Message for the Day…”

NatarajanLeave a comment

Source: In the journey of earthly life, people take some wealth for expenses and when they reach the goal, they hand over the balance to some trustworthy friend and sleep soundly. Everyone brings the wealth of love from the moment of his birth. In this Karmakshetra (field of activity) that is the world, it is difficult to safeguard the treasure of Prema (love). Therefore everyone should look for a faithful friend. Today, the only true friend is God. When you hand over the wealth of love to God, it will be easy for you to carry on a life of security and peace. There is no greater teacher than your heart. Time is the greatest preacher. The whole world is a scriptural text. God is the best friend. With full faith in these four, lead your life happily.

Sai Inspires from Prasanthi Nilayam – February 15, 2017

http://media.radiosai.org

Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை….” எனை நனைத்த மழை “

NatarajanLeave a comment

 

எனை நனைத்த மழை …
————————-
வானம் பார்த்து விதை விதைத்த
என் மண்ணின்  விவசாயி அவன் கண்
முன்னால் கருகும் பயிர் கண்டு தன்
உயிர் போகும் வரை வடிக்கும்
கண்ணீர்  உன் கண்ணில் படவில்லையா?
நல்லார் ஒருவர் இருந்தாலும் அவர் பொருட்டு
எல்லோருக்கும் பெய்யும் மழை நீ …இன்று
மௌனம் காப்பது ஏன் ?
எம் நாட்டில் ஒரு நல்லவரும் இல்லையா ?
இல்லை ..உன் மனத்திலும் ஈரம்
இல்லாமல் நீயும்  வறண்டு விட்டாயா ?
எப்போதும் என்னை நனைக்கும்  மழையே
இந்த மண் நான் உன்னை கேட்கிறேன்
இன்னும் எத்தனை நாள் , என்  தலை மகன்
என் உழவன்  வடிக்கும் கண்ணீர் மழையில் மட்டும்
நனைய வேண்டும் நான் ?
இந்த மண் என்னை உன் மழை  நீர்
நனைப்பது  எப்போது ?  எனை நனைக்கும்
மழையில் தானும் நனைந்து  அந்த  விவசாயி வடிக்கும்
ஆனந்தக் கண்ணீர் மழையில் மண்  நான் பொங்கி சிரிப்பது
எப்போது ?  நான் சிரிக்கும் சிரிப்பில்தானே விரிந்து
மலர வேண்டும் என் வயிற்றுப் பிள்ளைப் பயிர்கள் !
என் பிள்ளைகள் மலர்ந்து சிரிக்க எனை நனைக்க
ஓடி வா மழையே நீ ! இந்த மண் நான் குளிர்ந்தால்
வாடிய பயிர் துளிர்க்கும் … முகம் வாடிய என் உழவன்
வாழ்வும் செழிக்கும் …தேடி வந்து எனை  நனைத்து
உன் சேய் என்னை அனைத்து முத்தமிடு மழைத் தாயே !
எனை நனைக்கும் மழை நீ என்னை அரவணைக்கும்
தாயாகவும் மாற வேண்டும் என சேய் நான் சொல்ல வேண்டுமா ?
My Tamil kavithai as published in http://www.dinamani.com on 6th Feb 2017
Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை …” சட்டம் “

NatarajanLeave a comment

 

சட்டம்
…….
திட்டம் போட்டு தீட்டும் சட்டம் சுற்றும்
ஒரு வட்டத்துக்குள் !  வட்டத்தை
தாண்டி கால் வைக்காதவரை
சட்டம் தண்டிக்காது !  இது
சட்டத்தின் நீதி ! சட்டத்துக்காக
பட்டம் எதுவும் பெறாத ஒரே
சட்டம் ஒருவரின் மனசாட்சி !
மனசாட்சியின்  அரசாட்சி ஒரு
வட்டத்தில் சுற்றாது ! எது நியாயம்
எது தர்மம் என குரல் கொடுப்பது
மனசாட்சி மட்டுமே ! தம்பி நீ
இப்போது சொல்லு … சட்டம் சொல்லும்
நீதிக்கு தலை வணங்கினால் மட்டும்
போதுமா … இல்லை .. உன் மனசாட்சியின்
குரல் சொல்லும் நியாயம்  தர்மத்தின் வழி
நீ நடக்க வேண்டுமா  வேண்டாமா ?
மனிதன் போடும் சட்டம்  நம் மனசாட்சியின்
முன்னே  ஒரு காகிதப் பட்டம் !
நீதியை மீறவேண்டாம் நீ … அதே சமயம்
மறக்கவும் வேண்டாம் நீ எது நியாயம்
எது தர்மம் என்று  உன் வாழ்க்கையில் !
My Kavithai as published in http://www.dinamani.com
Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை …” வெற்றி முரசு “

NatarajanLeave a comment

 

வெற்றி  முரசு
————–
நெற்றி வியர்வை நிலத்தில் சிந்த
சுற்றி சுற்றி வருகிறான் தெருவை
கட்சி தொண்டன் …தன் கட்சிக்கு
வாக்கு கேட்டு .. தன் சுற்றமும் குடும்பமும்
ஒரு வாய் சோற்றுக்கு அலையும் நிலையிலும்
தொண்டன் இவன் வாய் போடுது ஓயாத
கோஷம் அவன்  கட்சி வெற்றிக்காக  !
ஏணி இவன் மீதி ஏறி வெற்றிக்கனி பறித்த  பின்
தலைவன் அவன் ,ஏறிய ஏணி மறந்து  பறக்கிறான்
விண்ணில் …தன்  கட்சித் தலைவரைப் பார்க்க !
வெற்றி வெற்றி என வெற்றி முரசு கொட்டி  தன்னை
சுற்றி வரும் தொண்டன்  தெரிகிறான் ஒரு வெட்டி ஆளாக
வெற்றிக் கனி சுவைத்த அந்த தலைவன்   கண்ணுக்கு !
கட்சித் தலைவரைப் பார்த்து ஆட்சி வணிகத்தில்
தனக்கும் ஒரு பங்கு கேட்டு   ஓடும் தலைவன்
ஓட்டத்தின் முன்னால் நம்  ” வெட்டி” தொண்டனின்
வெற்றி முரசு ஒரு “வெட்டி” முரசு ஆனது சோகம்..சோகம் !
வேலை வெட்டி இல்லா இந்த தொண்டனுக்கு
ஒரு முரசு கொட்டி சொல்ல வேண்டுமா அவன்
உழைப்புக்கு கிடைக்கும் பரிசு என்னவென்று ?
My Tamil Kavithai as published in http://www.dinamani.com on 13th Feb 2017
K.Natarajan

Message for the day…”

NatarajanLeave a comment

Source: The whole world and the objects therein are interrelated by the bond of love. It is love that binds the human race together. The world cannot exist without love. God is love and resides in the heart of every one. Love is the natural possession of every human being. Love is the fruit of the tree of life. There are certain impediments to overcome before you enjoy the tasty fruit. First you must remove the skin and rind covering the pulp inside, and also cast off the seed. Similarly the fruit of love is also covered by the thick skin of ego. You must peel off this skin of ‘mine and thine’. You can then taste the sweet fruit and its nutritious juice. With pure love, you must establish unity with the Divine. The path of love is the straightforward road to realise the Divine. Vedas describe God as, “Raso Vai Saha” – the Supreme Sweet Essence. Endeavour to progress in this journey of life from ‘I’ to ‘We’ to ‘He’.

Sai Inspires from Prasanthi Nilayam – February 14, 2017

http://media.radiosai.org/

Natarajan

Message for the Day…”

NatarajanLeave a comment

In ancient times, the sages and saints sacrificed everything for the sake of the welfare of humanity. Even the youth of those times followed suit. They are remembered even today because of their spirit of selfless sacrifice. On the contrary, the youth of today are becoming exceedingly greedy and totally selfish and harbouring feelings of hatred and jealousy. While those in the ancient times were leading a life of Thyaga and Yoga (sacrifice and sense control) the present day youth want to lead a life of bhoga (worldly enjoyments and pleasures), which will only result in roga (diseases). So long as one goes on multiplying desires, one will continue to be in want. When the desires are controlled, prosperity is attained. Greed makes one unhappy and miserable. Only when greed and miserliness are given up can one have an enjoyable and peaceful life.

Source: Sai Inspires from Prasanthi Nilayam – February 14, 2017

http://media.radiosai.org/

Natarajan

Message for the Day…

NatarajanLeave a comment

The scriptures have declared that it is difficult to acquire a human body. Human life is the highest among all living beings in creation. With all these endowments if people lack jnana (wisdom), they are no better than an animal. It is wisdom that distinguishes man from other animals. In spite of possessing a human body with its sacred capacities, people pursue wrong paths and indulge in misdeeds, thereby degrading their precious heritage. One who ought to dedicate oneself to the pursuit of the Divine – Nivritti marga (the inward path) and experience bliss, makes oneself a slave of the senses and wastes one’s life in the pursuit of the external – Pravritti marga (the outward path). All efforts are directed towards the cultivation of sensual pleasures instead of aiming at realisation of the power of the Spirit within. It is this preoccupation with the mundane that is at the root of all the insecurity and unhappiness experienced by man.

Source: Sai Inspires from Prasanthi Nilayam – February 12, 2017

http://media.radiosai.org/