history – Page 56 – Take off with Natarajan

படித்து ரசித்தது ….வாரியார் சுவாமிகளின் அருளுரைகள் !!!

November 7, 2013November 7, 2013NatarajanLeave a comment

திருமுருக கிருபானந்த வாரியாரின் “குமுதம் வினா விடை” தொகுப்பில் இருந்து ரசித்தவை)

தெய்வங்கள் மக்களை காப்பாற்றும் என்று கூறுகிறார்கள். ஆனால் தெய்வங்களின் சிலைகளைத் திருடிக் கொண்டு சென்று விடுகின்றனர். அவ்வாறு தங்களையே காத்துக் கொள்ள முடியாத தெய்வங்கள் மக்களை எப்படி காப்பாற்றும் ?

சிலைகளே கடவுள் அல்ல. மூர்த்தி வேறு. மூர்த்திமான் வேறு. மூர்த்தி என்பது சிலை. மூர்த்திமான் அந்தச் சிலையில் நாம் ஆவாகனம் செய்கின்ற தெய்வம்..மின்சாரம் வேறு. மின்சார பல்புகள் வேறு. பல்பில் ஷாக் அடிப்பதில்லை. ஆகவே பல்புகளை திருடும் போது ஏன் ஷாக் அடிப்பதில்லை என்று கேட்பதை போலிருக்கிறது இந்த வினா. சிலைகளைத் திருடுகின்றபோது, ஆண்டவன் ஏன் அவனுக்கு தண்டனை கொடுக்கவில்லை என்ற வினா எழக்கூடும்.

கடவுள் கருணைக்கடல். தாய், திருடுகின்ற மகனிடத்தும் அன்பு பாராட்டுவது போல், கடவுள் கள்ளனுக்கும் கருணை காட்டுவார். “நல்லார்க்கும் பொல்லார்க்கும் நடுவில் நின்ற நடு” என்கின்றார் இராமலிங்க வள்ளலார்.

‘கொன்றார் பாவம் தின்றாரோடு’ என்று கசாப்பு கடைக்காரர் சொல்லுகின்றார். ‘தின்றார் பாவம் கொன்றாரோடு’ என்று புலால் உண்பவர் கூறுகின்றார். இதில் எது சரி? இதன் மூலம் இரு சாரார்களுமே பாவத்தில் இருந்து தப்பித்துக் கொள்ளப் பார்க்கிறார்களா?

‘கொன்றால் பாவம் தின்றால் தீரும்’ என்ற பழமொழிக்கு மற்றவர்கள் சொல்கின்ற பொருள் பிழையானது. கொல்லுகின்றவன், விலை கொடுத்து வாங்கித் தின்பவனுக்காகவே செய்கின்றான். ஆகவே அப்பாவம் முழுதும் அவனையே சேராது.

தினற்பொருட்டால் கொல்லாது உலகெனின் யாரும்
விலைப்பொருட்டால் ஊன் தருவார் இல்
– திருவள்ளுவர் (அதிகாரம்: புலால் மறுத்தல்).

ஆகவே, உயிர்களைக் கொன்ற பாவம், தின்பதனால் போகும் என்பது ஒரு சிறிதும் பொருந்தாது. ஒரு சிலர், ‘நான் கொல்வதில்லை, கடையில் இருந்து வாங்கித் தின்கின்றேன்” என்பார்கள்’ இதுவும் பிழையான கருத்தாகும். வாங்குவார் பொருட்டே விற்பவன் கொல்கின்றான். திருவள்ளுவர் ‘கொல்லாமை’ என்று ஒரு அதிகாரமும் ‘புலால் மறுத்தல்’ என்று ஒரு அதிகாரமும் தனித்தனியே கூறியிருக்கின்றார்.

கொல்லாமல் கொன்றதை தின்னாமல் சூத்திரம் கோள்களவு
கல்லாமல் கைதவரோடு இனங்காமல் கனவிலும் பொய்
சொல்லாமல் …………………தோகையர் மாயையிலே
செல்லாமல் செல்வம் தருவாய் சிதம்பர தேசிகனே
— பட்டினத்தார்.

இவ்வாறு எத்தனை பிரகாரங்களாகப் பார்த்தாலும் ஊன் உண்பது பெரிய பாவமாகும்.

கங்கையில் படிந்திட்டாலும் கடவுளைப் பூசித்தாலும்
சங்கையில்லாத ஞான சாத்திரம் உணர்ந்திட்டாலும்
மங்கு போல் கோடி தானம் வள்ளலாய் வழங்கிட்டாலும்
பொங்குறு புலால் புசிப்போன் போய் நரகு அடைவன் அன்றே!!!
–இராமலிங்க வள்ளலாளர்

இனி, கொன்றால் பாவம் தின்றால் போகும் என்பதற்கு சரியான உரை கீழ்வருமாறு.

புலால் உண்டவர்களை இறந்த பின் இருள் உலகத்தில் (நரகத்தில்) நிறுத்தி அவர்கள் உடல் தசையை அறுத்து அறுத்து அவர்கள் வாயில் வைத்து ஊட்டுவார்கள். அதை உண்டால் தான் அவர்கள் கொன்ற பாவம் போகும். இந்தக் கருத்தை அருணகிரிநாதர், ‘புவனத்தொரு’ என்று தொடங்குகின்ற திருசிராப்பள்ளி திருப்புகழில், ‘இறைச்சி அறுத்து அயில்வித்து’ என்று குறிப்பிட்டு இருக்கின்றார். எனவே, கொன்ற பாவமும் தின்ற பாவமும் தன் உடம்பைத் தானே தின்றால் தான் போகும்.

(திருமுருக கிருபானந்த வாரியாரின் “அது போல” தொகுப்பில் இருந்து)
மாடி மேல் ஏறுவதற்கு ஒரு கருவி ஏணி. மாடி மீது ஏறுவதற்கு என அமைந்த ஏணி மீதே பல மணி நேரம் நின்று கொண்டு இருக்க ஒருவன் விரும்புவானா ?. விரும்ப மாட்டான்.

—அது போல—

பிறவாமயைப் பெற நமக்கு அளிக்கப்பட்ட ஏணி போன்ற இவ்வுடம்பிலேயே (பிறந்தும் இறந்தும்) நின்று கொண்டிருப்பது அறிவுடமை ஆகாது. மதி நலமுடையோர் விரைவாக ஏணி மீது ஏறி மாடிக்கு செல்வது போல், இந்த உடம்பைக் கொண்டு பிறவாமயைப் பெற முயல்வார்கள்

இது கதையல்ல நிஜம்.கிருபானந்த வாரியார் திருமணம் ஒன்றிற்குத் தலைமை தாங்கச் சென்றிருந்தார். அங்கே நடிகவேள் எம்.ஆர்.ராதாவும் வந்திருந்தார்.இருவரும் சுவாரசியமாகப் பேசிக் கொண்டிருக்க திருமண பேச்சுக்கு இடையே நடிகவேள் தனது வழக்கமான கிண்டலுடன், “சாமி. முருகனுக்கு ஆறு தலைன்றானுங்கோ, ராத்திரி தூங்கும் போது எப்படி ஒரு பக்கமா படுப்பாரு.?

கூடி இருந்தவர்கள் அனைவரும் சிரிக்க.. வாரியாருடன் வந்தவர்கள் தர்மசங்கடத்துடன் நெளிந்தார்கள்.

வாரியார் புன்சிரிப்புடன், திருமண ஏற்பாடுகளை பார்த்துக் கொண்டு இருந்த மணமக்களின் தந்தையரை அழைத்து அவர்களிடம் கேட்டார், “நேத்து தூங்கினீங்களா?”

அவர்கள் இருவரும் “இன்னைக்குக் கல்யாணத்தை வச்சுக்கிட்டு எங்க சாமி தூங்கறது” என்றார்கள்.

வாரியார், நடிகவேளைப் பார்த்துச் சொன்னார்.

ஒரு குழந்தையின் வாழ்க்கையை நடத்தி வைக்க நினைச்ச இவங்களுக்கேத் தூக்கம் வரவில்லை… உலக மக்கள் அனைவரும் எம்பெருமானோட குழந்தைகள். அவருக்கு எப்படி தூக்கம் வரும்? அவருக்குத் தூங்கறதுக்கு நேரம் ஏது?” என்றார்.

source:::: Thirumuruga Kripanandavariar Swamigal page in facebook

NATARAJAN

Today 7 th Nov.. is His 20th ARADHANA DAY…

முத்துக்கள் பற்றி சில முத்தான தகவல்கள் !!!

November 6, 2013November 6, 2013NatarajanLeave a comment

* நமது முன்னோர்கள் கிடைப்பதற்கரிய மற்றும் விலை உயர்ந்த சில அரிய பொருட்களைக் கண்டறிந்து அவைகளைத் திறம்பட பயன்படுத்தி உள்ளனர். அவற்றில் நவரத்தினங்கள் என்ற ஒரு பிரிவு உள்ளது. ஒன்பது வகையான விலை உயர்ந்த அரிய மருத்துவத்தன்மை கொண்டது மட்டுமின்றி மனதிற்கு மகிழ்ச்சியையும் அளிக்கும் ரத்தினங்களையே நவரத்தினம் என்கிறார்கள். இவற்றில் முத்து என்ற நவரத்தினமும் ஒன்று. மணிகளின் அரசன் என முத்து போற்றப்படுகிறது.

* பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்தியர்கள் முத்தின் பயன்களை உணர்ந்து பயன்படுத்தியுள்ளனர். அக்கால இலக்கியங்களிலும், பாடல்களிலும் முத்தின் மதிப்பு மற்றும் முத்துமாலை பற்றியும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

* பழங்காலத் தமிழ் மகளிர் முத்து மாலை அணிந்துள்ளனர். முத்துக்கள் நிரப்பப்பட்ட சிலம்புகளையும் அணிந்துள்ளனர்.

* சிப்பிகளினுள் விழும் நீர்த்திவலை அல்லது திடப்பொருளே உறைந்து உருண்டு முத்து ஆக மாறுகிறது. முத்து உருவாகுதலை முத்து விளைகிறது என்ற சொல்லால் குறிப்பிடப்படுகிறது.

* மெல்லுடலிகள் என்ற பிரிவின் கீழ் வரும் கடல்வாழ் உயிரினங்களில் முத்துக்களை உற்பத்தி செய்யும் திறனுடைய க்வாட்ருலா, யூனியோ, மார்கரிட்டேனே என்ற பெயருடைய சிப்பிகள் உள்ளன.

* கடலில் எல்லா இடங்களிலும் முத்து கிடைப்பதில்லை. குறிப்பிட்ட இடங்களில் மட்டுமே முத்து கிடைக்கிறது.

* முத்துக்கள் என்பது அரகோனனட் என்றும் ஒரு வகையான சுண்ணாம்புப் (கால்சியம் கார்பனேட்) படிகங்களால் ஆனவையாகும்.

* கடற்கரையிலிருந்து ஒரு கிலோமீட்டர் தூரத்திற்கு, சுமார் இருபது மீட்டர் வரை உள்ள ஆழங்களில் சிப்பிகள் படுகைகளாகக் காணப்படுகிறது. மூச்சடக்கிக் கொண்டு கடலுக்குள் மூழ்கி இச்சிப்பிகளை சேகரித்து வருதலே முத்துக் குளித்தல் எனப்படுகிறது.

* தற்போது நவீன முறையில் சிப்பிகள் அள்ளப்படுகின்றன. எல்லா சிப்பிகளிலும் முத்து காணப்படுவதில்லை.

* முத்துக்கள் பல வகைப்படும். ஆழ்கடலில் எடுக்கப்படும் முத்து உயர் ரகமாகும்.

* பத்து நிறங்களில் முத்து கிடைக்கிறது. எனினும் பொதுவாக கிரீம் நிறமாகவோ அல்லது பிங்க் நிறமாகவோதான் இருக்கும்.

* வெள்ளை, நீலம், சாம்பல், பிரவுன் நிறங்களிலும் முத்து காணப்படுகிறது. அந்தமான் தீவுகளில் கருப்புநிற முத்துக்கள் கிடைக்கின்றன.

* பொதுவாகவே முத்துக்கள் உருண்டையாக இருக்கும். ஆனாலும் நீர்த்துளியின் வடிவத்திலோ சற்று ஒழுங்கற்ற உருண்டை வடிவத்திலேயோ முத்து காணப்படலாம்.

* முத்துச் சிப்பிகளின் ஆயுட்காலம் ஐந்தரை ஆண்டுகளாகும். முத்துக்களின் வாழ்நாள் 100 முதல் 300 ஆண்டுகளாகும். சில முத்துக்கள் 500 ஆண்டுகள் வரை இருக்கும், அதன்பின் முத்துக்களின் பளபளப்பு குறைந்து நிறம் மங்குவதுடன் முத்துக்கள் மேல் வெடிப்பு ஏற்படும்.

* முத்துக்களை யார் வேண்டுமானாலும் அணியலாம். முத்து அணிந்தால் முத்து உடலில் பட்டு கரையும். அப்போது உடல்சூடு நீங்குமென மருத்துவர்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

* உலக அளவில் முத்து என்றதும் நினைவுக்கு வருவது ஜப்பான் – இந்திய அளவில் முத்து என்றதும் நினைவுக்கு வருவது ஐதராபாத் நகரம். தமிழ்நாட்டில் தூத்துக்குடியில் முத்து அதிகம் கிடைக்கின்றது.

* சீனா, ஜப்பான், ஹாங்காய், இலங்கை நாடுகளிலிருந்து முத்துக்கள் நம் நாட்டிற்கு இறக்குமதி செய்யப்பட்டு மும்பையில் பெருமளவில் விற்பனையாகிறது.

* சந்தைகளில் விற்கப்படும் முத்துக்கள் மீன் வாசனையோடு இருக்கும்.

* சில வகையான ரசாயனக் கரைசலில் முத்துக்களை மூழ்க வைத்து உலர வைக்கும் போதுதான் முத்துக்கள் வெண்மையான நிறத்தைப் பெறுகின்றன.

* உலக அளவில் மன்னர் வளைகுடா மற்றும் பாரசீக வளைகுடா பகுதியில் சிறப்பான முத்துக்கள் கிடைக்கின்றன.

* இந்தியாவில் ராஜஸ்தான் மாநிலப் பெண்கள்தான் அதிக அளவில் முத்து மாலைகளைச் செய்து அணிந்து கொள்கின்றனர்.

* தற்போது செயற்கையில் சிப்பிகளினுள் திரவத்தைச் செலுத்தி செயற்கை முத்து தயாரிக்கிறார்கள்.

* 12ம் நூற்றாண்டிலேயே சீனர்கள் வளர் முத்துக்களை உருவாக்கியுள்ளனர். செயற்கை முத்துக்களின் தந்தை எனப்படுபவர் மிகிமாட்மோ என்ற ஜப்பானியர் ஆவார். 1893ல் முதல் முறையாக செயற்கை முறையில் முத்தை உருவாக்கினார்.

* முத்துக்களை ஒன்றுடன் ஒன்று உரசாமல் வைக்க வேண்டும். தங்க நகைகளோடோ அல்லது இதர ஆபரணங்களோடோ முத்து நகைகளை வைக்க வேண்டாம்.

* காற்றுப்புகாத அறைகளில் முத்து ஆபரணங்களை வைக்க வேண்டும். ஸ்பிரே மற்றும் வாசனைப் பொருட்களுடன் முத்து மாலைகள் வைக்க வேண்டாம்.

* முத்து மாலையைப் போடுவதற்கு முன்பும், கழட்டிய பின்பும் பருத்தித் துணியால் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.

* காகிதம், சாயம் போகும் துணியில் முத்தை வைக்க வேண்டாம். இவற்றால் முத்தை துடைக்கக் கூடாது.

* அமிலங்கள், இரசாயனப் பொருட்களுக்கு அருகே முத்துக்களை வைக்க வேண்டாம்.

* முத்து சிறந்த மருத்துவப் பொருளாகும். பல்வேறு நோய்களை முத்து தீர்க்கிறது. முத்துக்களை பல்வேறு மூலிகைச் சாறுகள் கலந்து பல்வேறு மருந்துகளைத் தயாரிக்கிறார்கள்.

* முத்து இளமையைக் காக்கும். அழகு சாதனங்கள் தயாரிக்க முத்து பயன்படுகிறது.

* நெஞ்சு எரிச்சல், மூலநோய், கண் எரிச்சல், தலைவலி போன்ற நோய்களை குணப்படுத்த முத்து பயன்படுகிறது.

source::::: பார்வதி அருண்குமார் …Dinamani …Tamil Daily

natarajan

Pindrop Silence !!!….Few Drops of Those Moments !!!!

November 6, 2013November 6, 2013NatarajanLeave a comment

Veer Savarkar once started addressing a public meeting in Hindi at Bangalore .
The crowd started shouting ” Speak in Kannada. We will hear only in kannada.”
Veer Savarkar replied ” Friends, I have spent 14 years of rigorous imprisonment in the infamous Andaman Jail where all freedom fighters were kept in jail. I have learned Bengali from the freedom fighters coming from Bengal , Hindi from those coming from Uttar Pradesh, even Gujarati and Punjabi. Unfortunately there was none from Karnataka from whom I could have learned Kannada.”

…and there was pin drop silence.

—————-

At a time when the US President and other US politicians tend to apologize for their country’s prior actions, here’s a refresher on how some former US personnel handled negative comments about the United States.

JFK’S Secretary of State, Dean Rusk, was in France in the early 60’s when Charles DeGaule, the French President, decided to pull out of NATO.
DeGaule said he wanted all US military out of France as soon as possible.

Rusk responded “does that include those who are buried here?

DeGaule did not respond.

You could have heard a pin drop.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

When in England , at a fairly large conference, Colin Powell was asked by the Archbishop of Canterbury if US plans for Iraq were just an example of empire building by George Bush.

He answered by saying, ‘Over the years, the United States has sent many of its fine young men and women into great peril to fight for freedom beyond our borders.
The only amount of land we have ever asked for in return is enough to bury those that did not return.’

You could have heard a pin drop.
~~~~~~~~~~~~~~

There was a conference in France where a number of international engineers were taking part, including French and American.
During a break, one of the French engineers came back into the room saying ‘Have you heard the latest dumb stunt Bush has done?
He has sent an aircraft carrier to Indonesia to help the tsunami victims. What does he intended to do, bomb them?’

A Boeing engineer stood up and replied quietly: ‘Our carriers have three hospitals on board that can treat several hundred people; they are nuclear powered and can supply emergency electrical power to shore facilities; they have three cafeterias with the capacity to feed 3,000 people three meals a day, they can produce several thousand gallons of fresh water from sea water each day, and they carry half a dozen helicopters for use in transporting victims and injured to and from their flight deck. We have eleven such ships; how many does France have?’

You could have heard a pin drop.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

A U.S. Navy Admiral was attending a naval conference that included Admirals from the U.S. , English, Canadian, Australian and French Navies.
At a cocktail reception, he found himself standing with a large group of Officers that included personnel from most of those countries.
Everyone was chatting away in English as they sipped their drinks when a French admiral suddenly complained that, whereas Europeans learn many languages, Americans learn only English.
He then asked, ‘Why is it that we always have to speak English in these conferences rather than speaking French?’

Without hesitating, the American Admiral replied, ‘Maybe it’s because the Brit’s, Canadians, Aussie’s and Americans arranged it so you wouldn’t have to speak German.’

You could have heard a pin drop.
~~~~~~~~~~~~~~~~~

………… AND THE FOLLOWING STORY FITS RIGHT IN WITH THE ABOVE ……….

Robert Whiting, an elderly US gentleman of 83, arrived in Paris by plane.
At French Customs, he took a few minutes to locate his passport in his carry on.

“You have been to France before, monsieur?” the customs officer asked sarcastically.

Mr. Whiting admitted that he had been to France previously.

“Then you should know enough to have your passport ready.”

The American said, ‘The last time I was here, I didn’t have to show it.”

“Impossible. Americans always have to show your passports on arrival in France !”

The American senior gave the Frenchman a long hard look.
Then he quietly explained, ”Well, when I came ashore at Omaha Beach on D-Day in 1944 to help liberate this country,
I couldn’t find a single Frenchman to show a passport to.”

You could have heard a pin drop.

source ::::unknown…input from a friend of mine…

natarajan

The Little Girl Behind The Beard Of Abraham Lincoln !!!

October 29, 2013October 29, 2013NatarajanLeave a comment

In 1860, the clean shaven Abraham Lincoln was running for President of the United States. That’s when he received the following letter from an 11 year old girl by the name of Grace Bedell from New York, dated October 15, 1860:

“Dear Sir

My father has just home from the fair and brought home your picture and Mr. Hamlin’s. I am a little girl only 11 years old, but want you should be President of the United States very much so I hope you wont think me very bold to write to such a great man as you are. Have you any little girls about as large as I am if so give them my love and tell her to write to me if you cannot answer this letter. I have yet got four brothers and part of them will vote for you any way and if you let your whiskers grow I will try and get the rest of them to vote for you you would look a great deal better for your face is so thin. All the ladies like whiskers and they would tease their husbands to vote for you and then you would be President. My father is going to vote for you and if I was a man I would vote for you to but I will try to get every one to vote for you that I can I think that rail fence around your picture makes it look very pretty I have got a little baby sister she is nine weeks old and is just as cunning as can be. When you direct your letter direct to Grace Bedell Westfield Chautauqua County New York.

I must not write any more answer this letter right off Good bye

Grace Bedell”

Apparently not too busy campaigning to answer the letter of a little girl, Lincoln wrote her back from Illinois on October 19, 1860:

“My dear little Miss

Your very agreeable letter of the 15th is received – I regret the necessity of saying I have no daughters – I have three sons – one seventeen, one nine, and one seven years of age. They, with their mother, constitute my whole family. As to the whiskers have never worn any do you not think people would call it a silly affection if I were to begin it now?

Your very sincere well wisher

A. Lincoln”

Lincoln had numerous documented instances of self-deprecating jokes concerning his less than attractive visage. In once such instance, while publicly debating with his longtime rival Stephen Douglas- after Douglas called him “two-faced”- Lincoln reportedly replied, “If I had another face, do you think I’d wear this one?” (Note: Douglas was not only Lincoln’s political rival, but also a rival outside of politics- Lincoln’s wife, Mary Todd was courted by both Lincoln and Douglas originally. In the end, Lincoln perhaps wished he’d lost that battle given accounts of his married life- more in the Bonus Facts below.)

Given his attitude about his appearance, it’s perhaps not surprising that despite not definitively saying he would grow a beard, after replying to “little Miss” on October 19, 1860, Lincoln’s facial hair situation went like this (personally, I think he should have stopped at the middle one):

But this isn’t the end of the story. On Lincoln’s trip from Illinois to Washington D.C., the now President-elect made a stop in Westfield, New York on February 19, 1861.

On the train platform, he related the story behind his decision to grow a beard and asked if the little girl in question was in the crowd. She was and approached; at which point, according to Bedell, he said:

“‘Gracie, look at my whiskers. I have been growing them for you.’ Then he kissed me. I never saw him again.”

Bonus Facts:

Abraham Lincoln married Mary Todd, at the Edward’s home (her sister’s place) in Springfield, Illinois. Nicknamed Molly, Mary Todd first met Lincoln in 1840 when she was 21 and he was 31. Her family wasn’t too happy about the relationship because of Lincoln’s poverty & lack of political prospects. Nevertheless, she accepted his proposal and they were engaged. In 1841, they broke off the engagement and were separated for a while, till the fall of 1842. It was then, with the help of mutual friends (Mr. and Mrs. Simeon Francis), that the couple reunited and wasted no time in getting married (married after just 1 day back together, in fact). Lincoln’s best man stated on Lincoln’s wedding day, he “looked like a man going to the slaughter” and it was reported that he also referred to his bride to be as “the devil” on the way to his wedding. Their marriage was rocky right from the start and never seemed to get better. Once, after a man sought retribution with Lincoln over his wife’s behavior (including beating the man with a broom), Lincoln said to him “Taggart, I’ve been putting up with her for the past 15 years, can you not put up with her for just 5 minutes for our friendship’s sake?”

Shortly before Lincoln decided to grow a beard, something of a beard revolution swept the United States and by the mid-19th century the formerly predominately clean-shaven men of America now nearly universally were sporting beards. In fact, one reporter, doing a story on the new trend in 1857, walked the streets of Boston and after counting 543 men that walked by him, found that 62% of them were now sporting bushy beards and all but 4 of the rest had some other type of significant facial hair. Even those four that lacked any significant facial hair sported what would later be called Side Burns, after General Ambrose Burnside.

The clean shaven look that Lincoln at the time was still clinging too, was essentially out of style. Needless to say, had Lincoln been running today, his campaign manager, rather than a little girl, would have told him he needed to grow some facial hair with most of the voting populace sporting it- particularly because at the time facial hair in America began being associated with radicalism; the Republican party was that.

John C. Frémont was the first candidate for the American Presidency to sport a beard when he ran in 1856.

After Lincoln, every elected President except William McKinley would sport facial hair. This trend finally ended when Woodrow Wilson took office in 1913. From then on, U.S. Presidents have remained clean shaven.

During the Civil War, Bedell, now aged 15 in 1864, wrote another letter to Lincoln, only very recently discovered in 2007. This time, she was asking if Lincoln could help her find work as her father had recently lost “nearly all his property” and she wanted to help support her family, though her parents hadn’t asked her too. There is no record of whether Lincoln replied or ever even saw the letter.

As for what happened to Bedell, she went on to marry a Civil War veteran by the name of George Billings sometime around 1870 and took up work first farming, and then later George switched to banking. She lived to the ripe old age of 87 years old, dying in 1936.

source::::::todayifoundout.com

natarajan

Every Stone Has a Story To Tell Here …..

October 25, 2013NatarajanLeave a comment

The carving show Hanuman in front, since he was the only monkey that spoke in favour of Vibheeshana. Photo: Aravind Venkatraman

The horse structure is composed of several women and the entire image is just about 50 cm. Photo: Aravind Venkatraman

The elephant structure is composed of several women and the entire image is just about 50 cm. Photo: Aravind Venkatraman

Story By Pradeep Chakravarthy in The Hindu ….

The Nambi Rayar Perumal temple, in Tirukkurungudi, offers a visual treat.

A place that can delight passionate supporters of art and sculptures is tucked away deep in southern Tamil Nadu not very far off from Kerala, 47 km from Palayankottai (Sri Vallabha Chaturvedimangalam in the old days). This massive 18-acre temple for Nambi Rayar Perumal, in Tirukurungudi, has held its secrets well. Even the senior scholars, relentless in their fieldwork and reach have forgotten to write a monograph. The Chitra gopuram and the main gopuram have more than 3,500 sq.ft of wooden and stone sculptures yet to be catalogued. The inscriptions are yet to be comprehensively recorded. The Chitra gopuram has outstanding stone and wooden sculptures.

To the right of the threshold one can see a series of sculptures such as a scene of traders from Arabia, with their ship, camels and other wares. The Pandya kingdom rested heavily on trade. It was therefore close to both its neighbours Kerala and Sri Lanka. Horses, spices, precious gems and metals were the key products. The area around the Tamirabarani and its tributaries formed the heart of the Pandya Kingdom. Although the capital was Madurai, food for the kingdom came from here – technically the Tamirabarani is not a perennial river but the Western Ghats ensured ample rain and therefore ample harvests. So, the most massive and prosperous temples of the kingdom were on the river banks rather than in far away Madurai.

Unique designs

The Chitra gopuram has several unique sculptures. Most are of scenes from the epics, the Bhagavatam being the most popular depiction. Others are from local legends and surprisingly for a Vishnu temple, many are of Saivite themes. The village has had a long history of accord between these two sub-sects of Hinduism. The sculptures reveal an extraordinarily imaginative sculptor who used space and lines to signify scale and movement. Much like the Chola frescoes in the Brihadeeswara temple, some sculptures tell a story and give definite clues to how the frame frozen in time will end, others are tantalisingly left to the viewers’ imagination.

In the various levels of the Chitra gopuram there are more than 3,000 sq ft of carved wood. Amongst them is this unique small bass relief of two men hunting a boar with a spear. Who will win? The answer is a mystery. In one image, just a foot across, the sculptor has left a riddle that can stimulate the viewers’ curiosity and interpret the image at multiple levels.

The pillars in the mandapam in front of the chitra gopuram have large images of Arjuna and others, a very common Nayaka theme. Behind these are pillars with nagabandhas – where the pillar is composed of square and octagonal blocks.

The four corners at the junction have stylised cobra heads. In one of them, the cobra is substituted with a hunched up monkey. The sculptor has conformed to the process but has not let it limit his creativity! Indeed, monkeys peer at you in this temple from all places – perhaps a reminder that our mind should not wander like a monkey’s but be focused on the divine when in the temple.

Bhima unable to lift the tail of Hanuman is a well-known story in the Mahabharata. Images, however, are rare if not non-existent. The chitra gopuram has one where the sculptor has deliberately worked on the sizes to underscore Hanuman’s frailness and Bhima’s strength. What’s more, are clouds behind Bhima, reminding us that despite him taking his tallest form to reach the skies, he was still unable to lift the tail of Hanuman.’

Famous themes

Composing forms out of other forms is a favourite theme for expert sculptors. Such sculptures are rare since it involved both imagination and flawless execution. This temple has several of them, and what is remarkable in these are the sizes, both the horse and elephant are composed of several ladies and the entire image is just one and a half feet! This is even more remarkable when we are reminded that the stone used is granite – one of the hardest stones!

Vibheeshana seeking refuge before Rama leaves for Lanka is a masterful part of the epic when Valmiki teaches us the various forms of persuasion.

Vibheeshana says, “Few volunteer to give honest and frank feedback and very few listen to it,” – relevant to our times!

The sculptor has significantly shown Hanuman in front, since he was the only monkey who spoke in favour of Vibheeshana.

The sculptor has also used a monkey to our left to frame the image and worked the stone to create waves in the front.

The temple has several other rare images, those of Garuda holding the tortoise and elephant in the hand and a tree with the sages meditating upside down, a man playing marbles and Sanishwara.

It’s a shame that the Nambi temple at Tirukurungudi is a shrine that Tamil Nadu has forgotten – by both scholars and amateurs interested in sculptural art.

On the Shukla Paksha Ekadasi of Karthigai (November 24) the temple witnesses a dance drama done nowhere else, that may be a good excuse for a trip that will please children and adults alike, provided they spend a little time looking at the temple walls.

Keywords: The Nambi Rayar Perumal temple, Tirukkurungudi, stone temple, Chitra Gopuram, mythology sculptures

source:::::THE HINDU …History &Culture setion… Dec 13 2012.

natarajan

“நமக்கு நேரம் சரி இல்லை ” !!!….பரிகாரம் தேடுகிறது ஸ்பெயின் நாடு !!!

October 23, 2013NatarajanLeave a comment

நேரம் சரியில்லை என்று தனி மனிதர்கள் யோசிப்பது சகஜம். ஒரு நாடே அப்படி யோசித்தால்? யோசித்தால் என்ன யோசித்தேவிட்டது ஸ்பெயின். நாட்டின் நேரத்தை மாற்றுவதே ஸ்பெயின் நாடாளுமன்றத்தின் முன் இப்போதுள்ள முக்கிய விவகாரம்.

இதில் சுவாரஸ்யமான ஒரு வரலாறு உண்டு.

1942-ல் ஸ்பெயினை ஆண்டவர் பிரான்சிஸ்கோ பிரான்கோ. ஹிட்லரைப் போலவே சர்வாதிகாரியான இவர், ஹிட்லர் எதைச் செய்தாலும் அப்படியே ஸ்பெயினிலும் அமல்படுத்திவிடுவார். ஒருகட்டத்தில் ஜெர்மனியின் நேரத்தையே ஸ்பெயினிலும் பின்பற்ற வைத்தார். ஐரோப்பாவின் மேற்கில் – சர்வதேச நேரக்கோட்டில் இங்கிலாந்துக்கு அருகில் – உள்ள நாடு ஸ்பெயின். ஆனால், மத்திய ஐரோப்பாவில் உள்ள ஜெர்மனியின் நேரக்கோட்டுக்கு இணையாக நேரம் மாற்றப்பட்டதால், ஸ்பெயினில் இயல்பான பொழுது அளவுகளில் குழப்பம் உருவானது. இதைச் சரிக்கட்ட வேலை நேரத்தின் இடையே தூங்கும் கலாச்சாரம் ஸ்பெயினில் அனுமதிக்கப்பட்டது. இதனால், ஸ்பானியர்கள் காலையில் 9 மணிக்கு வேலைக்குச் சென்றால், மதியம் 2 மணி வரை வேலை செய்வார்கள். பிறகு வீட்டுக்குப் போய்ச் சாப்பிடுவார்கள். அப்புறம் ஒரு நல்ல தூக்கம். திரும்ப மாலை 5 மணி வாக்கில் மீண்டும் அலுவலகம். இரவு 9 மணி வரை வேலை. இப்படியே 71 ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன.

இப்போது உலகமயமாதல் சூழலில் – பொருளாதார நெருக்கடிகள் சார்ந்து, இந்த நேர நிர்ணயம் ஸ்பானியர்களை இக்கட்டில் தள்ளியிருக்கிறது. ஏனைய தேசத்தினரைப் போல, வருமானத்துக்காகக் கூடுதல் நேரமோ, இரட்டை வேலையோ பார்க்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம். ஆனால், நேரக் குழப்படியால் ஏற்கெனவே வேலைக்கு நடுவே தூங்க வேண்டியிருக்கும் நிலையில், கூடுதல் வேலைக்காக இரவில் மேலும் கண் விழிப்பதோ, காலையில் முந்நேரத்தில் எழுவதோ அவர்களுடைய உடல் – மனநிலை, குடும்பச் சூழலைப் பாதிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது. கணவனும் மனைவியும் சந்தித்துக்கொள்ள முடியவில்லை; சிறுவர்கள் காலையில் உரிய நேரத்தில் எழுவதில்லை; அவர்களை எழுப்ப பெற்றோரும் இருப்பதில்லை; குடும்பங்களில் அமைதியின்மை, தேசியக் குழந்தை பிறப்பு விகிதம் குறைவு, விபத்துகள் என்று ஏகப்பட்ட பிரச்சினைகள்.

கடைசியாக ஸ்பானியர்கள் நேர மாற்றத்துக்காக இக்னேஷியோ புகேராஸ் ஆணையத்தை அமைத்தார்கள். நேர மாற்றத்தைப் பரிந்துரைத்திருக்கும் ஆணையம், ” எட்டு மணி நேரம் வேலை, எட்டு மணி நேரம் தனிப்பட்ட வேலைகள், எட்டு மணி நேரம் ஓய்வு முக்கியம்” என்று கூறியிருக்கிறது. நாடாளுமன்றம் விரைவில் நேர மாற்றத்தை அறிவிக்கலாம். நவீன வாழ்க்கைச் சூழலில், ஸ்பெயினைத் தாண்டியும் இதில் செய்தி உண்டு. ஒரு நாளை மூன்று எட்டு மணி நேரங்களாக எப்படிப் பிரிக்கிறோமோ அதில்தான் வெற்றிகரமான வாழ்க்கை இருக்கிறது என்பதே அது!

Keywords: ஸ்பெயின், நேரம், நாடாளுமன்றம்

source:::::The Hindu….Tamil

natarajan

” கிடைக்குமா தங்கப் புதையல் “!!!…விடை கிடைக்கும் விரைவில் !!!

October 18, 2013NatarajanLeave a comment

பொதுவாக சாதுக்களுக்கும் சாமியார்களுக்கும், கடவுள் தான் கனவில் தோன்றுவார். ஆனால் மத்தியபிரதேசத்தின் உன்னாவ் மாவட்டத்தில் இருக்கும் சங்க்ராம்பூர் என்கிற ஊரில் உள்ள சாமியாரான ஷோபன் சர்க்காரின் கனவில் தங்கப்புதையல் வந்தது.

அதுவும் சாதாரண தங்கப்புதையல் அல்ல. பத்து லட்சம் கிலோ தங்கப்புதையல். இந்த தங்கப்புதையல் மட்டும் உண்மையானால் ஏறக்குறைய இந்தியா அடுத்த 12 ஆண்டுகளுக்கு தங்கமே இறக்குமதி செய்யவேண்டிய தேவையிருக்காது. அவ்வளவு தங்கம் அங்கே புதையுண்டு இருப்பதாக கூறுகிறார் ஷோபன் சர்க்கார்.

அந்த ஊரில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ராஜா ராம்பக்ஷ் சிங் என்கிற மன்னரின் பாழடைந்த அரண்மனை இடிபாடுகள் இருக்கின்றன. அந்த இடிபாடுகளுக்கு அடியில் தான் இந்த தங்கம் புதையுண்டு இருப்பதாக கூறுகிறார் ஷோபன் சர்க்கார்.

வடநாட்டு வீரப்பாண்டிய கட்டபொம்மன்?

இந்த ராஜா ராம்பக்ஷ் சிங் கொல்லப்பட்ட சம்பவம் தமிழ்நாட்டின் வீரப்பாண்டிய கட்டபொம்மனின் கதையை ஒத்து இருக்கிறது. வீரப்பாண்டிய கட்டபொம்முவைப் போல ராஜாராம்பக்ஷ் சிங்கும் பிரிட்டிஷ் அரசை எதிர்த்திருக்கிறார். இவரது படைகளுக்கும் பிரிட்டிஷ் படைகளுக்கும் இடையிலான மோதலின் இறுதியில் ராஜாவின் படைகள் தோற்று, பிரிட்டிஷ் படைகள் வென்றதாகவும், சிறைபிடிக்கப்பட்ட ராஜா தூக்கிலிடப்பட்டதோடு, அவரது அரண்மனை பீரங்கியால் வெடிவைத்து தகர்க்கப்பட்டதாகவும், பதிவுகள் இருக்கின்றன. இது நடந்தது 1857 ஆம் ஆண்டு.

அப்படி பிரிட்டிஷாரால் இடித்து தரைமட்டமாக்கப்பட்ட ராஜா ராம்பக்ஷ் சிங்கின் பாழடைந்த அரண்மனையின் இடிபாடுகளுக்கு அடியில்தான் பத்துலட்சம் கிலோ தங்கம் புதையுண்டு இருப்பதாகக் கூறுகிறார் சாது ஷோபன் சர்க்கார். இந்த தங்கத்திற்கு காவலாக ராஜா ராம்பக்ஷ் சிங்கின் ஆவி அங்கே உலவுவதாகவும் அவர் தெரிவிக்கிறார்.

இந்த தங்கத்தை உடனடியாக அரசாங்கம் தோண்டி எடுக்க வேண்டும் என்றும், அதன் மூலம் அங்கே அலையும் மன்னர் ராஜா ராம்பக்ஷ்சிங்கின் ஆவிக்கு விடுதலையளிக்கவேண்டும் என்றும் ஷோபன் சர்க்கார் மத்தியப் பிரதேச அரசுக்கும் இந்திய நடுவணரசுக்கும் கடிதம் மூலம் வேண்டுகோள் வைத்தார்.

மத்தியப்பிரதேச அரசின் மவுனமும் மத்திய அமைச்சரின் நடவடிக்கையும்

மத்தியப் பிரதேச அரசு இதை பெரிதுபடுத்தவில்லை என்றாலும், மத்திய அரசில் அமைச்சராக இருக்கும் சரண்தாஸ் மஹந்த், இந்த சாதுவின் கடிதத்தை மதித்து, மத்திய தொல்பொருள் துறைக்கும், இந்திய அரசின் நிலவியல் ஆய்வுக்கழகத்திற்கும் இந்த குறிப்பிட்ட இடத்தில் பரிசோதனைகள் செய்யும்படி உத்தரவிட்டார்.

அதைத்தொடர்ந்து, இந்திய அரசின் நிலவியல் ஆய்வுக்கழக அதிகாரிகள் இந்த ஊருக்கு வந்து, பாழடைந்த அரண்மனை இடிபாடுகளை ஒட்டி நிலத்திற்கு அடியில் தங்கம், வெள்ளி போன்ற எளிதில் வெப்பத்தை கடத்தும் உலோகங்கள் இருக்கிறதா என்பதை கண்டறியும் நுண் உணர் கருவிகளைக் கொண்டு ஆரம்பகட்ட பரிசோதனைகளை நடத்தி, தமது கண்டுபிடிப்புக்களை மத்திய அரசிடம் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

பத்துலட்சம் கிலோ தங்கப்புதையல் இருப்பதாக கூறுகிறார் சாமியார்

இந்த அறிக்கையில் என்ன தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பது குறித்து பிபிசியிடம் பேசிய தொல்லியல் துறையின் அகழ்வாய்வுகளுக்கான இயக்குநர் சையத் ஜமால், அங்கே நிலத்துக்கு அடியில் உலோகம் இருப்பதை நிலவியல் ஆய்வுகள் உறுதி செய்திருப்பதாக தெரிவித்தார்.

தங்கம் வெள்ளி போன்ற உலோகம் இருப்பது உறுதி

இந்திய நிலவியல் ஆய்வுத் துறையின் அறிக்கையை மூன்று நான்கு நாட்களுக்கு முன்னர் தான் பார்த்ததாக தெரிவித்த சையத் ஜமால், அந்த இடத்தில் அகழ்வு செய்தால் அங்கே தங்கம், வெள்ளி மற்றும் அதுபோன்ற எளிதில் வெப்பத்தை கடத்தும் உலோகங்கள் கிடைக்கும் என்று அந்த அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் கூறினார்.

“ஆனால் இந்த உலோகங்களின் அளவு எவ்வளவு என்பது குறித்து அவர்கள் ஒன்றும் கூறவில்லை. தொல்லியல் துறையைப் பொறுத்தவரை நாங்கள் அகழ்வில் கிடைக்கும் ஒரு பொருளின் கால அளவு என்ன என்பதை மட்டுமே அறுதியிட்டு கூற முடியும். மற்றவிவகாரங்கள் குறித்து எங்களால் ஒரு கருத்தும் தெரிவிக்க முடியாது”,என்றார் இந்திய தொல்லியல் துறையின் அகழ்வாய்வுகளுக்கான இயக்குநர் சையத் ஜமால்.

பலத்த பாதுகாப்புக்கு மத்தியில் நாளை வெள்ளிக்கிழமை இந்த இடத்தில் தொல்லியல் துறை தனது அகழ்வுப்பணிகளை துவங்க இருக்கிறது. அதன் முடிவில் அரண்மனை இடிபாடுகளுக்கு அடியில் இருப்பது, தங்கமா, வெள்ளியா அல்லது வேறு உலோகமா என்பது தெரிந்துவிடும்.

அங்கே மட்டும் தங்கப்புதையல் கிடைத்தால், ஏற்கெனவே தனக்கு அமானுஷ்யமான சக்திகள் இருப்பதாக கூறிவரும் அந்த ஊர் சாமியார் ஷோபன் சர்க்கார், ஒரே நாளில் உலகப்புகழ் பெற்றுவிடுவார்.

மாறாக, அங்கே தங்கம் கிடைக்காவிட்டால், சாமியார் ஷோபன் சர்க்கார் தனது ஆசிரமத்தை வேறு ஊருக்கு மாற்றவேண்டிய சூழல் எழலாம். அவரோடுகூட அரண்மனை இடிபாடுகளில் உலவுவதாக அவர் கூறும் மன்னரின் ஆவியும் அவருடன் சேர்ந்து செல்ல நேரலாம்.

source::::bbc.com Tamil

natarajan

Berners Street Hoax !!! A Great Practical Joke in 19th Century !!!

October 14, 2013NatarajanLeave a comment

one of the great practical jokes of the 19th century, …..the Berners Street Hoax.!!!!!

The year was 1809. Famed English author, Theodore Hook, made a bet with one of his close friends, the noted architect and writer, Samuel Beazley, that within one week, he could make any house in London the most talked about place in the city. The house he ended up choosing was the home of the widow Mrs. Tottenham on 54 Berners Street, London, which was the same street that Earl Stanhope and the Bishop of Carlisle and of Chester, among other wealthy and well-to-do individuals, lived on at that time.

The event began on November 27. Hook and Beazley positioned themselves in the home across the street, which they had recently rented, and around 5:00 am, the fun began. First, a chimney sweep arrived. The problem was that Mrs. Tottenham hadn’t requested the services of a sweep. Within a few minutes, 12 more sweeps arrived; they too were also turned away. Next, coal delivery workers began showing up with several large carts packed with coal to be delivered to Mrs. Tottenham; they were turned away. Next, a cart load of furniture arrived; then workers showed up bearing a coffin for Mrs. Tottenham.

Next came several cake makers attempting to deliver custom made, very large, weddings cakes; then around fifty other chefs arrived attempting to deliver a total of around 2,500 raspberry tarts; then several doctors, lawyers, gardeners, fishmongers, dentists, grocers, priests, couch makers, carpet-manufacturers, wig-makers, coach-makers, curiosity dealers, opticians, brewers, and shoemakers, among others. They all came offering their services or bringing very large orders of their wares that were to be delivered to that address on that day at various times throughout the day.

At one point, over one dozen pianos were delivered to her door step. After that, six men carrying a huge chamber organ showed up. Eventually the dignitaries arrived, including: the Governor of the Bank of England; the Duke of York; the Archbishop of Canterbury; the Mayor of the London; the Lord Chief Justice; several cabinet ministers; and the Chairman of the East India Company.

Throughout the entire day, various parties and delivery people crowded the area outside of 54 Berners Street. By mid-day, the streets in that area of London became so crowded that the roads were jammed for several blocks in every direction with delivery people and on-lookers.

All the while, Hook and Beazley sat and watched the chaos from across the street. Hook’s part in the madness, that did indeed become the talk of London, was not known until much later when he eventually confessed it. He did it all by sending around 4,000 letters out to various entities in London, ordering various items from the simple to outlandish. He also wrote several notable individuals like the Mayor of London and the like, creating tales sufficient to get those people to come and call on Mrs. Tottenham on that day.

What was written in most of the letters to convince these people to come isn’t known. One of the few that is known is the letter to the Mayor of London. Once he realized that everyone there was the victim of an elaborate practical joke, he went to the police station. At the police station, the Mayor stated that he had received a letter supposedly from Mrs. Tottenham explaining that she was at death’s door and she requested that the Mayor call upon her home to bear witness to a deposition she would give under oath.

The Mayor then sent officers out to attempt to instill some order in the chaos in the streets, including attempting to calm the crowds who were reportedly on the brink of rioting with the streets jammed with angry travelers and hundreds of merchants who were infuriated that Mrs. Tottenham would not pay for the often massive orders of their wares they had come to deliver, some of which were completely destroyed by the crowds with several wagons overturned and other damage to various product the merchants had attempted to deliver. Along with the damaged goods, several fights broke out throughout the day within the pressing masses.

Once the crowds dissipated late in the evening, Hook and Beazley emerged from the house across the street and went home. For successfully making the home the talk of London within a week of the bet, Hook reportedly received a guinea from Beazley.

Bonus Facts:

Another letter from Hook that the contents are somewhat known was to the Governor of the Bank of England. He had received a letter supposedly from Mrs. Tottenham explaining that she wished to give a sizable endowment to the Bank and requested that the Governor call on her so that she could work out the details with him.
The home of Mrs. Tottenham at 54 Berners Street was eventually demolished, being replaced by the Five Star Sanderson Hotel, which spans that lot, along with several adjacent lots.
It isn’t known why Hook chose Mrs. Tottenham’s home as no connection between the two is known and Hook himself never explained his selection. It’s entirely possible that it just happened to be a location where the home across the street could be rented and was also in a fairly well-to-do part of town which would help make the letters more credible.
Samuel Beazley was not only a famous architect, but also a novelist and playwright, having written well over a hundred plays and other works. He was, however, particularly known for his architecture and specifically for his theater designs, being one of the first English experts in theater architecture.
One of the many stories Beazley related in some of his writings was an event during the Peninsular War, in Spain, where he was supposedly at one point unconscious and thought to be dead. He ended up waking up shortly before burial, narrowly avoiding being buried alive.
Theodore Hook was a famed English author who was particularly known for his outlandish practical jokes, chief of which was the Berners Street Hoax. While Hook was never charged for the events he instigated in the Berners Street Hoax, he did have other legal troubles. Foremost of which was when he was made the Accountant General and Treasurer of Mauritius, now known as the Republic of Mauritius, despite having no knowledge of or experience with accounting or book keeping or most other skills required of the job. He managed to last five years at that position before it was discovered that there were large discrepancies in the accounts. He was arrested and held responsible for around £12,000 that was lost, supposedly largely having been taken by a deputy official.

source:::::todayifoundout.com

natarajan

Inflight Food ….A Down Memory Lane !!!

October 11, 2013NatarajanLeave a comment

On this day in 1919, the first airline meal – a three-shilling lunchbox – was served between London and Paris. Here are some more notable moments in the history of plane food

Airline meals were born on October 11, 1919

October 11, 1919: The first airline meals were served on a Handley-Page flight from London to Paris. They were pre-packed lunch boxes at three shillings each (15p).

1936: United Airlines installs the first on-board kitchens to provide air passengers with hot meals. Other airlines soon follow suit.

1950s: The golden age of air travel. Table cloths and silver service. A 1958 promotional video from Pan Am sums it up perfectly. “Spacious cabins, air conditioned but draught-free. Roominess extends to the powder rooms. Near sonic speed but inside, no movement at all. Delicious food adds to the enjoyment. It’s prepared in four simulateously operating galleys, where dishes can be cooked in five-minute ovens. The travail has been taken out of travel.

March 2, 1969: Concorde enters service. Flights on the aircraft – with British Airways and Air France – become renowned for their high-quality cuisine. Champagne, caviar, black truffle, foie gras, and lobster with saffron were served to this guest on one of the model’s final flights, in 2003.

1970s: Airline deregulation sees the cost of tickets fall. Offering the cheapest fare becomes more important than providing the best food and service. Southwest Airlines, the world’s first low-cost carrier, starts flying in 1971.

1973: French airline Union de Transports Aériens recruits chef Raymond Oliver to reevaluate their menus. Airlines begin to favour salty, rich and spicy food that is suited to reheating and retains its flavour at 30,000ft. As explained in our recent Travel Truths feature “Why is plane food so bad?”: “At high altitudes our taste buds simply don’t work properly. The low humidity dries out our nasal passages, and the air pressure desensitises our taste buds, which is why airlines often opt for salty stews or spicy curries.”

1985: Ryanair is founded. It will go on to become the world’s 7th largest airline, with a fleet of more than 300 planes, but will face constant criticism about the cost of its in-flight food and drink. It currently charges £5.50 for a cheese and tomato panini and £3 for a cup of tea.

1987: Robert Crandall, chief executive of American Airlines, reportedly trims $40,000 off the carrier’s annual outgoings by removing a single olive from every salad served in first class.

2001: The website airlinemeals.net launches, giving passengers a forum to discuss plane food, and to post photographs of in-flight suppers. Nearly 30,000 images have been uploaded since.

2001/2002: The September 11 terrorist attacks have an influence on in-flight dining. Airlines begin using plastic cutlery. Some carriers – particularly in the US – suffer financially, prompting many to cut costs by dropping meal services in favour of peanuts and soft drinks.

2006: A plot to blow up at least 10 transatlantic flights using liquid explosives, sees all liquids greater than 100ml banned from flights. Passengers are left with little option but to purchase overpriced drinks from the airport terminal shops or an even more overpriced drink on board their plane. The rules remain in place.

January, 2009: An amusing letter sent to Sir Richard Branson, describing a “culinary journey of hell” on board a Virgin Atlantic flight, goes viral. The meal contained “more mustard than any man could consume in a month”, potatoes “passed through the digestive tract of a bird”, a “cuboid of beige matter”, and “a dessert with peas in”.

July, 2009: British Airways scraps free meals on thousands of short-haul flights in an attempt to cut losses, further blurring the lines between full-service and no-frills carriers. This year the airline began charging passengers more when they check in a bag.

2011: British Airways gets help from Heston Blumenthal, of Fat Duck fame, for its in-flight offerings – a partnership that was recorded for the Channel 4 documentary Heston’s Mission Impossible. Other airlines also seek help from celebrity chefs. Singapore Airlines sign up Carlo Cracco, a two-star Michelin chef in Milan, and Air France employs Joel Robuchon.

December, 2012: The Japanese flag carrier, Japan Airlines, serves Kentucky Fried Chicken to its passengers over the Christmas period. In Japan, the restaurant’s food is a surprisingly popular part of the festival season.

April 2013: Air Baltic unveils a novel new food ordering system that allows customers to choose every aspect of their in-flight meal when they book their seat.

July 2013: A report by Travelsupermarket.com reveals that airlines charge up to 2,600 per cent more than supermarkets for in-flight food and drink.

SOURCE::::Oliver Smith in The Telegraph UK

Natarajan

தில்லி உத்தரசுவாமி மலை கோயில் உருவான பின்னணி …

October 11, 2013October 11, 2013NatarajanLeave a comment

தில்லி உத்தர சுவாமிமலை

இந்தியா சுதந்தரம் அடையும் தருணத்துக்கு முந்தைய டெல்லி. டெல்லியில் குடிபுகுந்திருந்த தமிழர்கள்,ரமணமகரிஷி அளித்திருந்த சுவாமிநாத சுவாமியின் ஒரு சிறு மரச்சிலையை வைத்து பூஜித்து வந்தார்கள்.1944-ஆம் ஆண்டு முதல் கந்த ஷஷ்டி விழாவைப் பெரிய அளவில் சிறப்பாகவும் நட்த்தினார்கள்.இருப்பினும் தென்னிந்தியக் கலையுடன் கூடிய முருகன் கோயில் ஒன்றில்லையே என்ற ஏக்கம் மட்டும் அவர்களுக்குப் பெரிய மனக்குறையாகவே இருந்தது.

எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு தருணம் வரவேண்டும் அல்லவா! பிற்காலத்தில் ஒரு குட்டித்தமிழ் நாடாக விளங்கிய ராமகிருஷ்ணாபுரம் அச்சமயம் பெருங்காடாக விளங்கியது. அதன் நடுவே ஒரு சிறு குன்றும் காணப்பட்டது. குன்று தோறாடும் குமரனுக்கு இது ஏற்ற இடமாக இருக்குமே என்று பக்தர்கள் எண்ணினர்.

கனவில் வந்த கந்தன்
1961-ஆம் வருடம். டெல்லி சரோஜினி நகரிலிருந்த விநாயகர் கோயிலின் கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றது.அந்த கும்பாபிஷேக தினத்தன்று பக்தர் ஒருவருக்குக் கனவு ஒன்று வந்தது. அந்தக் கனவில் வயது முதிர்ந்த பெரியவர் ஒருவர்,கனவு காணும் நபரின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு அவரை அவரின் இருப்பிடத்துக்குக் கொண்டு விடுமாறு கேட்டுக் கொள்கிறார். இவரும் அழைத்துச் செல்கிறார். ஒரு கட்டத்தில் இதுதான் தன் இருப்பிடம் என்று சற்றுத் தொலைவில் தெரியும் குன்றைக் காட்டி நன்றி கூறிவிட்டு, விறுவிறுவென நடந்து மாயமாய் மறைந்து விடுகிறார். அந்த பக்தர் கனவில் கண்ட இடம்,பக்தர்கள் இங்கு குமரனுக்குக் கோயில் கட்டலாமே என்று தீர்மானித்த குன்று இருக்கும் இடம்!

இதன்பின் டெல்லியில் தனி முருகன் கோயில் கட்டுவதற்கான விண்ணப்பத்தை காஞ்சி மகா பெரியவர் முன் வைத்தனர். அவரும் தன் பரிபூரண ஆசிகளை அருளினார். அடுத்து, அரசாங்கத்தின் அனுமதியைப் பெறவேண்டும். எனவே, அதற்குரிய முயற்சிகளை மேற்கொண்டனர் பக்தர்கள்.இதற்கு முன் சூரஜ்மல் எனும் அரசன் இந்தக் குன்றின்மீது ஓய்வு விடுதி அமைக்க எண்ணியபோது அவன் தந்தையின் கனவில் முன்பொரு சமயம் அந்த இடத்தில் சிவன் கோயில் ஒன்று இருந்ததாகத் தெரிந்ததால், மகனை ஓய்வு விடுதி கட்டாமல் தடுத்து விட்டார் என்றொரு செய்திக் குறிப்பு அந்தக் குன்று இருக்கும் இடத்தைப் பற்றி இருந்தது. இதனால் அரசாங்கத்தின் ஒப்புதலை வாங்குவது எளிதாக இருந்தது. இந்நிகழ்வு பற்றி திருப்பனந்தாள் மடத்தலைவர் முத்துக்குமாரசுவாமி தம்பிரான், “ஆளுபவர்கள் யாராக இருந்தாலும்,தன்னுடைய இடத்தை மாற்ற முடியாதபடியாகவே முருகப்பெருமான் பத்திரப்படுத்திக் கொண்டிருந்தான் என்றில்லாமல் வேறென்னவென்று குறிப்பிடமுடியும்?” என்று குறிப்பிட்டார்.

காஞ்சி மாமுனிவரின் அருளாசி
1961-ஆம் ஆண்டு, அக்டோபர் மாதத்தில் பக்தர்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஸ்ரீ சுவாமிநாத சுவாமி சமாஜம் என்ற அமைப்பைத் தோற்றுவித்து கோயில் கட்டும் நிலத்தை அரசாங்க அனுமதியுடன் விலைக்கு வாங்கினார்கள். கோயில் கட்டுமானப் பணி தொடங்கியபோது, வாலாஜாபாத் அருகிலிருந்த பட்டுமலைக் குப்பத்திலிருந்து கல் எடுக்கப்பட்டு வந்து மகாபலிபுரத்தில் விக்கிரகங்கள் வடிக்கப்பட்டன. இச்சமயம் “உத்தர சுவாமிநாதனின் மூலவிக்கிரகத்துக்கான கல்லை, சுமார் அறுபதாண்டுகளுக்கு முன்பு செந்திலாண்டவன் சிலை வடிப்பதற்காக, தாமிரவருணி நதிப் படுகையிலிருந்து குறுக்குத்துறை எனுமிடத்தில் எடுக்கப்பட்ட கல்லின் எஞ்சிய பாகம் புதையுண்டு உள்ளது. அதனை எடுத்துப் பயன்படுத்துங்கள்.” என மகா பெரியவா ஆசியருளினார். அன்பர்களும் மகிழ்ச்சியுற்றார்கள்.

பெரியவா குறிப்பிட்ட அந்த குறுக்குத்துறை அகலத்திலும் நீளத்திலும் ஒரு மைலுக்கும் மேலாகப் பரந்து கிடந்தது. இந்த அறுபதாண்டு காலத்தில் அந்த இடத்தின் பல பகுதிகள் மணல்மேடுகளாக மாறியிருந்தன.அவ்வளவு பெரிய இடத்தையும் தோண்டிப் பார்த்து குறிப்பிட்ட கல்லைக் கண்டுபிடிப்பது என்பது சாதாரண விஷயமல்லவே! நெல்லையப்பர் கோயில் சிவாச்சாரியார்,”ஒரு வேளை தெற்கு ரத வீதியிலிருக்கும் 85 வயது முதியவரான சுந்தர தீக்ஷிதர் இந்தக் காரியத்துக்கு உதவலாம். அவர், செந்திலாண்டவன் சிலைக்காகக் கல் எடுத்த காலத்தில், அத்தலத்தில் தொண்டு புரிந்தவர்” என்று வழி காட்டினார்.

சுந்தர தீக்ஷிதரைச் சந்தித்து விவரம் கூற, “பாதி வேலையை முடித்திருந்தேன். எஞ்சிய வேலையை முடிப்பதற்காகத்தானோ என்னவோ, என்னை இறைவன் இன்னும் உயிரோடு வைத்திருக்கிறான்” என்று கூறி நெகிழ்ந்தவர், சரியான இடத்தையும் காட்டிக் கொடுத்தார். முப்பது தொழிலாளிகள் நாள் முழுதும் மணலைத் தோண்டியபின், 10 அடி ஆழத்தில் மகா பெரியவா குறிப்பிட்ட முக்கோண வடிவக் கல் கிடைத்தது. ஜூன் 2, 1965-ஆம் ஆண்டு, குறிப்பிட்ட முகூர்த்த நேரத்தில் நதிப்படுகையிலிருந்து கல் எடுத்து, மகாபலிபுரத்துக்கு அனுப்பினர். பரமாச்சார்யரின் உருவில் வந்து அனுக்கிரகித்த கந்தனின் கருணையே கருணை!

கல் கிடைத்து விட்டது. விக்கிரகம் தயாராகிவிட்டதா என்றால், அங்கும் உடனே தயாராகவில்லை.ஆண் விக்கிரகம் வடிப்பதற்கான சரியான ஒலி கல்லில் இருந்து கேட்காததால், பணியில் ஈடுபட்டிருந்த கணபதி ஸ்தபதி செய்வதறியாது திகைத்தார். எனவே மகா பெரியவாளைச் சந்திக்கச் சென்றார். பக்தர்கள் வரிசையில் மகா பெரியவாளைச் சந்திக்க நின்றபோது பெரியவரே அவரை அழைத்து, சிலையைச் செதுக்க ஆரம்பி! போகப் போகத் தானே சரியாகி விடும்’ என்றார். அவர் கூறியவாறே நடந்தது. மூலவர் சிலை உருவானதும், அச்சிலையை மகா பெரியவாளின் பார்வைக்கு அனுப்பினார்கள்.

இறைவனின் சோதனை
நொடியில் சிலையை ஆராய்ந்த பெரியவர், தக்ஷிண சுவாமிநாதனிடமிருந்து சற்று வேறுபடுத்திக் காட்டத்தானோ, இவரது கழுத்தில் ருத்ராக்ஷ மாலையும் கல்லிலேயே செதுக்கிவிட்டாய்? என்று கேட்க, கணபதி ஸ்தபதி ஆச்சரியத்தில் பிரமித்து நின்றார்.தெற்கிலுள்ள சுவாமிநாதனுக்குத் தனியாக வெள்ளி மாலயில் கோர்த்த ருத்ராக்ஷத்தை அணிவிப்பதுதான் வழக்கம். இந்த நுணுக்கத்தை உன்னிப்பாகக் கவனித்துத் தான் பெரியவா அப்படிக் கேட்டார். பெரியவாளின் பார்வையிலிருந்து எதுவும் தப்பாது. இதன் பின் விக்கிரகத்தை ஒரு இரவும் பகலும் தன் அருகிலேயே வைத்து, தடவிப் பார்த்து மகிழ்ந்தார். சிலைக்கு, தன் கையாலேயே விபூதி அபிஷேகமும் செய்து மகிழ்ந்தார்.கும்பாபிஷேகத்தின்போது கூடியிருந்த பக்தர்களிடம் கணபதி ஸ்தபதி மேற்படி விவரங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

மூல விக்கிரகம் தயாரானதோடு இறைவனின் சோதனை நின்று விடவில்லை கோயிலுக்கான மற்ற விக்கிரகங்களும் உருவாகிவிட்ட நிலையில், கோயில் கட்டும் அடிக்கல் நாட்டு விழாவை 8. 9. 1965 அன்று காலை 6.30 மணி முதல் 8.30 மணிக்குள் நல்ல நேரம் என்று குறித்திருந்தார் மஹா பெரியவா.நாள் குறிப்பிட்டாகிவிட்டது. ஆனால் அதற்கு முந்தைய இரவில் வந்த வானொலி அறிவிப்பு அனைவரையும் துக்கத்தில் ஆழ்த்தியது.பாகிஸ்தான் விமானப்படை இந்தியா மீது போர் தொடுக்க ஆயத்தமாகியுள்ளது என்பதுதான் அந்தச் செய்தி. எனவே பிரதமர் லால்பகதூர் சாஸ்திரி, விழாவில் பங்கேற்பதற்கில்லை என விடியற்காலை 3 மணிக்குத் தெரிவித்து விட்டார். ஆனால் காலை 4.30-க்கு தில்லியிலுள்ள ஷாதரா எனுமிடத்தில் தென்பட்ட பாகிஸ்தானிய விமானத்தை இந்திய விமானப்படை வெற்றிகரமாக வீழ்த்திவிட்டது என்று வெளியான வானொலிச் செய்தியைத் தொடர்ந்து ஒலித்த சங்கு, அபாய கட்டத்தைத் தாண்டிவிட்டதாக உறுதிப்படுத்தியது. எனவே ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டிருந்த முகூர்த்த நேரத்துக்குள் தமிழக முதலமைச்சர் எம். பக்தவத்சலம், அருட்கவி சாதுராம் சுவாமிகள் இருவராலும் அடிக்கல் நாட்டுவிழா வெற்றிகரமாக நடத்தப்பட்டது.

சிவனும் அவனே, சிவகுமரனும் அவனே!
அடிக்கல் நாட்டு விழா நிகழ்ச்சிக்குச் சில நிமிடங்கள் முன்பு, பிரதமர் லால்பகதூர் சாஸ்திரி அனுப்பியிருந்த செய்தியின் சாரத்தை இங்கு பார்ப்போம். ’ஸ்வாமிநாத தேவசேனாபதியான முருகப்பெருமான், முப்படைக்கும் தலைமை ஏற்று, பாகிஸ்தானுடனான போர் துவங்கியதுமே அதை முடித்து விட்டார் அடிக்கல் நாட்டு விழாவின் வெற்றிக்கான எனது ஆசிகள்’ என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

கந்தனை வணங்கும் கதிரவன்
மூலவர் விக்கிரகம் வைக்கப்படும் பீடத்தினுள் ஆகமங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள 25 பொருட்களுடன் யந்த்ரம் ஒன்றும் வைப்பது வழக்கம். ‘சுப்ரமண்ய சர்வ வசீகரண யந்த்ரம்’ உத்தர சுவாமிநாத சுவாமி ஆலயத்தில் வைக்கப்பட்டது. இந்த யந்த்ர விஷயத்திலும் சுவாரஸ்யமான ஒரு நிகழ்வு உண்டு. பரமாச்சார்யாளின் ஆக்ஞைப்படி தருமபுரம் ஆகம பாடசாலையின் தலைவரான சிவஸ்ரீ சுவாமிநாத சிவாச்சார்யார் வெள்ளித்தகட்டில் யந்த்ரத்தை அமைத்து வைத்திருந்தார். இதற்கு முன்பாக கணபதி ஸ்தபதியும் காகிதத்தில் யந்த்ரத்தின் அமைப்பை வரைந்து மகா பெரியவாளிடம் ஆசி வாங்கியிருந்தார். இரண்டில் எதை வைப்பது என்ற குழப்பம்! கூர்மையாக ஆராய்ந்து பார்த்தபோது –ஒன்று சிவத்தொடர்புடையதாகவும் மற்றொன்று கந்தப்பெருமானின் ஷண்முக யந்த்ரமாகவும் இருந்தது. பின்னர் இரவோடிரவாக வெள்ளித்தகட்டின் பின்புறம் இந்த ஷண்முக யந்திரத்தையும் பொறித்து இரண்டுமே பீடத்தினுள் வைக்கப்பட்டன. இவ்வாறாக சிவனும், சிவகுமாரனுமாக, ஒரு வடிவாகி சிவ்ஸ்கந்தமூர்த்தியாக டெல்லியில் அருள்பாலிக்கிறார்கள்.

இன்னொரு சுவாரஸ்யமான நிகழ்வும் உண்டு.வருடத்தில் குறிப்பிட்ட சில நாட்கள் சூரியனின் கிரணங்கள் மூலவர்மீது விழும் வண்ணமாக ஆலய விமானத்தில் இடைவெளி விட்டுக் கட்டுவார்கள். அக்காலங்களில் சூரிய பூஜை நடத்துவார்கள். இதற்கென டெல்லி வானிலை ஆராய்ச்சி மையத்தை அணுகியபோது, இதற்கு ஒரு வருடம் தொடர்ந்து கவனிக்க வேண்டியிருக்குமே எனக் கூறிவிட்டனர். கும்பாபிஷேகத்துக்கான நாள் நெருங்கிவிட்டிருந்ததால், இடைவெளி வைக்காமலே விமானமும் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. 7. 6. 1973 அன்று கும்பாபிஷேகம் கோலாகலமாக நடந்தேறியது.

கும்பாபிஷேகத்தை அடுத்துவந்த மார்ச் மாதத்தில் ஒருநாள், வழக்கத்துக்கு மாறாக சற்று முன்னதாகவே கர்ப்பக்கிரகத்துக்குள் நுழைந்த குருக்களுக்கு ஆச்சரியம் தாங்கவில்லை. சூரியனின் காலை கிரணங்கள் முருகனின் இடப்பாகத்தில் பட்டு ஜொலித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். மேலும் சில நாட்கள் தொடர்ந்து கவனிக்க, மார்ச் 20 முதல் 24 வரை முருகனது திருவுருவத்தின் மீது முழுவதுமாகக் காலைக் கிரணங்கள் பட்டுக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். அன்றுமுதல் வருடந்தோறும் இந்நாட்களில் சூரிய பூஜை வெகு சிறப்பாக நடக்கிறது. இந்நிகழ்விலும் மகா பெரியவாளின் தீர்க்க தரிசனம் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது என்பதை அறியும்போது ஆனந்தத்துக்கு எல்லையே இல்லை.

மூலவர் கிழக்குத் திசையை நோக்கி இருப்பதால், அத்திசையில் வைக்கப்படும் வாசல் கதவுகளை சிற்பிகள் குறிப்பிட்ட இடத்திலிருந்து மேலும் சில அடிகள் தள்ளி வைக்குமாறு மகா பெரியவா கூறி இருக்கிறார்.அவ்வாறே அமைத்தார்கள்.பெரியவா குறிப்பிட்ட அதே வாசல் வழியாகத்தான் சூரியக்கிரணங்கள் குறிப்பிட்ட நாட்களில் முருகன் மீது படுகின்றன. தமிழகத்தில் காவிரிக்கருகில் குடிகொண்டிருக்கும் சுவாமிநாதன், தில்லியில் தன் மாமன் விளையாடிய யமுனை நதியை நோக்கியவண்ணம் குன்றின் மீது நின்று புரியும் அதிசயத்துக்கு அளவே இல்லை.

தொடர்ந்த வருடங்களில் மீனாக்ஷி, சுந்தரேசர், விநாயகர், நவக்கிரகங்களுக்கும் தனித்தனி சந்நிதிகள் அமைத்ததுடன், சிற்ப கலா மண்டபம், ஆதிசங்கரர் பிரார்த்தனைக் கூடம் போன்ற பலவும் அமைத்தார்கள் குன்றின் மேலுள்ள விஷ்ணு துர்கை சந்நிதியில் செவ்வாய்-வெள்ளி தினங்களில் நடக்கும் ராகு கால பூஜையில், வட இந்தியர்களும் திரளாக வந்து கலந்துகொள்கிறார்கள். அமிர்தசரஸ் போன்ற தொலைதூர நகரங்களிலிருந்து சீக்கியர்களும் வந்து வழிபாடு நடத்திப் பயன்பெறுகிறார்கள்.

2001-ஆம் ஆண்டு முதல், சிறப்பு தினங்களில் சுவாமியை மலை மேல் ஊர்வலமாகத் தூக்கிச் செல்வது முதல் பிரசாத விநியோகம் வரை எல்லாக் காரியங்களிலும் தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொள்பவர் ஒரு சீக்கியர் என்று அறியும்போது வியப்பின் எல்லைக்கே செல்கிறோம்.

மூலவரைத் தரிசிக்க படியேறிச் செல்லும் வழியில் நாகர் சந்நிதி அமைந்துள்ளது.கோயில் கட்டுவதற்கு முன்பாக ஒரு நாள் குன்றின்மேல்தோன்றி பக்தர்கள் காண விளையாடிவிட்டு, குன்றினுள் சென்று மறைந்துவிட்ட நாகத்தின் நினைவாக இந்த நாகராஜா சந்நிதி அமைக்கப்பட்டதாம். குன்று கண்டுபிடிக்கப்பட்ட காலத்தில் சிறியதாக இருந்த அரசமரம், கிளைபரப்பி இன்றளவும் கம்பீரமாக நிற்பதை இடும்பன் சந்நிதிக்கருகில் காணலாம்.

மூலவரின் சாந்நித்யம் கோயிலில் நிறைந்துள்ளது என்பதற்குச் சான்றாக, கோயில் வளாகத்தில் இரு மயில்களும் ஒரு சேவலும் உல்லாசமாக உலவுவதைக் காணலாம். விநாயகர் சந்நிதிக்குப் பின்புறம் ஒன்பதரை அடி உயரத்தில் அமைந்துள்ள மீனாக்ஷி-சுந்தரேசர், வள்ளி-முருகன் ஆகியோரின் திருமணக் கோலங்கள் மிக அழகிய சிற்பங்களாக வடிக்கப்பட்டு பக்தர்களைக் கவர்கிறது.

உத்தர சுவாமிமலையில் நடக்கும் மிகப் பெரிய விழா – கந்த சஷ்டி விழாவாகும். தில்லி வாழ் தமிழர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி நடத்தும் இப்பெரிய விழா தவிர தைப்பூசம், பங்குனி உத்திரம், வைகாசி விசாகம், மகா சிவராத்திரி, நவராத்திரி, திருக்கார்த்திகை போன்ற விழாக்களும் வெகு சிறப்பாக நடக்கின்றன.கார்த்திகை மாதத்தில் நுழைவாயிலில் இருந்து மலை உச்சிவரை ஏற்றப்படும் தீபங்களின் அழகைக் காணும்போது, ‘ நாலாயிரம் கண் படைத்திலனே அந்த நான்முகனே’ என்று நாமும் நிச்சயம் பாடுவோம். திருப்புகழ்ச் சக்கரவர்த்தி குருஜி ஏ.எஸ். ராகவன் அவர்களால் தொடங்கிவைக்கப்பட்ட திருப்புகழ்த் திருப்படித் திருவிழாவும், அருணகிரிநாதர் நினைவு விழாவும் முறையே வருட முதல் ஞாயிறன்றும், அக்டோபர் இரண்டாம் தேதியும் தொடர்ந்து சிறப்பாக நடத்தப்பட்டு வருகிறது.

குன்று கண்டுபிடிக்கப்பட்ட காலந்தொட்டு இன்றுவரை உத்தர சுவாமிநாதனின் சேவையிலேயே காலம் கழித்து வரும் மிக மூத்த அன்பர் எஸ். பட்டாபிராமன் (தொண்ணூறை நெருங்கிவிட்டவர்) அவர்களுடன் பேசும்போது நாமும் அந்தக் காலத்துக்கே சென்றுவிடுகிறோம். கோயில் அமைப்பு, நிர்வாக விஷயங்களுக்காக காஞ்சி பரமாச்சார்யாருடன் பழகிய நாட்களை மிகுந்த நெகிழ்ச்சியுடன் நினைவு கூர்கிறார். ‘பணத்தட்டுப்பாடு ஏற்பட்ட ஒருநேரத்தில் பெரியவாளைத் தஞ்சமடைந்தோம். பணத்துக்கு ஏற்பாடு செய்து கொடுத்துவிட்டு, ‘ஆறு வற்றிக் கிடக்கிறது.விரைவில் ஒரு பிரவாகம் வரப்போகிறது. அப்போது யாராலும் அதைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது.’ என்று ஆசி அருளினார்.

‘மலாய் மந்திர்’
அவரின் அருள்வாக்கு அப்படியே பலித்துவிட்டது. அன்று முதல் இன்று வரை கோயிலில் பணப் பற்றாக்குறை ஒருபோதும் ஏற்பட்டதில்லை என்று கூறி உணர்ச்சிவசப் படுகிறார்.
தில்லி தமிழர்கள் தமிழ்-இந்தி இரு மொழிகளையும் இணைத்து ‘மலை மந்திர்’ என்று கூறுவதைக் கேட்ட தமிழர் அல்லாதவர்கள் இதை ‘மலாய்-மந்திர்’ என்று உச்சரிக்க ஆரம்பித்து, அதுவே நிலைத்துவிட்டது பாலேடு என்பதன் இந்தி வார்த்தைதான் ‘மலாய்’..பாலேடு போன்ற சிறப்பும் சுவையும் மென்மையும் உடையவன்தானே நம் சுவாமிநாதன்! அந்தப் பெயர் அப்படியே இருந்துவிட்டுப் போகட்டுமே!

சித்ரா மூர்த்தி, சென்னை

திரிசக்தி பொங்கல் மலரில் திருமதி சித்ரா மூர்த்தி அவர்கள் எழுதிய ‘தில்லி உத்தர சுவாமிமலை’ என்ற அருமையான கட்டுரையை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.
மாலதி ஜெயராமன்.

இந்தக் கட்டுரையை எழுதிய திருமதி சித்ரா மூர்த்தி சிறந்த எழுத்தாளரோடு சிறந்த சொற்பொழிவாளருமாவார். அவர் பல பத்திரிகைகளில் ஆன்மீகக் கட்டுரைகள் எழுதி வருகிறார்.

நன்றி: திரிசக்தி, பொங்கல் மலர்

source:::: muruganbhakthi.org

natarajan