A poet and a scientist were traveling together on a plane. The scientist was bored and said to the poet, “Hey, you, do you want to play a game? I’ll ask you a question, and if you get it wrong, you give me $5. Then, you ask me a question, and if I can’t answer it, I’ll give you $5.”
The poet thought about this for a moment, but he decided against it, seeing that the scientist was obviously a very bright man. He politely turned down the scientist’s offer.
The scientist, who was really bored, tried again. “Look, I’ll ask you a question, and if you can’t answer it, you give me $5. Then you ask me a question, and if I can’t answer it, I’ll give you $50.”
The poet agreed. “Okay,” the scientist said, “what is the exact distance between the Earth and the Moon?”
The poet, obviously not knowing the answer, didn’t stop to think about the scientist’s question. He took a $5 bill out of his pocket and handed it to the scientist.
The scientist happily accepted the bill and promptly said, “Okay, now it’s your turn.”
The poet thought about this for a few minutes, then asked, “All right, what goes up a mountain on three legs, but comes down on four?”
The bright glow quickly vanished from the scientist’s face. He thought about this for a long time, taking out his notepad and making numerous calculations. He finally gave up on his notepad and took out his laptop, using his Multimedia Encyclopedia. As the plane was landing the scientist gave up. He reluctantly handed the poet a $50 bill.
The poet accepted it graciously, getting ready to stand up. “Wait!” the scientist shouted, “you can’t do this to me! What’s the answer?”
The poet looked at the scientist and calmly put a $5 bill into his hand.
It only took 8 hours to build the app, and the only thing it does is allow you to send the word ‘Yo’ to your friends. To many, it seems like a joke. But its inventor, Or Arbel, is totally serious.
Arbel, who built the app three months ago, has quit his job and moved halfway around the world — from his native Israel to San Francisco — to work on Yo full time. He’s opening an office, hiring staff and seeking “strategic partners.” And oh yeah: He’s already raised $1 million from investors.
So is Arbel right? Is Yo, which he calls “context-based communications,” the future of messaging? Or is investor interest in Yo an unmistakable sign that we are in the midst of another internet bubble?
Yo is a very simple app. It allows you to send a push notification to anyone else with the app. All of those notifications say the same thing: “Yo.” Arbel says that “you usually understand what the Yo means based on who you get it from and when you get it.” According to Arbel, once you start using Yo “the way it affects your life is profound.” He noted that many of the reviews of Yo in the app store say things like “Yo changed my life.”
Some of these reviews, however, do seem a bit sarcastic: “Not just a means of simple but effective communication, Yo is a way of life,” one review says. “Since downloading Yo, all my relationships have improved and I’ve regrown most of my hair.”
Yo was launched in the App Store on April Fool’s Day of this year. (It was initially rejected by Apple because they thought the App wasn’t finished yet.) It took off when tech evangelist Robert Scoble called it “the stupidest but most addicting app ever.” Thus far, it has attracted over 50,000 users who have sent about 4 million Yos. It’s particularly popular among other start-ups like Kickstarter and Four Square. Once it gets into an office, Arbel says, “it goes viral.”
Why not just send the word “Yo” using an existing messaging app? Arbel says the primary benefit is efficiency. With WhatsApp, an extremely popular messaging app that allows you to send words of your choosing, it takes 11 taps to send a Yo. With the Yo app, it only takes two taps.
The comparison to WhatsApp also may point to Arbel’s larger strategy. In February, Facebook acquired WhatsApp for $19 billion, even though the company’s revenue is negligible. Arbel says that anyone who uses WhatsApp will also want Yo. If Arbel can grow Yo into something a larger company believes is even 1 percent as valuable as WhatsApp, that’s still $190 million.
Some analysts believe the WhatsApp sale and the flood of venture capital seeking out the next big thing represents a new tech bubble. Hedge fund manager David Einhorn, speaking to the Los Angeles Times recently, said “[t]here is a clear consensus that we are witnessing our second tech bubble in 15 years. What is uncertain is how much further the bubble can expand, and what might pop it.”
During the last tech bubble, in 2000, the Nasdaq Index — which features many technology stocks — lost nearly 80 percent of its value and “Silicon Valley saw 200,000 jobs evaporate overnight.” In the first quarter of 2014 “venture capitalists invested $9.5 billion in 951 U.S. companies,” a level not seen since the last bust.
Many people within the tech industry, however, remain bullish. The internet is much more mature than at the turn of the century, the smartphone plays a central role in modern life, and people much more willing to spend money to enhance their online experience.
So how do you convince investors that there is money to be made in the Yo-delivery business? Arbel is working on developing an API that will allow him to “partner with brands.” In our Yo-enhanced future you would get Yos from “things that interest you.” When the Gap has a sale, for example, it would send you a Yo. When your friend’s plane lands, Delta will send you a Yo. Arbel is particularly excited about the prospect of getting a Yo into Starbucks. When your order is ready, Starbucks could send you a Yo.
“Shouting your name is old fashioned,” he says.
The first $1 million has come from group of investors associated with Moshe Hogeg, the CEO a social network similar to Instagram, Mobli, where Arbel worked for two years. (He initially created the app at the request of Hogeg, who wanted an easy want to tell his personal assistant he needed to talk to her.) Arbel said he’d like to raise some more money from “strategic partners.”
One thing that Arbel won’t be doing is adding more features. He believes that simplicity is the key to its success. (There are some hidden features, or “Easter eggs,” in the app. You can double tap someone’s name to send a “YoYo.” And adding a plus sign between usernames sends Yos to a group.) The simplicity also provides some benefits to users. Unlike most other messaging apps, Yo doesn’t collect any personal information from users. In comparison to photo messaging apps like SnapChat, it’s hard for kids to get into trouble using Yo. You cannot sext on it.
“We do have some users who don’t get it and think it’s a joke,” Arbel admits. He thinks that even if users initially download the app because they think its funny, they’ll keep using it because it will “change their everyday life.” He describes the perception of Yo as a joke as a “problem we need to solve.”
The larger problem is whether an economy built on seven-figure investments in Apps like Yo is sustainable. If Arbel can convince sophisticated investors that Yo already merits a $1 million investment, maybe he is onto something. Or maybe the potential of Yo is not in the product itself, but on the ability in a frenzied marketplace to quickly flip Yo to another company for a profit and move onto the next app. It was too many of those kinds of transactions — divorced from revenue or value of the consumer — that caused the entire system to crash at the turn of the century.
Where does Yo fit into this equation? We’ll need to wait and see. Until then, Arbel has been waiting for a Yo when this piece gets published.
View from space: Brazil’s World Cup cities at night
Here’s a satellite view of the 12 Brazilian cities hosting World Cup games.
Hey World Cup addicts … Where are all those cities we’re hearing about?
This satellite view of Brazil at night shows the 12 cities hosting World Cup games this summer: Brasília, Belo Horizonte, Manaus, Fortaleza, Cuiabá, Porto Alegre, Curitiba, Natal, Recife, Salvador, Rio de Janeiro, and São Paulo.
Brazil is big, by the way. It’s the largest country in South America and the fifth largest in the world by area (8.5 million square kilometers). Brazil stretches more than 4,000 kilometers (2500 miles) from north to south and from east to west.
Understand the Nature of the Divine Soul (Atma), which gives sustenance to all the senses. The five senses originate from Ether, which emerges from the Atma. Hence, if you understand the Atma, it is highly likely that your senses will be under your control. Then you will always be happy. Know that happiness is beyond comfort and sorrow. Comfort and sorrow are just the manifestations of the human mind. The state which is beyond this pleasure and grief is truly happiness. You can realize this state when you listen to the voice within you. God is present within you and He truly speaks to you from within. To experience that inner voice, you must silence your mind. You must control the activity of the external senses. When the inner and outer organs are completely controlled, you will clearly hear the Lord, speaking to you, from within.
These little ducklings are trying to follow their mother, who very easily climbed these stairs. But for her puny offsprings, these stairs are huge, and hard to climb. However, they never give up rejoining their mother, and that is what makes the end of this video so great.
இரண்டு இளைஞர்கள் – ஆங்கிலக் கல்வியுடன் நாட்டியக் கலையையும், கர்நாடக இசையையும் கசடறக் கற்றவர்கள். ஒருவர் பரத நாட்டியத்திலும், மற்றவர் கர்நாடக இசையிலும் நல்ல தேர்ச்சி பெற்றிருந்தனர். பல்கலைக்கழக மேற்படிப்பு படித்து முடித்ததும், படிப்புக்கேற்ற வேலை கிடைக்கும் வரை, சென்னையிலிருக்கும் தங்கள் நாட்டியக் கலா நிலையத்தில் தங்கி இருந்தனர். அங்கு பாடங்கள் நடத்துவதில் உதவியாக இருந்துகொண்டு, எதிர்காலத்தைக் குறித்த கவலையுடன், நாட்களை நடனமும் கர்நாடக இசையும் பயில்வதிலும், கற்றுக் கொடுப்பதிலும் கழித்துக் கொண்டிருந்தனர்.
இவ்விருவரில் ஒரு இளைஞர் வேதவித்தகரின் மகன். சிறுவயதிலிருந்தே மஹாபெரியவர் மீது மரியாதையும் பக்தியும் நிறைந்த குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்.
ஒரு நாள் காலை, “புறப்படு; நாம் இருவரும் காஞ்சிபுரம் சென்று மஹாபெரியவரைத் தரிசித்து வருவோம். அவருக்குப் பாடலில் உள்ள அளவுக்கு ஆடலில் அவ்வளவு விருப்பம் உண்டா என்று எனக்குத் தெரியாது. இருந்தாலும், நீ நடனமாடுவதற்கேற்ற வேஷ்டியும் மேலாடையும் எடுத்து வா…. அவர் அருளிருந்தால், அவர் முன் நீ ஆடும் பாக்யம் உனக்குக் கிடைக்கும். நீ ஆடுவதற்கு நான் பாடும் பாக்யமும் எனக்குக் கிடைக்கும்” என்றார்.
இருவரும் பேருந்தில் காஞ்சியை அடைந்தனர். மஹாபெரியவர் அப்போது ஓரிக்கையில் இருப்பதாகத் தெரிந்து, ஓரிக்கை அடைந்தனர். அங்கு மஹாபெரியவர் ஒரு சிறு சிவன் கோவில் திண்ணையில் அமர்ந்திருந்தார். அந்தச் சிறிய இடத்தில் அவரைக் காண, அருள் பெற பக்தர்கள் கூடியிருந்தனர்.
நம் இளைஞர்கள் இருவரும் மஹாபெரியவரை நெருங்கி, வணங்கி எழுந்தனர். மஹாபெரியவர் அன்று மெளனம் கடைப்பிடிக்கிறார் என்று அறிந்தனர். வெகு சில சைகைகள் மூலமாக மிக முக்யமானவைகளை மட்டும் மற்றவருக்குத் தெரிவிக்கும் விதமான மெளனத்தில் இருந்தார்.
கர்நாடக இசையில் தேர்ச்சி பெற்ற நம் இளைஞர், மஹா பெரியவரிடம் நெருங்கி, “என் நண்பன் பரதநாட்டியம் கற்றிருக்கிறார். தங்கள் முன்னிலையில் ஆட வேண்டுமென்று விருப்பம்… நீங்கள் ஆணையிட்டால்….” என்று சொல்லி முடிக்கு முன்னாக, பெரியவர், “நடக்கட்டும்” என்பதற்கான சைகையைச் செய்ய, நம் இளைஞருக்கு ஒரே மகிழ்ச்சி. தன் நண்பனிடம் வந்து, “சீக்கிரம் நடனமாடுவதற்கேற்ப உடைமாற்றி வா… பெரியவர் ஆக்ஞை தந்துள்ளார்” என்று மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்தார். நாட்டியத்தில் தேர்ச்சி பெற்ற இரண்டாவது இளைஞர், அப்பொழுது தயாராகவே இருந்தார்.
ஒருவர் பாட, மற்றவர், “நடனம் ஆடினார்” என்ற பாடலுக்கு ஆடத் தொடங்கினார்.
அந்தச் சிறிய இடத்தில், பெரியவர் உட்கார்ந்திருந்த இடம் போக, மற்ற பக்தர்கள் அமர்ந்திருந்த இடமும் போக, மீதமுள்ள மிகச் சிறிய இடத்தில், நடராஜரின் மேல் அமைந்திருந்த அந்தப் பாடலுக்கு, “குதித்த மெட்டு” என்றழைக்கப்படும் ஜதியுடன் ஆடல் ஆரம்பித்தது. இந்த ஜதியுடன் காலைத் தூக்கி நடராஜர் அபிநயம் பிடிக்கவும், அவரது, கால்விரல்கள் மஹாபெரியவருக்கு மிக அருகில் வரவேண்டியதாயிற்று.
அருகிலிருந்த மற்ற பக்தர்கள், “நிறுத்து, நிறுத்து, அபசாரம், அபசாரம்” என்று கூவ, மஹா பெரியவரோ, தன் திருக்கைகளில் ஒன்றால், மற்ற பக்தர்களை நோக்கி “நிறுத்துங்கள்” என்பதாகவும், நம் இளைஞரைப் பார்த்து, “ஆடுவதைத் தொடரலாம்” என்பதாகவும் ஒரே நேரத்தில் அபிநயம் செய்தார்.
இளைஞர் ஆட, மற்றவர் பாட, அற்புதமான நடனம் பெரியவர் முன் அரங்கேறியது.
இருவரும் மஹாபெரியவரிடம் ஆசிபெற்று சென்னை வந்து சேர்ந்தனர்.
நடனமாடிய இளைஞர், பனாரஸ் ஹிந்து பல்கலைக்கழகம் மற்றும் பரோடா எம்.எஸ்.பல்கலைக்கழகத்திலும் பணிபுரிந்து, 1992 ஆம் வருடம் பணி நிறைவு Head of the Faculty of Performing Arts of M.S. University, Baroda பெற்றார்.
அவருக்கு 1993 வருடம் சங்கீத நாடக அகாடமி விருதும், 2008 ஆம் வருடம் காளிதாஸ் ஸம்மான் எனப்படும் விருதும், 2011 ஆம் வருடம் பத்ம பூஷன் விருதும் கிடைத்தன..
கடந்த 60 ஆண்டுகளாகப் பல உலக மேடைகளிலும் தான் ஆடியதும், விருதுகள் பெற்றதும், தனது 80ஆவது வயதிலும், பரதநாட்யம் ஆடுவதும், அந்த ஒரு மதியம் மஹாபெரியவர் “தொடர்ந்து ஆடு” என்று உத்தரவு அளித்ததின் விளைவே என்று மிக அடக்கத்துடன் கூறும் அந்த இளைஞர் பத்மபூஷன் ஸி.வி.சந்த்ரசேகர் அவர்களே.
Take off with Natarajan 