|
‘Mine’ and ‘yours’ — these attitudes are only for identification. They are not real; they are temporary. ‘His’(All belongs to the Lord) — that is the truth, the eternal. It is like the headmaster of a school being in temporary charge of the furniture of the school. He has to hand over the items when he is transferred or retired. Treat all things with which you are endowed just as the headmaster treats the furniture. Be always aware that the final checking-up is imminent. Wait for that moment with joy. Be ready for that event. Have your accounts up to date and the balance already calculated to be handed over. Treat all things entrusted to you with care and diligence
|
Religious
Message For the Day…” Realise that Both Joy and Sorrow are Passing Phases like clouds across the Blue Sky…”
The doctor first diagnoses the disease and then prescribes the course of treatment. So too, you must submit yourself to the diagnosis of your illness, viz. misery, travail, and pain through Self-Enquiry. Investigate fearlessly and with care, and you will find that your nature is bliss(ananda)! You have falsely identified yourself with the temporary, the frivolous and the paltry, and that attachment brings sorrow. Realise that both joy and sorrow are passing phases, like clouds across the blue sky. Learn to treat prosperity and adversity with equanimity. Just as fish lives only when it is immersed in water, so too human being lives only when immersed in bliss. You must have bliss at home, in society, and in the world, but more than all, in your heart. Your heart is the spring of joy. That spring must be touched by constant recitation of Lord’s Name and dwelling on His Glory. Never give way to doubt or despair.
Message For the Day…” Always be Cheerful, Smiling and Enthusiastic…’
It is not the nature of a spiritual aspirant to search for faults in others and hide their own. If your faults are pointed out to you by someone, don’t argue and try to prove yourself right, and don’t bear a grudge against them for it. Reason out within yourself how it is a fault and set right your own behaviour. Rationalising it for your own satisfaction or wreaking vengeance on the person who pointed it out —these are not the traits of a spiritual aspirant or devotee. Depression, doubt, conceit —these will harm one’s practices and are akin to Rahu and Kethu (planets which bring ill-luck). When your devotion is well established, these qualities will be easily discarded. Seek always the truthful and the joyful, and avoid all thoughts which are untrue, sad and depressing. Always be cheerful, smiling, and enthusiastic under all circumstances. This pure attitude is most desirable. Never get inflated when praised or deflated when blamed – be a spiritual lion!
” மஹா பெரியவா கையில் ஒரு வேல் …” ஒரு பக்தரின் அனுபவம் …
மகா பெரியவா சரணம்.
கடந்த சனி மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் பெங்களூர் பனஸ்வாடி ‘வேல் பூஜை அன்பர்கள்’ நடத்திய மூன்றாம் ஆண்டு விழா வைபவத்தில் கலந்து கொண்டு அவர்கள் ஏற்பாடு செய்த கூட்டத்தில் (பெங்களூர் அல்சூர் ஏரி அருகே உள்ள ஒடுக்கத்தூர் ஸ்வாமிகள் திருமடத்தில்) சொற்பொழிவாற்றினேன்.
இரு தினங்களும் திரளான பக்தர்கள் கூட்டம். இந்த நிகழ்வின் இரண்டாம் நாள் வைபவத்தை என் முகநூலில் பதிவிட்டேன். முருக பக்தர்களது உருக்கமான வரவேற்பும் உற்சாகமும் என்னை நெகிழ்வடைய வைத்து விட்டது.
திங்கள் காலை சென்னை திரும்பினேன். அன்று மதியம் திருச்சியில் உள்ள எனது நண்பர் (மங்கள் ஹோம் பில்டர்ஸ்) திரு முரளி அழைத்தார். அவரது ப்ராஜெக்ட் பூர்த்தி ஆகி, வீடுகள் ஒப்படைக்கும் விழாவில் கலந்து கொண்ட நண்பர் ஒருவர், வேல் ஒன்றை பரிசாக அளித்ததாகச் சொல்லி, எப்படி வழிபட வேண்டும் என்று என்னிடம் கேட்டார்.
அவராக அன்பளிப்பாக வந்த வேல் பற்றி என்னிடம் ஏன் கேட்க வேண்டும் என்று நான் யோசித்தேன்.
அடுத்த நாளான இன்று காலை பெரியவா அதிஷ்டானம் தரிசனத்துக்காக காஞ்சிபுரம் சென்றேன். அற்புதமான தரிசனம். அதன் பின் ஓரிக்கை சென்றேன்.
ஓரிக்கை பெரியவா திருச்சந்நிதியில் மூலவர் பெரியவா விக்கிரகத்துக்கு முன்னால் திருப்பாதுகைக்கு அருகில் ஒரு சிறிய பெரியவா விக்கிரமம் (இதுதான் அனுஷத்தின்போது தேரில் வலம் வருமாம்). அவர் தோளில் ஒரு சிறு வேல் சார்த்தி இருந்தார்கள். எனக்கு ஆச்சரியம். இதற்கு முன் இந்த விக்கிரகம் என் கண்ணில் பட்டதும் இல்லை. அதுவும் வித்தியாசமாக வேல்!
சனி மற்றும் ஞாயிறில் பெங்களூரில் வேல் பூஜை அன்பர்கள் வைபவம்.
அடுத்த நாள் திங்கட்கிழமை வேல் பற்றி நண்பர் முரளியின் விசாரிப்பு.
நான்காம் நாள் செவ்வாய்க்கிழமை ஓரிக்கை பெரியவாளிடம் ஒரு வேல்.
எனக்கு ஆச்சரியம். தொடர்ந்து வேல்!
ஓரிக்கையில் பெரியவாளுக்குக் கைங்கர்யம் செய்யும் திரு கணபதியிடம் ‘என்னது… பெரியவாளிடம் வேல் இருக்கு?’ என்று கேட்டதற்கு, ‘வாங்கோ… பிள்ளையார் சந்நிதிக்கு’ என்று கூட்டிச் சென்று பிள்ளையாரிடமும் ஒரு சிறு வேலைக் காண்பித்தார்.
ஆச்சரியம் விடவில்லை.
எனது வேல் அனுபவங்களை நெகிழ்வுடன் அவரிடம் பகிர்ந்து கொண்டேன்.
ஓரிக்கை கணபதி சொன்னார்: ‘‘பெரியவா கிட்ட வேல் இருக்கிறது பத்தி பலரும் கேக்கலை. உங்களைக் கேக்க வைக்கறார்.
நீங்க எப்படி வேல் அனுபவங்களைச் சொல்றேளோ, அதுபோல்தான் இங்கும். ஓரிக்கை அடிக்கடி வர்ற ஒரு பக்தர் பழநி செல்வதாகச் சொன்னார். அங்கே ஏதாவது வாங்கிண்டு வரணுமா என்று கேட்டார். பழநிலேர்ந்து வேல் வாங்கிண்டு வாங்கோ. பெரியவாளுக்கு சமர்ப்பிங்கோ’ என்று சொன்னேன்.
பழநியில் தரிசனம் முடிந்து அவருக்கு வேல் வாங்கி இருக்கிறார். வேல் வாங்கி வரும்போது (ஒன்றுக்கு இரண்டு வேல் வாங்கி இருக்கிறார்) அவர் ஓட்டி வந்த கார் மிகப் பெரிய விபத்தை சந்தித்து, காரில் இருந்தவர்களுக்கு எந்த வித சேதமும் இல்லாமல், கார் அப்பளம் ஆகியுள்ளது. ஆச்சரியத்திலும் ஆச்சரியம்.
விபத்தின் அதிர்ச்சியில் இருந்து கொஞ்சமும் விலகாமல், அந்த பக்தர் சிலிர்ப்புடன் வந்து இந்த இரண்டு வேலையும் இங்கே சமர்ப்பித்தார். ‘இந்த வேல்தான் என்னை காப்பாத்தி இருக்கு’ என்று உருகினார்.
அவர் வாங்கி வந்து சமர்ப்பித்த இரண்டு வேல்களில் ஒன்று பெரியவாளிடம்; இன்னொன்று விநாயகரிடம்.
உங்களையும் வேல் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. ஏதேனும் முருகன் கோயிலுக்குச் சென்று தரிசிக்குமாறு பெரியவா சொல்றார் போலிருக்கு’’ என்று முடித்தார்.
தரிசனம் முடிந்து டிராவல்ஸ் காரில் தாம்பரம் திரும்பிக் கொண்டிருக்கும்போது வாலாஜாபாத் அருகே முன்னால் சென்ற லாரியின் பின்புறம் பெரிதாக எழுதி இருந்த வாசகம்:
சக்தி வேல். கூடவே, வேலின் படம் வேறு!
சுவாமிமலைக்குக் கூடிய விரைவில் பயணப்பட வேண்டும்.
எங்கூர் முருகன். எனக்கு ரொம்பவும் பிடித்த ஸ்வாமிநாதன்… குருஸ்வாமி…
ஜய ஜய சங்கர ஹர ஹர சங்கர.
அன்புடன்,
பி. சுவாமிநாதன்
Source…..Input from my friend Shri. Swaminathan thro mail
Natarajan
Message For the Day…” Understand Properly the True and Divine Nature of the AHAM {I}….
You may ask: “How am I to declare, Aham Brahmasmi (I am Divine)?” Yes, you can do so. But, first understand the Aham, the ‘I’, the Divine Principle. Scriptures declare – Ekam Eva adhvitheyam Brahma – The Absolute is One without a second. Though people worship the Absolute with different names and forms, the Supreme Reality is only one. Just as the same person is called in different names by different people at different times, God has many names and forms – all these are creations of the human mind. Scriptures emphatically declare that the Lord is the nameless and attributeless Eternal Reality. Understand properly the true and Divine nature of the Aham (‘I’). The ‘I’ is the master of your body, senses and the intellect, and is the power that permeates the entire cosmos.
” இதோ அந்த அம்மா லக்ஷ போஜனம் செய்திருக்கா ….பல லக்ஷ தீபம் போட்டிருக்கா …”
“ஏதோ ஒரு கோயிலில் லக்ஷதீபம் போட, நீ திரவியம்
கொடுத்திருக்கே. லக்ஷம் தீபத்துக்கு எண்ணெய் – திரி
போட்டு உன்னால் ஏற்றவே முடிந்திருக்காது”
சொன்னவர்; ஸ்ரீமடம் பாலு.
தொகுப்பாளர்;டி.எஸ்.கோதண்டராம சர்மா
தட்டச்சு;வரகூரான் நாராயணன்.
ஓர் ஏழைப் பாட்டி.பெரியவாளிடம் அபார பக்தி.
கையிலிருந்த சொற்ப பணத்தைக் கொண்டு மிகவும்
சிக்கனமாக வாழ்க்கையைக் கழித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
மடி ஆசாரம் பார்ப்பாள். ஏராளமான பக்தி.
தினமும் பெரியவர் இருக்கும் இடத்தைச் சுத்தம் செய்வாள்.
கோலம் போடுவாள். தீபம் ஏற்றி வைப்பாள்.
இரண்டு புடவைகள் தான் அவளுடைய ஆஸ்தி.இன்னொரு
புடவை வாங்கக் கூட அந்தப் பாட்டியிடம் பொருளில்லை.
ஒரு பக்தர் அரிசிக் குறுணையும்,வெல்லமும்
பெரியவாளிடம் சமர்ப்பிந்திருந்தார்.அவற்றை நல்லபடியாக
விநியோகம் செய்ய வேண்டுமே?
பாட்டிக்கு பெரியவா உத்தரவு போட்டார்கள்.
“காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள எல்லா எறும்புப் புற்றுக்களிலேயும்
கொஞ்சம் கொஞ்சம் போட்டுட்டு வா. அரை ஆழாக்கு
வீதம் போடு…” என்றார்கள்.
அந்தப் பாட்டியும் பக்தி சிரத்தையுடன் அலைந்து திரிந்து,
பல எறும்புப் புற்றுகளில் அரிசிக் குறுணையும்,
வெல்லமும் போட்டு விட்டு வந்தாள்.
அந்த வேலை முடிந்ததும் பெரியவா அந்தப் பாட்டியைக்
கூப்பிட்டார்கள்.
பெரிய மாலை போலத் திரிநூல் இருந்தது.
ஒரு டின் நிறைய எண்ணெய் இருந்தது.
“திரிநூலை கட் பண்ணி ஒவ்வொரு கோயிலுக்காகப் போய்,
எவ்வளவு விளக்குக்குப் போட முடியுமோ, அவ்வளவுக்குப்
போடு.ஒவ்வொரு நாளும் இரண்டு,மூன்று கோயில்களுக்குப் போய் விளக்கேற்றினாலும் போதும்” என்றார்கள்.
பாட்டிக்குப் பரம சந்தோஷம். பரம சிரத்தையுடன் நாள்தோறும் சில கோயில்களுக்குச் சென்று பெரியவா உத்தரவை நிறைவேற்றி வந்தாள்.சில நாட்களில் இந்தக் கைங்கரியம் நிறைவு பெற்றது.அந்தச் செய்தியையும் தெரிவித்தாள் பாட்டி.
பாட்டியின் பணிகள் முடிந்த சில நாட்களுக்குப்பின்,
ஒரு பெரிய மனிதர், ஆடம்பரமாக மடத்துக்கு வந்தார்.
பெரிய மனுஷத் தோரணை, அகங்காரம்.
“ஸஹஸ்ரபோஜனம் செய்துட்டு வந்திருக்கேன்.
லட்சதீபம் போட்டிருக்கேன்…..” என்று தற்பெருமை
தொனிக்கப் பெரியவாளிடம் சொன்னார்.
பெரியவாளுக்கு அவருடைய அகம்பாவம் புலப்பட்டது.
தர்ம காரியங்கள் செய்துவிட்டு அதைப் பற்றி பேசிக்
கொள்வது புண்ணியத்தைத் தராது. தர்மம் செய்தவருக்கு
நற்பலன்கள் கிடைக்காமல் போய்விடும்.
வினயத்துடன் சொல்லியிருந்தால் பெரியவா
சந்தோஷப்பட்டிருப்பார்கள். ஆனால்,அந்தப்
பெரிய மனிதர் அகம்பாவத்துடன் பேசினார்.
பெரியவா சொன்னார்கள்.
“இங்கே ஒரு பாட்டி இருக்கா. அந்த அம்மா
லக்ஷபோஜனம் செய்திருக்காள்.
பல லக்ஷதீபம் போட்டிருக்காள்….”
ஆணவப் பணக்காரருக்கு சற்று திடுக்கிட்டது.
‘யார் அந்தப் பாட்டி…அவ்வளவு பெரிய பணாக்காரி?’
என்று தெரிந்து கொள்ள ஆவல் பிறந்தது.
பெரியவா அந்தப் பாட்டியை அழைத்து வரச் சொன்னார்கள்.
“இவள்தான் அவ்வளவு பெரிய உத்தமமான காரியம்
செய்தவள்…”
அழுக்கான கிழிசல் புடவையைக் கட்டிக்கொண்டு
வந்து நின்ற பாட்டியைப் பார்த்து, பெரிய மனிதர்
அயர்ந்து போனார்.பாட்டியின் நெற்றியிலிருந்த
வெள்ளை வெளேரென்ற திருநீற்றுப் பூச்சு,
அவளுடைய இதய சுத்தத்தை விளாக்கினாற்போலிருந்தது.
பெரியவா சொன்னார்கள்.
“ஸர்வ ஜீவனிலும் பகவான் வியாபித்திருக்கிறார்.
பிரும்மா முதல் பிபீலிகம் (எறும்பு) வரை பகவான்
இருக்கிறார். மனுஷ்யாளிடத்திலும் இருக்கிறார்.
“நீ ஆயிரம் பேருக்கு அன்னம் போட்டிருக்கிறாய்.
ஆனால், இந்தப் பாட்டியோ பல லக்ஷம் ஜீவன்களுக்கு
(எறும்புகளுக்கு) ஆகாரம் போட்டிருக்கிறாள்.
“ஏதோ ஒரு கோயிலில் லக்ஷதீபம் போட, நீ திரவியம்
கொடுத்திருக்கே. லக்ஷம் தீபத்துக்கு எண்ணெய் – திரி
போட்டு உன்னால் ஏற்றவே முடிந்திருக்காது. இந்தப்
பாட்டி, பல கோயில்களுக்குப் போயிருக்கிறாள்.
பக்தி சிரத்தையாய் அகல் வாங்கி,எண்ணெய் ஊற்றி,திரி
போட்டு தன் கையாலேயே ஏற்றியிருக்கிறாள்….”
கேட்டுக் கொண்டிருந்த பிரமுகர் தலைகுனிந்தார்.
பெரியவாளிடம் பவ்யமாகவும்,அகங்காரமில்லாமலும்
பேசவேண்டும் என்பதைப் புரிந்து கொண்டார்.பின்னால்
பல பக்தர்கள் வந்து நிற்பதைப் பார்த்து சற்றே நகர்ந்து
இடம் கொடுத்தார்.
சிறிது நேரம் கழித்து, பெரியவாளே அந்தப் பெரிய
மனிதரைக் கூப்பிட்டு, உட்கார வைத்து,பல சமாசாரங்கள்
பேசி, பிரசாதம் கொடுத்தனுப்பினார்கள்.
அடக்கம் கற்றுக்கொண்ட அவர், ஆனந்தமாகத்
திரும்பிச் சென்றார்
Read more: http://periva.proboards.com/thread/9619/#ixzz3f1lxqqsA
Source….www.periva.proboards.com
Natarajan
Message for the Day…” Make Your Conscience Your Guide and Preceptor…”
You come to Puttaparthi to strengthen your relationship with the Divine. Hold on to it firmly. Put into practice at least one thing you learn from here. It is not enough to chant the names of God. God must be installed in the heart. Make your conscience your guide and preceptor. That will promote true devotion. All external paraphernalia will not help you. There are four mottos which all devotees should follow: (1) Avoid bad company (2) Welcome association with good persons (3) Remember always the transient and the permanent, and (4) Ceaselessly engage yourself in meritorious acts. It is through the above that you become good. Remember, the essence of all scriptures is: ‘Help ever; hurt never.’ If the above basic rules are followed, all countries will be happy and peaceful. Like India, every country is a part of the mansion of planet earth. When we have this broad vision, humanity will be one in spirit.
Message for the Day…” Difference between Ordinary Person and the Spiritual Aspirant…”
The spiritual aspirant should note the distinction between the conduct of the ordinary (sahaja) person and the spiritual aspirant. Rice in its natural state and boiled rice —can these two be the same? The hardness of natural rice is absent in the boiled one. The boiled grain is soft, harmless, and sweet. The unboiled grain is hard, conceited, and full of delusion. Similarly both types of individuals are souls (jivis) and humans, no doubt, but those immersed in external or multiplicity based illusions (avidya-maya)are ‘people’, while those immersed in internal or knowledge based illusions (vidya-maya) are ‘spiritual aspirants’. Though the Lord is situated in every heart, spiritual practice is necessary so that they may discover it for themselves, right? It isn’t possible for us to see our own face! We need a mirror! So too, a basic path, a spiritual practice, is necessary.
Message for the Day…” Difference between Ordinary Person and Spiritual Seeker…”
Aspirants are engaged in contemplation of the Lord (Sarveswara-chinthana) as ceaselessly as the waves of the sea; they accumulate the wealth of equality and equal love to all, and are content in the thought that all is the Lord’s and nothing is theirs. Unlike the regular person, the spiritual seeker won’t easily bend before grief or loss, anger or hatred or selfishness, hunger, thirst or fickleness. One should master all the above good things as much as possible and journey through life in fortitude, courage, joy, peace, charity, and humility. Realising that tending the body is not all-important, one has to bear even hunger and thirst patiently and be engaged uninterruptedly in contemplation of the Lord. Quarreling at every tiny little thing, losing one’s temper, becoming sad at the slightest provocation, getting angry at the smallest insult, worried at thirst, hunger, and loss of sleep — these can never be the characteristics of an aspirant.
Message for the Day…” Realise and Appreciate the value of Human Birth …”
This human birth is the consequence of countless good deeds, and it should not be cast aside; the chance must be fully exploited. As the Kenopanishad says, “This present precious life should not be thrown away (Na Chath Iha Avedheen Mahathee Vinashtih)”. When there are many chances of saving oneself, isn’t it a big loss if no thought is spent on ways of escape? The Kathopanishad exhorts, “Arise, awake!(Uttishthata! Jagratha!).” Those who are agitated by doubts about what to accept and what to reject, those who are blinded by illusion, and those who cannot distinguish between darkness and light, death and immortality —all these should approach great people who can show the path to understand the eternal truth, the self-illumined basis of all creation. Then both this world and heaven will be merged in the same effulgence! For the sake of this realisation, you should have deep yearning and hard, disciplined practice.
Take off with Natarajan 