nostalgia – Page 65 – Take off with Natarajan

“நல்ல பேரை வாங்க வேண்டும் பிள்ளைகளே ” சொன்னபடி வாழ்ந்த வாலி இன்று இல்லை…

July 18, 2013July 18, 2013NatarajanLeave a comment

வாலி கடந்து வந்த பாதை…(1931-2013) கவிஞர் வாலி காலமானார்...! திரையுலகினர் கண்ணீர் அஞ்சலி

கவிஞர் வாலி, 1931 அக்., 29ல் திருச்சிக்கு அருகே உள்ள திருப்பராய்த்துறையில் பிறந்தார். இவரது பெற்றோர் ஸ்ரீனிவாச அய்யங்கார் – பொன்னம்மாள். பின் ஸ்ரீரங்கத்துக்கு குடி பெயர்ந்தார் வாலி. இளம் வயதில் நண்பர்களின் உதவியுடன் நேதாஜி எனும் கையெழுத்து பத்திரிகையை துவக்கினார். அதன் முதல் பிரதியை வெளியிட்டவர் எழுத்தாளர் கல்கி. இதில் பங்கேற்ற பல இளைஞர்களில் ஒருவர் தான், பின்னாளில் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளரான சுஜாதா. துவக்க விழாவுக்கு திருச்சி வானொலி நிலைய அதிகாரி பார்த்தசாரதி அவர்களும் வந்திருந்ததாலும், வானொலிக்கு கதைகள் நாடகங்கள் எழுதிக்கொடுக்கும் வாய்ப்பு வாலிக்கு கிடைத்தது. இதன் மூலம் வாலியின் கவிதை திறன் வெளிப்பட்டது.

வாலியானது எப்படி…?

தமிழ் மேல் பற்று கொண்டிருந்த இளம் வயதில் வாலி ஓவியத்தில் ஈடுபாடு மிக்கவராக இருந்தார். பள்ளிப் பருவத்தில், பிரபல ஓவியர் மாலி மீது கொண்ட பற்றினால், தானும் ஒரு சிறந்த ஓவியராக வரவேண்டும் என விரும்பினார். இதையடுத்து நீயும் அவரைப் போல வரவேண்டும் என இவரது பள்ளி நண்பர் பாபு, இவருக்கு வாலி எனப் பெயர் வைத்தார்.

வாலிப கவிஞர்…!

எஸ்.எஸ்.எல்.சி., தேர்ச்சிக்குப் பின், சென்னை ஓவியக் கல்லூரியில் ஒரு வருடப் படிப்பை முடித்தார். இவரை சினிமாவுக்கு பாட்டெழுத அழைத்து வந்தவர் டி.எம்.சவுந்தர்ராஜன். 1958ம் ஆண்டு பாடலாசிரியராக சினிமாவில் கால்பதித்தார். எம்.ஜி.ஆர்., சிவாஜி, ரஜினி, கமல் முதல் இன்றைய தனுஷ், சிம்பு வரை சுமார் மூன்று தலைமுறை சினிமாவிற்கு 10ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பாடல்களை எழுதியுள்ளார். குறிப்பாக எம்.ஜி.ஆரின் சூப்பர்-டூப்பர் ஹிட் பாடல்களை கொடுத்த பெருமைக்குரியவர் வாலி என்று சொல்லலாம். இவரது பாடல்வரிகளில் விஷேசம் என்னவென்றால் தூய தமிழ் வார்த்தைகள் மட்டுமல்லாது போஃக், ஹிப்-ஹாப் போன்ற பாடல்களையும் கலந்து கட்டி தனது பாடல் வரிகளில் கொடுக்கும் வல்லமை படைத்தவர். இன்றைய இளைஞர்களுக்கு ஏற்றவாரும் பாடல்களை கொடுத்தவர்.

இதுக்கு மேல என்னால் முடியாது

அபூர்வ சகோதரர்கள் படத்திற்கு பாடல் வரிகள் எழுதும்போது கமல், காதல் தோல்வியை மையப்படுத்தி ஒரு பாட்டு எழுதுங்கள் என்று வாலியிடம் சொல்லியிருக்கிறார். அவரும் சுமார் 5 பாடல்களை கமலுக்கு எழுதி கொடுத்துள்ளார். ஆனால் கமல் திருப்திபடவில்லை. பின்னர் இறுதியாக 6வதாக ஒரு பாட்டை எழுதி கமலிடம் கொடுத்து, இதுக்கு மேல் என்னால் பாடல் எழுத முடியாது என்று சொல்லியுள்ளார். அந்தப்பாடல் தான் உன்ன நெச்சேன் பாட்டு படிச்சேன் என்ற பாடல்… அந்தப்பாடல் தான் தேசிய விருது பெற்றது.

பன்முக வாலி

பாடலாசிரியராக மட்டுமல்லாமல், அவதார புருஷன், பாண்டவர் பூமி, ராமானுஜ காவியம், கிருஷ்ண விஜயம், வாலிப வாலி… உள்ளிட்ட புத்தகங்களையும் எழுதியுள்ளார். மேலும் சத்யா, ஹேராம், பார்த்தாலே பரவசம், பொய்க்கால் குதிரை போன்ற படங்களிலும் நடித்துள்ளார். மேலும் 17 திரைப்படங்களுக்கு, திரைக்கதை, வசனம் எழுதியுள்ளார். வடை மாலை எனும் திரைப்படத்தை, மாருதிராவுடன் சேர்ந்து இயக்கியுள்ளார்.

பிடித்தது

* வெற்றிலை பாக்கு பிரியரான இவர், 15 வயதிலிருந்து தொடர்ந்த இப்பழக்கத்தை, 76 வயது வரை தொடர்ந்தார். பின் நிறுத்திவிட்டார். கவிதை, உரைநடை, சிறுகதை உட்பட, 15 புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார்.

* வெள்ளை மற்றும் சந்தன நிற ஆடையை விரும்பும் இவர், இதுவரை, வெளிநாடு எங்கும் சென்றதில்லை. இவருக்கு இஷ்ட தெய்வம், முருகன்; பிடித்த விளையாட்டு, கிரிக்கெட்.

மனம் மாறி வாலி

கவிதையின் இமயமாக கருதப்படும் வாலி இளமைக்காலத்தில் வறுமையின் காரணமாக தனது வாழ்க்கையில் ஒருமுறை தற்கொலை முடிவை எடுத்தார். அப்போது கண்ணதாசன் சுமைதாங்கி என்ற படத்துக்காக எழுதிய’ ‘மயக்கமா கலக்கமா வாழ்க்கையில் வருத்தமா “என்ற பாடலில் ” உனக்கும் கீழே உள்ளவர் கோடி; நினைத்து பார்த்து நிம்மதி தேடு ” என்ற பாடல் வரியைக் கேட்டு வாலி மனம் மாறி, தற்கொலை முடிவை கைவிட்டார். இதன் பின் தன்னம்பிக்கையுடன் புதிய வாழ்க்கையை தொடங்கினார்.

விருதுகள்…

வாலியின் கலைச்சேவையை பாராட்டி 2007ம் ஆண்டு மத்திய அரசு அவருக்கு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்கி கவுரவித்தது. இதுதவிர தமிழக அரசு மாநில விருதுகளை ஐந்து முறை (எங்கள் தங்கம் -1970, இவர்கள் வித்தியாசமானவர்கள் – 1979, வருஷம் பதினாறு, அபூர்வ ராகங்கள் – 1989, கேளடி கண்மணி – 1990, தசாவதாரம் – 2008) பெற்றுள்ளார்.

கடைசி பாடல்…

வசந்தபாலன் இயக்கத்தில் உருவாகி வரும் காவியத்தலைவன் படத்திற்காக எழுதப்பட்டுள்ள கோடாளி மூடிச்சு போட்டு… என்று தொடங்கும் பாடல் தான் வாலி எழுதியிருக்கும் கடைசி பட பாடல். இதற்கு ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசையமைத்துள்ளார்.

வாலியின் பிரபலமான பாடல் வரிகள்….

புதிய வானம் புதிய பூமி, ஏமாற்றாதே ஏமாறாதே, வெள்ளிக் கிண்ணம்தான் தங்க கைகளில்,, கண் போன போக்கிலே கால் போகலாமா, நல்ல பேரை வாங்க வேண்டும் பிள்ளைகளே, காற்று வாங்க போனேன் ஒரு கவிதை வாங்கி வந்தேன், நான் ஒரு குழந்தை நீ ஒரு குழந்தை, நான் உன்னை வாழ்த்தி பாடுகிறேன், மன்னிக்க வேண்டுகிறேன், தரைமேல் பிறக்க வைத்தான், எங்களை கண்ணீரில் , இறைவா உன் மாளிகையில், நான் மலரோடு தனியாக ஏன், மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும், நான் ஆணையிட்டால், அது நடந்து விட்டால், அம்மா என்றழைக்காத உயிர் இல்லையை, மாதவி பொன்மயிலாள் தோகை விரித்தாள், அந்த நாள் ஞாபகம் நெஞ்சினிலே வந்ததே நண்பனே, கல்லை மட்டும் கண்டால் கடவுள் தெரியாது.

வாலி அவர்கள் இன்று மண்ணுலகை விட்டு சென்றாலும் அவர் தந்த காலத்தால் அழியாத பாடல்கள் பல என்றும் இந்த உலகம் இருக்கும் வரை இருக்கும் என்பது திண்ணம்…!!

source:::: Dinamalar …Tamil Daily &Yahoo India

natarajan

” எங்கள் தெய்வம் இனி இவர்தான்” !!!

July 17, 2013July 17, 2013NatarajanLeave a comment

ஆனந்த விகடன் ஆசிரியராக இருந்த எழுத்தாளர்
மணியன். பிற்காலத்தில் தனக்குச் சொந்தமாக-
இதயம் பேசுகிறது என்கிற பத்திரிகையை
ஆரம்பித்தார்.

அந்தப் பத்திரிகையில் அவர் வெளிநாட்டுக்குச்
சென்று இருந்தபோது நடந்த ஓர் அற்புதமான
விஷயத்தைக் குறிப்பிட்டு இருக்கிறார். எந்த
நாட்டிற்குப் போனாலும் அவர் தங்கும் அறையில்
இருக்கும் மேஜை மீது காஞ்சி மகானின் படத்தை
வைத்து, தினமும் வணங்குவது வழக்கம். அவர்
அப்போது தங்கி இருந்தது ஓர் ஆங்கிலேயரின் வீடு.

வீட்டின் சொந்தக்காரர், மணியனிடம்
“படத்தில் இருப்பவர் யார்?” என்று கேட்டு
இருக்கிறார். “அவர் நான் வணங்கும் தெய்வம்”
என்று பதில் சொன்னார் மணியன்.

“சக்தி வாய்ந்த தெய்வமா அவர்? நாம் நினைத்தது
நடக்குமா? என்று ஆங்கிலேயர் ஒரு வினா எழுப்ப
அதற்கும் மணியன் பதில் சொன்னார்.

“நாம் உண்மையாக வேண்டிக் கொண்டால்,
நிச்சயம் நாம் நினைத்தது நடக்கும். அந்த
கருணைக்கடல் அதை நிறைவேற்றி வைப்பார்.

மணியன் சொன்ன தோரணை,அவர் குரலில்
ஒலித்த
பக்தி, ஆங்கிலேயரை நம்பச் செய்தது.

“என் மகன் எங்கோ போய்விட்டான்…அவனைப்
பிரிந்து என் மனைவி ஓயாமல் அழுது கொண்டு
இருக்கிறாள். அதனால்தான் ஒரு நம்பிக்கையோடு
உங்களிடம் கேட்டேன்.

“எங்கள் குருவான காஞ்சி மகானை நீங்கள்
மனமுருகி
பிரார்த்தியுங்கள்..உங்களுக்கு அவரது அருள்
நிச்சயம் கிட்டும்.

மணியன் வாக்கை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்ட
ஆங்கிலேயர், காஞ்சி தெய்வத்தின் படத்தின்
முன் நின்று மனமுருகி வேண்டி தனக்கு
அருள் புரியும்படி வேண்டிக் கொண்டார்.

சில மணி நேரம் கடந்ததும், அவரது வீட்டு
போன் ஒலித்தது.ஆங்கிலேயர் போய் போனை
எடுத்தார். போனில் வந்த செய்தி அவருக்கு
அளவு கடந்த வியப்பை அளித்தது.

காணாமற்போன அவரது மகன்தான் பேசினான்,
தான் எங்கேயோ பொயிருந்ததாகவும்,
இப்போது ஊருக்கு வந்துவிட்டதாகவும்,உடனே
வீட்டுக்கு வருவதாகவும் தகவல் சொன்னான்.

ஆங்கிலேயருக்கு மெய் சிலிர்த்தது.காஞ்சி மகானை
வணங்கியபடியே,மணியனுக்கு நன்றி சொன்னார்.

“எங்கள் தெய்வம்…இவர்தான்….இந்த உருவில்தான்
தெய்வத்தைப் பார்ப்போம்” என்று கடல் கடந்து
எங்கேயோ இருந்த ஆங்கிலேய தம்பதிகள்
ஆனந்த அனுபவத்தில் உருகி நின்றார்கள்.

source :::::input from my friend

natarajan

Birth of Ctrl +Alt + Del !!!

July 17, 2013NatarajanLeave a comment

By Virginia Hughes

In the spring of 1981, David Bradley was part of a select team working from a nondescript office building in Boca Raton, Fla. His task: to help build IBM’s new personal computer. Because Apple and RadioShack were already selling small stand-alone computers, the project (code name: Acorn) was a rush job. Instead of the typical three- to five-year turnaround, Acorn had to be completed in a single year.

One of the programmers’ pet peeves was that whenever the computer encountered a coding glitch, they had to manually restart the entire system. Turning the machine back on automatically initiated a series of memory tests, which stole valuable time. “Some days, you’d be rebooting every five minutes as you searched for the problem,” Bradley says. The tedious tests made the coders want to pull their hair out.

So Bradley created a keyboard shortcut that triggered a system reset without the memory tests. He never dreamed that the simple fix would make him a programming hero, someone who’d someday be hounded to autograph keyboards at conferences. And he didn’t foresee the command becoming such an integral part of the user experience.

Bradley joined IBM as a programmer in 1975. By 1978, he was working on the Datamaster, the company’s early, flawed attempt at a PC. It was an exciting time—computers were starting to become more accessible, and Bradley had a chance to help popularize them.

In September 1980, he became the 12th of 12 engineers picked to work on Acorn. The close-knit team was whisked away from IBM’s New York headquarters. “We had very little interference,” Bradley says. “We got to do the design essentially starting with a blank sheet of paper.”

Bradley worked on everything from writing input/output programs to troubleshooting wire-wrap boards. Five months into the project, he created ctrl+alt+del. The task was just another item to tick off his to-do list. “It was five minutes, 10 minutes of activity, and then I moved on to the next of the 100 things that needed to get done,” he says. Bradley chose the keys by location—with the del key across the keyboard from the other two, it seemed unlikely that all three would be accidentally pressed at the same time. Bradley never intended to make the shortcut available to customers, nor did he expect it to enter the pop lexicon. It was meant for him and his fellow coders, for whom every second counted.

The team managed to finish Acorn on schedule. In the fall of 1981, the IBM PC hit shelves—a homely gray box beneath a monitor that spit out green lines of type. Marketing experts predicted that the company would sell a modest 241,683 units in the first five years; company execs thought that estimate was too optimistic. They were all wrong. IBM PC sales would reach into the millions, with people of all ages using the machines to play games, edit documents, and crunch numbers. Computing would never be the same.

And yet, few of these consumers were aware of Bradley’s shortcut quietly lingering in their machines. It wasn’t until the early 1990s, when Microsoft’s Windows took off, that the shortcut came to prominence. As PCs all over the country crashed and the infamous “blue screen of death” plagued Windows users, a quick fix spread from friend to friend: ctrl+alt+del. Suddenly, Bradley’s little code was a big deal. Journalists hailed “the three-finger salute” as a saving grace for PC owners—a population that kept growing.

In 2001, hundreds of people packed into the San Jose Tech Museum of Innovation to commemorate the 20th anniversary of the IBM PC. In two decades, the company had moved more than 500 million PCs worldwide. After dinner, industry luminaries, including Microsoft chairman Bill Gates, sat down for a panel discussion. But the first question didn’t go to Gates; it went to David Bradley. The programmer, who has always been surprised by how popular those five minutes spent creating ctrl+alt+del made him, was quick to deflect the glory.

“I have to share the credit,” Bradley joked. “I may have invented it, but I think Bill made it famou

source:::::mentalfloss.com

natarajan

Read the full text here: http://mentalfloss.com/article/51674/history-ctrl-alt-delete#ixzz2ZGXMJXdw
–brought to you by mental_floss!

” இந்த பொன்னாடையால் என்ன பயன் ? “

July 16, 2013July 16, 2013NatarajanLeave a comment

காஞ்சி முனிவரின் ஜெயந்தி விழா நடந்து கொண்டிருந்தது அயோத்யா மண்டபத்தில்.

ரொம்பப் பிரமாதமாகவும் உருக்கமாகவும் பேசினார் அந்தப் பிரமுகர். கேட்டுக் கொண்டிருந்த அத்தனை பேருக்கும் வியப்பு.

பரமாச்சார்யார் மேல் இவருக்கு இத்தனை மதிப்பா ?!

அவருக்குப் பொன்னாடை போர்த்த வந்தபோது, “இந்தப் பொன்னாடையால் என்ன பயன் ? பெரியவரின் ‘தெய்வத்தின் குரல்‘ நூலை அன்பளிப்பாக அளித்தால் எவ்வளவோ உபயோகம் அல்லவா ?” என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்ட இன்னொரு வி.ஐ.பி. நெகிழ்ந்து போய், தனிப்பட்ட முறையில் ‘தெய்வத்தின் குரல்‘ ஆறு பாகங்களையும் வாங்கி அவருக்கு அனுப்பி வைத்தார்!

அனுப்பியவர் பத்மா சுப்பிரமணியம்.

யாருக்குத் தெரியுமா ?

அப்துஸ் சமது!

source:::::www.periva.proboards.com

natarajan

When Telegrams Saved Lives …

July 15, 2013NatarajanLeave a comment

Telegrams are usually associated with the dreaded death messages. But in Madurai, telegrams had also saved lives.

“I could not recall the year exactly. A death convict was about to be taken to the gallows in the Central prison here. But his death sentence was reduced in the last moment and the verdict was sent through a telegram. We rushed to the prison and handed over the message to prison authorities saving the life of the prisoner,” said S Mayandi, a telegram messenger.

“Not only that. We were the vital link during disasters like cyclones. Alert messages and flood warning were sent through telegrams till telephone was introduced. During the cyclone in 1964 at Dhanushkodi telegrams were the primary tool of communication,” recalled Nammalvar, who retired in 2001 as chief telegraph master.

Nammalvar says that they used to get weather reports from Kodaikanal observatory and send them to Chennai regularly based on which disaster management plans would be devised. “I remember even many journalists sending their reports to their offices through telegram,” he said.

Mayandi said that they used to deliver up to 500 telegrams everyday between 1980 and 1990, the peak period in telegram usage in Madurai. “During wedding season we would even get 1,000 telegrams,” he recalls. Besides death and “keep body” messages informing to postpone cremation till a close relative arrives, messages on child births, transfers, extension of leave were also sent. “We used to cycle for miles in the dark of night to deliver the messages,” says Pandian, a telegraphist. “Money was also transferred through telegrams,” he added.

“The ‘kat kada’ sound of the morse code machine used to reverberate round-the-clock in the telegraph office until teleprinters came. Sending messages using morse code is itself a great skill,” said M Periayasamy. He said that they had to undergo an eight month-long course to learn the code.

Even as the employees reminisce the past, there seems to be a sense of melancholy as the days of telegraph has come to an end. “Telegraph is a service. Government should not look at it as a business venture and shut it down as there is no profit,” sais S Sooryan, district secretary of BSNL Employees Union.

source::::::Times of India

natarajan

“LIC பில்டிங்கில் எத்தனை மாடிகள் ? “

July 10, 2013NatarajanLeave a comment

1956 – நவம்பர் நுங்கம்பாக்கத்தில் பெரியவா முகாமிட்டிருந்தா. ஒரு நாள் ராத்திரி 10 மணிக்கு மவுண்ட் ரோடில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார். 15 பேர் கூட சென்று
கொண்டிருந்தோம். இந்து பத்திரிகை ஆபீஸ் விஜயம்.

LIC கட்டிடம் அருகே வந்த போது கண்ணன பெரியவாளிடம் இது தான் புதுசா வந்திருக்கிற LIC அடுக்குமாடி கட்டிடம் என்று பெரியவாளிடம் கூறினார். சற்று நின்ற பெரியாவா என்னிடம் இதுலே மொத்தம் எததனை மாடிகள் என்றார்.

நான் தவறாக சொல்லி விட கூடாதென்று “சரியாக தெரியாது ..” என்றேன். “எண்ணி பார்த்துவிட்டு வா ..” என்று கூறி விறு விறு என்று நடக்க ஆரம்பித்தார்.

நான் இரண்டு மூன்று முறை எண்ணி’பார்த்தேன். பாதி எண்ணும் போதே கணக்கு விட்டு போய் மீண்டும் எண்ணும் படி ஆயிற்று . ஒருமுறை 12ம் மறுமுறை 13ம் வந்தது. அதற்குள் பெரியவா வெலிங்டன் டாக்கிஸ வரை சென்று விட்டிரு நதார். நான் ஓடி சென்று மூச்சிறைக்க நின்றேன். “எண்ணிட்டையா ? எத்தனை ? ” என்று பெரியவா கேட்டா. கீழிருந்து 13. டேரசை சேர்த்தா 14. ஆனா மாடிகள் 12 தான் வரது என்றேன். பெரியவா சிரித்து கொண்டார்.

“12 மாடிகளா ? இந்த வாரம் ஆனந்த விகடன் மேல் அட்டைலே வந்திருக்கிற பில்டிங் லே 18 மாடிகள் போட்டிருக்கே. நீ பார்த்தாயோ …? :” என்று கேட்டார். எனக்கு தூக்கி வாரி போட்டது. “நான் எண்ணி பார்க்கலே..” என்றேன். :”அப்புறம் போய் பாரு …” என்று நடந்தபடி கூறினார். கண்ணன் என்னை பார்த்து சிரித்தார் .

நான் சற்று பின் தங்கினேன். அந்த அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளுவது அத்தனை எளிதாக இருக்கவில்லை. ஒரு பத்திரிக்கையைப் புரட்டுவதிலும் அதில் வரும் செய்திகளைப் படிப்பதிலும், படங்களை பார்ப்பதிலும் சாதாரண வாசகருக்கும் பெரியவளுக்கும் எத்தனை வேற்றுமை இருக்கிறது என்று எண்ணி வியந்தேன்.

மேலட்டையில் பிரசுரமாயிருந்த அந்த நகைச்சுவையைப் படித்தவர்கள் சிரிப்பு வந்திருந்தால் சிரித்து விட்டுப்பத்திரிகையை புரட்டியிருப்பார்கள். சிரிப்பு வராதவர்கள் சிரிக்காமலேயே புரட்டியிருப்பார்கள்.

எத்தனை பேர் ” அந்த கட்டிடத்தில் எத்தனை மாடிகள் வரைய பட்டிருக்கின்றன” என்று பொறுமையாக எண்ணி பார்த்திருக்க போகிறார்கள்.. ? பிறரை சொல்வானேன்? நானே பார்க்கவில்லை. (அந்த ஜோக் என்னுடையது. படம் கோபுலு வரைநதது ).

எதையும் ஆராயந்து நோக்கும் பெரியவாளின் அபூர்வ சக்தி அதிசயிக்கக்தக்கது என்றால் அவரது நகைச்சுவை யுணர்வு மிகவும் ரசிக்கதக்கதாக இருக்கும்.

(From the experiences of Sri Baraneedharan, acclaimed tamil author)
source::::www.periva.proboards.com

Mark Of Identification !!!….An Interesting Story !!!

July 6, 2013Natarajan2 Comments

Teacher Dale Irby has become an Internet sensation after school photos of him wearing the same tank top and shirt for 40 years went viral. Dale Irby, 63, accidentally wore the same brown v-necked tank top and big-collared disco shirt for two consecutive school photos from 1973. When he realised what he had done, wife Cathy dared him to repeat it for the third-year running. The PE teacher kept up the joke and for the past 40 years staff and pupils have eagerly awaited his arrival at school for the annual photo.Picture: Dallas Morning News / SWNS.com

source:::::The Telegraph UK

natarajan

“ஒரு சோடா சாப்பிட்டு விட்டு போங்கோ ” !!!

July 5, 2013NatarajanLeave a comment

திருநெல்வேலி பக்கத்துக்காரர் ஒருத்தரோட கதைதான் இதுவும். அவர் பேர் சிவன். அந்தப் பக்கத்து கிராமத்துலே இருந்து மடத்துக்கு அடிக்கடி வந்து போவார் அவர்.வீர சைவர் பிரிவைச் சேர்ந்தவர். நெத்தியிலே பட்டை பட்டையா விபூதி பூசிண்டு, ‘சிவப் பழம்’ மாதிரி இருப்பார். சுத்தம் என்றால் அவ்வளவு சுத்தம். ஆசாரம் என்றால் அவ்வளவு ஆசாரம். சாப்பாட்டுல வெங்காயம் கூடச் சேர்த்துக்க மாட்டார்! அப்படி ஒரு கட்டுப்பாடு.

சிவன் காஞ்சிபுரம் வந்தார்னா, பெரியவாதான் அவருக்கு எல்லாம். அவருக்கு 80 வயசு. பெரும் பணக்காரர். மகா பெரியவாதான் அவருக்கு தெய்வம். பெரியவா சொல்றதுதான் அவருக்கு வேத வாக்கு!

காஞ்சிபுரம் வரபோது, கையிலே ஒரு மஞ்சள் பை எடுத்துண்டு வருவார். அதில் துண்டு, வேட்டி, விபூதி பிரசாதம், கொஞ்சம் போல பணம்… இவ்வளவுதான் இருக்கும்.
பெரியவாளோட சந்நிதானத் துல போய் உட்கார்ந்தார்னா, அவருக்கு நேரம்- காலம் போறதே தெரியாது. பத்து நாள் தரிசனம் பண்ணினாலும், அவருக்குப் போறாது.

சரி, பெரியவா கிட்டே பேசுவா ரோ? ஊஹூம். சந்தேகம் ஏதாவது கேட்பாரோ? அதுவும் இல்லை.

”பெரியவர் எங்கிட்டே பேசணும்னு அவசியமே இல்லீங்க! அவர் மனசுல நான் நிறைஞ்சிருக்கேன்கிறதுதான் எனக்கு முக்கியம்”னுவார். வெளியிடத்துக்கு வந்தார்னா சாப்பிட மாட்டார்; அவ்வளவு ஏன், ஒரு வாய் ஜலம்கூட வாங்கிக் குடிக்க மாட்டார்.

ஒரு தடவை தரிசனம் எல்லாம் முடிஞ்சு, பெரியவாகிட்டே உத்தரவு வாங்கிக்கப் போனார் சிவன். வழக்கமா கை அசைச்சு ஆசீர்வதிச்சு அனுப்பி வைக்கிறவர் அன்னிக்கு என்னவோ, ”கிளம்பியாச்சா ஊருக்கு? சோடாவாவது வாங்கி ஒரு வாய் குடிக்கலாமோல்லியோ? சரி, போறச்சே அதையாவது பண்ணுங்கோ!”ன்னு குறிப்பா சொல்லி விடை கொடுத்தார் பெரியவர்.

செங்கல்பட்டுலே பஸ் ஏறி, திருநெல்வேலிக்குப் புறப் பட்டுட்டார் சிவன். அதே பஸ்ஸூல நாலு பேர், வயசுப் பசங்க உட்கார்ந்திருந்தாங்க. பஸ்ஸூக் குள்ளே கத்தலும் கூச்சலுமா அவங்க பண்ணின அமர்க்களம் தாங்க முடியலை. ஆனா, அந்த முரட்டுப் பசங்களை யாரு கண்டிக்கிறது!

மதுரை நெருங்குறப்போ, ஒரு குக்கிராமத்துல பஸ்ஸை நிறுத்தினார் டிரைவர். அங்கே ஒரு பெட்டிக்கடை இருந்தது. பஸ்ஸின் ஜன்னல் வழியா பார்க்குறப்போ, அந்தப் பெட்டிக் கடையில சோடா பாட்டில்கள் அடுக்கி வெச்சிருக்கிறது சிவன் கண்ணுல பட்டுது. உடனே, ”ஒரு சோடாவாவது வாங்கிக் குடியுங்க”ன்னு பெரியவா சொன்ன வார்த்தைகள்தான் சட்டுனு ஞாபகத்துக்கு வந்துது.

சிவனுக்குத் தண்ணீர் குடிக்கவும் வேண்டியிருந்தது. அதே நேரம், பெரியவா உத்தரவை நிறைவேத்தின மாதிரியும் ஆச்சுன்னு கீழே இறங்கிப் போய், அந்தப் பெட்டிக் கடையில ஒரு சோடா வாங்கிக் குடிச்சுட்டு வந்தார் சிவன்.

பஸ்ஸூக்குள்ள வந்து ஸீட்டைப் பார்த்தால், அவரோட மஞ்சள் பையைக் காணோம். அதுலே பெரிசா சாமானோ பணமோ இல்லேன்னாலும், அவரோட ஸீட்டுல இருந்ததாச்சே!

அப்போ அந்த நாலு முரட்டுப் பசங்களும், ”யோவ் பெரிசு! ஒன்னோட மஞ்சப் பையத் தேடறியா? அதா பார்… பின்னால ஸீட்டுல கிடக்குது. அங்கே போய் உக்காரு!”ன்னு கேலியா சொன்னாங்க.

மஞ்சள் பை பத்திரமாக கடைசி ஸீட்டுக்கு முன் ஸீட்டுல இருந்துது. ‘சரி, ஊர் போய்ச் சேர்ந்தா போதும்; இவங்களோடு நமக்கு என்ன வாக்குவாதம்!’னு அங்கே போய் உட்கார்ந்துட்டார் பெரியவர் சிவன். அந்த நாலு பசங்களில் ரெண்டு பேர், சிவன் இதுவரைக்கும் உட்கார்ந்து வந்த அந்த ஸீட்டுல போய் உக்கார்ந்துண்டாங்க.

ராத்திரி வேளை. பஸ் கிளம்பிச்சு. புறப்பட்டு ஒரு மணி நேரம் ஆகியிருக்கும். என்ன ஆச்சுன்னே தெரியலே, எதிர்ல அசுர வேகத்துல வந்த லாரி ஒண்ணு இந்த பஸ் மேல மோதிடுத்து.

சிவனோட இடத்துல அடமா போய் உட்கார்ந்துண்டு, ”யோவ் பெரிசு, பின்னால போய் உட்காரு”ன்னு எகத்தாளமா சொன்ன அந்த ரெண்டு இள வயசுப் பசங்களும், அங்கேயே ஆன் த ஸ்பாட் செத்துப் போயிட்டாங்க. பெரியவர் சிவன் சின்ன காயம்கூட இல்லாம தப்பிச்சுட்டார்!

‘ஒரு சோடாவாவது வாங்கிச் சாப்பிட்டுப் போங்க’ன்னு பெரியவா ஏன் சொன்னார்? மதுரை குக்கிராமத்துலே, டிரைவர் சரியா ஒரு பெட்டிக்கடை முன்னாடி எதுக்காக பஸ்ஸை நிறுத்தினார்? அங்கே சிவன் கண்ணுல படற மாதிரி சோடா பாட்டில்கள் அடுக்கி வெச்சிருப்பானேன்? பெரியவர் சொன்னாரேங்கிறதுக்காக ராத்திரி அகால வேளையில சோடா சாப்பிட பஸ்ஸை விட்டு சிவன் இறங்கக்கொண்டுதானே, அவரோட உயிர் தப்பிச்சுது?

இதெல்லாம் எப்படி நடக்கிறது! யோசிக்க, யோசிக்க… சிவன் அப்படியே ஓன்னு அழுதுட்டாராம். தான் உயிர் தப்பிச்சது ஒருபுறம் இருக்க, வயசுப் பசங்க ரெண்டு பேரும் அந்த ஸ்தலத்துலயே செத்துப்போனது அவர் மனசை என்னவோ பண்ணிடுத்து.

ஆனா, அவருக்கு ஒண்ணு மட்டும் புரிஞ்சுது. தனக்கும் இன்னிக்குக் கண்டம்தான். பெரியவரை பத்து நாள் தரிசனம் பண்ணிய புண்ணியம்தான் அந்தக் கண்டத்துலேர்ந்து தன்னைக் காப்பாத்தியிருக்கு. யோசிக்க யோசிக்க, அந்த மகான், ‘ஒரு சோடாவானும் சாப்பிட்டுட்டுப் போங்கோ’னு சொன்னது, தெய்வமே நேர்ல வந்து சொன்ன குறிப்பு மாதிரி தோணுச்சு அவருக்கு.

1983-ல், மகா பெரியவா யாத்திரை எல்லாம் போயிட்டுக் காஞ்சிபுரம் திரும்பினப்போ நடந்த சம்பவம் இது.

சிவனோடு நான் பேசிண்டிருந்தபோது, அவர்தான் உடம்பெல்லாம் சிலிர்க்க இந்தச் சம்பவத்தை விவரிச்சு சொன்னார். அதை நான் பெரியவாகிட்டே வந்து சொன்னேன்.
”சிவன் சௌக்கியமா இருக்காரோ?”ன்னு விசாரிச்சார் பெரியவா. தொடர்ந்து, ”நான்தான் அவரைக் காப்பாத்தினேன்னு சொன்னாராக்கும்! அசடு. நான் எங்கேடா காப்பாத்தினேன்! அந்தப் பரமேஸ்வரன்தானே அவரைக் காப்பாத்தினான்!”னார் பெரியவா.
அதைக் கேட்டு எனக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துப்போச்சு!

source:::::www.periva.proboards.com

natarajan

Fascinating Fifty Facts about Statue of Liberty !!!!

July 4, 2013Natarajan1 Comment

1. The statue’s full name is Liberty Enlightening the World.

2. It was a gift from France, given to America in 1886.

3. The head of the statue was displayed at the World’s Fair in Paris in 1878.

4. The robed female figure represents Libertas, the Roman goddess of freedom.

5. She holds a torch and tablet upon which is inscribed the date of American Declaration of Independence (July 4, 1776).

6. From the ground to the top of the torch the statue measures 93 metres, and weighs 204 metric tonnes.

7. Lady Liberty wears a size 879 shoe.

8. She has a 35-foot waistline

9. Visitors have to climb 354 stairs to reach the statue’s crown.

10. There are 25 windows in the crown.

11. Approximately 4m people visit the statue each year. In comparison, over 6m people visit The Eiffel Tower, and 3.5m visit The London Eye.

12. The seven spikes on the crown represent the seven oceans and the seven continents of the world, indicating the universal concept of liberty.

13. The statue has an iron infrastructure and copper exterior which has turned green due to oxidation. Although it’s a sign of damage, the patina (green coating) also acts as a form of protection from further deterioration.

14. Edouard de Laboulaye provided the idea for the statue, while Frederic-Auguste Bartholdi designed it.

15. Laboulaye proposed that a great monument should be given as a gift from France to the United States as a celebration of both the union’s victory in the American Revolution, and the abolition of slavery.

16. Laboulaye also hoped the gift of the statue would inspire French people to fight for their own democracy in the face of a repressive monarchy under Napolean III.

17. Gustave Eiffel, the man who designed the Eiffel Tower was also behind the design for Liberty’s ‘spine’; four iron columns supporting a metal framework that holds the copper skin which is a mere 3/32ths of an inch thick.

18. 300 different types of hammers were used to create the copper structure.

19. The statue’s face was said to be modelled on the sculptor’s mother, Charlotte.

20. The statue’s original torch was replaced in 1984 by a new copper torch covered in 24k gold leaf.

21. Although you cannot see Lady Liberty’s feet clearly she is in fact standing among a broken shackle and chains, with her right foot raised, depicting her moving forward away from oppression and slavery.

22. Despite the positive meaning of the statue – American independence and the abolition of slavery – it African Americans saw the statue as an ironic image of America; professing to be a country of freedom and justice for everyone regardless of race, despite racism and discrimination continuing to exist.

23. The Statue of Liberty became the symbol of immigration during the second half of the 19th century, as over 9m immigrants came to the United States, with the statue often being the first thing they saw when arriving by boat.

24. The statue’s most famous cinematic appearance was in the 1968 film “Planet of the Apes” where it is seen half buried in sand.

25. It is also destroyed in the films “Independence Day” and “The Day After Tomorrow”.

26. The cost of the statue was funded by contributions from both the French and the Americans. In 1885, a New York newspaper entitled “World” announced that $102,000 had been raised from donors, and that 80 per cent of this total had been received in sums of less than one dollar.

27. Groups in Boston and Philadelphia offered to pay the full cost of the construction of the statue, in return for its relocation.

28. When the statue was first erected in 1886 it was the tallest iron structure ever built.

29. In 1984, the statue was listed as a UNESCO World Heritage Site.

30. In high winds of 50mph Lady Liberty can sway by up to 3 inches, while her torch can move 5 inches.

31. Lady Liberty is thought to have been hit by around 600 bolts of lightning every year since she was built. A photographer captured this for the first time in 2010.

32. Two people have committed suicide by jumping off the statue, one in 1929 and the other in 1932, while many others have jumped and survived.

33. American poet Emma Lazarus wrote about the Statue of Liberty in a sonnet called “The New Colossus” (1883). In 1903 the poem was engraved on a bronze plaque and placed inside the lower level of the pedestal on the statue.

34. The island in which it stands was previously called Bedloe Island, but its name was changed in 1956 to Liberty Island.

35. There are various replicas of the statue, including a smaller version in Paris, and one on the Las Vegas Strip in Nevada.

36. In 1944 the lights in the crown flashed “dot-dot-dot-dash” which in the Morse code means V, for Victory in Europe.

37. Andy Warhol painted “Statue of Liberty” as part of his Pop Art series in the 1960s. It is estimated to be worth in excess of $35m.

38. The statue functioned as a lighthouse for 16 years (1886-1902), lighting a distance of up to 24 miles away.

39. The statue will be celebrating its 127th birthday in October 2013.

40. Miss America, the comic book character, was granted her powers by the statue.

41. After the terrorist attacks of September 11, the statue was closed for security reasons, with the pedestal reopening in 2004, and the statue in 2009, but only a limited number of visitors are able to go up to the crown.

42. The statue was again closed in 2012 due to the effects of Hurricane Sandy, with the island off limits to the public. The statue is reopening to visitors on Independence Day, July 4, 2013.

43. The statue sustained minor damage in 1916 when German saboteurs set off an explosion during World War One. The torch-bearing arm suffered the most damage, with repair works costing $100,000. The stairs in the torch were then closed to the public for safety reasons, and have remained closed ever since.

44. No-one has been able to visit the torch since.

45. Private boats are not allowed to dock at Liberty and Ellis islands. Therefore the only way on is via the ferry system.

46. The statue’s 300 copper pieces were transported to America in 214 crates on the French ship Isere, which almost sank in stormy seas.

47. Liberty Island is federal property within the territory of the State of New York, even though it is closer to New Jersey.

48. In 1982, it was discovered that the head had been installed two feet off centre.

49. Two images of the statue appear on a $10 bill.

50. The cost of building the statue and pedestal amounted to over $500,000, over $10m in today’s money.

source::::The Telegraph UK

natarajan

“பசுக்கள் சூழ கொட்டிலில் இருக்கும் கோவிந்த கோபாலன் “

July 4, 2013NatarajanLeave a comment

“பசு இன்னா இப்டி ஒதைக்குது? கண்ணு ஊட்டிட்டாப்ல இல்ல இருக்குது! ஆனா கன்னு தறில கட்னபடிக்கா இருக்குதே! இதென்னா அக்குறும்பு?’என்று அலுத்து கொள்கிறார், ஸ்ரீ மடத்து இடையர்.

உள்ளே நம்ம பெரியவா குறும்பு குழந்தையாக சிரித்து கொள்கிறார்.

“பாதி ராத்ரில கன்னு “அம்மா”ன்னு கத்தித்து [தம் வயிற்றை தட்டி காட்டி] அதுக்கு போறலைன்னு தெரிஞ்சுது.நான்தான் யாருக்கும் தெரியாம போய் [தம் திருட்டுத்தனத்தை தாமே ரசித்து நகைத்து] கன்னை அவுத்து விட்டேன். அது வயிறு முட்ட முட்ட ஊட்டித்து, அப்புறம்……எங்கேயாவது ஓடிட போறதேன்னு பிடிச்சு கட்டிட்டும் வந்துட்டேன். அதுதான் கறக்க விடமாட்டேங்கறது!”என்றார் அருகிலிருந்தவர்களிடம்.

இம்மாதிரி நிகழ்ச்சி பலமுறை நடந்ததுண்டு!

பசுக்கள் தண்ணீர் பருகுவதை அன்பு நயனங்களால் பருகிகொண்டிருந்த பெரியவாளிடம், ஒரு கன்று துள்ளி ஓடிச்சென்றது. புனித திருவுருவின் மீதே அது உராய்ந்து நிற்க, பாரிஷதர்கள் அதை பிடித்து கட்ட விரைந்தனர்.

பெரியவா “வேண்டாம்” என்று சைகை செய்தார். யாருமே தீண்டாத தெய்வ திருமேனியை உராய்ந்து, பேறு பெற்றுக்கொண்டிருந்தது அந்த கன்று சற்று ஸ்வாதீனம் பெற்று, பெரியவாளின் உள்ளங்காலை மோந்து, நக்கவும் தொடங்க, உள்ளம் நிறைந்த அவரும் அதை முதுகை கோதி கொடுத்தார்.

சரியாக அந்த சமயம். வடமதுரையிலிருந்து வந்த ஒரு சாது, பெரியவாளின் திருக்கோலத்தை கண்டதும் ஆனந்த பாஷ்பம் அடைந்தார்.

“பீதாம்பரதாரியாக, பசுக்கள் சூழ, ஸ்ரீ சரணத்தை கன்று நக்க, கொட்டிலில் விளங்கும் என் கோவிந்த கோபாலனை பிரத்யக்ஷமே கண்டேனே!” என்று நா தழுவி தழுக்க கூறினார்.

விட்டுப்போன அம்சமான, பச்சை துளசி மாலையும் வர, அதனையும் அணிந்து அந்த வடமதுரை சாதுவிற்கு அருளினார்.

Jaya Jaya Shankara, Hara Hara Shankara !

source::::::www.periva.proboards.com

natarajan