religious attitude

” உங்க வீட்டுக்கு ம்ருத்யு வர மாட்டான் …தைர்யமா இருங்கோ ..”!!!

NatarajanLeave a comment

நெரூர் சதாசிவப் பிரும்மேந்திரர் அதிஷ்டானத்துக்கு, தரிசனத்துக்காகச் சென்றிருந்தார்கள், பெரியவாள்.

சதாசிவப் பிரும்மேந்திரரிடம், பெரியவாளுக்கு இருந்த பக்திக்கும், மரியாதைக்கும் எல்லையே காண முடியாது. பிரும்மேந்திரர் பெயரைச் சொன்னாலும், கேட்டாலும், உருகிப் போய்விடுவார்கள், பெரியவாள்.

அதிஷ்டானத்தில்,ஜபம் செய்வதற்கு உட்கார்ந்து விட்டார்கள், பெரியவாள். அதிஷ்டான அன்பர்களும், பெரியவாளுக்குக் கைங்கரியம் செய்யும் பணியாளர்களும், சற்றுத் தொலைவுக்குப் போய் நின்று கொண்டார்கள்.

பெரியவாள், அதிஷ்டானங்களுக்குள் சென்று ஜபம் செய்வதையோ, சந்யாஸ முறைப்படி வணங்குவதையோ யாரும் பார்க்கக்கூடாது என்பது,ஸ்ரீமடத்து சம்பிரதாயம். மானுட எல்லைகளுக்கு அப்பால் சென்று, தெய்வீகத்தின் நுழைவாயிலில் நிற்கும் அபூர்வ தருணங்கள், அவை.

இந்தக் கட்டுப்பாடு, பக்தர்களின் நலனை முன்னிட்டுத் தான் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்தது. நூறு வாட்ஸ் மின்விளக்கையே பார்த்துப் பழகிய கண்கள் எதிரில், லட்சம் வாட்ஸ் மின் ஒளியைப் பாய்ச்சினால், எப்படித் தாங்கமுடியும்? அந்தச் சமயம் பார்த்து வெகு அவசரமாக வந்தார். ஓர் அன்பர் – ரங்கசாமி. “பெரியவாளை உடனே தரிசனம் பண்ணனும். பிரசாதம் வாங்கிக்கொண்டு உடனே புறப்படணும்”. என்று, மனம் திறந்து தொண்டர்களிடம் முறையிட்டார்.

“சுவாமி, பெரியவாள், கதவை சார்த்திக்கொண்டு அதிஷ்டானத்துக்குள் ஜபம் செய்து கொண்டிருக்கா, இப்போ யாரும் அவாளைத் தரிசிக்க முடியாது. தியானம் கலைந்து பெரியவாள் தானாகவே வெளியே வந்தவுடன் முதன் முதலாக நீங்கள் தரிசனம் செய்து கொள்ளலாம்.”

வந்தவர், இலேசுபட்டவர் அல்லர்; ரொம்பவும் அமுக்கமான பேர்வழி!.

தொண்டர்களின் பேச்சைக் கேட்டு சமாதானம் அடைந்துவிட்டாற்போல, பாவனை செய்து கொண்டிருந்தார்.

தொண்டர்களின் சுதந்திரமான வாய்வீச்சு, அடக்குவாரின்றி வெள்ளமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. பேச்சு வெள்ளத்தில் மூழ்கித் திளைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் அவர்கள். கண்ணிமைக்கும் பொழுதில், புதிதாக வந்த அன்பர் ரங்கசாமி அதிஷ்டானத்தின் கதவுகளைத் திறந்து கொண்டு, உள்ளே சென்றுவிட்டார்!

இந்தத் தடாலடித் திட்டத்தை யாரும் எதிர்பார்க்காததால் எல்லோரும் குழம்பிப் போய் நின்றார்கள்.

அந்த நேரத்தில் அதிஷ்டானத்திலிருந்து பெரியவாளின் குரல், அதுவரையில் சிஷ்யர்கள் கேட்டறியாத ஒரு கம்பீரத்வனியில் தெளிவாகக் கேட்டது.

“நீங்கள் ம்ருத்யுஞ்ஜய ஜப-ஹோமம் செய்ய வேண்டாம். உங்கள் வீட்டுக்கு ம்ருத்யு வரமாட்டான்;திரும்பிப் போங்கள்” அன்பர் ரங்கசாமி கதவை மூடிவிட்டு, சட்டென்று வெளியே வந்தார். அணுக்கத் தொண்டர்கள் அவரை மொய்த்துக்கொண்டு விட்டார்கள். ரங்கசாமி ஒரு கதையே சொன்னார்.

அவருடைய நெருங்கிய உறவினருக்கு, திடீரென்று நெஞ்சுவலி. பரிசோதனை செய்த டாக்டர்கள், “நாற்பத்தெட்டு மணி நேரம் போனால்தான்,உறுதியாக சொல்ல முடியும்” என்று சொல்லி விட்டார்கள். ஜோசியர், “உடனே ம்ருத்யுஞ்ஜய ஹோமம் செய்யுங்கள்” என்றார். உடனே போய், பெரியவாளிடம் தெரிவித்துப் பிரசாதம் வாங்கிக் கொண்டு வந்தால் நல்லது என்று ஒருவர் ஆலோசனை; வயதான மூதாட்டி ஒருவர், “பெரியவா, இதோ பக்கத்திலே, நெரூர்லே தானே இருக்கார். அவாகிட்ட சொல்லிவிடுங்கோ,அவா பார்த்துப்பா” என்று சொன்னதை எல்லோரும் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அதன்படி தான், அன்பர் ரங்கசாமி அவ்வளவு அவசரப்பட்டிருக்கிறார்.

அவருடைய அதிர்ஷ்டம் தெய்வமே அவருக்கு அருள்வாக்குக் கூறிவிட்டது!

ரங்கசாமி வீட்டுக்குள் நுழைந்தபோது அந்த நோயாளி உறவினர், படுக்கையில் உட்கார்ந்து புன்முறுவலித்துக் கொண்டிருந்தார்.

“ஆமாம், இன்னும் ஒரு நூறாண்டு அவருக்கு காரண்டி”!

Source….www.periva.proboards.com

Natarajan

Read more: http://periva.proboards.com/thread/7858/#ixzz3dPsjmnIL

 

Message for the Day…” You must Hold on to the Name of God Under any Circumstance …”

NatarajanLeave a comment

In the young-of-the-monkey type of devotion, the child must rely on its own strength to protect itself —wherever the mother jumps, the child must attach itself to its mother’s belly and hold on, even if pulled apart! So too, the devotee must stand the tests of the Lord and hold on to His name under all conditions, tirelessly, without the slightest trace of dislike or disgust, bearing the criticism and ridicule of the world and conquering the feelings of shame and defeat. An exemplary example of this type of devotion is Prahlada. In the second path, just as the kitten simply places all its burdens on the mother cat, so too, the devotee completely trusts the Lord and surrenders to Him. The mother cat holds the kitten in its mouth and transports it safely through even very narrow passages. Lakshmana is the example of this path. These two are sometimes referred to as devotion with effort (bhakthi) and self-surrender (prapatti). The former a hard path, while the latter a simple or safe path. 

Sathya Sai Baba

 

Message for the Day…” Until one can rely upon his own strength , he is an Infant in the hands of God …”

NatarajanLeave a comment

Explaining the characteristics of a devotee, Rama said to Narada, “Whoever with discrimination and renunciation (viveka andvairagya), and humility and wisdom (vinaya and vijnana) is aware of the knowledge of Reality, whoever is always immersed in the contemplation of My play (leela), whoever dwells on My name at all times and under all conditions, and whoever sheds tears of love whenever the Lord’s name is heard from any lip — these are My genuine devotees.” When the infant grows up into an adult, the mother won’t pay so much attention to its safety. The Lord doesn’t pay much attention to the wise one (jnani). For the jnani, their own strength is enough. Therefore, until one can rely on one’s own strength, one must be an infant in the Lord’s hands, as a devotee of the form, right? No one can become a devotee of the Formless Supreme (Nirguna bhaktha) without having been a devotee of the form (Saguna bhakta).

Sathya Sai Baba

“கொழந்தே …நான் வைத்ய சாஸ்திரம் படிச்சதி ல்லியே …” !!!

NatarajanLeave a comment

அந்தப் பையனுக்கு மிஞ்சி மிஞ்சி போனால் பதினஞ்சு, பதினாறு வயஸ்தான் இருக்கும். பாவம், தாங்க முடியாத தலைவலியால் அவதிப்பட்டான்! டாக்டர்கள், வைத்யம் இதெல்லாம் ஒரு பக்கம் அதுபாட்டுக்கு போய்க் கொண்டிருந்தாலும், அவனுக்கு பேரிடியாக ஞாபகசக்தியும் குறைந்து கொண்டே வந்தது!

சோதனை காலத்திலும் ஒரு நல்ல காலம், ஞாபகம் நன்றாக இருக்கும் போதே [“அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன்” என்று ஆழ்வார் பாடியது போல்] பெரியவாளிடம் வந்து கண்ணீர் விட்டான். “எனக்கு தலைவலி தாங்க முடியலே பெரியவா….அதோட மறதி ரொம்ப இருக்கு. பாடத்தை ஞாபகம் வெச்சுக்கவே முடியலே…பெரியவாதான் காப்பாத்தணும்” அழுதான்.

“கொழந்தே! நா…..வைத்யசாஸ்த்ரம் படிச்சதில்லேடா…..வேதாந்த சாஸ்த்ரந்தான் படிச்சிருக்கேன்…..”

பையன் நகருவதாக இல்லை. பெரியவாளிடம் prescription வாங்காமல் போவதாக இல்லை. அதற்கு மேல் அவனை சோதிக்க பெரியவா விரும்பவில்லை. எனவே அவனிடம், ” சரி, நான் சொல்ற வைத்யம் ரொம்ப கடுமையா இருக்குமேப்பா! ஒன்னால follow பண்ண முடியாதேடா கொழந்தே!…”

“அப்டீல்லாம் இல்லே பெரியவா……ஒங்க வார்த்தைப்படி கட்டாயம் நடக்கறேன்! ” வழி கிடைக்கும் நம்பிக்கையால் பையன் முகம் ப்ரகாஸமானது.

“ரொம்ப சந்தோஷம். அந்தக் காலத்துல, முகத்தலளவைன்னு ஒரு கணக்கு உண்டு. அதுப்படி, நாலு பெரிய்….ய்ய படில அரிசி, கோதுமை மாதிரி எதாவுது ஒரு தான்யத்தை அளந்து ஒரு பையில கட்டி,….. சபரி மலைக்கு இருமுடி கட்டிண்டு போறவாளை பாத்திருக்கியோ? அதுமாதிரி, அந்த தான்யத்தை ஒன்னோட தலையில வெச்சுண்டு, தெனோமும் ஒரு மைல் தொலைவு நடக்கணும்! செய்வியா?….முடியுமா?…”

“கட்டாயம் நடக்கறேன்…..”

“இரு இரு….இன்னும் நான் முழுக்க சொல்லி முடிக்கலே! ஒரு மைல் தொலைவு நடக்கறச்சே…யார்கிட்டயும் ஒரு வார்த்தை கூட பேசப்….டாது! சிவ நாமாவோ, ராம நாமாவோ சொல்லிண்டிருக்கணும்! அந்த தான்யத்தை அன்னன்னிக்கி எதாவுது சிவன் கோவிலுக்கோ, பெருமாள் கோவிலுக்கோ,..க்ராம தேவதை கோவிலுக்கோ எதுவானாலும் சரி, குடுத்துடணும்! இல்லாட்டா….யாராவுது ஒரு ஏழைக்கு அதைக் குடுத்துடணும்! இதுமாதிரி பதினோரு நாள் பண்ணினியானா…..ஒன்னோட தலைவலி போய்டும்; ஞாபகசக்தியும் நன்னா வ்ருத்தியாகும்…”

பையனுக்கு ஒரே சந்தோஷம் ! “நிச்சியம் நீங்க சொன்னபடி பண்றேன் பெரியவா” விழுந்து நமஸ்காரம் பண்ணிவிட்டு போனான். பெரியவாளின் அநுக்ரஹம் வேலை செய்ய ஆரம்பித்ததால், அவர் சொன்ன எதையும் மறக்காமல் ஞாபகம் வைத்துக்கொண்டு பண்ணினான். ஒரே வாரத்தில் பெரியவாளை தர்சனம் பண்ண வந்தான்…அழுது கொண்டு இல்லை! சிரித்த முகத்துடன் வந்தான்!

“பெரியவா……என் தலைவலி போய்டுத்து! டாக்டர்ல்லாம் ரொம்ப ஆச்சர்யப்பட்டா! “என்ன மருந்து சாப்ட்டே?”ன்னு கேட்டா…..பெரியவா பண்ணச் சொன்னதை சொன்னேன்….தலைல ஏதோ நரம்பு பிசகி இருந்திருக்கும், தான்யத்தோட வெயிட் ஏறினதும், அது செரியாகி இருக்கும்ன்னு சொன்னா! இன்னும் பாக்கி இருக்கறதையும் பண்ணிடறேன் பெரியவா”

அவன் சொன்னதை சிரித்துக் கொண்டே கேட்டுவிட்டு, ப்ரஸாதம் குடுத்தனுப்பினார்.

உண்மைதான்! பெரியவாளுடைய அநுக்ரஹ பாரம் தாங்காமல், பிசகின நரம்பு சரியாகிவிட்டது!

Read more: http://periva.proboards.com/thread/4538/#ixzz3d02QfHD0

Source…..www.periva.proboards.com

NATARAJAN

Message For the Day….” Remember , it is the “way of living” . the path of virtue , that keeps you in the MEMORY of People long after death …”

NatarajanLeave a comment

Lord Krishna declares in the Bhagavad Gita, “There is nothing in the three worlds that I am obliged to do, nothing unaccomplished that I have to accomplish, but I am still engaged in activity (karma)”. Lord Krishna says this, for, if God is inactive, the Cosmos will come to a grinding halt. You too, must take the lead and follow it. Translate your strength into activity along the path of duty. The young follow the lead of elders. So elders must consistently hold on to ideals and work towards their realization so that the entire universe can attain prosperity and peace. Mother Earth teaches her children this lesson of service and sacrifice. Good conduct must be the main key to the life of every being. Remember, it is the ‘way of living,’ the path of virtue, that keeps you in the memory of people long after death.

Sathya Sai Baba

Message for the Day….” When You have Faults within , The whole world appears Faulty…”

NatarajanLeave a comment
 Sathya Sai Baba

If you wear blue eyeglasses, you see only blue, even though Nature is resplendent with many colours. If the world appears to you as full of differences, that is due to the fault within you. If all appears as one love, that too is only your love. The feeling within is the root cause. When you have faults within, the world appears faulty. When there is no knowledge of fault in yourself, no fault can be found even by search, for you wouldn’t know which are the faults. Now the question may arise whether the Lord Himself has faults as He also searches for faults. No, the Lord searches only for goodness. He won’t examine the wealth, family, caste, status, or gender. He sees only the righteousness (sadbhava). He considers those endowed with such righteousness as deserving His grace, whoever they are, whatever they are. Therefore, develop goodness. Live and act in joy and love. These two are sufficient; with them, salvation can be attained without fail.

 

Message For the Day…” Who is to be Called Human…” ?

NatarajanLeave a comment

Humans are full of love. Their hearts are springs of mercy. They are endowed with true speech. Peace is the characteristic of the human mind; it is its innate quality. There is no need to go anywhere else in search of peace. Just as gold and silver lie hidden under the earth, and pearl and coral under the sea, peace and joy lie hidden in the activities of the mind. Desirous of acquiring these hidden treasures, if one dives and turns mental activities inward, one becomes full of love. Only one who has so filled oneself with love and who lives in the light of that love can be called human. Those devoid of love are demons, monsters and subhumans. That holy quality of love will not waver in its presence; it will be ever present, without change. It is one and indivisible. Those saturated with love are incapable of spite, selfishness, injustice, wrong, and misconduct.   

Sathya Sai Baba

Message For the Day…” Once You Say and Feel ‘Aham Brahmasmi’ [ I am Divine ], You Get Infinite Strength …

NatarajanLeave a comment

You must proceed ever towards strength (balam); you must not take to untruth, wickedness, crookedness – all of which denote a fundamental fatal trait of cowardice and weakness (Balaheenam). Weakness is born of accepting as true a lower image of yourself than you truly are. You believe you are the husk, but you really are the kernel. This is a key fact. All your spiritual practices must be directed to the removal of the husk and the revelation of the kernel. So long as you say, “I am”, there is bound to be fear, but once you say and feel, “Aham Brahmasmi” (I am Divine), you get infinite strength. The influence of the Divine is so subtle and strong that while you are contemplating on Him, all traces of envy and greed will disappear from your mind. The pure love the cowherds (Gopis) had for Lord Krishna is a great example. This is the characteristic of Divine Incarnations at all times. 

Sathya Sai Baba

 

Message for the Day…” Love [prema] is the Most effective tool for Constantly Remembering God…

NatarajanLeave a comment

By carrying a bundle of sandalwood, can a donkey become an elephant? The donkey will sense the difference in weight but not the scent! On the other hand, the elephant disregards the weight and inhales the sweet scent. So too, the spiritual aspirant, or devotee will take in only the pure truth, the pure essence of good activities, of godliness and scriptures. On the other hand, one who goes on arguing for the sake of mere scholarship, learning, and disputation will know only the weight of logic, missing the scent of truth! Love (prema) is the most effective instrument for constantly remembering the Lord. Keeping that instrument safe and strong needs the power of discrimination (Viveka). Many in the world utilize their vast learning in disputation to prove their superiority; this is a great mistake. If they really were so learned, they would silently experience the core, the pure Divine.

Sathya Sai Baba

Message for the Day…” One Must Win God’s Grace to Attain HIS Proximity…”

NatarajanLeave a comment

The Master comes to save not one good person from illusion, but the whole of mankind. He assumes a Form that people can love, appreciate and revere. He gives joy and courage by speaking your language. The only blemish that comes in between your mind and the Master is illusion. Illusion is like a fierce dog that will not allow anyone to approach the Master. You can manage to bypass it by calling out to the Master loudly so that He Himself comes down and accompanies you to His home. That is to say, you must win the Lord’s Grace to attain His proximity(Saameepyam). Illusion is the Lord’s pet, so it will not harm you if the Lord orders it to desist from harming you. So just as you give the goldsmith a broken or a dented ornament and receive a fine jewel back, entrust your mind to the Lord. It certainly needs repair, if not complete reconstruction.

Sathya Sai Baba