Month: December 2012

Silence is Self-Experience!!!!!

NatarajanLeave a comment

source:::::unknown…. input from my friend….

Natarajan

Speech needs company;
silence needs solitude

Speech wants to conquer others;
silence helps conquer oneself

Speech demands respect,
silence commands it

Speech is self -expression;
silence is self-experience

Speech is mind bound,
silence is soul bound

Speech asserts ego;
silence effaces it

Speech dissipates ego;
silence conserves it

Speech is human;
silence is divine

Speech receives appreciation;
silence receives adoration

Great works are inspired by speech
but written in silence

Life is a flower;
silence is its fragrance

We surround ourselves with noise,
because we are uncomfortable with silence.

We fill our lives with distractions,
because we are reluctant to confront

Message For the Day…. In Silence You Will See God ….

NatarajanLeave a comment

You can feel the presence of God, in the depth of silence. In the excitement, clutter and confusion of the marketplace, you cannot hear His gentle footsteps. He resounds with clarity, when all is filled with silence. Hence I insist on silence, practice of soft speech and minimum sound. Talk little, talk in whispers, sweet and true. When you want to place a heavy thing on the ground, place it with care, do not drop it and create noise around you. Bend a little, keep it softly and gently on the floor with care. Similarly examine each and every act of yours and see to it that you execute it softly and silently. Transact all dealings with minimum speech and eliminate noise. Do not shout to persons standing far, go near them or beckon them to approach you. Loud noise is a sacrilege on the sky, just as there are sacrilegious uses of earth and water.

source::::: Divine discourse of Swami Satya SAI..

Natarajan

A Date to Remember….12.12.12. !!!!!

NatarajanLeave a comment

Miraculous progress in efforts to enhance the human life-span cannot be ruled out, but it can be said with some certainty that most people who have been fortunate enough to see, over the past 12 years, 12 dates where all digits are the same (1 January 2001 or 1-1-1, 2 February 2002, and in the same progression, to 12 December 2012 or 12-12-12) will not be around to see the next, which will come after 88 years (1 January 2101). In the same vein, it is another 88 years and 39 days to 21 January 2101 (or 21-01-2101), the earliest date that can be represented as a four digit number repeated twice over (over the past 11 years, people have seen 11 such dates, from 20 January 2001 to 20 November 2011, and they will see one more eight days from now, on 20 December 2012).

Of course, it remains to be seen whether there is anyone around 88 years from now to register these dates because if the ancient Mayans are to be believed, then the world will end in nine days, on 21 December.!!!!!!!!!!!!!

source::::::livemint net

Natarajan

An Interaction With a Visiting NRI !!!!!

NatarajanLeave a comment

Do Not Miss To Read The Summary at the end

A typical conversation with a visiting NRI…..

Self: Hi! Home for a holiday? Are you going back…..or…?

NRI: Yes…yes…I am going back as soon as possible.

Self: But…your parents are here. There are also many new malls now where you can get everything you want. Its even cheaper than in the US, Europe or Canada or Australia.

NRI: Yes…..things are real cheap here in India….products are very good……the malls are also very good…..restaurants are excellent. But….the roads and the traffic are so terrible….I can’t wait to get back.

Self: Yes…I agree….but….that’s only one relatively small factor….surely you can adjust and put up with that. The situation would improve once the Metro is operational.

NRI: No…No. Why should I put up with the traffic and the crowds and the garbage? Why should I adjust?Its impossible.

Self: OK….lets change the subject. How are your parents? I heard your mother had some health problem. Is she ok now?

NRI: Oh… yeah…she’s ok! Doctors have given her some medicines. Dad is there to take care of her.

Self: But he is old ……how will he manage? Besides, both will be missing all of you so much. Loneliness is terrible. That itself can lead to so many diseases.

NRI: He’ll manage. He has to adjust, I guess.

Self: OK…..how is life in America? What do you eat at home?. The usual Idlis, Dosas Upma etc. that you like so much? Indian food, particularly South Indian food is considered the healthiest! It contains all essential nutrients in a very balanced way.

NRI: Well…no…not really. We normally eat cereals for breakfast….straight from boxes. I carry sandwiches for lunch or eat some salad at the cafeteria (everything is so expensive). For dinner we take out some food stored in the freezer and heat it in the microwave….and that’s it. Its difficult to cook every day, you know….so we cook once a week and store it in the freezer.

Self: But that’s not healthy. Also, eating packaged & processed food every day could lead to many diseases. We read about this every day.

NRI: Oh…. no problem. We adjust. We sometimes eat meat to make up for the proteins.

Self: But you are traditionally a vegetarian, I thought. Vegetarianism is considered a better option for general health, animal rights and for spiritual reasons….. and many westerners are now becoming vegetarians. So…why have you switched to non-veg?

NRI: Well…its no big deal really. One has to adjust.

Self: It must be cold where you live…..you have lived all your life in warm South India.

NRI: Yes…its terribly cold out there with months of snow….but we have central heating. We don’t go out much….but its…ok. We learn to adjust.

Self: How is your wife? Does she also work? What about the children?

NRI: Of course…! She has to work! We can’t manage with one person working. We have mortgages to pay. We both leave our home at 8 am and are back at 6 pm. We have only one child who comes from school and stays alone till we come home. He watches TV and eats something from the freezer. Some of our friends are even opting not to have any children….so that they could save all the trouble. God!…..Children are such a responsibility!

Self: Yes…that they certainly are.

NRI: Children are also very expensive. Their clothes, food, eating out, vacations….buying new stuff every few months just to keep up with their peers in school….its terrible!

Self: So how do you manage? What about the culture? The sexual freedom and so on? Aren’t you worried about these adverse influences on your children?

NRI: No one bothers about all that. Its part of life. If my son adopts that lifestyle…that’s ok with me. We need to adjust and get on with life.

Self: I understand that due to the recession and its aftermath there is a subtle antagonism towards foreigners and immigrants. Is that true?

NRI: Well….yeah…sometimes you do sense a mild discrimination and bigotry. Recently in fact, someone shouted out an abuse at my wife when she was out shopping. Someone at school called out ‘Paki go home’ to my son. But these things are rare…. because…. by and large, we keep to ourselves. We rarely interact with the whites or the other immigrants. Even they prefer to keep to themselves. We have our own small Indian groups with whom we socialize. So…such racist incidents are kept to the minimum. We adjust and learn to manage.

Self : What about entertainment? Do you get Indian TV channels and programs? Do you eat out often?

NRI: Indian channels are usually pay channels and very expensive. So…we don’t have them. We manage with the local english programs. We do see Indian movies sometimes. They are expensive and you need to drive for an hour to get to the cinema hall. So….we don’t do it very often. Eating out is very expensive. Indian food is even more expensive.

Self: Where do you live in the US and do you own a house?

NRI: We live in a locality with lot of Hispanics, Koreans and Chinese. We have bought a house on mortgage recently. Its not very big actually. Just a two bedroom twin home of about 1000 sq ft. Unfortunately prices have dropped recently. But we like it.

Self: But you have a fairly big home in India………

NRI: Yes……but…..what have I got in India? Nothing!

Self: What do you do if one of you is ill? Do any neighbors help?

NRI: Actually….one of my neighbors is a Korean man who lives with his girlfriend. On the other side are two….er…..too. We have to help ourselves most of the time. Our Indian friends live some distance away…..and no one will help if we are ill. Everyone is so busy with their own work.

Self: What sort of work do you do in the US? Is it some highly specialized cutting edge work……. for which you cannot get a job in India?

NRI: Actually…..I am a software engineer. I had a good job till recently, but I got laid off and had a terrible three months. I have recently been called for an interview for a temporary contract position. I may get it. Things are looking good…yeah…..I am ok!

Self: But you would be able to get a very good…highly paying job in India. India’s booming with a very high rate of growth!

NRI: Yes…I know. I’ll probably get a much better salary than what I get in the US…. and maybe I’ll be able to save much more too….but…it’s so difficult to adjust to the traffic and the crowds in India…you know. Its impossible to come back.

Self: OK then….. goodbye and good luck!

(I think to myself as I say goodbye)……Yeah.. right! You can adjust to packaged food and poor health, small dark wooden home, heavy mortgages, terrible weather conditions, lack of family, lonely parents, bad cultural environment, racial abuse, loss of dignity & self respect, job insecurity and even your basic principles……but you can’t adjust to simple traffic conditions in India! )

source:::::unknown…..input from one of my NRI friends !!!!
Natarajan

6 Ds To Keep Your Inbox Clutter-Free !!!

NatarajanLeave a comment

source:::::DNA net

Natarajan

A new workshop had revealed the six easy ways to keep our inbox clutter-free as we struggle to handle high volumes of emails every day.

Productivity coach Wendy Cole, in her workshop “The Secret to Getting Things Done, and Managing 100+ Emails a Day”, says majority of employees aren’t trained to tackle vast volumes of emails and didn’t know how to use email programs like Microsoft Outlook, News.com.au reports.

According to Cole, here are the top six ways to handle and manage an email-filled inbox

1. Delete: Every time you read an email, decide if the information is relevant to you. If not, delete it

2. Do: If you can do whatever the email is requesting in two minutes, do it there and then

3. Delegate: If it can’t be done in two minutes but you are in a position to delegate it, pass it on to somebody else

4. Defer: If you can’t do the task immediately but it will take longer than two minutes, pick a time when you will get it done and add it to a to-do list

5. Diminish: Cut down your email load by making rules in your inbox and directing emails into different folders

6. Daily: Get your unread email count down to zero and do it daily

Cole said people should avoid keeping emails as a “messy to do list”, the report said.

She added the key to staying on top of your emails was to go into your inbox with a mindset that you are “processing”, and also advised on ‘centralised to-do lists’ to organise your work day.

11 டிசம்பர் …பாரதி பிறந்த நாள் !!!!

NatarajanLeave a comment

source:::: A Poetic tribute to Subramania Bharathiyar on his birth day today .. 11 Dec…. Kavithai from SHRI. SANKARANARAYANAN SADASIVAM , Coimbatore..

Natarajan

எட்டைய புரத்தில் பிறந்து
பாட்டு திறத்தாலே
எட்டாத உயரத்தை
எட்டிப் பிடித்தவன்
.சொற்களில் சுடு
ஏற்றி சூரியனை
வெட்கவைத்தவன்
சிந்திக்கும் வேகத்தில்
எழுத்துகளாய் விழுமுன் – கவிதை
சிந்திசிதறி விடுமோ என
முண்டாசு கட்டிகொண்டவன்
அடிமை இந்தியாவின்
துக்கத்தை
கருப்புக்கோட்டில்
காட்டிக்கொண்டவன்
ஆனால்
கனவில் கவிதையில்
விடுதலை கொண்டாடியவன்
இல்லை
எதிர்கால இந்தியாவிற்கு
கட்டியங்க்கூரியவன்
பண்டிதர் வீட்டில்
புதைந்து கிடந்த
பாட்டுச்சுகத்தை
பாமரனுக்கும்
பரிமாறியவன்
உறங்கிக்கிடந்த
பாரதத்தை
உசுப்பிவிட பூபாளம்
இசைக்காமல்
கம்பீரநாட்டையில்
முழங்கியவன்
பார்
அதிர
பாட்டு எழுதிய
பாரதி
பாட்டுக்குள்
ராகம் வைத்தான்
அடிமை வாழ்வின்
சோகம் இசைத்தான்
வீறுகொண்டு எழ
வேகம் வைத்தான்
அதனால் தன
தாகம் தீர்த்தான்
காலத்தை விஞ்சிநிற்கும்
பாட்டு
எழுதி
காலனைக் காலால்
எட்டி உதைத்தவன்
வாருங்கள் பாரதி பிறந்தநாளில்
அவன் புகழ்
கொண்டாடுவோம் !!!!!!!!!!!!

By….
Sankaranarayanan Sadasivam

Message For the Day…Mother Earth is Watching You !!!!

Natarajan1 Comment

Have you heard the story of the rabbit that borrowed from Mother Earth four paisa (pence)? The rabbit thought to itself, “If I run away as far as I can, from the place I received the loan, I will be free from the obligation”. So one day, the rabbit ran as fast as its legs could carry it. After a while, it sat down in great relief thinking, “Now no one will ask me to repay.” The rabbit was shocked, for at that very moment, it heard from the ground beneath, “Mother Earth is right under your feet! You cannot escape from me, however fast you run!” So too, you cannot run away from Divinity. Wherever you may go seeking refuge, the Lord demands good conduct, good habits, good thoughts and good company! Make use of this opportunity, accept this noble advice, select good company and strive sincerely to reach your goal!

source:::: Excerpts from Divine Discourse of Swami Satya Sai….

Natarajan

Breaking News or Breaking Peace ??!!!!

NatarajanLeave a comment
Shakuntala .G. Soratur in THE HINDU

By shouting out as if the whole hemisphere had been set on fire, the anchor soon caused an upheaval in our drawing room

After four years, I decided to watch prime-time news on English channels for an entire hour without any break, thanks to the interesting news bit that appeared on the small screen with the tag, ‘BREAKING NEWS’. I watched the same story on two news channels for the first 10 minutes. Both channels were interviewing an activist and conducting a debate on the same issue (it was a sensational scam story and the debate was not ‘live’). The anchors shouted out their questions and sometimes, even before the activist could answer, another question was shot at him. Sometimes, they would stop him in mid-sentence and complete his answer in sarcasm.

After awhile, I zeroed in on the channel whose news anchor was breathing down the neck of the panellists’ without any ‘break’ in the news saga. By shouting out and pretending as if the whole hemisphere had been set on fire, the anchor soon caused an upheaval in our drawing room. My disgruntled husband and son staged a walkout in protest against the ‘foolish’ viewer. My father complained of headache and without paying much attention to it, concluded that the presenter might end up losing his vocal chords.

The second half of the news show turned out to be overbearing. The news anchor continued to bully a panellist in a high-pitched tone, while serious faces shook or nodded their heads depending on which side they were on. My husband and son re-entered the TV room. They looked hungry and serious. My three-year-old son began to wail, demanding that the idiot box be turned off. Most panellists were raising their voices simultaneously, while my husband picked up our son in his arms and shouted at me.

The effect of prime-time news was showing as I yelled back at him. ‘Thirty seconds to go, Mr …,’ the news anchor announced but did not allow the panellist he was addressing to speak for more than 10 seconds. The verdict came from the self-styled judge himself. The news anchor was announcing another media trial with extra zeal in his voice.

This was akin to watching a saas-bahu soap! I switched off the TV set, while my son wiped his tears and gave me a sullen look.

With a sense of guilt, I tried to woo my son, who refused to come near me. Forcefully, I pulled him to me and took him on my lap. The next instant, I felt his underwear was wet. I screamed at the little boy and was about to seek an answer for his act, when the dog in the neighbourhood began to bark. Who knows, there might have been a ‘cat fight’ outside or maybe, my aggression passed on to the poor creature!

(The writer‘s email ID is shakuntalags@gmail.com)

Keywords: breaking news, news anchors

Natarajan

ராமசேஷன் வினாயகராம் ஆன கதை !!!

NatarajanLeave a comment

[image]
எனக்கு தெய்வமே தந்தையாகிவிட்டார் என்றால் உங்களலா நம்ப முடிகிறதா? அது தான் சத்தியம். பிறந்தவுடன் எனக்கு பெற்றோர் எனக்கு வச்ச பெயர் ராமசேஷன். நானும் என் சகோதரி சீதா லட்சுமியும் இரட்டையர்களாக பிறந்தோம். பிறந்தவுடனே என் உடம்பு ரொம்ப சீரியஸாகி விட்டதாம். அவள் பிழைத்து விடுவாள். ஆண் குழந்தைக்கு தான் ஆபத்து என்று டாக்டர்கள் கை விரித்து விட்டார்களாம். எங்கம்மா உடனே என்னை திருச்சி தென்னூரிலுள்ள பிள்ளையார் கோயிலில் போட்டு விட்டு இந்த பிள்ளையை காப்பாத்தறது உன் பொறுப்பு. அவனை உனக்கு தத்துக் கொடுத்து விட்டேன். என்று அந்த வினாயகரிடம் மனப்பூர்வமாக வேண்டியிருக்கிறார&அதனால் தான் என் பெயர் வினாயகராம் ஆனது. மாதா, பிதா, குரு தெய்வம் என்பார்கள். எனக்கு பதாவே அதாவது அப்பாவே குருவானது என் பாக்கியம். என்தந்தை ஹரிஹர சர்மா தான். இந்த கடவாத்யக் கலையை எனக்கு கற்றுத் தந்தார்.

அதே போல் தெய்வமே இன்னொரு அப்பாவாக வந்து என்னை காப்பாற்றியதை எல்லாம் நினைவத்து பார்த்தால் எனக்க என்ன பேசுவதென்றே தெரியவில்லை. (கண் கலங்குகிறார்).

எங்களுக்கு குலதெய்வம் வேதாரண்யத்திலுள்ள தேத்தாக்குடி அய்யனார் என்றாலும் காஞ்சிமகா பெரியவரை தான் குல தெய்வமா நினைக்கிறேன். எங்களுக்கும் காஞ்சி சங்கர மடத்திற்கும் உள்ள சம்பந்தம் இன்று நேற்று வந்ததல்ல. வழி வழியாக வந்ததெய்வீக பந்தம் இது. எங்க பெரியப்பா, ஒரு ஆசுகவி. அதாவது நினைத்த நேரத்தில் கவிதை எழுதக் கூடிய மகா ஞானஸ்தர். ஒரு முறை மகா பெரியவர் இவரை கூப்பிட்டு கவி குஞ்சரம் என்று பட்டம் கொடுத்திருக்கிறார& # உடனே பெரியவரை நினைத்து ஒரு கவிதை பாட (கடகடவென்று சொல்கிறார்) அவர் கண்ணுக்கு பெரியவர் சிவனாக தெரிந்ததாக சொல்லி கேள்விப்பட்டு பிரமித்திருக்கிறே& #2985;். என் அண்ணா அதாவது பெரியப்பாவின் மகன் பிரதோஷம் வெங்கட்ராமனும், தன் அப்பா வழியில் சங்கரமடத்தோடு நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்தார். மகா பெரியவர் மீது அவருக்கு அபார பக்தி. காஞ்சிபுரத்திலுள்& #; தனது வீட்டையே ஸ்ரீஸ்ரீமகா பெரியவர் இல்லம் என்று மாற்றிவிட்டார். பங்காரு அம்மன் தோட்டத்திலிருக்கு& #;் அந்த இல்லத்தை எங்கள் குல தெய்வ கோயிலாக்கி விட்டோம். அண்ணா இறந்த பின்பும் எந்தவித குறையும் இல்லாமல் அங்கே பூஜை, புனஸ்காரங்கள் எல்லாம் அமோகமாக நடக்கிறது. நான் எனது மூன்று மகன்கள், ஒரே மகள் எல்லோரும் நேரம் கிடைக்கும் பொழுதெல்லாம் அங்கே போய்விடுவோம்.

மானாமதுரை கடம் என்றால் ரொம்ப பிரசித்தம். அந்த ஊரில் ஏராளமாக கடப்பானை செய்து விற்பார்கள். அப்போது மகா பெரியவர் இருந்த நேரம். மானாமதுரையில் வாங்கிய புது கடத்தை எடுத்து கொண்டு காஞ்சிபுரம் போய் அவரிடம் கொடுத்தேன். இப்படி வித்வான்கள் சமயத்தில் கொடுக்கும் வாத்யக் கருவிகளை தொட்டு பார்த்துவிட்டு தந்துவிடுவார் மகா பெரியவர். நான் கடத்தை கொடுத்தவுடன் விரல்களால் சில வினாடிகள் வாசித்து பார்த்தார் பாருங்கள். நான் நெகிழ்நது போய்விட்டேன். அதை இனிநான் வாசிக்க கூடாது என்று நினைத்து இங்கே வைத்து விட்டேன். (மாடியிலுள்ள ஹாலில் இருக்கும் மண்டபத்தில் வைக்கப்படிருப்பதை காட்டுகிறார்). அது பக்கத்திலிருக்கும& # இன்னொரு தங்க மூலாம் பூசப்பட்ட கடப்பானை ஸ்ரீஜயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் தன் பிறந்த நாளுக்காக நான் காஞ்சிபுரம் போன போது தந்தது. நான் மடத்தில் வாசித்ததெல்லாம் கணக்கே கிடையாது. எத்தனையோ முறைகள். ஒவ்வொரு முறையும் அங்கே வாசிக்கிறபோது நான் வெறொரு தெய்வீக உலகிற்கு போய்விடுவேன்.

நான் பிறந்ததிலிருந்து என் வாழ்க்கையில் நடந்தது எல்லாமே அதிசயங்கள். ரொம்ப சாதாரணமான வினாயகராமை இவ்வளவு தூரம் ஏற்றி வச்சது மகா பெரியவரின் அனுக்கிரஷம். அவர்களை திரும்ப திரும்ப நினைக்கிறது தான் கைமாறு. அவர்களை நாம் நினைக்க வைப்பதற்கே அந்த மகான்களின் அனுக்கிரஷம் வேண்டும். பக்தி என்றால் நாம நமக்கு ஏற்றபடி எல்லாம் நடக்கும் என்று எண்ணுவதற்கு அல்ல. நமக்கு கிடைச்சதெல்லாம் பக்தி தான். ஏன் இது கிடைச்சுது. ஏன் கிடைக்கலை போன்ற எல்லாவற்றுக்குமே காரணத்தை புரிந்து கொள்ளும் சக்தி நமக்கு வேண்டும்.

ஒரே ஒரு உதாரணம். நான் முதல் முதலில் திருவையாறில் எம்.எஸ். சுப்புலட்சுமிக்கு வாசிக்க ஆசைப்பட்டேன். சந்தர்ப்பம் கிடைக்கலை. அப்புறம் பல முறை விரும்பியும் நடக்கவில்லை. வருத்தப்பட்டேன். அந்த பக்குவம் நமக்கு வரலையே சில வருடங்கள் கழித்து அந்த வாய்ப்பு எப்படி அமையறது பாருங்கள். 1964ம் வருஷம் நான் ஒரு கச்சேரியில் செம்மங்குடிக்கு வாசிக்கிறபோது யாரும் எதிர்பாராத விதமா எம்.எஸ்.சுப்புலட்சு ;மி வந்து முன்வரிசையில் அமர்கிறார். என் வாசிப்பை பார்த்து விட்டு கொஞஅச நாளிலேயே எம்.எஸ்.ஸிடம் அழைப்பு. அவர் ஐ.நா. சபையில் பாட அமெரிக்க போனபோது நானும் போனேன். முதன்முதலில் அப்போது தான் விமானத்தில் ஏறுகிறேன். ஐ.நா.வில் எவ்வளவு பெரிய வரவேற்பு. எவ்வளவு பெரிய பெருமை.அப்புறம் எத்தனையோ கச்சேரிகள் எம்.எஸ்.ஸூடன். சொல்லப்போனால் அவர் கடைசி மூச்சு வரை வாசிக்கிருக்கேன். திருவையாறில் தட்டிப்போனது இதற்கு தான் என்று அப்புறம் தான் புரியறது. பகவான் கொடுக்க இந்த உயர்ந்த கலையை அவருக்கே அர்ப்பணம் பண்ணுகிறேன்.

source:::::perivaa forum

Natarajan

Read more:http://periva.proboards.com/index.cgi?board=exptamil&action=display&thread=3096#ixzz2EeBbw7Jz

Google Doodle on 197th Birth Anniversary of World”s 1st Computer Programmer !!!!

NatarajanLeave a comment
Ada Lovelace's 197th Birthday
Visitors to the search engine giant Google’s homepage were greeted with a doodle featuring a stylized Google logo of a progression from old age computers to present day laptops on the occasion of the world’s first computer programmer Ada Lovelace’s 197th birth anniversary…Dec 10 2012!!!!

Doodle shows Ada Lovelace, seated on a desk, writing a computer program with a quill on paper scroll, which twirls into the shape forming the letters of the Google logo.

Hovering the pointer or mouse over the logo would produce a bubble indicating December 10 would have been Ada Lovelace’s 197th birth anniversary.
Augusta Ada Byron, now commonly known as Ada Lovelace, was an English mathematician and writer chiefly known for her work on Charles Babbage’s early mechanical general-purpose computer, the Analytical Engine.
Her notes on the engine include what is recognised as the first algorithm intended to be processed by a machine. Because of this, she is sometimes considered the world’s first computer programmer.
 Natarajan