Interesting read

“Navratri “….A Festival With Many Faces !!!

NatarajanLeave a comment

The dancer bommai is a prominent part of golu decorations in Southern India

Navratri is celebrated for nine nights and ten days during which the nine forms of Shakti or Devi are worshipped. The tenth day, which is considered the most auspicious, is celebrated as Vijayadasami or Dussehra.

From worshipping golu dolls and sharing Navratri goodies to feeding nine young girls and putting a smile on their faces, each of the nine days of the colourful festival has something new to offer. Find out how Navratri is celebrated in different parts of Southern India.

In the south, especially in Tamil Nadu, the Navratri Golu is an important part of the celebrations.

The pride and joy that is felt by displaying your colourful dolls, some of which have been in the family for generations, is simply incomparable.

“I have a beautiful 80-year-old Subramanya Swamy doll in my collection,” says a proud Revathi from Gandhi Nagar, Adayar, who is already in the midst of a very tight schedule.

During Kanya Pooja, nine young girls are served food and goodies

 

During Ayudha Pooja, automobiles are machines are worshipped

Throughout Southern India, the ninth day of the Navratri festival is celebrated as Saraswati puja or Ayudha (weapon/machine) puja.

On this day, all tools and machines, including vehicles and all implements that help us earn our livelihood are worshipped.

Rajpal, proprietor of a popular hardware shop in Perambur, who celebrates this festival every year says, “While most festivals are celebrated at home, Ayudha Puja is celebrated at the place of work. We dust, clean, wash, and sometimes even paint all the tools used in the shop, and apply sandalwood paste and vermilion on them. Even our delivery vans and lorries are washed and decorated, and poojas are performed for them. We then distribute sweets to all our workers to thank them for their service and sometimes also burst a few crackers.”

 

 

The ritual of ‘Vidyarambham’ or introducing the children to the world of knowledge is another common practice followed on Vijayadasami day.

A Anuradha of Velachery who is a trained Montessori teacher claims that most parents prefer to enroll their children in school during this occasion.

“We usually have a lot of registrations on this day. Children are mostly accompanied by their grandparents and are taught to write their first alphabet by holding their fingers and writing the letters in a plate filled with rice. It is believed that starting anything new, be it education or a business venture on Vijayadasami day ensures success and prosperity. At home, on Saraswathi Puja day, we keep the books, pens, pencils, etc in the prayer room and worship them.”

Parvathy Panicker from Shoranur, Kerala also identifies with this custom of Vidyarambham.

 

source:::::rediff.com

natarajan

Meet Susan Bennett ….Lady Behind the Voice of “Siri” in US !!!

NatarajanLeave a comment
Susan Bennett, the woman behind the voice of Siri in the US Photo: CNN
 Susan Bennett
Hello Siri, who are you? The voice-activated “personal assistant” on Apple’s iPhone, a cultural phenomenon of the cyber era famous for her useful and not-so-useful responses to requests for information, continues to decline to answer that question to American callers.

But a voice-over actor from suburban Atlanta has now come forward to identify herself as the sound of Siri in the US.

With Apple introducing variations on the classic Siri and growing Internet speculation about her identity, Susan Bennett broke cover as the original voice of the ground-breaking technology after another actor was wrongly named.

“It seemed like everyone was clamouring to find out who the real voice behind Siri is, and so I thought, well, you know, what the heck? This is the time,” she told CNN.

Apple, which is renowned for its commercial secrecy, has not confirmed her name. But audio experts and industry professionals said that they were “100 per cent” certain that Siri is indeed Ms Bennett, who has also given voice to airline announcements and GPS directions and recorded countless commercials.

The phone application gives users personalised answers to questions about everything from history to restaurants as software draws information from many sources

For Miss Bennett, the painstaking process that began in 2005, long before anyone had heard of the iPhone, when she was approached by an automated voice technology company.

For spent four hours a day, every day, in her home recording booth reading and recording nonsensical phrases and sentences from which the experts separated out her vowels, consonants, syllables and diphthongs, and adapted her pitch and speed.

In a process called concatenation, these snippets were used to build the words and sentences with which Siri answers questions.

Miss Bennett also revealed why some of Siri’s responses sometimes seem to be delivered with a slightly exasperated or sardonic air.

“There are some people that just can read hour upon hour upon hour, and it’s not a problem, ” she said. “For me, I get extremely bored … So I just take breaks. That’s one of the reasons why Siri might sometimes sound like she has a bit of an attitude. Those sounds might have been recorded the last 15 minutes of those four hours.”

Ms Bennett did not know how the recordings would be used and took on a series of other commitments over the next six years. Then, after Apple released the iPhone 4S, the model with which Siri made her debut in 2011, a colleague called her and asked if it was her voice.

She did not have the new device but went online and listened to video clips. The voice was indisputably hers, she said.

The name Siri is Norwegian, meaning “beautiful woman who leads you to victory”, and comes from the intended name for the original developer’s first child

Ms Bennett made her start in her niche business 40 years ago as the voice in commercials of First National Bank’s “Tillie the All-Time Teller”, the first ATM machine.

“I began my career as a machine many years ago,” she noted. “I’m sure that you hear my voice at some point every day.”

And she told CNN that she thinks that one day, every one could be their own Siri.”I really see a time when you’ll probably be able to put your own voice on your phone and have your own voice talk back to you,” she said. “Which I’m used to, but maybe you aren’t.”

 

source::::: Philip Sherwell, New York  in The Telegraph UK

NATARAJAN

செல் {ல} பிள்ளையார் !!!

NatarajanLeave a comment

என்ன பண்றதுன்னே தெரியலை… பிரச்னைக்கு மேல பிரச்னை ஒவ்வொண்ணா வந்துகிட்டே இருக்கு…!’
“இதுக்கு ஏன் கவலைப்படறே… பிள்ளையாருக்கு ஒரு போன் பண்ணிப் பேசு…! அவர் தீர்த்துவைச்சுடுவார்.’
பொண்ணுக்கு கல்யாணத்துக்கு நாள் குறிச்சுட்டேன். இப்போ பார்த்து எதை எடுத்தாலும் தட்டிக்கிட்டே போகுது!
கணபதிக்கு ஒரு கால் பண்ண வேண்டியது தானே!
வியாபாரம் நொடிச்சே போயிடும்போல இருக்கு. கணேஷ்தான் கண்ணைத் திறக்கணும். அவருக்குத்தான் போன் பண்ணி கஷ்டத்தைச் சொல்லப்போறேன்.
இப்படியெல்லாம் யாராவது பேசிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தால் உங்களுக்கு என்ன தோன்றும்?
பாவம் ரொம்ப கஷ்டம் போல இருக்கு. அதான் ஏதோ உளறுறாங்க… கடவுளுக்காவது போன் போட்டுப் பேசறதாவது! என்றுதானே நினைப்பீர்கள்?
ஆனால் மகாராஷ்டிராவில் இந்தூரில் உள்ள சிந்தாமன் கணேஷ் மந்திர் பற்றி கேள்விப்பட்டிருந்தால் நீங்கள் இப்படி நினைக்க மாட்டீர்கள்.
காரணம், அங்கிருக்கும் பாண்டாக்கள் (அர்ச்சகர்கள்) வைத்திருக்கும் மொபைலுக்கு தினம் தினம் நூற்றுக்கணக்கான அழைப்புகள் வருகின்றன. ஆனால் அவை அவர்களுக்கானது அல்ல. அங்கே அருள்பாலிக்கும் பிள்ளையாருக்கு.
இது என்ன புதுக் கதையா இருக்கிறது என்கிறீர்களா?
இது கதையல்ல நிஜம். வெளியூர், வெளிநாடு என்று எங்கெங்கெல்லாமோ இருந்து பக்தர்கள் இந்த கணபதிக்கு போன் செய்கிறார்கள். உடனடியாக செல்போனை விநாயகரின் காதருகே வைக்கிறார்கள் பாண்டாக்கள். நம் ஊரில் பக்தர்கள் நந்தியின் காதுகளில் பேசுவதுபோல, போன்வழியே தங்களின் கோரிக்கைகளை கணபதியின் காதில் சொல்கிறார்கள். அத்தனையையும் ஆகுவாகனன் கேட்டுக் கொண்டு பிரச்னைகளைத் தீர்த்துவைப்பான் என்று நம்புகிறார்கள்.
விஷயத்தைச் சொன்னதும் ஏதோ சமீபகாலத்தில் கட்டப்பட்ட கோயிலின் நூதன உத்தி என்று நினைத்துவிடாதீர்கள்.
சுமார் ஆயிரத்து இருநூறு ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட ஆலயம் இது. இப்பகுதியின் செல்வாக்கு மிகுந்த விநாயகராக இருந்த இவர் “செல்’ கணபதியாக மாறியது ஒரு சுவையான சம்பவம். வேண்டுவோர் வேண்டுவன தரும் இந்த விநாயகரிடம் பக்தர்கள் கோரிக்கைகளை நேரில் வந்து சொல்வது வழக்கமாம். கடந்த அரை நூற்றாண்டுக்கு முன் இங்கிருந்த பலர், வெளியூர், வெளிநாடுகள் சென்றதில் கோயிலுக்கு வர இயலாத நிலை ஏற்பட்டது. எனவே அவர்கள் தங்கள் வேண்டுதலை கடிதமாக எழுதுவதும், அர்ச்சகர்கள் அதனை பிள்ளையார் முன் நின்று படிப்பதும் பழக்கமானத.
அஞ்சல் மட்டுமே தொலைத் தொடர்புக்கென இருந்த நிலை மாறி, இன்று செல்போன் பிரதான இடத்தைப் பிடித்துக் கொண்டதில் பக்தர்களும் தங்கள் கோரிக்கைகளை மொபைல் வழியே சொல்லத் தொடங்கிவிட்டார்கள்.
கடிதம் எழுதி அதனை அர்ச்சகர் கணநாதன் முன் படிப்பதை விட, செல்போன் மூலம் பேசுவதில் தாங்களே பிள்ளையாரிடம் நேரில் சொல்வதுபோன்ற மன நிறைவு கிடைப்பதால் நாளுக்கு நாள் பெருகிக்கொண்டே போய் இன்று ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட அழைப்புகள் வருகிறதாம் இந்த கணபதிக்கு. கோரிக்கையுடன் போன் செய்யும் பக்தர்களை காத்திருக்க வைத்தல் கூடாது என்பதால்தான் உடனுக்குடன் அவற்றை எடுத்த கணபதியின் காதினருகே வைக்கின்றனர்.
வேண்டுதல்கள் மட்டுமின்றி, பிரார்த்தனை ஈடேறியதற்காக பிள்ளையாருக்கு நன்றியையும் போனிலேயே தெரிவிக்கிறார்கள் பலர்.
ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட கோயில் என்றால் தலபுராணம் இல்லாமல் இருக்குமா? இருக்கிறது, கிருஷ்ணருடன் தொடர்புடைய புராணம்.
கிருஷ்ணர், சிந்தாமணி (ஸ்யமந்தக மணி?) என்ற அபூர்வ மணியைத் தேடியலைந்த சமயத்தில் இருக்கும் இடத்தினை அடையாளம் காட்டியவராம் இந்த கணபதி.
கேட்டதைத் தரும் கற்பக மரம்போல இந்த சிந்தாமணியும் கேட்டதை உடனே தருமாம். கணபதி வழிகாட்டலில் அதனைக் கண்டுபிடித்த கிருஷ்ணர், முடிவில் அந்த ஒப்பற்ற மணியை பிள்ளையாருக்கே தந்துவிட்டாராம். அதனால் வந்த பெயர் தான் சிந்தாமணி விநாயகர். சிந்தாமன் கணேஷ், சிந்தாஹரன் (சிந்தா என்றால் துயரம் என்றும் சிந்தாஹரன் என்றால் துயரங்களைப் போக்குபவர் எனவும் அர்த்தமாம்) என்றெல்லாம் அழைக்கிறார்கள் மத்தியப் பிரதேசத்து பக்தர்கள்.
சுற்றுப்பகுதியில் உள்ள எவர் வீட்டில் என்ன விசேஷம் நடந்தாலும் முதல் அழைப்பு இந்த மூத்த தெய்வத்திற்குத்தான். வாகனங்கள் வாங்கினாலும் இவர் முன் எடுத்துவந்து பூஜித்த பிறகே ஓட்டத் தொடங்குகிறார்கள்.
கிருஷ்ணருடன் தொடர்புடைய புராணம் இருப்பதால் மகாவிஷ்ணுவும் இங்கே இடம் பிடிக்கிறார்.
பதினோராம் நூற்றாண்டுக்கும் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் கட்டப்பட்ட கோயில், மகாராஷ்டிராவை பராமர்கள் ஆட்சிசெய்த காலத்தில் அமைக்கப்பட்ட கோயில் என்கிறார்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள்.
கருவறையில்தானே தோன்றிய சுயம்பு வடிவினராக காட்சி அளிக்கிறார் சிந்தாமன் கணேசர். அவரது மனைவியரான சித்தியும், ரித்தியும் அருகே விக்ரக வடிவில் அமைந்து அருளாசி வழங்குகின்றனர்.
முழுக்க முழுக்க கற்களால் அமைக்கப்பட்ட ஆலயம். அலங்காரத் தூண்கள், எழிலான மண்டபம் என கோயில் நாளுக்கு நாள் வளர்ந்திருந்தாலும், பிள்ளையார் தானே தோன்றிய இடமான கருவறை, மாற்றம் ஏதுமின்றி அப்படியே, தெய்வீக மணம் நிறைந்திருக்கிறது.
ரித்தி, சித்தி சமேத விநாயகரையும், தனிச் சன்னதியில் காட்சிதரும் மகாவிஷ்ணுவையும், பக்தர்கள் சமமாகவே கருதி வணங்குகிறார்கள். ஆனால் பிரச்னைகளைச் சொல்வது பிள்ளையாரிடம் மட்டும்தான்.
பிள்ளையார் சதுர்த்தியை ஒட்டி நடக்கும் உற்சவத்தின்போது இந்த கணேசருக்கு வரும் போன்கால்களின் எண்ணிக்கை, தொலைத்தொடர்பு சேவையையே திணறச் செய்யுமாம்.
மத்தியபிரதேச பக்தர்களின் செல்லப் பிள்ளையாரான இந்த “செல்’ல பிள்ளையை வாய்ப்புக் கிடைத்தால் நீங்களும் ஒருதடவை சென்று தரிசியுங்கள்.
அல்லது, Shree chithaman ganesh mandir, railway station road, retnakhedi, madyapradesh – 456 006, india என்ற முகவரிக்கு ஒரு கடிதம் எழுதுங்கள். உங்கள் பிரச்னையை பிள்ளையார் காது கொடுத்துக் கேட்பார். நிச்சயம் தீர்த்துவைப்பார்.

எங்கே இருக்கிறது? மத்தியபிரதேச மாநிலத்தில் உஜ்ஜயினிக்கும் ஃபேட்டாபாத்துக்கும் இடையே ஜுனி இந்தூர் எனும் இடத்தில் இருக்கிறது.

எப்படிச் செல்வது? மத்தியபிரதேசத்தின் பல இடங்களில் இருந்தும் டாக்ஸி வசதி இருக்கிறது. இந்தூர் மற்றும் போபாலில் இருந்து பேருந்து வசதி உண்டு.

ஜெயாப்ரியன்

source::::::Kumudam Bhakthi  Weekly

natarajan

natarajan

” இந்தியாவின் மறு பக்கம் …. நாம் மறக்கவும் மறுக்கவும் முடியாது ” !!!

NatarajanLeave a comment

படம்: நாகாரா கோபால்

படம்: நாகாரா கோபால்

என்னைச் சந்திக்க வரும் இளைஞர்களிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது பெரும்பான்மையோர் இந்தியா மீது கடும் சலிப்பும் கோபமும் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது.

ஓர் இளைஞர் “இந்தியாவை சீனாவின் கையில் ஒப்படைத்துவிட வேண்டும், அப்போதுதான் இந்தியா உருப்படும்” என்றார்.

இன்னொருவர் “பிரிட்டிஷ்காரர்களிடமே திரும்ப ஒப்படைத்துவிட வேண்டும், அவர்கள்தான் இன்றுள்ள எல்லா முன்னேற்றங்களுக்கும் காரணம். நம்மால் ஆட்சி செய்ய முடியவில்லை என்பதை வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்” என்று ஆவேசப்பட்டார். இவர்களைப் போல இந்தியாவைப் பிரிக்க வேண்டும், உடைக்க வேண்டும், இந்தியாவுக்கு எதிர்காலமே கிடையாது, இந்தியா ஓர் இருண்ட தேசம் என எதிர்மறையான எண்ணங்கள் கொண்ட இளைஞர்கள் பெருகிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

படித்த, மத்தியதர, உயர்தர இளைஞர்களே இந்தியாவை வெறுப்பதில் முன்னணியில் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் இந்தியாவை வெறுக்கக் காரணம், அதன் குழப்பமான அன்றாட வாழ்க்கை. வாகன நெருக்கடி துவங்கி குடிநீர், வீடு, போக்குவரத்து, சுகாதாரம், கல்வி, கேளிக்கை என அவர்கள் விரும்பும் வசதிகள் இந்தியாவில் கிடைப்பதில்லை.

இளைஞர்கள் பலருக்கும் இந்தியா பிடிக்காமல் போனதற்கு முக்கியக் காரணம், ஊழல் மலிந்துபோன அரசியல் மற்றும் பொருளாதார மோசடிகள். இவற்றிலிருந்து இந்தியாவைக் காப்பாற்றக்கூடிய உண்மையான வழிகாட்டிகள், தேர்ந்த தலைவர்கள், நம்பிக்கையூட்டும் முன்மாதிரிகள் இந்தியாவில் இல்லை என்பதே அவர்களின் பெருங்குறை.

இளைஞர்களின் கோபத்தை நாம் ஒதுக்கிவிட முடியாது. இவர்கள்குறித்து நாம் கவனம்கொள்ளவும் இந்தப் பிரச்சினைகளின் ஆணிவேர்குறித்து ஆராயவும் வேண்டியிருக்கிறது. 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தேசத் தலைவர்களின் பெயர்களைப் பிள்ளைகளுக்குச் சூட்டினார்கள். இன்று அப்படிப் பெயர் சூட்டும் தகுதியுள்ள தலைவர்கள் பொதுவாழ்க்கையில் அருகிவிட்டார்கள் என்பதே உண்மை. இந்தியாவின் இன்றைய அரசியல் ஏமாற்றம் தருகிறது. அதிகாரப் போட்டி அருவருக்க வைக்கிறது. மதவாதம் நம்மைத் துண்டாட நினைக்கிறது. ஆனால், இந்தக் காரணங்களுக்காகவெல்லாம் இந்தியா மீண்டும் அடிமைப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பது முட்டாள்தனம் என்றே நான் நினைக்கிறேன்.

இந்தியா பற்றிய எனது மதிப்பீடு அனுபவங்களிலிருந்து உருவானது. இந்தியாவின் எல்லையோர மாநிலங்கள் வரை சுற்றிவந்தவன் என்ற முறையில், நான் அதன் இன்றைய சமூக, அரசியல் நெருக்கடிகளை நன்றாகவே அறிவேன். அவை தீர்க்கப்பட வேண்டிய பிரச்சினைகளே. ஆனால், இந்த நெருக்கடிகள் அத்தனையும் மீறி ‘இந்தியா ஒன்றிணைந்து இருக்க வேண்டும், ஒருமித்து வளர வேண்டும்’ என்ற குரல் இந்தியாவின் ஏழை, எளிய மக்களிடம் தொடர்ந்து வெளிப்பட்டுக்கொண்டேயிருக்கிறது.

இந்தியா குறித்த எதிர்மறை எண்ணங்கள் உருவாவதற்கு நிறைய காரணிகள் இருக்கின்றன. அவை ஒருநாளில் உருவானதில்லை, காலனிய ஆட்சிதொட்டுப் பரவிவருபவை. இந்த எண்ணங்கள் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டு, வளர்த்தெடுக்கப்படுகின்றன, செயல்படுத்தப்படுகின்றன. கடலில் மிதக்கும் பனிப்பாளம்போல பிரச்சினைகளின் மேல் நுனி மட்டும்தான் நம் கண்களுக்குத் தெரிகின்றது.

இன்று இந்திய அரசியல் என்பது தேசியம் சார்ந்த ஒன்றில்லை, பிராந்தியக் கட்சிகளின் அரசியல் சார்ந்தது. ஈழப் பிரச்சினையின் குரல் வடக்கே ஒலிக்கவேயில்லை. காஷ்மீர் பிரச்சினை நமக்கு வெறும் செய்தி. இதுதான் இன்றைய இந்தியாவின் நிலை. இப்படி உள்ள இந்தியா எப்படி ஒன்றிணைந்து செயல்பட முடியும் என்ற கேள்வி எழக்கூடும். இந்தியாவை மதிப்பிட அதன் இன்றைய அரசியல், பொருளாதாரச் சீர்கேடுகள், அகம், புறம் சார்ந்த பிரச்சினைகள் மட்டும் போதாது. கடந்த இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளில் இந்தியா வளர்ந்துள்ள விதம், இதன் பல்வேறு பண்பாட்டுக் கூறுகள், உயரிய ஜனநாயகம், மக்களின் நம்பிக்கைகள், இந்த நிலையை அடைவதற்குத் தந்த உயிரிழப்புகள், போராட்டங்கள் இத்தனையும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

இந்தியாவைப் பற்றிக் கடுமையாகப் பேசுபவர்களில் பலர் ஒருமுறைகூட இந்தியாவைக் குறுக்கும் நெடுக்கும் பயணம் செய்ததில்லை. அவர்களுக்கு இந்தியா என்பது ஒரு சொல், ஒரு வரைபடம், ஊடகம் உருவாக்கிவைத்த ஒரு பிம்பம், அவ்வளவே. இந்திய சுதந்திரம் என்பது இன்றுள்ள இளைஞனுக்கு வெறும் கறுப்பு வெள்ளை நினைவு. சுதந்திர தினம் என்பது விடுமுறை நாள். தேசம் என்பது ஓர் அடையாளம், அவ்வளவே. வரலாற்றை, சமூக நீதிக்கான போராட்டத்தின் கள அனுபவங்களை இன்றுள்ள தலைமுறைக்குக் கற்றுத்தர மறந்துவிட்டோம் என்பதே உண்மை.

இந்தியாவை வெறுக்கும் ஓர் இளைஞனிடம் நான் சொன்னேன், “ஒரேயொரு முறை மோட்டார் சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு கன்னியாகுமரி தொடங்கி இமயம் வரை இலக்கில்லாமல் போய் வா, அதன் பிறகு இந்தியா பற்றிய உனது எண்ணங்கள் தானே மாறிவிடும்.”

அவன் என்னிடம் கேட்டான்: “வறுமையும் ஊழலும் மதச் சண்டைகளும் பொருளாதார மோசடிகளும் நிரம்பிய இந்தியாவில் காண என்ன இருக்கிறது?”

“நீ சொல்வது உண்மைதான் நண்பனே, ஆனால் இவை மட்டுமே இந்தியா இல்லை. கண்ணுக்குத் தெரிகிற இந்தியாவுக்குள், முனைந்து காண வேண்டிய இன்னொரு இந்தியா ஒளிந்திருக்கிறது” என்றேன்.

இந்தியாவை ஒன்று சேர்த்து வைத்திருப்பது நிலப்பரப்பு மட்டுமில்லை. இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு மேலாக நீளும் அதன் அழியாத நினைவுகள், அந்த நினைவுகளின் வழியாக வலியுறுத்தப்படும் அறம், தர்மம், நம்பிக்கை.

வரலாற்றில் இந்தியா எத்தனையோ நெருக்கடிகளை, சவால்களைச் சந்தித்துக் கடந்து வந்திருக்கிறது. அந்த அனுபவக் குரல் இந்தியப் பெருநிலத்தின் ஊடே கதைகளாக, கவிதைகளாக, வாய்மொழி மரபாக, வரலாறாகத் திரும்பத் திரும்ப நினைவூட்டப்பட்டுக்கொண்டேயிருக்கிறது. அதிகாரத்துக்கு இந்தக் குரல் கேட்காமல் இருக்கலாம். ஆனால், எழுதுபவர்களுக்கு இந்தக் குரல் நன்றாகக் கேட்கவே செய்கிறது. மனசாட்சியுள்ள மனிதர்களுக்கு இக்குரல் கேட்கும் என்ற நம்பிக்கையும் இருக்கிறது.

எஸ். ராமகிருஷ்ணன், எழுத்தாளர், தொடர்புக்கு: writerramki@gmail.com

source::::::The Hindu …Tamil
natarajaindia

My Creator …God …. is a Perfect Design Engineer !!!…. Says a Camel !!!

Natarajan1 Comment

The Amazing Camel!!!
Meet the Very Technical, Highly Engineered Dromedary Camel.

When I’m hungry, I’ll eat almost anything-
A leather bridle, a piece of rope, my master’s tent,
Or a pair of shoes.

My mouth is so tough a thorny cactus doesn’t bother it.
I love to chow down grass and other plants
That grow here on the Arabian desert

I’m a dromedary camel, the one-hump kind
That lives on hot deserts in the Middle East .

My hump, all eighty pounds of it,
Is filled with fat – my body fuel – not water as some people believe.
My Mighty Maker gave it to me because
He knew I wouldn’t always be able to find food

As I travel across the hot sands.
When I don’t find any chow, my body automatically
Takes fat from the hump, feeds my system,
And keeps me going strong.
This is my emergency food supply.

If I can’t find any plants to munch, my body uses up my hump.
When the hump gets smaller, it starts to tip to one side.
But when I get to a nice oasis and begin to eat again,
My hump soon builds back to normal.
I’ve been known to drink twenty-seven gallons of water in ten minutes.
My Master Designer made me in such a fantastic way that
In a matter of minutes all the water I’ve swallowed
Travels to the billions of microscopic cells that make up my flesh.

Naturally, the water I swallow first goes into my stomach.
There thirsty blood vessels absorb and carry it to every part of my body.
Scientists have tested my stomach and found it empty
Ten minutes after I’ve drunk twenty gallons.
In an eight hour day, I can carry a four hundred pound load
A hundred miles across a hot, dry desert
And not stop once for a drink or something to eat.

In fact, I’ve been known to go eight days without a drink,
But then I look like a wreck.
I lose 227 pounds, my ribs show through my skin,
And I look terribly skinny.

But I feel great!
I look thin because the billions of cells lose their water.
They’re no longer fat.
They’re flat.

Normally my blood contains 94 percent water, just like yours.
But when I can’t find any water to drink,
The heat of the sun gradually robs a little water out of my blood.
Scientists have found that
My blood can lose up to 40 percent of its water,
And I’m still healthy.
Doctor’s say human blood has to stay very close to 94 percent water.
If you lose 5 percent of it, you can’t see anymore;
10 percent, you can’t hear and you go insane;
12 percent, your blood is as thick as molasses
And your heart can’t pump the thick stuff.
It stops, and you’re dead.

But that’s not true with me.
Why?
Scientists say my blood is different.
My red cells are elongated.
Yours are round.
Maybe that’s what makes the difference

This proves I’m designed for the desert,
Or the desert is designed for me.
Did you ever hear of a design without a Designer?

After I find a water hole,
I’ll drink for about ten minutes
And my skinny body starts to change almost immediately.
In that short time my body fills out nicely,
I don’t look skinny anymore,
And I gain back the 227 pounds I lost.

Even though I lose a lot of water on the desert,
My body conserves it too.
Way in the beginning when my Intelligent Engineer made me, he gave me a specially designed nose that saves water.
When I exhale, I don’t lose much.
My nose traps that warm, moist air from my lungs
And absorbs it in my nasal membranes.

Tiny blood vessels in those membranes take that back into my blood.
How’s that for a recycling system? Pretty cool, isn’t it.
It works because my nose is cool.
My cool nose changes that warm moisture in the air
From my lungs into water.

But how does my nose get cool?
I breath in hot dry desert air,
And it goes through my wet nasal passages.
This produces a cooling effect, and my nose stays as much as 18 degrees cooler than the rest of my body.
I love to travel the beautiful sand dunes.
It’s really quite easy, because
My Creator gave me specially engineered sand shoes for feet.
My hooves are wide, and they get even wider when I step on them.
Each foot has two long, bony toes
with tough, leathery skin between my soles,
My feet are a little like webbed feet.

They won’t let me sink into the soft, drifting sand.
This is good, because often my master wants me to carry him
one hundred miles across the desert in just one day.
(I troop about ten miles per hour.)

Sometimes a big windstorm comes out of nowhere,
bringing flying sand with it.
My Master Designer put special muscles in my nostrils
that close the openings, keeping sand out of my nose
but still allowing me enough air to breathe.

My eyelashes arch down over my eyes like screens,
keeping the sand and sun out but still letting me see clearly.
If a grain of sand slips through and gets in my eye,
the Creator took care of that too.
He gave me an inner eyelid that automatically
wipes the sand off my eyeball just like a windshield wiper.

Some people think I’m conceited because I always walk around
with my head held high and my nose in the air.

But that’s just because of the way I’m made.
My eyebrows are so thick and bushy
I have to hold my head high to peek out from underneath them.
I’m glad I have them though.
They shade my eyes from the bright sun.

Desert people depend on me for many things.
Not only am I their best form of transportation,
but I’m also their grocery store.

Mrs. Camel gives very rich milk that people make into butter and cheese.

I shed my thick fur coat once a year, and that can be woven into cloth.

A few young camels are used for beef, but I don’t like to talk about that.

For a long time we camels have been called the “ships of the desert” because of the way we sway from side to side when we trot. Some of our riders get seasick.
I sway from side to side because of the way my legs work.
Both legs on one side move forward at the same time,
elevating that side.
My “left, right left, right” motion makes my rider feel like
he is in a rocking chair going sideways.

When I was six months old, special knee pads started to grow on my front legs. The Intelligent Creator knew I had to have them. They help me lower my 1000 pounds to the ground.

If I didn’t have them, My knees would soon become sore and infected, And I could never lie down.
I’d die of exhaustion.

By the way, I don’t get thick knee pads because I fall on my knees. I fall on my knees because I already have these tough pads. Someone very Great thought of me and knew I needed them. He designed them into my genes.
It’s real difficult for me to understand
how some people say I evolved into what I now am.

I’m very technical, highly engineered, dromedary camel.
Things like me don’t just happen.

Thanks to the Creator God for designing me  in such a way for my existence in my environment !!!!

source::::input from a friend of mine

natarajan

Message For The Day…Respect Your Mother and Show Equal Regard &Reverence to All Women…

NatarajanLeave a comment

Consider it your foremost duty to revere your mother as Divine and serve her. If you cannot respect your mother, who bore you for nine months, brought you forth into the world and cares for you, whom else would you respect? Maternal love is akin to that of the Creator who projects and protects this infinite cosmos in countless ways. You may choose to worship the Divine in the form of a Goddess. Another may worship and adore God in a different form. You should note that the forms in which the Divine is worshipped by others are as important as your own chosen deity. If, on the contrary, you criticize or cast a slur on the deities worshipped by others, you are committing a grievous sin. Similarly, respect and show equal regard and reverence to all mothers (women) as you would to your own mother.

Sathya Sai Baba

Dubai to Italy in a Bike ….Solo Ride Covering 10000 Km !!!

NatarajanLeave a comment

Sundeep Gajjar aka Motographer is all geared up to ride from Dubai to Italy on the fantastic Ducati Multistrada 1200 with his camera gear

 

The route took the Motographer from Dubai to Italy via Iran (had to be skipped due to paperwork issues and the trip was restarted from Turkey), Turkey, Greece, Bulgaria, Romania, Hungary, Slovenia, Slovakia and  Austria for a cool 10,000 kms.

 

In front of the world’s tallest building, Burj Khalifa in Dubai, at the start of the ride.

 

Around 200 km from Dubai, riding butter-smooth roads flanked by sand dunes.

 

Riding in the Cappadocia region of Turkey, some amazing alien landscapes.

 

Riding in the village of Safranbolu in Turkey. Where some of the world’s highest quality saffron is produced.

 

Beautiful landscapes in Turkey.

 

At Gallipoli in Turkey. This is where a lives of more than 100,000 soldiers were lost in World War I

 

At Lake Plastiras in Greece.

 

Riding in Bulgaria was a great experience with some unbelievably isolated locations in the wilderness.

 

The Transfagarasan road in Romania was labeled as ‘The Best Road in the World’ by Top Gear and the Motographer rode it as part of this larger ride.

 

The snow-flanked Transfagarasan Road is a riding delight

 

Imagine riding all those curves!

 

Those are the Ducati’s headlights in one of the tunnels on the Transalpina road, the other fantastic road in Romania.

 

A small ice cave on the Transalpina road.

 

The Vidraru Dam wall can be ridden on in Romania, and is an enthralling experience!

 

A super sinuous section of the Transalpina road.

 

At the Heroes Square in Budapest, the capital of Hungary.

 

In Ljubljana, the capital of Slovenia.

 

The Motographer’s helmet is half in Slovenia and half in Italy!

 

In Austria, at the Grossglockner Road, the Batman makes an appearance with his Ducati!

 

The World Ducati Week 2012 in Misano, Italy, finally, after 10,000 km

 

This is the story of an Indian riding solo from Dubai to Italy on a Ducati MultiStrada with a single mission – to reach World Ducati Week 2012. The ride took place between May 19, 2012 and June 22, 2012 across 10 countries and 10,000 km. More at www.missionRedPla.net 

Text and photos:  Sundeep Gajjar (Sunny) aka motoGrapher / xBhp

 

source::::yahoo Lifestyle

natarajan

அமெரிக்காவை ஆட்டுவிக்கும் மாய சக்தி எது தெரியுமா ?

NatarajanLeave a comment

புதிய நிதிநிலை அறிக்கையை இறுதிசெய்வதில் ஏற்பட்ட சிக்கல் காரணமாக, ஒரு பகுதி அரசுத் துறை நிறுவனங்களை மூடியிருக்கிறது அமெரிக்கா. மொத்தம் உள்ள 20 லட்சம் மத்திய அரசு ஊழியர்களில் சுமார் எட்டு லட்சம் ஊழியர்கள் சம்பளம் இல்லா விடுப்பில் செல்ல அரசு உத்தரவிட்டுள்ளது. ராணுவம், சுகாதாரம் உள்ளிட்ட அதி முக்கியத் துறைகள் நீங்கலாக ஏனைய துறைகளின் செயல்பாடு முடங்கியிருக்கும். உலகெங்கும் பங்குச் சந்தைகளில் இதன் தாக்கம் எதிரொலிக்கும். இந்த முடக்கம் நீளும்போது, அமெரிக்கா பொருளாதார இழப்பை எதிர்கொள்ளும்.

ஆளும்கட்சிக்குச் சிக்கலான சூழல் ஏற்படும்போதெல்லாம் இப்படி ஒரு நடவடிக்கை எடுப்பது அமெரிக்க அரசுக்கு வழக்கம். 1977-லிருந்து இப்படி 17 முறை அரசுத் துறை நிறுவனங்களை வெள்ளை மாளிகை மூடியிருக்கிறது என்றாலும், 1995 இறுதியில் கிளின்டனின் ஆட்சியில் நடந்த வரலாற்றின் நீண்ட – 21 நாட்கள் முடக்கத்துக்குப் பின் இதுவே முதல் முறை.

ஆளும் ஜனநாயகக் கட்சிக்கும் குடியரசுக் கட்சிக்கும் இடையிலான அரசியல் சண்டையின் விளைவு இது.

தனியார் பிடியில் அமெரிக்க மருத்துவத் துறை சிக்கியிருக்கும் சூழலில், மருத்துவக் காப்பீடு இல்லாதவர்கள் அங்கு சமாளிப்பது கடினம். ஆனால், உலகை ஆளத் துடிக்கும் ‘வல்லர’சின் குடிமக்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் இன்னமும் முழு மருத்துவக் காப்பீட்டு வசதி இல்லாத நிலையிலேயே இருக்கின்றனர். இத்தகைய சூழலில், அடுத்து வரும் தேர்தலில் ஜனநாயகக் கட்சியை முன்னகர்த்த ஒபாமா தேர்ந்தெடுத்த பகடைக்காய் மருத்துவக் காப்பீட்டுச் சீர்திருத்தத் திட்டம். நான்கு கோடி அமெரிக்கர்களை மருத்துவக் காப்பீட்டுக்குள் கொண்டுவர வழிவகுக்கும் திட்டம் இது.

பொருளாதார நெருக்கடிகளைச் சுட்டிக்காட்டி, ஏற்கெனவே அமெரிக்க அரசு செய்ய வேண்டிய செலவுகளில் சுமார் ரூ.4.81 லட்சம் கோடியை வெட்டும் திட்டத்தில் இருக்கும் எதிர்க்கட்சியான குடியரசுக் கட்சி, “இது அமெரிக்கர்கள் நலத் திட்டம் அல்ல; ஒபாமா நலத் திட்டம்” என்று திட்டத்தில் உள்ள சில குறைகளைக் கூறி முட்டுக்கட்டை போடுகிறது. நாடாளுமன்றத்தின் இரு சபைகளிலும் பெரும்பான்மை இல்லாத சூழலில், எதிர்க்கட்சியுடனான பேச்சுவார்த்தை தோற்றதால், நிதிநிலை அறிக்கையை இறுதிசெய்யாமல், அரசுத் துறைகளை முடக்கியிருக்கிறார் ஒபாமா. மக்களின் அனுதாபத்தைத் தான் பெற முடியும் என்று அவர் நம்புகிறார். ஒபாமா கணக்கே பலிக்கும் என்பது வெளிப்படை. எனினும், எப்படி இந்த அரசியலாட்டம் நடக்கிறது? பெருநிறுவனங்களின் லாபி.

இந்தியா எந்தக் கொள்கையை வாரிக்கொள்ளத் துடிக்கிறதோ, எல்லாத் துறைகளையும் யாரிடம் தாரைவார்க்கத் துடிக்கிறதோ அந்தத் தனியார்மயத்தின் கரங்களில்தான் உலகின் வல்லமை மிக்க தேசத்தை ஆட்டுவிக்கும் கயிறுகளின் முடிச்சுகள் இறுகியிருக்கின்றன!

source::::The Hindu….Tamil
natarajan

Do you know ?… Alfred Nobel Was once Nicknamed “Merchant of Death ” !!!

Natarajan2 Comments

Today I found out Alfred Nobel, who left most of his fortune to start the Nobel Prizes, was once nicknamed “The Merchant of Death”.

The “Merchant of Death” title was given to him due to Nobel inventing, and making most of his vast fortune off of, dynamite and other types of explosives, such as “ballistite”, which was the precursor to quite a lot of military grade explosive devices.

Nobel came up with the idea of using his money for these annual prizes after his brother, Ludvig, died in 1888 and a French newspaper mistakenly thought it had been Alfred Nobel himself who died.  The newspaper published the obituary under the title: “The Merchant of Death is Dead”, going on to state: “Dr. Alfred Nobel, who became rich by finding ways to kill more people faster than ever before, died yesterday.”

When Nobel read this, he began thinking of how to improve his public image after his death and decided on leaving his enormous fortune to fund a set of prizes named after himself. The Nobel Prizes were created as awards for people who made the greatest contributions to mankind in subjects that interested Nobel, namely Physics, Chemistry, Medicine, Literature and Peace.

Nobel did a lot of his own work in Physics and Chemistry and was an enthusiast of various literature of the day.  He also saw the benefit to advancements in medicine. The “peace” prize was thought to have been suggested and promoted by his former lover and secretary Bertha Kinsky, who later won the award in 1905, just a few years after the Nobel Prizes were established.  The idea of a peace award appealed to him because of his reputation as a war monger, and the fact that a huge point to the Nobel Prizes, as stated, was to fix his reputation as a “Merchant of Death”.

Bonus Facts:

  • Alfred Nobel invented around 355 things, most notable was his invention of dynamite, in 1867, which he was originally going to call “Nobel’s Safety Powder”, as it was basically a safer version of nitroglycerin and he was attempting to improve his image as a maker of dangerous explosives. He ultimately went with “dynamite”, which was derived from the Greek for “power”.
  • All total, Nobel left 94% of his fortune to be used towards the Nobel Prizes. His total fortune, adjusted for inflation, would be worth about $250 million today.
  • Along with the group setup to select the winners of the Nobel Prizes, a separate group, The Nobel Foundation, was founded to manage Nobel’s money.  To date, along with annually bequeathing money to award winners, The Nobel Foundation has grown Nobel’s assets up to around half a billion dollars.

source:::::todayifoundout.com

natarajan