Give Your Idlis a Healthy twist ….

Give your idlis a healthy twist.

Dietitian Jasleen Kaur shares her recipes. You can share yours too! Scroll down to find out how. 










Photograph: Kind courtesy Upendra Kanda/Creative Commons

Hot and sour idli


  • 1 cup rice
  • 1 cup arhar dal/ toovar dal
  • Red chillies
  • 1 onion, chopped
  • A pinch of hing
  • 1 tsp grated jaggery


  • Soak the rice and dal separately in three cups of water for four hours.
  • Grind red chillies and tamarind to fine paste. Grind dal and rice separately.
  • Add grated jaggery and red chillies, turmeric powder and salt. Mix well. Set aside for four to five hours to ferment.
  • Lightly grease idli moulds and put the batter. Once steamed, serve the idlis with chutney.

Idli Upma


  • 5-6 idlis
  • 1 tbsp oil
  • 1/2 tsp mustard seeds
  • 1/2 tsp urad dal
  • 1/2 tsp cumin seeds
  • 5-6 curry leaves
  • 1/2 ginger, finely chopped
  • 1 dry red chilli
  • 1 green chilli, chopped
  • 1/4 cup onions, chopped


  • Crumble 5 to 6 idlis and keep aside.
  • Heat oil in a pan and add mustard seeds.
  • When they start crackling, add urad dal and cumin seeds.
  • Saute till the urad dal turns golden. Add 5 to 6 curry leaves (chopped or kept whole), ginger, red chili and green chili.
  • Stir and then add the chopped onion. Mix well and saute for a minute or two.




How Sivalingam battled pain to snatch another C’wealth gold….

‘I had no hopes of winning a medal after I injured my thighs during the National Championships while attempting 194 kg in clean and jerk. ‘

‘Even now I am competing at less than ideal fitness, but I am glad that was enough to get me a gold.’                                                                                                                                       

Defending champion Sathish Sivalingam (77 kg) claimed India’s third gold medal at the Commonwealth Games on Saturday, emerging triumphant despite having given up podium hopes after his injured thighs made even routine things like sitting painful.

The 25-year-old Indian lifted a total 317 kg (144+173) and was so ahead in the competition that he forfeited his final clean and jerk lift.

“I had no hopes of winning a medal after I injured my thighs during the National Championships while attempting 194 kg in clean and jerk. It’s a quadriceps problem; even now I am competing at less than ideal fitness, but I am glad that was enough to get me a gold,” said Sathish, after the medal presentation ceremony during which he was accorded a warm applause from the packed arena.

“I was in so much pain that even sitting was very painful for me. Everyone took care of me, gave me hope but I was not very confident. I had not trained that hard and my body was not at its best, and so how could I hope for a medal,” added the Tamil Nadu lifter.

GOLD COAST, AUSTRALIA – APRIL 07: Gold medalist Sathish Kumar Sivalingam of India poses during the medal ceremony for the Men’s 77kg Weightlifting Final on day three of the Gold Coast 2018 Commonwealth Games at Carrara Sports and Leisure Centre on April 7, 2018 on the Gold Coast, Australia. (Photo by Mark Metcalfe/Getty Images)











It was a fascinating contest of one-upmanship between Sathish and eventual silver-medallist Jack Oliver of England in the snatch competition.

The two kept upping the weights before their attempts but Oliver kept his nose ahead at the end of snatch as he lifted 145 kg in his second attempt. It was a kilogram more than Satish’s final attempt.

However, Satish had the last laugh in clean and jerk after Oliver failed two attempts of 171kg and settled for a total of 312 kg (145+167).

The bronze medal went to Australian showman Francois Etoundi, who lifted 305 kg (136+169) and collapsed clutching his injured shoulder after his final lift.

“I got lucky there, had he (Oliver) not dropped those weights, I would have had to go higher and I am not sure how my body would have taken that. I am quite relieved actually.”

At the 2014 Commonwealth Games, Sathish won the gold medal with 149 kg snatch and 179 kg clean and jerk lifts, totalling 328 kg. His lift of 149 kg in snatch continues to be the Games record.

“I didn’t want to touch that level because I still need to undergo rehabilitation. The fact that the access to our physio was limited made it all the more difficult. I just hope that we get a physio with us at the Asian Games,” said Sathish, once again highlighting the problems the weightlifters are facing due to the lack of accessibility of their physios in the competition area.

Sathish is also the reigning Commonwealth Championships gold-medallist.

“I hope to do even better in the Asian Games because there is a gap now. Earlier, the Asian Games used to come within 20-25 days of the Commonwealth Games, which didn’t give us enough time to prepare. But this time I have got time to prepare and be fully fit now,” he said.

Tags: Jack OliverKumar SivalingamSathish SivalingamFrancois EtoundiIMAGE



The little girl from Mahabalipuram who is taking Indian skateboarding scene by storm…

Eight-year-old Kamali Moorthy, a child prodigy, is the only girl skateboarder and surfer in her hamlet in Tamil Nadu.


It was 3pm on a Friday. The air was hot and salty, and Fisherman Colony, a seaside village near Mahabalipuram in Tamil Nadu, was baking in the afternoon sun. Seemingly oblivious to the heat, a few children are skateboarding on a quirky new skating ramp set up in the street. Among them was an arresting sight – a small girl effortlessly navigating the concrete slopes of the ramp, setting herself apart from the rest.

With her short hair tied up and two front teeth still taking shape, 8-year-old Kamali Moorthy grins as she drops into the ramp from the granite coping and rolls down the slopes, as if she was born to do so. And this is indeed the common belief among many people, from tourists to the fisher folk, who adore Kamali, the only girl skateboarder and surfer in the hamlet.

“Was she born with a skateboard?” asks Steffano Beccari, an Italian sculptor as he watches Kamali on the ramp.

“Right? she makes it look so easy,” responds Aine Edwards, Kamali’s mentor and an Irish entrepreneur residing in Mahabalipuram.

For the skateboarding community in India, Kamali is a child prodigy. She is not a professional skateboarder yet, but she is already a part of the circuit and goes on tours with other skateboarders. How did this young girl from a fishing hamlet in coastal TN become the next big thing in Indian skateboarding?

Destined to meet

“Kamali was only 3 years old when she started skating on a slope built by Holystoked collective, which builds skating ramps free of cost across India,” Aine says, “Mahabs has always been a surfer’s town, and skateboarding is concrete surfing, so it goes hand-in-hand here.”

Velu, a well-known surfer and Kamali’s uncle’s friend taught her and her little brother, Harish, how to balance themselves on a skate board, she says. “He even gifted them two boards. Ever since those baby steps, Kamali has been on a roll, quite literally, teaching herself new tricks every day and skating to her heart’s content.”

However, it was when world-renowned skater Jamie Thomas visited Mahabs as part of a brand promotion event few years ago, that Kamali got her first big break.

“I was down the end of the street and one of my friends mentioned that there was a pro skate-boarder in town. Just then, Kamali came out in a white dress with a skate board in her hand and Jamie Thomas was by the beach. I went and asked him if I can introduce him to a little girl. The rest is history,” says Aine, adding that they were destined to meet.

For Aine, it was just surreal to watch Jamie and Kamali skateboard together.

“What was merely a chance encounter lasted 3 to 4 hours. Jamie changed all his plans and taught her new tricks,” Aine says, “And just like that, he took Kamali’s skills up by a few notches. It was magic.”

“I learned a lot of new tricks from Jamie which I have been practicing. He taught me to drop in from the big one (taller part of the ramp) and to skate through steeper slopes. Then he taught me this cool trick called rock to fakie which I’m not sure how to explain” Kamali chips in with excitement. A talkative child, who is not shy to speak up, Kamali has more than just the sporting talent, she has confidence.

Jamie even sent Kamali a skateboard, on which she has been practicing ever since. Every day, she takes her board and goes to the ramp opposite to her house to hone her skills. However, Kamali’s potential, Aine explains, is not limited to the ramps in her village.

“Last year, we took a bunch of kids, including Kamali, to Mangaluru where Holystoked set up a skate park. She skated non-stop. She dropped in from the top of the ramp which is twice as tall as the ramp she was used to back home. After she got back, she was dejected as she had to go back to the smaller ramp. It was like giving a kid a big candy and taking it back,” laughs Aine.

Skateboarder in the surfers’ family

Aine and Kamali were introduced to each other through a surfer friend who stayed in a homestay atop Kamali’s house. Kamali’s chirpy presence instantly drew everyone to her, and Aine too was charmed the moment they met.

“She was quite a character even then. A lot of fun to hang out with. We soon started going to the ocean to surf and she gradually picked up the art of riding the waves,” Aine recollects.

Unlike the other girls in the town, Kamali was born into a family of surfers and hence it came naturally to her, Aine explains.

“Surfing is in her blood. Kamali only started skating regularly during her school summer holidays, as there was no one to take her surfing. Now she can catch green waves and go sideways on her own, which is quite impressive,” says Aine.

“She has two skateboards and there’s a skating park conveniently located opposite to our house. She has been skateboarding almost every day since she was three. I sometimes think she uses her board more than her feet,” Kamali’s mother Suganthi says.


With the surf season beginning in March, Aine says that Kamali is excited to hit the waves again.

Skateboarding into the future

Living with her single mum, Suganthi, and grandparents, Kamali and her four-year-old brother Harish are the first-generation English medium school goers. So, they have to strike a balance between their formal education and sport. But with growing popularity, a lot of the residents around Mahabs want to send their kids to skate. And many of them even ask if Kamali can teach their children, explains Aine.

“The teachers in her school are very encouraging. Some of them wanted to get Kamali to teach skating to her classmates as part of the school’s extra-curricular activity,” says Aine.

“All said, this is still a conventional fishing village and the girls are brought up pretty traditionally. Many in this village don’t understand this culture of skating and surfing. For them it is something that has infiltrated from the West and they wonder what all the fuss is about?” says Aine.

Despite these challenges, Kamali, Harish and several other skater kids aim to shatter stereotypes and become mainstream skateboarders.

Aine and other surfing enthusiasts in Mahabs want to promote the sport in and around the village by setting up more and better ramps in the future. However, when asked about promoting skating through competitions, she remains sceptical, “She is too young to compete professionally. But besides this, skating much like surfing, is a soul sport. Although there are quite a few surfing contests, you do it not as a competition but for the love of the sport.”

Source ::::: Sreedevi Jayarajan in





வாரம் ஒரு கவிதை …” மல்லுக்கட்டும் ஜல்லிக்கட்டு “


மல்லுக்கட்டும்  ஜல்லிக் கட்டு …
துள்ளி வரும் காளை …அதை அடக்கும்
துடிப்புடன்  களத்தில் இளம் காளையர் !
இது போர்க்களம் இல்லையே…ஒரு
வீர விளையாட்டுக்களம்  தானே !
ஜல்லிக்கட்டு …இந்த ஒரு பெயரே
உசுப்பிவிடுமே  தூங்கும் இளைஞரை !
காளை மாட்டுடன் மல்லுக்கட்டிய  ஒரு
வீரர் கூட்டம் இன்று ஜல்லிக்கட்டுக்காகவே
மல்லுக்கட்டும் ஒரு அவலம் !  ஜல்லிக்கட்டு
நடக்குமா நடக்காதா ..இந்த கேள்விக்குறி
ஜல்லிக்கட்டுக்கு மாத்திரம் அல்ல …ஒரு
கூட்டத்தின் குறி நம் ஜல்லிக்கட்டு மாட்டின் மீதே !
ஆடு நனையுதே என்று ஓநாய் அழுத கதை
படித்ததில்லையா நாம் ?  அதே கதைதான்
மீண்டும் அரங்கேற்றம் இன்று  ஜல்லிக்கட்டில் !
ஜல்லிக்கட்டு மாட்டினத்தின் சந்ததிக்கு
சத்தமில்லாமல் ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைக்கத்
துடிக்கிறது ஒரு கூட்டம் இன்று… அவர்
ஆடும் ஆட்டம் ஒரு “சோதனை  ஓட்டம் “
இன்று… கேட்கவே வேதனை நமக்கு !
சோதனை எது  வந்தாலும்  சாதிக்க வேண்டும்
நாம் ! மல்லுக்கட்டி  மீட்க வேண்டியது வெறும்
ஜல்லிக்கட்டு போட்டியை  மட்டுமல்ல !
நம்  ஜல்லிக்கட்டு மாட்டினத்தின் வாழ்வையும்  அதன்
இன வளர்ச்சியையும்  சேர்த்துதான் !
மல்லுக்கட்டுவோம்  ஜல்லிக்கட்டுக்கு …ஜெயித்துக்
காட்டுவோம் இந்த  உலகுக்கு நாம் யார் என்று !
My Tamil Kavithai  as published  in

வாரம் ஒரு கவிதை…” சுனாமி சுவடுகள் ” …


ஆழிப்  பேரலை  இங்கு பதித்த சுவடுகள் என்றும் 
அழியாத வடுக்கள் அன்றோ ! ஆண்டு பன்னிரண்டு 
ஆனாலும் மறக்க முடியுமா  அந்த நாளை இன்றும் ?
சுனாமியின் சுவடுகளில் கால் பதித்து  மரம் பல பலி 
கொண்டு ஒரு நகரின் வாழ்வு  முடக்கி " வார்தா "
ஆடிய ஆட்டம் ஆழிப் பேரலையின் மற்றுமொரு 
அவதாரமா ?  பஞ்ச பூதங்கள் வரிசை கட்டி கொஞ்சமும் 
இரக்கம் இல்லாமல் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக   அசுர ஆட்டம் போடுவது  
ஏன்  இந்த இசை  விழா மாதத்தில் மீண்டும்  மீண்டும் ?
வசை பாடவில்லை நான் உங்களை பஞ்ச  பூதங்களே! 
அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை எனக்கு உங்கள் மீது !
எங்களைக் காக்கும் தாய் அல்லவா நீங்க ...பிள்ளைகள் 
எங்களை நீங்க தண்டித்தது போதும் ...உங்க அடிகளின் 
வடுக்கள் கட்டாயம் தடுக்கும் எங்களை உங்கள் கண்டிப்பான 
நெறி முறை  விதி முறை  மீறாமல் இனிமேல் ! நம்புங்க எங்க வாக்கை !
நம்பி எங்களை வழி நடத்துங்க ஒரு தடங்கல்  இல்லா 
பாதையில் நாங்கள்   எங்கள் பாத  சுவடு பதிக்க

Natarajan ---26th Dec2016


Kalam’s brother turns 100, says takes life as it comes…


A.P.J. Mohamed Muthu Meera Maraikayar, elder brother of former president APJ Abdul Kalam.— Photo: L. Balachandar

Kalam wanted a year-long celebration after Mr. Maraikayar turned 100 years

Centenarian A.P.J. Mohamed Muthu Meera Maraikayar, elder brother of former President A.P.J. Abdul Kalam, looks at the elegantly-designed wooden casket staked with perfume bottles with a tinge of disappointment.

It was a special gift for him left behind by his younger brother.

Tears welled in his eyes as he takes a look at the wooden box of perfumes, bought by Kalam during his trip to Uttar Pradesh a couple of months before he died on July 27, 2015, as a special gift to be presented to his brother on the occasion of his 100th birthday on November 5.

Kalam never accepted gifts when he attended functions and when Uttar Pradesh Chief Minister Akilesh Yadav offered the perfumes, he accepted saying his brother was fond of perfumes and he would gift the box on his 100th birthday. Kalam paid a token sum before accepting the gift from Mr. Yadav, says Nazeema Maraikayar, daughter of the centenarian.

“We are celebrating the birthday without joy and with a sense of disappointment. It would have been joyous had my brother Abdul Kalam was around,” Mr. Maraikayar says in an interaction with the The Hindu at the ‘House of Kalam’ here on Thursday, recalling his close and affectionate association with the late president.

Kalam wanted a year-long celebration after Mr. Maraikayar turned 100 years but destiny had it that he could not celebrate the birthday at all. “God has given me the strength to overcome the absence of my brother,” he says.

Assisted by Ms. Nazeema, the centenarian recalls the grand family reunion they had in June 2014, when Kalam visited the family and celebrated his brother’s 98th birthday, five months ahead. It was a memorable event as more than 100 family members gathered and Kalam interacted with Mr. Maraikayar and other family members for more than three hours before flying back to Delhi.

Mr. Maraikayar, active, hale and healthy, is abreast with latest developments and enquires whether Chief Minister Jayalalithaa is still undergoing treatment at Apollo and whether DMK leader M. Karunanidhi has recovered from his illness. He flips through dailies and watches select programmes on television, says Ms. Nazeema.

The Chennai floods and the tsunami devastation brought him back the terrifying memories of 1964 cyclonic storm that wiped out Danushkodi, he says, recalling the devastation.

He was not awed by the latest development in science and technology. Discoveries bound to happen as long as mankind looked for changes. “I live my life as it comes and accept whatever happens,” Mr Maraikayar says, turning philosophical.



ஏரி காத்த அருண்…….!!!


சென்னை மாம்பலம்வாசிகளுக்கு மேட்லி சாலை சப்வேவை ஒட்டி இருக்கும் கோதண்டராமர் கோயில் குளம் வெகு பிரபலம். அதன் புகழுக்கு தன் அசுத்தமும் ஒரு காரணம். இப்போதுபோய் பாருங்கள். குப்பைகளும் கழிவுகளும் நீக்கப்பட்டு, ஆகாயத் தாமரைகள் அகற்றப்பட்டு, கரைகள் உயர்த்தப்பட்டு, திடீரென்று புதுப்பொலிவோடு புனிதமும் காக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அசத்தல் மாற்றத்துக்கு அசல் காரணம், 26 வயதான அருண் கிருஷ்ணமூர்த்தி. கூகுள் நிறுவன வேலையை விட்டுவிட்டு ஏரி, குளங்களைக் காப்பதில் ஒன்பது வருடங்களாகக் கலக்கிக் கொண்டிருக்கிறார் அருண். இதற்கெனவே ‘என்விரான்மென்டலிஸ்ட் பௌண்டேஷன் அஃப் இந்தியா’ என்ற அமைப்பை நிறுவியுள்ளார். அவரிடம் பேசினோம்:

மொத்தம் எத்தனை ஏரி, குளங்களை மீட்டிருப்பீர்கள்?
சென்னை, கோவை, ஹைதராபாத், தில்லி, புதுச்சேரி ஆகிய ஊர்களில் மொத்தம் 39 ஏரிகளையும் 41 குளங்களையும் சுத்தப்படுத்தி இருக்கோம். இதை நான் மட்டுமே செய்யலை. என்னோட கிட்டத்தட்ட 900 வாலண்டியர்கள் இருக்காங்க. அவங்கதான் எல்லாத்தையும் செய்யறாங்க…

எப்படி இதையெல்லாம் ஆரம்பிச்சீங்க?
சின்ன வயசிலேர்ந்தே பறவைகள் மீது ஆர்வம் அதிகம். ஆந்திரா பூர்வீகம். ஆனால், சென்னை முடிச்சூரில்தான் வளர்ந்தேன். கீழ்க்கட்டளை பகுதியில் உள்ள பள்ளிக்கரணை சதுப்பு நிலப் பகுதியின் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் அழகைப் பார்த்து வளர்ந்தவன். இதற்குக் கீழ்க்கட்டளை ஏரி தான் நீராதாரம். ஏரி நிறைந்து வழியும்போது ஏகப்பட்ட பறவைகளும் மீன்களும் ஆமைகளும் கண்ணில் படும். சின்ன வயதில் பார்த்த காட்சிகள் தற்போது இல்லை. ஏரி இருந்த இடத்தில் குப்பைகள் மண்டிக் கிடக்கின்றன.
இதைச் சுத்தப்படுத்தி மீண்டும் எழில் கொஞ்சும் ஏரியாகப் பார்க்கவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில்தான் இயற்கை ஆர்வம் என்னும் முளைவிட்டது. ஹைதராபாத்துல கூகுள் வேலை செஞ்சுக்கிட்டு இருந்தப்பவே ஒரு ஏரியைத் தூர்வாரினோம். அப்புறம் அதையே ஏன் எல்லா இடங்களிலேயும் செய்யக் கூடாதுன்னு தோணுச்சு. வேலையை விட்டுட்டு நண்பர்களின் உதவியோடு இதைச் செய்யறேன்.

எப்படி திட்டமிடறீங்க?
ரொம்ப மோசமா இருக்கற ஏரி, குளங்களையோ, ஆக்கிரமிப்பு, கேஸுன்னு இருக்கக்கூடிய இடங்களையோ தொடறதில்லை. தூர்வாரி கிளீன் செஞ்சா காப்பாத்த முடியும்னு தோணக்கூடிய ஏரி, குளங்களை எடுத்துக்கறோம். அதுவும் அந்த நீர்நிலைகளைச் சுத்தி இருக்கிற மக்களே எங்ககிட்ட கேட்டாங்கன்னா உடனடியா எடுத்துக்கறோம்.
முதல்ல நேரா போய்ப் பார்த்துட்டு, என்னவிமான வேலைகள் செய்யணும்னு அசெஸ் பண்ணுவோம். அப்புறம், எங்களோட ஃபேஸ்புக் பேஜ்ல, வெப்சைட்டுல, மொபைல் ஆப்கள்ல புதன்கிழமை தோறும் விவரங்களைப் போட்டுடுவோம். யார் யாரெல்லாம் ஆர்வமாக இருப்பாங்களோ, அவங்க எல்லாரும் அந்தந்த ஸ்பாட்டுக்கு வந்துடுவாங்க.

வாலண்டியர்களுக்கு என்ன வசதி செய்து தர்றீங்க?
ஒண்ணுமே இல்ல. விருப்பப்படறவங்க தங்களோட சொந்தச் செலவுல நேரே ஸ்பாட்டுக்கு வந்துடுவாங்க. அவங்களுக்கு முகத்துல போட்டுக்கிற மாஸ்க், கிளவுஸ், சுத்தப்படுத்தத் தேவையான கருவிகள்தான் நாங்க கொடுக்கறோம். உள்ளூர் அதிகாரிகள் கிட்ட சொல்லி, சுத்தப்படுத்தத் தேவையான பர்மிஷனை வாங்கறது மட்டும்தான் எங்க பொறுப்பு.
காலையில் ஏழு மணியிலேருந்து பதினோரு மணி வரை வேலை, பப்ளிசிட்டி இல்லை, சின்சியரா, கௌரவம் பார்க்காமல், சுத்தமான சேவை மனப்பான்மையோட வர்றவங்க மட்டும்தான் இங்கே இருக்காங்க.

யாரெல்லாம் ஆர்வம் காட்டறாங்க?
நிறைய பேருக்கு இதுபோன்ற வேலைகளில் ஈடுபடணும்கற ஆசை இருக்கு. ஸ்கூல், காலேஜ் ஸ்டூடண்ட்ஸ் வராங்க; காக்னிஸண்ட், போர்டு நிறுவன ஊழியர்கள் வராங்க, இளைஞர்கள் முதல் முதியவர்கள் வரை வராங்க, நம்ம ஊர், நம்ம தண்ணீர், நாமதான் இதைக் காப்பாத்தணுங்கற உத்வேகத்தோட வருவாங்க. பல பேர், வெளியூர்லேருந்தெல்லாம் கூட வந்து வேலை செய்வாங்க. அவங்களுக்குள்ள அப்படியொரு நட்பும் பந்தமும் ஏற்பட்டுப் போச்சு. ஒவ்வொரு ஸ்பாட்லேயும் சுமார் நாற்பது முதல் ஐம்பது பேர் கூடிடுவாங்க.

வெளியூர், வெளி மாநிலங்கள்ளேயும் வேலை செய்றீங்களா?
ஆமாம், முதல்ல, ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக் கிழமையும் ஒரே ஒரு ஏரி அல்லது குளத்தை கிளீன் செய்யற வேலையைப் பார்ப்போம். படிப்படியா, இப்போ ஒவ்வொரு ஊர்லேருந்தும் ஆர்வலர்கள் வந்து எங்களோட இணைஞ்சுக்கிட்டாங்க. இப்ப ஞாயிறு மட்டுமல்லாமல் சனிக்கிழமையும் வேலை செய்யறோம். ஒரு ஊர்ல மட்டுமல்ல, ஒரே சமயத்துல பல ஊர்கள்ல வேலை செய்யறோம். இவர்களையெல்லாம் ஒருங்கிணைக்கறதே எனக்கு முக்கிய வேலை.

அரசு ரீதியான உதவிகள் கிடைக்குதா?
தாராளமா, இதோ இந்த மாம்பலம் குளத்துல ஏராளமான ஆகாயத் தாமரைச் செடிகள். சென்னை மாநகராட்சிதான் லாரிகள் கொடுத்தாங்க, அவங்க தான் எடுத்துக்கிட்டுப் போனால்க. அதேபோல் பல ஊர்கள்ல பஞ்சாயத்துப் போர்டுகள் உதவியிருக்கு. தலைவர்கள் உதவியிருக்காங்க.

கிளீன் பண்ணிட்டு வந்துட்டா மட்டும் போதுமா?
போதாது. அதனாலதான், உள்ளூர் மக்களுடைய உதவியை நாடறோம். அவங்கதான் தொடர்ந்து குப்பை போடாமலும், அசுத்தங்கள் சேராமலும் பார்த்துக்கணும். அதுக்கு என்ன செய்யணும்ங்கறதையும் அவங்களுக்கு சொல்லிக் கொடுக்கறோம்.

அடுத்தடுத்த திட்டங்கள்?
ஏற்கெனவே இருக்கிற நகரங்களோடு புதிய ஊர்களிலேயும் ஏரி, குளங்களைச் சுத்தப்படுத்த மக்கள் கூப்பிட்டுக்கிட்டே இருக்காங்க. தஞ்சாவூர், வல்லம், கும்பகோணம், ஒரத்தநாடு ஆகிய ஊர்களைச் சேர்ந்த விவசாயச் சங்கங்கள் எங்களைக் கூப்பிட்டு இருக்காங்க. அவங்க ஒத்துழைப்போட அங்கே இரக்கிற நீர்நிலைகளைக் காப்பாத்தணும். திருவனந்தபுரம், குறிஞ்சிப்பாடியிலேர்ந்தும் அழைப்பு வந்திருக்கு.

பிரச்னைகளைச் சந்திச்சதில்லையா?
அப்படிச் சொல்லமாட்டேன். அதையெல்லாம் தடைகளா நினைக்கிறதில்ல. பாடங்களா எடுத்துக்கறேன். சமூகத்திலிருந்துதான் மாற்றங்கள் ஏற்படணும். அதுவும் நீர்நிலைகளை அசுத்தப்படுத்தாமல் காப்பாற்ற வேண்டியது நம்மோட பொறுப்பு பல பள்ளிகள், கல்லூரிகளுக்கப் போய் இதைப் பற்றிப் பேசறேன். தொண்டர்களின் பலம் கூடக்கூட, இன்னும் பல ஏரிகளையும் குளங்களையும் காப்பாற்ற முடியுங்கற நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கு

ஆர். வெங்கடேஷ்  in  based  on  an input from Kalki