Motivational
Eleven Indian Companies in FORBES FAB 50 List …
China and India dominate the Forbes 2012 list of 50 best publicly traded companies in Asia-Pacific.
China tops the list with 23 companies in the list. A slowing economy has seen the best companies emerge successful, Forbes said. 15 companies are new in the list this year.
India is ranked second with 11 Indian companies in Forbes 2012 list, up from up from seven last year. The companies were selected from a pool of 1,295 companies that had at least $3 billion in annual revenue or market cap.
1. Tata Consultancy Services
(Rank 4)
Tata Consultancy Services is an IT services, business solutions and outsourcing organisation with over 238,583 IT consultants in 42 countries. The company was founded in 1968.
2. ITC
(Rank 5)
ITC is an Indian public conglomerate company headquartered in Kolkata, West Bengal.
Founded in 1910 as the Imperial Tobacco Company of India, today its diversified business includes Fast Moving Consumer Goods (FMCG), Hotels, Paperboards, Paper & Packaging and Agri Business.
3. HDFC Bank
(Rank 6)
Incorporated in August 1994, HDFC Bank is the fifth largest bank in India by assets. HDFC Bank has 1,986 branches and over 5,471 ATMs, in 996 cities in India.
4. Bharti Airtel
(Rank 9)
Founded in 1995, Bharti Airtel is a leading integrated telecommunications company with operations in 20 countries across Asia and Africa.
Headquartered in New Delhi, India, the company ranks amongst the top 5 mobile service providers globally in terms of subscribers.
5. Tata Motors
(Rank 16)
Founded in 1945, Tata Motors is the world’s eighteenth-largest motor vehicle manufacturing company, fourth-largest truck manufacturer and second-largest bus manufacturer by volume.
Tata Motors has produced and sold over 6.5 million vehicles in India since 1954.
6. Sun Pharmaceutical Industries
(Rank 18)
Sun Pharmaceutical Industries based in Mumbai, manufactures and sells pharmaceutical formulations and active pharmaceutical ingredients (APIs) primarily in India and the United States.
Sun Pharma was established by Dilip Shanghvi in 1983 in Kolkata.
7. Bajaj Auto
(Rank 27)
Bajaj Auto founded by Jamnalal Bajaj at Rajasthan in the 1930s is based in Pune, Maharashtra, with plants in Chakan (Pune), Waluj (near Aurangabad) and Pantnagar in Uttaranchal.
Bajaj Auto manufactures automobiles, scooters, motorcycles and the auto rickshaws. Bajaj Auto is the world’s third-largest manufacturer of motorcycles.
8. Kotak Mahindra Bank
(Rank 29)
Kotak Mahindra Bank is an Indian financial service firm established in 1985. It was previously known as Kotak Mahindra Finance Limited, a non-banking financial company.
In February 2003, Kotak Mahindra Finance Ltd, the group’s flagship company was given the license to carry on banking business by the Reserve Bank of India (RBI).
9. HCL Technologies
(Rank 33)
HCL Technologies offers a range of outsourcing services, business process outsourcing and infrastructure services.
Founded in 1991, HCL Technologies is fourth largest IT company in India and is ranked 48 in the global list of IT services providers.
10. Titan Industries
(Rank 37)
Titan Industries is the world’s fifth largest wrist watch manufacturer and India’s leading producer of watches under the Titan, Fastrack, Sonata, Nebula, RAGA, Regalia, Octane and Xylys brand names.
Founded in 1987, it is a joint venture between the Tata Group, and the Tamil Nadu Industrial Development Corporation (TIDCO).
Its product portfolio includes watches, accessories and jewellery, in both contemporary and traditional designs.
11. Asian Paints
(Rank 41)
Founded in 1942, Asian Paints is headquartered in Mumbai. It manufactures a wide range of paints for decorative and industrial use. Asian Paints is India’s largest and Asia’s third largest paint company.
source:::: Rediff.com
natarajan
மாற்றத்தின் வித்தகர் …கும்பகோணம் குருசாமி பாலசுப்ரமணியன் !!!
உலகில் நீ விரும்பும் மாற்றமாக நீயே மாறிவிடு! – காந்தியின் வாழ்க்கைச் செய்திகளிலேயே மகத்தானது இதுதான். உண்மையில் இந்த உலகின் உயிரியக்கத்துக்கும் மகத்தான மாற்றங்களுக்கும், தான் விரும்பும் மாற்றமாகவே மாறியவர்கள்தான் ஆதார சுருதியாக நிற்கிறார்கள். அவர்களில் பலர், சின்ன விஷயங்களிலிருந்து மாற்றங்களை முன்னெடுக்கத் தொடங்கியவர்கள். மிக யதார்த்தமாகத் தன் வாழ்வின், தொழிலின் ஒரு பகுதியாக மாற்றங்களைக் கையாள்பவர்கள். பிரமாண்டங்களை வெறுப்பவர்கள். விளம்பர வெளிச்சத்திலிருந்து ஒதுங்கியிருப்பவர்கள். தான் ஏதும் விசேஷமாகச் செய்யவில்லை என்ற உணர்வோடு, வெகுளியாகச் சிரிப்பவர்கள். நமக்குப் பக்கத்திலும் அப்படிப்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்கள். அன்றாடம் நாம் மிகச் சாதாரணமாகப் பார்த்துக்கொண்டே கடக்கும் அசாதாரணர்கள். ஆச்சர்யமாக, ஏதோ ஒரு வகையில் காந்தி சொல்லும் இயல்போடும் இயற்கையோடும் எளிமையோடும் தங்களைப் பொருத்திக்கொண்டவர்கள். அவர்களுடைய அணிவகுப்பே இந்த ‘மாற்றத்தின் வித்தகர்கள்’. நாம் ஏற்கெனவே பார்த்த முகங்கள்… பார்க்காத பரிமாணங்களில்…
கும்பகோணம் குருசாமி பாலசுப்பிரமணியன். 10 ஆண்டுகளுக்கு முன் இவரைப் பற்றி முதல்முறையாகக் கேள்விப்பட்ட முதல் செய்தியே இன்றைக்கும் அசரடிக்கவைக்கக் கூடியது.
“ஒரு மளிகைக் கடைக்காரர் பள்ளிக்கூடம் நடத்துறார். படிக்கிறவங்களுக்கும் காசு கிடையாது; படிப்பு சொல்லிக்கொடுக்கு றவங்களுக்கும் காசு கிடையாது. பல வருஷமா நடக்குற அந்தப் பள்ளிக்கூடத்துல படிச்ச பல புள்ளைங்க பெரிய பெரிய வேலைகளுக்குப் போய்ட்டாங்க. இப்போ அந்தப் புள்ளைங்க எல்லாம் சேர்ந்து வாடகைக் கட்டடத்துல நடக்குற அந்தப் பள்ளிக்கூடத்துக்குச் சொந்தமா ஒரு கட்டடம் கட்டியிருக்காங்க. ஆனா, அந்த ஏழை மளிகைக் கடைக்காரர் இன்னமும் வாடகை வீட்டுலதான் இருக்கார்.”
அந்த மளிகைக் கடைக்காரர் பாலசுப்பிர மணியன். அவரை அறிந்தவர்களுக்கு பாலுஜி. பள்ளிக்கூடத்தின் பெயர் ‘காந்தியடிகள் நற்பணிக் கழகம்’. 300-க்கும் மேற்பட்டவர்கள் படிக்கிறார்கள். பெரும்பாலானவர்கள் கும்பகோணம் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள கிராமப்புற ஏழைச் சிறார்கள். விசேஷம் என்னவென்றால், இவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் வேலைக்குச் சென்றுகொண்டே படிப்பவர்கள். ஆகையால், எல்லாப் பள்ளிக்கூடங்களும் இயங்கும் நேரத்தில் இந்தப் பள்ளி இயங்காது. காலை 6 மணி முதல் 8 மணி வரை. மாலை 6 மணி முதல் 9 மணி வரை. இந்த இரு நேரங்களில் சௌகரியமான நேரத்தில் மாணவ -மாணவியர் வருகிறார்கள். பள்ளிக்கூடத்தின் ஆசிரியர்களும் இப்படித்தான். வேலைக்குச் சென்றுகொண்டே கல்விச் சேவை தருபவர்கள். 38 ஆண்டுகளில் 10 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டவர்களுக்குக் கல்வி அளித்து அனுப்பியிருக்கிறார் பாலுஜி.
“அப்போ நான் எட்டாவது படிச்சுக்கிட்டுருந்தேன். வகுப்புல நான்தான் படிப்பில் முதல் மாணவன். அப்பா போய்ட்டார். வீட்டுக்கு நான்தான் மூத்த பையன். ரெண்டு தம்பிங்க. ஒரு தங்கச்சி எனக்குக் கீழே இருந்தாங்க. படிப்பைவிட்டுட்டு மளிகைக் கடை வேலைக்குப் போனேன். வேலைக்குப் போய்ட்டேனே தவிர, படிப்பு ஆசை விடலை. பிரைவேட்டாவே 10-வது, 12-வது எழுதினேன், பி.ஏ. பண்ணினேன், எம்.ஏ. முடிச்சேன். இந்தியும் படிச்சேன்.
இந்தப் பகுதி நெசவாளர்கள் அதிகம் உள்ள பகுதி. ஏழ்மை காரணமா நிறைய குழந்தைங்க படிக்க முடியாத சூழல். கடைக்கு வரும்போது அவங்களைப் பார்க்க அத்தனை சங்கடமா இருக்கும். ஏதாவது செய்யணுமேனு தோணும். கொஞ்ச நாள் கழிச்சு நானே சின்னதா கடை ஆரம்பிச்சதுக்கு அப்புறம் சாயுங்கால நேரத்தை இவங்களுக்கு ஒதுக்குவோம்னு முடிவெடுத்தேன். என்னை மாதிரியே நல்லெண்ணம் உள்ள – படிச்சுக்கிட்டு இருக்குற சில பசங்களைச் சேர்த்துக்கிட்டு ‘காந்தியடிகள் நற்பணிக் கழக’த்தைத் தொடங்கினேன். யாருக்கும் யாரும் காசு தர வேண்டாம். அன்னைக்கு எல்லாம் இருந்த பெரிய செலவு கட்டடத்துக்கு வாடகை தர்றதுதான். மாசம் அம்பது ரூபா. ஒருகட்டத்துல இங்கே படிச்சு வெளியே வேலைக்குப் போன பிள்ளைங்களே இங்கே சொல்லிக்கொடுக்க ஆரம்பிச்சாங்க. கழகத்துக்குச் சொந்தக் கட்டடம் கட்டினாங்க. இன்னைக்கு ஆலமரம் மாதிரி ஆயிடுச்சு கழகம். விழுதுகள் தாங்குது” என்கிற பாலுஜி, இரு ஆசிரியர்களை அறிமுகப்படுத்தினார்.
ஒருவர் ராதாகிருஷ்ணன். இன்னொருவர் அகிலா.
“ராதாகிருஷ்ணன் இங்கே உள்ள ஆசிரியர்களிலேயே மூத்தவர். இங்கே படிச்சவர். சுகாதாரத் துறையில தஞ்சாவூர் பக்கத்துல உள்ள வல்லத்துல வேலை செய்றார். தினமும் 100 கி.மீ. பயணம் செஞ்சாலும் இங்கே ஒரு நாள் விடாம வந்துபோதிக்கிறார். அகிலா இங்கே உள்ள ஆசிரியர்களிலேயே சின்ன பொண்ணு. ஒன்பதாம் வகுப்பு படிச்சுக்கிட்டே, இங்கே உள்ள பிள்ளைகளுக்கு இந்தி கத்துக்கொடுக்கிறார். இங்குள்ள 38 ஆசிரியர்களும் இப்படித்தான்” என்கிற பாலுஜி அடுத்தடுத்து சொல்லும் விஷயங்கள் மிக முக்கியமானவை.
“இங்கே வர்ற நிறைய பேர் ஏதோ காசு வாங்காம கல்வி கொடுக்குறதுதான் பெரிய காரியம்னு நெனைக்குறாங்க. அது இல்லை. இங்கே நாங்க எதைக் கல்வியா கொடுக்குறோம்கிறதுதான் முக்கியம்னு நாங்க நெனைக்கிறோம். பணம்தான் உலகம்னு ஓடிக்கிட்டு இருக்குறவங்களுக்கு மத்தியில, பணம் மட்டும் வாழ்க்கை இல்லைனு சொல்லிக்கொடுக்குறோம். அறம்தான் உண்மையான வாழ்க்கையோட ஆதாரம்னு சொல்லிக்கொடுக்குறோம். இங்கே படிச்ச ஒரு மாணவர் சுங்கத் துறையில ஒரு பெரிய பதவிக்கு, நல்ல சம்பளத்துக்கு வேலை கிடைச்சுப் போனார். கொஞ்ச நாள்ளேயே அந்த வேலை வேணாம்னு சொல்லி ஒதுங்கிட்டார். காரணம் என்ன தெரியுமா? லஞ்சம் வாங்காம, லஞ்சம் வாங்குறதைத் தடுக்காம அங்கே வேலை பார்க்க முடியாதுங்கிற சூழல். எங்க பிள்ளைங்க ஒருபோதும் தவறான பாதையில போக மாட்டாங்க. பணத்துக்குப் பின்னாடி ஓட மாட்டாங்க. இதைச் சொல்லிக்கொடுக்குறதுதான் முக்கியம்னு நெனைக்குறேன்” என்று சொல்லும் பாலுஜி எங்கிருந்து இந்த அறவுணர்வைப் பெற்றார்? எப்படி அதை அணையாமல் காக்கிறார்?
பாலுஜியின் பதில்: காந்தி. “செம்பியன்மாதவிங்கிற குக்கிராமத்துல உள்ள காந்தியடிகள் நடுநிலைப் பள்ளிதான் எனக்குள் காந்தியை விதைச்சுது. அந்தப் பள்ளிக்கூடத்தை நடத்துன தாளாளர் ஆர்.என்.ராமசாமியும் ஆசிரியர் வி.ராமச்சந்திரனும் படிப்பைவிட முக்கியம் அறம்னு சொல்லி எங்களை வளர்த்தாங்க. நல்ல விஷயங்களை அடுத்தவங்களுக்குப் போதிக்கிறதைவிட முக்கியம், நாம பின்பற்றுவதுனு சொல்லிக்கொடுத்தாங்க. அப்போ அவங்க எங்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டின வழிகாட்டி காந்தி. தான் உண்மைனு நினைச்ச அறத்துக்காகக் கடைசிவரைக்கும் வாழ்ந்தார் காந்தி. அந்த வைராக்கியம் வந்துடுச்சுன்னா எவ்வளவு கஷ்டங்கள் வந்தாலும் அறம் நம்மையும் காப்பாற்றும்!”
சமஸ் – தொடர்புக்கு: writersamas@gmail.com
source:::::: The Hindu…Tamil
natarajan
Divine Image of the Day….
Today on this day ,I just wanna bow down in front of my creator and say…
You, God are the Giver of gifts,
the Lord of perfect understanding.
I am a mere beggar at Your Door
What should I beg for?
Nothing remains permanent
O Lord, Please , Bless me
with Your Beloved Name !!
Satnaam Satnaam Shri Wahe Guru Shri Wahe Guru!
Ram Ram Sai Ram-Mere Guru
Ram Ram Sai Ram-Mere Guru
Bless me with Your Beloved Name!!!
source::::: H.DEEPA in sri shirdi sai speaks
natarajan
Message For The Day…God is The Truth …The Only Truth !!!
What exactly is Truth? Is it the description of a ‘thing seen’ as one has seen it, without exaggeration or under-statement? No. Or, the narration of an incident in the same word as one has heard it narrated? No. Truth elevates; it holds forth ideals; it inspires the individual and society. It is the Light that illumines one’s path to God. A life inspired by Truth will enable man to live as man – not degrade oneself to the status of a lower species. There is God everywhere and there is no second entity. God is the Truth, the only Truth. God is in every article or thing, as the basis, as understanding and understandability, as the source of Divine light, as Atma. Truth is the One Awareness, the One Divine Energy that activates every living being, nay, every particle of matter.
–
Divine Image of the Day….
Quote of BABA:
If any devotee meditated on Me day and night with complete self surrender, he experiences complete union (without any difference) with Me like sweetness and sugar, waves and sea, eye and its lusture.
source:::::H.Deepa in Sri Shirdi Sai Speaks
natarajan
Message For The Day….Take the Name of God and Repeat it with Faith….
Develop faith in yourselves, so that you can stand like a rock braving the rushing waters of the flood of negation. That faith will make you overcome the changing circumstances of the outer world. Keep the flame of detachment (vairagya) burning with tiny sticks until it grows into a big bonfire; welcome all chances to develop discrimination (viveka). Take the Name of the Lord and repeat it always. Sing to the Lord with faith and enthusiasm. Let the whole environment reverberate with the devotion you put into every Name that you sing. The Lord’s Name promotes comradeship and establishes concord; it stills all storms and grants peace. Become a blossom, exude the fragrance of seva (selfless service) and prema (love); then you will find a place in the garland that adorns the Lord.
” Your job Doesn’t Define You..But Being a Good Human Being Does ” !!!
A doctor, a lawyer, a little boy and a priest were out for a Sunday afternoon flight on a small private plane. Suddenly, the plane developed engine trouble. In spite of the best efforts of the pilot, the plane started to go down. Finally, the pilot grabbed a parachute and yelled to the passengers that they better jump, and he himself bailed out.
Unfortunately, there were only three parachutes remaining.
The doctor grabbed one and said “I’m a doctor, I save lives, so I must live,” and jumped out.
The lawyer then said, “I’m a lawyer and lawyers are the smartest people in the world. I deserve to live.” He also grabbed a parachute and jumped.
The priest looked at the little boy and said, “My son, I’ve lived a long and full life. You are young and have your whole life ahead of you. Take the last parachute and live in peace.”
The little boy handed the parachute back to the priest and said, “Not to worry Father. The smartest man in the world just took off with my back pack.”
Moral: Your job doesn’t always define you, but being a Good Human being Does.
source:::: H.DEEPA … Shri shirdi sai speaks
natarajan
“Innovation is Rarely Able to be Clearly Understood at the Time It “s Happening ” !!!
Today’s technology represents such a serendipitous hodgepodge that it might seem unfair to judge historical figures’ wrong-headed assumptions about the future.
But why not?
Looking back over tech history gives valuable insights into how past innovation was brought to commercial fruition.
Thus, to provide a bit of context for the following five pronouncements — which over time have proven to be woefully off the mark — Forbes.comspoke to Bruce Seely, historian of technology at Michigan Tech University and the president of the Society for the History of Technology (SHOT).
1. Martin Van Buren on the dangers of “high speed” rail travel.
“…railroad carriages are pulled at the enormous speed of fifteen miles per hour by ‘engines’ which,
in addition to endangering life and limb of passengers, roar and snort their way through the countryside. The almighty certainly never intended that people should travel at such breakneck speed.” — New York Governor Martin Van Buren, 1829.
Why was Van Buren so taken aback by railroad technology at the time?
Seely says the former New York governor and former U.S. president wasn’t the only one.
“There were even some physicians at the time who questioned whether the human body could stand a 25 mph speed,” said Seely.
And in 1829, Seely says no one really foresaw the commercial possibility that railroads presented for long haul freight. However, Seely says it’s more likely that Van Buren was simply reacting to a novel technology that he as a politician could never have anticipated.
2. William Henry Pickering’s dim view of aviation.
“…gigantic flying machines speeding across the Atlantic carrying innumerable passengers in a way analogous to our modern steam ships…such ideas are wholly visionary…” — William Henry Pickering, astronomer, 1910.
Only seven years after the Wright brothers’ first powered flight, airplanes in 1910 still remained very fragile, Seely notes.
But Pickering’s quote is particularly frustrating, Seely says, because the noted Harvard astronomer was someone that in the public mind would seem to have some special knowledge about aviation. But, in fact, Seely says Pickering had “no insights at all” about how these aircraft fly.
“the phrase — ‘such ideas are wholly visionary,’ really jumps out at me,” said Seely, “as if this is somehow a problem. Almost any large scale technical breakthrough requires a visionary to push it through because they are either going against an existing technical system or [advocating] one that is very expensive to develop.”
3. Ernest Rutherford’s atomic myopia.
“the energy produced by the breaking down of the atom is a very poor kind of thing. Anyone who expects a source of power from the transformation of these atoms is talking moonshine.” – Ernest Rutherford, physicist, 1933.
“With Rutherford, you think, ‘this is a guy involved in nuclear physics’,” said Seely. “Surely, he must have insight into what was going on.”
But by 1933, Rutherford is not necessarily at the front and center of the most exciting research, says Seely. For, as he notes, it was a time when a new generation of physicists had emerged; developing novel but controversial theories, such as quantum mechanics.
It took World War II to bring nuclear energy to term.
4. Harry Warner’s wariness of movies with sound.
“Who the hell wants to hear actors talk?” — Hollywood movie mogul Harry Warner, 1925.
Like all movie moguls of the 1920s, Seely says Harry Warner was very much worried about the technological investment of talkies, such as soundstages and cinema sound systems.
“They were concerned that the existing way their industry operated was going to overtaken by technology,” said Seely, “that it was going to be turned upside down due to tech.”
Talkies are wonderful proof that when you change one piece of a technical system, he says, the whole system changes.
Thus, the film industry was in upheaval from 1926 to the mid-1930s trying to find money to make this transition during the depression.
5. Henry David Thoreau’s misgivings about the telegraph.
Arguably, the ultimate uber hippie, Thoreau asserted a 19th century version of Springsteen’s refrain of “57 channels (and nothin’ on).”
“We are in great haste to construct a magnetic telegraph from Maine to Texas; but Maine and Texas, it may be, have nothing important to communicate.” — Henry David Thoreau, 1854.
As soon as Morse’s telegraph technology was proven, it was understood that in fact there was a lot to say from Texas to Maine and vice-versa, says Seely. The main reason the federal government put money into the telegraph, he adds, was to enable a democratic government to function on a continental scale.
The telegraph was just as useful for stock markets and newspapers also trying to function on a continental scale.
However, Thoreau was from an era of face to face or words on paper communications.
“The idea that you had an electrical medium as an intermediary took getting used to,” said Seely. “I [myself] am from a world of books and articles. Today, I can’t see that Twitter makes any sense; 140 characters aren’t enough to say anything.”
What’s the lesson in all this?
“Innovation is rarely able to be clearly understood at the time it’s happening,” said Seely, “and people who find ways to make the technology work [point it] in directions that the original innovators never imagined.”
source:::::Bruce Dorminey in Forbes.com
natarajan
” உனக்கு பரமேஸ்வரனை தெரியுமோ ” ?
சிவசங்கரன் என்பவர் ஸ்ரீமடத்தின் நெடுநாளைய பக்தர். ஒரு முறை அவர் தரிசனத்துக்கு வந்த போது, ஒர் அனுக்கத் தொண்டர், அவரிடம் முரட்டுத் தனமாக நடந்து கொண்டு விட்டார்.
சிவசங்கரனுக்கு எல்லையில்லத வருத்தம். உடனே தான் பட்ட அவமானத்தை ஓடி சென்று பெரியவாளிடம் புகார் செய்கிற அநாகரீகர் இல்லை அவர்.
பெரியவாளிடம் தனித்துப் பேசக்கூடிய வாய்ப்பு வந்தது.
“மடத்துத் தொண்டர்களில் சில பேர்கள் துஷ்டர்களாக இருக்கிறார்கள். தவறு செய்கிறார்கள். பேராசைக்காரர்களாக இருக்கிறார்கள். பெரியவா இப்படிப் பட்டவர்களையெல்லாம் பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டு எப்படிதான் சமாளிக்க முடிகிறதோ…” என்று வாழைப்பழத்தில் ஊசி ஏற்றுகிற மாதிரி சொல்லி விட்டார்.
பெரியவாளுக்கு ஒரே சிரிப்பு. “நீ சொல்கிற தகவல் எனக்கு ஒன்றும் புதுசில்ல” என்று ஒரு பார்வை.
பின்னர் சொன்னார்:
”ஆயிரம் பேர் வேலை செய்கிற ஒரு பாக்டரியில் எல்லாத் தொழிலாளர்களும் திறமைசாலிகளாக, யோக்யர்களாக, ஸின்ஸியராக இருக்கிறார்களா? அரசாங்கத்தில் லட்சகணக்கான பேர் வேலை செய்கிறார்கள். எல்லோரும் ஒரே லெவலில் இருப்பதில்லை. நிறையப் பேர் வேலை சரியாகச் செய்வதில்லை. அல்லது, தப்பும் தவறுமாகச் செய்திகிரார்கள். அவர்களை அப்படியே வீட்டுக்கு அனுப்ப முடியல்லே. அவர்களை வைத்துக் கொண்டே தான் ராஜாங்கம் நடக்கிறது. ஏனென்றால், அரசு – அதற்கு ஒரு தலைமை – அவசியம். தலைமை சரியாக இருக்கான்னு பார்த்தாலே போதும். அவ்வளவுதான் முடியும்.
“ஸ்ரீமடம் ஒரு சமஸ்தானம். பல வகையான சிப்பந்திகள் இருக்கத் தான் செய்வார்கள்…” என்று சொல்லிவிட்டு, “உனக்கு பரமேசுவரனை தெரியுமோ?” என்று கேட்டார் நம் உம்மாச்சி தாத்தா.
சிவசங்கரனுக்கு ஐந்தாறு பரமேசுவரன்களைத் தெரியும். அவர்களில் யாரை குறிப்பிடுகிறார்கள் என்பது புரியாமல் விழித்தார்.
”நான் கைலாசபதி பரமேஸ்வரனைச் சொன்னேன்… அவர் கழுத்தில் பாம்பு இருக்கு. கையில் அக்னி, காலின் கீழ் அவஸ்மாரம் இருக்கு. அவருடைய ருத்ரகணங்கள் எல்லாம் பிரேத, பைசாசங்கள்! இத்தனையயும் தன்னிடத்திலே வைத்துக் கொண்டு தான் அவர் உலகம் பூரா சஞ்சரிக்கிறார். நடனமும் ஆடறார்.
“பாம்பைக் கீழே போட்டுவிட்டால் அது திரிந்து எல்லோரயும் பயம்முறுத்தும், கடிக்கும். நெருப்பை கீழே போட்டால், வீடு-காடு எல்லாவற்றையும் அழிச்சிடும். அபஸ்மார தேவதையை போக விட்டால், கண்ட பேர்களையெல்லாம் தாக்கி மயக்கம் போடச் செய்யும். பீரேத – பைசாசங்களைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம். இப்படி துஷ்டர்களை தன் பக்கத்திலேயே வைத்துக் கொண்டிருப்பது தான் பரமேசுவரனுடைய பெருமை!”
சிவசங்கரன் அசந்து போய் நின்றார். பெரியவா ஏதோ சமாதானம் சொல்லித் தன்னை அடக்குவார்கள் என்று எதிர்பார்த்தார். ஆனால், என்ன தெள்ளத் தெளிவான உலகியலை ஒட்டிய பதிலைக் கூறி விட்டார்.
பரமாச்சாரியா சாட்சாத் பரமேஸ்வரனே!!!
source::::::www.periva.proboards.com
natarajan
Read more: http://www.periva.proboards.com/thread/5270/#ixzz2gGjqqKPd
Take off with Natarajan 