” பிரெஞ்சு பாஷைல ‘சீ ப்ரே ‘ என்றால் என்ன அர்த்தம் ! …”


ஏதோ ஓர் அறக்கட்டளையை கலைத்துவிட அதன் அறங்காவலர்கள்
முடிவு செய்திருப்பதாகவும், அவர்கள் யாவரும் பெரியவாளின்
பக்தர்களாகையால் அதன் சொத்துக்களை அவர் உயிரினும் பெரிதாக
மதித்த வேதரக்ஷண நிதி ட்ரஸ்டுக்கு மாற்றி விட விரும்புவதாகவும்
அவர்களில் ஒருவர் செய்தி கொண்டு வந்தார். அதற்கு ஸ்ரீ சரணருடைய
அநுமதியும் அநுக்ரஹமும் வேண்டினார்.

ஸ்ரீ சரணர் பளிச்செனப் பதிலிறுத்தார்: “நீங்க ட்ரஸ்டீகளெல்லாரும்
எங்கிட்ட பக்தியா இருக்கேன்னா போறுமா என்ன? ஒங்க பக்தியை,
அபிமானத்தை மனஸார அங்கீகரிச்சுக்கறேன். ஆனாலும் ஒங்க
ட்ரஸ்டோட ஆஸ்தி பாஸ்தியை வேதரக்ஷண நிதிக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர்
பண்றதுன்னா, அதுக்குச் சட்டம் எடம் குடுத்தாதானே முடியும்?
அந்த மாதிரிக் குடுக்கலியே! “ப்ரன்ஸிபள் அவ் ஸீப்ரே”ன்னு
‘லா’வுல இருக்கு. அதன்படி, ஒரு டிரஸ்டைக் கலைக்கும்படி
ஏற்பட்டா அதனோட சொத்துக்களை எந்த லக்ஷ்யத்துல அந்த ட்ரஸ்ட்
ஆரம்பிச்சு நடத்துதோ, அதுக்கு ரொம்பக் கிட்டினதான ஒரு
லக்ஷ்யத்தோட நடக்கற இ்ன்னொரு ட்ரஸ்டுக்குத்தான் மாத்த முடியும்.
ரொம்ப வித்யாஸமான லக்ஷ்யம் இருக்கிற ட்ரஸ்டுக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர்
பண்ண முடியாது. இப்ப ஒங்க ட்ரஸ்டோட லக்ஷ்யமும் வேதரக்ஷணமும்
வித்யாஸமானதுன்னுதான் எல்லாரும் அபிப்ராயப்படுவா.

ஒங்க ட்ரஸ்ட் ஸோஷல் ஸர்வீஸ் லக்ஷ்யத்துல ஏற்பட்டது. வேத
ரக்ஷணத்தைவிடப் பெரிய சோஷல் ஸர்வீஸ் இல்லேன்னு எங்க மாதிரி
சில பேர் வேணா சொல்லலாமே தவிர, அதைப் பொதுவா லோகம்,
கவர்மென்ட், கோர்ட் ஒத்துக்காது. ஆனதுனால், ஒங்க ஆசையைப்
பூர்த்தி பண்ண முடியலியேன்னு எனக்கும் கஷ்டமாத்தான்
இருக்குன்னாலும் அப்படித்தான் சட்டம் கட்டுப்படுத்தறது.
நீங்க இத்தனை அபிமானமா நெனச்சதே வேதரக்ஷண ட்ரஸ்டுக்குப்
பணத்தைக் கொண்டு வந்து கொட்டும்! ஒங்க பணமும் ஒரு நல்ல
சோஷல் சர்வீஸ் ஆர்கனைஸேஷனுக்குப் போய்ச் சேந்து நல்லபடியா
பிரயோஜனமாகணும்னு ப்ரார்த்திச்சுக்கறேன்”- அவருக்கே உரித்தான
ஆழ்ந்த அநுதாபத்துடன் கூறி, அகம் குவித்துச் சிறிது நேரம்
பிரார்த்திக்கிறார்.

அடுத்து அவரது மொழியியல் ஞானம், பன்மொழிப் புலமை
ஆகியவற்றுக்கும் சான்று படைக்கிறார்.

” ‘ஸீப்ரே’-ன்னு சட்டப் பாயின்ட் சொன்னேனே, அதுக்கு ஸ்பெல்லிங்படி
உச்சரி்ப்புப் பாத்தா ‘ஸைப்ரஸ்’னு வரும். ஆனா அது ஃப்ரெஞ்ச்
வார்த்தையானதால, அந்த பாஷையோட லக்ஷணப்படி ஸ்பெல்லிங்
ஒரு தினுஸாவும், உச்சரிப்பு வேறே தினுஸாவும் இருக்கும். இந்த
வார்த்தை ஸ்பெல்லிங்படி ‘ஸைப்ரஸ்’ன்னு ஆகும்.ஆனாலும்
ஸைப்ரஸ் தீவுக்குப் போடற ஸ்பெல்லிங் இல்லை. அந்தத் தீவுக்கு,
C,Y,P,R,U,S-னு ஸ்பெல்லிங் போடறோம். ‘ஸீப்ரே’க்கு C,Y, அப்புறம்
ரெண்டு வார்த்தையை ஒண்ணா சேக்கறப்ப ஸந்தியிலே போடற
ஹைஃபன், ஹைஃபனுக்கு அப்பறம் P,R,E..E, தான் U இல்லே:
U போட்டா ஸைப்ரஸ் தீவுன்னு ஆயிடும்…E க்கு அப்புறம்
கடைசி எழுத்தா S-(CY-PRES). அந்த ‘S’ உச்சரிப்புல வராது.
‘ஸைலன்ட்’ ஆயிடும்.

ஃப்ரெஞ்ச் பாஷைல ‘ஸீ-ப்ரே-ன்னா ‘ரொம்பக் கிட்டே”னு அர்த்தம்.
ஒரு ட்ரஸ்ட் சொத்தை அதனோட லக்ஷ்யத்துக்கு ரொம்பவும்
கிட்டினதான லக்ஷ்யமுள்ள இன்னொரு ட்ரஸ்டுக்குத்தான்
மாத்தணும்னு தெரிவிக்கிறதால அந்த விதிக்கு அப்படிப் பேர்.”   

source::::www.periva.proboards.com

natarajan

Read more: http://periva.proboards.com/thread/455/knowledge-on-laws#ixzz2rfJrmrmS

” பொன் மாரி பொழிந்த கனகதாரா ஸ்தோத்ரம் ….”

காமாட்சி அம்மனுக்கு மேலே ஒரு காலத்தில் பொன்மயமாக இருந்த விமானம், தங்க ரேக்கெல்லாம் அழிந்து வெறும் செம்பாக இருந்தது.

அந்த கால கட்டத்தில் மடத்துக்கு வசதி போதாது. அன்பர்களும், பக்தர்களும் கொடுப்பதைவைத்து மடம் நடந்து கொண்டிருந்தது.பல நாட்கள் பிட்சா வந்தனத்துக்கு யார் வரப் போகிறார்கள் என்று எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பது கூட உண்டு. சந்நியாச தர்மப்படி அந்த பிட்சாவந்தனத்தை வைத்துத்தான் பெரியவாளுக்கு பிட்சையே நடக்கும்.

எனவே “விமானத்துக்கு தங்கரேக்கைப் பயன்படுத்தாமல் ஏன் வெறும் செம்பாக வைத்திருக்கிறீர்கள்?” என்று பெரியவா மானேஜரைக் கேட்ட போது, “பண வசதி போதாது” என்று அவர் தெரிவித்து விட்டார்.

பெரியவா ஆசாரியை வரவழைத்து எவ்வளவு பவுன் ஆகுமென்று கேட்டார். விமானமெல்லாம் கழற்றிக் கீழே வைக்கப்பட்டது. பார்த்துவிட்டு,ஆசாரி பல பவுன்கள் வேண்டும் என்றார். “அதற்கு எங்கே போவது?” என்ற கேள்விக்குறி பெரியவா முகத்தில். பெரியவாளோ, “பண்ண ஆசையிருக்கு,எப்படி என்றுதான் தெரியலை?” என்று சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார்.அந்த சமயம் மகாராஜபுரம் விஸ்வநாதய்யர், பெரியவாளை தரிசனம் பண்ண உள்ளே வந்தார்.பெரியவா கட்டளைப்படி தேவகானம் பொழிந்தார். பெரியவா அவரிடம், “எனக்கு காமாட்சி அம்மனின் விமானத்தை தங்க ரேக்கால் ஒளி வீசச் செய்யணும்னு மிகவும் ஆசையாக இருக்கிறது.இவர்களெல்லாம் அது முடியாத காரியம். பவுனுக்கு எங்கே போவது என்கிறார்கள். பெரிய குறையாக இருக்கிறது.

ஆனால்,உன் பாட்டைக் கேட்டதும் அந்தக் குறை தணிந்துவிட்டது. உனக்குக் கனகதாரா தோத்திரம் தெரியுமோ?” என்று கேட்டார்.

“சுமாராகத் தெரியும்” என்றார் விஸ்வநாதய்யர். அங்கே வந்திருந்த பெண்மணிகளில் சிலர்,”எனக்குத் தெரியும்” என்று முன் வந்தனர். எல்லோரும் சேர்ந்து கனகதாரா தோத்திரத்தை முழக்கினார்கள். அதைச் சொல்லி முடித்தார்களோ இல்லையோ ஒரு அதிசயம் நடந்தது.

அங்கேயிருந்த ஒரு தட்டில் அத்தனை பெண்களும் தங்கள் நகைநட்டுகளைக் கழட்டிப் போட்டனர். “ஆசார்யரது ஸ்லோகத்தை இன்றைக்குச் சொன்னாலும் பொன்மாரி பொழிகிறதே” என்று பெரியவர் புளகாங்கிதம் அடைந்தார். அதை அப்படியே ஆசாரியிடம் அள்ளிக் கொடுத்து ஐந்து நாட்களுக்குள் தங்க விமானம் பண்ணி எடுத்து வா, என்றார்.

அந்த பவுனை எடை போட்டுப் பார்த்தபோது ஆசாரி கேட்ட பவுனுக்கு ஒரு குந்துமணி கூடவுமில்லை, குறையவுமில்லை என்று அதிசயப்பட்டார் ஆசாரி.

சர்வ வல்லமை படைத்த மகானான பெரியவா ஒன்று நினைத்தால் அது நடக்காமல் போய்விடுமா என்ன? ஆறே நாளில் தங்க விமானம் வந்து,கும்பாபிஷேகமும் அமோகமாக நடந்தேறியது.

ஒரு ஏழைப் பெண்ணுக்காக அம்பாள்,அன்று பொன்மழை பொழிந்தாள். இன்று பல ஏழைப் பெண்மணிகள் மனதால் ஒன்றுபட்டு,அம்பாளுக்கு நாம் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்று விரும்பியது போல் அந்த நிகழ்ச்சி அமைந்தது.

source:::: http://www.periva.proboards.com

natarajan

Read more: http://www.periva.proboards.com/thread/6329/#ixzz2rNp5Zh9v

” பல்லவ கடிகாரம் பார்த்தாயா …? ” !!!

டாக்டர் தியாக. சத்தியமூர்த்தி, தமிழகத்தின் தலைசிறந்த தொல்லியல் ஆய்வாளர்களுள் ஒருவர். தமிழ்நாடு, கேரளம், கர்நாடகம், குஜராத், டெல்லி, ராஜஸ்தானம் என இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் தொல்லியல் ஆய்வுகளை நிகழ்த்தியவர். இந்தியத் தொல்பொருள் கள ஆய்வுத் துறை மூலம் இவர் ஆற்றிய பணிகள் குறிப்பிடத்தக்கன. தமிழகத்தில் ஆதிச்சநல்லூர், மகாபலிபுரம் போன்ற இடங்களில் இவர் செய்த ஆய்வுகள் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை.

அவர் சொல்கிறார்:

சிறு வயதிலிருந்தே அவரை தரிசித்திருக்கிறேன். தொல்லியலாளரான பின்னர் அவரைப் பார்க்கப் போனபோது, “நீ என்ன வேலை பார்க்கிறாய்?” என்று கேட்டார். அப்போது கோவில்கள் திட்டப்பணியில் தொல்லியல் துறையில் செய்யும் பணிபற்றிச் சொன்னேன். “நீ மகாபலிபுரம் போயிருக்கிறாயா? அங்கு என்ன பார்த்தாய்?” என்று கேட்டார். நான் பஞ்சபாண்டவர் ரதம், மகிஷாசுரமர்த்தினி என்றெல்லாம் சொன்னேன்.

“அங்கு பல்லவர்களுடைய கடிகாரம் ஒன்று இருக்கிறதே, அதைப் பார்த்திருக்கிறாயா?” என்று கேட்டார். ஏதோ விளையாட்டுக்குச் சொல்கிறார் என்று நினைத்து, “பல்லவா காலத்தில் ஏது பெரியவா கடிகாரம்?” என்று கேட்டேன். “இருக்கு. இருக்கு. நீ அடுத்தவாட்டி போறப்போ நல்லா பார்த்துட்டு வா!” என்றார்.

மறுமுறை போனபோது, “கடிகாரம் பார்த்தாயா?” என்று கேட்டார். “இல்லை பெரியவா, எனக்குத் தெரியவில்லை” என்றேன். “அர்ஜுனன் தவம் பார்த்தியா?” என்று கேட்டார். “பார்த்தேன்” என்றேன். “அந்த அர்ஜுனன் தபஸ் சிற்பத்திற்குக் கீழே நதி ஒன்று ஓடிக் கொண்டிருக்கும். சின்ன விஷ்ணு கோயில் ஒன்று இருக்கும். பக்கத்தில் ரிஷி ஒருவர் உட்காந்து கொண்டிருப்பார். கீழே அமர்ந்து சிலர் வேதம் சொல்லிக் கொண்டிருப்பார்கள். ஒருவர் ஆற்றில் நனைத்த துணியைப் பிழிந்து கொண்டிருப்பார். மற்றொருவர் நின்று கொண்டு மாத்யான்னிஹ வந்தனை செய்து கொண்டிருப்பார். (அதில் ஒருவர் இரண்டு கைகளையும் கோர்த்து விரலிடுக்கால் உச்சியிலிருக்கும் சூரியனைப் பார்க்கிறார்) பனிரெண்டு மணிக்கு இந்த விஷயம் நடந்தது என்பதைச் சிற்பி தெரிவிக்கிறார். அதைத்தான் ‘பல்லவ கடிகாரம்‘ என்று சொன்னேன்” என்று பெரியவர் சொன்னார்.

பெரியவரின் நுணுக்கமான பார்வையைக் கண்டு எனக்கு பிரமிப்பு ஏற்பட்டது.

——————————————————————————-

நாமும் அதைப் பார்த்து ரசித்து வியக்கலாமா. இதோ அந்த சிற்பத்தின் நிழற் படம்

source::::www.perivaproboards .com

natarajan

Read more: http://periva.proboards.com/thread/6348/#ixzz2rN6GL9Sw

“விடை காண முடியாத கேள்வி ” …


கும்பகோணத்தில் மடம் இருந்தபோது, ஒருநாள் பெரியவா ப்ரும்மசூத்ர பாஷ்ய பாடம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்.

ஒரு வித்வான் ஏதோ சந்தேகம் கேட்கவும், பெரியவா “பாமதி” யிலோ, “பரிமளத்தி”லோ இதுக்கு விஸ்தாரமா பதில் இருக்கு. அத படிச்சா போறும்………மடத்து லைப்ரரில அந்த புஸ்தகம் இருக்கா பாக்கலாம்” என்றார்.

லைப்ரரி பொறுப்பாளர், அதை யாரோ வித்வான் எடுத்துக்கொண்டு போயிருப்பதாக சொன்னார்.

அதே சமயம் தெருக்கோடியில் பேரீச்சம்பழக்காரன் குரல் கேட்டது.

“பழைய புஸ்தகத்தை போட்டுட்டு செலபேர் பேரீச்சம்பழம் வாங்கியிருப்பா……..ஒடனே போய் அவன்ட்ட இருக்கற அத்தனை புஸ்தகங்களையும் வெலைக்கு வாங்கிண்டு வா” என்று ஒரு தொண்டரை அனுப்பினார்.

ஒரு கட்டு புஸ்தகத்தோடு அவர் வந்தார். எல்லாம் அபூர்வமான சம்ஸ்க்ருத புஸ்தகங்கள்! பழுப்பேறின காகிதம்!

“சாஸ்த்ரிகளே! என்னென்ன புஸ்தகம் இருக்குன்னு பாருங்கோ!”

வரிசையாக படித்துக்கொண்டே வந்தார். ……….”பாமதி”யும், “பரிமள”மும் ” அதில் இருந்தன!

பாஷ்ய பாடம் நடக்கும் போது பேரீச்சம்பழக்காரன் வருவானேன்? இல்லாத புஸ்தகங்கள் விலைக்கு வாங்கின புஸ்தகங்கள் நடுவில் இருப்பானேன்?

விடை காண முடியாத கேள்வி!

source::::www.periva proboards.com

natarajan
Read more: http://periva.proboards.com/thread/6347/#ixzz2rMpXNFlB

” You Forgot Our Enmity and Came Home …” !!!

Enmity developed between two close relatives in a village on account of claims over property. The bitterness led to a case in the court. There was not the barest exchange of a civil word between the two. The defendant’s son was to be married. He brought the invitation and placed it before Periyaval.

Periyaval looked at the attendant nearby and said, “Ask him if he will visit all his relatives and invite them?”

“Yes…we will visit all the relatives to invite them…”

After a minute’s pause, Periyaval said, “Ask him if he will visit the plaintiff also”.

The gentleman hesitated for a while. “I thought that if I went there and was insulted, it would be very hurting”.

“No such thing will happen. Give him the invitation in person and tell him that he must attend the wedding”.

The defendant went to the complainant’s house in trepidation. he recalled Periyaval’s words. “It is not in our culture to disrespect visitors. Everyone is essentially good’.

The complainant never dreamt that his sworn enemy would visit him in his house. When he saw the defendant, he hugged him to his bosom.

“Welcome, welcome”, he said happily and accepted the invitation. “You forgot our enmity and came home to invite me! I shall certainly come to participate in the celebrations”, he assured his relative.

The gentleman who had gone to give the invitation had a sudden change of heart. “Such a good man’, he thought. “Why did I develop such enmity for him?”

“Brother”, he said, “Let us forget about the case and the courts. Let us settle the matter amicably”.

The two gentleman raised their hands in salutation in Periyaval’s direction.

source:::www.periva.proboards.com

natarajan
Read more: http://periva.proboards.com/thread/1162/enmity-desolved?ixzz2rEiZtYBa=undefined#ixzz2rMmXzJLP

” What is The Meaning Of ‘ Equipoise’ ? …”

Another interesting episode as narrated by SriMatam Balu mama.

”CAN YOU NOTICE ANY TRACES OF SADNESS/”

SriMatam, camp in Ilaiyaaththaankudi.

A Government officer, along with his friends( four or five) was proceeding to Ilaiyaththankudi. They were conversing among themselves. In between many topics, came that of Mahaswamikal.

” Periaval knows Samskrit well…”
“He also knows Tamizh, Telugu and Kannada..”
He knows only a few words in English; may have a little working knowledge..”
when we talk, if some English words pop up, He will understand..”

They reached the camp, and were waiting outside the room where Periava was staying.After ten minutes, Periava came out. surrounding Him were a lot of devotees, who were well versed in English, and Periava was talking to them.

“In every language, there are certain peculiar words. Such words can not be translated in other languages that easily. In ENGLISH language, there is a word called “EQUIPOISE”. Can you tell me the meaning of that word? ..”

Each one gave his own explanation but not one word could convey the exact meaning of that word.

Periava saw our Govt. officer and his friends and asked them if they knew.

Our Govt. officer sweated profusely. He tried to explain
something but failed in his attempt.

“EQUIPOISE” means “MENTAL EQUANIMITY”—-said Periava .
Every one was stunned!. He diverted the talk to some other topic. He didn’t give room for the others to feel bad..

After He walked some distance, HE stopped in the centre of the hall..

At some distance, an old lady was sitting, and with her eyes closed, was doing some Japam.

“How does that lady look?”—asked Periava.

” Very calm, quiet, and without any worries in her mind…” answered our friends.

“Do you know, who she is?”—asked Periava.

Nobody answered.

” There was a great writer, by name K.S.Venkataramani. He has written a lot of books.KANDAN, The Patriot, MURUGAN, The Tiller( I have read them too!) are all famous.In these novels the rural setting is very natural.

” He brought a French ‘Thathva Gnani’ by name Paul Brunton to Thiruvannamalai, and brought him to me also. He had a very good bonding with our ‘THATHVAM’

“This couple had a son. K.S.V. passed away. The son is in mental hospital.”

” She doesn’t have any friends, or relatives, no money, nothing, but mountains of sadness! Can you see any trace of those worries on her face?”

” That stage is called “EQUIPOISE”!

Where did Periava do M.A. in English?

“Vaak Dhevatha lives in His tongue!

source:::: http://www.periva.proboards.com

natarajan

Read more: http://periva.proboards.com/thread/2499/mahaperiava-dharsana-anubhavangal-3?ixzz2qpGXks5v=undefined#ixzz2qtVbPNmn

” அம்பாள் ‘படி’ அளப்பாள்” …. !!!


பெரியவாள் காசி யாத்திரை (1933) செல்லும் வழியில் ஒரு ஆந்திர குக்கிராமம் ஒன்றில் முகாமிட்டபோது ஸ்ரீ ஸி.எஸ்,விக்கு (விச்வநாதையர்) பொத்துக்கொண்டு வந்து விட்டதாம்.

“எடுத்துச் செலவழிப்பதற்கு நம் மடத்தில் என்ன கொட்டியா கிடக்கிறது? இந்தத் தரித்திரம் பிடித்த ஊரில் இத்தனை யானையையும்,ஒட்டையையும்,ஜனங்களையும் கட்டித் தீனி போடுவதென்றால் எப்படி?” என்கிற ரீதியில் பெரியவாள் காதுபடப் பொரிந்து தள்ளி விட்டாராம்.

பெரியவாள் அவரைக் கூப்பிட்டார். சாந்தமாக ” நீ ஏன் பதட்டப்படறே? நாம நல்ல காரியத்தை உத்தேசிச்சுப் பொறப்பட்டிருக்கோம்.நம்ப லக்ஷ்யம் நன்னாயிருந்தா அம்பாள் கை கொடுக்காமப் போவாளா? அவதானே எல்லாருக்கும் படியளக்கிறா? நமக்கும் நிறைய அளப்பா”என்றாராம்.

மறுநாள், விச்வநாதய்யரால் நம்பவே முடியவில்லை! அந்தக் கிராமத்தில் ஏதாவது திருவிழா நடந்ததா, அல்லது சந்தை கூடிற்றா, அல்லது இப்படி எதுவுமே
நடக்காமல் பெரியவாளின் சக்தி மட்டும்தான் வேலை செய்ததா என்று அவருக்குச் சொல்ல தெரியவில்லை.

ஆனால் சொல்லத் தெரிந்தது, மறுநாள் காலையிலிருந்து அந்த நிர்மாநுஷ்யக் குக்கிராமத்தில் புற்றீசலாகப் பக்தர்கள் பெரியவாளை வழிபட வந்து கொண்டேயிருந்ததுதான். வந்தது மட்டும் இல்லை.

அக்காலத்தில் வெள்ளி நாணயம் வழங்கி வந்ததல்லவா? வந்த பக்தர்கள் யாவரும் இப்படி நாணயங்களைக் கொண்டு வந்து கொட்டினார்கள். “நான் மடத்திலே இருந்திருக்கிற இந்த நாற்பது வருஷமா இதை (எஸ்,வி.என்னிடம் கூறியது சுமார் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு-கட்டுரை-1960-பின் பாதியில்) அந்த மாதிரி ஒத்தை ஒத்தை ரூபாயா வந்து குன்று மாதிரி குவிஞ்சதேயில்லை! மடத்து ஜாகையிலே எல்லாத்தையும் சேத்துக் குவிச்சு எண்ணிட்டுப் படியாலே எடுத்து எடுத்துச் சாக்கிலே போட்டுக் கட்டினோம்.

பெரியவாள்,”அம்பாள்,’படி’ அளப்பாள்’னு சொன்னேன். ஒனக்கு நம்பிக்கைப் படலை. இப்ப நீயே ‘படியாலே’ அளந்து அளந்து கொட்டறே, பாத்தியா?”ன்னா!

“பெரியவாளுக்குத் தெரியாதது எதுவும் இல்லை. பெரியவா செய்ய முடியாதது எதுவும் இல்லை. இருந்தாலும் ‘எங்களைக் கூட வெச்சுண்டு ஆட்டம் போட்டிருக்கா” என்று முடித்தார் விச்வநாதையர்
source:::: http://www.periva.proboards.com

natarajan
Read more: http://periva.proboards.com/thread/5902/#ixzz2qtSzm8HJ

படித்ததில் பிடித்தது …பணம் மட்டும் சந்தோஷம் கொடுக்காது …

அரசு ஊழியர் ஒருவர் பெரியவாளை நமஸ்கரித்து விட்டுத் தன் கஷ்டங்களையெல்லம் சாங்கோபாங்கமாக விவரித்தார். “பணம் இல்லாதவன் பிணம் என்பது சரியான வார்த்தை! கடன் வாங்கி குடித்தனம் பண்ண வேண்டியிருக்கு. இன்னும் கொஞ்சம் பணம் இருந்தால் சந்தோஷமாக இருப்பேன்”. “உன்னோட சம்சாரம் – குழந்தைகள் எல்லோரும் உன்கிட்ட பிரியமா இருக்காளா?” கேட்டார் பெரியவா “எல்லோருக்கும் என்னிடம் ரொம்பப் பிரியம். எனக்குத் தலைவலின்னா கூட தவிச்சுப் போயிடுவா…” என்றார் இவர். “சரி.. உட்காரு” அவரும் சற்றுத் தள்ளி ஓர் இடத்தில் அமர்ந்து கொண்டார். பத்து நிமிஷத்துக்குள் ஒரு பெரிய மனிதர் மனைவியுடன் வந்தார். பெரிய தோரணை. பழக்கூடை, புஷ்பக்கூடை சகிதம் வந்து பெரியவாளை நமஸ்கரித்து சொன்னார்: ”நான் ஏழையா இருந்தால் செளக்கியாமா இருப்பேன். பங்களா, கார் – எதுவும் நிம்மதியைக் கொடுக்கல்லே. எனக்குச் சக்கரை வியாதி. எந்த ஒரு நல்ல பொருளையும் வாயில் போட முடியல்லே… இரண்டு பையன்ளும் குட்டிச் சுவராகப் போய்விட்டார்கள். உலகத்திலுள்ள அத்தனை கெட்ட பழக்கமும் இருக்கிறது. நிறைய கடன். வயதான காலத்தில் நிம்மதி இல்லாமல் இருக்கின்றோம்” என்றார். இதையேல்லாம் அர்சு ஊழியர் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். தன்னுடைய வாழ்க்கையே மேல் என்று அவருக்கு தோன்றிவிட்டது. பெரியவாளுக்கு நமஸ்காரம் செய்துவிட்டு நிம்மதியாக சென்றார். இதற்க்குத்தான் உம்மாச்சி தாத்தா அவரை உட்கார வைத்தாரோ ??? பெரியவா…. “பணம் சந்தோஷத்தை கொடுக்காது என்பதற்க்கு இது ஒரு உதாரணம்” என்று கூறினார்கள் பெரியவா.

 source::::input from a friend of mine 

natarajan