Message for the Day…” See that your love for God does not fluctuate according to whether your wishes are fulfilled or not. Remember that you reap the fruits of your own actions, depending on whether they are good or bad. Love of God alone can confer enduring bliss. “

NatarajanLeave a comment

Embodiments of Love! See that your love for God does not fluctuate according to whether your wishes are fulfilled or not. Remember that you reap the fruits of your own actions, depending on whether they are good or bad. Love of God alone can confer enduring bliss. Eschew bad qualities like hatred and envy. If you wish to lead a sacred life and have sacred experiences, you must engage yourself in sacred actions. The good and evil in the world can be changed only by the change in people’s actions. Transformation of society must start with transformation of individuals. Students! Remember that you are in a ‘golden age’ in your lives. Do not waste it. Do your duty. Love and revere your parents. Serve society. Adhere to good qualities always. Be happy and make others happy. When students cultivate humility, reverence for elders and love towards all, I feel very happy.

Source….http://media.radiosai.org/

Natarajan

Message for the Day….” Remember, today’s newspaper, is tomorrow’s ‘waste paper’! So too, life is worth only a casual perusal! One birth is enough; let the death coming to you in this life be the last.”

NatarajanLeave a comment

Life is a newspaper; read casually a few columns and headlines that catch your fancy and throw it aside. Do not consider it any more important than that. Remember, today’s newspaper, is tomorrow’s ‘waste paper’! So too, life is worth only a casual perusal! One birth is enough; let the death coming to you in this life be the last. You are all caskets of divine Love; share it and spread it. Express that Love in acts of service, words of sympathy, and thoughts of compassion. Just as when you wake up from sleep you know that the dream you had was a matter of minutes, even though the chain of events dreamt spanned many years, this life too will appear a transient affair when you awaken into jnana (supreme wisdom) after this brief ‘dream of life’. Be always full of joy so that when death calls, you can quit with a light laugh, without whimpering in grief. I bless you to shape your life to attain that supreme everlasting bliss! 

Source….http://media.radiosai.org/

Natarajan

Akademgorodok: Siberia’s Silicon Valley….

NatarajanLeave a comment

Tucked away in a remote forest of birch and pine in the heart of Siberia, 3,000 km away from Moscow, at a place where winters are six months long with temperatures dropping to minus 40 degree Celsius and summers are swaddled with mosquitos, is a city built for scientists and researchers. This frozen wasteland is more suited for polar bears than scientific endeavors, but Nikita Khrushchev felt the distance from Moscow was necessary so that the country’s sharpest scientific minds could work together on fundamental research away from the prying eyes of bureaucracy. This is Akademgorodok, or “Academic Town”—the Soviet Union’s answer to America’s Silicon Valley.                                                   

The Academpark Technopark at Akademgorodok. Photo credit: gelio.livejournal.com

Akademgorodok is situated in the middle of a forest 30 km south of Novosibirsk city. It is one of several Akademgorodoks built between the late 1950s and mid-1970s in Siberia; the Akademgorodok outside Novosibirsk is the most successful one. Located within Akademgorodok is Novosibirsk State University, 35 research institutes, a medical academy, apartment buildings and houses, and a variety of community amenities including stores, hotels, hospitals, restaurants and cafes, cinemas, clubs and libraries. Less than two kilometer away is an artificial beach created by dumping hundreds of tons of sand along the edge of the Ob reservoir.

At its peak, Akademgorodok was home to 65,000 scientists and their families. It was a privilege to live there, and many scholars in the 60s escaped to the frozen hinterland as a sort of voluntary exile in order to be far from the totalitarian rule of the Soviet capital, and lured by the promise of new housing and professional advancement.

Residents enjoyed great levels of freedom and indulged in activities unheard of in any other corner of the Soviet empire. They discussed the foundations of Marxist theory and about economic reforms, read books, listen to poets and singers not approved by the regime. Scientific research in areas dismissed as dangerous pseudoscience in Moscow, such as cybernetics and genetics, flourished.

 

Living standards in Akademgorodok were also higher than in the rest of the country. Shops were stocked with subsidized foodstuffs not easily obtainable elsewhere, and apartments were well-furnished. Those who obtained a doctorate were given a special food delivery service, which provided them a wider selection of groceries than the general population could avail. Members of the Academy of Sciences had access to even higher level of services and were allotted single-family residences rather than apartments.

But the utopian vision of no bureaucratic interference proved impossible in the Soviet Union. Freedoms got severely curtailed in the 1970s during the rule of Leonid Brezhnev. Then when the Soviet Union collapsed in the 1990s, many of the former communist nation’s best minds fled to the west. But economic reforms brought about by the end of communism saw the beginning of private investment and venture funding in Akademgorodok. From USD 10 million in 1997, this rose to USD 1 billion by 2015. There are some 300 companies operating at Akademgorodok today dabbling on everything from nano-ceramics to motion graphics for the American entertainment industry. Its current population stands at over 100,000.

While the figures pale in comparison to that of other countries and even elsewhere in Russia—Skolkovo, an emerging tech hub on the outskirts of Moscow, for example, has over 1,100 startups generating over USD 1 billion in revenue alone at the end of 2014—Akademgorodok will remain as Russia’s original Silicon Valley.

Photo credit: gelio.livejournal.com

Source….Kaushik in http://www.amusingplanet.com

Natarajan

 

 

 

 

 

பிறருக்கு உதவுதல் என்பது குணமல்ல… வரம்! – நெகிழ்ச்சிக் கதை #FeelGoodStory…

NatarajanLeave a comment

`நம்மைச் சுற்றியிருப்பவர்களுக்கும், உதவி தேவைப்படுபவர்களுக்கும் உதவவேண்டிய பொறுப்பு நமக்கு இருக்கிறது’ என்று சொல்லியிருக்கிறார் அமெரிக்க நடிகை வர்ஜினியா வில்லியம்ஸ். பிறருக்காக இரக்கப்படும் சுபாவம், மற்றவர்களுக்கு உதவும் மனப்பான்மை மனிதர்களுக்கு அமைவது மாபெரும் வரம். பிறரின் கனவுகளை அடைய நாம் உதவினால், நம் இலக்கை நாம் எளிதாக அடைந்துவிட முடியும் என்பது இயற்கை விதி. ஏதோ ஒரு வழியில் அதற்கான உதவி நமக்குக் கிடைத்தே தீரும். நம்மால் பிறருக்கு புது வாழ்க்கை அமையலாம், செல்வம் சேரலாம், தைரியம் தரலாம், புது நம்பிக்கையளிக்கலாம். இவையெல்லாம் இரக்கத்தின் மூலமாகத்தான் சாத்தியமாகும். பிரதிபலன் எதிர்பாராமல் உதவி செய்வது சிலரின் குணமாகவேகூட இருக்கும் அப்படிப்பட்ட, வணக்கத்துக்குரிய மனிதர்கள் நம்மைச்சுற்றி இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதரை அடையாளம் காட்டும் கதை இது.

அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரம். அது ஒரு மருத்துவமனையின் பிரத்யேக வார்டு. உள்ளே இருந்த படுக்கையில் முதியவர் ஒருவர் படுத்திருந்தார். அவருக்கு வந்திருந்தது உயிரைக் கொல்லும் ஒருவகை புற்றுநோய். இன்னும் ஓரிரு நாள்கள்கூட அவர் தாங்க மாட்டார் என்று மருத்துவர்களே பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். அன்று மாலை நேரத்தில், அந்த முதியவரின் வார்டுக்கு, அவரை கவனித்துக்கொள்ளும் நர்ஸ் வந்தார்.

“சார்… உங்களைப் பார்க்க உங்க மகன் வந்திருக்கார்.’’

கிழவர் கண்ணைத் திறந்து பார்த்தார். வலி நிவாரணி மாத்திரைகள், மயக்க மருந்துகள் அதிக அளவில் அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்ததால், கண்களையே மெதுவாகத்தான் அவரால் திறக்க முடிந்தது. நீர்த் திரையிட்ட கண்களால், எதிரே மங்கலாக நர்ஸுக்கு அருகே ஓர் உருவம் இருந்ததைப் பார்த்தார். அவருக்கு எதிரே 20 வயதுக்குள் இருக்கும் ஓர் இளைஞன் நின்றுகொண்டிருந்தான். சீருடை அணிந்திருந்தான். அவன் அணிந்திருந்த சீருடை `யூத் மரைன்’ (Youth Marine) என்கிற, அமெரிக்க அரசு நடத்தும் இளைஞர்களுக்கான ஒரு திட்டத்துக்கானது. படுக்கையில் இருந்த முதியவர், நர்ஸிடம் தன் மகன் `யூத் மரைன்’ புரோக்ராமில் இருக்கிறான் என்று சொல்லியிருந்தார். அதனால்தான், நர்ஸ் அவனைச் சரியாகக் கண்டுபிடித்து அவர் முன்னே நிறுத்தியிருந்தாள்.

இளைஞன் படுக்கைக்கு அருகே போய் நின்றான். அவர், தன் கைகளால் அவன் கைகளைப் பிடிக்கத் துழாவினார். அதைப் பார்த்ததும் இளைஞன் தன் கையை அவர் கைக்கு அருகே நீட்டினான். நடுங்கும் தன் கரங்களால் முதியவர் பாசத்தோடும் வாஞ்சையோடும் அவன் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டார். பிறகு கண்களை மூடிக்கொண்டாள். நர்ஸ், ஒரு நாற்காலியைக் கொண்டுவந்து, முதியவரின் படுக்கைக்கு அருகே போட்டாள். இளைஞன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்துகொண்டான். அன்று இரவு முழுக்க அவர், அவனுடையக் கைகளைப் பிடித்தபடியே இருந்தார்.

அவ்வப்போது அந்த நர்ஸ், அவர் உடல்நிலை எப்படியிருக்கிறது என்று பார்ப்பதற்காக உள்ளே வருவார். இளைஞன், முதியவரின் கைகளைப் பற்றியபடி இருப்பான். ஒருமுறை பொறுக்க முடியாமல் நர்ஸ் சொன்னார்… “தம்பி… நீங்க வேணும்னா கொஞ்ச நேரம் வெளியே போய் ரெஸ்ட் எடுங்களேன். எவ்வளவு நேரம்தான் இப்படியே உட்கார்ந்திருப்பீங்க?’’

“வேண்டாம். பரவாயில்லை’’ என்று சொல்லிவிட்டான் அந்த இளைஞன். நர்ஸின் வற்புறுத்தலால் ஒரே ஒரு கப் காபி மட்டும் கேட்டு வாங்கிப் பருகினான். அடுத்த நாள் அதிகாலையில் நர்ஸ் வந்தபோது அந்த இளைஞன் சில நல்ல வார்த்தைகளை, முதியவரின் காதில் சொல்வதைக் கண்டாள். ஆனாலும் அவர் கண் திறக்கவில்லை. அவர் கைகள் மட்டும், இளைஞனின் கையை இறுகப் பற்றியிருந்தது.

விடிந்தது. கிழவர் இறந்துபோயிருந்தார். இளைஞன், அவருடைய தளர்ந்த கையைத் தன் கையிலிருந்து வெகு ஜாக்கிரதையாக விடுவித்து, மெள்ள படுக்கையில் வைத்தான். வெளியே வந்தான். நர்ஸிடம் விஷயத்தைச் சொன்னான்.

“ரொம்ப சாரி தம்பி… உங்க அப்பாவின் மரணத்துக்கு என் ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள்…’’ என்றார் அந்த நர்ஸ்.

“நீங்க தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்டீங்க. அவர் என் அப்பா இல்லை. இதுக்கு முன்னாடி நான் அவரைப் பார்த்ததுகூட இல்லை.’’

“அவர் உங்க அப்பா இல்லைன்னா, நான் அவர்கிட்ட உங்களைக் கூட்டிட்டு வந்தப்போவே சொல்லியிருக்கலாமே… ஏன் சொல்லலை?’’

“நீங்க அவர்கிட்ட என்னைக் கொண்டு வந்து நிறுத்தினப்பவே தப்பா என்னைக் கூட்டிட்டு வந்துட்டீங்கனு தெரிஞ்சுடுச்சு. நீங்க ரொம்ப அவசரத்துல இருந்தீங்க. அதோட அந்தப் பெரியவரைப் பார்த்ததும், அவர் தன் மகனுக்காக ஏங்குறார்ங்கிறதும், அவன் இப்போ இல்லைன்னும் புரிஞ்சுது. அதோட அவர் என் கையைப் பிடிச்சதும், அவரால நான்தான் அவரோட மகனா, இல்லையான்னு சொல்ல முடியாத அளவுக்கு நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கார்னு புரிஞ்சுது. அவரோட அந்தக் கடைசி நிமிஷத்துல அவருக்கு எந்த அளவுக்கு அவரோட மகனின் அருகாமை தேவைப்படுதுனு புரிஞ்சுது. அதான் அப்படியே உட்கார்ந்துட்டேன்.’’

நர்ஸ் பதில் பேச முடியாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அந்த இளைஞன் மெள்ள நடந்து வெளியே போனான்.

Source….Balu Satya in https://www.vikatan.com/

Natarajan

 

Message for the Day….” If only you cultivate a deep yearning for guidance about your appropriate Dharma, and if you surrender your will, intellect, emotions and your impulses to God, He will lead you to Himself and endow you with Supreme Bliss”

NatarajanLeave a comment

Arjuna is also called Partha – a name applicable to all, for, it means earthly or earthborn. His struggle is a reminder to all. Arjuna was overcome by Love, which was colored with egoism and delusion. He felt that it was wrong to kill his kinsmen by slaughtering the armies ranged against him. He preferred a life sustained on alms to ruling over an empire won by the sword. This misplaced compassion, based on an unreal sense of values, attracted the Lord’s attention, who resolved to transmute it into a renunciation of attachment to the deed and its fruits. If only you cultivate a deep yearning for guidance about your appropriate Dharma, and if you surrender your will, intellect, emotions and your impulses to God, He will lead you to Himself and endow you with Supreme Bliss. In your daily living, practice cleansing your emotions, reforming your attitude and journey towards the final consummation. This should become the constant vigil of every seeker.

Source…http://media.radiosai.org/

Natarajan

Message for the Day…”Act well and act in fear of God. Act within the bounds of morality.Act enthusiastically and with faith – success will be yours.”

NatarajanLeave a comment

The most direct method of spiritual success is Nishkama karma(desireless action) – action without any attention or attachment to the fruit therefrom, action as duty, action as dedication, and action as worship. But, action and the fruit thereof are not two separate entities. The fruit is the action itself, it is basically, the action in its final stage; it is the climax, the conclusion. The flower is the fruit and the fruit is the flower; one is the beginning, the other is the legitimate end. The flower becomes the fruit. So too the action becomes the consequence. One’s duty is to act. Act well and act in fear of God. Act within the bounds of morality. Act in love, and continue acting. The consequences will naturally follow as the fruit follows the flower. One need not worry or exult. Act enthusiastically and with faith – success will be yours.

Source…http://media.radiosai.org/

Natarajan