SOURCE::::: http://www.glasbergen.com
Natarajan
Health
Diapers Help Your Plants Grow … !!!
Why Do Gardeners Buy Adult Diapers?
When you hear about “adult diapers”, your first thoughts usually have nothing to do with gardening. While this is understandable, after watching this video, you will very likely change the way you think of them.
In this video you’ll see how to use new, or “gently used”, diapers to;
– Make a “super gel” for better gardening
– Cut your watering schedule in half
– Help fresh cut flowers last longer and look awesome
– Start growing seeds the lazy way
– Protect your plants from overwatering and under watering
WARNING: The results, depictions and claims portrayed in this video are based on the limited experiences I had to test the claims prior to production. All information is believed to be true and correct at time of publication, and no information or results have been found to indicate otherwise. Individual results may vary depending on location and application. Use of video content is at own risk.
Find me on FB: https://www.facebook.com/thekingofran…
GRAND THOMPSON …. ” THE KING OF RANDOM”
Special thanks to my friends Scott & Brendo for letting me use their song (“Photographs” – Instrumental). If you like their music, you can download it here: http://bit.ly/ScottBrendoiTunes
Project inspired by: Kipkay (Crazy Diaper Gag!): http://youtu.be/Sk8r8Vo4U_M
and Steve Spangler (The Baby Diaper Secret – Sick Science! #018): http://youtu.be/VTU3JNAlOG8
I love the idea that simple resources can be utilized to help meet our basic survival needs, or help optimize systems with just a shift in thinking, and repurposing our trash. Water and time are both very important resources, and when both can be conserved with very little effort, it’s a major win.
The next time you have a damaged or defected diaper that you’re just going to throw away, why not rip it apart and try some of these experiments for yourself? Just make sure it hasn’t been used for it’s original intended purpose first!
SOURCE:::: http://www.ba-bamail.com and You Tube
Natarajan
Just For Laugh … Begin Your Day with a Smile …
A wife asks her husband, “Could you please go shopping for me and buy a carton of milk and if they have avocados, get 6.
A short time later the husband comes back with 6 cartons of milk.The wife asks him, “Why did you buy 6 cartons of milk?”
He replied, “They had avocados.”
(YES, YES, GO AHEAD – READ IT AGAIN)
======================================
Water in the carburetor
WIFE: “There is trouble with the car. It has water in the carburetor.”
HUSBAND: “Water in the carburetor? That’s ridiculous ”
WIFE: “I tell you the car has water in the carburetor.”
HUSBAND: “You don’t even know what a carburetor is. I’ll check it out. Where’s the car?
WIFE: “In the river”.
=============================================
This is a frightening statistic !
25% of the women in this country are on medication for mental illness.
That’s scary. It means 75% are running around untreated.
==============================================
A young man wanted to get his beautiful blonde wife something nice for their first wedding anniversary. So he decided to buy her a mobile phone. He showed her the phone and explained to her all of its features.
Meg was excited to receive the gift and simply adored her new phone.
The next day Meg went shopping. Her phone rang and, to her astonishment, it was her husband on the other end.
“Hi Meg,” he said, “how do you like your new phone?”
Meg replied, “I just love it! It’s so small and your voice is clear as a bell, but there’s one thing I don’t understand though…”
“What’s that sweetie?” asked her husband.
“How did you know I was at Walmart?
===============================================
He must pay !
Husband and wife had a tiff. Wife called up her Mom and said, “He fought with me again, I am coming to live with you.”
Mom said, “No darling, he must pay for his mistake. I am coming to live with you.
==============================
Today’s Short Reading From the Bible…
From Genesis: “And God promised men that good and obedient wives would be found in all corners of the earth.”
Then He made the earth round…and He laughed and laughed and laughed!
SOURCE:::: http://www.funstuffpeoplesendme.wordpress.com
Natarajan
Message For the Day…” Significance of Forbearance in our Life…”
The attitude of forbearance (Titiksha) refuses to be affected or pained when afflicted with sorrow, loss, or ingratitude and wickedness of others. In fact, you must remain calm, and bear all blows patiently and gladly, without any form of retaliation, for these are results of your own past actions. The natural reactions of people, when someone injures them are to hurt them in return, that is, return harm and insult to those who harm them and insult them. These are characteristics of the worldly path(pravritti). Those who seek the inner path of sublimation and purification (nivritti) must desist from such reactions. For, if you choose to return injury for evil, you are only adding to your own karmic burden! Paying evil with evil may confer immediate relief and contentment, but will never lighten the weight of karma. Forbearance, therefore, requires people to do good even to those who injure them.
படிக்கவும் … சிந்திக்கவும் …” நம் நாட்டில் பசுவும் உழவும் மறைந்த கதை ” …
அப்போதைய பிரிட்டிஷ் இந்திய கவர்னரான ராபர்ட் கிளைவ் நம் விவசாய முறையைப் பற்றி நீண்ட விரிவான ஆய்வு செய்தார். இந்திய விவசாய முறை பிரிட்டிஷாரைச் சார்ந்திருக்கவும் அவர்களுக்குச் சாதகமாகவும் மாற்ற நினைத்தார்.
அவருடைய ஆய்வின்படி, இந்தியக் கால்நடைகள், குறிப்பாக, பசுக்கள்தான் நமது விவசாயத்தின் முதுகெலும்பு. பசுக்கள் இல்லை என்றால் இந்திய விவசாயம் அழியும்.
இப்பசுக்களை அழித்துவிட்டால் விவசாயம் அழிவுப்பாதையை நோக்கித் திரும்பும். அதன் மூலம் ரசாயன உரங்களுக்காகவும், பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகளுக்காகவும், ஆங்கிலேயர்களைச் சார்ந்திருக்கும் நிலை ஏற்படும் என உணர்ந்தார்.
நமது பசுக்களின் சாணம் நல்ல சத்தான உரமாகவும், அவற்றின் சிறுநீர் சிறந்த பூச்சிக்கொல்லியாகவும் காலம்காலமாக நம்மால் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. பசுக்கள் அழிந்தால் இந்தியர்கள், உரத்துக்கும், பூச்சிக்கொல்லி மருந்துக்கும் ஆங்கிலேயரைச் சார்ந்து நிற்கும் நிலை உருவாகும் என முடிவு செய்தார். இப்படித்தான் ஆங்கிலேய நாட்டின் உரங்கள் இங்கு நுழைந்தன.
நமது பசுக்களின் சாணத்தையும், சிறுநீரையும் பயன்படுத்தி ஒரு ஏக்கருக்கு 54 குவிண்டால் அளவுக்குச் சத்தான அரிசியை நாம் உற்பத்தி செய்தோம். இதை அறிந்து, 1760-இல் ராபர்ட் கிளைவ், பசுக்களை கொல்லப் பசுவதைக் கூடங்களை (ஸ்லாட்டர் ஹவுஸ்) இந்தியாவில் நிறுவினார். நாளொன்றுக்கு 30 ஆயிரம் பசுக்கள் வீதம் ஒரு ஆண்டில் ஒரு கோடிப் பசுக்களைக் கொன்றார்.
அவர் இந்தியாவை விட்டுச் செல்வதற்கு முன் இதேபோல பல கூடங்களை நிறுவினார். இதன் மூலம் லட்சக்கணக்கான பசுக்கள் உணவுக்காகக் கொல்லப்பட்டன. அக்காலத்தில் பெரும்பாலான பகுதிகளில் நம் மக்கள்தொகையைவிட, பசுக்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்தது.
இதன் மூலம் உணவுதானிய உற்பத்தி தடையின்றி நடந்தது. 1910-ஆம் ஆண்டு நம் நாட்டில் 350 பசுவதைக்கூடங்கள் இரவும், பகலும் இயங்கின. பசுக்களின் எண்ணிக்கை படிப்படியாகக் குறைந்ததும் நாம் ரசாயன உரத்துக்கு அவர்கள் வாசலை நாடிய நிலை உருவானது. இதன் மூலம் யூரியாவும், பாஸ்பேட் உரங்களும் உள்ளே நுழைந்தன.
நம் நாடு சுதந்திரம் அடைந்தபின் பசுமைப்புரட்சி என்ற பெயரில் பெருமளவு ரசாயன உரங்களைப் பயன்படுத்தி உற்பத்தியைப் பெருக்கினோம். அதன் பக்கவிளைவுகளை இன்று அனுபவிக்கிறோம்.
ஒருமுறை நிருபர் ஒருவர் இந்த பசுவதைக் கூடங்கள் பற்றி மகாத்மா காந்திஜியிடம் கேட்டபோது, “இந்தியா சுதந்திரம் அடையும் நாளில் அனைத்து பசுவதைக் கூடங்களும் மூடப்படும்’ என்றார்.
1929-ஆம் ஆண்டு நேரு ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில் பேசுகையில், “நான் இந்தியாவின் பிரதமரானால் இங்குள்ள பசுவதைக் கூடங்களை மூடுவதே என்னுடைய முதல் வேலையாக இருக்கும்’ என்றார்.
இதில் மிகப்பெரிய சோகம் என்னவென்றால் 1947-க்கு பின் 350 பசுவதைக்கூடங்கள் என்ற நிலையில் இருந்து, 36 ஆயிரம் பசுவதைக்கூடங்கள் என்ற நிலைக்கு இப்போது முன்னேறிவிட்டோம்.
இன்று அதிநவீன இயந்திரங்களால் ஆன வதைக்கூடங்கள் நிறுவப்பட்டு, ஒரு மணி நேரத்தில் பத்தாயிரம் பசுக்கள் என்ற அளவில் வதை செய்யும் திறனுடன் இரவும், பகலும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.
சாப்பாட்டுக் கறிக்காகவும், தோலுக்காகவும் லட்சக்கணக்கான பசுக்கள் கொடூரமாகக் கொல்லப்படுகின்றன. தில்லியில் மட்டும் 11 ஆயிரம் பசுவதைக் கூடங்கள் சட்டத்துக்குப் புறம்பாக இயங்குகின்றன, இங்கு மட்டும் நாளொன்றுக்கு இரண்டு லட்சம் பசுக்கள் கொல்லப்படுகின்றன.
நமது நாட்டுப் பசுக்களின் இனமே கருவறுக்கப்படும் சூழல் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. நமது பாரம்பரிய கால்நடைகள் நல்ல உடல் சக்தியுடன் நோய் எதிர்ப்புத் திறன், வெயிலைத் தாங்கும் சக்தி பெற்றவை. மாபியா கும்பல், அவர்களுடைய லாரி, டிரக்குகளில் நூற்றுக்கணக்கான பசுக்களைச் சந்தைகளில் வாங்கி, வதைக்கூடங்களுக்கு அனுப்பி வருகிறது.
இதற்கு போலீஸ் துறையும் உடந்தையாகச் செயல்படுகிறது. வடமாநிலங்களில் துப்பாக்கி முனையில் கால்நடைகள் கிராம மக்களிடமிருந்து பறித்துச் செல்லப்படுகின்றன.
விவசாயம் அழிந்து தொழிற்சாலைகளும், நகரமயமாதலும் பெருகி வருகிறது. பெரும்பாலான விவசாய நிலங்கள் பிளாட்டுகளாகவும், வர்த்தகக் கேந்திரங்களாகவும் உருமாறிவிட்டன.
கால்நடைகளுக்கு பசுந்தீவனம், வைக்கோல் குறைந்துகொண்டே வருகிறது. மேய்ச்சல் நிலமும் மறைந்து கொண்டே வருகிறது. முந்தைய ஆட்சியில் நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு இரண்டு ஏக்கர் நிலம் திட்டத்தில் இருந்த புறம்போக்கு நிலங்களும் மறைந்துவிட்டன.
விளைநிலம் குறைந்தால் என்ன? குறைந்த நிலம், அதிக மகசூல் என்ற நோக்கில் அறிவியலார்கள் உள்ளனர். உணவுப்பொருள்களை விளைவிப்பதைவிட, இறக்குமதி செய்து கொள்வது எளிது என அரசியல்வாதிகள் கூறுகின்றனர்.
இதன் பாதிப்புகளை அனுபவிக்கப்போவது வருங்கால சந்ததிகள்தான். அறிவியலார்கள் மற்றும் பிராணிகள் நல அமைப்பினர்களின் புள்ளிவிவரப்படி நம் நாட்டில் உள்ள 72 மில்லியன் (ஒரு மில்லியன் என்றால் பத்து லட்சம்) உழவு மற்றும் வண்டி மாடுகள், 27 மில்லியன் மெகாவாட் சக்தி அளவுக்கு உடல் உழைப்பை நமக்குக் கொடையாக அளிக்கின்றன.
இந்த உழைப்பின் மூலம், அதே அளவு சக்தியை உற்பத்தி செய்ய நிலக்கரி மற்றும் மற்ற மூலப்பொருள்களைச் சேமிக்கின்றன.
இக்கால்நடைகளால் ஓராண்டுக்கு 100 மில்லியன் டன் காய்ந்த சாணம் நமக்குக் கிடைக்கிறது. இதன் மதிப்பு 20 ஆயிரம் கோடி ரூபாய்.
இச்சாணம் கிடைப்பதால் 50 மில்லியன் டன் விறகு சேமிக்கப்படுகிறது. இதனால் மரங்கள் அதிக அளவுக்கு வெட்டப்படாமல் தவிர்க்கப்படுவதுடன், இயற்கைச் சூழலும் பாதுகாக்கப்படுகிறது.
இந்த 73 மில்லியன் கால்நடைகளும் கறிக்காகவோ, தோலுக்காகவோ கொல்லப்பட்டால் நமக்கு 7.3 மில்லியன் டிராக்டர்கள் தேவைப்படும். இதற்கு 2 லட்சம் கோடி ரூபாய் முதலீடு தேவைப்படும்.
அவற்றை இயக்குவதற்கு 2 கோடியே 37 லட்சத்து 50 ஆயிரம் டன் டீசல் தேவைப்படும். இதன் மதிப்பு ஒரு லட்சம் கோடி ரூபாய். இந்த அளவு டீசலைப் பயன்படுத்துவதால் காற்று மாசுபாடு மற்றும் புவி வெப்பமயமாதல் அதிகரிக்கும்.
இயற்கை நமக்குத் தந்த செல்வங்களான, கால்நடைகளைக் கொல்வதன் மூலம் நாம் எவ்வளவு விலையை தந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை சிந்திக்கும் ஆற்றல் பெற்றோர் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.
இன்று ரசாயன உர இறக்குமதிக்காக கோடிக்கணக்கான ரூபாயை பன்னாட்டு கம்பெனிகளுக்கு கொட்டிக் கொடுக்கிறோம். அது மட்டுமன்றி பால் மற்றும் பசு சார்ந்த பொருள்களையும் இறக்குமதி செய்கிறோம்.
ஒரு நவீன மாடு வதைக் கூடத்திற்கு அதைச் சுத்தம் செய்ய தண்ணீர் அளவு ஒரு நாளைக்கு இரண்டு லட்சம் லிட்டர். இது பல லட்சம் மக்களின் குடிநீர்த் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும் தண்ணீர் தட்டுப்பாடும் எரிசக்தி தட்டுப்பாடும் உள்ள நம் நாட்டில் இயற்கையின் கொடையாகக் கிடைத்த இந்த கால்நடைச் செல்வங்களைக் கொல்வதை இனிமேலும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டுமா?SOURCE::::: input from a friend of mineNatarajan
Dare Devil Duo is the First to Scale the Niagara Falls… !!!
Last week, two daredevil Canadian climbers, Will Gadd and Sarah Hueniken, attempted the impossible: scaling Niagara’s 51m-high, frozen falls. And it only took them just under an hour to do it.
Niagara Falls, the collective term for the three waterfalls that dominate the border between New York state and Ontario, Canada, flows at a rate of up to two million litres per second. Because of that immense volume, the falls almost never stop moving. In fact, other than a 30-hour dry spell on 29 March 1848, when an ice jam in the upper river blocked the regular flow of water, it was nearly unheard of until early 2014, when the falls came to a near standstill twice during the extreme North American cold wave. (And while some would argue that the falls froze in the early 1900s, the credibility of that commonly shared photograph has beenproven questionable.)
It’s important to note that even in these three rare instances, the falls never completely froze over, making attempts to climb up the falls extremely dangerous. The water, albeit in smaller volumes, continues to flow, forming unstable layers of snow, slush and ice (see 2:08 when Gadd sinks his hooks into a piece of snow that simply crumbles away). It’s a feat we wouldn’t suggest trying at home. Still, for Gadd and Hueniken, being the first climbers to travel up Niagara Falls is a good way to go down in history. “There’s only one Mount Everest, there’s only one Niagara Falls and I feel really lucky because that ended a lot of hard work by a lot of people and I got to climb something to me that was really amazing and really beautiful and a whole lot of fun,” Gadd said in an interview with ABC.
In the winter, videos like the above are one of the only ways to get a sense of the falls’ majesty up close. Visitors have been banned from walking on the bridges formed by the ice since 1912; it’s illegal to climb the falls on either side of the border; and the boat tour on the New York side of the Falls, the Maid of the Mist, shuts down after October because of icy conditions, usually reopening in April or May.
SOURCE:::: http://www.bbc.com
Natarajan
Message For the Day…” Man is like a Water Bubble and God is like the Water Source…”
|
A bubble is born out of water, made up of water, and it ultimately mixes with water and disappears. Man is like a bubble and Narayana (God) is like the water source. Man is born out of Narayana, is made up of Him and ultimately merges with Him. This is the simple and elemental truth. The jiva (individual) has three aspects: one is the spiritual, the other is the material, and the third is something connected with daily life. These three aspects resemble the deep sleep state, the waking state and the dreaming state. Just as the waves are created out of water and are contained in water, so also the worldly life is contained in the spiritual life. Sweetness and coolness are qualities of water. These qualities are also noticed in the waves and in the foam. Similarly Sat, Chit andAnanda (Being, Awareness and Bliss) are three attributes which may be noticed in an individual. Through the individual, they show up in the worldly life and thus demonstrate the spiritual aspect present in every individual. |
Cartoon of the Day…
படித்ததில் பிடித்தது … ” கண்ணாடி சொல்லும் பாடம் …” !!!!
அந்தப் பெரியவரின் கையில் ஒரு கண்ணாடி.
அடிக்கடி அதைப் பார்ப்பார்.
பிறகு ஏதோ சிந்தனையில் மூழ்கிவிடுவார்.
பக்கத்து வீட்டு இளைஞனுக்குக் குறுகுறுப்பு…!
‘அந்தக் கண்ணாடியில் அப்படி என்னதான்இருக்கிறது?
பெரியவர் அடிக்கடி அதையே உற்று உற்றுப் பார்க்கிறாரே! ஒருவேளை மாயா ஜாலக் கண்ணாடியோ?’
அவனால் ஆவலைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை பெரியவரை நெருங்கினான்.
பிறகு ஏதோ சிந்தனையில் மூழ்கிவிடுவார்.
பக்கத்து வீட்டு இளைஞனுக்குக் குறுகுறுப்பு…!
‘அந்தக் கண்ணாடியில் அப்படி என்னதான்இருக்கிறது?
பெரியவர் அடிக்கடி அதையே உற்று உற்றுப் பார்க்கிறாரே! ஒருவேளை மாயா ஜாலக் கண்ணாடியோ?’
அவனால் ஆவலைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை பெரியவரை நெருங்கினான்.
“ஐயா…!”
“என்ன தம்பி?”
“உங்கள் கையில்
இருப்பது கண்ணாடிதானே?”
“ஆமாம்!”
“அதில் என்ன தெரிகிறது?”
“நான் பார்த்தால் என் முகம் தெரியும், நீ
பார்த்தால் உன் முகம் தெரியும்!”
“அப்படியானால் சாதாரணக்
கண்ணாடிதானே அது?”
“ஆமாம்!”
“பிறகு ஏன் அதையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?”
பெரியவர் புன்னகைத்தார்.
“சாதாரணக் கண்ணாடிதான், ஆனால் அது தரும் பாடங்கள் நிறைய!”
“என்ன தம்பி?”
“உங்கள் கையில்
இருப்பது கண்ணாடிதானே?”
“ஆமாம்!”
“அதில் என்ன தெரிகிறது?”
“நான் பார்த்தால் என் முகம் தெரியும், நீ
பார்த்தால் உன் முகம் தெரியும்!”
“அப்படியானால் சாதாரணக்
கண்ணாடிதானே அது?”
“ஆமாம்!”
“பிறகு ஏன் அதையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?”
பெரியவர் புன்னகைத்தார்.
“சாதாரணக் கண்ணாடிதான், ஆனால் அது தரும் பாடங்கள் நிறைய!”
பாடமா… ??? கண்ணாடியிடம் நாம் என்ன பாடம் பெற முடியும்? அப்படிக் கேள்.
“உங்களில் ஒவ்வொருவரும் மற்றவர்க்குக் கண்ணாடி போன்றவர்கள்”
எத்துணை ஆழமான உவமை இது!”
“இந்த உவமையில் என்ன இருக்கிறது?
“இந்த உவமையில் என்ன இருக்கிறது?
எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை!
“ஒருவர் மற்றவரின் குறைகளை எப்படிச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும், எப்படிச் சீர்திருத்தம் செய்ய வேண்டும்
என்பதையெல்லாம் இந்தச் சின்ன உவமை தெளிவுபடுத்துகிறது.
என்பதையெல்லாம் இந்தச் சின்ன உவமை தெளிவுபடுத்துகிறது.
“எப்படி?”
“நம் முகத்தில் ஏதேனும் அழுக்கோ கறையோ பட்டு விட்டால் கண்ணாடியில் அது தெரிகிறது. அந்தக் கறையைக் கண்ணாடி, கூட்டுவதும்
இல்லை, குறைப்பதும் இல்லை. உள்ளது உள்ளபடி காட்டுகிறது அல்லவா?
“ஆமாம்”
“அதே போல் உன் சகோதரனிடம்- நண்பனிடம் எந்த அளவுக்குக் குறை இருக்கிறதோ அந்த அளவுக்குத்தான் அதனைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.
எதையும் மிகையாகவோ, ஜோடித்தோ சொல்லக் கூடாது. துரும்பைத் தூண் ஆக்கவோ, கடுகை மலையாக்கவோ கூடாது.
இது கண்ணாடி சொல்லும் முதல் பாடம்!”
“அடடே…! வெரி இன்ட்ரஸ்டிங்! அடுத்து…?”
“நம் முகத்தில் ஏதேனும் அழுக்கோ கறையோ பட்டு விட்டால் கண்ணாடியில் அது தெரிகிறது. அந்தக் கறையைக் கண்ணாடி, கூட்டுவதும்
இல்லை, குறைப்பதும் இல்லை. உள்ளது உள்ளபடி காட்டுகிறது அல்லவா?
“ஆமாம்”
“அதே போல் உன் சகோதரனிடம்- நண்பனிடம் எந்த அளவுக்குக் குறை இருக்கிறதோ அந்த அளவுக்குத்தான் அதனைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.
எதையும் மிகையாகவோ, ஜோடித்தோ சொல்லக் கூடாது. துரும்பைத் தூண் ஆக்கவோ, கடுகை மலையாக்கவோ கூடாது.
இது கண்ணாடி சொல்லும் முதல் பாடம்!”
“அடடே…! வெரி இன்ட்ரஸ்டிங்! அடுத்து…?”
“கண்ணாடிக்கு முன்னால் நீ நிற்கும் போதுதான் உன் குறையைக் காட்டுகிறது. நீ அகன்று விட்டால் கண்ணாடி மௌனமாகிவிடும்.
இல்லையா?”
“ஆமாம்!”
“அதே போல் மற்றவரின் குறைகளை அவரிடம் நேரடியாகவே சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். அவர் இல்லாத போது முதுகுக்குப் பின்னால் பேசக்கூடாது. இது கண்ணாடி தரும் இரண்டாவது பாடம்!”
“கிரேட்! அப்புறம்?”
இல்லையா?”
“ஆமாம்!”
“அதே போல் மற்றவரின் குறைகளை அவரிடம் நேரடியாகவே சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். அவர் இல்லாத போது முதுகுக்குப் பின்னால் பேசக்கூடாது. இது கண்ணாடி தரும் இரண்டாவது பாடம்!”
“கிரேட்! அப்புறம்?”
“ஒருவருடைய முகக் கறையைக் கண்ணாடி காட்டியதால் அவர் அந்தக்கண்ணாடி மீது கோபமோ, எரிச்சலோ படுகிறாரா?”
“இல்லையே…! மாறாக அந்தக்கண்ணாடியைப் பத்திரமாக அல்லவா எடுத்து வைக்கிறார்!”
“சரியாகச் சொன்னாய். அதே போல் நம்மிடம் உள்ள குறைகளை யாரேனும் சுட்டிக் காட்டினால் அவர் மீது கோபமோ,
எரிச்சலோ படாமல் நன்றி கூற வேண்டும். அந்தக் குறைகள் நம்மிடம் இருக்குமேயானால் திருத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
இது கண்ணாடி தரும் மூன்றாவது பாடம்!”
“இல்லையே…! மாறாக அந்தக்கண்ணாடியைப் பத்திரமாக அல்லவா எடுத்து வைக்கிறார்!”
“சரியாகச் சொன்னாய். அதே போல் நம்மிடம் உள்ள குறைகளை யாரேனும் சுட்டிக் காட்டினால் அவர் மீது கோபமோ,
எரிச்சலோ படாமல் நன்றி கூற வேண்டும். அந்தக் குறைகள் நம்மிடம் இருக்குமேயானால் திருத்திக்கொள்ள வேண்டும்.
இது கண்ணாடி தரும் மூன்றாவது பாடம்!”
“ஐயா…! அருமையான விளக்கம். நீங்கள் கூறிய கண்ணாடி உவமையில் இத்தனை கருத்துகளா…! அப்பப்பா!”
“யோசித்தால் இன்னும் கூடப் பல விளக்கங்கள் கிடைக்கும்!”
“யோசித்தால் இன்னும் கூடப் பல விளக்கங்கள் கிடைக்கும்!”
“இனி கண்ணாடி முன்னால் நின்று என் முகத்தை அலங்கரிக்கும் போதெல்லாம் இந்த அறிவுரைகள் என் மனத்தை அலங்கரிக்கும்.
பெரியவர் இளைஞனின் முதுகில் செல்லமாய்த் தட்டிக் கொடுத்தார்.
நாமும் அவ்வாறே நடக்கலாமே!
SOURCE:::: input from a friend of mine
Natarajan
” How Our Special Food Called ‘ STRESS ‘ is Prepared by all of us … !!!!
Colleague Faisal is a person who prefers to stay alone. He is kind of introvert person who does not mingles well with people. On Sunday noon time, he opens his lunch box and eats fried chicken which makes him feel good. On Monday noon, he opens the lunch box and eats fried chicken again. This time he does not like it as much as he did yesterday. On Tuesday, at lunch time, he opens the lunch box and finds fried chicken which he eats but this time I can see irritation in his mood. Well, next comes the Wednesday, and guess what, he has fried chicken in his lunch box. He is annoyed to see fried chicken on fourth consecutive day but eats it without saying any words of complaint. On Thursday, just before the lunch break I converse:
“Most likely, you have fried chicken today”
“Yes”
“Why don’t you ask your wife to give you something else for food which can keep your body healthy”
“I am unmarried, I pack my lunch myself”
“What !!!”
Flash:This story might look strange but this is how we give mental food to our brains on daily basis. If we co-relate this story with a bad event of the past which we remember again and again, we are giving a special food called “Stress” to our mind on daily basis. Considering the fact that eating fried chicken on daily basis can lead our cholesterol levels towards danger zone causing chronic heart disease, can’t we just think with common sense that giving stress to our brain and heart we are seriously impacting our body developing Sugar, High Blood Pressure, Heart blockage, Asthma, Anxiety and God know how many other diseases in the long run !!!
So the choice is ours. Either we keep feeding your brain the germs of negativity and stress OR develop the power of not looking back and start living in today. Remember the fact that life never stops. People who live in their past, stop living in earth – or simple die soon. So we must exert our energies to bring something positive and fruitful today which can bring happiness in our life or in our loved ones’ lives. About the problems we should develop the MGTD attitude: which means Meet them (confess the situation with no fear), Greet them (think positively), Treat them (focus on solution) and finally Defeat them (do practical things for eradication).
SOURCE:::: INPUT FROM A FRIEND OF MINE
Natarajan
Take off with Natarajan 