விடும். 12

கவையாகிக் கொம்பாகிக் காட்டகத்தே நிற்கும்
அவையல்ல நல்ல மரங்கள் – அவைநடுவே
நீட்டோ லை வாசியா நின்றான் குறிப்பறிய
மாட்டாதவன் நன்மரம். 13

கான மயிலாடக் கண்டிருந்த வான்கோழி
தானும் அதுவாகப் பாவித்துத் – தானும் தன்
பொல்லாச் சிறகைவிரித்(து) ஆடினால் போலுமே
கல்லாதான் கற்ற கவி. 14

வேங்கை வரிப்புலிநோய் தீர்த்த விடகாரி
ஆங்கதனுக்(கு) ஆகாரம் ஆனால்போல் – பாங்கறியாப்
புல்லறி வாளர்க்குச் செய்த உபகாரம்
கல்லின்மேல் இட்ட கலம். 15

அடக்கம் உடையார் அறிவிலர் என்றெண்ணிக்
கடக்கக் கருதவும் வேண்டா – மடைத் தலையில்
ஓடுமீன் ஓட உறுமீன் வருமளவும்
வாடி இருக்குமாம் கொக்கு. 16

அற்ற குளத்தில் அறுநீர்ப் பறவைபோல்
உற்றுழித் தீர்வர் உறவல்லர் -அக்குளத்தில்
கொட்டியும் ஆம்பலும் நெய்தலும் போலவே
ஒட்டி உறுவார் உறவு. 17

சீரியர் கெட்டாலும் சீரியரே; சீரியர் மற்(று)
அல்லாதார் கெட்டால் அங் கென்னாகும்? – சீரிய
பொன்னின் குடம்உடைந்தால் பொன்னாகும் என்னாகும்
மண்ணின் குடம் உடைந்தக் கால். 18

ஆழ அமுக்கி முகக்கினும் ஆழ்கடல்நீர்
நாழி முகவாது நால்நாழி – தோழி
நிதியும் கணவனும் நேர்படினும் தத்தம்
விதியின் பயனே பயன். 19

உடன்பிறந்தார் சுற்றத்தார் என்றிருக்க வேண்டா
உடன்பிறந்தே கொல்லும் வியாதி – உடன் பிறவா
மாமலையில் உள்ள மருந்தே பிணிதீர்க்கும்
அம்மருந்து போல்வாரும் உண்டு. 20

இல்லாள் அகத்திருக்க இல்லாதது ஒன்றில்லை
இல்லாளும் இல்லாளே ஆமாயின் – இல்லாள்
வலிகிடந்த மாற்றம் உரைக்குமேல் அவ்வில்
புலிகிடந்த தூறாய் விடும். 21

எழுதியவா றேகாண இரங்கு மடநெஞ்சே
கருதியவா றாமே கருமம் – கருதிப்போய்க்
கற்பகத்தைச் சேர்ந்தார்க்குக் காஞ்சிரங்காய் ஈந்ததேல்
முற்பவத்தில் செய்த வினை. 22

கற்பிளவோ(டு) ஒப்பர் கயவர் கடுஞ்சினத்துப்
பொற்பிளவோ(டு) ஒப்பாரும் போல்வாரே – விற்பிடித்து
நீர்கிழிய எய்த வடுப்போல மாறுமே
சீர்ஒழுகு சான்றோர் சினம். 23

நற்றாமரைக் கயத்தில் நல் அன்னம் சேர்தாற்போல்
கற்றாரைக் கற்றாறே காமுறுவர் – கற்பிலா
மூர்க்கரை மூர்க்கரே முகப்பர் முதுகாட்டில்
காக்கை உகக்கும் பிணம். 24

நஞ்சுடைமை தானறிந்து நாகம் கரந்துறையும்
அஞ்சாப் புறங்கிடக்கும் நீர்ப்பாம்பு – நெஞ்சில்
கரவுடையார் தம்மைக் கரப்பர் கரவார்
கரவிலா நெஞ்சத் தவர். 25

மன்னனும் மாசறக் கற்றோனும் சீர்தூக்கின்
மன்னனில் கற்றோன் சிறப்புடையன் – மன்னர்க்குத்
தன்தேசம் அல்லால் சிறப்பில்லை கற்றோற்குச்
சென்றஇடம் எல்லாம் சிறப்பு. 26

கல்லாத மாந்தர்க்குக் கற்றுணர்ந்தார் சொல்கூற்றம்
அல்லாத மாந்தர்க்(கு) அறம்கூற்றம் – மெல்லிய
வாழைக்குத் தான்ஈன்ற காய்கூற்றம் கூற்றமே
இல்லிற்(கு) இசைந்து ஒழுகாப் பெண். 27

சந்தன மென்குறடு தான்தேய்ந்த காலத்தும்
கந்தம் குறைபடா (து;) ஆதலால் – தம்தம்
தனம்சிறியர் ஆயினும் தார்வேந்தர் கேட்டால்
மனம்சிறியர் ஆவரோ மற்று. 28

மருவினிய சுற்றமும் வான்பொருளும் நல்ல
உருவும் உயர்குலமும் எல்லாம் -திருமடந்தை
ஆகும்போ(து) அவளோடும் ஆகும்; அவள்பிரிந்து
போம்போ(து) அவளோடு (ம்) போம். 29

சாந்தனையும் தீயனவே செய்திடினும் தாம்அவரை
ஆந்தனையும் காப்பர் அறிவுடையோர் – மாந்தர்
குறைக்கும் தனையும் குளிர்நிழலைத் தந்து
மறைக்குமாம் கண்டீர் மரம். 30

மாற்றி யோசிப்போமே ….நம்மாலும் முடியுமே !!!!

Natarajan1 Comment
  SOURCE::::INPUT FROM ONE OF MY CONTACTS….AN EYE OPENER FOR GREEN ENVIRONMENT…WE TOO CAN …WHY NOT…
 Natarajan

சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்க எப்படியெல்லாம் யோசிக்கிறாங்க!

நாமும்   இப்படி  மாற்றி   யோசித்தால்  என்ன !!!!!!
ஓய்வு நாட்களில் பொழுதை போக்க மக்கள் பெரும் அளவில் கடற்கரையில் கூடுகிறார்கள். எனவே அதை சுத்தமாக வைத்திருக்க பல்வேறு முயற்சிகள் எடுக்கப்படுகிறது.
இதற்காக நவீன எந்திரங்களை பயன்படுத்தி குப்பை-காகிதங்கள் அகற்றப்படுகின்றன. ஸ்பெயின் நாட்டில் உள்ள லாகா கடற்கரையில் எந்திரம் மூலம் குப்பைகளை அகற்றுவதுடன், பொழுதை கழிக்க வருவோரையும் கவர ஒரு வித்தியாசமான திட்டத்தை புகுத்தி இருக்கிறார்கள்.
அதாவது டிராக்டருடன் பெரிய சிலிண்டரை பொருத்தி அதிகாலை நேரத்தில் கடற்கரை மணல் பகுதி முழுவதும் கலை நயமிக்க ஓவியங்களை பதிக்கிறார்கள்.
குனில்லா கிலிங்பெர்க் என்பவர் தனது கைவண்ணத்தில் பல ஓவியங்களை உருவாக்கி கொடுக்கிறார். இது பற்றி அவர் கூறுகையில், `இந்த சிலிண்டரின் மேல் பகுதியை மாற்றி தினம் ஒரு வகையான ஓவியத்தை உருவாக்க முடியும்’ என்று கூறினார்.

A STORY OF PERSEVERENCE , DEDICATION AND AMBITION….

NatarajanLeave a comment
SOURCE::::: UNKNOWN,…
Natarajan

  

‘Finger Licking’ ….a Good Story…

This Story is Special because it’s an Example
of how Perseverance, Dedication, and Ambition
along with Hard Work ,with a bit of Luck, can
Create Success; regardless of Ones Age.

    “Young Colonel Sanders”
When Colonel Harland Sanders retired at the age
of sixty-five, he had little to show for himself,
except an old Caddie Roadster, a Hundred and
five Dollars Monthly Pension Check and a
Recipe for Chicken.
Knowing he couldn’t Live on his Pension, he took
his Chicken Recipe in Hand, got behind the Wheel
of his Van and set out to make his Fortune.
His First Plan was to Sell his Chicken Recipe to
Restaurant Owners, who would in turn give him
a Residual for every Piece of Chicken they Sold-
Five Cents per Chicken. The First Restaurateur
he called on turned him down.
So did the Second.
So did the Third.
In fact, the First One Thousand and Eight Sales Calls
Colonel Sanders made ended in Rejection. Still, he
continued to Call on Owners as he travelled across
the U.S.A., Sleeping in his Van to save Money.
Prospect Number One Thousand and Nine gave him
his first “Yes.”
After Two Years of making Daily Sales, he had Signed
up a total of Five Restaurants. Still the Colonel pressed
on, knowing that he had a great Chicken Recipe and
that Someday the Idea would Catch on.
Naturally, you may know how the Story Ends. The idea
did Catch on. By 1963, the Colonel had Six Hundred
Restaurants across the Country selling his Secret
Recipe of Kentucky Fried Chicken
(with Eleven Herbs and Spices).
In 1964, he was bought out by the future Kentucky
Governor, John Brown. Even though the sale made
him a Multi-Millionaire, he continued to represent
and Promote Kentucky Fried Chicken until his death
in 1990.
KFC logo.svg
Colonel Sanders’ Story teaches an Important Lesson –
it’s never Too Late to Decide to never Give Up. Earlier
in his Life, the Colonel was Involved in other Business
Ventures but they weren’t Successful. He had a Gas
Station in the Thirties, a Restaurant in the Forties
and he gave up on both of them.
However, at the age of sixty-five, Harland Sanders
decided his Chicken Idea was the Right Idea and
he refused to give up, even in spite of repeated
Rejections.
He knew that if he kept on Knocking on Doors,
Eventually someone would say “YES.”
KFC (Kentucky Fried Chicken) is now a Global
Chain of Fried Chicken Fast Food Restaurants…
with Millions of Ardent Fans for Finger Licking
Good Chicken Recipes…Worldwide.. :)

Old Col.Sanders, died at the age of 90 in Dec, 1980!!

MYSTERY OF MISSING THINGS!!!!!!!!!!!

Natarajan1 Comment

SOURCE::::ARTICLE BY DEEPALAKSHMI IN “THE HINDU”…NICE ONE TO READ ….IT IS HAPPENING IN ALL OUR HOMES….

NATARAJAN
Some mysteries can never be solved. Well, I am not talking of murder or burglary mysteries but the mystery of things disappearing from their place in our own homes. We spend half of our lives searching for things and wondering how we lost them.

I am sure we all have experienced this situation. We are on the phone and the person at the other end gives us a very important number, address to be noted down…. and No! the pen is not in the pen stand. We run around desperately hunting for it in every nook and corner and finally manage to get one, which, however, won’t write. Where on earth did the ink go? We wonder where all the other pens in the house have suddenly disappeared. Till date, I have not been able to find out how this happens, but I have understood why in offices/banks pens are tied to strings.

The next in this list of missing items is a tiny thing. After arranging all important papers for nearly an hour, you reach out for the stapler only to discover that there isn’t a single pin in it but the fact is you loaded it just a week ago. How and where did all the pins go? The answer that echoes in the house, “How do I know?”

I am sure most of us often misplace our most valuable possession — CELLPHONE in our own house, but thanks to the landline or another phone (mostly the neighbour’s), we can call up the missing cellphone to track its location. I once found my lost mobile ringing in my wardrobe. Now just imagine if it had been in the silent mode! Most of us confidently declare the location where we kept it last, so now the million-dollar question is: how did the cellphone travel from one place to another?

It is understandable if needles, safety pins, toothpicks and other tiny objects go missing, but a dozen times in a week we have all hunted for the remote controls of TV sets, ACs and DVD players. When electricity resumes after power cut, TV automatically switches on with a blaring sound and all the family members run hither and thither looking for the remote control but in vain and finally locate the volume control in the TV set itself. What a chaos! When questioned about the missing remote control, the family members answer in unison, “I never saw it,”….. and the mystery continues.

We all have a key stand, but unfortunately keys are hardly hung on it. Cycle keys, motorcycle keys, car keys and house keys suddenly disappear when we are already late for work and we go berserk hunting for them and find them later, and resolve to hang them henceforth on the key stand but never do so. This happens frequently in almost all homes: just when the van driver, school bus driver honks, the parents and children are frantically searching for the name badges, compass boxes and many a time the matching pair of the socks to be worn. Who should be blamed for this, the mother, the maid or the child herself/himself?

I can never forget how once my father made us all run around turning the entire house topsy-turvy hunting for his spectacles and an hour later we all realised that the spectacles were safely resting on his forehead.

Whenever I open the refrigerator to drink water, I find only empty one-litre water bottles with only 10 ml water in it. The mystery is how the bottles I have filled never quench my thirst! Annoyed at my failure to solve this mystery, I decided one day to fill a stainless steel vessel with water exclusively for myself and hid it inside the refrigerator. Two hours later, feeling very proud of my idea, I opened the fridge only to find that not just the water but the vessel itself was missing!

Well, not only water, our favourite snacks also disappear from containers hidden in the innermost shelf of the kitchen and the culprit, I am sure, has not been found till date. When the family members are questioned the most common reply is, “I DON’T KNOW.”

Let us accept the fact that no ghost or animal is responsible for such situations. In fact, in most of the cases, it is our own carelessness, absent-mindedness, even laziness and sometimes that of the others that creates such circumstances.

I wish to conclude by quoting the famous lines, “A place for everything and everything in its place.” Let us follow this principle and save not only our precious time but of the others too and not waste it in searching for things as a hundred constructive jobs can be done in the time lost in searching.

Keywords: life disciplines, self-discipline

NANDRI MARANDHU VITTOM!!!!!!

Natarajan2 Comments
Vanakkam…an interesting &at the sametime  A message with a clear Point to make,….  from my son senthil natarajan this morning… i am sharing with you with a request to share it inturn with your contacts pl.
Nandri..
–
Not in a literal sense, but we dont consider saying Nandri as polite and fashionable anymore… sayingThanks is considered more fashionable. Can we all start saying Nandri to start with…of all the people i shouldnt be saying this!!!!!… but I think we should start using simple Tamil words in our day to day life

This is what i have felt we should try and do
In the malls – speak to the staff in Tamil
Speak to relatives in Tamil not in English
Say Vanakkam and Nandri where and when possible