A ‘devotee’ wrote a letter to the editor of an Indian newspaper and complained that it made no sense to go to the Temple . “I’ve gone for 30 years now, he wrote, and in that time I have heard something like 3,000 mantras.
But for the life of me, I can’t remember a single one of them. So, I think I’m wasting my time and the Gurus are wasting theirs by giving services at all.”This started a real controversy in the ‘Letters to the Editor’ column, much to the delight of the editor. It went on for weeks until someone wrote this clincher:“I’ve been married for 30 years now. In that time my wife has cooked some 32,000 meals.
But, for the life of me, I cannot recall the entire menu for a single one of those meals. But I do know this… They all nourished me and gave me the strength I needed to do my work.
If my wife had not given me these meals, I would be physically dead today. Likewise, if I had not gone to the Temple for nourishment, I would be spiritually dead today!A physician gives me medicines. I do not know what is in it I definitely do not know ‘how’ it is curing my illness. I have faith in the physician. My faith and the power of the medicine of the physician makes me well. I do not know ‘how’ but I know it ‘does’.”
.
Faith sees the invisible, believes the incredible and
receives the impossible!
Thank God for our physical AND our spiritual nourishment!!!!
source::::unknown…. input from a friend of mine…natarajan
communication
Message For The Day….”Egoism is Darkness …Surrender Is Light …”
Arjuna’s dejection was a case of finely disguised egoism. He was a hero until he came to the battlefield and became a coward. It was all about ‘I and Mine’; “I will go to hell, I would rather beg, I will not fight my uncle, my Guru, my cousin, etc.” ‘I and mine’ are two poison fangs; they have to be removed to make you harmless. Krishna counselled Arjuna: “You are not killing, so don’t be conceited, they are deathless; the death sentence on their bodies has already been pronounced and you are merely executing God’s will!” Krishna made Arjuna aware of himself and removed his delusions. Arjuna realized that he was but an instrument in the hands of the Lord. You too must learn from that lesson, for otherwise, there will be no end to your misery. Always pray Thamaso maa jyothirgamaya – Lead me from darkness to light. Egoism is darkness (thamas); Surrender (Sharanagathi) is light.
Message For The Day….Humility In Behaviour and Practice counts a Lot ….
The gods once imagined that they were able to get victory over the demons because of their own prowess. When they were celebrating the victory, a deity appeared before them and cast a blade of grass on the ground. It asked Agni (God of fire) to burn it; but he could not. It challenged Vayu (God of Air) to lift it, but he could not. It provoked Varuna (God of Water) to wet it, but, in spite of his best efforts, he could not. Then when their pride had been pricked, the deity taught them the Brahma Vidya (science of Brahman), which reveals the inner source of all strength. This is no ordinary story; Agni is the presiding deity of vaak (speech) and so it tells us that speech has to be humble, that it derives its power only from the basic Universal Principle. Vaayu is prana (the vital air). Humility in behaviour and practice are all that count, especially in Sadhana.
Dazzling….Never Before Seen Images From the Archives of National Geographic !!!
Dreamscape: A replica of the Mayflower sails into New York Harbor with a welcoming fleet, November 1957
National Geographic has earned a reputation as the epicenter of some of the world’s finest photojournalism, but few people known that the renowned magazine also has built up a vast collection of unpublished breathtaking images over the years.
To mark the magazine’s 125th birthday this year, its editors launched a Tumblr account to highlight some of the hidden gems that for one reason or another have been lingering in its photographic vaults.
The project aptly named ‘FOUND’ is NatGeo’s photostream, culled from its sprawling treasury of unpublished vintage prints.
Otherworldly beauty: Buckets of iron ore are transported to a major steelworks in Hunedoara, Romania, November 1975
Horsing around: This 1957 print of teenagers running and playing on large white sand dunes in New Mexico ended up in National Geographic’s vast collection of unpublished photos
Among the previously unreleased photos are some true masterpieces, like the otherworldly sight of the Mayflower replica sailing into 1950s New York under the shadow of a zeppelin overhead, or the simple beauty of buckets of iron being transported to a steelworks in Romania in 1975 set against the dreamlike background of golden clouds fit for a Canaletto painting.
Other prints in the photographic backlog include a whimsical shot of women in 1960s London using compact mirrors to catch a glimpse of Queen Elizabeth II, and a print showing a group of teens horsing around on a sand dune in New Mexico back in the 50s.
The curator of the Tumblr account, young NatGeo designer Web Barr, explained that he chose this medium to release the once-forgotten images into the world in the hopes that a broad audience of people will be able to enjoy, appreciate and share them with others.
Barr compared the FOUND Tumblr to NatGeo’s Instagram account, which photographers working for the magazine use to upload pictures from the field.
To put the project together, Barr and a team of NatGeo staffers sifted through the magazine’s 11.5 million collection of prints, searching for unique, visually striking and slightly offbeat images that are in keeping with the magazine’s overall aesthetic.
Royal treatment: Women use compact mirrors in packed crowd to catch sight of Queen Elizabeth II in London, June 1966
Rustic: A man feeds donkey sulla flowers and foliage from its own load near Gangi, Sicily, Italy, January 1955
After spending decades collecting dust in the storage, many of the forgotten prints lack even the most basic information, so the team behind FOUND are hoping to harness the power of the masses to fill those gaps.
Tumblr users are encouraged to provide information on any of the images, and the staffers behind the photostream say they have already received a lot of feedback. In the future, they plan to feature the stories behind individual prints.
source:::::mailonline.com
Natarajan
Message For The Day….Trust Begets Trust…Love Begets Love…
Cutivate Love (Prema) towards all, it will destroy envy, anger and hatred. God and Desire (Rama & Kama) cannot co-exist in the same heart. Trust begets trust, love begets love. If you talk to another with much love, they cannot develop any hatred towards you. Love makes the whole world kin. It is the greatest instrument of concord. The farmer plants the seedling and watches over it with great care. He removes the weeds, he destroys the pests, waters it as and when necessary and spreads manure and awaits the day when he can reap the harvest and fill his granary. So too, you must carefully nourish love and pluck out the weeds of hatred and envy within you. Wear the glasses of love and everyone will appear loveable and good. You will get what you search for, you will see what your eyes crave for. Develop a holy vision, you will then see holiness everywhere.
– Divine Discourse, Sep 1, 1958.
Message For The Day….God is In us as our Very self ….
Message For The Day….Light The Lamp of The Name of the Lord on your tongue….
All the five senses subserve the same Purusha. It is one family, under one Master. The senses need not necessarily be inimical; they can be trained to cooperate in the sadhana. Why? Even intellect can become an enemy, if it promotes conceit and competitive exhibitionism. The easiest way to illumine your inner consciousness and your behaviour, is to light the lamp of the Name of the Lord on your tongue. Take the Lord’s Name; His light will drive out darkness from both inside and outside. Keep the lamp shining, bright and clear, for ever. You will soon reach remarkable heights and enjoy happiness, the like of which you cannot get by sticking to the senses.
– Divine Discourse, Aug 17, 1964.
“கடவுள் எப்படி இருப்பார் ?”
( பசும்பொன் தேவர் – 1959-ல் பொள்ளாச்சி சிறீ குடலுருவி மாரியம்மன் கோவிலில் பேசியது.)
நட்ச்சத்திரம் இருக்கிறது என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும், ஆனால் பகலிலே பார்க்கிற ஓருவருக்கு நட்ச்சத்திரம் தெரியாது.
சூரியன் இருக்கிறது என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும், இரவிலே பார்த்தால் சூரியன் தோன்றாது.
இரவிலே சூரியனை பார்த்து தவறாக சூரியன் என்பதே இல்லை என சொல்வது எவ்வளவு அவசர புத்தியோ… அவ்வளவு அவசர புத்திதான் தனக்கு நேரில்
தெரியாதது அத்தனையும் இல்லை என வாதிக்க முன்வருவது.எல்லாம் எல்லாருக்கும் தெரிகிற நிலைமையில் அமைந்தது அல்ல உலகம்.
உதாரணாமாக உங்களுடைய சரீரத்தையே… நீங்கள் பார்த்துக் கொள்வீர்களானால்
சரீரத்தில் இருக்கின்ற கால்,கை முதலியவை எல்லாம் நீங்கள் பார்க்க முடியும், அதே நேரத்தில் கண்களை நீங்களே பார்க்க வேண்டும் என விரும்பினால்
பார்க்க முடியுமா..?முடியாது !அதற்காக ஒருவன் அவசரப்பட்டு …
என் கையை பார்த்தேன் இதோ இருக்கிறது,
ஆகையால் எனக்கு ‘கை’ உண்டு.என் காலை பார்த்தேன் இதோ இருக்கிறது,
ஆகையால் எனக்கு ‘கால்’ உண்டு.நான் என் கண்ணை பார்க்க நினைக்கிறேன் அது தெரியவில்லை, ஆகையால் எனக்கு கண்ணில்லை என்று பேசலாமா..? அது தவறு !
கண்ணாடியில் பார்த்தால் கண்களின் பிம்பம் தெரியும்…! அதைப்போல் விக்ரஹங்கள் கடவுளின் பிம்பமாக இருக்கிறது.
இதோ இங்கு ரோஜாப்பூ மாலை இருக்கிறது..
இது என்ன பூ எனக்கேட்டால்
அதன் பெயரை சொல்லலாம்..!
நிறத்தை கேட்டால் நிறத்தையும் சொல்லலாம்
இது எந்த இடத்தில் கிடைக்கும் என்வும் சொல்லிவிடலாம்..ஆனால்..அதன் வாசம் எப்படியிருக்கும் எனக்கேட்டால் “முகர்ந்து” பார் என்றுதான் சொல்லமுடியும்!
கடவுள் எப்படியிருப்பார் என்று கேட்டால்..உணர்ந்துப்பார் என்றுதான் சொல்லமுடியும்!
source::::input from a friend of mine.
Natarajan
Message For The Day…..Learn the Art of Living in the Midst of all Kinds of People …
Medicine is useless for the dead as well as the sturdy. Those endowed with devotion are already marching on their path. There is no use in speaking to those who have no devotion in them; it is a sheer waste of time. There are many, who are conscious of the Higher Power and are feebly desirous of contacting it, but are wavering and unsteady. They are either ignorant of the path and its benefits or are afraid of the consequences – my message is for such half-apathetic devotees. First learn the art of living in the midst of all kinds of people, so you neither grieve nor make others grieve. Make the best use of the opportunities you are gifted with to acquire wisdom, and derive and spread joy. Learn from the saints, the eternal wisdom and profit from it. Then, spread noble thoughts and good impulses and grow spiritually.
– Divine Discourse, Sep 1, 1958.
“குரு சொன்னபடி உங்களால் நடக்க முடிகிறதா ?”
பெரியவாள் பக்தர்களுக்கு தரிசனம் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.
எதிரே, ஒரு பெரிய மரம். தடிமனான குரங்கு ஒன்று வந்து மரத்தில் ஏறியது. பின், இருபது – முப்பது குரங்குகள் அந்த லீடர் குரங்கைத் தொடர்ந்து மரத்தில் ஏறின.
பெரியவாள், ஒரு கூடை மாம்பழத்தை மரத்தடியில் போடச் சொன்னார்கள்.
லீடர் குரங்கு என்ன உத்தரவு எப்படி போட்டதோ தெரியவில்லை! ஆனால், மற்ற குரங்குகள் ஒவ்வொன்றாக வந்து ஒரு பழத்தை எடுத்துக்கொண்டு மேலே ஏறிச் சென்றன.லீடர் குரங்கு மட்டும் ஒரு பழத்தைக் கூட தொடவில்லை!
பெரியவாள் சொன்னார்கள்:
“குரங்குகள் போன்ற மிருகங்களுக்குக் கூட ஒரு discipline இருக்கு! லீடர் குரங்கு சொல்கிறபடி நடக்கின்றன. காட்டில், யானைகளுக்கு ஒரு தலைமை யானை இருக்கும்.அந்த லீடர் யானையை follow பண்ணித்தான் மற்ற யானைகள் செல்லும்.ஒரு கட்டெறும்பு செத்துப்போனால், மற்ற கட்டெறும்புகள் அதை இழுத்துச் செல்லும்.ஒரு காக்கை இறந்துபோனால், மற்ற காக்கைகள் மரத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு துக்கமாய் கதறும்.
ஆனால், ஆறறிவு படைத்த மனிதர்கள்தான் குரு சொல்கிறபடி நடப்பதில்லை. என்னைப் பார்த்து நீங்கள் எல்லாம் ஆச்சார்யாள், பெரியவாள் என்றெல்லாம் சொல்கிறீர்கள். ஆனால், நான் சொல்வதை உங்களால் செய்யமுடிகிறதில்லை!”
கவனமாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த பக்தர்கள்,ஒரே குரலாக, “பெரியவா என்ன உத்தரவு போட்டாலும் செய்கிறோம்” என்று பக்தியோடு பதிலளித்தார்கள்.
“சரி. காலையில் இரண்டு நிமிஷமும், சாயங்காலம் இரண்டு நிமிஷமும் எனக்காக ஒதுக்குங்கள். இருபத்து நாலு மணி நேரத்தில், நாலு நிமிஷம்தான் கேட்கிறேன். காலையில், இரண்டு நிமிஷம் ‘ராம, ராம’ என்று சொல்லுங்கோ; சாயங்காலம், ‘சிவ, சிவ’ ன்னு சொல்லுங்கோ…”
“அப்படியே செய்கிறோம்” என்று சுமார் நூறு பேர்கள் தெரிவித்துக் கொண்டார்கள்.
அமளி அடங்கியதும், பெரியவாள் அருகிலிருந்த தொண்டர்களிடம், “பத்துப் பன்னிரண்டு பேர்களாவது, சொன்ன சொல்லைக் காப்பாத்துவா” என்றார்கள்.
அந்த, யாரோ பத்துப் பன்னிரண்டு புண்யாத்மாக்களை உருவாக்குவதற்காகத்தான், ஆழமான கருத்துடன், அரைமணி லெக்சர்!
குரங்கு, காட்டு யானை, கட்டெறும்பு , காக்கை – நமக்கு நல்ல வழிகாட்டிகள்; ‘ஆச்சார்யர்கள்’.
அவர்களை (அவைகளை)யாவது follow பண்ணலாம் தானே?
source:::::.mahaperiavaa.wordpress.com….of Shri Mahesh
Natarajan
