| Sometimes, you’re in a period of your life when everything seems to spin out of control. It seems like you have so much to do, yet so little time to get it done. Maybe you’re juggling between work and family priorities. Maybe you’re also supporting someone in need, or trying to cope with the bills, or the relationships in your life. At the same time, you might be trying to find time to keep your living space as organized as possible. The worst thing about this is having no clue where to start from.
If you can really relate to this, trust me – you’re not alone. The stress brought by life itself can sometimes make you want to escape from it all. But in reality, there’s absolutely no need to escape. You are right where you have to be, and all you need is a little order in your life to make you feel more organized and in control. We reckon you should start by doing these 5 little things, every day:
|
Interesting read
” ‘பீட்டா’ தோழர்களுக்கு ஓர் உள்ளூர்க்காரன் எழுதும் லெட்டர்!”
ஜல்லிக்கட்டு | கோப்புப் படம்: ஜி.மூர்த்தி
அன்புள்ள ‘பீட்டா’ தோழர்களுக்கு…
விலங்குகள் மீது நீங்கள் அன்பு செலுத்துவதாலேயே உங்கள் மீது எனக்கு அன்பு பெருக்கெடுக்கிறது. ஜல்லிக்கட்டு விளையாட்டு, ஜல்லிக்கட்டு காளைகள் வளர்ப்பு முதலான வேர்களின் ஆழம் அறியாது, போட்டி நடைபெறும் அந்த ஒற்றை தினத்தில் சில கணிப்புகளையொட்டி நீங்கள் எடுத்துவரும் முன்னெடுப்புகள் ஒருபுறம் இருக்கட்டும். உங்களிடன் எனக்குப் பகிர்வதற்கு சில சொந்த அனுபவங்கள் உள்ளன.
எனக்கும், நான் பிறந்த ஊருக்கும், வளர்ந்த ஊருக்கும் இப்போது வாழும் ஊருக்கும் ஜல்லிக்கட்டுக்கும் எந்தவிதமான தொடர்பும் கிடையாது.
பொங்கல் பண்டிகையில் 20-25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சென்னம்பட்டியில் எருதாட்டம் என்ற பெயரில் வீதிகளில் கோமாளி ஒருவர் ஓட அவர் பின்னே சீற்றத்தோடு ஓடும் காளைகளை மிரட்சியோடு பார்த்ததுதான் என் ‘ஜல்லிக்கட்டு’ அல்லது ‘எருதாட்ட’ அனுபவம்
காலம் காலமாய் வளர்த்த காளைகளும், எருதுகளும் கிட்டத்தட்ட எங்கள் பகுதிகளில் அற்றுப்போன நிலையில், பாலுக்காக கலப்பின மாடுகள் பெருமளவில் நிரப்பப்பட்ட நிலையில், அறிவியல் வளர்ந்த(!) நிலையில், உலகமே உள்ளங்கைக்குள் அடங்கிவிட்ட நிலையில்…. ”போயும்.. போயும் மாட்டை விரட்டிவிட்டு அதன் மேல் கும்பலாகப் பாய்ந்து, சில நொடிகள் பிடித்து விட்டதை வீரம் என நினைத்துக்கொள்ளும்” ஜல்லிக்கட்டு தேவைதானா எனும் பெயரளவிலான அறிவார்ந்த(!) கேள்வி எனக்கும் இல்லாமல் இல்லை.
எனக்கு உண்மையில் ஜல்லிக்கட்டின் வரலாறு மற்றும் புவியியல், விலங்கு நேயர்களின் காருண்யம் குறித்தெல்லாம் பெரிய அறிவு கிடையாது.
எருமைகளின் இயல்பும், மாடுகளின் இயல்பும் பல்லாண்டுகளாக அவைகளை வளர்த்து, தீனி போட்டு, காலை நேரக் குளிரில் சாணி அள்ளி, தவிடு புண்ணாக்கு தாழிகளில் போட்டு, அவ்வப்போது பருத்திக்கொட்டை ஆட்டி ஊற்றி என பக்குவம் செய்ததோடு, அவைகளுக்கு அண்ணாங்கால் போட்டு காடு மேடுகளில் பல வருடங்கள் மேய்த்த அனுபவம் உண்டு.
பொதுவாக அவை யாவும் விலங்குகள் என்ற முறையில் மட்டும் அன்பும் அக்கறையும் செலுத்தப்பட்டதில்லை. விவசாயிகளின் குடும்பத்தில் அவையும் ஒரு அங்கம், அந்த வீட்டில் அது ஓர் உறவு. அவற்றின் பெயர்கள்கூட ஜிம்மி, பப்லு, பிங்கி, ஷங்கி என்றெல்லாம் இருக்காது. காளை (அ) மாடுகளுக்கு சின்னவன், பெரியவன், கருவாயன், வெள்ளையன், செவள என்றோ எருமைகளுக்கு கோணக்காலி, வெள்ளச்சி, பெரிய கெடா, வவுரி, சப்பக்காலி, காட்டேரி என்றோ அதனதன் இயல்புகளுக்கேற்ப, அவர்கள் புழங்கும் மொழியில் உரிமையாக, கிண்டலாகப் பெயர் சூட்டப்பட்டிருக்கும்.
ஒரு கட்டத்தில் காலம் காலமாக நாங்கள் வளர்த்த நாட்டு மாடுகள் எப்படியோ குறைந்துபோய், உயரம் குறைந்த, சற்று நீளமான, வயிறு தொங்கலான சிந்து மாடுகள் என்றொரு வகை கட்டுத்தரைகளில் வந்து இறக்குமதியாகின. நாட்டு மாடுகள் முக்கி முக்கி மூன்று படி கறந்த இடத்தில் இவை எட்டுப் படி என தாராளம் காட்டின. ஆனால் நாட்டு மாட்டுப் பாலின் ருசிக்கு பக்கத்தில்கூட சிந்து மாட்டுப் பாலின் ருசி வரவில்லை. ”பாலு என்ன பாலு, நம்ப மாடு (நாட்டு மாடு) போடற சாணி வாசத்துக்கு பக்கத்துல நிக்க முடியுமா அந்த மாடு எருவற சாணி” என்பார் எங்கள் கிராமத்தில் ஒருவர்.
ஆனாலும் கூட… ஃபேஸ்புக்கில் ஆங்க்ரிபேடு விளையாடத் தெரியாத, பாஃர்ம் வில்லாவில் விவசாயம் செய்யத் தெரியாத, உலகில் எந்த நல்ல மாற்றங்கள் நடந்தாலும் அது எவ்விதமும் தங்களை எட்டாதது குறித்து அலுப்பில்லாமல் வாழும் ஒரு கூட்டம் இருக்கின்றது. அவர்கள் இன்றும் தங்களிடம் இருக்கும் கொஞ்சம் நிலத்தை உழுவதற்காகவோ, என்னதான் ட்ராக்டரில் உழுதாலும் குட்டக் கலப்பையோ, கொத்துக் கலப்பையோ போட்டு மண்ணைக் கிளர்ந்து ஒரு உழவு ஓட்டிடனும் என கூப்பிடுவார்கள் என்ற நம்பிக்கையில் காளைகளை / எருதுகளை கொஞ்சம் நம்பிக்கையோடு வளர்த்து வருபவர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.
இதோ ஈரோடு நகரத்துக்குள் குட்டியானை எனச் சொல்லப்படும டாடா ஏஸ் வண்டிகள் வந்து குவிந்த பின்னும் கூட, இன்னும் ஜவுளிக் கடைப் பகுதிகளில் ஒற்றை மாடு பூட்டிய வண்டிகள் ஓரளவு இருக்கத்தான் செய்கின்றன.
அவசர வாழ்க்கையில் விரைகின்றவர்களுக்கு, சாலைகளில், வீதிகளில் ஆடி அசைந்து போகும் மாட்டு வண்டிகள் எரிச்சலை உண்டாக்கத்தான் செய்கின்றன. சில நேரங்களில் அவ்வண்டிகளால் போக்குவரத்து நெரிசல்கூட ஏற்படுகிறது. சாலைகளில் சாணம் போட்டுவிடுகின்றன. ”இன்னும் ஏன் தான் இவுங்க முன்னேறாம இருக்காங்களோ!? அதான் சின்னச் சின்னதா வண்டி வந்திருக்கே… வாங்கி ஓட்ட வேண்டியதுதானே… இவங்களால ட்ராபிக் ஆவுது… பெரிய இடைஞ்சலா இருக்கு” என நாட்டை எடுத்து நிமிர்த்தி வைக்க ஓடுபவர்களுக்கு ”அந்த வண்டிகள் ஒருபோதும் பெட்ரோல் பங்குகளில் வந்து டீசல் பிடிக்க நிற்பதில்லை என்பதும், டெல்லி போல ஒற்றை, இரட்டை இலக்க வாகன இயக்கப் பரிசோதனைக்குள் ஆட்பட்டு மாசுக் கட்டுப்பாட்டுக்கு முடங்க வேண்டிய அவசியமில்லை” என்பது தெரியுமா எனத் தெரியவில்லை.
ஆகவே இனியும் உழவுக்கும், பாரம் இழுக்கவும் எருதுகளே வந்துவிடும் என்றெல்லாம் சொல்ல முடியுமா எனத் தெரியவில்லை. ஆனால், எல்லாம் சுழற்சியில்தான் வருகின்றன.
ஒரு காலகட்டத்தில் காட்டில் கடலை விதைத்து, அறுவடை செய்து, உரித்து, மாடு பூட்டப்பட்ட செக்கில் கொடுத்து ஆட்டி எடுத்த கடலை எண்ணெய் தான் பயன்படுத்திக்கொண்டிருந்தோம். யாரோ எவ்விதமோ கடலை எண்ணெய் கொழுப்பு நிறைந்தது எனக் கிளப்பி விட்டார்கள். பனை எண்ணெய், சூரியகாந்தி எண்ணெய், தவிட்டு எண்ணெய் என ஏதேதோ எண்ணெய்கள் பயன்பாட்டுக்கு வந்தன. அவைகளின் வாயிலாக அவை சார்ந்த நிறுவனங்கள் கொழுத்தன. அதையனைத்தையும் தாண்டி மீண்டும் கடலை எண்ணெய்தான் வேண்டும், அதுவும் மரச்செக்கில் ஆட்டிய கடலை எண்ணெய்தான் வேண்டும், விலை கூடுதலாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை எனக் கேட்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். இதேதான் நாட்டுக்கோழி முட்டைகளிலிருந்து பண்ணைக்கோழிக்கு மாறிவிட்டு மீண்டும் எவ்வளவு காசு ஆனாலும் நாட்டுக்கோழி முட்டை கிடைக்குமா என்பதும். இதுபோல் ஒவ்வொன்றிலும்.
சரி இந்த சுழற்சிகளுக்கும் ஜல்லிக்கட்டுக்கும் என்ன தொடர்பு என நினைக்கலாம். காலம்காலமாக மாடு கன்று ஈன்றால், அது பெண் கன்றாக இருந்தால் மகிழ்ச்சியாக வைத்துக்கொள்வார்கள். ஆண் கன்றாக இருந்தால் சிலர் காளையாக பின் காயடித்து எருதாக மாற்றி, பயன்படுத்த வைத்துக்கொள்வார்கள். இல்லாவிடில் காளைக்கன்றை விற்றுவிடுவார்கள். அப்படியாக தப்பிப்பிழைத்த காளைதான் அந்தப் பகுதியில் இருக்கும் அனைத்து பசுமாடுகளுடனும் இணை சேர்ந்து பிள்ளை வரம் கொடுக்கும். அந்தக் காளையின் பயன்பாடு பசுக்களோடு இணை சேர்வது அல்லது எருதாக உழவுக்கும், வண்டிகளிலும் பயன்படுவது.
அப்படியாக வளர்க்கப்பட்ட காளைகளைத்தான் தெற்கத்திச் சீமைகளில் விளையாட்டில் பயன்படுத்தி வந்திருக்கலாம் அல்லது வருகின்றனர். உண்மையில் பசுக்களுக்கு இணை சேர்க்காமலே செயற்கைக் கருவூட்டல் மூலம் 150 ரூபாய்க்கு ஊசி போட்டு வேறொரு இனத்தை விதைத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அதன் பரம்பரையைக் குழப்பி இப்போது என்ன வகை மாடு வளர்த்துகிறோம் என்றே தெரியாமல் வளர்த்துகிறோம். உழவுக்கும், வண்டி இழுப்பதற்கும் காளைகளைப் பயன்படுத்தாத இச்சூழலில், பாரம்பரிய இன மாடுகளை அழித்துவிடாமல் தொடர்ந்து வளர்த்துவதற்கு, அதற்காக காளைகளை வைத்து பராமரிக்க அந்தப் பகுதியில் ஜல்லிக்கட்டு அவசியமான ஒரு காரணமாக நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன்.
யாரோ எங்கோ மாடுகளுக்கு சாராயம் புகட்டியிருக்கலாம், அடித்து கொடுமைப்படுத்தியிருக்கலாம். அதுவே பொதுவான நடைமுறையாக ஆகாது. உழவிலும், வண்டியிலும் இழுக்காத மாட்டை அடிக்கும் அதே உரிமையாளன்தான், கட்டுத்தரையில் பாராட்டிச் சீராட்டி கட்டியணைத்து நிற்பான். அடுத்து… தன் மண்ணில்… தான் ஆண்டு முழுதும் சீராட்டி, தாலாட்டி, பழக்கி வளர்த்தும் மாடுகளோடு, ஒரு நாள் ஓடவிட்டு திமில் பிடித்து சில நொடிகள் நிற்கும் விளையாட்டையெல்லாம் தடுக்க விஷமத்தனத்தோடு வருபவர்கள்…. செயற்கைக் கருவூட்டலிலியே பிறந்து, தன் வாழ்நாளில் உடலுறவின் சுகமே காணாமல், செயற்கை கருவூட்டலிலேயே கருத்தரித்து, கன்று ஈன்று, இயந்திரம் உறிந்துகொள்ள மடி கொடுத்து, எல்லாக் கொடுமைகளிலும் அமைதி காத்து, இயற்கை மேய்ச்சலை மறந்து வருடம் முழுவதும் இன்பமற்று, இலக்கற்று நிற்கும் பண்ணைகளில் விலங்குகளுக்கு நேயம் பேணிவிட்டு, தினவோடு ஆகிருதியாய் பாயும் காளைகளிடம் காருண்யம் காட்ட வரட்டும்.
இவ்வாறான ஒவ்வொரு முடக்கத்திற்குப் பின்னும், ஒவ்வொரு விரிவாக்கத்திற்குப் பின்னும், பலரின் வேர்கள் அவர்கள் அறியாமலே ஆழத்தில் மௌனமாக அறுக்கப்பட்டுவிடுகின்றன. அறுக்கப்படும் போதெல்லாம் ஏதோ ஒன்று கவர்ச்சியாகக் காட்டப்பட்டு அல்லது மிரட்டப்பட்டு ஒடுக்கிவிடுகிறார்கள்.
தன் வேர் அறுந்தது தெரியாமல் தலையாட்டிக்கொண்டே அவர்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தம் ஜீவனை இழந்து கொண்டேயிருப்பார்கள். வேர் அறுந்த சமூகம் வீழ்ந்து தன்னை முழுவதும் இழந்தபின்பு அதே இடத்தில் வேறொரு விதை ஊன்றப்படும். அது விஷம் பரப்பும் மரமாகவும் இருக்கலாம்… ஆனால் அவ்வாறெல்லாம் தெரியா வண்ணம் அது பளபளப்பாகவும், அழகூட்டப்பட்டதாகவும், சுவையும் சுகமும் தருவதாகவும் கூட இருந்து தொலைக்கும்!
பீட்டா தோழர்களே… மீண்டும் சொல்ல விழைகிறேன்… விலங்குகள் மீது நீங்கள் அன்பு செலுத்துவதாலேயே உங்கள் மீது எனக்கு அன்பு பெருக்கெடுக்கிறது!
உங்களைப் போலவே விலங்குகளை நேசிக்கும்,
உள்ளூர்க்காரன்
| ஈரோடு கதிர் – தொடர்புக்கு kathir7@gmail.com |
Source……ஈரோடு கதிர் in http://www.tamil.thehindu.com
Natarajan
How One Device Can Reduce the Number of Deaths Due to Road Accidents in India….
With Raksha SafeDrive, a device placed inside your vehicle, you don’t need to worry about calling for help in case of an accident or road emergency. The device will do it for you. This is how.
The year was 2013. Prasad Pillai was back in Trivandrum, his hometown, after living in the US for 15 years. One day, while travelling on a highway, his wife and he narrowly escaped an accident. The brakes of their car snapped when their driver tried to slow down to let a lorry coming from the opposite direction pass. It was then that Prasad realized how different the situation on the roads between the US and India was. While no one was hurt, it was extremely difficult for them to get aid in the face of this crisis here.
They were stranded on the highway without help.
Prasad Pillai
“We came across a pedestrian but he did not know whom to call and how to assist us…We were just going around trying to find a place to get the car repaired. After being unable to find any immediate help, we took some other means of transport, went home and sent someone back to pick up the car. There was a lot of confusion,” says Prasad.
Motivated to help others who might find themselves in similar or even worse conditions, he brought together a team of six people to set up eLsys Intelligent Devices Pvt Ltd, with his friend Jayanth Jagadeesh.
Today, his organization has developed Raksha SafeDrive – a device meant to reduce the time in which help reaches road accident victims, or those stuck in some kind of road emergency.
Jayanth Jagadeesh (L) and Prasad Pillai
“India sees a large number of accidents every year. We have simply accepted this hard reality and are moving on with it. But things have to change,” says Prasad.
Raksha SafeDrive is a dedicated Internet of Things (IoT) device that is kept inside the car as an accident management system.
IoT is basically a network of physical objects embedded with electronics, software, sensors, and network connectivity. The network enables these objects to collect and exchange data.
Raksha SafeDrive can be used in all kinds of vehicles, like cars, auto rickshaws, bikes, trucks, etc. Here are some of its important features:
The team
1. Advanced crash sensors:
With its crash detection technology, Raksha SafeDrive ensures that help will reach when needed without any unnecessary delay. The device automatically detects crashes and uses its cellular connectivity – a SIM card that makes it operate like a phone — to contact help. In the case of a crash, the device automatically alerts local emergency responders like friends, family, police officials, and hospitals, even if the driver and other people are unable to do so. The team is currently working on developing a safety platform called Raksha. This will be the base (a call centre) where people will automatically receive a call from the device in case of an emergency. So, no one needs to report an accident as such.
Up to five primary contacts can be configured by the user and the device will keep calling until someone picks up.
The device uses an algorithm to find out the severity of the accident. The sensors also distinguish between potholes, road bumps, and sudden braking to avoid false alarms.
2. GPS tracker:
With the help of a GPS tracker placed inside the device, call centre executives and all emergency contacts will know where the accident took place.
3. Panic Button:
In case of an accident or roadside emergency like a flat tyre in the middle of nowhere, the panic button on the device can be pressed and it opens a two-way voice call communication channel between the user and the call centre. The call centre is a 24×7 support centre, which is able to help via the phone, providing information on how to deal with a particular situation.
4. Driver performance:
The device also tells users how well their driver is driving. It analyses the speed of the vehicle and other parameters to let the passengers know if they need to caution the driver. This could be helpful for people who have employed a new driver or in monitoring public vehicles.
“Many people die on Indian roads because they don’t get immediate help. The onlookers are not well equipped with the required information to help accident victims. But we can avoid such chaotic situations. We don’t need to wait for people to call someone,” says Prasad.
“Our aim is to give people peace of mind when people are travelling. We think that this is something India deserves. Roads in the country are getting better. Our cars are also getting better. So why is the rate of death due to accidents not coming down? It’s because emergency services are not as structured as they should be and we are trying to change that,” adds Prasad’s partner, Jayanth.
The duo set up an online campaign to collect funds to start this project and also to make people aware about the existence of such a device.
A prototype of Raksha SafeDrive is now ready and is being tested by the team.
They are working on setting up the backend support and the call centre. The device will be available in the market by February 2016, at a cost of Rs. 10,000. This includes one year service cost, after which users will need to pay a yearly fee of about Rs. 1,000, depending on the services they want to avail.
Source…….Tanaya Singh in http://www.the betterindia.com
Natarajan
This Guy Spent 4 Years Growing A Church From Trees…!!!
The enchantingly beautiful live-tree church in New Zealander Brian Cox’s backyard is already impressive enough, but it’s even more amazing when you learn that it took him only 4 years to create!
Cox carefully selected from a wide variety of trees for his beautiful church. Some have stone-colored trunks, while, others, with sparse foliage, ensure that his church will always be illuminated by sunlight. His secret is that he owns a gardening company called Treelocations, which replants whole, live trees using enormous mechanized spades. This allowed him to plant live trees in any way he wanted, completing this church (and the iron frame supporting it) in only 4 years.
Cox was inspired by the years he spent traveling abroad and observing churches around the world; “I walked out my back door one day and thought, ‘That space needs a church’ – and so it began. I cleared the area in April 2011 and made the iron frame, drawing on all the research I had done over the years of studying churches,” he told stuff.co.nz.
Image credits: Sally Tagg
Source…….www.boredpanda.com
Natarajan
Message for the Day….” The Sun Teaches man the Lesson of Humble Devotion to Duty …”
For all actions, the inspirer, the performer and the experiencer is the Sun-God. For people caught up in a meaningless existence and going through an endless round of futile activities, the Sun-God stands out as the exemplar of tireless and selfless service. He enjoys no respite from work. He is above praise and censure. He carries on his duties with absolute equanimity. Everything he does is only for the well-being of the world and not to cause any harm. Draw inspiration from Sun-God. The world cannot survive without the Sun. Life on earth is possible only because of the Sun. The Sun teaches man the lesson of humble devotion to duty, without any conceit. The Sun is the supreme example for everyone that one Sushould do one’s duty with devotion and dedication. Doing one’s duty is the greatest Yoga, as pointed out by Krishna in the Gita. Let your actions and thoughts be good. You will then experience the Bliss Divine.
The Corn Palace of South Dakota………
The Corn Palace in Mitchell, South Dakota, is one of America’s corniest attraction. The palace is a regular building built of out of reinforced concrete and bricks, but every spring, during the time of harvest, its exterior is completely covered with thousands of bushels of native South Dakota corn, grain and grasses that are arranged into large murals. Each year there is a different theme, and the palace is decorated accordingly. Hundreds of thousands of tourists come to see the crop art every year.
At other times of the year, to sustain the flow of tourist and revenue, “the World’s Only Corn Palace” —as it likes to call itself, hold popular events such as the Corn Palace Stampede Rodeo in July, the Corn Palace Festival in August and the Corn Palace Polka Festival in September. The Corn Palace also has an auditorium for touring celebrities and a sports arena for various school and college basketball teams.
Photo credit: Matt Hintsa/Flickr
The original Corn Palace was built in 1892 as part of a six-day festival at the height of harvest season. It was a wooden castle structure built on donated land on Mitchell’s Main Street, whose exterior was decorated with corn. The idea was to showcase the rich soil of South Dakota and encourage people to settle in the area. The success of the Corn Palace and the annual festival encouraged the townsfolk to invest in a better building in 1905, but soon this building became too small for Mitchell’s growing population. A more permanent structure, replacing a second corn palace, was erected and opened in time for the 1921 festival. This is the present Corn Palace, but the Russian-style onion domes and Moorish minarets were added later in 1937.
Every year, local artists redecorate the Palace with naturally colored corn and other grains and native grasses such as flax, rye, wheat, oats, and millet as well as bromegrass, bluegrass, and straw. Thirteen different colors or shades of corn are available for artists to work on.
Besides the annual corn festival, the palace building is used for various events including exhibits, dances, stage shows, meetings, banquets, proms, graduations arena for Mitchell High School and Dakota Wesleyan University as well as district, regional and state basketball tournaments.
Photo credit: Mike Ault/Flickr
Photo credit: Scott Robinson/Flickr
Photo credit: Mike Ault/Flickr
Photo credit: Robin Zebrowski/Flickr
Photo credit: Robin Zebrowski/Flickr
Photo credit: Robin Zebrowski/Flickr
Photo credit: Robin Zebrowski/Flickr
Photo credit: josephbergen/Flickr
Source……..www.amusingplanet.com
Natarajan
Tarr Steps: An Ancient ‘Clapper Bridge’ in Somerset…
In the lonely moors of Devon and in other upland areas of the United Kingdom, the ancient people had built stone bridges by placing large flat slabs of stones over piles of stones, without mortar or cement, to cross narrow streams. These bridges are called clapper bridges. The name is derived from the Anglo-Saxon word “cleaca” which means “bridging the stepping stones”, suggesting that the first clapper bridges might have been stone slabs laid across the top of existing stepping stones. Most clapper bridges were built during the medieval times, although some of them age much much more.
Photo credit: j.e.mcgowan/Flickr
One of the most famous clapper bridge is Tarr Steps, located in the Exmoor National Park, in Somerset, across the River Barle. It is also the longest clapper bridge in Britain with 17 spans and measuring 55 meters in length.The bridge lies very low in the water, less than a meter over the river’s normal water level. Over the last century, the river has silted so much that during flood it often flows over the stones. Several times in recent years, the slabs of stones, which weigh up to two tons each, have been washed up to 50 meters downstream. The bridge was repaired each time.
The age of Tarr Steps is unknown with several theories claiming that it dates from the Bronze Age, but others put them around 1400 AD. According to local legend, the Devil himself built it so that he could sunbath on. A more elaborate story says that the Devil never fully completed building the bridge, because his apron strings broke and he dropped the stones he was carrying. The Devil then denounced destruction on the first creature to venture across, so the villagers sent a cat across. The poor creature was torn to pieces. The parson then crossed the bridge without harm, and traded insults with the Devil.
The Tar Steps has been a tourist attraction for at least two hundred years.
Photo credit: James Morley/Flickr
Photo credit: Matt Neale/Flickr
Photo credit: Exmoor NP/Flickr
Photo credit: lee roberts/Flickr
Sources: Wikipedia / Theaa.com / www.everythingexmoor.org.uk
Expressive and Whimsical Watercolor Art……
| Artist Luqman Reza creates expressive animal paintings using watercolor paint. He has always had a knack for art, even as a child. Having grown up in the countryside in a modest family, Luqman’s parents did not have much money to buy their son toys. They gave him a drawing book and a set of markers instead. From that moment on, Luqman would sketch and draw instead of play. For him, a piece of paper is his playground – a blank space that could be filled with anything. “I have the freedom to build my imagination and I knew from the very beginning that I have found my joy in life.” As the years rolled on, Luqman began to experiment with his art using various mediums – including pencils, crayons and oil. But then he discovered water color paint, from that point on, his art became expressive and whimsical. Let’s take a look:
See more of Luqman’s work by clicking here. Timescape
Autumn
|
Image of the Day….Double rainbow !!!
Double rainbow, Brooklyn Bridge, NYC
EarthSky community member Jennifer Khordi caught this spectacular double rainbow on Sunday, after storms passed over Manhattan.
View larger. | Photo taken January 10, 2016 by Jennifer Khordi of Matawan, New Jersey. Visit Jennifer’s Facebook page.
Source….www.earthsky.org
Natarajan
Message for the Day….” As Vivekananda said, you should have nerves of steel and muscles of iron. You must brim in hope and joy as your unshakable resolution, not display despair and dejection.”
The greatest disease is the absence of peace. When the mind is peaceful, your body will be healthy. So everyone who craves for good health must pay attention to their emotions, feelings, and motives that animates them. Just as you wash clothes, you must wash your mind free from dirt every day. To cleanse your mind you should mix in good company and avoid dirt elements like falsehood, injustice, indiscipline, cruelty, hate, etc. Truth, righteousness, peace, love – these form the clean elements. If you inhale the pure air of clean elements, your mind will be free from evil bacilli and you will be mentally sturdy and physically strong. As Vivekananda said, you should have nerves of steel and muscles of iron. You must brim in hope and joy as your unshakable resolution, not display despair and dejection.
Take off with Natarajan 