|
Every being is suffused with love. It is only for our convenience, for our pleasure, and our own selfish purposes that we develop certain worldly relationships. Give up selfishness and strive for self-realisation. You must enquire into yourself, “Who am I? Body, mind, intellect, chittha(memories) or ahamkara (ego)?” You are none of these. You are yourself – “I am I.” Recognise this truth. One must render selfless service. The fruit of all actions must then be sacrificed. Only a person, who denounces the fruits of all actions, deserves to be called a Yogi (renunciant). A Yogi is not one who merely sits under a tree, closes one’s eyes and meditates. Real sacrifice involves giving up your desires. Do not be narrow-minded. If you are inflicted with narrow-mindedness your whole life will become narrow. Develop broad-mindedness and cultivate selfless love.
|
sai baba
Message For the Day…” Never Befriend a Bad Personality …”
The goal of celebrating the Dasara festival is to control the ten senses. Legend says that Goddess Chamundi killed the demon Mahisha during this occasion. The inner meaning of this story is that, under no circumstances, associate yourselves with demonic qualities. Always be in good company. If you join bad company, you will also become evil. Hence, never befriend a bad person. The moment you come across such people, just say ‘goodbye’ and move on. You need not develop hatred towards them. Whomever you come across, consider them as embodiments of Divinity and salute them. Even when you come across people who hate you, offer your salutations (pranams) to them and ask them, “How are you brother?” Then they too will respond in the same manner. A human being is one who is endowed with human values and also exhibits them. Always speak truth and observe righteousness (Dharma). Be peaceful. Be happy and blissful.
Message For the Day…” Only Truth Is Eternal and is Beyond Past , Present and Future…”
You are wasting your precious time thinking that all that you see in this objective world is true. No! None of these objects is real. Truth is eternal and is beyond the three periods of time – past, present and future. That Truth is Divinity. God is only one, now and forever. How foolish it is to think that the worldly vision which is subject to change from time to time is real. You are a student today. Tomorrow you will become an officer in an Organization and few years later you will be a retired officer. Then, which is true? Is it the life as a student or as an officer or as a retired official? Thus, all that you see in this objective world and all the relationships between individuals are only temporary, never real and permanent. Divinity is not like that. Recognise the Truth that the Divine is omnipresent – yesterday, today and tomorrow.
Message for the Day…” Consider Yourself as The Master of the Senses…Your Action will be Positive …”
Do not see, speak or hear what is evil. You must only see what is good, hear and speak what is sacred. These may seem simple maxims but are full of profound significance. Constantly discriminate between negative and positive actions. All bad and unwholesome actions are negative in character, eschew them altogether. Your mind must be filled with good thoughts, your hearts should be filled with compassion, and your hands must be engaged in selfless service. You will be caught up in negative behavior, as long as you identify yourself with the body. The moment you consider yourself as the master of the senses, your actions will be positive. Mastery of the senses leads to liberation. Liberation is not something to be achieved after life. Striving for liberation must start early in life and proceed continuously, until you are free from the bondage to the senses. Carry on all duties without attachment to the fruits thereof.
Message For the Day…”Train Your Sense Organs Only to Perceive Sacred Things…”
In the drama of life, some act on the basis that nothing belongs to them and that, whatever words one utters or whatever action one does, all belong to God and nothing is their own. They play their role in this spirit, ascribing nothing to oneself. The other category are those that are like the actors who are conscious of the role they are playing and do not forget their individuality in their actions. They do not consider themselves as merely acting a part but as the doer. The difference between the two is that while the former realises the temporary nature of the part being played and is not attached to the things connected with the role, the other develops attachment to the role and does not wish to part with things connected with the role. Presently, most people suffer from the possessive attitude. The reason is the failure to use the senses properly and enslavement to the desires prompted by them. Train your sense organs only to perceive sacred things and abstain from indiscriminate enjoyment.
Message For the Day…” Realise that Every Human Birth is a Manifestation of Divine Will …”
|
The whole world is a stage and every individual is an actor. The Divine Lord is the Director of the Cosmic Drama. The primary goal of every actor doing a particular role is to carry out their duty, setting aside their individuality. In a school drama, a boy may play the role of a director. While acting, he must exhibit the behavior of a director and not behave like he would in his normal daily routine; those traits must be given a back seat. Your birth as a human being is a God given gift which must be used with due care. Fill your life with righteous acts and do not misuse your talents for unholy purposes. Your life will have a mixture of good and bad, discriminate and select to play your role in a good manner wherein you manifest humanness, and thus conduct yourself worthily. Realise that every human birth is a manifestation of the Divine will. |
Message For the Day…” One Must Always maintain one’s Purity…”
People today repose their faith in the ephemeral and unreal world, and forget God who is the embodiment of truth. This is the root cause for all sorrows and difficulties faced by humanity. You say you are encountering difficulties. From where did they come? Difficulties are the consequences of one’s past deeds and thoughts. Everything in this world is susceptible to change. God is the only changeless principle. What is human life for, after all? Is it merely for eating, drinking, sleeping and ultimately dying? In doing so, can the human life be termed as sacred? At the time of birth everyone is pure and sacred. As they grow old, they gradually lose this purity. This is improper! One must always maintain one’s purity. Install the changeless and eternal God in the altar of your sacred heart and offer your love to Him. Thereby, you can experience bliss. This is the foremost duty of every human being.
Message For the Day…” Joy Of sharing Your Love and Affection…”
Every human being has a heart. Your heart is already filled with love. With how many are you selflessly sharing the love in your heart? Not many! What then is the use of love, if it is not shared? You must share all the love present in your heart with every being in creation. Love is the gift of God and you must share it freely in this world. This is the only way out of all the troubles and failure that people suffer. Many of you repeat the words mechanically, “May all the beings in all the worlds be happy”. To how many people are you giving happiness? Most of you are concerned with your selfish interests, have strong egos and display ostentation all the time. Whoever has imbibed precious truths from the Masters and scriptures must be filled with love. The day you root out selfishness from within, Divinity will flourish and blossom in your heart.
Message For the Day…” God Exists at a Level in accordance to One’s Own Level of understanding…”
Inside us, outside and all around there is air. But it cannot be seen, nor can it be grasped by the hand. For this reason can you deny the existence of air? How can one exist if there is no air? To deny the existence of air is to deny one’s own existence. God is all-pervading. He is omnipresent. He transcends time, space and circumstances. God exists at a level which is in accordance to one’s own level of understanding of the Divine. All the animate and inanimate objects in the world are Vishnuswarupa(manifestations of the Divine). It is foolish to look at the cosmos and deny the principle that pervades the cosmos. Equally is it not silly to look at the universe, which is the embodiment of the Divine, and deny the existence of the Divine? That is the reason why the scriptures declared:Pashyannapi na pashyathi mudho (The foolish one, even though he beholds, does not recognise)
” மின்னல் என மின்னி விண்ணில் கலந்த நட்சத்திரம் …மாண்டலின் சீனிவாஸ்…”
” நேயர் விருப்பம்” நிகழ்ச்சி இந்த மண்ணில் நடக்கும் போதே , ‘இறை விருப்பம்’ உன் இசை கேட்க உன்னை விண்ணுக்கு அழைத்து
விட்டதோ ? ….”
இந்த மண்ணிலும் விண்ணிலும் என்றும் உன் இசை ஒலிக்கும் …
நடராஜன்
மாண்டலின் ஸ்ரீநிவாஸுக்கு ஓர் அஞ்சலி.
நன்றி-தீபம்; பால ஹனுமான்.
மாண்டலின் ஸ்ரீனிவாஸின் வீட்டினுள்ளே நுழைந்தவுடன், நம் கண்களில் தென்படுவது கையை உயர்த்தி ஆசிர்வதிக்கும் பிரம்மாண்டமான சத்ய சாயியின் புகைப்படம். இடது பக்க சுவரில் காஞ்சி பரமாச்சாரியாரின் பெரிய புகைப்படம். அப்படியே மாடிக்குச் சென்றால் ஹால் முழுக்க தெய்வத்திரு உருவங்கள்; தவிர, அவருக்கு வழங்கப்பட்ட நினைவுப் பரிசுகள், பல்வேறு விருதுகளின்போது எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்கள், இப்படி நிறைய.
விசாலமான பூஜை அறையில், சுவரில் நடுநாயகமாக பாபா புகைப்படம். அதன் அருகில் தேக்கு மரத்தில் செய்த நாற்காலி. அதில் குஷன். பட்டையான ஜரிகை கொண்ட வேஷ்டி, அங்கவஸ்திரம் சாத்தப்பட்டிருக்கிறது. பாபா இந்த நாற்காலியில் அமர்ந்து எனக்கு எப்போதும் ஆசி வழங்கிக் கொண்டிருப்பதாக நான் நம்புகிறேன்” என்ற ஸ்ரீனிவாஸ் தொடர்ந்து பேசினார். தன் கையை முன்னே நீட்டி, “இந்த நவரத்ன மோதிரம், பாபா கொடுத்த பரிசு. புட்ட பர்த்தியில் பாபா முன்னிலையில் ஒரு முறை கச்சேரி செய்யும் பாக்கியம் கிடைத்தது. கச்சேரி முடிந்ததும், என்னை ஆசிர்வதித்த பாபா, இந்த மோதிரத்தை வரவழைத்து, எனக்குக் கொடுத்தார். அது மட்டுமில்லை; என்னுடன் சேர்ந்து அன்றைக்கு கச்சேரி செய்த என் தம்பி ராஜேஷை பார்த்து புன்னகை புரிந்து, ‘உனக்கும் ஒண்ணு வேணுமா?’ என்பது போல ஒரு பார்வை பார்த்து, எனக்கு அளித்த மோதிரத்தைத் தொட்டுவிட்டு, தன் கையை விரித்தார். அவர் கையில் இன்னொரு நவரத்ன மோதிரம். அந்த அதிசயத்தை என்னால் ஆயுசுக்கும் மறக்க முடியாது.
பரமாச்சாரியாரும், பாபாவும் எனக்கு இரண்டு கண்கள் மாதிரி. அப்போது எனக்கு பதினாறு, பதினேழு வயசு இருக்கும். காஞ்சிபுரம் போயிருந்தோம். நான் எப்போது மடத்துக்குப் போனாலும், கையோடு மாண்டலினை எடுத்துக்கொண்டு போய், பரமாச்சாரியார் முன்னால் அமர்ந்து கொஞ்சநேரம் வாசிப்பது வழக்கம். அன்றைக்கும் வாசித்தேன். என் பக்கத்தில் என்னுடைய தம்பி உட்கார்ந்திருந்தான். அவனுக்கு அப்போது பத்து வயசு இருக்கும், அவனும் மாண்டலின் கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்து, கொஞ்ச நாள் ஆகி இருந்தது. நான் வாசித்து முடித்ததும், என் பக்கத்தில் இருந்த ராஜேஷைக் காட்டி ‘இது யார்?’ என்று கேட்டார். ‘தம்பி’ என்றேன். ‘அவனுக்கு வாசிக்கத் தெரியுமா?’ என்றதும். ‘இப்பதான் கத்துக்கறான்’ என்றேன். ‘அவன்கிட்டே மாண்டலினைக் கொடு; வாசிக்கட்டும்’ என்றார். அவன் வாசிக்க, அவனையும் ஆசிர்வதித்தார்.
பரமாச்சாரியார் தஞ்சாவூர் ஓவியத்தைப் பார்த்தீர்களே? அது ரொம்ப அபூர்வமான ஒன்று. பிரபாகர் என்பவர் ஒருமுறை திருமண பத்திரிகை கொடுக்க வந்தபோது, இங்கே இருந்த ஏராளமான பரமாச்சாரியார் படங்களைப் பார்த்துவிட்டு, அடுத்த சில மாதங்களில் பரமாச்சாரியாரின் தஞ்சாவூர் ஓவியம் ஒன்றை ஒரு வியாழக்கிழமையன்று காலையில் எடுத்துக்கொண்டு வந்து கொடுத்து, சந்தோஷத்தில் திக்குமுக்காட வைத்துவிட்டார்.
திருப்பதி வெங்கடேச பெருமாள் மேல் எனக்கு ரொம்ப பக்தி உண்டு. நாம எப்போ நினைக்கிறோமோ அப்போ எல்லாம் திருப்பதிக்கு போயிட முடியாது; அவர் நம்மை கூப்பிட்டாத்தான் போக முடியும் என்பது என் ஆழமான நம்பிக்கை. பல வருடங்களாக திருப்பதியில் பிரம்மோத்சவம் நடக்கிறபோது, என்னை அங்கே கச்சேரி செய்யக் கூப்பிடுவார்கள். கச்சேரி முடிந்தவுடன், என்னையும், என் சக கலைஞர்களையும் நேரே சன்னதிக்கு அழைத்துக் கொண்டுபோய், தரிசனம் செய்துவைப்பார்கள். அப்படி ஒருமுறை கச்சேரி முடிந்து, தரிசனத்துக்குப் புறப்பட்டபோது, ‘நமக்குதான் ஸ்பெஷல் தரிசனமாச்சே! பத்து நிமிஷத்தில் தரிசனம் பண்ணிடலாம்’ என்று சொன்னார் சக கலைஞர். ஆனால், கோயிலை அடைந்தபோது பிரம்மோற்சவ மக்கள் கூட்டத்தில் நாங்கள் சிக்கிக்கொள்ள, நான்கு மணி நேரம் காத்திருந்து, தரிசனம் செய்யும்படியானது. அது பெருமாள் வைத்த குட்டு என்று புரிந்தது.
பெருமாளுக்கு திருப்பதி என்றால், வினாயகருக்கு பிள்ளையார்பட்டி. பிள்ளையார்பட்டி கோயில் நிர்வாகத்தினர் என்னை கோயிலின் ஆஸ்தான வித்வானாக்கி கௌரவித்திருக்கிறார்கள். ஆண்டு தோறும் வினாயகர் சதுர்த்தியன்று அங்கே கச்சேரி செய்வது பழக்கம். வருடந்தோறும், ஒரு மூன்று நாட்கள் கும்பகோணம், தஞ்சாவூர் பகுதிகளில் இருக்கும் கோயில்களுக்குச் சென்று, அவற்றின் கலையழகை ரசிப்பதோடு, சுவாமி தரிசனமும் செய்வது மன அமைதியையும், ஆத்ம திருப்தியையும் அளிக்கிறது.
*
–தீபம் – கல்கி வழங்கும் ஆன்மீக மாத இதழ் and Balhanuman blog
Read more: http://periva.proboards.com/thread/8012#ixzz3DuevMY2p
Natarajan
Take off with Natarajan 