Attitude

London Railings Made From World War 2 Stretchers….

NatarajanLeave a comment

Many housing estates throughout London are surrounded by black steel and mesh railings with peculiar notches around the edges. Although at first glance they appear to be some quirky architectural design, the notches have a purpose—or rather, had a purpose. These steel railings originally functioned as stretchers used to carry the wounded during the Second World War. The curves or the notches you see were the legs upon which the stretchers were laid on the ground. After the war was over many of these stretchers were repurposed to replace fencing that were lost in the war.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Photo credit: www.stretcherrailings.comIn the months leading up to the war in 1939, the UK government produced more than 600,000 stretchers at plants located in Hertfordshire and the West Midlands. The stretchers had a steel frame supporting a wire mesh; steel was chosen so that the stretchers could be easily cleaned and disinfected from germs, dirt and blood. The two notches on either end of the poles allowed the stretchers to be rested on the ground but still be picked up quickly and easily. Unfortunately, the stretchers were terribly uncomfortable and many volunteers from the Civil Defence Service, who were carried on these stretchers, complained of the hardness and discomfort.

After the war, the UK was left with a huge stockpile of stretchers that needed to be put to use, or recycled. As it happened, many estates in Britain’s cities had lost their perimeter fencing as these were removed and melted down to manufacture ammunition, tanks and other weaponry for the war. Then someone had this bright idea of welding together these stretchers and creating fences out of them.

These so-called “stretcher fences” can be found at many localities around London such as Peckham, Brixton, Deptford, Oval and East London. The metal structures were also used in other cities such as Leeds and also in Scotland, but they are most prominent in south and east London.

Many of the surviving railings today are in poor condition. Others were removed by local authorities due to increasing degradation. The newly formed Stretcher Railing Society believes that these railings are an important part of Britain’s heritage and needs to be preserved. As starters, they have began cataloguing the locations of these railings. You can check them out on their website.

Source…..http://www.amusingplanet.com

Natarajan

 

How the Maharajah Got Its Wings: The Story of Air India’s Iconic Mascot…

Natarajan1 Comment

One of India’s most recognisable and loved mascots, Air India’s portly Maharajah with folded hands has held a special place in the hearts of its citizens for years.

“We can call him the Maharajah for want of a better description. But his blood isn’t blue. He may look like royalty, but he isn’t royal. He is capable of entertaining the Queen of England and splitting a beer with her butler. He is a man of many parts: lover boy, sumo wrestler, pavement artist, vendor of naughty post cards, Capuchin monk, Arab merchant…”

These are the words of Bobby Kooka, the man who conceived Air India’s Maharajah nearly 72 years ago. One of India’s most recognisable and loved mascots, this portly figure in regal garb has held a special place in the hearts of its citizens for years.

Here’s the fascinating story of Air India’s iconic Maharajah.

A part of Air India’s campaign to distinguish itself from its peers, the jovial and rotund Maharajah first made his appearance on an in-flight memo pad in the mid-1940s. He was conceived by SK (Bobby) Kooka, who was then a Commercial Director with Air India and sketched by Umesh Rao, an artist at J Walter Thompson in Bombay.

Back then, India was known as the “Land of the Maharajas” and Air India was its only international carrier, flying to destinations such as Cairo, Prague, Damascus, Zurich and Istanbul. So Kooka wanted to create an illustration for Air India’s letterhead that would symbolise graciousness and elegant living.

 

 

 

 

 

 

SK Kooka with Captain V Vishwanath in May 1948 
It was somewhat along these lines that his creators, Kooka and Rao, gave him a distinctive personality, luxuriant moustache, aquiline nose and the quintessentially Indian turban. Eventually, the regal figure became Air-India’s mascot for its advertising and sales promotion activities.

For the next few years, the Maharajah was ingeniously used by India’s national airline to introduce new flight routes. His funny antics and quirky puns also allowed Air India to promote its services with subtle humour and unmatched panache.

For instance, one of the posters from Air India’s “retro collection” shows the Maharajah as a Russian Kalinka dancer to advertise its flight to Moscow. Another one shows him on a speedboat surfing in Australia with the boat replaced by two mermaids. Yet another one shows him being carried as a prey, hands and feet tied, by two lions in the jungles of Nairobi.

Here are some iconic posters that show the Maharajah in his quirky avatars, looking quite at home in famous locations around the world.

              Photo Source: Air India on Imgur.

   As such, the Maharajah came dressed in various garbs, but his trademark twirly moustache and his roly-poly stature remained — until 2017 when he lost of a bit of his flab and traded his traditional attire for blue jeans, trainers and a low-slung satchel to align himself with the modern times.

Unsurprisingly, the Maharajah has won numerous national and international awards for Air India for originality in advertising and publicity.

Interestingly, at one point in time, the mascot’s regal connotations triggered a controversy with politicians expressing doubts about using such a symbol to represent a nation with socialist aspirations. As a result, Air India did away with the Maharajah in 1989. But there was such a hue and cry from various quarters that the popular mascot had to be brought back.

In fact, during these years, Maharajah stickers and dolls were common in most middle-class Indian homes, even those where air travel was considered a luxury!

 

                                                                       So like all great men, the Maharajah has had his critics. But the millions of travellers who love him far outnumber them. For many of them, the inimitable mascot is a real person, almost like a friend who reaches out with warmth and hospitality, even to the farthest corners of the world.

As Rahul Da Cunha, the ad man behind the equally iconic Amul India campaign, once said,

“The Amul girl and the Air India Maharaja are the most brilliant characters ever created. The Maharaja encapsulates everything Air India should be: Indian luxury, hospitality, services and above all, royalty. It is royalty combined with humility. What can be a more iconic symbol for an Indian carrier?”

Source….SanchariPal

http://www.the better india.com

Natarajan

 

 

 

The village that gave India its new ISRO chief…..DR.Sivan

Natarajan1 Comment

A humble son of a farmer who studied in local government run schools, in Tamil medium, is the new head of India’s premier space agency.

Dr K Sivan was born in Sarakkalvilai in Kanyakumari district in 1957. His father was a farmer, and Dr Sivan is the first graduate in the family.

By all accounts, his is an unusual story.

A young Sivan studied in government schools in his native village till the 5th standard, and completed his schooling in neighbouring Valankumaravilai, all in Tamil medium. Later, he graduated from the S T Hindu College in Nagercoil.

He then graduated from the Madras Institute of Technology in aeronautical engineering in 1980 and completed his master’s in aerospace engineering from the Indian Institute of Science, Bangalore, in 1982.

That year he joined ISRO on its Polar Satellite Launch Vehicle project, towards which he contributed in mission planning, design, integration and analysis. He has held various responsibilities during his stint in ISRO, finally going on to head India’s space agency.

At ISRO, he completed his PhD in aerospace engineering from IIT-Bombay, in 2006.

Dr Sivan, who takes over from Dr A S Kiran Kumar on Monday, January 15, for a three-year term, is only the second rocket scientist after G Madhavan Nair to head ISRO.

MAGE: Dr Sivan’s family home in Sarakkalvilai village. He comes here regularly to attend family functions and for the Bhadrakali Amman puja. Photograph: A Ganesh Nadar/Rediff.com

Sarakkalvilai falls on the outskirts of Nagercoil, which is the headquarters of Kanyakumari district, Tamil Nadu. All of a sudden this small village has become the centre of attraction for people near and far, thanks to its famous son.

“Take the next right and it is at the end of the road,” says a villager, and as you reach the house you realise it is as unpretentious as the man who grew up there.

Dr Sivan’s sister-in-law Saraswathi lives in the family house with her daughter. “My eldest daughter got married five months ago and Sivan had come for the function,” she says, her eyes glowing with happiness.

Since the announcement about his appointment, people have been coming in droves to congratulate her, and her face beams with pride.

“I was married 30 years ago into this family and at that time he was already working for ISRO in Thiruvananthapuram. He used to live in a lodge then. He comes home for festivals and family functions,” says Saraswathi.

The conversation is interrupted when former Tamil Nadu Congress president Kumari Ananthan lands up with a dozen supporters to congratulate her.

One of the men who comes along with Ananthan hands her a book with the message, “Please give it to him when he comes next.” Another hands her a monthly magazine.

“He comes here every year for the Badrakali Amman puja which takes place in April-May,” adds his sister-in-law.

“He comes with his family, offers prayers and leaves the same day. He always comes for all family functions. When he is with the family he is always smiling and joking. He never calls, but his wife calls regularly and keeps in touch with us,” Sarawathi says.

“He was a class topper from school to college,” says Dr Sivan’s uncle who lives in the house opposite.

“He was a brilliant student and never went for tuitions or private classes. His father used to pluck mangoes and young Sivan used to go to the market to sell it. He was a helpful child,” the uncle adds.

The school Dr Sivan studied at is also opposite the family house. The retired PT master there recalls him clearly. “He was five years my junior in school, I remember him as a very quiet boy.”

“I too was five years his junior,” another villager pipes in. “You know the final exams used to come during harvest time. His father used to be in the field while Sivan sat on the lower branch of a tree with his books, studying, keeping one eye on the harvest, and run if his father called. He was always studying.”

“When Sivan and I were in school we had a very good headmaster,” the villager adds. “That headmaster planted many trees in the school compound and made every class in charge of a few trees. In the morning, when we came to school, the first thing we did was to water the trees and only after that did we attend school.”

“Kanyakumari is basically an agricultural district,” an elderly villager points out. “Apart from coir, there was no industry here. We all survived on farming. It’s rich fertile soil and there is plenty of water. Paddy, bananas, coconuts, mangoes, rubber is grown here.”

“Sivan was exceptional,” the elderly gent adds, “while he helped his father in the field he continued studying every free moment.”

“As there was only a primary school here we went to nearby Valankumaravilai for our SSC (Class 10). Those days there was no 12th standard. As there was no bus facility we walked.”

A colleague from ISRO, who retired a decade ago and did not want to be named for this feature, recalls, “He (Sivan) would go home only to sleep. He is extremely hard-working and totally focused on his work. He was not only the first graduate from his family, he was also the first graduate from his village.”

FILE PHOTO::: New Delhi: Renowned scientist K. Sivan has been appointed as the new Chairman of ISRO, by the Appointments Committee of the Cabinet on Wednesday, January 10, 2017. PTI Photo **                                                

“He is a disciplined taskmaster,” says D Karthikesan, former director of the ISRO Propulsion Complex in Mahindragiri, Tamil Nadu.

“He likes to keep everything on schedule and works with a deadline,” adds Karthikesan. “If he thinks there is a problem somewhere he will go and talk to the people actually working on the project, and never limit himself to seniors in the organisation.”

“Though he is a hard taskmaster,” the former ISRO scientist points out, “he is also extremely generous and always looks after the welfare of the people working under him. So people work hard for him.”

“He is a bold decision-maker,” says Karthikesan. “Where others may hesitate wondering if it would work or not, he will say it will work and will do it.”

“Though he followed the schedule strictly,” adds Karthikesan, “he also made sure that all parameters are met at every stage. Whether it is quality or safety, he made sure every parameter was up to the mark before proceeding, and yet kept a tight schedule.”

Dr Sivan has two sons. The elder one has finished his BTech, the younger son is in college.

The school Dr Sivan studied in was built over 60 years ago. “We need to pull it down and build another,” says a villager. A government-run school, the land was given free by Dr Sivan’s uncle.

The village still does not have a bus service, a fact the villagers highlighted to Kumari Ananthan, the Congress politician. Nor does it have a middle, high or higher secondary school.

K Sivan’s ascent bears an uncanny resemblance to another ISRO scientist who was born in a fishing village in Ramanathapuram, also in Tamil Nadu.

That scientist, of course, went on to become the most beloved President this Republic has had.

Source….A.Ganesh Nadar in http://www.rediff.com

Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை ….” யுத்தம் செய்யும் கண்கள் “

NatarajanLeave a comment

 

யுத்தம்  செய்யும்  கண்கள்
—————————
அகத்தின் அழகை முகத்தில் வெளிச்சம்
போட்டுக் காட்ட  கூர் விழிகள் நடத்தும்
யுத்தம் ஒரு மௌன யுத்தம் !
வாய் பொய் சொன்னாலும் கண்
சொல்லாது   பொய் ! கண்கள் பேசி
உண்மை தெரியும்  யுத்தம் ஒரு
தர்ம யுத்தம் !
கருவிழி அடையாளம் தனி மனிதன்
ஆதாரம் …நித்தம் நித்தம் முளைக்கும்
பித்தர் சிலரின்  தகாத செயலை இனம்
கண்டு அதை களை எடுக்க  கண்கள்
செய்வது அறிவியல் யுத்தம் !
தான் குடியிருக்கும் உடல் மறைந்தாலும்
தான் அழியாமல்   தன் விழி வழியே
இன்னொரு உயிர் இந்த பூவுலகைப்
பார்க்க தன்னையே தானமாகக் கொடுக்கும்
கண் தானம் கண்கள் செய்யும் ஒரு
அதிசய யுத்தம் !
Natarajan
in http://www.dinamani.com  dated 13th Jan 2018

Which is the ‘Best Police Station’ in India? This Coimbatore Station Bagged the Award!

NatarajanLeave a comment

The New Year brings with it new beginnings and felicitations of various kinds – best movies of the year gone by, television series, best designers etc.

Now here is an award with a difference – Tamil Nadu’s RS Puram police station, in Coimbatore city, won the award for the ‘Best Police Station’ in the country in the category of SMART Police Stations, an initiative by the Ministry of Home Affairs.

SMART Police (S-Sensitive and Strict; M-Modern with mobility; A- Alert and Accountable; R- Reliable and Responsive; T- Trained and Techno-savvy) was a concept that was introduced by Prime Minister Modi at the 49th annual conference Directors General/Inspectors General held in Guwahati in November 2014.

Station House Officer T Jothi, Inspector (law and order), received the award from Union Home Minister Rajnath Singh at the All India Conference of Director Generals/Inspector Generals of Police held at BSF Academy Tekanpur in Madhya Pradesh.

The Union Home Minister, Shri Rajnath Singh presenting the medals and trophies after inaugurating the three-day All-India Conference of Director Generals / Inspector Generals of Police, 2017, at the BSF Academy, in Tekanpur near Gwalior, Madhya Pradesh on January 06, 2018.
The Minister of State for Home Affairs, Shri Hansraj Gangaram Ahir, the National Security Advisor, Shri Ajit Doval the Union Home Secretary, Shri Rajiv Gauba and other Senior Officers are also seen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

This is yet another feather in the station’s cap, the RS Puram station has an exclusive room for visitors, a waiting hall, investigation room, a receptionist cabin, treated drinking water and a ramp for the disabled. The all-woman police (east) has set up a crèche for the kids accompanying petitioners.

Station House Officer Jothi attributed the station winning the award to the teamwork of Tamil Nadu police. “No single person was responsible for the award. It is a team from the top to the constable level,” he said. “The station has been chosen as the best in the nation based on 80 parameters including basic amenities, crime detection, property recovery, cleanliness and citizen-friendly,” he said, as per a report in DNA.

The Hindu reported, following instructions from the State police headquarters, the Coimbatore City Police sent a file containing the initiatives it had taken in the past for effective and friendly policing. Based on the proposal a Home Ministry team visited the city and interacted with people who fell under the police jurisdiction limits.

Some of the parameters considered for the assessment include the rate of crime detection, execution of warrants, recovery of properties, enforcement of local laws and special acts, preventive arrests and detention under Goondas Act.

Here are the other stations that made it to the top 10 list released by the Ministry:

1. R.S.Puram PS, Coimbatore
2. Panjagutta, Hyderabad
3. Gudamba, Lucknow
4. Dhupguri, Jalpaiguri
5. K4 PS, Anna Nagar, Chennai
6. Banbhoolpara, Nainital
7. Ghiror, Mainpuri
8. Rishikesh, Dehradun
9. Valapattanam, Kannur
10. Kirti Nagar, Delhi

Source….Vidya Raja in  http://www.thebetterindia.com

Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை ….”வீணையின் நாதம் “… கவிதை 2

NatarajanLeave a comment
வீணையின் நாதம்
——————
வீணையின்  நாதத்தில் கீதமும் இருக்கும்
வேதமும் ஒலிக்கும்
பேதமும் பார்க்காதே  வீணை தன்னை
இசைப்பவர் யார் என்று ?
இசை ரசிக்கும் ரசிகருக்கும் எம்மதமும்
சம்மதமே..இசை ஒன்றே அவர் பேசும்
மொழி …உண்ணும் உணவு !
இசைவிழா நேரம் இனிய ராகத்தில்
இணையும் மனசு சட்டென்று மாறி
ஒருவர் மீது ஒருவர் வசை மாரி
பொழிவது ஏன் ?
நாதத்தின் ராகம் மட்டும் என்ன என்று
அலசிய அதே ரசிகர்  கூட்டம் ஒரே இரவில் நீ என்ன
இனம் நான் என்ன இனம் என்று
அபஸ்வர ராகம் பாடத் துடிப்பது ஏன் ?
வீணை வடிக்குது கண்ணீர் இன்று
தன் நாதமும் கீதமும் வீணாய் போனதே என்று !
Natarajan in
http://www.dinamani.com dated 7th Jan 2018

வாரம் ஒரு கவிதை ….” வீணையின் நாதம் “

NatarajanLeave a comment

 

When Donald Trump demanded a role in Home Alone 2 in exchange of a shoot in his hotel !!!!!!

NatarajanLeave a comment

In an interview, Matt Damon mentioned how President Trump would only let the crew of the film on his properties if they wrote him a part in it. That’s how he featured in Home

Alone 2: Lost in New York. Donald Trump and Macauley Culkin in a scene from Home Alone 2: Lost in New York.

Back in 1992, Donald Trump played a six-second cameo role in the adventure/comedy movie Home Alone 2: Lost in New York. And now, Hollywood actor Matt Damon has spilled the truth behind the “apparent” cameo appearance.

Damon revealed the deal that Trump made to the filmmakers in exchange for the use of his Manhattan hotel for the shoot.

In an interview with The Hollywood Reporter, the 46-year-actor told that President Trump will only let the crew of the film on his properties if they write him a part in the movie.

He said, “The deal was that if you wanted to shoot in one of his buildings, you had to write him in a part.”

Adding, “[Director] Martin Brest had to write something in Scent of a Woman, and the whole crew was in on it.”

“You have to waste an hour of your day with a bullshit shot: Donald Trump walks in and Al Pacino’s like, ‘Hello, Mr. Trump!’ You had to call him by name and then he exits,” noted Damon.

“You waste a little time so that you can get the permit, and then you can cut the scene out. But I guess in Home Alone 2 they left it in,” he explained.

The Downsizing star also revealed that he has never met Trump in person and he clearly isn’t a fan of him.

Damon is currently promoting his new movie Suburbicon at the Venice Film Festival alongside Hollywood actors George Clooney and Julianne Moore.

Source…www.hindustantimes.com

Natarajan

 

 

பிறருக்கு உதவுதல் என்பது குணமல்ல… வரம்! – நெகிழ்ச்சிக் கதை #FeelGoodStory…

NatarajanLeave a comment

`நம்மைச் சுற்றியிருப்பவர்களுக்கும், உதவி தேவைப்படுபவர்களுக்கும் உதவவேண்டிய பொறுப்பு நமக்கு இருக்கிறது’ என்று சொல்லியிருக்கிறார் அமெரிக்க நடிகை வர்ஜினியா வில்லியம்ஸ். பிறருக்காக இரக்கப்படும் சுபாவம், மற்றவர்களுக்கு உதவும் மனப்பான்மை மனிதர்களுக்கு அமைவது மாபெரும் வரம். பிறரின் கனவுகளை அடைய நாம் உதவினால், நம் இலக்கை நாம் எளிதாக அடைந்துவிட முடியும் என்பது இயற்கை விதி. ஏதோ ஒரு வழியில் அதற்கான உதவி நமக்குக் கிடைத்தே தீரும். நம்மால் பிறருக்கு புது வாழ்க்கை அமையலாம், செல்வம் சேரலாம், தைரியம் தரலாம், புது நம்பிக்கையளிக்கலாம். இவையெல்லாம் இரக்கத்தின் மூலமாகத்தான் சாத்தியமாகும். பிரதிபலன் எதிர்பாராமல் உதவி செய்வது சிலரின் குணமாகவேகூட இருக்கும் அப்படிப்பட்ட, வணக்கத்துக்குரிய மனிதர்கள் நம்மைச்சுற்றி இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதரை அடையாளம் காட்டும் கதை இது.

அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரம். அது ஒரு மருத்துவமனையின் பிரத்யேக வார்டு. உள்ளே இருந்த படுக்கையில் முதியவர் ஒருவர் படுத்திருந்தார். அவருக்கு வந்திருந்தது உயிரைக் கொல்லும் ஒருவகை புற்றுநோய். இன்னும் ஓரிரு நாள்கள்கூட அவர் தாங்க மாட்டார் என்று மருத்துவர்களே பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். அன்று மாலை நேரத்தில், அந்த முதியவரின் வார்டுக்கு, அவரை கவனித்துக்கொள்ளும் நர்ஸ் வந்தார்.

“சார்… உங்களைப் பார்க்க உங்க மகன் வந்திருக்கார்.’’

கிழவர் கண்ணைத் திறந்து பார்த்தார். வலி நிவாரணி மாத்திரைகள், மயக்க மருந்துகள் அதிக அளவில் அவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருந்ததால், கண்களையே மெதுவாகத்தான் அவரால் திறக்க முடிந்தது. நீர்த் திரையிட்ட கண்களால், எதிரே மங்கலாக நர்ஸுக்கு அருகே ஓர் உருவம் இருந்ததைப் பார்த்தார். அவருக்கு எதிரே 20 வயதுக்குள் இருக்கும் ஓர் இளைஞன் நின்றுகொண்டிருந்தான். சீருடை அணிந்திருந்தான். அவன் அணிந்திருந்த சீருடை `யூத் மரைன்’ (Youth Marine) என்கிற, அமெரிக்க அரசு நடத்தும் இளைஞர்களுக்கான ஒரு திட்டத்துக்கானது. படுக்கையில் இருந்த முதியவர், நர்ஸிடம் தன் மகன் `யூத் மரைன்’ புரோக்ராமில் இருக்கிறான் என்று சொல்லியிருந்தார். அதனால்தான், நர்ஸ் அவனைச் சரியாகக் கண்டுபிடித்து அவர் முன்னே நிறுத்தியிருந்தாள்.

இளைஞன் படுக்கைக்கு அருகே போய் நின்றான். அவர், தன் கைகளால் அவன் கைகளைப் பிடிக்கத் துழாவினார். அதைப் பார்த்ததும் இளைஞன் தன் கையை அவர் கைக்கு அருகே நீட்டினான். நடுங்கும் தன் கரங்களால் முதியவர் பாசத்தோடும் வாஞ்சையோடும் அவன் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டார். பிறகு கண்களை மூடிக்கொண்டாள். நர்ஸ், ஒரு நாற்காலியைக் கொண்டுவந்து, முதியவரின் படுக்கைக்கு அருகே போட்டாள். இளைஞன் நாற்காலியில் உட்கார்ந்துகொண்டான். அன்று இரவு முழுக்க அவர், அவனுடையக் கைகளைப் பிடித்தபடியே இருந்தார்.

அவ்வப்போது அந்த நர்ஸ், அவர் உடல்நிலை எப்படியிருக்கிறது என்று பார்ப்பதற்காக உள்ளே வருவார். இளைஞன், முதியவரின் கைகளைப் பற்றியபடி இருப்பான். ஒருமுறை பொறுக்க முடியாமல் நர்ஸ் சொன்னார்… “தம்பி… நீங்க வேணும்னா கொஞ்ச நேரம் வெளியே போய் ரெஸ்ட் எடுங்களேன். எவ்வளவு நேரம்தான் இப்படியே உட்கார்ந்திருப்பீங்க?’’

“வேண்டாம். பரவாயில்லை’’ என்று சொல்லிவிட்டான் அந்த இளைஞன். நர்ஸின் வற்புறுத்தலால் ஒரே ஒரு கப் காபி மட்டும் கேட்டு வாங்கிப் பருகினான். அடுத்த நாள் அதிகாலையில் நர்ஸ் வந்தபோது அந்த இளைஞன் சில நல்ல வார்த்தைகளை, முதியவரின் காதில் சொல்வதைக் கண்டாள். ஆனாலும் அவர் கண் திறக்கவில்லை. அவர் கைகள் மட்டும், இளைஞனின் கையை இறுகப் பற்றியிருந்தது.

விடிந்தது. கிழவர் இறந்துபோயிருந்தார். இளைஞன், அவருடைய தளர்ந்த கையைத் தன் கையிலிருந்து வெகு ஜாக்கிரதையாக விடுவித்து, மெள்ள படுக்கையில் வைத்தான். வெளியே வந்தான். நர்ஸிடம் விஷயத்தைச் சொன்னான்.

“ரொம்ப சாரி தம்பி… உங்க அப்பாவின் மரணத்துக்கு என் ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள்…’’ என்றார் அந்த நர்ஸ்.

“நீங்க தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்டீங்க. அவர் என் அப்பா இல்லை. இதுக்கு முன்னாடி நான் அவரைப் பார்த்ததுகூட இல்லை.’’

“அவர் உங்க அப்பா இல்லைன்னா, நான் அவர்கிட்ட உங்களைக் கூட்டிட்டு வந்தப்போவே சொல்லியிருக்கலாமே… ஏன் சொல்லலை?’’

“நீங்க அவர்கிட்ட என்னைக் கொண்டு வந்து நிறுத்தினப்பவே தப்பா என்னைக் கூட்டிட்டு வந்துட்டீங்கனு தெரிஞ்சுடுச்சு. நீங்க ரொம்ப அவசரத்துல இருந்தீங்க. அதோட அந்தப் பெரியவரைப் பார்த்ததும், அவர் தன் மகனுக்காக ஏங்குறார்ங்கிறதும், அவன் இப்போ இல்லைன்னும் புரிஞ்சுது. அதோட அவர் என் கையைப் பிடிச்சதும், அவரால நான்தான் அவரோட மகனா, இல்லையான்னு சொல்ல முடியாத அளவுக்கு நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கார்னு புரிஞ்சுது. அவரோட அந்தக் கடைசி நிமிஷத்துல அவருக்கு எந்த அளவுக்கு அவரோட மகனின் அருகாமை தேவைப்படுதுனு புரிஞ்சுது. அதான் அப்படியே உட்கார்ந்துட்டேன்.’’

நர்ஸ் பதில் பேச முடியாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அந்த இளைஞன் மெள்ள நடந்து வெளியே போனான்.

Source….Balu Satya in https://www.vikatan.com/

Natarajan

 

வாரம் ஒரு கவிதை ….” நினைவு பெட்டகம் 2017 “

NatarajanLeave a comment

 

நினைவு பெட்டகம் 2017
————————-
ஆண்டின் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு அனுபவமே
கற்கண்டு போல் இனித்த நாளும் உண்டு
கசப்பு மட்டும் காட்டிய நாளும் உண்டு
இனிப்போ  கசப்போ …கட்டாயம் சொல்லும் அது
ஒரு பாடம் …நாளும் ஒரு பாடம் கற்று நானும்
மாற்றிக்கொண்டேன் என்னை எல்லா நாளையும்
இனிய நாளாக ஏற்க !
இந்த ஆண்டு நினைவு பெட்டகமும்  ஒரு பொக்கிஷமே
எனக்கு … இந்த பெட்டகம் திறக்க தனி ஒரு  கடவு சொல்
வேண்டாம்  …திறந்து படிக்க  ஒரு மடிக் கணிணியும்
வேண்டாம் எனக்கு !
கடவுள் கொடுத்த Memory Power ஒன்று மட்டும்
போதும் எனக்கு இந்த பெட்டகம் திறக்க !
வாழ்வின் ஓவ்வொரு நாளும் ஒரு பொக்கிஷமே
இந்த ஆண்டின் பொக்கிஷ நினைவை நான்
அசை போடும் நேரம் புத்தாண்டு விடியலுக்கும்
ஆசையுடன் காத்திருக்கிறேன்  நான் !
இனி வரும் எல்லா நாளும்  இனிய நாளாக அமைய
வேண்டும் … என் பொக்கிஷப் பெட்டகம்
திறந்து பார்க்க வேண்டும் நான் ஒவ்வொரு
ஆண்டும் இன்று போல் …ஒரு கடவு சொல் ,
மடிக் கணிணி துணை இல்லாமல் !
Natarajan
1st Jan 2018