|
The path of wisdom is much easier than the path of devotion – for it comes as a flash to those who can just sit quiet for a few minutes and analyze themselves. A car moves on its four wheels and the person who drives it, is inside, not outside; the driver within the car guides the speed of the engine, the brakes and the accelerator. So too, let your intellect, mind and senses be guided, from within. Board the train of Salokya – the constant remembrance of the Lord’s Name. This will take you to the next station, Sameepya – nearness and dearness to the Lord. The next halt will be atSaarupya, where you acquire and earn divine attributes, and finally you will reach the terminus, which is Saayujya, where you merge with the divine and experience yourself as but a wave in the ocean (Paramatma).
|
Author: Natarajan
படித்ததில் பிடித்தது …”பஸ்ஸில் செல்லுங்கள் …நடந்து செல்லுங்கள்” !!!

கௌஹாத்தி நகரின் விமான நிலையத்திலிருந்து சிறிது தூரம்தான் சென்றிருப்பேன். என்னுடைய வாகனத்தைத் தாண்டி செங்கொடிகள் காற்றில் வேகமாக அலைபாய போலீஸ் வாகனம் ஒன்று சென்றது. பின்னால் தொடர்ந்து வந்த வாகனங்களிலும் செங்கொடி தாங்கிய போலீஸார். “என்ன, அஸ்ஸாமில் புரட்சி வெடிக்கிறதா?” என்று நண்பரிடம் கேட்டேன். “இல்லை, கிருஷ்ணன். இது இங்குள்ள பெரிய புள்ளி ஒருவருக்கு செக்யூரிட்டி. அபாயச் சங்கோடு இந்தக் கொடிப் பழக்கமும் இங்கு உண்டு. புரட்சியை மழுங்கடிப்பதற்கான உத்தியாகவும் இருக்கலாம்.”
அன்று மாலை நண்பர் வீட்டில் ஒரு தேநீர் விருந்து. பெரிய புள்ளிகள் சிலர் வந்திருந்தனர். அவர்களைப் பாதுகாக்க வந்த காவலர்கள். ஒருவருக்கு 10 பேர் என்ற வீதத்தில் இருந்தார்கள். விருந்தை முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்துக்கொண்டவர்கள் அவர்கள்தான்.
“சமோசாவைத் தேடுகிறீர்களா? கிடைக்காது. எங்கள் போலீஸ்காரர்களுக்கு அதன் மீது மாளாத காதல். ஒருவருக்குக் குறைந்தது ஐந்து சமோசாக்களாவது தேவை. அஸ்ஸாமில் தொந்தியை அறிமுகம் செய்ததே எங்கள் போலீஸ்காரர்கள்தான்.”
இது நடந்தது திங்கட்கிழமை. அக்டோபர் 7, 2013.
ஏறத்தாழ 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ஒரு அக்டோபர் மாதத்தில்தான் இரு அசாமிய முதல்வர்களைச் சந்தித்தேன். ஒருவர் சரத் சின்ஹா. ஏழு வருடங்கள் முதல்வராக இருந்தவர். பதவியைத் துறந்த அன்று கக்கத்தில் குடையை இடுக்கிக்கொண்டு பஸ் பிடித்து வீடு திரும்பினார் என்று சொல்கிறார்கள். அவருக்குப் பாதுகாப்பு என்றாலே வெறுப்பு. போகும் இடங்களுக்கெல்லாம் பஸ்ஸில்தான் சென்றுகொண்டிருந்தார். மற்றவர் ஹிதேஷ்வர் சைக்யா. அப்போது முதல்வராகவே இருந்தார். சந்திக்க நேரம் கேட்க அவரது அலுவலகத்துக்கு போன் செய்தேன். அவரே போனை எடுத்தார். அந்தரங்கச் செயலாளர் விடுப்பில் இருந்தாராம். நான் அவரைப் பல தடவை சந்தித்திருக்கிறேன். சைக்யா மீது உல்ஃபா தீவிரவாதிகள் குறிவைத்திருந்தார்கள். இருந்தாலும், அவரைச் சுற்றி அதிக பாதுகாவலர்களை நான் என்றுமே பார்த்ததில்லை.
50-களிலும் 60-களின் முற்பகுதியிலும் தமிழ்நாடும் வேறுவிதமாக இருந்தது.
எங்கள் மாவட்டத்தில் சங்கரன்கோவிலிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அப்துல் மஜீத் பொதுப்பணித் துறை அமைச்சராக இருந்தபோது, என் தந்தையுடன் பஸ்ஸில் பயணம் செய்திருக்கிறார். பஸ் நிலையத்தில் என்னை அவருக்கு அறிமுகம் செய்துவைத்தது நன்றாக நினைவிருக்கிறது.
மற்றொரு சம்பவம் நாங்குநேரியில் நடந்தது. காமராஜர் தொகுதியில் தேர்தல் பிரச்சாரம் செய்ய வந்திருந்தார். எனது அத்தையின் வீட்டில்தான் காங்கிரஸ் தேர்தல் அலுவலகம் அமைக்கப்பட்டிருந்தது. நான் காமராஜரைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவலோடு காத்துக்கொண்டிருந்தேன். இரவு 12 மணியளவில் பின்னால் ஒரு போலீஸ் வாகனம் தொடர, அழுக்கு ஜீப் ஒன்றில் வந்தார். தொண்டர் ஒருவர் அருகில் வந்து “ஐயா, இந்த வீட்டில் ஃப்ளஷ் அவுட் வசதியில்லை” என்றார். அவர் “நான் என்ன செய்யப்போறேன்? ஒண்ணுக்குதான இருக்கப்போறேன்” என்று சொல்லிக்கொண்டே உள்ளே சென்றுவிட்டார். அங்குதான் இரவைக் கழித்தார். கட்டில்கூட இல்லாத வீடு. காமராஜரும் பஸ்ஸில் பயணம் செய்யத் தயங்கியிருக்க மாட்டார்.
நாம் வெகுதூரம் வந்துவிட்டோம்.
அக்டோபர் 10 அன்று தில்லி திரும்பியதுமே கண்ணில் பட்டது வீரப்ப மொய்லி மெட்ரோ ரயிலில் பயணம் செய்தார் என்பதுதான். வாரம் ஒரு முறை பயணம் செய்வாராம். தொலைக் காட்சியில் ரயிலேறு படலத்தைப் பார்த்தபோது அவரைப் பரிவார தேவதைகள் சூழ்ந்திருந்தார்கள். வாராவாரம் மெட்ரோ ரயிலில் பயணம் செய்ய மற்ற அமைச்சர்களும் நினைத்தால், இவர்களுக்காகத் தனி ரயில்தான் விட வேண்டும். இல்லையென்றால்,
பொதுமக்கள் பயணம் செய்ய முடியாது.
அமைச்சர் ரயிலைப் பயன்படுத்தியது செய்தியாக ஆனது, பொதுப் போக்குவரத்து நமது நாட்டில் எந்த நிலையில் இருக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. இன்னும் சில ஆண்டுகளில், ‘அமைச்சர் சாலையில் காலைப் பதித்தார்’என்பது செய்தியாக ஆனால், வியப்படைவதற்கு ஒன்றுமே இருக்காது.
நான் சொல்வதில் உங்களுக்கு நம்பிக்கை இல்லை என்றால், உங்கள் ஊரில் இருக்கும் முக்கிய கடைத்தெரு ஒன்றில் வாகனங்கள் நிறுத்திவைத்திருக்கும் இடத்துக்குச் சென்று எத்தனை அரசு வாகனங்கள் நிற்கின்றன என்பதைக் கணக்கெடுங்கள். இந்தியாவின் எந்த ஊருக்குச் சென்றாலும், அங்கு மக்கள் பொருட்கள் வாங்கும் இடத்தில் ‘பஞ்சாயத்துத் தலைவர்’‘தாளாளர்’‘ஆய்வாளர்’போன்ற சிவப்புப் பின்புலத்தில் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட்ட பலகைகளைத் தாங்கிய வாகனங்களைப் பார்க்காமல் இருக்க முடியாது.
அமைச்சர்களும் அரசு அதிகாரிகளும் தொழிற்துறையில் முன்னணியில் இருப்பவர்களும் பொதுப் போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்தாவிட்டால், சாலைகளும் பொதுப் போக்குவரத்தும் முன்னேற்றம் அடைய முடியாது. ‘அச்சுறுத்தல்கள் இருக்கின்றன, அதனால் பாதுகாப்பு தேவை’ என்பது மிகச் சில அரசியல்வாதிகளுக்கும் அதிகாரிகளுக்கும் மட்டுமே பொருந்தும். இதுபற்றி உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்கொன்று வாதாடப்பட்டுவருகிறது. வரப்போகும் தீர்ப்பினால் பரிவார தேவதைகளின் எண்ணிக்கை கணிசமாகக் குறைய வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன.
இந்தத் தீர்ப்பு வந்தவுடன் அமைச்சர்களும் அரசு அதிகாரிகளும் பொதுப் போக்குவரத்தைக் கூடுமானவரை பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற விதிமுறையை மத்திய, மாநில அரசுகள் கொண்டுவர வேண்டும். அரசு வாகனங்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாகக் குறைக்கப்பட வேண்டும். நம்மைப் போன்றவர்களும் கார்களைக் குறைவாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
இந்தியச் சாலைகள் எரிபொருளில் இயங்கும் தனியார் வாகனங்களுக்கு மட்டும் சொந்தமானது அல்ல. ஆனால், அந்த எண்ணத்தில்தான் பலர் இயங்குகிறார்கள். தில்லியைப் பொறுத்த அளவில், கார்களைப் பயன்படுத்துபவர்கள் மக்கள்தொகையில் 10 சதவீதம் இருப்பார்கள். ஆனால், 90 சதவீதச் சாலைகளை ஆக்கிரமித்துக்கொள்கிறார்கள். சென்ற 10 ஆண்டுகளில் இத்தகைய வாகனங்கள் வருடத்துக்கு 13 சதவீதம் அதிகரித்திருக்கின்றன. ஆனால், சாலைகள் அதிகரிப்பு 1 சதவீதம். நடந்துபோனாலே செல்லுமிடத்துக்கு வேகமாகச் சென்றுவிடலாம் என்ற நிலைமை வருவதற்கு வெகு நாட்கள் இல்லை. கார்களை விட, நமக்கு அதிக தேவை பஸ்கள் என்ற புரிதல் ஏற்படுவதற்கும் நாம் வெகு நாட்கள் காத்திருக்க வேண்டாம். தமிழக அரசுக்கு இந்தப் புரிதல் இருக்கிறது. இந்தியாவிலேயே மிகத் திறமையாக இயங்கும் மிகச் சில பொதுப் போக்குவரத்து நிறுவனங்களில் சென்னையில் இயங்கும் மாநகரப் போக்குவரத்துக் கழகம் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்.
நாமும் அரசோடு ஒத்துழைக்க வேண்டும்.
கார்களில் செல்வதைக் கூடிய மட்டும் குறைத்துக்கொள்ளுங்கள். பொதுப் போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்துங்கள். முடியுமானால், சைக்கிளில் அல்லது நடந்து செல்லுங்கள். அமைச்சர்களும் அதிகாரிகளும் நம்கூட வர வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்திக்கொண்டே இருங்கள்.
பி. ஏ. கிருஷ்ணன், எழுத்தாளர், பொதுத்துறை நிறுவன நிர்வாக இயக்குனர் (ஓய்வு), தொடர்புக்கு – tigerclaw@gmail.com
” கிடைக்குமா தங்கப் புதையல் “!!!…விடை கிடைக்கும் விரைவில் !!!
பொதுவாக சாதுக்களுக்கும் சாமியார்களுக்கும், கடவுள் தான் கனவில் தோன்றுவார். ஆனால் மத்தியபிரதேசத்தின் உன்னாவ் மாவட்டத்தில் இருக்கும் சங்க்ராம்பூர் என்கிற ஊரில் உள்ள சாமியாரான ஷோபன் சர்க்காரின் கனவில் தங்கப்புதையல் வந்தது.
அதுவும் சாதாரண தங்கப்புதையல் அல்ல. பத்து லட்சம் கிலோ தங்கப்புதையல். இந்த தங்கப்புதையல் மட்டும் உண்மையானால் ஏறக்குறைய இந்தியா அடுத்த 12 ஆண்டுகளுக்கு தங்கமே இறக்குமதி செய்யவேண்டிய தேவையிருக்காது. அவ்வளவு தங்கம் அங்கே புதையுண்டு இருப்பதாக கூறுகிறார் ஷோபன் சர்க்கார்.
அந்த ஊரில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ராஜா ராம்பக்ஷ் சிங் என்கிற மன்னரின் பாழடைந்த அரண்மனை இடிபாடுகள் இருக்கின்றன. அந்த இடிபாடுகளுக்கு அடியில் தான் இந்த தங்கம் புதையுண்டு இருப்பதாக கூறுகிறார் ஷோபன் சர்க்கார்.
வடநாட்டு வீரப்பாண்டிய கட்டபொம்மன்?
இந்த ராஜா ராம்பக்ஷ் சிங் கொல்லப்பட்ட சம்பவம் தமிழ்நாட்டின் வீரப்பாண்டிய கட்டபொம்மனின் கதையை ஒத்து இருக்கிறது. வீரப்பாண்டிய கட்டபொம்முவைப் போல ராஜாராம்பக்ஷ் சிங்கும் பிரிட்டிஷ் அரசை எதிர்த்திருக்கிறார். இவரது படைகளுக்கும் பிரிட்டிஷ் படைகளுக்கும் இடையிலான மோதலின் இறுதியில் ராஜாவின் படைகள் தோற்று, பிரிட்டிஷ் படைகள் வென்றதாகவும், சிறைபிடிக்கப்பட்ட ராஜா தூக்கிலிடப்பட்டதோடு, அவரது அரண்மனை பீரங்கியால் வெடிவைத்து தகர்க்கப்பட்டதாகவும், பதிவுகள் இருக்கின்றன. இது நடந்தது 1857 ஆம் ஆண்டு.
அப்படி பிரிட்டிஷாரால் இடித்து தரைமட்டமாக்கப்பட்ட ராஜா ராம்பக்ஷ் சிங்கின் பாழடைந்த அரண்மனையின் இடிபாடுகளுக்கு அடியில்தான் பத்துலட்சம் கிலோ தங்கம் புதையுண்டு இருப்பதாகக் கூறுகிறார் சாது ஷோபன் சர்க்கார். இந்த தங்கத்திற்கு காவலாக ராஜா ராம்பக்ஷ் சிங்கின் ஆவி அங்கே உலவுவதாகவும் அவர் தெரிவிக்கிறார்.
இந்த தங்கத்தை உடனடியாக அரசாங்கம் தோண்டி எடுக்க வேண்டும் என்றும், அதன் மூலம் அங்கே அலையும் மன்னர் ராஜா ராம்பக்ஷ்சிங்கின் ஆவிக்கு விடுதலையளிக்கவேண்டும் என்றும் ஷோபன் சர்க்கார் மத்தியப் பிரதேச அரசுக்கும் இந்திய நடுவணரசுக்கும் கடிதம் மூலம் வேண்டுகோள் வைத்தார்.
மத்தியப்பிரதேச அரசின் மவுனமும் மத்திய அமைச்சரின் நடவடிக்கையும்
மத்தியப் பிரதேச அரசு இதை பெரிதுபடுத்தவில்லை என்றாலும், மத்திய அரசில் அமைச்சராக இருக்கும் சரண்தாஸ் மஹந்த், இந்த சாதுவின் கடிதத்தை மதித்து, மத்திய தொல்பொருள் துறைக்கும், இந்திய அரசின் நிலவியல் ஆய்வுக்கழகத்திற்கும் இந்த குறிப்பிட்ட இடத்தில் பரிசோதனைகள் செய்யும்படி உத்தரவிட்டார்.
அதைத்தொடர்ந்து, இந்திய அரசின் நிலவியல் ஆய்வுக்கழக அதிகாரிகள் இந்த ஊருக்கு வந்து, பாழடைந்த அரண்மனை இடிபாடுகளை ஒட்டி நிலத்திற்கு அடியில் தங்கம், வெள்ளி போன்ற எளிதில் வெப்பத்தை கடத்தும் உலோகங்கள் இருக்கிறதா என்பதை கண்டறியும் நுண் உணர் கருவிகளைக் கொண்டு ஆரம்பகட்ட பரிசோதனைகளை நடத்தி, தமது கண்டுபிடிப்புக்களை மத்திய அரசிடம் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.
பத்துலட்சம் கிலோ தங்கப்புதையல் இருப்பதாக கூறுகிறார் சாமியார்
இந்த அறிக்கையில் என்ன தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பது குறித்து பிபிசியிடம் பேசிய தொல்லியல் துறையின் அகழ்வாய்வுகளுக்கான இயக்குநர் சையத் ஜமால், அங்கே நிலத்துக்கு அடியில் உலோகம் இருப்பதை நிலவியல் ஆய்வுகள் உறுதி செய்திருப்பதாக தெரிவித்தார்.
தங்கம் வெள்ளி போன்ற உலோகம் இருப்பது உறுதி
இந்திய நிலவியல் ஆய்வுத் துறையின் அறிக்கையை மூன்று நான்கு நாட்களுக்கு முன்னர் தான் பார்த்ததாக தெரிவித்த சையத் ஜமால், அந்த இடத்தில் அகழ்வு செய்தால் அங்கே தங்கம், வெள்ளி மற்றும் அதுபோன்ற எளிதில் வெப்பத்தை கடத்தும் உலோகங்கள் கிடைக்கும் என்று அந்த அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் கூறினார்.
“ஆனால் இந்த உலோகங்களின் அளவு எவ்வளவு என்பது குறித்து அவர்கள் ஒன்றும் கூறவில்லை. தொல்லியல் துறையைப் பொறுத்தவரை நாங்கள் அகழ்வில் கிடைக்கும் ஒரு பொருளின் கால அளவு என்ன என்பதை மட்டுமே அறுதியிட்டு கூற முடியும். மற்றவிவகாரங்கள் குறித்து எங்களால் ஒரு கருத்தும் தெரிவிக்க முடியாது”,என்றார் இந்திய தொல்லியல் துறையின் அகழ்வாய்வுகளுக்கான இயக்குநர் சையத் ஜமால்.
பலத்த பாதுகாப்புக்கு மத்தியில் நாளை வெள்ளிக்கிழமை இந்த இடத்தில் தொல்லியல் துறை தனது அகழ்வுப்பணிகளை துவங்க இருக்கிறது. அதன் முடிவில் அரண்மனை இடிபாடுகளுக்கு அடியில் இருப்பது, தங்கமா, வெள்ளியா அல்லது வேறு உலோகமா என்பது தெரிந்துவிடும்.
அங்கே மட்டும் தங்கப்புதையல் கிடைத்தால், ஏற்கெனவே தனக்கு அமானுஷ்யமான சக்திகள் இருப்பதாக கூறிவரும் அந்த ஊர் சாமியார் ஷோபன் சர்க்கார், ஒரே நாளில் உலகப்புகழ் பெற்றுவிடுவார்.
மாறாக, அங்கே தங்கம் கிடைக்காவிட்டால், சாமியார் ஷோபன் சர்க்கார் தனது ஆசிரமத்தை வேறு ஊருக்கு மாற்றவேண்டிய சூழல் எழலாம். அவரோடுகூட அரண்மனை இடிபாடுகளில் உலவுவதாக அவர் கூறும் மன்னரின் ஆவியும் அவருடன் சேர்ந்து செல்ல நேரலாம்.
source::::bbc.com Tamil
natarajan
Top Ten National Parks of India !!!

Keoladeo Ghana National Park Bharatpur,Rajasthan

Jim Corbett National Park
Uttarakhand

Ranthambore National Park
Sawai Madhopur, Rajasthan

Valley of Flowers
Joshimath, Uttarakhand

Kaziranga National Park
Guwahati, Assam

. Kanha National Park
Mandla, Madhya Pradesh

Bandhavgarh National Park
Madhya Pradesh

Rajamalai (Eravikulam) National Park
Munnar, Kerala

Nagarhole National Park
Karnataka

Van Vihar National Park
Manali, Himachal Pradesh
source::::rediff.com
natarajan
Cartoon of The Day !!!

source:::::glasbergen.com
natarajan



