social networking – Page 239 – Take off with Natarajan

” Hello Uncle….Hello Aunty …” !!!

November 9, 2014November 9, 2014NatarajanLeave a comment

The HinduIllustration by Satwik Gade

On being pushed up in the seniority stakes after marriage, no matter what your age.

We all know that age carries clout in India. As the website indianchild.com says, “Respect for elders is a major component in Indian culture”. In ancient times, this meant that youngsters would touch the feet of elders in greeting, talk to them deferentially and fetch things for them. But the modern guideline for respecting elders in India is crisper: simply address them ‘uncle’ and ‘aunty’.

I discovered this truth early in my marriage, at the tender age of 24. An older couple and their three-year-old daughter were staying in the ground floor of our apartment building. On our first visit to their house, the girl smiled sweetly at us and said, “Hello uncle; hello aunty’. My wife and I found it endearing to be addressed like this by the little one. Two days later, we were trudging up the stairs to our flat when the door of the apartment on the second floor opened and a man walked out. He politely moved out of the way to let us pass and said, “Hullo uncle; hullo aunty.” I looked at him closely. He had a thick moustache and a three-day stubble that made him look older than me. Yet he was calling me ‘uncle’ and his only excuse was that I was married!

“Hullo,” I said coldly and offered my hand. “I’m Paddy. And you?”

As he shook hands with me, his smile became friendlier. I thought he had recognised his error and would now address me by my name. “I’m Ajit, uncle,” he said. “I just finished my B. Com and am looking for a job.” Maybe he needed a broader hint. “I’m a graduate engineering trainee at Telco,” I said, subtly conveying that I had an engineering degree and had just got a job, and was, therefore, not more than two years older than him. “That’s great, uncle,” he said. “My dad works there too, at the forge.” After that initiation, my wife and I became reconciled to being addressed as ‘uncle’ and ‘aunty’ by men and women who did not look much younger than us. We would return their greetings graciously and later, in the privacy of our bedroom, have a quiet laugh together. A few years later, on another staircase to another flat in another city, we met another young man.

At six feet five inches, he towered over us and, in the dimly lit corridor, looked a shade dangerous. I remember thinking that if I had met him in a dark, lonely alley, I’d have handed him my wallet and watch without waiting to be asked. But, as he greeted us, it was obvious that he had met my wife, “Hello akka(elder sister),” he said, “nice to see you again.” I smiled with pleasure at his ability to impart respect without making my wife feel ancient. As I beamed at him, I noticed how pleasant and gentle he was and wondered how I could have thought he looked dangerous.

“And is this your husband?” the fine fellow continued. As my wife nodded, he turned to me and offered his hand. “Hullo uncle! So nice to meet you at last.”

“Nasty specimen,” I said to my wife when we entered our flat. “Doesn’t he look like a villain.?”

“No!” she said. “I think he looks sweet and innocent.”

I realised that as long as we had shared the rewards of seniority equally and had been able to laugh together at the foibles of youth, things had been bearable. But now it appeared that I might overtake my wife on the path to seniority. I felt a shiver go down my spine. What if, over the years, I got promoted from ‘uncle’ to thatha (grandfather) while she remained akka? Luckily, that didn’t happen. Apart from the occasional akka thrown her way, we’ve collected an equal quota of ‘uncles’ and ‘aunties’ from an array of fellow Indians in different places and at different times. Just last week, returning from an outing, we saw a couple in their late forties struggling with their shopping at the entrance to our apartment. The man was balding and, among the few hairs left on his head, the colour grey dominated. My wife and I helped them by picking up a few bags and carrying them to the lift. “Thank you so much,” the man said as the lift came to a stop. I began to smile to imply ‘it was no trouble’ when he continued, “It’s so kind of you, uncle.”

“I think I have more hair on my head than you,” I wanted to say but he had left the lift. Two days after this I was talking to my 26-year-old son in Mumbai. “You won’t believe this, appa,” he said. “In the lift today, I met a man in his thirties and his three-year-old son. The boy called me ‘uncle’! I felt very old.”

“Don’t worry,” I told him. “Once you marry, the boy’s father will also call you ‘uncle’!”

Paddy Rangappa is a freelance writer.

E-mail: Paddy.Rangappa@apmea.mcd.com

Keywords: After marriage life, seniority, human Interest

SOURCE:::: Paddy Rangappa in http://www.thehindu.com

Natarajan

“Out of This World …” !!!

November 8, 2014November 8, 2014NatarajanLeave a comment

An American astronaut has offered a rare look inside the International Space Station, with a unique video tour showing viewers his intergalactic workplace.

Reid Wiseman records himself floating through International Space Station
He travels through the dining area and labs before finishing at front end
Space Station is 205 miles from Earth and travels at 18,000 m
Beginning at one end of the ISS, Reid Wiseman, from Baltimore, Maryland, floats through the station in just over a minute and a half as he explains its different rooms.

As he enters one area, Russian religious icons can be seen on the wall behind him, offering a glimpse of a rare personal touch in the highly-functional station.

PL CLICK THE FOLLOWING LINK FOR VIDEO CLIP ….

http://www.dailymail.co.uk/news/article-2825624/Out-world-American-astronaut-gives-fascinating-video-tour-International-Space-Station.html#v-3880543431001

Reid Wiseman bumps into his colleague Maxim in the dining area, but thankfully there is enough room to pass

Just another day in the office: Reid Wiseman (pictured) continues his scintillating ISS tour

A narrow tube-shaped hallway connects the station’s laboratory, crew quarters and dining area.

Mr Wiseman is greeted by Russian cosmonaut Maxim Surayev in the dining area, which resembles most of the other sections of the station.

The tour also offers a glimpse at the close-quarter manoeuvres astronauts must adopt to function inside the ISS, which travels at a rate of 18,000 mph.

Breathtaking: Wiseman’s photos from the space station have proved hugely popular on Twitter

This incredible shot was taken by the Baltimore astronaut from high above earth

Mr Wiseman takes us to ‘the very front end’ of the International Space Station

Viewers pass through the dining area and the lab as the astronaut gives an insight into his workplace

Reid Wiseman and his colleagues appear in good spirits despite being over 200 miles from Earth

Wiseman has amassed 361,000 followers on Twitter following his postings from outer space

‘Butch, go high,’ Mr Wiseman says as he floats beneath his fellow ISS resident, making sure the two don’t crash into each other.

He ends the brief tour on the front side of the station, roughly 200ft from the back end.

Mr Wiseman has become a Twitter sensation since he joined the ISS crew. He has shared hundreds of photos of Earth from outer space and now has 361,000 followers.

His photos have frequently been used on NASA’s official website as their ‘photo of the day’.

He is due to return to Earth this weekend after spending 165 days orbiting the planet.

Natarajan

Which Bird Migrates Farthest ?

November 7, 2014NatarajanLeave a comment

The bird that flies farthest is the Arctic Tern, an elegant white seabird. This bird also sees more daylight than any other.

Over its lifetime of about 25 years, an Arctic Tern can fly a million kilometers – nearly three times the distance from the Earth to the moon.

The Arctic Tern breeds on the shores of the Arctic Ocean in northern hemisphere summer. And it feeds over the oceans of the southern hemisphere half a year later – in southern hemisphere summer. So, like many birds, this bird flies great distances every year to maintain its life of endless summertime.

North American Arctic Terns fly about 40,000 kilometers – or 24,000 miles – each year. That’s a distance about equal to the distance around the Earth.

An Arctic Tern can live for 25 years, so in its life-long quest for summer it can fly a million kilometers – nearly three times the distance from the Earth to the moon.

By the way, there are about 120 migratory bird species with populations in the United States and south of the equator. Most of these species cross the equator during migration. For example, the Red Knot flies from New England to far southern South America.

Other birds stay in one hemisphere, but go farther. For example, the Wandering Albatross spends most of its life aloft, circling the world over the oceans of the southern hemisphere. It stops only to breed on storm-swept islands near Antarctica.

A Wandering Albatross might fly 30,000 kilometers – that’s 18,000 miles – between breedings.

So while the Arctic Tern flies farthest of all birds, there are other bird species that come in a close second!

SOURCE:::: earthsky.org

Natarajan

NASA quells rumor: “Days of darkness in December:”? Of course not !!!

November 7, 2014NatarajanLeave a comment

NASA quells rumor: Days of darkness in December? Of course not

Heard the rumor that “NASA says” Earth will experience several days of total darkness in December 2014? Not true, of course.

Question: Will Earth experience six (or three) days of darkness in December, 2014?

Answer: No.

We at EarthSky have received many questions already about the so-called days of darkness supposedly announced by NASA and supposedly coming up in December, 2014. This rumor has spread like wildfire, as did the same rumor in 2011, which called for days of darkness caused by the erstwhile Comet Elenin. 2014’s version of the rumor apparently first began with this article from Hutzlers.com. The article states:

NASA has confirmed that the Earth will experience 6 days of almost complete darkness and will happen from the dates Tuesday the 16 – Monday the 22 in December. The world will remain, during these three days, without sunlight due to a solar storm, which will cause dust and space debris to become plentiful and thus, block 90% sunlight.

Oh, brother. Just reading that quote gives us a combination of heartburn plus giggles. Why? Because there’s never been an event where a solar storm created that much dust and debris, at least not in living memory. Could such a thing even be predicted, sort of like Superman’s dad Jor-El predicted the explosion of planet Krypton (which also had never happened before)? Let’s remember for a moment that Superman was fiction, but, even given that, many other imaginary scientists on that imaginary planet Krypton were arguing that the explosion wasn’t really imminent. Likewise, here on our real Earth, a prediction of days of darkness caused by solar storms would be such outlandish science that scientists would argue about it up until the time it happened … or didn’t. NASA wouldn’t just suddenly “predict it,” in other words.

Before we go on, the inquiring reader may want to read what Hutzlers.com says about itself:

Huzlers.com is a combination of real shocking news and satirical entertainment to keep its visitors in a state of disbelief.

Well, they got that part right.

Needless to say, the NASA Earth Observatory website totally disavowed the hoax.

This incredible image of the night side of Earth is a composite of data gathered by the Suomi NPP satellite in April and October 2012 and mapped over previous imagery of the whole Earth. Image via NASA/NOAA.
This beautiful image of the night side of Earth is a composite of data gathered by the Suomi NPP satellite in April and October 2012. Is Earth totally dark when it’s night for you? No. Earth is always half illuminated by sunlight. Notice the crescent of illumination on one edge in this photo. If you were on the other side of Earth when the images used in this composite were acquired, you’d see Earth shining brightly in reflected sunlight, aka daylight. Image via NASA/NOAA.
Is all of this a replay of the December, 2012 winter solstice hysteria?

We don’t know what it is about the December solstice, the Northern Hemisphere’s winter solstice, but it seems to inspire all kinds of pseudo-scientific claims and apocalyptic fantasies. The days-of-darkness theme appears to be a revival of sorts of the bogus galactic alignment prophesy, which did not take place – as expected – on the 2012 winter solstice.

Snopes.com, which has already investigated and debunked the supposed December, 2014 NASA Blackout Warning, recalled a 2012 prediction whereby:

The Earth will shift from the current third dimension to zero dimension, then shift to the fourth dimension. During this transition, the entire Universe will face a big change, and we will see a entire brand new world. The 3 days blackout is predicted to happen on Dec 23, 24, 25….

Okay then … moving on …
As Comet Elenin passed near the sun in 2011, it was supposed to block the sun and cause three days of darkness. Of course, it didn’t. That would have been far more difficult than, say, a mosquito blocking your car headlight. Image via NASA

Remember Nibiru, the fictitious planet, which was predicted to bombard the inner solar system and collide with our planet Earth in 2012?

When acute telescopic observers wondered why this huge planet wasn’t visible in the night sky by 2010, Nibiru proponents answered the challenge by claiming the discovery of Comet Elenin in December 2010 provided proof of Nibiru’s existence.

Moreover, prognosticators went on to say that Comet Elenin itself was to bring three days of darkness – which, of course, never came to pass. Meanwhile, Comet Elenin eventually disintegrated.

So will you experience three to six days of darkness in December, 2014? No … unless you live north of the Arctic Circle, which has continuous darkness in winter every December.

Bottom line: NASA did not predict – and December, 2014 will not have – three to six days of darkness.

SOURCE::::www.earthsky.org

Natarajan

A Baby”s Best Friend …. A Dog !!!…See the Photo collection ….

November 7, 2014November 7, 2014Natarajan1 Comment

An old soul, and a new one.

If you can’t beat’em, join’em.

“Thanks for the present, mom.”

Please… tell me who’s cuter.

You’re supposed to head the ball, not the dog

The stare of one who cares. Aww.

SOURCE::::www.viralnova.com

Natarajan

“புத்தகம் படித்த வித்தகர் …”

November 7, 2014NatarajanLeave a comment

‘கலவையில் பிறந்த பேரொளி’ என்ற புத்தகத்தில் இருந்து சில நினைவுகள்.

Author: கவிஞர் நெமிலி எழில்மணி.

புத்தகம் படித்த வித்தகர்.

“திரிபுரசுந்தரி திருவிளையாடல்” என்ற நூலை எழுதிட அன்னை எனக்கு ஒரு வாய்ப்புத் தந்தாள். அதனை வானதி பதிப்பகத்தார் அழகாக அச்சிட்டனர். அந்தப் புத்தகம் நெமிலியில் அருள் கொடுக்கும் அன்னை பாலதிரிபுரசுந்தரியின் சன்னதியில் பத்மஸ்ரீ இசைமணி சீர்காழி எஸ். கோவிந்தராஜன் அவர்களால் வெளியிடப்பட்டது. அதனைப் பெரியவாள் திருக்கரங்களில் சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்ற பேராவல் எனக்கு.

அதன்படி ஒருநாள் அன்னையை வணங்கிவிட்டு கருணைபொழியும் காஞ்சி முனிவரைத் தரிசிக்கக் காஞ்சீபுரம் சென்றேன்.

சாந்தியளிக்கும் சங்கரமடம் எழில் பூத்து விளங்கியது. ஆதவன் மெல்ல எழுந்து தனது பொன்னிறக் கதிர்களால் சங்கர மடத்தைப் பொன்னிற மண்டபமாக மாற்றிக் கொண்டிருந்தான்.

புன்முறுவல் பூத்த முகத்தோடு காஞ்சித் தெய்வம் அனைவருடனும் கனிவாக சம்பாஷித்துக் கொண்டிருந்தார். கூட்டம் அதிகமாக இருந்ததால் அருகே செல்ல இயலவில்லை. எனவே தூரத்தில் இருந்தவாறே அந்த இருள் நீக்கும் ஞானச் சூரியனை தரிசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அனைவரும் ஒரு தட்டில் மலர், கனிகள், துளசி மற்றும் பூஜா திரவியங்களை வைத்துப் பெரியவாள் பாத கமலங்களில் சமர்ப்பித்து வணங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். குருவையும், குழந்தையையும் தெய்வத்தையும் காணச் செல்லும்போது வெறுங்கையுடன் செல்லக்கூடாது என்பது மரபு. ஆனால் நானோ வெறுங்கையுடன் ‘திரிபுரசுந்தரி திருவிளையாடல்’ புத்தகம் மட்டும் ஏந்தி நிற்கிறேன். ஒருவொருக்கொருவர் நேரே சந்தித்து, “சார் ! என்னோட புத்தகம் ரிலீசாயிருக்கு பாருங்க சார் !” என்று சொல்வோமே அந்தப் பாங்கினில் அல்லவோ நான் நின்று கொண்டுள்ளேன். எனக்கே வெட்கமாக இருந்தது.

அதுமட்டுமல்ல. எங்கேஜ்மென்ட் பட்டியல் போட்டுக்கொண்டல்லவா சென்றிருக்கிறேன். 7=30 மணி முதல் 8=30 வரை தரிசனம், 8=30 முதல் 9=00 வரை சிற்றுண்டி, 9=00 முதல் 10=00 வரை காஞ்சியில் உள்ள எனது நண்பர் வீட்டிற்குச் செல்லவேண்டும், 10=00 முதல் 12=00 வரை சென்னைக்குப் பயணம் அங்கு 1=00 மணிக்கு நண்பர் ஒருவரை சந்திக்கவேண்டும், அங்கிருந்து 2=00 மணிக்குக் கிளம்பி 5=00 மணிக்கு நெமிலி வரவேண்டும். இதுதான் எனது எங்கேஜ்மென்ட் விவரம். “நாம் வந்திருக்கிற இடம் என்ன இடம், எதிரே உள்ள தெய்வம் என்ன ஆசி வழங்குகிறது “ இதையெல்லாம் பாழும் மனது யோசிக்கிறதா என்ன? மனதைத்தான் கம்ப்யூடர் ஆக்கி விட்டோமே! அதுவோ ‘மணி எட்டாகி விட்டது என்று குத்திக் கொண்டிருந்தது.

எனக்கோ இருப்பு கொள்ளவில்லை. புத்தகத்தை பெரியவாள் ஒருமுறை தொட்டுவிட்டால்கூட போதும், அது என் ஜன்ம சாபல்யமாக ஆகிவிடும். எப்படி நெருங்குவது ? எப்படிக் கொடுப்பது?

வந்தவர்கள் அனைவருக்கும் தனது அருளாசியை வழங்கிக் கொண்டிருந்தார். கூட்டம் கூடியதே தவிரக் குறையவில்லை. எனக்கோ இருப்புக் கொள்ளவில்லை. உடனே பெரியவாளைத் தரிசித்து விட்டு புத்தகத்தை வைத்துவிட்டு ஓடிவிட வேண்டும். எனது புத்தி அதுபோல, என்ன செய்வது ?

ஓட்டலுக்குச் சென்றால் சர்வர் முதலில் நம்மைக் கவனித்து அனுப்பிவிட வேண்டும்,

தியேட்டருக்குப் போனால் நாம் போனவுடனேயே படத்தைத் தொடங்கிவிட வேண்டும்,

பஸ் ஸ்டாண்டுக்குப் போனால் உடனே நாம் செல்லவேண்டிய பஸ் வந்துவிட வேண்டும்,

கோவிலுக்குப் போனால் அர்ச்சகர் உடனே நமக்கு அர்ச்சனை செய்து அனுப்பி விடவேண்டும்.

பொறுமை என்பது கடல் என்பார்கள். அந்தக் கடலின் ஒரு துளிகூட என்னிடம் இல்லையே !

அப்போது வயதான பெரியவர் ஒருவர் அங்கே வந்தார். அவர் ஒரு தட்டில் புஷ்பங்கள், கனிகள் வைத்திருந்தார். அவரிடம் நயமாக நான் வந்த விவரம் கூறி, “அந்தத் தட்டில் இந்தப் புத்தகத்தை வைத்து விடுகிறேன். பெரியவாள் தொட்டுவிட்டால் போதும்” என்று கேட்டுக்கொண்டேன்.

அம்பாளின் புத்தகமாக அது இருந்தபடியால் அவரும் மறுப்பேதும் கூறாமல் அதைத் தம் தட்டில் வைத்துக்கொண்டார்.

சிறிது நேரத்தில் அவருக்கு தரிசனம் ஆயிற்று. திருமண சம்பந்தமாக பெரியவாளிடம் தம் ஏக்கத்தைக் கூறி தனது மகளுக்கோ அன்றி மகனுக்கோ திருமணப் பிராப்தம் செய்யுமாறு வேண்டினார். பெரியவரும் தன் மென்மையான குரலில் தமது ஆசியை வழங்கினார்.

நான் மணியைப் பார்த்தேன். ஒன்பது ஆகிவிட்டது. “சரி பெரியவா சன்னதியில் புத்தகம் வைத்தாயிற்று, கிளம்ப வேண்டியதுதான்.”

இது மனதின் ஒரு பாதியின் அறிவுரை.

மறுபாதியோ, “வந்ததுதான் வந்துவிட்டோம். பெரியவர் அந்தப் புத்தகத்தைத் தொட்டுவிடுகிறாரா என்பதைப் பார்த்து விட்டால் எவ்வளவு பெரிய நிம்மதி” என்று புத்திமதி கூறியது.

‘பாதிமனதில் தெய்வம் இருந்து பார்த்துக் கொண்டதடா
மீதிமனதில் மிருகம் இருந்து ஆட்டி வைத்ததடா ‘

என்ற கவியரசர் கண்ணதாசனின் வரிகள்தான் எத்தனை அனுபவபூர்வமானவை !

“இருந்து பொறுமையாக தரிசனம் செய்யலாம்’ என்பது ஒரு நினைவு.

‘சரி சரி’ பெரியவாள் தரிசனம் ஆயிற்று ! கிளம்பலாம்’ என்பது மறு நினைவு.

‘புத்தகத்தைத் தொட்டுவிட்டால் கூட போதும், சென்று விடலாம்’ என்று ஒரு காம்ப்ரமைசஸ்.

அப்போதுதான் தட்டில் உள்ள புத்தகத்தை மலரை எடுப்பது போன்று மென்மையாகப் பெரியவர் எடுத்தார்.

அவ்வளவுதான்! “அப்பா! எவ்வளவு பெரிய ஆசி ! என்னையே பரமாச்சார்யாள் தொட்டு விட்டது போன்ற இன்ப உணர்வு” என்னால் மகிழ்ச்சியைத் தாள இயலவில்லை.

அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்து வழவழப்பாக உள்ள அட்டைகளைத் தடவிக் கொடுத்தாரே பார்க்கலாம்! பிறகு மெல்லப் பிரித்தும் விட்டார். எனக்கோ ஆனந்தம் எல்லையைத் தாண்டியது. மிக அருகில் சென்று அந்த தெய்வீகக் காட்சியை அணு அணுவாக ரசித்தேன். எங்கேஜ்மென்ட் மனது எங்கேயோ போய் விட்டது.

மூக்குக் கண்ணாடியை சரிசெய்து கொண்டு அன்னையின் வரலாறு தொடங்கும் முதலிரண்டு பக்கங்களைப் படிக்க ஆரம்பித்தார். எங்கும் நிசப்தம்.

‘நெமிலியில் வாழும் சிவம் பெருக்கும் சீலர் ஸ்ரீ டி.கே.சுப்ரமண்ய ஐயர் கனவில் அன்னை தோன்றியமையும், ஆற்றிலேயிருந்து அன்னையை எடுத்து வந்து வீட்டில் ஆராதனை செய்தமையும், வீட்டையே கோயில் போல் அமைத்துப் பூஜைகளைத் தொடர்ந்து நடத்தியமையும்’ அடங்கிய அந்த இரண்டு பக்கங்களை மிகவும் உன்னிப்பாகப் படித்தார்.

அன்னை கனவில் தோன்றும் அற்புதக் காட்சியினைப் படமாக வரையப் பட்டிருந்ததை ஆர்வத்தோடு பார்த்தார். பின்பு புத்தகத்தை மூடி வைத்துவிட்டு அதனை மென்மையாக மீண்டும் ஒரு தடவை தடவிக் கொடுத்தார். அழகான பொம்மையை ஒரு சின்ன பாப்பா எத்தனை ஆர்வத்துடன் மெல்ல மெல்ல தடவுமோ அதே போன்று அந்த தெய்வக் குழந்தையும் செய்தது.

மெல்ல மேல் நோக்கியவாறு “இந்தப் புஸ்தகத்தை யார் வெச்சது?” என்று கேட்டாரே பார்க்கலாம்.

‘ஆஹா! புஸ்தகத்தைத் தொட்டுவிட்டாலே போதும்’ என்றிருந்த எனக்கு போனஸ் அளிப்பதைப் போன்று பேசவும் செய்கிறாரே என்ற பேரானந்தத்துடன் “நான்தான் வெச்சது” என்று கூறினேன்.

“நீதான் நெமிலி எழில்மணியா?”

எனக்கோ கண்கள் குளமாகிவிட்டன.

“ஆமாம்” என்றேன்.

பெரியவர் என்னைக் கூர்ந்து நோக்கவும் எனக்கோ மின்சார அதிர்ச்சிபோல் ஆகிவிட்டது.

“நீதான் எழுதினையா/”—இது பரமாச்சார்யள் கேள்வி. மெல்லத் தலையசைத்தேன்.

“இதை யார் ரிலீஸ் பண்ணா?”

நான் பதட்டத்துடன், “வானதி பதிப்பகத்தார் ரிலீஸ் பண்ணியிருக்கா” என்றேன்.

பெரியவர் சிரித்தார்.

“புஸ்தகத்தை யார் ரிலீஸ் பண்ணா?”

உடனே நான் அவசர அவசரமாக, “சீர்காழி சார்தான் இதை அம்பாளோட நவராத்திரி விழாவிலே ரிலீஸ் பண்ணினார்” என்றேன்.

மீண்டும் ஒருமுறை புத்தகத்தின் தலைப்பைப் படித்தார். “திரிபுர சுந்தரி திருவிளையாடல்” என மெல்ல உச்சரித்தார். பின்பு கையால், கேள்வி கேட்பது போன்று, “ஆமா! என்ன திருவிளையாடல் பண்ணியிருக்கா சொல்லேன்” என்று கூறவும் என் தைரியம் என்னை விட்டகன்றது.

பரமாச்சார்யாள் பேசுகிறார். எத்தனையோ லட்சக் கணக்கான மக்களுக்கு அருள்மழை பொழியும் அந்த தெய்வம் ஏதுமே தெரியாத இந்தப் பேதையை—சின்னஞ்சிறுவனை—–ஆசீர்வதித்துப் பேசச் சொல்கிறாரே ! இது என்ன விளையாட்டு ! இதுவும் திரிபுர சுந்தரியின் திருவிளையாடல்தானோ ?

இமய மலையின் முன்னே ஒரு சின்னஞ்சிறிய கூழாங்கல் என்ன பேசும்? ஆயிரங்கோடி சூரிய வெளிச்சத்துக்கு முன்னே ஸீரோ வாட் பல்பு எப்படி ஒளி வீசும் ?

“வந்து சார்…….வந்து……..வர்றவாளுக்கெல்லாம் க்ஷேமம் உண்டாறது. நெறையப்பேர் கல்யாணப் பிராப்தம் பண்ணி வைக்கறா ! பல பேர் டிரான்ஸ்ஃபர், ப்ரமோஷன்னு கேட்டதையெல்லாம் அம்மா பண்ணி வைக்கறா…..” இன்னமும் ஏதோ சொல்லி முடிப்பதற்குள் வியர்த்துக் கொட்டியது.

தெய்வத்தை வேண்டுகிறோம்—பாடுகிறோம். வரவேண்டும் என பிரார்த்தனை செய்கிறோம். அந்தத் தெய்வம் திடீரென எதிரில் காட்சி கொடுத்தால் எப்படி இருக்கும் ?

“உனக்கு என்ன வேண்டும் ?” எனக் கேட்டால் எப்படி இருக்கும் ? என்ன கேட்கத் தோன்றும் ? திக்பிரமை பிடித்தது போலல்லவா ஆகி விடும் ? அந்த நிலையில்தான் நான் இருந்தேன்.

தரிசனம் செய்துவிட்டு மட்டும் சென்று விடலாம் என்று நினைத்தது என்ன?

புத்தகத்தை மட்டும் தொட்டுவிட்டால் போதும் என்று நினைத்தது என்ன?

அதற்கும் மேலாக தெய்வமே என்னைப் “பேசு” என்று கூறிய பேரருள் என்ன?

ஓ! எந்த வார்த்தைகளைக் கொண்டு எப்படிச் சொல்லி என் மனநிலையை விவரிக்க இயலும் ?

காமாட்சிச் செல்வரின் கண்களிலிருந்து வீசும் அந்தக் காந்தக் கதிர்களைச் சந்திக்க இயலாமல் எனது உடலும் உள்ளமும் பதறிக்கொண்டிருக்கும் விதத்தை வர்ணிக்க வார்த்தைகள் ஏது?

நான் குழறுவதைப் பார்த்து அந்தப் பெரும் தெய்வம் புன்னகைத்தவாறே, “உன் தாய் பாஷை என்ன?” என்று கேட்கவும் பிரமித்தேன்.

தெலுங்கு என்று கூறவும் திருவாய் மலர்ந்து சிரித்தது அந்தத் தெய்வம்.

“உன் வீட்டுக்குப் பக்கத்திலே ஓர் ஆறு போறதா?” என்று கேட்டாரே பார்க்கலாம் ! அசந்து போனேன் நான். என் வீட்டுக்குப் பக்கத்தில் ஒரு ஆறு ஓடுகிறது! “ஆமாம்” என்றேன்.

“நாப்பது வருஷத்துக்கு முன்னே உன்னோட வீட்டுக்கு நான் வந்திருக்கேனே” என்று சொல்லவும் அப்படியே கதறி விடலாம் போல் இருந்தது எனக்கு.

ஆம் ! அப்போது எனக்கு வயது ஆறு அல்லது ஏழு இருக்கும். 1945—ஆம் ஆண்டுஎன்று நினைவு. என்னுடைய தந்தையார் நெமிலி ஹெட்மாஸ்டர் டி.கே.ஜானகிராமையர் அவர்கள் பெரியவாளுக்குப் பாதபூஜை செய்தது இன்னமும் பசுமையாக நினைவிருக்கிறது.

பல்லக்கு, யானை, குதிரைகள் மற்றும் காஞ்சி சமஸ்தானத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் பலரும் குழுமியிருந்தது மறக்க இயலுமோ?

என் முகத்தைப் பார்த்துவிட்டு என் ஜாதகத்தையே கூறும் அந்த தெய்வத்திற்கு முன்னால் நிற்கக்கூட இயலுமோ ?

நான் மிக மிகப் பணிவுடன், “நினைவிருக்கு” என்கிறேன்.

அது மட்டுமா?

அடுத்துக் கேட்டாரே ஒரு கேள்வி!

“இங்கேயிருக்கிற பாடசாலை வெங்கட்ராமன் உங்களுக்கு சம்பந்தி அல்லவா?”

ஓ! என்ன இது ? நடப்பது கனவா அல்லது நினைவா ? என் மனைவியின் அண்ணா கோதண்டராமனுக்கு பாடசாலை வெங்கட்ராமய்யரின் புதல்வி சந்திராவைத்தான் மணமுடித்தார்.காஞ்சியில் நடந்த அந்தத் திருமணத்திற்கு கல்கி அதிபர் சதாசிவம் அவர்களும் இசையரசி திருமதி எம்.எஸ்.சுப்புலக்ஷ்மி அவர்களும் வந்திருந்தனர்.

“கோதண்டராமா!—ரகுராமா!” என்று ராம நாமமே வரக்க்கூடிய ஒரு பாடலைப் பாடி திருமதி எம்.எஸ் அவர்கள் திருமணத்திற்கு வந்திருந்த அத்தனை பேருக்கும் இசை விருந்து அளித்தார்கள். எத்தனை வருடத்திற்கு முன் நடந்த நிகழ்ச்சி அது! பெரியவாளின் அருளாசியோடு நடந்த திருமணமல்லவா அது!

“ஆமாம் ! ஆமாம் ! சம்பந்திதான்!” என்று என்று பரபரப்புடன் கூறுகிறேன்.

பெரியவர் மீண்டும் புன்னகை பூக்கிறார்.

மீண்டும் ஒரு தடவை அந்தப் புத்தகத்தைத் தடவிக் கொடுத்தார். இரு கரங்களாலும் ஆசியை அள்ளி வழங்கினார்.

ஆஹா! பிறவிப்பயனையே நான் பெற்றேன். நவமணிகள் நிறைந்து வானுயர விளங்கும் நவரத்னச் சிகரம் ஒரு சின்னஞ்சிறு கூழாங்கல்லை எடுத்து அதன் பளபளப்பை வியந்தால் அந்தக் கூழாங்கல்லுக்கு எப்படி இருக்கும் ? அந்தக் கூழாங்கல் நிலையில்தான் நான் இருந்தேன்.

இப்படியொரு அற்புதம் விளைவித்த அந்தப் பெரியவரை நோக்கி நெடுஞ்சாண்கிடையாக வீழ்ந்து நிம்மதியாக வணங்கினேன். அவரைத் தொடக்கூடாது என்பார்கள். நான் மானசீகமாக அவர் கால்களைப் பிடித்துக்கொண்டு என் நெஞ்சிலே சேர்த்துக் கொண்டேனே, அதை யார் தடுக்க முடியும் ?

செண்பகப் பாண்டியன் சமஸ்தானத்தில் விரிசடை சிவனின் திருவிளையாடலால் வறுமைப் புலவன் தருமிக்குப் பொற்கிழி கிடைத்தது அன்று.

காஞ்சிப்பெரியவாள் சமஸ்தானத்தில் திரிபுரசுந்தரி திருவிளையாடலால் இந்த ஏழைக் கவிஞனுக்குக் கிடைத்து விட்டது பரமாச்சார்யாளின் அருட்கடாட்சம் என்கிற பொற்கிழி.

இதனை என்றும் என் இதயம் மறக்காது.

SOURCE::::www.periva.proboards.com

Natarajan

Gravity-Defying Rock Sculptures !!!

November 7, 2014November 7, 2014NatarajanLeave a comment

These seemingly impossible structures were assembled from naturally occurring rocks by Michael Grab.

Source: Michael Grab…http://all-thats-interesting.tumblr.com/

Jokes for the Day…” Yes…No…Yes…” !!!

November 7, 2014NatarajanLeave a comment

During a bank heist the Chief told the Sgt. to cover all exits so the robbers could not get away. Later the Sgt. reports to the chief. “Sorry sir but they got away.”
The chief very disappointed says, “I told you to cover all Exits

.”
“I did” replied the Sgt. but they got away through the Entrance”

:::::::::::::::::::::::::

It’s a hot summer day and Jake and Harry are in a ditch digging away. Meanwhile, Ralph is up under the shade of a tree sipping on a cool drink. Jake asks Harry, “Why are we down here digging in the hot Sun while Ralph is being cool up there?” Harry says, “I don’t know, I’ll go ask him”. Harry goes up and asks Ralph, “Why are you up here in the shade drinking a cool drink and Jake and I are in the ditch digging in the hot sun?” Ralph says, “’cause I’ve got smarts”. “What’s that? Asks Harry. Ralph puts his hand in front of the tree and says, “Hit my hand as hard as you can”. Harry swings his fist at Ralph’s hand, Ralph moves his hand and Harry hits the tree, hurting his hand. Ralph, says “I knew to pull my hand away, that’s called having smarts”. Harry goes back in the ditch and Jake asks, “What did he say?” Ralph says, “Its cause he has smarts.” “What’s that? Asks Jake. Harry puts his hand in front of his face and says. “Hit my hand!”

:::::::::::::::::::::::

A man got in a taxi cab to be driven to work. They were about to turn a corner, but had to wait for the light. The taxi cab driver wasn’t sure his blinkers were working so he said to the man “will you look out the window and make sure my blinkers are working?” As requested, the man stuck his head out the window and responded “yes, no, yes, no, yes, no…”

:::::::::::::::::::::::::::::::

Q: What is the height of stupidity?
A: 2 men sitting on a motorcycle & fighting for a window seat

SOURCE::::: joke a day.com

Natarajan

November….Aviation History Month …A Look @ Oldest Airlines in the World !!!

November 7, 2014NatarajanLeave a comment

November has arrived, which means it is Aviation History Month!

Oldest Airlines in the World - Aviation History Month

To coincide with the event, Routesonline delved into the history of some of the world’s oldest airlines, and chose some of our favourite historical photos. Beginning with one of the first ever airlines (KLM), we took a look at the first 20 years of commercial aviation, and some of the airlines that were founded between 1920 and 1940.

KLM

KLM is the oldest running airline still operating under its original name. The airline was founded on October 7, 1919 as ‘Dutch Royal Airlines for the Netherlands and its Colonies’ (Koninklijke Luchtvaart Maatschappij voor Nederland en Koloniën) – KLM. The first flight by the airline was piloted by Jerry Shaw and it flew from Croydon Airport, London to Amsterdam on May 7, 1920 in a leased De Havilland DH-16.

PH-AJU KLM Royal Dutch Airlines Douglas DC-2 [Image by KLM]

Qantas

Qantas is Australia’s largest airline, and the second oldest airline in the world, founded in November 1920. In 1921, the airlines’ fleet consisted of two biplanes, one Avro 504K with a 100 horsepower water-cooled engine and a Royal Aircraft Factory BE2E with a 90 horsepower air-cooled engine. Qantas began to operate a scheduled airmail service in November 1922 between Charleville and Cloncurry, and this became the first scheduled air service for the airline. Qantas operated its first overseas passenger flight in February 1935 from Brisbane to Singapore using its four-engine DH86 aircraft.

Economy class cabin of a Qantas Boeing 747B in the early 1970s. [Image by Qantas]

Finnair

Finnair, which was founded in 1923, is the fifth oldest airline in the world with continuous operation. The airline was originally founded under the name ‘Aero Yhtiö’ (Aero Company) which is where the airlines’ code ‘AY’ originates from. Aero took delivery of its first aircraft, a German-registered Junkers F 13 D-335, on 14 March 1924, and its maiden commercial flight was on 20 March 1924, when it carried 162 kilos of mail from Helsinki to Tallinn.

Finnair inauguration flight to London Heathrow airport August 29th, 1954. [Image byFinnair]

Czech Airlines

Czech Airlines was founded in 1923 as Czechoslovak State Airlines and completed its first transport from Prague to Bratislava on October 29 of the same year. On the 1^st July 1930, CSA operated its first international flight with a Ford 5AT plane on from Prague to the Croatian capital, Zagreb. It was in 1937 when Czech Airlines introduced cabin attendants on board to improve the passenger experience.

Czech Airlines Tupolev Tu-104. [Image by Czech Airlines]

Icelandair

Icelandair was originally founded in 1937 under the name Flugfélag Akureyrar, before becoming grounded again in 1939 after a capsizing accident destroyed the airlines’ only aircraft. The airline was re-launched in 1940 under the name ‘Flugfélag Íslands’ but was often referred to as Iceland Airways for international purposes. The airline did not adopt its current name until 1979 when it merged with Loftleiðir.

Icelandair Pilots 1942. [Image by Icelandair]

SOURCE::::Poppy Marello, in http://www.routesonline.com

Natarajan

On being pushed up in the seniority stakes after marriage, no matter what your age.

SOURCE:::: By JOHN HUTCHINSON FOR MAILONLINE

How many animals do you see? One or two?

Think again.

An old soul, and a new one.

If you can’t beat’em, join’em.

“Thanks for the present, mom.”

Please… tell me who’s cuter.

You’re supposed to head the ball, not the dog

The stare of one who cares. Aww.