history

80 Year “young at Heart ” Creates History !!!!

NatarajanLeave a comment

NYC PAPERS OUT. Social media use restricted to low res file max 184 x 128 pixels and 72 dpi

The 80-year-old Miura, right, and his son Gota trained for their expedition with extreme skiing

Four heart surgeries were just an annoyance to Yuichiro Miura, who, at the age of 80, has become the oldest person to climb to the summit of Mount Everest.

His achievement has eclipsed the record set in 2008 by a 76-year-old man.

Yuichiro Miura reaches the top of Mount Everest for the third time in his life. He conquered the mountain at ages 70 and 75 as well.

 

Yuichiro Miura reaches the top of Mount Everest for the third time in his life. He conquered the mountain at ages 70 and 75 as well.

“I made it!” Miura said over the phone on Thursday in a call to his support team in Tokyo. “I never imagined I could make it to the top of Mount Everest at age 80. This is the world’s best feeling, although I’m totally exhausted. Even at 80, I can still do quite well.”

Miura's wife, Tomoko Miura, right, and daughter Emiri Miura, celebrate after a report that he reached the summit of Mount Everest.

Miura’s wife, Tomoko Miura, right, and daughter Emiri Miura, celebrate after a report that he reached the summit of Mount Everest.

That may be the definition of understatement: Miura underwent heart surgery in January for irregular heartbeat, or arrhythmia, his fourth heart operation since 2007, according to his family. He also fractured his pelvis and left thigh bone in a 2009 skiing accident.

Miura, left, uses oxygen mask and his son Gota sips green tea during their attempt to scale the summit of Mount Everest. They climbed the last leg of the trip, the so-called death zone, in seven hours.

Miura, left, uses oxygen mask and his son Gota sips green tea during their attempt to scale the summit of Mount Everest. They climbed the last leg of the trip, the so-called death zone, in seven hours.

Miura has already discussed his next venture – skiing down the Himalayan mountain of Cho Oyu, the sixth highest mountain in the world. He’s planning if for 2018 … when he’ll be 85.

This year marks the 60th anniversary of the first expedition to reach the summit of Everest: Sir Edmund Hilary and Tenzing Norgay made it to the top of the mountain May 29, 1953. More than 200 people have died in the attempt since then.
source::::daily news.com

Natarajan

 

 

“பிள்ளையார் கண் திறந்து விட்டார் “….சொன்னார் மகாபெரியவர் !!!

NatarajanLeave a comment

Source: Email from our respected member Sri G Vaidyanathan

http://www.periva.proboards.com

Natarajan

பல வருடங்களுக்கு முன் காஞ்சி மகா பெரியவர் தமிழகத்தின் தென்பகுதிகளில் யாத்திரை மேற்கொண்டிருந்த சந்தர்ப்பம்….. தஞ்சாவூர் ,திருச்சி, திருவானைக்காவல், ஸ்ரீரங்கம்,திண்டுக்கல், சோழவந்தான் ஆகிய ஊர்களுக்கு விஜயம் செய்துவிட்டு, மதுரையை நோக்கித் தன் பரிவாரங்களுடன் வந்துகொண்டிருந்தார். ஸ்வாமிகள் . வழி நெடுகிலும் உள்ள கிராம மக்கள் தங்கள் குழந்தை குட்டிகளுடன் திரளாக வந்து ஸ்வாமிகளை தரிசித்து ஆசிபெற்றுச் சென்றனர். அவர்களுக்கெல்லாம் இன்முகத்தோடு அருளாசி வழங்கினார். பழம், கல்கண்டு ஆகியவற்றைப் பிரசாதமாக கொடுத்துக்கொண்டே நடந்தார் ஸ்வாமிகள்.

மதுரை மாநகரை நெருங்கும் நேரம். அங்கிருந்த ஒரு கிராமத்து ஜனங்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி “பூர்ணகும்ப” மரியாதையுடன் ஸ்வாமிகளை வரவேற்றார்கள்.அந்த ஜனங்களின் பக்தியையும் ஆர்வத்தையும் பார்த்த ஸ்வாமிகளுக்கு ஏக சந்தோஷம். சாலையோரம் இருந்த ஓர் அரசுமரத்து வேரில் வந்து அவராகவே அமர்ந்துகொண்டார் . அனைவரும் கீழே விழுந்து நமஸ்கரித்தனர்.

அந்த ஊர்ப் பஞ்சாயத்துத் தலைவர் மிகுந்த பக்தியுடன் ஸ்வாமிகளை நமஸ்கரித்தார் . பிறகு, “பெரியவங்ககிட்ட ஒண்ணு பிரார்த்திக்கிறோம் . நாங்க ஏழை சனங்கல்லாம் ஒண்ணா சேந்து, பக்கத்துல ஒரு புள்ளயார் கோயிலை புதுசா கட்டி முடிச்சிருக்கோம். சாமி பாதம் அங்க படணும்னு வேண்டிக்கிறோம்….கருண பண்ணணும்!” என்று கன்னத்தில் போட்டுக்கொண்டார்.

குதூகலத்தோடு எழுந்த ஆச்சார்யாள், “கோயில் எங்கே இருக்கு?” என வினவினார்.

பஞ்சாயத்துத் தலைவர், “இதோ கூப்பிடு தூரத்திலதான் சாமி இருக்கு.வந்து அருள் பண்ணணும்!” என்றார்.

ஸ்வாமிகள் மிக வேகமாக பிள்ளையார் கோயிலை நோக்கி நடந்தார். மேளதாள -பூரணகும்ப மரியாதையுடன் ஆச்சார்யாள் கோயிலுக்குள் பிரவேசித்தார் . கர்ப்பக்கிருகத்துள் ஆறடி உயர சிலா ரூபமாக விநாயகர் வீற்றிருந்தார். விக்கிரகம் கம்பீரமாக பளிச்சென்று
இருந்தது . வைத்த கண் வாங்காமல் சற்று நேரம் விநாயகரையே பார்த்த பெரியவா,பஞ்சாயத்துத் தலைவரிடம், “கோயிலுக்கு கும்பாபிஷேகம் ஆயிடுத்தோ?” என்று கேட்டார்.

” இன்னும் ஆகலீங்க சாமி” என்றார் தலைவர்.

” அதான் எல்லாமே பூர்த்தியாகி இருக்கே…ஏன் இன்னும் கும்பாபிஷேகம் நடத்தலே?” என்று கேட்டார் ஸ்வாமிகள்.

பஞ்சாயத்துத் தலைவர் பவ்வியமாக பதில் சொன்னார்.; “எல்லாமே பூர்த்தி ஆயிடுச்சு சாமி. இன்னும் ஒரு மாசத்துக்குள்ளாற மகாத்மா காந்தி இந்த வழியா மதுரைக்கு வாராறாம்.அவுரு வர்றன்னிக்கு , ‘அவருக்கு முன்னால வெச்சே கும்பாபிஷேகத்த நடத்த ஏற்பாடு பண்ணித் தர்றோம்’னு மதுரையைச் சேர்ந்த சில பெரிய மனுஷங்க உறுதி கொடுத்திருக்காங்க! அதனாலதான் காந்தீஜீக்காகக் காத்துக்கிட்ருக்கோம்!”

ஆச்சார்யாள் தனக்குள் சிரித்துக்கொண்டார். இரண்டு நிமிஷம் கண்ணிமைக்காமல் விநாயகரையே பார்த்துவிட்டுச் சொன்னார்.

” அதுக்கு அவசியம் இருக்காது போலத் தோண்றதே! கணபதி கண்ணத் திறந்து நன்னா பாத்துண்ருக்காரே…இனிமே கும்பாபிஷேகத்த தாமசப்படுத்தப்படாது. ஒடனேயே நல்ல நாள் பார்த்து பண்ணிடுங்கோ.”

உடனே பஞ்சாயத்துத் தலைவர், “இல்லீங்க சாமி! கண் தொறக்கிற சடங்கு விநாயகருக்கு இன்னும் நடக்கலீங்க சாமி! நீங்க இப்படி சொல்றத பாத்தா ஒண்ணும் புரியலீங்களே..” என்று குழம்பினார்.

ஸ்வாமிகள் மீண்டும் சிரித்துக்கொண்டே, “இது நானா சொல்லலே! கணபதி கண்ணைத் திறந்து நன்னா “ஸ்பஷ்டமா” பார்த்துண்ருக்கார். சீக்கிரமே கும்பாபிஷேகத்துக்கு வேண்டிய ஏற்பாடுகள் பண்ணுங்கோ! காந்தி வந்தா நன்னா தரிசனம் பண்ணிட்டுப் போகட்டுமே” என்று கூறினார் . குழுமியிருந்த ஜனங்களுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. அமைதியோடு காத்திருந்தனர்.

பஞ்சாயத்துத் தலைவருக்கும் குழப்பம் தீரவில்லை. உடனே ஆளனுப்பி விநாயகர் சிலையை வடிவமைத்த ஸ்தபதியை வரவழைத்தனர் .அவரிடம் ஆச்சார்யாள் சொன்ன விஷயம் தெரிவிக்கப்பட்டது .

சிற்பியும் அடித்துச் சொன்னார்; “இல்லீங்க ஸ்வாமி..இன்னும் விநாயகருக்கு கண் தொறக்கலீங்க. தொறந்தா விக்கிரகத்தச் செதுக்கின நான்தானே தொறக்கணும்..இன்னும் அது ஆவுலீங்க..” மூன்று தடவை ஆச்சார்யாள் காலில் விழுந்து கை கட்டி நின்றார் சிற்பி.

மீண்டும் ஒருமுறை விக்கிரகத்தையே உற்று நோக்கிய ஸ்வாமிகள் “மகா கணபதிக்கு நன்னா கண் தெறந்தாச்சு! அவர் சந்தோஷமா பாத்துண்டிருக்கார் . இனிமேலும் தாமதிக்கிறது நல்லதில்லே. சீக்கிரமா ஒரு நல்ல நாள் பாத்து கும்பாபிஷேகத்த நடத்துங்கோ..
க்ஷேமம் உண்டாகும்” என்று சொல்லிவிட்டு வேகவேகமாகப் புறப்பட்டுவிட்டார் ஆச்சார்யாள். பரிவாரம் பின்தொடர்ந்தது. ஆச்சார்யாளை அந்த ஊர் எல்லை வரை சென்று வழி அனுப்பி வைத்துவிட்டுத் திரும்பினர்,அத்தனை பேரும்.

சற்று நேரத்துக்கெல்லாம் அந்த ஊர் கிராமப் பஞ்சாயத்து சபை’ கூடியது . ஆச்சார்யாள் கூறிவிட்டுப் போன விஷயம் குறித்து அலசி ஆராயப்பட்டது. விநாயகர் விக்கிரகத்தைச் செதுக்கிய சற்று வயதான ஸ்தபதி அடித்துச் சொன்னார். “ஆச்சார்ய ஸ்வாமிங்களுக்கு ஞான திருஷ்டில எல்லா விஷயங்களும் தெரிஞ்சுடும்.இருந்தாலும் எங்கையால் நான் இன்னும் கண்ண தொறக்கலே.சாமி எப்டி சொல்றாங்கனு தெரியலே .நானும்கூட விக்கிரகத்துகிட்ட போயி உன்னிப்பா கவனிச்சுப் பாத்துட்டேன்.அப்டி ஆனதா தெரியலீங்க…. இப்ப என்ன பண்றது?”

அங்கே மௌனம் நிலவியது. ஒருவரும் வாய் திறக்கவில்லை. திடீரென்று பன்னிரண்டு வயது மதிக்கத்தக்க உள்ளூர்ப் பையன் ஒருவன் அந்த இடத்துக்கு ஓடி வந்தான்.கை கட்டி நின்றான்.

அவனைப் பார்த்த தலைவர், “தம்பி! ஏன் இப்படி ஓடி வர்றே? என்ன விஷயம்?” என்று கேட்டார்.

உடனே அந்தப் பையன் “தலைவரே! கோயில் விநாயகர் சிலை பத்தி எனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியும்..சொல்லலாங்களா?” என்று கேட்டான் பவ்யமாக.

” ஒனக்கு என்ன தெரியும்..சொல்லு தம்பி!” என்று மிக ஆர்வம் காட்டினார் தலைவர். கூட்டமும் அந்தப் பையனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.

பையன் பேச ஆரம்பித்தான்; “ஐயா தலைவரே! எனக்கு தெரிஞ்ச உண்மையை சத்தியமா சொல்றேங்க. அந்த சாமியார் சாமி [ஆச்சார்யாள்] ‘புள்ளையாருக்கு கண் தொறந்தாச்சு’னு சொல்லிட்டுப் போனது மெய்தாங்க! எப்படீன்னா ஒரு பத்து நாளுக்கு முந்தி ஒரு நாள் உச்சி வெயில் நேரமுங்க.இதோ ஒக்காந்துருக்காரே ..புள்ளையார் விக்கிரகத்தைச் செஞ்ச தாத்தா.. இவரோட பேரப் பையன்..என் சிநேகிதன். என்ன வேலை பண்ணான் தெரியுமா? இவங்க தாத்தா சிலைகளின் கண்ண தொறக்கறத்துக்கு வெச்சிருக்கிற சின்ன உளியையும்,சுத்தியையும் எடுத்துக்கிட்டு ,எங்களையும் கூட்டிக்கிட்டு கோயிலுக்குப் போனான்.

” இதோ பாருங்கடா! எங்க தாத்தா இப்புடித்தான் சிலைங்க கண்ணைத் தொறப்பாருன் ‘ன்னு சொல்லிகிட்டே,’புள்ளையாரே,கண்ணத்தொற… புள்ளையாரே ,கண்ணத் தொற!’னு அவனும் சொல்லி, எங்களையும் ஒரக்க சொல்லச் சொல்லி, “டொக்கு..டொக்குனு” உளிய புள்ளயாரின் ரண்டு கண்ணுலயும் வச்சு தட்டினான்..”புள்ளையாருக்கு கண் தொறந்தாச்சு “னு எல்லாப் பசங்களும் குதிச்சு ஆடினோம்.இந்த விஷயம் ஊர்ல ஒருத்தவங்களுக்கும் தெரியாது. நாங்களும் வெளியிலே மூச்சு வுடலே! இது தாங்க நடந்துச்சு….எங்களை மன்னிச்சுருங்க.”

பிரமிப்போடு அமர்ந்திருந்தது கூட்டம். பஞ்சாயத்துத் தலைவர் கண்களில் நீர் சுரந்தது.ஆச்சார்யாளின் மகிமையைப் பார்த்து அந்த ஊரே வியப்பில் ஆழ்ந்தது . சிற்பியின் பேரனுக்கு எட்டு வயதிருக்கும். பஞ்சாயத்து அந்தச் சிறுவனை அழைத்து விசாரித்தது. விநாயகருக்கு, தான் கண்களைத் திறந்துவிட்டதை ஒப்புக் கொண்டான். எல்லோரும் கோயிலுக்கு ஓடிச் சென்று விநாயகரை விழுந்து வணங்கினர். சிற்பி, ஒரு பூதக் கண்ணாடியின் உதவியோடு கணபதியின் கண்களை நன்கு பரிசீலித்தார். மிக அழகாக “நேத்ரோன் மீலனம்” [கண் திறப்பு] செய்யப்பட்டிருந்ததைப் பார்த்து ஆச்சர்யப்பட்டார்.

ஊரே திரண்டு ஆச்சார்யாள் சென்ற திசையை நோக்கி ஓடியது. அடுத்த கிராமத்தில் சாலை ஓரமிருந்த ஒரு பெரிய ஆலமர நிழலில் பரிவாரங்களுடன் இளைப்பாறிக்கொண்டு இருந்தார் ஸ்வாமிகள். அனைவரும் ஓடிப் போய் ஸ்வாமிகள் காலில் விழுந்து எழுந்தனர்.
அந்தப் பஞ்சாயத்துத் தலைவரும்,சிற்பியும் கேவிக்கேவி அழ ஆரம்பித்துவிட்டனர்.

இவர்களைப் பார்த்த அந்த பரப்பிரம்மம் சிரித்துக்கொண்டே கேட்டது; “புள்ளையாருக்குக் கண் தெறந்தாச்சுங்கறத பிரத்தியட்சமா தெரிஞ்சுண்டுட்டேளோல்லியோ ? போங்கோ….போய் சீக்கிரமா கும்பாபிஷேகத்த நடத்தி முடியுங்கோ. அந்த பிராந்தியத்துக்கே க்ஷேமம் உண்டாகும்.”

சிரித்தபடியே கை தூக்கி ஆசிர்வதித்தது அந்த நடமாடும் தெய்வம்.

Read more: http://periva.proboards.com/thread/4379/#ixzz2U2DTOEps

Strange Inventions of History !!!!

Natarajan2 Comments

Who needs the internet? The Wireless Newspaper invented in 1938, picture shows children reading the pages of a Missouri paper

Who needs Internet !!!!…The wireless Newspaper invented in 1938 …Picture shows children reading the pages of Missouri Paper.

 

A wheelie good idea: A wheel motorcycle invented by Italian M. Goventosa de Udine, in 1931

A Wheelie good idea !!!!…One wheel Motorcycle invented by an Italian M.Goventosa de Udine in 1931

 

A pedestrian catcher: A shovel was fixed onto the front of a car was used to reduce the number of casualties among drunk pedestrians in Paris, 1924

A shovel is fixed on to the front of a car….To reduce the number of casualities among drunk pedistrians in Paris !!!!…in 1924…!!!

Size is not object: An extensible caravan, built by a French engineer in France, 1934

An extensible caravan built by a French Engineer….France,,in 1934..

 

The amphibious bike: The 'Cyclomer' was capable of using on both land and water. It was created in Paris in 1932

The amphibious bike…”cyclomer” was capable of running in land and water , both…invented in Paris.1932.

 

Stiff upper lip: A gas resistant pram, pictured in England, Hextable, 1938

A Gas resistant Pram …Pictured in England…1938…

source:::Daily mail reporter

Natarajan

Old is Gold…Some Vintage Photo Collections For You !!!!

NatarajanLeave a comment

I love old photos because this is the only way I can really see our history. I like to check out the details such as clothing, decorations or food products because is not only interesting to see their habits but also how these evolved during decades or centuries. The images below were taken in the ’30s in various circumstances from an ice-skating scene and all the way to a legendary image with Stalin fooling around. I hope that you like them as much as I do.

Bogdan in stumble upon.com….Bogdan is the founder of Top Design Magazine

 Very Interesting Photos From The ’30s…

 

Young skater with safety cushion

 

Einstein with Einstein Puppet

The photo was taken by Harry Burnett at Cal Tech in Pasadena where Albert Einstein was teaching. Einstein saw the puppet perform at the Teato Torito and was quite amused. He reached into his jacket’s breast pocket, pulled out a letter and crumpled it up. Speaking in German, he said, “The puppet wasn’t fat enough!” He laughed and stuffed the crumpled letter up under the smock to give the puppet a fatter belly.

 

 

 

A photograph of the making of a programme by the BBC about driving errors, taken by Saidman in 1939 for the Daily Herald.

 

 

Stalin is captured in this photograph by Lt. Gen. Nikolai Vlasik, the Soviet dictator’s bodyguard. Vlasik’s off-the-record photos of Stalin caused a sensation in the early 1960s when an enterprising Soviet journalist spirited some out, selling them to newspapers and magazines worldwide.

 

A crazy designed method of crossing a river.

 

Coats Coat Coat Store..A huge showcase of clothes.

 

Probably a tool of measuring the dimensions of “beauty”.

 

Construction of the Hoover Dam

 

Burning cigarette dispenser!!!

 

A baby suspended in a wire cage attached to the outside of a high tenement block window. The cages were distributed to members of the Chelsea Baby Club in London who have no gardens”

 

Empire State Opening

 

Alfred Hitchcock in LA

 

Construction of Mount Rushmore

 

The screen manually scrolls paper maps that are attached to a cable that is similar to a modern mechanical speedometer. Thus, the scroll rate of the map is proportional to vehicle’s speed….

SatNav

.

source::::stumbleupon.com

Natarajan

 

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான் !!!!…கம்பன் கவி நயம் !!!!

Natarajan1 Comment

 

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான்

அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான்
                  அஞ்சிலே ஒன்றை தாவி
அஞ்சிலே ஒன்று ஆறு ஆக
                ஆருயிர் காக்க ஏகி
அஞ்சிலே  ஒன்று பெற்ற
              அணங்கைகண்டு  ; அயலான் ஊரில
அஞ்சிலே ஒன்று வைத்தான்
              அவன்  நம்மை அளித்து காப்பான் 

இது கம்பராமாயணத்தில் பால காண்டத்தில் வரும் ஒரு பா ..தமிழ் சினிமா காரங்க சொல்லூர மாதிரி ரொம்ப எபெட் எடுத்து தான் கம்பர் இந்த பாடலை புனைந்திருக்க  வேண்டும் .

அனுமனுக்கு வணக்கம் வைக்கும்வகையில இந்த பா உருவாக்க பட்டிருக்கும் .
முதல் அடி கம்பர் ஆரம்பிக்கிறார் அனுமன் பிறப்பில்   அஞ்சிலே ஒன்றுபெற்றான் .அஞ்சு என்று கம்பர்  விளிப்பது ஐம்பூதங்களை என்பது வாசிக்கும் உங்களுக்கு நான் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இருக்காது .

அனுமனை வாயுபுத்திரன் என்றும் வாயுமைந்தன் என்றும் விளிப்பார்கள் .காரணம் அவன் வாயுபகவானின் வாரிசு என்கிற படியால் .அதே கருத்தை கம்பர் தன் பாவில்   அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான் என்றுஆரம்பித்திருக்கிறார்.

அடுத்து   அஞ்சிலே ஒன்றை தாவி        இந்த  கவி இடம் பெறும் படலம் பால காண்டம் சீதா பிராட்டியை தேடும் படலம் எனவே அஞ்சில் ஒன்றாகிய நீரை  கடக்க போவதை அதாவது கடலை கடந்து போவதை கம்பர் தன் பாணியில் எடுத்து விட்டிருக்கிறார்..அத்தோடு   அஞ்சிலே ஒன்று ஆறு ஆக   எனும் போது வான் வீதி வழியாக தாவி கடல் கடக்கிறான் என்கிறார் கம்பர்
எதுக்கு?  ஆருயிர் சீதாதேவியை காக்க கடல் தாண்டி செல்கிறான் ,சொல்கிறார் கம்பர்

கடல் தாண்டி அயலூர் அதாவது இலங்கை வருகிறான்,இங்கும் அந்த அஞ்சு என்பதை கம்பர் விடாமல் தொட்டு கொண்டே இருக்கிறார் .அஞ்சிலே  ஒன்று பெற்ற அணங்கை கண்டு இது சீதாபிராட்டி பற்றியது ,சீதா பூமா தேவி மகள் எனவே இந்த வரி இங்கு ..இதை விட அடுத்த வரி தன் முத்திரையை அழகாய் பதித்து விட்டு போயிருக்கிறார் கம்பர்

அஞ்சிலே ஒன்று வைத்தான்  இலங்கா புரிக்கு தீ வைத்தான் என்று முடித்து அவன் நம்மை காப்பான் என்று முடித்திருக்கிறார் கம்பர் …

source::::tamil manam blog site
Natarajan

Boeing…..A Retrospective Look !!!

NatarajanLeave a comment

A Pan American Airways flying boat aircraft passing over a clipper ship on the Spanish coast. (Photo by Hulton Archive/Getty Images). January 1938

 

Colonel Roscoe Turner, the pilot of an American Boeing plane, showing his wife a model of the plane, at the airfield in Mildenhall. (Photo by R. Wesley/Fox Photos/Getty Images). 19th October 1934

 

The Boeing B-17-C-type Flying Fortress, known to the RAF as a Fortress I bomber, in flight. (Photo by Three Lions/Getty Images). Circa 1950

 

Three Boeing B-29 Superfortress bombers dropping bombs over North Korea. (Photo by Keystone/Getty Images). 1952

 


The Pan-American World Airways clipper “Flying Cloud”, the first of a fleet which will fly between New York and London. (Photo by Topical Press Agency/Getty Images). 1949

 

Interior of a giant Boeing 707 jet airliner which can take up to 165 economy class passengers. Owned by Pan-Am she is carrying a service crew for noise test flights over Britain. (Photo by Keystone/Getty Images). 8th September 1958

 

A Boeing 720 crash lands on a runway with a faulty nosewheel. (Photo by Stroud/Getty Images). 1962

 

The hijacked Boeing 707 of Lebanon’s Middle East Airlines, with the safety chutes down, at Lydda Airport, Israel. The plane was hijacked by a whisky-drinking Libyan, armed with two pistols, soon after its take-off from Nicosia, Cyprus, en route to Beirut, and diverted to Israel. Israeli commandos stormed the plane and rescued the 109 passengers and 10 crew. (Photo by Daniel Rosenblum/Keystone/Getty Images). 17th August 1973

 

A Pan-American 747 jumbo jet on the tarmac at Heathrow Airport, where it touched down after carrying 380 people, a new world record for the number of people ever to fly in one aircraft. (Photo by Dennis Oulds/Central Press/Getty Images). 12th January 1970

 

 
After completing its second successful mission into space, the STS-2 Orbiter Columbia begins its return flight to the Kennedy Space Centre aboard the Boeing 747 Shuttle Carrier Aircraft. (Photo by Hulton Archive/Getty Images). 1981

 

source:::avaxnewsnet

Natarajan

 

 

Statue of Liberty….An Inseparable Part of American identity !!!!

NatarajanLeave a comment

The Story of the Statue of Liberty…
To the few who may not know this, the Statue of Liberty is a colossal neoclassical sculpture on Liberty Island in New York Harbor. The statue, a gift to the United States from the people of France, is of a robed female figure representing Libertas, the Roman goddess of freedom, who bears a torch and a tabula ansata (a tablet evoking the law) upon which is inscribed the date of the American Declaration of Independence, July 4, 1776.

This statue has been an inseparable part of the American identity and a symbol of justice and freedom throughout the world

statue of liberty photo

 

statue of liberty photo

 

statue of liberty photo

 

statue of liberty photo

 

statue of liberty photo

 

statue of liberty photo

 

statue of liberty photo

 

statue of liberty photo

source::::babamailnet

Natarajan

 

In Lord Rama”s Footsteps….Rameshwaram and Dhanushkodi !!!

Natarajan3 Comments

The walkway to Villondi Teertham, a sweet-water well that appears mysteriously in the midst of the ocean.

The walkway to Villondi Teertham, a sweet-water well that appears mysteriously in the midst of the ocean.  A small well here is filled with water. You are allowed a sip and the water is absolutely sweet. “This is where Rama pierced his arrow to ensure sweet water flowed to quench Sita’s thirst,” says the caretaker. Rama’s bow and arrow are said to be buried here. Hence the name Villondi Teertham.

.

The Ramanathaswamy Temple in Rameshwaram has the world’s longest corridor.   The temple, which has the longest corridor in the world, stretches as stories from Ramayana are painted on every wall. There are many legends here, but the one that is most often reinforced is how Rama prayed to Lord Shiva to absolve him of any sins committed during the war. Rama asked Hanuman to get him a lingam from the Himalayas but as the monkey god took time, Sita carved a small lingam, which is placed in the sanctum here. The RamanathaswamyTemple stands tall inside the town as devotees make their way to cleanse themselves with a sacred bath at the 22 wells or teerthams that surround it. Rameshwaram,  has close to 64 theerthams and the holy water is stored in wells, ponds, tanks and one of them, the Agni Theertham, is the sea itself. Even today, it is believed that the tanks around the temple have a perennial source of water.

Road leading to Dhanushkodi from Rameswaram. It was on this island in January 1897 that Swami Vivekananda, after his triumphant visit to Chicago to attend the Parliament of Religions in September 1893, set foot on Indian soil from Colombo.  Pilgrims from all over India visit Rameswaram Temple to bathe in the holy wells and in the sea. It is a well-known pilgrimage site. Only a few, though, know the mythological and historical importance of nearby Dhanushkodi.

Dhanushkodi is today a ghost town and human habitation is almost non-existent as only a few fishermen with their families now live here. On the fateful night of December 22, 1964, Indian Railways train number 653, the Pamban-Dhanushkodi Passenger, left Pamban with 110 passengers and five railway staff. It was only a few yards before Dhanushkodi railway station when it was hit by a massive tidal wave. The train was washed away, killing all 115 on board. In all, over 1,800 people perished in the cyclonic storm. Following this disaster, the town was declared unfit for living.

A survivor of the 1964 cyclone who now lives in Dhanushkodi supplies drinking water to tourists from a well on Dhanushkodi beach.

It is amazing that the well, which is just a few yards from the sea, supplies sweet drinking water.

A view from Kothandaramaswamy Temple, located 12 km from Rameswaram. Popular belief goes that Vibishana, brother of the demon king Ravana of Lanka, surrendered before Lord Rama here. The mythological importance assigned to this town is that when Lord Rama returned to India after vanquishing Ravana, Vibhishana pleaded with him to break the setu (bridge) so that no other armies would use it. Rama acquiesced to his request and broke the Indian side of the bridge with the end of his bow. This place came to be known as Dhanushkodi (Dhanush is ‘bow’ and kodi is ‘end’ in Tamil) and remains to this day a holy place for Hindus.

source::::Laksmi Sharath in Yahoo lifestyle..

Natarajan

Story Behind ANZAC Day…25 April…. In Australia and Newzealand….

Natarajan1 Comment

Landing: Allied troops at Anzac Cove in the Gallipoli Peninsula in 1915. From this point many Anzac forces were sent into battle along the ridges of the area

Landing at Turkey’s Anzac Cove (pictured) in 1915, little did many of these men know that their sacrifices would still be commemorated almost a century later. These extraordinary pictures were today released to mark the 98th anniversary of the Gallipoli landings on Anzac Day in Australia and New Zealand. The national remembrance day marks the anniversary of the first major military action by Australia and New Zealand during the First World War in 1915.

It also now more broadly commemorates all those who served and died in military operations in which the two countries have been involved.
The Australian and New Zealand Army Corps (Anzac) fought alongside their British, French and other allies at Gallipoli in Turkey during World War One.
On their way: Australians soldiers embarking at Melbourne to fight in World War One in December 1914. Some 8,000 Australian soldiers died at Gallipoli

On their way: Australians soldiers embarking at Melbourne to fight in World War One in December 1914. Some 8,000 Australian soldiers died at Gallipoli

Located on the western coast of the Dardanelles, the British hoped by eventually getting to Constantinople that they would link up with the Russians.

The intention of this was to then knock Turkey out of the war. A naval attack began on February 19 but it was called off after three battleships were sunk.

Then by the time of another landing on April 25, the Turks had been given time to prepare better fortifications and increased their armies sixfold.

Australian and New Zealand troops won a bridgehead at Anzac Cove as the British aimed to land at five points in Cape Helles – but only managed three.

The British still required reinforcements in these areas and the Turkish were able to bring extra troops onto the peninsula to better defend themselves.

A standstill continued through the summer in hot and filthy conditions, and the campaign was eventually ended by the War Council in winter 1915.

The invasion had been intended to knock Turkey out of the war, but in the end it only gave the Russians some breathing space from the Turks.

Turkey lost around 300,000 men and the Allies had 214,000 killed – more than 8,000 of whom were Australian soldiers, in a disastrous campaign.

Anzac Cove became a focus for Australian pride after forces were stuck there in squalid conditions for eight months, defending the area from the Turks.

The Anzac soldiers who arrived on the narrow strip of beach were faced with a difficult environment of steep cliffs and ridges – and almost daily shelling.

 

At the height of the fighting during the landings of April 25, 1915, the waters around the peninsula were stained red with blood at one point 50 metres out.

Fierce resistance from the under-rated Ottoman forces, inhospitable terrain and bungled planning spelt disaster for the campaign/

Among those who suffered the greatest losses were the Anzacs Australian and New Zealand Army Corps who made the first landings, swept by an unexpected current to a narrow cove rather than the wide beaches the planners intended.

War historian Charles Bean wrote: ‘That strongly marked and definite entity, the Anzac tradition, had, from the first morning, been partly created here’.

But despite the toll in human life, the campaign is seen as a landmark in the formation of national consciousness in the two countries.

The 25th of April was officially named Anzac Day in 1916.

And today tens of thousands of people across the world attended dawn services across the world as the centenary of Gallipoli nears.

They stood motionless in the dark to remember their fallen countrymen and women as they marked the anniversary of the landing.


source:::::mail online UK

Natarajan

Dicky Bird ….@ 80 and Well set For a Splendid Century !!!!!

NatarajanLeave a comment

 

Dickie Bird turned 80 on Friday 19 april . And cricket’s favourite umpire remains as enagingly passionate as ever about life and the sport he loves.

 ‘cricketers used to have a laugh back in my day. Not any more’!!!

 

Cricket's favourite umpire is as passionate as ever about the game as he hits 80 not out

A life in sport: Dickie Bird at his home in Barnsley, which is cluttered with all his cricket memorabilia..

 

 

Some of the best stories about Harold “Dickie” Bird involve his pathological fear of lateness. There was one occasion when he arrived at Buckingham Palace at 5am for one of his 29 meetings with the Queen.

And another when he felt a policeman’s hand on his collar as he tried to climb over the front gates of the Oval, some six hours before play was due to start.

So it was a surprise to arrive at his 17th-century cottage in Barnsley, around 10am last Tuesday, and find Bird frantically fiddling with his shirt buttons. “Alarm clock ran out of batteries,” he spluttered.

Keith Lodge, his old friend from the Barnsley Chronicle and the co-author of his latest book, hovered indulgently like a favourite nanny. “Good thing I rang you, Dickie,” he said. “We would have been standing outside in the cold all morning.”

It was a humorous moment, and Bird saw the funny side. But there was an element of pathos too.

As he approaches his 80th birthday on Friday, his health is not as robust as it was. Four years ago, he suffered a stroke that robbed him of his morning bounce.

“It struck at 3am,” he said. “I had a severe pain in my neck and then it worked down my body. I stuck it out until the morning and managed to dial 999.

“The ambulance came and got me away pretty quickly to the hospital, and then they kept me in for five or six weeks.

“I gradually got my strength back, but I have to speak slowly, because if I speak quickly then I can’t get my words out. It’s also left me very emotional – I was always emotional, but not like I am now.

“And you’ve got to make yourself go in the morning every day, because you don’t want to get out of bed, you just want to lie there. You get depressed at times.

“But you just have to fight against it. I can drive now. I have all my movements but I find buttons and shoelaces difficult. But I can’t grumble because some of the cases that I saw in hospital – dear me.”

The carers have left and Bird is independent again, still living in the house that he bought as Yorkshire’s opening batsman in the 1960s.

Today, it has become a shrine to the persona he inhabited for another three decades after that. “Dickie Bird here, Test match umpire,” he still likes to say, when he rings up to discuss the latest local prospect – or, more likely, the evils of the TV review.

The walls are covered with photographs of Bird himself, standing in his white cap behind the stumps as Richard Hadlee, or Kapil Dev, or Imran Khan roars in to bowl.

The desk carries a miniature version of the statue erected to him in the centre of Barnsley. “It stands on the exact spot where I was born, 100 yards from the town hall – trips come from all over to see my statue and go around the market.”

Neither would you want to put a dirty mug down on the living-room coffee table, so crammed is it with memorabilia. Pride of place goes to two books with gilt-edged pages.

One is a commemorative copy of his autobiography, which sold a mind-boggling 750,000 copies. The other is bound in red leather and was presented to him by Eamonn Andrews when he appeared on a 1992 edition of This Is Your Life.

So how did the umpire’s book come to outsell those of the men whom he invigilated? “People have took to me, haven’t they? I don’t know what it is. I talk to everybody and I think that’s why.

“The characters have gone out of all sports haven’t they? There’s no Lambs, Bothams or Dennis Lillees any more. We used to have a laugh in Test matches, which they don’t today – they don’t even smile.”

There is a very British charm to Bird, a Norman Wisdom-style twinkle. A man with a wide variety of nervy mannerisms, he occasionally forgot to laugh at himself – as when the water-pipes burst at Headingley, and he was left wagging his finger at an irate crowd.

But he would banter with the players as if he was still one of them, and they loved him for it.

On the field, Bird was known for being a not-outer. Our own cricket correspondent, Derek Pringle, has never quite forgiven him for turning down an lbw against Gordon Greenidge; the wicket would have completed a hat-trick.

But then Bird, so cautious by nature, could hardly help taking refuge in the “benefit of the doubt”. As a batsman who made only two hundreds in 93 first-class appearances, anxiety was his Achilles’ heel.

“If you’d seen me in one net batting and Geoffrey Boycott in the other, and I’d said to you ‘Which is the England player?’ you’d have said me,” Bird explained, while tapping a finger to his forehead. “But Boycott had it, something up here, more mental strength.

“If I got a series of low scores I worried. A lot thought that I would never make it as an umpire because of that. But it was amazing. I told myself once I crossed that line I were going to enjoy it, have a smile and a laugh.

“I used to have a joke with the crowd, but I never let it interfere with my decision making. And that took all of the pressure off me.”

Inevitably, Bird laments the passing of the glory days, when decisions went unchallenged by ball-tracking technology and Ian Botham could smash spectacular sixes after a night on the tiles.

It is hard to see Steven Finn stopping in his delivery stride to sneak a rubber snake into the umpire’s pocket, as Lillee once did. And nor do relationships achieve the same depth when there is always a plane to catch the morning after a game.

“You can’t buy respect, you have to earn it,” Bird said. “And I can honestly tell you I had not one problem with any professional cricketer.

“If I went to Pakistan, Imran Khan and Javed Miandad invite me round for a meal at their place. If I go to Australia the first man to ring me is Dennis Lillee.

“If I go to est Indies, the first man on the phone will be Garfield Sobers, the greatest that’s ever lived. You’ll never see another like him, not in your lifetime.”

Yet Bird still loves the modern game, even if his passion may not burn as bright as it once did. He remains an ever-present in the stands, both at Yorkshire’s home matches and those of Barnsley FC.

“It’s still the greatest game in the world, cricket,” he said. “I think young Joe Root is one to watch, because mentally I have never met anyone like him.” He leaned forward and tapped his forehead again. “Played up here, is cricket.”

And now it was time to go, because Bird’s solicitor was at the door. “I want to go back over my will,” he said, with a slightly unnerving grin. “My plan is for my ashes to be buried under my statue. What do you think?”

  • Dickie Bird – 80 Not Out, written with Keith Lodge, is published by Hodder & Stoughton, priced £20.

source::::Simon Briggs in THE TELEGRAPH UK

Natarajan