வாரம் ஒரு கவிதை … ” நல்லதோர் வீணை ” 2

நல்லதோர் வீணை
——————
நல்லதோர் வீணை …நல்ல தலைவர் பலர்
வடிவமைத்துக் கொடுத்த நாள் இன்று
26 சனவரி …குடியரசு திருநாள் !
.
நல்ல ஒரு வீணை இசையை ஓசையின்றி
தவிர்த்து தனித்தனி ஆவர்த்தனம் பல
மேடையில் இன்று அரங்கேற்றம் என் நாட்டில் !
வீணை இசை இல்லாமல் கச்சேரி
எப்படி களை கட்டும் ? தனி ஆவர்த்தனம்
ஒரு கச்சேரி ஆகுமா ?
நல்லோர் பலர் விட்டு சென்ற நல்லதோர்
வீணை மறக்க வேண்டாம் நாம் !
நாம் எல்லோரும் இந்தியர் என்று
இசைக்கும் அந்த வீணையின் கீதம்
வீணாய் காற்றில் கரையவும் வேண்டாம் !
நல்ல ஒரு வீணை இசை நம் மூச்சாக
இருக்கட்டும் … நல்லதோர் வீணை
இன்றும் என்றும் நம் பேச்சாக இருக்கட்டும் !
Natarajan
26th Jan 2018
Advertisements

The making of the Tiranga….

Year after year, Indians hoist the Tricolour with great fervour on Republic Day and Independence Day.

But have you ever wondered where, and how, the flag is made?

On the occasion of India’s Republic Day, Rediff.com visits Khadi Dyers and Printers, a tiny unit in Borivli, north west Mumbai, where the Tricolour takes shape.

 

 

 

 

 

 

 

 

IMAGE: The blue dye is spread evenly on a cast with the Ashoka Chakra.
It takes the better part of the entire day to get the Ashoka Chakra printed onto a piece of white cloth.

The national flag you see fluttering on government buildings across Maharashtra take shape in a tiny unit in suburban Mumbai.

Here workers stencil and stamp the Ashoka Chakra onto white khadi cloth — the central motif is printed in blue ink using a screen printing technique.

Printing happens only by hand at this unit, where flags are manufactured according to the Indian standard specifications for the national flag.   

IMAGE: The white cloth is quickly spread out so that the ink can dry and does not bleed.
At this unit, no cloth is just a piece of fabric. It’s something special.

“When you buy khadi flags, you’re actually supporting poor farmers living in villages,” says D N Bhatt, manager, Khadi Dyers and Printers.

“Education has not touched some of these villages, where poor farmers make khadi for a living,” he adds.

The process of flag-making is strenuous and the flags are made in segments.

Khadi manufactured in the villages reaches Bhatt’s unit. It is then segregated into three parts: One to be bleached white and two to be dyed green and saffron.

When the bleached cloth returns to the unit, the Ashoka Chakra is printed on it.

Once the green and saffron dyed cloth return to the unit, a stitching team cuts out the required sizes and sews the flag panels to put together the Indian flag.

Lastly the flag is ironed, neatly folded and packed.

The finished bags are then ready to be shipped to government offices and also supplied to khadi stores from where the public can buy these flags.

Bhatt’s unit has limited production capacity, so it produces flags throughout the year.

“Our main work is printing the Ashoka Chakra and stitching the flags according to BIS norms,” says Bhatt. “We also sew accessories like ropes, toggles and threads into the flag.”

“The flags here are made of khadi only and they strictly adhere to the specifications laid down by the BIS,” he adds.

“The flags come in nine sizes from 4″ x 6″ to 14″ x 21”.

“As and when a Khadi Bhandar gets an order, they approach us and we immediately supply flags to them. For that, we need to keep flags in all sizes ready.”

Bhatt’s unit also manufactures table and car flags for VIPs. “We cater to all government departments and embassies in India and abroad.”

The flags made at this unit are more expensive than the ones made of regular cloth, paper and metal. That’s the price you pay for the effort that goes into making the flag.

“Please buy khadi flags,” Bhatt urges readers. “By doing so, you are helping poor people.”

Source….www.rediff.com

Natarajan

 

 

Tipu Sultan’s Mechanical Tiger…

The sun is the hottest when the clock strikes one in the small town of Seringapatam, not far from the city of Mysore, in present day Karnataka, a state in India. Colonel Arthur Wellesley, who was leading two army units of the British East India Company, knew that the defenders of the fortress of Seringapatam would be taking a break for refreshment at this hour. That’s when he planned to strike.

The date was May 4, 1799—the final day of the final confrontation between the British East India Company and the Kingdom of Mysore led by the strong and assertive Tipu Sultan. At the scheduled hour, seventy-six men dashed across the four-feet-deep river Cauvery and in only sixteen minutes had scaled the ramparts and stormed into the fort. The defenders, taken by surprise, were quickly subdued and in two hours the fort had fallen completely. Later, in a choked tunnel-like passage in the interior of the fort, the

bullet riddled body of Tipu Sultan, “the Tiger of Mysore” was found.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Photo credit: Victoria and Albert Museum

The victorious troops then proceeded to raid the royal treasury and over the next few weeks systematically emptied it, sharing the loot among the British army. Some time later, a curious object was discovered in the music room of the palace. It was a large wooden musical automata depicting a tiger mauling a man in European clothing. The man, which is nearly life-size, lies on his back while the tiger sinks its teeth into his neck. There is a crank protruding from the side of the tiger. When it’s turned, a hidden mechanism causes the man’s arm to go up and down, while a set of bellows inside causes the animal to growl and the man to emit distressing cries of agony. A flap on the tiger’s body can be opened to reveal a small organ and a keyboard capable of playing 18 notes.

Tipu Sultan’s mechanical tiger—known as Tipu’s Tiger— was a clear representation of his hostility towards the British—a feeling that he shared with his father, Hyder Ali, since his childhood. Hyder Ali regarded the British as their sworn enemy as they prevented Hyder from expanding his kingdom, and Tipu grew up with violently anti-British feelings. In 1792, when Tipu Sultan was forced to concede half of Mysore’s territories along with a large financial tribute to the British after the defeat at the Third Anglo-Mysore War, he had this machine built.

Tipu Sultan’s personal emblem was the tiger. The tiger motif was visible throughout his palace—on his throne, on his weapons and armor; the tiger stripe motif was painted on walls and used in uniforms; he even kept live tigers in his palace. Even his nickname that he adopted for himself was “the Tiger of Mysore”. Tipu’s Tiger, hence, was a symbolic representation of his desire to triumph over the British. It’s believed that the Sultan had frequently amused himself by playing with the instrument’s crank and hearing the distressing cries of the victim.

Understandably, the British were not amused. When they discovered the “contrived machine”, the Governor General of the East India Company wrote a memorandum calling it a “memorial of the arrogance and barbarous cruelty of Tipu Sultan” and “another proof of the deep hate, and extreme loathing” the Sultan had towards the English.

For a while, Tipu’s Tiger was displayed in the reading-room of the East India Company Museum and Library in London where it became very popular, especially since anybody could walk up to the machine and hand-crank it to hear the wailing and the grunting. The handle couldn’t take the abuse for long and it broke a few years later, to the great relief of the students using the reading-room in which the tiger was displayed.

In 1880, the tiger was acquired by the Victoria and Albert Museum in London. Since then, it has been one of the most popular exhibits in the museum and a “must-see”, although it’s too fragile now and cannot be operated. During the Second World War, the roof above the museum came crashing down and broke the tiger into several hundred pieces. After the war, the tiger was carefully pieced together, but it no longer works.

In recent times, Tipu’s Tiger has formed an essential part of museum exhibitions exploring the subject of Indian resistance to British rule, as well as British prejudice and imperial aggression. Tipu’s Tiger appears in various forms of memorabilia in the museum shops as postcards, model kits and stuffed toys.

Source ….Kaushik in http://www.amusingplanet.com

Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை….” காந்திக்கு ஒரு கடிதம் “

 

காந்திக்கு ஒரு கடிதம்
———————-
விடுதலை பெற்று தந்தாய் என் தாய்
நாட்டுக்கு …உன்னையே விலையாகவும்
கொடுத்தாய் மத பேதம் இல்லா புதிய
பாரதம் ஒன்று படைக்க !
ஆனால் …
விடுதலை பெற்ற என் தேசம் இன்னும்
புது விடியலை தேடுதே …அது ஏன் ?
மதவாத அரசியலில் ஆதாயம் தேடுதே
ஒரு பெரும் கூட்டம் !
அது ஏன் ?
மூலைக்கு மூலை உன் சிலை
வைத்து காந்தி ஒரு பொம்மைதான் எங்கள்
அரசியல் விளையாட்டுக்கு என்று சொல்லாமல்
சொல்லுது ஒரு கூட்டம் !
காந்தியா …அது  யார் என்று கேக்குது
இன்னொரு கூட்டம் …காந்தி உன்னையே
மறந்த கூட்டம் காந்தீயக் கொள்கை கிடைக்குமா
ஒரு விலைக்கு என்று அலைவதும் உண்மை இன்று !
வேற்றுமையில் ஒற்றுமை என்பது வெறும் பேச்சு
மட்டுமா ?  ஒளிமயமான வலுவான பாரதம்
பிறப்பது எப்போது ?  என் தேசம் புது விடியல்
காண்பது எப்போது ?
சிலையாய் இருக்கும் காந்தி நீ இப்போது
எடுக்க வேண்டும் மீண்டும் ஒரு பிறவி !
காந்தி சிலைகள் எல்லாம்  உயிர் பெற்று
பல நூறு புதிய காந்திகளாய் என் மண்ணில்
பிறக்க வேண்டும் இப்போதே !
என் மண்ணின் விடுதலைக்கு ஒரே ஒரு
காந்தி நீ இருந்தாய்.. இன்று
இந்த  மண்ணின் புது விடியலுக்கு  பல  நூறு
காந்தி வேண்டுமே  அய்யா !
மறுக்காமல் நீ பிறப்பாயா அய்யா மீண்டும்
என் மண்ணில் ? ஒரு புதிய பாரதமும்
மலர்ந்து ஒளிருமா என் கண் முன்னால் ?
My kavithai as published in http://www.dinamani.com on 8th Oct 2017
Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை…” தண்ணீருக்கு இரத்தம் ” …

 

தண்ணீருக்கு  இரத்தம் ….
………………..
என் நதி ஓட்டம் ! … இந்த மண்ணுக்கே  உயிர் ஓட்டம் ! …என்
நீர்  இந்த மண்ணுக்கும்  மண்ணில் உள்ள எல்லா உயிருக்கும்
சொந்தம் ! இந்த பால பாடம் தெரியாதா உனக்கு ?
நீர் இது “எனக்கு”  மட்டும் சொந்தம் என்று உரிமைக்குரல்
எழுப்பும் உனக்கு ஒரு  நதி மூலம் என்னவென்று தெரியுமா ?
இந்த மண்ணுக்கும் மண்ணில் உள்ள நீருக்கும் சொந்தம்
கொண்டாடும் நீ … விண்ணுக்கும்,  விண்ணில் உள்ள
நிலவுக்கும்,  பகலவனுக்கும் ,மழை மேகத்துக்கும்  தனி உரிமை
கோர முடியுமா சொல்லு ?
விதி விலக்கு எதுவும் இல்லை நதி எனக்கு இந்த மண்ணில்
என் வழி நான்  செல்ல !  நான் ஒரு விலை கேட்டேனா உன்னை
நான் கொடுக்கும் நீருக்கு ?  பதில் சொல்லு நீ! …வைத்து
விட்டாயே நீ  என் நீருக்கு ஒரு விலை …தண்ணீருக்கு
விலை  செந்நீரா ?… எல்லையே இல்லையா உன் மமதைக்கு ?
அன்று உன் முன்னோர் சிந்திய ரத்தத்தால் நீ சுவாசிப்பது இன்று சுதந்திர
காற்றை !..மறந்து விடாதே அதை ! இன்று தண்ணீருக்கு  நீ சிந்த வைக்கும் இரத்தம்
உன் சந்ததியர் , சகோதரர் , நல்லிணக்க நல் வாழ்வைக் குலைத்து தொலைத்திட
நீ போட்டிருக்கும் ஒரு சிவப்புக் கோடு !.. விவரம் அறியா பிஞ்சு நெஞ்சில்  நீ விதைத்து
விட்டிருக்கும் ஒரு நஞ்சு வித்து ! …நீ  போட்ட சிவப்புக் கோட்டை அழித்து விடு நீயே !
பிஞ்சு நெஞ்சில் நீ விதைத்திருக்கும் வித்தையும் களை எடுத்து நசுக்கி விடு நீயே..அந்த
வித்து ஒரு நச்சு மரமாக வளரும் முன்னே !
இதை நீ கட்டாயம் செய்ய வேண்டும் மனிதா …  நதி என் கண்ணீர்
செந்நீராக  உருமாறும்  முன்னே !
Natarajan
20th sep 2016

இசைகுயிலுக்கு ஓர் நினைவாஞ்சலி!

m

அனுதினம்  பாரதத்தை  தனது  சுப்ரபாதத்தால் துயிலெழுப்பும் இசைக் குயில் எம். எஸ். சுப்புலட்சுமி அவர்களின் நூறாவது பிறந்த நாள் இன்று.

தமிழிசை,  பட்டிமன்றம்,  சொற்பொழிவு,  ஆன்மிக  இலக்கியம்  என்று பல்துறையில் முத்திரை பதித்திருக்கும்  முனைவர்  பேராசிரியை சரஸ்வதி ராமநாதன், “அம்மா’ என்று அவர் அழைக்கும்  இசை அரசி எம்.எஸ் முன்னிலையில் தமிழிசைப்  பாடல்கள் பாடி எம்.எஸ் அம்மாவின் பாராட்டுப் பெற்றவர்.  செட்டிநாட்டு வட்டாரங்களில்  கச்சேரி  செய்ய எம்.எஸ் வரும் போதெல்லாம்  முன் வரிசையில் இடம் பிடித்து, எம். எஸ். அவர்கள் பாடி, கேட்டு, அவரையே படித்து வளர்ந்தவர். சென்னை கம்பன் கழகத்தின் “கம்பன் அடிப்பொடி’ விருதினை   சரஸ்வதி  ராமநாதனுக்கு   வழங்க  பரிந்துரைத்ததே எம்.எஸ். அம்மாதான்  என்கிறார் முனைவர்  சரஸ்வதி ராமநாதன்.

எம். எஸ்  அம்மா  குறித்த  தகவல்களை  அவர்  பகிர்ந்து கொண்டதிலிருந்து;

“மதுரை  சண்முகவடிவு சுப்புலட்சுமி தான் எம். எஸ். சுப்புலட்சுமி  என்றாகியது.  அவரது அம்மா  சண்முகவடிவு  நன்றாக வீணை வாசிப்பார். ஒரு முறை  மதுரை சேதுபதி உயர்நிலைப்பள்ளி அரங்கில் சண்முகவடிவு அம்மாள் வீணை கச்சேரி நடந்து கொண்டிருந்தது. சண்முகவடிவு என்ன நினைத்தாரோ  வீணை வாசிப்பதை  நிறுத்திவிட்டு, “அம்மா  குஞ்சம்மா  இங்கே வா…” என்று மகள் சுப்புலட்சுமியை அழைத்தார். வெளியே  சுப்புலட்சுமி என்றாலும், வீட்டில் குஞ்சம்மாள் என்றுதான் அவரை அழைப்பார்கள்.  பத்து வயது சிறுமியான குஞ்சம்மாள் அம்மா மேடைக்கு அழைத்ததும் “குடு குடு’ என்று  மேடை ஏறி நிற்க.. “சபைக்கு நமஸ்காரம் செய்திட்டுப் பாடு” என்று சண்முகவடிவு சொல்ல… மேடைப் பயம்,  சபைக் கூச்சம் ஏதும் இன்றி இந்துஸ்தானி ராகத்தில் “ஆனந்த ஜா…’  என்ற மராட்டியப் பாடலை  அருமையாகப்  பாட….  கச்சேரிக்கு வந்திருந்த அனைவரும் கை  தட்டி ரசித்தார்கள்.  இதுதான் எம்.எஸ் அம்மாவின் முதல் மேடை  அனுபவம்.

இன்னொரு  தருணத்தில்,  சண்முகவடிவு  மகள் எம்.எஸ்ஸுடன்  சென்னை சென்றிருந்தார். சண்முகவடிவு  வீணை  மீட்ட அதைப் பதிவு செய்து இசைத்தட்டாக  வெளியிட, ’டுவின்’  இசை நிறுவனம்  சென்னைக்கு அழைத்திருந்தது.  அங்கேயும்  அம்மா கேட்டுக் கொண்டதன் பேரில்  எம். எஸ். பாட…  இசை நிறுவனத்தார்  இப்படி  ஓர்  இனிமையான குரலா.. என்று ஸ்தம்பித்து நின்றனர்.  இசைப் பொக்கிஷத்தை   அடையாளம் கண்டு கொண்டு அதை அங்கீகரிக்கும் விதமாக,  உடனே,  “மரகதவடிவும் செங்கதிர்வேலும், விதிபோலும் இந்த…’  என்னும் இரண்டு பாடல்களை  எம். எஸ்ஸை  பாடச் சொல்லி  இசைத்தட்டாக  வெளியிட்ட பின்னர்தான் வேறு வேலை பார்த்தனர். இசைத்தட்டு  ஸ்டிக்கரில், பாடியிருப்பது  “மிஸ். சுப்புலட்சுமி, வயது பத்து’ என்று அச்சிட்டிருந்தனர்.

எம்.எஸ் அம்மாவின்  அதிகாரப்பூர்வ மேடைக் கச்சேரி  1935 -ஆம் ஆண்டில் நடந்தது. அப்போது அவருக்கு வயது பத்தொன்பது. மிருதங்க ஜாம்பவான் புதுக்கோட்டை  தட்க்ஷிணாமூர்த்தி பிள்ளையின் மணிவிழாவின் போது அம்மாவின் சங்கீதக் கச்சேரி அற்புதமாக  அரங்கேறியது.  அன்றைய மைசூர் சமஸ்தானத்தின்  அரச  சபையில்  திருக்கோகர்ணம்  ரங்கநாயகி  அம்மாள் மிருதங்கம் வாசிக்க  எம்.எஸ். பாட… தென்னகம் முழுவதையும்  அவரின் குயில் குரல் இனிமை, தென்றலாகத்  தழுவி சிலிர்க்க  வைத்தது.

தெய்வீக அழகும்,  சுருண்ட முடியும்,  பாடும் போது  பாவங்களை  முகத்தில் நர்த்தனம்  ஆடவிடும்  திறமையை  அம்மாவிடம் கண்ட  திரைப்பட இயக்குநர் கே. சுப்ரமணியம் அம்மாவை  தனது சொந்தப் படமான  “சேவாசதனம்’ படத்தில் கதாநாயகியாக்கினார். 1936-இல் அம்மாவின்  திரையுலகப் பிரவேசம்  நடந்தது. அப்போது  பாடல்கள்  சிறப்பாக அமைந்தால் படம் வெற்றி பெறும் என்ற நிலைமை.   “சேவாசதனம்’ பாடல்கள் பிரமாதமாக அமைந்திருந்ததால் படம்அமோக வெற்றி பெற்றது. “சேவாசதனம்’  படத்தில் எம்.எஸ். பாடிய “மா ரமணன்,  உமா ரமணன்’,  “சியாம சுந்தர கமலவதன’, “ஆதரவற்றவர்க்கெல்லாம்’ போன்ற  பாடல்களைப்  பாடாத,   முணுமுணுக்காத  ஆண் பெண்  அன்று தமிழகத்தில் இல்லை.  அந்த அளவுக்கு  அந்தப் பாடல்கள் ஹிட்டாகியிருந்தன. இந்தப் படம் மூலமாக  அறிமுகமான  தேச விடுதலை தியாகி டி.சதாசிவம் அவர்களை  எம். எஸ். அம்மா 1940 -இல்  திருமணம் செய்து கொண்டார்.

“சகுந்தலை’ படத்தைத் தயாரித்த  ராயல் டாக்கீஸ்  நிறுவனத்தினர் எம்.எஸ்ஸை தங்களது புதிய தயாரிப்பான  “சாவித்திரி’  பட  நாயகியாக  நடிக்க வைக்க விரும்பினர்.  திருமணத்துக்குப் பிறகு நடிப்பதில்லை என்று  எம். எஸ் வந்த வாய்ப்பை ஏற்க   மறுத்துவிட்டார்.  சில நாட்கள்  கழித்து, கல்கி  இதழைத் தொடங்குவதற்கு முதலீடு தேவைப்பட்டதால், “சாவித்திரி’ படத்தில் நடிக்கிறேன் என்று தகவல் அனுப்பினார்.

“நீங்கள்  நாயகியாக நடிக்க சம்மதிக்காததால் மராத்தி நடிகை  சாந்தா ஆப்தேயை  நாயகியாக  போட்டுவிட்டோம்.  நாரதர் வேடத்திற்கு  யாரையும் தேர்வு செய்யவில்லை.  படத்தில் நாரதருக்குத்தான் அதிக பாடல் காட்சிகள். நீங்கள்தான்  நாரதராக நடிக்க வேண்டும்’ என்று தயாரிப்பாளர் கேட்டுக் கொண்டார்.  கணவர் சதாசிவம்  “ம்ம்.. தாராளமாக நடி” என்று உற்சாகப்படுத்தினார்.  எம். எஸ்ஸும்  உடனே  சம்மதித்தார். இந்த செய்தி வெளியே தெரிந்ததும்,  பட வெளியீட்டாளர்கள்  படத்தை வெளியிடும் உரிமையைப் பெற  தயாரிப்பாளரை மொய்த்து  விட்டார்கள்.  பட உரிமையும் நல்ல விலைக்கு விற்பனையானது.

எம்.எஸ்ஸுக்கு  சம்பளமாக கிடைத்த நாற்பதாயிரத்தை  அப்படியே கல்கி இதழ் தொடங்க  தந்துவிட்டார்.

1946-ஆம் ஆண்டு  எம். எஸ் நடித்து  வெளியான “மீரா’ திரைப்படம் தமிழகத்தைக் கொள்ளைக் கொண்டது. கல்கி  எழுதிய “காற்றினிலே வரும் கீதம்’, “கிரிதர கோபாலா’ போன்ற  பாடல்கள்  தமிழக மக்களின்  செவிகளில் தேனைச் சொரிந்தன.  அந்த கானங்களின்  இனிமையில் தமிழகம் மயங்கிப் போனது. தமிழில்  வெற்றி கண்ட  “மீரா’  ஹிந்தியிலும்  “மீரா’வாகவே  தயாராகி  அகில இந்திய சாதனைப்  படமானது. பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு, எம். எஸ். அவர்களை ’இசை அரசி’ என்று அழைக்க வைத்தது மட்டுமல்லாமல், இந்த இசை அரசிக்கு முன் நான் வெறும் பிரதமர் மட்டுமே.. என்று  நெகிழ்ந்து பாராட்டி, எம். எஸ். அவர்களின் குடும்ப நண்பர் ஆனார் நேரு.

சபர்மதி ஆசிரமத்தில் அண்ணலின் முன்னிலையில்  அம்மா  பல முறை பாடியுள்ளார்.  நாடு விடுதலையான 1947- ஆம் ஆண்டு  வந்த  காந்தி பிறந்த நாளான அக்டோபர் 2 -இல் எம். எஸ். பாட வேண்டும்  என்று காந்தி விரும்ப.. தான் பாடிய பாடலை  ஒலி நாடாவில்  பதிவு செய்து அம்மா அனுப்பி வைத்தார். பிரபல  காந்தி அஞ்சலி பாடல்களான  எம். எஸ். பாடிய   “வைஷ்ணவ ஜனதோ’, “ரகுபதி ராகவ ராஜாராம்’ பாடல்கள்  அண்ணல் காந்தியை வென்ற பாடல்கள். காந்தியின்  மறைவிற்குப் பிறகு அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் பாடல்களாகிவிட்டன.

Source…By – பிஸ்மி பரிணாமன்  in http://www.dinamani.com

Natarajan

 

வாரம் ஒரு கவிதை….” நெல்லுக்கு இறைத்த நீர் …” !!!

 

நெல்லுக்கிறைத்த  நீர்
…………………..
தண்ணீர் விட்டா வளர்த்தோம்  நம் சுதந்திர செடியை  ?
கண்ணீரும்  செந்நீரும் விட்டு வளர்த்த கொடி மரமல்லவா அது !
கேட்க  முடியுமா நம் முன்னோரிடம் அந்த கொடியின் விலை என்ன என்று ?
விலை மதிப்பில்லா சுதந்திரக் காற்று சுவாசிக்கும் நாம்  விலை வைத்து
விட்டோமே  குடிக்கும் நீருக்கும் , குழந்தைகள் படிக்கும் படிப்புக்கும் !
விலை இல்லா பொருள் கொடுத்து  எனக்கும், உனக்கும், எவருக்கும்
ஒரு விலை உண்டு என்று சொல்லிவிட்டதே  நம்  அரசியல்
கட்சிகள் !  விலை  மதிப்பில்லா நேர்மைக்கே ஒரு சோதனை காலம் இது !
நிலைமை கண்டு துவள வேண்டாம்  தம்பி …நீ ! சோதனை பல
கண்டாலும் சாதனை புரிய காத்திருக்கும் நீ செய்ய வேண்டியது ஒன்றே ஒன்று !
எடுக்க வேண்டும் ஒரு உறுதிப்பாடு  நீ  இன்று…
“என் முன்னோர் செய்த தியாகம்  விழலுக்கு இறைத்த நீர் அல்ல …
 அது நெல்லுக்கு இறைத்த நீரே   அன்றும் ,இன்றும், என்றும் ! …என் தேசம் என்
 சுவாசம் !
 எதற்கும் விலை போகாமல் நான் காண்பேன்  ஒரு புதிய பாரதம் “
தடைக் கற்கள் யாவும் உனக்கு படிக்கற்கள் ஆகும் …புதிய
பாரதமும்  பொலிவுடன் மலரும் ஒரு வல்லரசாக …!
நாளை உனதே தம்பி ! நாளைய பாரதமும் உன்னை நம்பிதான் தம்பி  !
Natarajan