environment

Why Every Indian Should Salute This Indian ?

NatarajanLeave a comment

Armstrong Pame‘It is very sad that many of us are yet to discover the Northeastern part of India. After having been to every state of India, people often refuse to believe that I am an Indian,’ says Armstrong Pame, the admirable IAS officer from Manipur who built a 100 km long road in a remote part of the hill state without government help.

The ‘People’s Road’, built with people’s help, connects his district to the rest of the state and further to Nagaland and Assam. Pame, 28, raised most of the funds for the project through Facebook and has been given the name ‘Miracle Man’ by the villagers for giving them their first motorable road.

Armstrong Pame shares his thoughts about India in Rediff.com’s continuing special series where various Indians speak about what they love most about our country.

Our freedom-fighters fought the good fight with zeal, enthusiasm and braveness to give to us that freedom which is the utmost need for any societal growth.

It is time to question ourselves: do we still have the same passion and the zeal within us?

If we do have it, it is time to look beyond me, myself, and I! We are here to live life, and not just to survive it, we live to create positive impacts around us each day.

Our nation is progressing well but not as good enough to show the growth story as one that is of equity, progress and benefit to one and all.

This freedom that we celebrate should be a celebration to help spread the message that each one of us is committed to imparting freedom to every citizen to pursue what their dreams and aspirations are.

Let every unborn child – boy or girl – be born in an India which will make the child grow to the fullest potential. Let there be no fear in our hearts, let’s take our country forward.

The greatest thing about India is its diversity and this is its worst too – because we are not able to fully channelise this to something positive, rather this has often been used as a dividing force.

It is also very sad that many of us are yet to discover the Northeastern part of India. After having been to every state of India, people often refuse to believe that I am an Indian.

The interior part of mainland India — be it central, northern or southern — doesn’t know this northeastern part of the country. They are terribly amazed to see that their fellow brethren can look so different!

I believe many places in the Northeast are not in any way less than some of the best tourist destination like Shimla, Mussoorie or elsewhere. Do come and see how good the Northeast is, and how simplistic and lovely your fellow citizens are.

We are eternally emotional wherever we are. The good thing about being emotional is that we are forever supportive of a good cause. The support and help received from every citizen across the globe is once again proof that we all have an undying spirit to support the good cause.

Maybe our country is the only place where one still believes in community, where family values reign over individual gains.

This tradition and culture of ours is truly the envy of others. If we are to strive towards living life to the fullest we are to only strengthen this bond.

Delhi is undoubtedly my favourite place in India. Having spent a good part of my youth there, and the best of my college days there. However, I am saddened every time I see news about Delhi: bad news always comes first.

Meeting old friends there has become very difficult, especially catching up with them late in the evenings has become even worse. The city is no longer safe. Why do we feel insecure in our own home? I wish to see India as a very safe place for everyone.

Let every Indian say — “Make me live life to the fullest, to be all that I can be so that I can help others be all that they can be”.

Armstrong PameArmstrong Pame is a 2009 batch Indian Administrative Officer and the first from the Zeme tribe of Nagaland. He is an alumnus of Delhi’s St Stephen’s College.

He was recently invited by Facebook at the headquarters in California to share with them how he used the social media site to raise funds for a noble project like the ‘People’s Road’.   

 

source ::::::Rediff.com

natarajan

Message For The Day…. Develop Bliss by Cultivating Love and Affection in your own Home First !!!

NatarajanLeave a comment

Intellectual scholarship is not very essential for a spiritual aspirant. Develop bliss not by merely mastering difficult scriptures but by cultivating love which begins in your very own home and family, and spreads to all creatures in the Universe. Put down the sharp edged weapon that seeks to analyse and chop the arguments of the opponent, cutting the other’s point of view to pieces. Take the delicacy of love and distribute it to one and all; win over recalcitrant hearts and give joy to all. That is the path of love, along which I shall lead you and guide you. God knows your name, your degrees, profession, status and past, and reveals Himself to you many times, only to satisfy you and give you a glimpse of His love, so that you can mix it with a little of your own and make your life joyful.

 

Sathya Sai Baba

படித்ததில் பிடித்தது … கடவுளைக் காண தேவைப்படும் கண்ணாடி !!!

NatarajanLeave a comment

ஒரு பெரியவர் அரசமரத்தின் கீழ் அமர்ந்து கடவுளைத் தியானித்துக் கொண்டிருந்தார். அங்கே ஒரு மாணவன் சென்றான். அம்மாணவன் மிடுக்கும், சொல் துடுக்கும் உடையவனாகக் காட்சியளித்தான். “ஐயா! பெரியவரே! ஏன் உட்கார்ந்து கொண்டே தூங்குகின்றீர்? சுகமாகப் படுத்து உறங்கும்” என்றான்.

“தம்பீ! நான் உறங்கவில்லை. கடவுளைத் தியானிக்கிறேன்.”

“ஓ! கடவுள் என்று ஒன்று உண்டா? ஐயா! நான் எம்.ஏ. படித்தவன். நான் மூடன் அல்லன். நூலறிவு படைத்தவன். கடவுள் கடவுள் என்று கூறுவது மூடத்தனம். கடவுளை நீர் கண்ணால் கண்டிருக்கின்றீரா?”

“தம்பீ, காண முயலுகின்றேன்.”

“கடவுளைக் கையால் தீண்டியிருக்கின்றீரா?”

“இல்லை.”

“கடவுள் மீது வீசும் மணத்தை மூக்கால் முகர்ந்திருக்கின்றீரா?”

“இல்லை.”

“ஐயா! என்ன இது மூட நம்பிக்கை? உம்மை அறிவற்றவர் என்று கூறுவதில் என்ன தடை? கடவுளைக் கண்ணால் கண்டீரில்லை, மூக்கால் முகர்ந்தீரில்லை; கையால் தொட்டீரில்லை; காதால் கேட்டீரில்லை; இல்லாதவொன்றை இருப்பதாகக் கற்பனை செய்துகொண்டு அரிய நேரத்தை வீணடிக்கிறீரே? உம்மைக் கண்டு நான் பரிதாபப் படுகிறேன். உமக்கு வயது முதிர்ந்தும் மதிநலம் முதிரவில்லையே? பாவம்! உம்போன்றவர்களைக் காட்சிச் சாலையில் வைக்க வேண்டும். கடவுள் என்றீரே? அது கறுப்பா, சிவப்பா?”

“அது சரி, தம்பீ! உன் சட்டைப் பையில் என்ன இருக்கின்றது?”

“தேன் பாட்டில்.”

“தேன் இனிக்குமா, கசக்குமா?’

“என்ன ஐயா! இதுகூட உமக்குத் தெரியாதா? சுத்த மக்குப் பிண்டமாக இருக்கின்றீர். உலகமெல்லாம் உணர்ந்த தேனை இனிக்குமா கசக்குமா என்று வினாவுகின்றீரே, உணவுப் பொருள்களிலேயே தேன் தலைமை பூண்டது. இது அருந்தேன். இதை அருந்தேன் என்று எவன் கூறுவான்? அதற்காக இருந்தேன் என்பான். தேன் தித்திக்கும். இதை எத்திக்கும் ஒப்புக் கொள்ளும்.”

“தம்பீ! தித்திக்கும் என்றனையே, அந்த இனிப்பு கறுப்பா, சிவப்பா! சற்று விளக்கமாக விளம்பு, நீ நல்ல அறிஞன்.”

மாணவன் திகைத்தான். தித்திப்பு என்ற ஒன்று கறுப்பா சிவப்பா என்றால், இந்தக் கேள்விக்கு என்ன விடை கூறுவது என்று திக்கித் திணறினான்.

“ஐயா! தேனின் இனிமையை எப்படி இயம்புவது? இதைக் கண்டவனுக்குத் தெரியாது! உண்டவனே உணர்வான்.”

பெரியவர் புன்முறுவல் பூத்தார். “அப்பா! இந்தப் பௌதிகப் பொருளாக, ஜடவஸ்துவாகவுள்ள தேனின் இனிமையையே உரைக்க முடியாது, உண்டவனே உணர்வான் என்கின்றனையே? ஞானப் பொருளாக, அநுபவவஸ்துவாக விளங்கும் இறைவனை அநுபவத்தால் தான் உணர்தல் வேண்டும்.

“தேனுக்குள் இன்பம் கறுப்போ? சிவப்போ?

வானுக்குள் ஈசனைத் தேடும் மதியிலீர்!

தேனுக்குள் இன்பம் செறிந்திருந்தாற் போல்

ஊனுக்குள் ஈசன் ஒளிந்திருந்தானே!”

என்கிறார் பரம ஞானியாகிய திருமூலர்.

மாணவன் வாய் சிறிது அடங்கியது. “பெரியவரே! எனக்குப் பசிக்கிறது. சாப்பிட்டு விட்டு வந்து உம்முடன் உரையாடுவேன்.”

“தம்பீ! சற்று நில். பசி என்றனையே, அதைக் கண்ணால் கண்டிருக்கின்றனையா?” “இல்லை.”

“என்ன தம்பீ! உன்னை அறிஞன் என்று நீயே கூறிக் கொள்கிறாய். பசியைக் கண்ணால் கண்டாயில்லை, மூக்கால் முகர்ந்தாயில்லை; கையால் தொட்டாயில்லை; அப்படியிருக்க அதை எப்படி நம்புவது? பசி பசி என்று உரைத்து உலகத்தை ஏமாற்றுகின்றாய். பசி என்று ஒன்று கிடையவே கிடையாது. இது சுத்தப்பொய். பசி என்று ஒன்று இருக்கிறது என்று கூறுபவன் முட்டாள். உனக்கு இப்போது புரிகின்றதா? பசி என்ற ஒன்று அநுபவப் பொருள். அது கண்ணால் காணக் கூடியதன்று. அதுபோல்தான் கடவுளும் அநுபவப் பொருள். அதைத் தவஞ் செய்து மெய்யுணர்வினால் உணர்தல் வேண்டும்.”

மாணவன் உடம்பு வேர்த்தது, தலை சுற்றியது. பெரியவர் கூறுவதில் உண்மை உள்ளது என்பதை உணர்ந்தான்.

“என் அறியாமையை உணர்கின்றேன். இருந்தாலும் ஒரு சந்தேகம், கடவுளைக் கண்ணால் காண முடியுமா?”

“உன் கேள்விக்குப் பதில் சொல்வதற்கு முன் ஒரு கேள்வி, தம்பீ! இந்த உடம்பை நீ கண்ணால் பார்க்கின்றாயா?”

“என்ன ஐயா! என்னைச் சுத்த மடையன் என்றா கருதுகின்றீர்? எனக்கென்ன கண் இல்லையா? இந்த உடம்பை எத்தனையோ காலமாகப் பார்த்து வருகிறேன்.” “தம்பீ! நான் உன்னை மூடன் என்று ஒருபோதும் கருதமாட்டேன். நீ அறிஞன்தான். ஆனால் அறிவில் விளக்கந்தான் இல்லை. கண் இருந்தால் மட்டும் போதாது. கண்ணில் ஒளியிருக்க வேண்டும். காது இருந்தால் மட்டும் போதுமா? காது ஒலி கேட்பதாக அமைய வேண்டும். அறிவு இருந்தால் மட்டும் போதாது. அதில் நுட்பமும் திட்பமும் அமைந்திருத்தல் வேண்டும். உடம்பை நீ பார்க்கின்றாய். இந்த உடம்பு முழுவதும் உனக்குத் தெரிகின்றதா?”

“ஆம். நன்றாகத் தெரிகின்றது.”

“அப்பா! அவசரப்படாதே. எல்லாம் தெரிகின்றதா?”

“என்ன ஐயா! தெரிகின்றது, தெரிகின்றது என்று எத்தனை முறை கூறுவது? எல்லாந்தான் தெரிகின்றது?”

“அப்பா! எல்லா அங்கங்களும் தெரிகின்றனவா?”

“ஆம்! தெரிகின்றன.”

“முழுவதும் தெரிகின்றதா?”

அவன் சற்று எரிச்சலுடன் உரத்த குரலில் “முழுவதும் தெரிகின்றது” என்றான். “தம்பீ! உடம்பின் பின்புறம் தெரிகின்றதா?”

மாணவன் விழித்தான்.

“ஐயா! பின்புறம் தெரியவில்லை.”

“என்ன தம்பீ! முதலில் தெரிகின்றது தெரிகின்றது என்று பன்முறை பகர்ந்தாய். பின்னே பின்புறம் தெரியவில்லை என்கின்றாய். நல்லது, முன்புறம் முழுவதுமாவது தெரிகின்றதா?” “முன்புறம் முழுவதும் தெரிகின்றதே.”

“அப்பா! அவசரங்கூடாது. முன்புறம் எல்லாப் பகுதிகளையும் காண்கின்றனையோ? நிதானித்துக் கூறு….”

“எல்லாப் பகுதிகளையும் காண்கின்றேன். எல்லாம் தெரிகின்றது.”

“தம்பீ! இன்னும் ஒருமுறை சொல். எல்லாம் தெரிகின்றதா? நன்கு சிந்தனை செய்து சொல்.”

“ஆம்! நன்றாகச் சிந்தித்தே சொல்கின்றேன். முன்புறம் எல்லாம் தெரிகின்றது.”

“தம்பீ! முன்புறத்தின் முக்கியமான முகம் தெரிகின்றா?

மாணவன் துணுக்குற்றான். நெருப்பை மிதித்தவன் போல் துள்ளினான். தன் அறியாமையை உன்னி உன்னி வருந்தலானான்.

தணிந்த குரலில் பணிந்த உடம்புடன், “ஐயனே! முகம் தெரியவில்லை!” என்றான்.

“குழந்தாய்! இந்த ஊன உடம்பில் பின்புறம் முழுதும் தெரியவில்லை. முகம் தெரியவில்லை. நீ இந்த உடம்பில் சிறிதுதான் கண்டனை. கண்டேன் கண்டேன் என்று பிதற்றுகின்றாய். அன்பனே! இந்த உடம்பு முழுவதும் தெரிய வேண்டுமானால் என்ன செய்ய வேண்டும், சொல்.”

“ஐயனே! இருநிலைக் கண்ணாடிகளின் இடையே நின்றால் உடம்பு இருபுறங்களும் தெரியும்.”

“தம்பீ! இந்த ஊன் உடம்பை முழுவதும் காண்பதற்கு இருநிலைக் கண்ணாடிகள் தேவைப்படுவதுபோல், ஞானமே வடிவாய் உள்ள கடவுளைக் காண்பதற்கும் இரு கண்ணாடிகள் வேண்டும்.”

“ஐயனே! அந்தக் கண்ணாடிகள் எந்தக் கடையில் விற்கின்றன? சொல்லுங்கள். இப்போதே வாங்கி வருகின்றேன். பெல்ஜியத்தில் செய்த கண்ணாடியா?”

“அப்பனே! அவை பெல்ஜியத்தில் செய்ததன்று. வேதாகமத்தில் விளைந்தவை. ஞானமூர்த்தியைக் காண இருநிலைக் கண்ணாடிகள் வேண்டும். ஒரு கண்ணாடி திருவருள், மற்றொன்று குருவருள். இந்தத் திருவருள் குருவருள் என்ற இரு கண்ணாடிகளின் துணையால் ஞானமே வடிவான இறைவனைக் காணலாம்.

“தம்பீ! திருவருள் எங்கும் நிறைந்திருப்பினும் அதனை குருவருள் மூலமே பெற வேண்டும். திருவருளும் குருவருளும் இறைவனைக் காண இன்றியமையாதவை.”

source:::: Dinamani  Tamil Daily…. Extract  from  Discourse of Thirumuruga Kripananda variar

natarajan

” உங்கள் செல் போன் நம்பர் என்ன என்று மறந்து விட்டால் ” !!!

Natarajan1 Comment

செல்போன் வருவதற்கு முன்பு, பொதுவாக ஒருவர் அவருக்கு நெருங்கியவர்களின் தொலைபேசி எண்ணை நினைவில் வைத்திருப்பார். அவ்வாறு ஒருவருக்கு ஒரு சிலரது தொலைபேசி எண்களாவது நினைவில் இருக்கும்.

ஆனால், எப்போது லேன்ட் லைன் போன்களை கைவிட்டு நாம் செல்பேசிக்கு மாறினோமோ அப்போது விரல் நுனியில் இருந்த போன் எண்கள் எல்லாம் செல்போன் கீ பேர்ட் நுனிக்கு சென்றுவிட்டது.

இதனால், தற்போது பெரும்பாலானோர் செல்போன் எண்களை நினைவில் வைத்துக் கொள்வதே இல்லை. சரி இதனால் என்ன? எப்போதும் செல்போனை கையிலேயே தானே வைத்திருக்கிறோம், தேவையானவர்களின் எண்ணை போனில் பார்த்துக் கொண்டால் போகிறது என்று சொல்வது எங்களுக்குக் கேட்கிறது.

சரி மற்றவர்களின் செல்போன் எண்ணை மறந்துவிட்டால் செல்பேசியில் பார்த்துக் கொள்ளலாம். திடிரென ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் உங்கள் செல்போன் எண்ணே உங்களுக்கு மறந்துவிட்டால்…

அது எப்படி மறக்கும் என்று கேட்காமல்.. மறந்துவிட்டால் என்ன செய்வீர்கள் என்று யோசியுங்கள். சிரமமே இல்லை. ஒவ்வொரு செல்போன் சேவையும், உங்களது செல்போன் எண்ணை அறிந்து கொள்ள வசதி செய்துள்ளது.

அதனை அறிந்து கொள்ள…

உங்கள செல்பேசி எண் திரையில் தோன்ற அழுத்துங்கள்…

Idea சேவையைப் பயன்படுத்துபவர்கள் *1#

Bsnl சேவையைப் பயன்படுத்துபவர்கள் *888#

Aircel சேவையைப் பயன்படுத்துபவர்கள் *131#

Videocon சேவையைப் பயன்படுத்துபவர்கள் *1#

Airtel சேவையைப் பயன்படுத்துபவர்கள் *121*9#

Reliance சேவையைப் பயன்படுத்துபவர்கள் *1#

Virgin Mobile சேவையைப் பயன்படுத்துபவர்கள் *1#

Vodafone சேவையைப் பயன்படுத்துபவர்கள் *131*0#

Tata DoComo சேவையைப் பயன்படுத்துபவர்கள் *

 

source:::::Dinamani….TamilDaily

natarajan

A Rabbit in The Cage Of Tiger !!!!

NatarajanLeave a comment

You might think that tiger cubs would be hard-wired to go after their prey aggressively from an early age.

But when these wild-beasts-in-training were presented with a juicy rabbit, their predatory instincts seemed to fail them.

The white rabbit simply jumped around their enclosure, eluding their grasping paws as it outpaced them.
Nervous: These tiger cubs seem not to know what to do when confronted with a rabbit

 

Escape: The rabbit's leaping abilities apparently enabled it to avoid a grisly fate

 

The charming scenes took place at Qingdao Forestry Zoo in Shandong province in northern China.

Zookeepers there put the rabbit in with the tiger and leopard cubs when they reached the age of two months.

They hoped to test how well developed the big cats’ wild instincts were by seeing if they would be able to hunt down the rabbit.

However, the intended prey was apparently able to escape the fierce animals’ attention.

Athletic: The rabbit's canny escape attempt seemed to outpace this leopard on the prowl

Success? One leopard cub got his teeth on the rabbit - but only managed to chomp on its ear

 

Stand-off: The tiger apparently tried intimidating the rabbit by giving it the hairdryer treatment

The tiny tigers even seemed to shy away from the rabbit, though it was only a quarter of its size.

Photographs of the chase show that the worst any of the predators was able to do was to grab hold of one of the rabbit’s ears.

The scene was presided over by a mother tiger, separated from the youngsters in another cage.

 

Playful: The big cats toyed with the rabbit but were not pictured going in for the kill

 

Disapproving: The mother tiger would have had no problems catching and eating the white rabbit

source:::::mailonline.com Uk

natarajan

 

Ganapathi Darshan !!!

NatarajanLeave a comment

Readers' PHOTOS: Ganpati from Girgaum to Germany

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ganpati decoration at his home in San Jose, California.    Photo by Satish ..

 

Here’s four-year-old Ditya‘s rendition of the Lord Ganesha. Photo sent by Satish 

San Jose California

 

Sanjay Garothaya sent this photo of the Ganpati at his residence in Singapore. 

 

Sridhar Balakrishnan sent this photo of the Lord installed at the Maha Ganpati Temple in Arizona, United States.  

 

Kedar Kolharkar sent this photo of the Ganpati at his residence in Bayrueth, Germany.

 

 

A reader sent us this photo from Dubai.  

 

Lalbaugcha Raja

Lalbaugcha Raja

Where: Lalbaug, Mumbai

Famous for: It is known to fulfil your wishes

The history: In 1932, a temporary but prime market place in the Peru Chawl area of Lalbaug was shut down by the government. The fishermen and vendors who lost their livelihood decided to pray to Ganesha to help them with a permanent place to do business. Thanks to the efforts of a few councillors in the area, a new market was constructed in the same place 

In celebration, the localites formed the Sarvajanik Ganeshotsav Mandal in Lalbaug in 1934.

Since Ganesha fulfilled the wish (navas) of the fishermen and vendors, the Lalbaug Ganpati also came to be known as ‘the wish-fulfilling one.’

The first Ganesh idol was incepted on September 12, 1934. Since then, the mandal is thronged with visitors throughout the 10 days of the festival.  

 

Girgaoncha Raja

Where: Girgaon, Mumbai

Famous for: It’s the tallest, eco-friendly idol made of clay

The history: In 1928, Ramchandra Tendulkar, who was the Mandal’s treasurer at that time, started the Ganesh Utsav in the Nikadvari Lane. The speciality of the Ganesh idol at Girgaon is that it is one of the few idols in the state that is made out of clay.

Unlike the regular idols which are made out of Plaster of Paris, the Girgaoncha Raja is made of Shadu clay, a special type of clay which is imported from West Bengal and is also used to make Durga idols for the Durga pooja.

Another tradition here is that since the last 85 years, the Patkar family is in charge of making the idols, which are peculiarly over 20 feet in height every year. 

 

Mumbaicha Raja

Where: Ganesh Galli, Mumbai

Famous for: Oldest Ganesh pandal in the city

The history: One of the oldest known Ganesh pandals in the state, the Lalbaug Sarvajanik Utsav Mandal, Ganesh Galli started the festival in 1928 to inspire people to fight for their rights in the pre-independence era. Throughout the 10 days of the festival, after the evening pooja, the organisers would host plays like the Ramayana and Mahabharata and screen regional movies to raise awareness about India’s rich culture and various art forms. 

In the year 1977, the pandal entered its 50th year and to celebrate the occasion, erected a 22 ft idol, which went on to become the first biggest Ganesh idol in the whole of Maharashtra. While the record was subsequently broken by Khetwadicha Raja in the year 2000, the organisers have ensured to keep the idol well over 20 ft since then. This is despite the BMC issuing a warning to restrict the height of idols to 18 feet. 

 

Khetwadicha Ganraj

Where: Lane 12, Khetwadi, Mumbai

Famous for: They made the tallest ever Ganesh idol in Maharashtra

The history: When the Khetwadi Mandal was incepted in 1959, it had humble beginnings. However, in 1984, the members of the Mandal started collecting one rupee coins as donation towards their dream of making the largest Ganpati in the state.

With each passing year, the height of the Ganesh idol rose from 28 to 35 feet high. In the year 2000, the Khetwadi Mandal fulfilled their long cherished dream and created history. They made the highest idol of Ganesha — a whopping 40 feet high statue replete in Parshuram Avtar, which is claimed to be the highest idol of Ganesh in the Indian history. 

Since then, there has been no looking back for them.

 

GSB Samaj Ganeshotsav

Where: Ram Mandir, Wadala

Famous for: Adorned in a 22 karat gold-plated throne and precious jewels, it’s the richest Ganesh idol in the city

The history: The Goud Saraswat Brahmin Samaj started the festival in 1955 with the sole aim of uniting the Goud Saraswat Brahmin community in Mumbai. Over the years, it is said to have answered the prayers of lakhs of people from different communities which went on to attract visitors from various parts of Mumbai. While some of them rewarded in cash, others donated gold and coins to the deity. In the year 2011, the GSB Samaj sought an insurance cover of Rs 222 crore for the idol. Needless to say, the GSB Samaj Ganesha is known to be the richest deity in the city.

 

Bhandarkarcha Raja

Where: Bhandarkar Road, Matunga East, Mumbai

Famous for: Provides food to over 20,000 people through the festival

The history: In 1962, a few residents from Bhandarkar Road area came together to start the festival and promote a social cause. Unlike the other Ganesh pandals which collect money from locals and residents for the festival, the Bhandarkar Road Sarvajanik Seva Samiti works in peculiar way.

“We don’t go door to door collecting money. Whatever money comes through donations is used to make the idol. Even the jewels and throne are not owned by the mandal. There are some noble people who have agreed to contribute to it. After the festival, they take it with them and provide it again the following year,” informs Rajendra Verma, a committee member who has taken leave from work to look into the arrangements.   

 

Andhericha Raja

Where: Andheri, Mumbai

Famous for: Besides fulfilling people’s wishes, the pandal is known to replicate larger-than-life themes every year

The history: About 47 years ago, a few factory workers had moved from Lalbaug area of Mumbai to settle in the western area of Andheri, Mumbai next to their respective factories — the Golden Tobacco Company, Tata Special Steel and Excel Industries Ltd.

These people, missed visiting and celebrating the Ganesh festival in Lalbaug and hence started the Azad Nagar Sarvajanik Utsav Samitee in 1966 with the festive aim in mind.

Over the years, it has replicated various themes in its pandal which include famous temples like the Akshardham, Somnath, Mangueshi and Saras Baug.  

 

source:::::Rediff.com

natarajan

Message For The Day….” you cannot reach the Peak in just one jump ” !!!

NatarajanLeave a comment

One cannot give adult food to a baby – you have to adjust the food to the needs and the digestive abilities of the child and gradually let the tastes develop with age. So too, you cannot reach the peak, in just one jump! It takes persistent effort and gradual progress to get to the top, is it not? Realize that it is a very hard job to negate the evidence of the senses. You can and must overcome the tendencies that have grown within you from hundreds of births. The truth that the world is an illusion and is a manifestation of the Divine is clear to a few, who have reached their destination. If you are an aspirant, until that realization hits you, you must persist in your path, patiently, with hope and sincere effort.

 

Sathya Sai Baba

 

Significance of Number 108 !!!

NatarajanLeave a comment

When we see number of beads in vara mala/vrata mala, number of names of God and Goddess, I always wondered there should be some prominence for 108 which I do not know. Why do we give so much importance to 108 in Hinduism? Why 108 is so sacred for Hindus? Here is a brief explanation of the use and importance of this number:
The diameter of the Sun is 108 times the diameter of the Earth.
The distance from the Sun to the Earth is 108 times the diameter of the Sun.
The average distance of the Moon from the Earth is 108 times the diameter of the Moon.
In Ayurveda, there are 108 “Marma” points that are vital for giving life to living beings.
The powerful Sri Chakra yantra intersects in 54 points each with a masculine and feminine quality, totalling to 108
In Indian astrology we have 12 houses and 9 plants. 12 times 9 equals to 108.
In Tantra, it is estimated that every day we breathe 21,600 times out of which 10,800 are solar energy and 10, 800 are lunar energy. Multiplying 108 X 100 is 10,800.
The famous saint Bharata wrote “The Natya Shastra” which has 108 karanas (Movement of hand and feet)
There are 54 letters in Sanskrit each can be mentioned as masculine (Shiva) and feminine (Shakti) aspect, totalling to 108.
There are 108 Puranas and 108 Upanishads.
9 times 12: Both of these numbers have been said to have spiritual significance in many traditions. 9 times 12 is 108. Also, 1 plus 8 equals 9. That 9 times 12 equals 108.
Powers of 1, 2, and 3 in math: 1 to 1st power=1; 2 to 2nd power=4 (2×2); 3 to 3rd power=27 (3x3x3). 1x4x27=108
Harshad number: 108 is a Harshad number, which is an integer divisible by the sum of its digits (Harshad is from Sanskrit, and means “great joy”)
Desires:
There are said to be 108 earthly desires in mortals.
Lies:
There are said to be 108 lies that humans tell.
Delusions: There are said to be 108 human delusions or forms of ignorance.
Heart Chakra:
The chakras are the intersections of energy lines, and there are said to be a total of 108 energy lines converging to form the heart chakra. One of them, sushumna leads to the crown chakra, and is said to be the path to Self-realization.
Pranayama:
If one is able to be so calm in meditation as to have only 108 breaths in a day, enlightenment will come.
Sri Yantra:
On the Sri Yantra there are marmas where three lines intersect, and there are 54 such intersections. Each intersection has masculine and feminine, shiva and shakti qualities. 54 times 2 equal 108. Thus, there are 108 points that define the Sri Yantra as well as the human body.
Pentagon:
The angle formed by two adjacent lines in a pentagon equals 108 degrees.
Time:
Some say there are 108 feelings, with 36 related to the past, 36 related to the present, and 36 related to the future.
Astrology:
There are 12 constellations, and 9 arc segments called namshas or chandrakalas. 9 times 12 equal 108. Chandra is moon, and kalas are the divisions within a whole.
River Ganga:
The sacred River Ganga spans a longitude of 12 degrees (79 to 91), and latitude of 9 degrees (22 to 31). 12 times 9 equal 108.
Gopis of Krishna:
There were said to be 108 gopis or maid servants of Krishna.
1, 0, and 8:
Some say that 1 stands for God or higher Truth, 0 stands for emptiness or completeness in spiritual practice, and 8 stands for infinity or eternity.
Silver and the moon:
In astrology, the metal silver is said to represent the moon. The atomic weight of silver is 108.
Numerical scale:
The 1 of 108, and the 8 of 108, when added together equals 9, which is the number of the numerical scale, i.e. 1, 2, 3 … 10, etc., where 0 is not a number.
Meditations:
Some say there are 108 styles of meditation.
Paths to God: Some suggest that there are 108 paths to God.
Jain:
In the Jain religion, 108 are the combined virtues of five categories of holy ones, including 12, 8, 36, 25, and 27 virtues respectively.
Sikh:
The Sikh tradition has a mala of 108 knots tied in a string of wool, rather than beads.
Buddhism:
Some Buddhists carve 108 small Buddhas on a walnut for good luck. Some ring a bell 108 times to celebrate a new year. There are said to be 108 virtues to cultivate and 108 defilements to avoid.
Chinese:
The Chinese Buddhists and Taoists use a 108 bead mala, which is called su-chu, and has three dividing beads, so the mala is divided into three parts of 36 each. Chinese astrology says that there are 108 sacred stars.
Stages of the soul:
Said that Atman, the human soul or center goes through 108 stages on the journey.
Meru:
This is a larger bead, not part of the 108. It is not tied in the sequence of the other beads. It is the guiding bead, the one that marks the beginning and end of the mala.
Praiseworthy souls:
There are 108 qualities of praiseworthy souls.
Japan:
In Japan, at the end of the year, a bell is chimed 108 times to finish the old year and welcome the new one. Each ring represents one of 108 earthly temptations a person must overcome to achieve nirvana.
108 signifies the wholeness of the divinity, perfect totality.
So, let us follow what our ancestors told us to do.

source::::: unknown…. input from a friend of mine….

natarajan

ஐங்கரனின் ஆறு படை வீடு !!!

NatarajanLeave a comment


ஆனைமுகத்தான் விநாயகருக்குரிய ஆறுபடைவீட்டுக் கோவில்கள் இருக்கின்றன. முதல் படைவீடு திருவண்ணாமலை. கார்த்திகை தீபத்திருவிழாவிற்கு பெயர் பெற்ற இங்கு, “அல்லம் போக்கும் விநாயகர்’ வீற்றிருக்கிறார். வணங்குபவர்களின் அல்லலைக் களைவதில் இவர் நிகரற்றவராகத் திகழ்கிறார்.இரண்டாம் படைவீடாக இருப்பது விருத்தாச்சலம் விருத்தகிரீஸ்வரர் கோவில். காசிக்குச் சமமாகத் திகழும் இக்கோவிலில் “ஆழத்துப்பிள்ளையார்’ என்ற பெயரில் இவர் காட்சி தருகிறார். பெயருக்கேற்ப பள்ளத்திற்குள் படியிறங்கி இவரைத் தரிசனம் செய்ய வேண்டும். (காளஹஸ்தியிலும் இவ்வாறு ஒரு சந்நிதி உள்ளது) தனியாக கொடிமரம் இவருக்கு அமைந்திருப்பதும் தனிச்சிறப்பு. இவரை வழிபாடு செய்தபின் படியேறி மேலேறுவது போல், வாழ்வில் மேன்மைகளைத் தந்தருள்பவர் இப்பெருமான்.

வள்ளலாக விளங்குகிறார்:மூன்றாவது படைவீடு திருக்கடையூர் அபிராமி கோவில். இங்கு “கள்ளவாரணப்பிள்ளையார்’ என்ற திருநாமம் கொண்டுள் ளார். இவரை வழிபடுவோர் நீண்ட ஆயுளும், ஆரோக்கியமும் பெற்று மகிழ்வர். அபிராமிப்பட்டர் அந்தாதியில் இவரைப் போற்றி வணங்குகிறார்.மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோவிலில், சித்தி விநாயகராக தன்னை நாடி வருபவர்களுக்கு வாழ்வில் சித்தியை (வெற்றியை) அருளும் வள்ளலாக விளங்குகிறார். அம்மன் சன்னதிக்கு செல்லும் வழியிலுள்ள ஊஞ்சல் மண்டபம் அருகில் இவர் உள்ளார். “மூர்த்தி சிறிதானாலும் கீர்த்தி பெரிது’ என்பதற்கேற்ப, அளவில் சிறியவர் என்றாலும், சக்தி வாய்ந்தவராக உள்ளார். (பிற்காலத்தில் முக்குறுணிப் பிள்ளையார் சன்னிதி உருவானதும் இவரது சந்நிதியில் வழிபாடு குறைந்து விட்டது) மாணிக்கவாசகர், பாண்டியநாட்டு படைக்காக குதிரைவாங்கச் செல்லும் போது இவரை வழிபாடு செய்துவிட்டே கிளம்பினார்.

ஐந்தாம் படைவீடாக பிள்ளையார்பட்டி கற்பக விநாயகர் சிறப்பிடம் பெறுகிறார். சிவலிங்கத்தை வலக்கையில் தாங்கி, சிவபூஜை செய்யும் நிலையில் இப்பெருமான் கேட்ட வரம் தரும் கற்பகவிருட்சமாகத் திகழ்கிறார். ஆறாம் படைவீடு பொல்லாப் பிள்ளையார் கோவில் கொண்டிருக்கும் திருநாரையூர் (கடலூர் மாவட்டம்)ஆகும். பொள்ளுதல் என்றால் செதுக்குதல் என்பது பொருள். உளியால் செதுக்கப்படாமல் தானாகத் தோன்றிய சுயம்பு மூர்த்தியாவார். காலப்போக்கில் இப்பெயர் மருவி பொல்லாப்பிள்ளையார் என்று மாறிவிட்டது.

 

source :::::Dinamalar Tamil Daily

natarajan

Mahaperiavar….Architect of Architects !!!

NatarajanLeave a comment

 

Author: Shri N.Subramaniam, B.E., M.Sc., (Engg..), M.I.E., M.I.C.I – Chennai
Source: Moments of a lifetime

(The following episode was narrated by Engineer Mani concerning the renowned architect Sri R.R.Sharma – the first Indian to acquire his degree in architecture from the London School of Architecture, in those days – whom he accompanied when calling upon the Mahaswami)

The renowned architect, known for his vast knowledge in his field went to see the Mahaswami on being called on some work. The work that lay ahead was quite simple. The figures of Adi Sankara and his four disciples had to be installed in Rameshwaram at a height, in such a way that they could be seen without any obstruction when viewed from Agni Theertham. The angle of elevation for the height of the structure on which the figures had to be installed had to be decided. The architect was a little taken aback and felt slighted that he had been called for a matter as insignificant as this. Meanwhile, as he looked at Mahaswami, several thoughts passed through His mind. ‘People talk so much about the Sanakaracharya. But he looks so non-descript and puny, and seems nothing extraordinary. Is he at all as knowledgeable as it is generally believed?”

As for the Mahaswami, in His own leisurely manner, He began to converse with the architect. He asked Sri Sharma the names by which the various measurements were signified. The architect for his part replied with words like ‘foot’, ‘yard’, ‘mile’ and so on.

Some time passed. His Holiness showed the measurements from the tip of His middle finger to that of the forearm and asked the architect what it was called. The architect shot back the reply that it was called ‘muzham’ (or yard) in Tamil. Some time passed. Now His Holiness stretched his fingers and pointing to the distance between the tip of the thumb and the tip of the little finger asked the architect by what term it was described. Without a moment’s hesitation, the architect replied that it was known as ‘jaan’ in Tamil.

The architect was amused and wondered why His Holiness was questioning him thus, making him name the basic measurements. But more was yet to come!

A short while later, His Holiness stretched His thumb and His forefinger and looked at the architect questioningly as if to ask if there was any such measurement and if it was in use, what it was called.

The architect was taken aback and had no answer to give. Nor could he say definitely that no such measurement existed because he was not sure whether it did nor not. Minutes passed and only silence reigned. Then answering the question Himself, His Holiness said, “It is known as ‘coopay’, isn’t it?”

In those days, the only train from Rameshwaram to Chennai was the Boat Mail. The architect boarded the train that night in a state of restlessness for he had to ascertain the matter to himself!

On reaching his place the next morning, the first thing he did was to search the Dictionary of Architect terms and lo and behold! There it was, ‘coopay’, which signified the space between the tip of the thumb and the tip of the forefinger!

The architect telephoned his friend Mani, the engineer, and said “Mani! That Samiyar of yours…., my salutations to him!!

Jaya Jaya Shankara, Hara Hara Shankara!

source:::::www.periva.proboards.com

natarajan

Read more: http://periva.proboards.com/thread/4966/mahaswami-architect-architects?ixzz2e4nRJVtL=undefined#ixzz2eNB7Mpcl