Motivational

” இது அவார்டா …இல்லை விருதா ….” ?

NatarajanLeave a comment

சுக்கல் சுக்கலாக உடைந்த கடமும் பெரியவரின் ஆசியும்”

விநாயக் ராம்-எம்.எஸ்.சுப்புலக்ஷ்மி-காஞ்சி பெரியவர்.

(குருவே சரணம் புத்தகத்தில் விநாயக் ராம் கட்டுரை)

கட்டுரையில் ஒரு பகுதி.

1f22d-1

இப்படி நிறைய வாசித்துக்கொண்டு இருக்கும் போது எனக்கு காஞ்சி சங்கர மடத்தின் பெரியவர் சந்திரசேகர சரஸ்வதி சுவாமிகளின் அருள் கிடைத்தது. மடத்திற்கு 88, 89 லிருந்தே போவேன். அவர்கள்தான் தெய்வம் என்று எண்ணி உள்ளேன். எம்.எஸ் அம்மாவுடன் மடத்தில் வாசித்திருக்கிறேன். அப்பா இறந்து போன பிறகுதான் எனக்கு கலைமாமணி போன்ற எல்லாப் பட்டங்களும் கிடைத்தன. அக்காலத்தில் சங்கீத நாடக அகாடெமி விருது பிரதான வித்வான்களுக்குத்தான் கிடைக்கும். பிறகு வயலின், மிருதங்கத்திற்குக் கொடுக்க ஆரம்பித்தனர். உப பக்க வாத்தியங்களுக்கு கிடையாது. இவர்களையெல்லாம் தாண்டி கடத்துக்கு கிடையவே கிடையாது. ஆனால் எனக்கு சங்கீத நாடக அகடெமி அவார்டு கிடைத்தது. கிடைத்தவுடன் பெரியவரிடன் சென்றேன். ஆசீர்வாதம் வாங்கப் போனேன். அவரிடம் கூறியபோது, ‘இது அவார்டா, இல்லை விருதா?’ என்றார். இரண்டிற்கும் வித்யாசம் எனக்கு புரிய வில்லை. ‘என்ன அவார்ட் பணம் அவார்டா, எவ்வளவு, ஒருதரம் தான் கொடுப்பார்களா அல்லது ஒவ்வொரு ஆண்டுமா?’ என்று கேட்டார். எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.

டெல்லியில் அப்போது அவார்ட் வாங்குகிறவர்கள் கச்சேரி செய்ய வேண்டும். பாட்டு, வயலின், மிருதங்கம் எல்லாம் தனித்தனியாக வாசித்து விடுவார்கள். ஆனால் கடத்திற்கு தனியாக கச்சேரி கிடையாது. மிருதங்கத்துடன்தான் வாசிக்க வேண்டும். அப்போது செகரெட்டரி, ‘கடத்திற்கு தனி அந்தஸ்து கொடுத்து இருக்கிறோம். நீங்கள் தவிலுடன் வாசிக்கிறீர்களா’ என்றார். சரி என்று சொல்லிவிட்டேன். வலையப்பட்டியுடன் வாசிக்க வேண்டும். அவர், நான் தனியாக தவில் வாசிக்க மாட்டேன் எனக்கு உடன் திருவிழா ஜெய்சங்கர் நாகஸ்வரம் வாசிக்க வேண்டும் என்று கூறி விட்டார். சரி என்று சொல்லிவிட்டனர். இப்போது நாதஸ்வரத்திற்கு தவில், கடம் என்றானது. முதன் முதலில் நாதஸ்வரத்திற்கு நான் கடம் வாசித்ததால் பெரும் பெயர் கிட்டியது. உப பக்க வாத்யம் மாதிரி இல்லாமல் நாகஸ்வரத்திற்கு கடம் என்றானது. அவர் வாசிக்க, எனக்கு பரிபூரணமாக என்னுடன் இருக்கும் காஞ்சிப் பெரியவரின் ஆசியுடன் நான் வாசிக்க, ரசிகர்கள் மனதில் மிகவும் சந்தோஷத்தைக் கொடுத்து. அது எனக்கு பெரிய கைதட்டலை வாங்கிக் கொடுத்தது.

ஆர்.வெங்கட்ராமன் அவர்கள்தான் அப்போது ஜனாதிபதி, கிரீஷ் தான் செகரெட்டரி. இதுவரை இந்த அவார்டுக்கு, 10,000, 15,000 ரூபாய்தான் கொடுத்துக்கொண்டு இருந்தார்கள். இந்த ண்டு முதல் 25,000 ரூபாயாக ஆக்குகிறோம் என்று சொல்லி, ரூ25,000/- கொடுத்தார்கள். காஞ்சிப் பெரியவரின் கேள்வியின் அர்த்தம் எனக்கு அப்போதுதான் புரிந்தது. திரும்பி வந்தவுடன் அப்பாவிடம் இதைக் கூறினேன்.

பதினைந்தாயிரம்தான் தருவார்கள். எனவே அந்தப் பத்தாயிரத்தை பெரியவர் பாதத்தில் சமர்ப்பித்துவிடு என்றார். பெரியவர் லேசில் பாதம் காட்ட மாட்டார். அவர் என்னை வாசிக்கச் சொன்னார். என்னுடைய அண்ணா, அவர் நிறுத்தச் சொல்லும் வரை வாசி என்றார். நீயாக நிறுத்தாதே என்றும் சொன்னார். நான் அரை மணி வாசித்தேன், ஒரு மணி வாசித்தேன், அவர் என்னை ஏறெடுத்தும் பார்க்கவில்லை. வாசித்து வாசித்து என்னிடமிருந்த சரக்கெல்லாம் தீர்ந்துவிட்டது. அவர் பாட்டுக்கு வருபவர்களுடன் பேசுகிறார். பிரசாதம் தருகிறார். நானோ வாசித்ததையே திரும்ப வாசிக்கிறேன். எனக்கு அசந்து போய்விட்டது. பெரியவர் திரும்பிப் பார்க்கும் போது, போதும் வா என்று கூப்பிடுவார் என்று எண்ணினால் இன்னும் வாசி என்று சொல்லிவிட்டார். எனக்குக் கையெல்லாம் ஓய்ந்து கண்களில் கண்ணீர் வந்து விட்டது. அதன் பிறகும் ஒரு மணிநேரம் கழித்து போதும் என்றார். நான் உன்னை வாசி என்றேன். அதைத் திருப்பிப் போட்டு வாசி என்றார். இது சிவனுக்கு அர்ப்பணம் என்று சொல்லி பிரசாதம் கொடுத்தார். ஆசீர்வாதம் செய்தார். அவர் பாதத்தில் 10,000 ரூபாயை வைத்து காணிக்கையாக செலுத்தி விட்டு வந்தேன்.

கதையல்ல, உண்மை

அதன் பிறகு நிறைய வாசித்தேன். ரவிசங்கர், அல்லா ராக்கா, ஹரிப் பிரசாத் சௌராஸ்யா போன்ற வட இந்தியக் கலைஞர்கள் பலருடனும் வாசித்தேன். ஒரு மாதம் டூர் ஜெர்மனியில். நான், ஜாஹிர் ஹுசைன், ஹரிப்பிரசாத் சௌராஸ்யா எல்லோரும் போயிருந்தோம். எல்லாம் முடிந்து கடைசிக் கச்சேரி. ஏர் போர்ட்டில் இறங்கியவுடன் டிராலி என்ற தள்ளு வண்டி இருக்கும். இங்கேயும் இருந்தது. னால் இங்கே கைப்பிடியைப் பிடித்தால் நிற்கும் விட்டால் போய்விடும் என்பது எனக்குத் தெரியாது. நான் மற்ற பொருட்களுடன் கடத்தையும் வைத்துவிட்டு, கையை விட்டுவிட்டேன். வண்டி நேரே சென்று சுவற்றில் மோதி கடம் சுக்கல், சுக்கலாக உடைந்து விட்டது. ஜெர்மனியில் இருந்து எழுபது கிலோமீட்டர் தள்ளிக் கச்சேரி. என்ன செய்வது என்று ஒருவருக்கும் ஒன்றும் புரிய வில்லை. ஒருமணி நேரம் பயணம் செய்து கச்சேரிக்குச் செல்ல வேண்டும். அவர்கள் ‘கொன்னக் கோல்’ சொல்லி விடுங்கள்’ என்றனர். முதலில் ஒரு மணி நேரம் ராகம் வாசிப்பார்கள் அப்புறம்தான் தபலா, கடம் எல்லாம். நான் அவர்களை போகச் சொல்லிவிட்டு, பசை ட்யூப் ஒன்றும் கொஞ்சம் கயிறும் வாங்கிக் கொண்டேன். ‘க்ளு’ (GLUE) என்பது ‘பெவிகால்’ போன்றது. அதைக் கயிற்றில் தடவி கடம் உருவத்திற்கு அத்துடன் ஒட்டி விட்டேன். தட்டிப் பார்த்தேன் சுருதி மிகச் சரியாக இருந்தது, பெரியவர் ஆசிதான். கடத்தைக் கட்டவோ ஒட்டவோ முடியாதுதான். அங்கு அவர்கள் ராகம் வாசித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு நான் ஒட்டிக்கொண்டு கடத்துடன் வருவேனா என்ற சந்தேகம்தான். வாசிப்பவர்களுக்குத் தெரியும் கடம் சுருதி சேராது. ‘சுருதி சேர்ந்தால் கடம், இல்லாவிட்டால் சங்கடம்’ என்று ஒரு பழ மொழி உண்டு

நான் கடத்துடன் மேடை ஏறி சுருதி தட்டிப் பார்த்தேன் மிக சரியாக இருந்தது. உடைந்திருந்த கடம் முழு ரூபத்திற்கு வந்திருந்தது. அனைவருக்கும், -விஷயம் தெரிந்தவர்கள் அனைவருக்கும் – ஒரே ஆச்சரியம். அன்று மிகவும் நன்றாக வாசித்து மிகப் பெரிய கைதட்டல் வாங்கினேன். இது மிகப் பெரிய அதிசயம் இல்லையா? இது நடந்தது பெரியவரின் ஆசியால்தான். அதைவிட மிகப் பெரிய அதிசயம், கச்சேரி முடிந்து வந்தால், கடம் சுக்கல் சுக்கலாகப் போய்விட்டது. இது என் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத ஒரு நிகழ்ச்சி ஆகும். கடம் உடையும், வேறு கடம் எடுத்து வாசிப்பார்கள், ஆனால் இது இதுவரை யாருக்குமே நடக்காத ஒரு அதிசய நிகழ்வு கும். இதை நான் புகைப் படம் எடுத்துக்கூட வைக்கவில்லை. நம்புவது கூட கடினம்தான், ஆனால் உண்மை

Read more: http://periva.proboards.com/thread/8121/#ixzz3Fnr69YDR

Source:::: http://www.perivaproboards.com

Natarajan

Message For the Day… ” Understand The Meaning of Sanskrit Term ‘ Ekoham Bahushyam’ …”

NatarajanLeave a comment

Clay is one substance, but from it, several products of different shapes and names can be made. The same white milk is obtained from cows of different colours living in different countries. Similarly God is One, but dwells in innumerable bodies with different names and forms. Take the example of gold. From the same metal, a variety of different types of ornaments can be made. If you examine the cosmic scene, you will find that out of the same basic substance a variety of objects with different forms are produced. Out of a single seed comes a tree with different branches, leaves, flowers and fruits. Branches, leaves, flowers and fruits are unique and distinct, vary in form, name and use; but all of them have come from the one same seed, their source. This is the meaning of the Sanskrit term, “Ekoham Bahushyam” implying “The One, who chose to become Many.”

Sathya Sai Baba

Malala Yousafzai Invites PMs Of India and Pakistan to Award Ceremony…

NatarajanLeave a comment

Nobel Peace Prize winner Malala Yousafzai invites PMs of India, Pak to

award ceremony

Nobel Peace Prize winner Malala Yousafzai invites PMs of India, Pak to award ceremony

Zee Media Bureau/Hemant Abhishek

Seventeen-year-old Nobel Peace Prize winner Malala Yousafzai on Friday said she was in her Chemistry classes when the teacher informed her of the award and she has since felt “honoured” to be the first Pakistani and the youngest person to be given the award.

Malala dedicated the award to the “voiceless” children and said this was a message to kids all around the world that they should stand up for their rights. “This award is for all those children who are voiceless, whose voices need to be heard,” she said.

The award, she said, was not just a medal for her but an encouragement as well. “This is a message that people are standing with me in my fight,” she added.

Malala shares her award with 60-year-old Indian child rights activist Kailash Satyarthi who has freed over 80,000 children from various forms of servitude and helped in their reintegration, rehabilitation and education. The Pakistani teenager said that sharing the honours with Satyarthi signified a lot for her, and averred, “It gives a message to people of love between Pakistan and India, and of different religions.”

Malala expressed her happiness at being chosen for the award alongwith Satyarthi, and vouched to work with him in the future. “I talked over the phone with him and we both decided that we’ll work together for the rights of children,” she said.

Although ‘honoured’ to be sharing the medal with an Indian, Malala expressed her sadness at the state of ties between the two neighbouring countries.

“We know that there are tensions on the Indo-Pak border – it is disappointing and saddening.

I want India and Pakistan to have a dialogue, to think about peace and development, education and progress,” she said.

And with an aim to contribute her bit to bettering Indo-Pak relations, she invited Indian Prime Minister Narendra Modi and his Pakistani counterpart Mian Nawaz Sharif to attend the award ceremony in December.

Malala has been a staunch campaigner for girls’ education – an initiative that wasn’t much-liked by hardliners in Pakistan. She was shot in the head in 2012 in Mingora town of northwest Swat region by Pakistani Taliban militants who opposed education of girls.

The young crusader, who had earlier expressed her desire to become a doctor, said she now wants to become a politician, and summed up saying, “I only had two choices — to not speak up and be killed. And to speak and be killed. I chose the latter.”

SOURCE:::: ZEENEWSINDIA.COM

Natarajan

This Teen Wants to be the First Person Landing on MARS !!!

NatarajanLeave a comment

Alyssa Carson, from Louisiana, wants to be the first person on Mars

Determined ... Alyssa Carson wants to be the first person on Mars. Picture: Twitter.

Determined … Alyssa Carson wants to be the first person on Mars. Picture: Twitter. Source: Supplied

THIS 13-year-old girl has been training to be an astronaut for nine years and is determined to become the first person to land on Mars.

Alyssa Carson is the first person to have attended all three of NASA’s world space camps.

The Louisiana teenager speaks Spanish, French and Chinese, and is prolific on social media.

She told the BBC that she wants to inspire other children to achieve their dreams.

“I have thought about possibly being other things but being an astronaut was always first on my list,” she said. “I don’t want one obstacle in the way to stop me from going to Mars … Failure is not an option”.

 

And NASA is not discounting her ambitions. Her call sign at the US space agency is “Blueberry”.

“She is of the perfect age to one day become an astronaut and eventually travel to Mars,” NASA’s Paul Foremantold the BBC. “She is doing the right thing, she is doing the right training, taking all the right steps to actually become an astronaut.”

View image on Twitter

Bret Carson, Alyssa’s dad, said he has spoken to his daughter about the possibility that she may never return from Mars but he says she isn’t worried about that.

“We have the next 20 years planned out, we know what she’s doing, she’s looking at going on a mission to mars in 2033,” he said. “In 20 years I may not ever see her again, there are options out there where they go to mars and not come back, and we’ve had those discussions, and if that’s the only option she still wants to go.”

Source:::: news.com.au

Natarajan

Malala Yousafzai Missed out on Nobel Peace Prize in 2013 For being too Young ….

NatarajanLeave a comment
Malala Yousufzai missed out on peace prize in 2013 for being too young, Nobel Institute admits
Pakistani teenage activist Malala Yousafzai awarded the Nobel peace prize for 2014.
LONDON: The Norwegian Nobel Institute has admitted for the first time ever, that the global figurehead for a girl’s right to an education — Malala Yousafzai missed out on the Nobel peace prize in 2013 for being too young.She however won the world’s most coveted prize on Friday. This still makes her the youngest Nobel laureate ever at the age of 17.

So far, 47 Nobel prizes have gone to women between 1901 and 2014. Malala became the 16th woman being awarded the Nobel peace prize which also includes Mother Teresa from India.

Director of the Nobel Institute in Oslo Geir Lundestad told TOI in an exclusive interview “It is a tremendous responsibility to win the Nobel prize. And when you give it to someone too young or too unknown, it changes their life forever. We throw them out to the world stage overnight. We felt the same about Malala last year and thought it was too early for her to receive the prize”.

READ ALSO: Malala: Idol to the world, outcast at home

The Nobel committee was also wary whether Malala would be able to handle the pressure that comes from global fame and expectation after winning the Nobel prize.

“However, Malala has performed very well over the past year as a global ambassador for education and we felt it was time to give her the prize,” Lundestad told TOI.

The Norwegian Nobel Committee had awarded the prize in 2013 to the International Chemical Weapons watchdog that is destroying poison gas stockpiles in Syria, the Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons.

READ ALSO: Full list of Nobel peace prize winners

Malala was however very gracious in defeat even though she was the favourite to win. She said OPCW deserved to win the prize and said on Twitter “congratulate the OPCW and thank it for its wonderful work for humanity”.

Later when asked on missing the prize, she said “I think that it’s really an early age. But there’s always later. I would feel proud, when I would work for education, when I would have done something, when I would be feeling confident to tell people, Yes, I have built that school; I have done that teachers’ training, I have sent that (many) children to school. Then if I get the Nobel peace prize, I will be saying, Yeah, I deserve it, somehow”.One of the events that caught the Nobel committee’s eye was the confidence with which Malala addressed the UN.

She told the elite gathering on her 16th birthday that books and pens scare extremists. Malala has been credited with bringing the issue of women’s education to global attention. A quarter of young women around the world have not completed primary school.

Malala in 2013 also won the prestigious Sakharov Prize for Freedom of Thought in 2013. Yousafzai was a student from the town of Mingora in Swat District, Pakistan, known for her women’s rights activism in the Swat Valley, where the Taliban regime has banned girls from attending school.

She gave her first public speech in September 2008, entitled “How dare the Taliban take away my basic right to an education?”

When all girls schools under Taliban control were closed in January 2009, she started a blog for BBC Urdu under the pseudonym of Gul Makai, a folklore heroine. The blog brought fame to Malala and her fight. Threats to her family followed as soon as her identity was revealed, leading up to an assassination attempt in October 2012, when she was shot in the head and neck by Taliban gunmen while returning home on a school bus.Malala has gained global recognition as a human rights fighter militating for the right to female education, freedom and self-determination.

She then said that a country’s strength should not be measured by its army but by the number of educated people in it.

Making a passionate plea for more education, Malala said “We are all here together united to help these children, to speak for them, to take action. These children do not want an I phone, an X-box, a Playstation or chocolates. They just want a book and a pen”.

Malala recently went silent for 24 hours to show solidarity with children whose voices are silenced.
BOTTOM LINE::::: KINDLY CLICK THE FOLLOWING LINK AND READ MY EARLIER BLOG ON MALALA YOUSAFZAI  … BLOG dated  11 october 2013..
https://natarajank.com/2013/10/11/16-year-old-malala-yousafzai-leave-jon-stewart-speechless/
 Natarajan
SOURCE:::: timesofindia.indiatimes.com
Natarajan

India”s Kailash Satyarthi Shares Nobel Prize for Peace with Pakistan’s Malala Yousufzai !!!

NatarajanLeave a comment

All about Kailash Satyarthi, India’s Peace Nobel winner

Indian child rights activist Kailash Satyarthi shared the Nobel Peace Prize with Pakistani

teenager Malala Yousufzai who stood up to the Taliban and survived a near-fatal shooting.

 

NEW DELHI: Possibly India’s best known face against child labour, Kailash Satyarthi shares this year’s Nobel Peace Prize with Pakistani child rights activist Malala. He and his organisation, Bachpan Bachao Andolan (BBA) – the Save Childhood Movement, have single-handedly brought to centre-stage the debate on child rights in India.

“Child slavery is a crime against humanity. Humanity itself is at stake here. A lot of work still remains but I will see the end of child labor in my lifetime,” Satyarthi told The Associated Press at his office in New Delhi. “If any child is a child slave in any part of the world, it is a blot on humanity. It is a disgrace.”

The Nobel committee said: ‘Satyarthi, 60, has maintained the tradition of Mahatma Gandhi and headed various forms of peaceful protests, “focusing on the grave exploitation of children for financial gain.’

Here’s all that you need to know about Kailash Satyarthi:

#1 A human rights activist, Kailash Satyarthi has been at the forefront of a movement in India to end child slavery and exploitative child labour since 1980. Satyarthi has helped free children from slave-labor conditions and advocated for reforms, as director of the South Asia Coalition on Child Servitude and leader of Bachpan Bachao Andolan. In 1994, he founded a group now known as Goodweave, which certifies child-labor-free rugs and provides assistance to rescued and at-risk children.

#2 Kailash Satyarthi has headed various forms of peaceful protests and demonstrations, focusing on the exploitation of children for financial gain.

#3 In 1980, Kailash Satyarthi gave up his job as an electrical engineer to begin the crusade to end exploitation of children in India. As a grassroots activist, he rescued of over 78,500 children who were employed as child labours and developed a successful model for their education and rehabilitation.

#4 He was instrumental in making the problem of child labour in India as a human rights issue. He has established that child labor is responsible for the perpetuation of poverty, unemployment, illiteracy, population explosion and many other social evils.

#5 Satyarthi has also played an important role in linking the fight against child labor with the efforts for achieving ‘Education for All’.

#6 The Nobel Laureate is a member of a high level group formed by UNESCO on Education for all comprising of select Presidents, Prime Ministers and UN Agency Heads.

#7 Kailash Satyarthi has survived numerous attacks on his life during his crusade to end child labour, the most recent being the attack on him and his colleagues while rescuing child slaves from garment sweatshops in Delhi on 17 March 2011.

#8 In 2004 while rescuing children from a local circus mafia, Kailash Satyarthi and his colleagues were brutally attacked. Despite of these attacks and his office being ransacked a number of times his commitment for the cause has been unwavering.

#9 Satyarthi has been honoured by the Former US President Bill Clinton in Washington for featuring in Kerry Kennedy’s Book ‘Speak Truth to Power’, where his life and work featured among the top 50 human rights defenders in the world.

#10 Wikipedia states that Satyarthi has been the subject of a number of documentaries, television series, talk shows, advocacy and awareness films.

He has also won many international awards, including:

·       2014: Nobel Peace Prize, shared with Malala Yousafzai

·       2009: Defenders of Democracy Award (US)

·       2008: Alfonso Comin International Award (Spain)

·       2007: Medal of the Italian Senate (2007)

·       2007: recognized in the list of “Heroes Acting to End Modern Day Slavery” by the US State Department[3]

·       2006: Freedom Award (US)

·       2002: Wallenberg Medal, awarded by the University of Michigan[4]

·       1999: Friedrich Ebert Stiftung Award (Germany)[5]

·       1995: Robert F. Kennedy Human Rights Award (US)[6]

·       1985: The Trumpeter Award (US)

·       1984: The Aachener International Peace Award (Germany)

 

In his first reaction after the Nobel prize committee in Oslo announced Satyarthi and Pakistani teenager Malala Yousafzai as the joint winners of this year’s Peace Nobel, the 60-year-old head of the Bachpan Bachao Andolan thanked the committee for recognising the plight of millions of children and said the award will help bring global focus on the issue.

What did Kailash Satyarthi say after winning the Nobel Peace prize?

“I am thankful to the Nobel committee for recognising the plight of millions of children who are suffering in this modern age. It is a huge honour for me,” said Satyarthi, who became the second Indian to win the award after Mother Teresa who won it in 1979.

Satyarthi, who is an avid follower of Gandhian philosophy, however, said he would have been happier if the award had gone to the Father of the Nation.

“I was born after the death of Mahatma Gandhi. If the prize had gone to Mahatma Gandhi before me, I would have been more honoured. I am really honoured. This award is for all the citizens of the country,” he said.

Satyarthi, whose organisation has been in the forefront of rescuing children from forced labour and trafficking, said he was happy that the issue has received global attention.

“This is not about simply poverty and rights of children. It is more than that. The fight has to continue. We are happy that the issue has been recognised globally now. I will continue my work,” he said.

The Bachpan Bachao Andolan, established in 1983, is credited with freeing over 80,000 child labourers across India. “We are very humbly fighting for child rights and the award has put more responsibility on me to work towards welfare of children. This is a major issue in India as well as in many other countries,” he said.

A former electrical engineer, Satyarthi has been involved in various global campaigns against exploitation of children which include Global March Against Child Labour, the International Center on Child Labor and Education and the Global Campaign for Education.

Source::::yahoo india.com and Indiatoday .intoday.in

Why Blue LEDs are Worth a Nobel Prize ….

NatarajanLeave a comment

Blue light-emitting diodes help create the glowing screens of mobile phones, computers and TVs and promises to revolutionise the way the world lights its homes and offices.

Shivanand Kanavi reports on the importance of these little lights that won the Nobel Prize this year.

White and blue light emitting diodes used as Christmas decorations in Tokyo. Photograph: Toru Hanai/Reuters

That bluish-white light glowing from the screens of most new televisions, smartphones, laptops and tablet computers?

It comes from light-emitting diodes, better known as LEDs. Many businesses light their work spaces with LEDs. More and more, LEDs light up outdoor street signs and traffic lights.

Some homeowners have begun turning to this new form of lighting to illuminate their rooms. And most cars and trucks now use these same LEDs in their tail lights.

Three scientists have now won the 2014 Nobel Prize in physics for developing the technology that has made this lighting possible.

On Tuesday, October 7, three Japan-born scientists — Isamu Akasaki, Hiroshi Amano and Shuji Nakamura — won the Nobel Prize in physics for the invention of blue light-emitting diodes — a new energy-efficient and environmentally friendly light source.

According to the Royal Swedish Academy of Sciences, the committee that bestows the honour, which includes a prize money of 8 million kronor (Rs 6.8 crore/Rs 68 million), when Nakamura, Akasaki and Amono ‘produced bright blue light beams from their semiconductors in the early 1990s, they triggered a fundamental transformation of lighting technology.’

Explaining further, the committee said, ‘The LED lamp holds great promise for increasing the quality of life for over 1.5 billion people around the world who lack access to electricity grids.’

The question now that arises is can semiconductor chips, which have revolutionised the way we live, give us light? The answer today is, it can.

Such chips for lighting are not made of silicon, which is used in electronics but more complex semiconductors, made of alloys of gallium, indium, arsenic, nitrogen, aluminum, phosphorous.

It has been known since the turn of the century that some semiconductors emit light when a current is passed through them. However, it has taken almost a hundred years for technology to do it efficiently and inexpensively.

The discovery and perfection of direct conversion of electricity into light has also led to the reverse that is the development of more efficient solar panels to convert light into electricity.

The first bright LEDs to be invented were emitting red, then orange and yellow light. However, attempts at producing green and blue LEDs were not very successful till a Japanese scientist Shuji Nakamura invented a bright blue LED and later white LED in the mid-1990s.

Nakamura’s work brightened up the whole field and intense activity ensued leading to fast growth. He worked hard with very little funding and repeated disillusionment for several years to come up with blue LEDs.

The company he worked for at that time, Nichia is today one of the world leaders in blue and white LEDs and lasers. A few years ago, he moved out of Nichia and today, is a faculty member at the University of California at Santa Barbara.

LEDs for lighting purposes have many advantages. They convert electricity much more efficiently into light than say incandescent bulbs or fluorescent lamps. In fact, 90 per cent of energy in incandescent bulbs is wasted as heat.

LEDs also last much longer — up to 1,00,000 hours — that is more than 12 years of continuous operation. Whereas in the case of incandescent lamps, they last for 1,000 hours while fluorescent lamps last for 10,000 hours.

LEDs also consume less electricity, which is why batteries in a LED flashlight, for example, seem to go on forever. These make LEDs ideal if you are in a remote area on your own, camping or even in times of natural disaster.

However, LEDs do, like with all technology, have some flaws and weaknesses.

One the brightness of LEDs — that is measured in Lumens per Watt of electrical power — is still nowhere near the standard required for high brightness lighting. Secondly, the products are still expensive and lastly, the light is extremely bright in one direction hence, a LED light directed towards your work bench or a flashlight works well but if you try to light up your room with it then you end up using too many LEDs.

Image, Below: Isamu Akasaki, Hiroshi Amano and Shuji Nakamura, this year’s Nobel Prize winners for Physics.

ALSO READ:  Trio win Nobel for invention of blue LEDs

Shivanand Kanavi  in redii.com

Natarajan

” My Name Is Prof. Sandeep Desai…Pl join me In my Mission …”

NatarajanLeave a comment
Why this Professor begs on Mumbai trains

MUMBAI:  52-year-old Professor Sandeep Desai is a familiar face on Mumbai’s local trains. He goes around begging on the crowded local trains to raise funds for running English medium schools for underprivileged children in rural Maharashtra and Rajasthan. Desai has been doing this for more than two years and has raised more than 50 lakh rupees that is used to run four schools. And the fifth school in Ratnagiri district of Maharashtra is set to open next month. All this has been done because of the commuters who donate generously every time Professor Desai boards their compartment.

Raunak Mehta, a commuter on the Western Railway tells NDTV: “He has several news paper cut-outs about himself which he carries around with him. I have been travelling in this train for two years now and I see him every day, if he wasn’t genuine he wouldn’t come here every day. There are a lot of young children in India who are unable to receive education. Iif these children are getting support and are being educated because we made a small donation, then we are very grateful.”

Professor Desai says, “We are not organised as of now, but soon we will have the right people because people are now themselves taking interest in what we want to do in the future and volunteering to come up. We are not only going to have volunteers, we are also going to have some employees who will be demarcated for certain responsibilities and every year we plan to start one more school.”

Meanwhile, for the five hundred students who benefit from Professor Desai’s endeavour, it is a life changing opportunity. In Umarkhed taluka of the far-flung Yavatmal district of Maharashtra, which is in the Vidarbha region known for farmers’ suicides children spend four hours in school everyday learning, free of cost. Dhiraj Dongare, an Auto-Driver, who makes around Rs. 100 a day, says “I used to save money every day to ensure my kids get education. I never imagined I would be able to send them to an English medium school.  Professor Desai has made it possible for us to send our kids to an English medium school. He is like a god for us.”

Professor Desai however continues with his mission ever evening cajoling commuters with his talks on the trains. He says his job has just begun and there is a long road ahead. He begins his talk with these lines: “Good Afternoon to everybody, “Donating for education is the ultimate form of charity”. My name is professor Sandeep Desai, I am the founder trustee of Shlok Public Trust, in rural areas we operate English medium schools. I invite all of you’ll to join my mission.”

Professor Desai adds that he has been able to do this not only because of the generosity of commuters, but also the support from railway staff. As we reach our destination and board the train we hear him share yet another message with his fellow commuters, “If you give a man food, you only feed him for a day. If you give him education, you feed him for a lifetime.”

And as his box starts filling up with donation, Professor Desai smiles at us and says, “What is amazing is the number of people who want to do something but don’t know how to do it. And many of them are here on these local trains. I am hoping all of them will join me.”

Source::::ndtv.com

Natarajan

Message For the Day…” Lack of Faith is the Source Of Weakness…”

NatarajanLeave a comment

Prema (Love) is the seed, thanmayathwam or overpowering experience of merging, is the tree and inexhaustible bliss is the fruit. For this consummation, faith is essential. Look at Arjuna! When the choice was placed before him to decide which he should receive, the army of redoubtable heroes belonging to the Yadava clan or Krishna alone who is unarmed and refusing to fight, he asked only for Krishna! He knew; he believed; and he was saved. The same choice all have to make even now, when the Lord has appeared in His swaruupa (form) here. What does it profit if one accumulates money, gold and grain? The bliss, derived from the worship of the name and form which arouses spiritual joy, is far more desirable than these. Want of faith is the source of weakness in all fields.

Sathya Sai Baba

” என்னை இங்கு சங்கராச்சார்யா என்று சொல்லுவா …” !!!

NatarajanLeave a comment

அம்பத்தூரில் வசித்த கம்பெனி தொழிலாளி ஒருவர். அவர் மனைவி ஒரு நோயாளி.அவருக்குப் பிறந்த பிள்ளைகளோ பொறுப்பு இல்லாமல் தறுதலையாக அலைந்தார்கள். இப்படி சிரமங்களையே சந்தித்துக் கொண்டிருந்த அவருக்கு நண்பர் ஒருவர். மகானின் பக்தர்.

“கருணைக் கடலாக இருக்கும் காஞ்சி மகானிடம் ஒரு தடவை சென்று தரிசித்தபின் அவரது ஆசியைப் பெற்றுக்கொண்டு வா… உன் சிரமங்கள் எல்லாம் காற்றோடு போய்விடும்”- என்று யோசனை சொன்னார்.

அப்போதிலிருந்து அவரது மனதில் “காஞ்சி மகானைப் பார்க்க வேண்டும்” என்கிற எண்ணம் வேர் விட ஆரம்பித்தது.

தொழில் சம்பந்தமாக அவர் வெளியூர் செல்லும்போது காஞ்சி வழியாகப் போகும் சந்தர்ப்பம் வரவே,காஞ்சியில் இறங்கி யாரிடமோ வழிகேட்டு வரும்போதுதான் அவரது
மனதில் அந்த எண்ணம் தோன்றியது.

“உலகோர் போற்றிப் புகழும் நிலையில் பக்தர்கள் கூட்டம் தரிசனத்துக்காக நிற்க, பரிவாரங்களுடன் அமர்ந்திருக்கும் இந்த சாமியாரைத் தான் எப்படிப் பார்ப்பது” என்கிற
எண்ணத்துடன் இவர் அந்த குறிப்பிட்ட இடத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டு இருந்தார். இவர் எதிர்பார்த்த மாதிரி ஆடம்பரங்களோ..ஆரவாரமோ ஏதும் தென்படவில்லை.

“அந்த சாமியார் வேறு எங்கோ போய்விட்டார் போலிருக்கிறது” என்று இவர் நினைத்துக் கொண்டார். தனக்கு விடிவுகாலம் பிறக்க அவரிடம் ஆசி பெறலாம் என்று வந்த அவரது
கடுகளவு ஆசையும் மறையத் தொடங்கியது.

யாரிடம் போய்க்கேட்பது? ஆள் அரவமே இல்லையே என்று அவரது கண்கள் தேடியபோது,ஒரு பெரியவர் மட்டும் அவரது கண்களில் தென்பட்டார்.

வந்தவர் அவரிடம் கேட்டார்.

“இங்கே ஒரு சன்யாசி இருக்காராமே…அவர் எங்கே போயிருக்கார்?”

“அவரையா பார்க்க வந்தேள்? யார் சொல்லி அனுப்பினா?”

இந்தக் கேள்வியும் அவரது அமைதியான முகபாவமும் வந்தவரின் உள்ளத்தில் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தின. அதனால் வந்தவர் தனது குடும்ப சூழ்நிலையையும் தற்போது
ஏற்பட்டுள்ள வறுமையான சூழ்நிலையையும் சொல்லி, தன் நண்பர் ஒருவர் இங்கே இருக்கும் சாமியாரைப் பார்த்து ஆசிகள் வாங்கச் சொன்னார் என்றார்.

“அவர் கிட்டே சிரமங்களைச் சொன்னா தீர்வு கிடைக்குமா என்ன?” கேள்வி பிறந்தது.அவருக்கு

வந்தவரோ, ‘இந்த வயதான கிழவர் தன்னிடம் ஏன் இப்படி ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறார்’ என்று நினைத்தார்.

வயதான பெரியவர் தொடர்ந்தார். “சிரமம்..சிரமம்னு சொல்றியே..அதை ஏன் நீ படறதா நினைக்கிறே..அந்தப் பாரம் உன்னோடது இல்லையின்னு நீ நினைச்சிட்டா மனம் லேசாயிடுமே…”

இது எப்படி சாத்தியம் என்று வந்தவருக்கு மனதில் சந்தேகம்.

“அது எப்படி சுவாமி? நான்தானே அத்தனை கஷ்டங்களையும் தாங்கிக்க வேண்டிருக்கு..என் கஷ்டங்களை வேறு யார் சுமப்பா?”

வயதான பெரியவர் சிரித்தபடியே சொன்னார். “இப்போ ஊருக்குப் போறோம்னு வையுங்க..உங்களோட பெட்டி,மூட்டை முடிச்சு எல்லா பாரத்தையும் சுமந்துண்டு
போய்த்தானே ஆகணும்? அப்ப என்ன பண்றோம்? யாராவது கூலியாள் கிட்டே குடுத்து சுமக்கச் சொல்றோம் இல்லையா? அது போலத்தான் நாம படற சிரமங்களை
நம்மது இல்லே,பகவான் பார்த்துப்பான்னு பூரண சரணாகதி அடைஞ்சுட்டா நமக்கு எந்த பாதிப்பும் வராது..”

இதைக் கேட்ட அம்பத்தூர்காரருக்கு கொஞ்சம் மனத்தெளிவு ஏற்பட்டது போல் இருந்தது.

அவர் வயதான பெரியவரைப் பார்த்து, “பெரியவரே இப்ப எனக்கு கொஞ்சம் மனசு லேசானது போல இருக்கு.என்பாரம் உன்னோடதுன்னு பகவான்கிட்டே சொல்லிடறது நல்லதுதான்..நீங்கள் சொல்ற மாதிரி இந்த சாமியார் கிட்ட வந்து என் பாரங்களை இறக்கி வெச்சுட்டுப் போகலாமுன்னு வந்தா, இங்கே அவரைப் பார்க்க முடியல்லே..
எனக்கு உடனே மெட்ராஸ் போயாகணும்…காத்திருந்து அவரைப் பார்க்க முடியாது.எனக்கு இன்னமும் நல்ல காலம் வரலே போலத் தோணுது. ஆனா உங்களாண்டை பேசினதுனாலே மனசுக்குக் கொஞ்சம் இதமாக இருக்கு…ஆமா நீங்க யாரு? இதே ஊரா?”என்று கேட்டார்.

வயதான பெரியவர் முகத்தில் சிரிப்பு. “என்னை இங்கே சங்கராச்சார்யார்னு சொல்லுவா” என்று சொன்னதும் அம்பத்தூர்காரருக்கு இன்ப அதிர்ச்சி.

வியப்போடு அந்த எளிமையின் உருவத்தைப் பார்த்தவண்ணம் ஒன்றுமே தோன்றாமல்…மலைத்து நின்றார்.

அதுவரை அந்த மனித தெய்வத்திடம் அஞ்ஞானமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தவர் சற்றே திரும்பிப் பார்க்க, அந்தத் தவமுனிவரைத் தரிசிக்க ஒரு பெருங்கூட்டமே காத்திருந்தது.

இத்தனை நேரம் ஒரு மாபெரும் மகானிடம் சர்வ சாதாரணமாகப் பேசி, அவரிடம் யோசனைகள் பெற்றதை எண்ணி அந்தப் பக்தர் வியந்தார்.

“நமஸ்காரம் பண்ணிக்கிறேன்” என்ற பக்தரை சட்டையை கழற்றும்படி சொன்னார் மகான். தான் பூணூல் அணியாததால் சட்டையைக் கழற்ற அந்தப்பக்தர் யோசிக்க, மடத்து
சிப்பந்தி ஒருவரிடம் சொல்லி அவரை உள்ளே அழைத்துக் கொண்டுபோய் பூணூல் அணிவிக்கச் செய்து ஆசிர்வதித்தார் மகான்.

யாருக்குமே கிட்டாத மாபெரும் பாக்கியம் அவருக்குக் கிடைத்தது. தொடர்ந்து அவரது இன்னல்கள் யாவும் பனிபோல் விலகின…..

எளிமைக்கு இது ஓர் எடுத்துக்காட்டு.

Read more: http://periva.proboards.com/thread/4661/#ixzz3FNSj5vJE

Natarajan