communication – Page 172 – Take off with Natarajan

The quiet, nerdy schoolboy who went all the way….Read What SundarPichai’s Grandmother says about him ….

August 13, 2015NatarajanLeave a comment

Sundar Pichai was inquisitive and eager to learn, says grandmother Ranganayaki

Kamikaze auto drivers on Chennai’s streets may make you fear for life and limb. But as a school-boy, auto rides to school did not faze the newly-anointed CEO of Google Sundar Pichai, who, a school-mate who shared the rides recalls, had his nose in his books all the way to school.

Quiet, nerdy and studious is how friends of Pichai remember him from his days at Jawahar Vidyalaya, a CBSE school in Ashok Nagar, Chennai. Pichai was so focused on studies and wanted to fare well in academics that most of his associates don’t remember him participating in sports or any other extra-curricular activities.

A classmate recalls, “Sundar was academically bright, though he wasn’t the first in class. He was always ranked third, behind two girls, who took the first two ranks. He wasn’t very participative and kept to himself.”

Cool guy

Another classmate, chary of having her name on record, recalls that he always had a smile on and never got upset over anything.

The school put all the brightest students and achievers in the 9th standard in section A, where Pichai too was placed. Though, of course, there was nothing to indicate that one day he would go on to head a major global corporation.

That he could be fiercely competitive was, however, evident as this classmate recalls: “When the mark-sheets were distributed in class, he would be the first one to rush to take them from the teacher and compare his marks with other toppers in the class.”

Pichai moved out of Jawahar Vidyalaya to join Vana Vani, a school inside the IIT-Madras campus to pursue his Plus Two under the Tamil Nadu State board syllabus.

Born in Madurai, Pichai grew up in Chennai, where his father worked for switchgear-maker English Electric Co Ltd. Pichai did not have very many friends but he was inquisitive and eager to learn, even at a young age, says Ranganayaki, Pichai’s grandmother, who is 92 years old and lives in the same modest house in a quiet lane in Ashok Nagar where Pichai grew up.

Street cricket

Ranganayaki, her memory still strong, recalls that Rajesh, as Pichai is called at home, hated wasting time and was diligent when it came to his studies.

“Both the brothers liked to play cricket in front of the house after school, though it was mostly just the two of them,” she says.

Another classmate, who is still in touch with him from his school days, says Pichai remains the same quiet person he always was.

“It’s difficult for us to imagine that he now heads Google,” she says.

(This article was published on August 11, 2015)

Source…..

SWATHI MOORTHY and,

http://www.thehindubusinessline.com

Natarajan

Message for the Day…” Right Conduct is the only way to win the Grace of God…”

August 13, 2015NatarajanLeave a comment

Sathya Sai Baba

You must dedicate yourself to right conduct (Dharma) and always be engaged in righteousness (Dharma). Then you will live in peace and the world will enjoy peace. No one can acquire real peace, nor can they win the grace of the Lord through any means other than right conduct. Dharma is the foundation for the welfare of humanity; it is the only unchanging truth across all times. When Dharma fails to transform human life, the world will be afflicted by agony and fear, tormented by stormy revolutions. When the effulgence of Dharma fails to illumine human relationships, people will be shrouded in sorrow. All religions and scriptures expound Dharma and proclaim aloud the Glory of Dharma. The stream of Dharmic activity should never run dry; when its cool waters cease to flow, disaster is certain. God is the embodiment of Dharma; His Grace is won by Dharma

கம்பனும் மதுவிலக்கும்…..

August 12, 2015NatarajanLeave a comment

மது அருந்துவது தீய பழக்கம் என்று கம்பராமாயணத்தில் பல இடங்களில் பதிவுசெய்கிறான் கம்பன்

ஆங்கிலேயரது ஆட்சிக் காலத்திலேயே தமிழ்நாட்டில் மது விலக்குக்காக 1886-ல் மதராஸ் அப்காரி சட்டம் என்ற ஒரு சட்டம் இயற்றப்பட்டது. அப்காரி என்ற சொல்லுக்குப் போதை ஊட்டும் பானங்களையோ மருந்துகளையோ தயாரிப்பது அல்லது விற்பது என்பது பொருளாகும். இச்சொல், பெர்ஷிய மொழிச் சொல்லாகும். இந்தச் சொல்லுக்கு இன்னொரு பொருள் மதுபானம் மற்றும் மருந்துகள் தயாரிப்பது அல்லது விற்பதற்கு விதிக்கப்படும் வரி என்பதாகும்.

மதராஸ் அப்காரி சட்டம், 1905, 1913, 1929 ஆகிய ஆண்டுகளில் திருத்தம் செய்யப்பட்டு, அதன் பின்னால் ஒரு புதுச் சட்டமாக 1937-ம் ஆண்டு தமிழ்நாடு மதுவிலக்குச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது. இந்தச் சட்டத்தின் முதல் நோக்கம் என்னவென்றால், போதையூட்டும் பானங்களையும், மருந்துகளையும் தயாரிப்பது, விற்பது மற்றும் அருந்துவது ஆகிய அனைத்தையும் தடை செய்வதாகும். ஆனால் பின்னாளில், மதுபானங்களின் தயாரிப்பு, விற்பனை மற்றும் அருந்துதலை ஒழுங்குபடுத்தும் சட்டமாக இது மாற்றப்பட்டுவிட்டது.

1947-ல், இந்திய நாடு சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, 26.1.1950-ல் நமது அரசியல் நிர்ணயச் சட்டம் அமலுக்கு வந்தபிறகு, அதில் மருத்துவத் தேவையைத் தவிர மற்ற எந்தக் காரணத்துக்காகவும் மது அருந்துவதைத் தடை செய்வதற்கு எல்லா மாநிலங்களும் தீவிர முயற்சி எடுக்க வேண்டும் என்னும் உறுதிப்பாடு, பிரிவு 47-ல் கொண்டுவரப்பட்டது. இது ஏட்டளவில் நின்றுபோய், பெருவாரியான மாநிலங்கள் மது விலக்கைத் தளர்த்தி, குறைந்தபட்சம் இரண்டு தலைமுறைகளை உடல் மற்றும் மனவளம் குன்றியவர்களாக ஆக்கிவிட்டது. கடந்த 67 ஆண்டுகளாகச் சுதந்திர இந்தியாவில் பல மாநிலங்கள் மது விற்பனையால் வரும் வருமானத்தைக்கொண்டே மக்கள் நலத் திட்டங்களை அமல்படுத்துவதாகக் கூறுகின்றன. கண்ணிரண்டும் விற்றுச் சித்திரம் வாங்குவது போலவும், கோயிற்பசை செய்வோர் சிலையைக் கொண்டு விற்றல் போலும், வாயிற் காத்து நிற்போர் வீட்டை வைத்து இழத்தல் போலும், நம் நாட்டின் மதுவிலக்குக் கொள்கை அமைந்துவிட்டது.

கம்பன் கண்ட கோசல நாடு, கிஷ்கிந்தை மற்றும் இலங்கை கூட, இந்தக் குழப்பத்துக்கு விதிவிலக்குகளாக அமையவில்லை போலும். எனவே, கம்பன் பல இடங்களில் கோசல நாட்டு மக்கள், கிஷ்கிந்தை மற்றும் இலங்கை மக்கள் கொண்டிருந்த குடிப் பழக்கத்தை ஆங்காங்கே காட்டிவிட்டு, அதேசமயம், பல இடங்களில் இப்பழக்கத்தைக் கண்டிக்கவும் செய்கிறான்.

யுத்த காண்டம், பிரம்மாத்திரப் படலத்தில், இந்திரஜித்தனின் பிரம்மாஸ்திரத்தால் அனைவரும் கீழே விழுந்து கிடக்கும் செய்தியைக் கேள்விப்பட்ட ராவணன், ஒரு வெற்றிவிழாக் கொண்டாட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்கிறான். இந்தக் கொண்டாட்டங்களைக் களியாட்டுப் படலத்தில், கம்பன் கற்பனை வளத்தோடு விவரிக்கிறான். அந்தக் கொண்டாட்டத்தில், அரம்பையர்கள், அரக்கியர்கள், அசுரப் பெண்கள், நாக கன்னியர்கள் ஆகியோரை ராவணன் ஆடவைக்கிறான். அப்போது, கள்ளுண்டு ஆடியவர்களுடைய நிலை எப்படி இருந்தது என்பதைக் கம்பன் சொல்கிறான் :

நல் பெருங் கல்விச் செல்வம் நவை அறு நெறியை நண்ணி,

முன் பயன் உணர்ந்த தூயோர் மொழியொடும் பழகி, முற்றி,

பின் பயன் உணர்தல் தேற்றாப் பேதைபால், வஞ்சன் செய்த

கற்பனை என்ன ஓடிக் கலந்தது, கள்ளின் வேகம்.

அதாவது, நல்ல கல்விச் செல்வத்தால் பெரியோர் களது உபதேச மொழிகளை அறிந்து அவற்றால் வரும் பயனைத் துய்க்க வேண்டிய தருணத்தில், ஒரு மூடன் மனதில் ஒரு வஞ்சகன் வைத்த கற்பனை எப்படிப் பரவி நிற்குமோ அப்படிக் கள்ளின் வேகம், மகளிர் கூட்டத்தில் பரவியது என்பது இப்பாடலின் பொருள். கல்வியால் பெறும் தெளிவைக் கள்ளினால் வரும் மயக்கம் அழித்துவிடும் என்னும் உறுதியை இப்பாடலில் கம்பன் காட்டுகிறான். இதில் பின்னால் வரும் இன்னொரு பாடலில் கள்ளுண்டு ஆடிய காரணத்தால் தாளமும், காலமும் தவறி ஆடிய பெண்களைக் கம்பன்,

‘பாணியின் தள்ளி, கால மாத்திரைப் படாது பட்ட நாணியின் முறையின் கூடாது, ஒரு வழி நடையின் செல்லும் ஆணியின் அழிந்த பாடல் நவின்றனர்’

என்று விவரித்தான். கள்ளுண்ணுதல் பெரும் பாவம் என்னும் கருத்தையும் பல்வேறு இடங்களில் குறிப்பிடுகிறான்.

யுத்த காண்டம், நிகும்பலை யாகப் படலத்தில், தன்னை இகழ்ந்து பேசும் இந்திரஜித்தனுக்கு மறுமொழி உரைக்கும் வீடணன், தான் குற்றமற்றவன் என்பதற்கு அத்தாட்சியாக

‘உண்டிலென் நறவம் பொய்ம்மை உரைத்திலென் வலியால் ஒன்றும் கொண்டிலென் மாய வஞ்சம் குறித்திலென், யாரும் குற்றம் கண்டிலர் என்பால்;

என்று உரைக்கிறான். எனவே, மது அருந்துவது என்பது, பொய் சொல்வதற்கும், பிறர் பொருளைக் கவர்வதற்கும், வஞ்சம் செய்வதற்கும் இணையான குற்றம் என்பதையும் கம்பன் பதிவு செய்கிறான்.

‘ஏயின இது அலால், மற்று, ஏழைமைப் பாலது என்னோ?

“தாய் இவள், மனைவி” என்னும் தெளிவின்றேல், தருமம் என் ஆம்?

தீவினை ஐந்தின் ஒன்று ஆம் அன்றியும், திருக்கு நீங்கா

மாயையின் மயங்குகின்றாம் மயக்கின்மேல் மயக்கும் வைத்தாம்!

‘கள்ளுண்ணல் ஐம்பெரும் பாதகங்களில் ஒன்று. தாயையும் மனைவியையும் வேறுபடுத்தி அறியும் அறிவைக் கள் அழிக்கும். மற்ற எல்லா அறங்களைப் பின்பற்றி வாழ்ந்தாலும், கள் அருந்துபவனுக்குப் பிற அறங்களால் என்ன பயன்? மனிதப் பிறவி எடுத்தவன் ஏற்கெனவே மாயையின் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து கிடக்கும் போது, அந்த மயக்கத்தின் மேல் இன்னொரு மயக்கத்தை ஊட்டுவது எஎவ்வளவு விந்தை’ என்று ஒரு மாயையின் தத்துவத்தை இப்பாடலில் சுக்ரீவன் பேசுகிறான்.

‘வஞ்சமும், களவும், பொய்யும், மயக்கமும், மரபு இல் கொட்பும்,

தஞ்சம் என்றாரை நீக்கும் தன்மையும், களிப்பும், தாக்கும்

கஞ்ச மெல் அணங்கும் தீரும், கள்ளினால் அருந்தினாரை

நஞ்சமும் கொல்வது அல்லால் நரகினை நல்காது அன்றே?

விஷம்கூட அருந்தியவரைக் கொல்லுமே தவிர, நரகத்தில் தள்ளி விடாது. ஆனால், மது அருந்துவதால் வஞ்சனை, திருட்டு, பொய், அறியாமை, தொன்று தொட்டு வந்த மரபுக்கு மாறான கொள்கை, அடைக் கலமாக வந்தவரைக் காப்பாற்றாத தன்மை, ஆணவம் ஆகியவை வந்து சேர்ந்து நரகத்தில் கொண்டு விட்டுவிடும் என்கிறான் சுக்ரீவன்.

இப்படி சுக்ரீவன் மூலமாக மது ஒழிப்புக்கு ஒரு மிகப் பெரிய அடித்தளத்தை அமைத்துக் கொடுத்த கம்பன், இந்திய அரசியல் நிர்ணயச் சட்டம் பிரிவு 47-ல் கொள்கையளவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட மது விலக்கு, நடைமுறையில் காற்றில் பறக்க விடப்பட்டதை நமக்கு நினைவுபடுத்திக் காட்டுகிறான்.

– உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி வெ.இராமசுப்பிரமணியன் எழுதிய ‘கம்பனில் சட்டமும் நீதியும்’ நூலிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பகுதிகள் (வெளியீடு: வானதி பதிப்பகம்).

source….வெ.இராமசுப்பிரமணியன் in http://www.tamil.thehindu.com

Natarajan

” With Rs 20 lakh, he built a Rs 350-cr business”….Meet Md. Gyasuddin….

August 12, 2015NatarajanLeave a comment

‘I found my motivation in the fast emerging mobile market.’

‘Nokia’s biggest mistake lay in its stubbornness to change.’

‘It’s important to understand the pulse of the people.’

“To succeed in life, you need to be a dreamer and need to follow that dream with passion, hard work and dedication,” said Md Gyasuddin, managing director of Hitech Mobiles.

He observed this simple rule of life and today he is the owner of Rs 350-crore (Rs 3.5-billion) business.

Starting with a capital of Rs 20 lakh (Rs 2 million), it has been a long journey for him.

“At times, it seemed I was being unreasonable and foolish but never gave up,” he said.

After graduation, Gyasuddin started a small mobile import unit in Kolkata in 2002.

But he had a wider vision — that of creating a mobile brand of his own.

After tutoring himself on the intricate details of the trade, Gyasuddin set up his own company — Hitech Mobiles in 2008.

Over the years, the company grew steadily and is now selling almost 2 million mobile handsets a year.

It is ranked 8th among the Indian handset makers.

Recently, the company set up its assembling unit in at Merrill Logistics Park in Sankrail, Howrah.

In a candid conversation with Indrani Roy/Rediff.com, Gyasuddin talked about how he built his company, what plans he has for it, the new assembling unit among other things.

What led to the idea of launching a new brand?

From an early age, I was fascinated by mobile phones and always wanted to deal in them.

After graduation, there was tremendous pressure on me to start earning. I came from a lower-middle-class family and my father was a government employee.

There was a crunch of cash all the time. But I was unwilling to take up any ordinary job that came my way and wanted to start a business.

I wanted to import mobile handsets. As a student, I had saved some money and with that took a short trip to Hong Kong to understand the nuances of mobile handsets’ business.

On my return, I started an import unit in Kolkata in 2002. I used to import handsets made by Nokia, Samsung etc and would sell them in the local market.

What was your motivation?

I found my motivation in the fast-emerging mobile market.

Though I was only out of college I knew that the mobile market had huge opportunities and it would soon undergo a thorough transformation.

I thought if I ventured into this market now, I could build a secure future.

The road must have been tough for you. What difficulties did you face in setting up this business?

Most difficult part of my journey was accumulating funds for the business. I took loan from the bank and also from friends and relatives for starting the import unit.

With an initial capital of Rs 20 lakh (Rs 2 million), I started building the mobile import unit.

The next hurdle was manpower. It was extremely difficult to get skilled workers to run the import unit. Unable to gather enough expert hands to run the business, I hired some freshers and took the responsibility of training them myself. My import unit started giving me good returns from 2004.

This is when I started dreaming of launching a mobile brand. My dreams bore fruit in 2008. Starting with a single unit in Kolkata, Hitech now has 20 branch offices all over India — it’s a wonderful feeling!

There are so many mobile brands, foreign and Indian, in the market. Why do you think people buy Hitech? What is its unique selling proposition?

We have consciously tried to keep prices of our mobile handsets within affordable limits. The price ranges between Rs 2,000 and Rs 8,000. Recently, we launched a mobile handset that costs Rs 599 only. We are sure it will be a major hit among the first-time buyers.

Also, we take pride in our highly professional after-sales service units, numbering 350, spread across India. We believe in our customers’ brand loyalty and ensure that they never get a chance to complain.

Which countries do you export your products to at present?

We mainly export our products to Nepal, Bangladesh and Bhutan at the moment. But we do plan to reach out to other countries soon.

Who is your target group?

Mobiles that we make are meant for younger generation between 18 and 30 years of age. Our mobiles are meant for those who want maximum features at minimum prices. We cater mainly to those who have been initiated on to the world of smart phones.

Hitech is ranked 8th among Indian mobile handset makers. How do you plan to beat your competitors?

As I said before, no other mobile handset maker but us can offer so many features at such affordable prices. Besides, our research and development team is constantly experimenting with new ideas to make our products unique.

At present, 30-40 per cent of our revenue is accrued from the sales of smartphones and the rest from the sales of conventional handsets. I hope it will take us a few more years to reverse the trend.

During a media interaction you had said that you learnt a lot from what happened to Nokia. Could you please elaborate?

I think Nokia’s biggest mistake lay in its stubbornness to change. Nokia never took its competitors seriously and it stuck to its Symbian operating system. But as India moved on to smart phones with the advent of 3G, people opted for Android, which was the cheaper option.

Samsung and Google grabbed this opportunity and soon Nokia found itself getting irrelevant. We saw in Nokia’s case a great business lesson.

Hence, we have vowed to ourselves to keep surveying the market and keep adapting ourselves to the changing needs of time.

Why did you venture into accessories’ production?

Soon after launching Hitech, we discovered that the modern market was crazy about mobile accessories. A new product was hitting the stores almost on a daily basis. We also noticed that the prices of these accessories were too high.

Hence, we thought of manufacturing accessories that will be user-friendly as well as affordable. Over the last few years, Hitech’s accessories have been a major hit. In fact, our accessories’ sales alone have added as much as Rs 150 crore (Rs 1.5 billion) to the revenues.

Tell us about your new assembling unit in Howrah.

The main motto of Hitech is to produce multi-featured mobiles at reasonable prices. The assembling unit will work towards this end. This 24,000-square foot unit set up at a cost of Rs 15-20 crore (Rs 150-200 million) will employ more than 200 people. The unit will house 11 machines, 4 assembly lines, one quality testing line and one packaging line.

We are collaborating with our Chinese partners, Shenzhen Yiheyuan Technology Company Limited, for mobiles and Shenzhen Hi-Tech Electronic Industrial Co. Ltd for accessories.

In tune with Prime Minister Narendra Modi’s ‘Make in India’ theme, we intend to make high quality handsets that will be smart enough to compete with any of the global brands.

It’s often said that West Bengal has a very poor industrial prospects. Even then, why did you choose this state to set up your assembling unit?

I think it’s unfair to be negative about anything without trying out all the possibilities. Since I am born and brought up in this city, I have always felt I should give something back to Kolkata. Besides, starting a business in Kolkata or in any part of Bengal has its advantages. Here labour comes cheap and as there are not many factories, there is less competition.

Hitech does brisk business in mostly non-metro cities. Have you intentionally avoided expanding your business in the metros? If so why?

Business response from non-metros so far has been enormous. In fact, these are the places where we get maximum number of buyers.

However, we do have plans for expanding in the metros. We are waiting for the goods and services tax to be implemented.

For, it will be a lot easier for us to chalk out an expansion plan when we have a unified tax regime.

What are your plans for expansion?

Talks are on to start business in Sri Lanka and some African countries. Our sales and marketing teams are very dynamic and they are constantly exploring opportunities so that our business can grow.

Having tasted such amazing success, what would be your message to budding entrepreneurs?

There are three pillars of success — hard work, honesty and perseverance.

Moreover, it’s important to understand the pulse of the people. One should always be aware of the market demand. If one sees a spark somewhere, one must stoke it.

An opportunity does not always come knocking. One often needs to convert a feeble chance into a huge opportunity.

Indrani Roy / Rediff.com in Kolkata Photographs courtesy: Hitech Mobiles

source….www.rediff.com

NatarajanWith Rs 20 lakh, he built a Rs 350-cr business

Image of the Day…” Good Morning from ISS…”

August 12, 2015NatarajanLeave a comment

NASA astronaut Scott Kelly (@StationCDRKelly), currently on a year-long mission on the International Space Station, took this photograph of a sunrise and posted it to social media on Aug. 10, 2015. Kelly wrote, “#GoodMorning to those in the western #USA. Looks like there’s a lot going on down there. #YearInSpace”

The space station and its crew orbit Earth from an altitude of 220 miles, traveling at a speed of approximately 17,500 miles per hour. Because the station completes each trip around the globe in about 92 minutes, the crew experiences 16 sunrises and sunsets each day.

Image Credit: NASA

Source….www.nasa.gov

Natarajan

Message for the day…” No One is Outside the Love of God…”

August 12, 2015NatarajanLeave a comment

Sathya Sai Baba

No one is outside the Love of the Lord. The eighteen-year old boy is asked by the mother to go into the kitchen, take a plate and serve himself rice and curry and eat. The mother is not callous or unkind; she knows the capacity of the boy and treats him as he ought to be treated. For another son she accompanies to the kitchen, sits by his side and serves food to him. But she seats the third son on her lap and feeds with many a song in order to make the process pleasant for the child. Do not think that the mother is partial; no, she is only making use of her knowledge of the capacity of her children to make them progress. That is the nature of maternal love.

Sundar Pichai and the world of Indian CEOs….

August 11, 2015August 11, 2015NatarajanLeave a comment

It is not every day that one of the world’s largest technology companies announces a new CEO.

So when Google announced that Sundar Pichai was taking the reins on Monday, his promotion gained thousands of column inches worldwide – not least of all in his native India. The Hindu newspaper called the news “a bonus for people of Indian-origin world over“. The Times of India hailed the “quiet yet thoughtful” man from Chennai (Madras). But his ascent is far from unique. In fact, it is becoming ever more common for major international companies to have an Indian-born CEO. One study, by the University of Southern New Hampshire, says that Indian managers are more successful because of “a paradoxical blend of genuine personal humility and intense professional will”. Whatever the model is, it seems to be working. Mr Pichai is the latest, and the most high-profile, Indian-born CEO. You can read more about him here – but here are five more Indian-born CEOs who are making waves.

Satya Nadella – Microsoft

Mr Nadella, 47, who was named the head of Microsoft in February last year, was one of the first to tweet his congratulations to Mr Pichai on Monday. On his first day in the job, the father-of-three sent an email to all staff, calling it “a very humbling day for me“. “I am… defined by my curiosity and thirst for learning,” he told staff. “I buy more books than I can finish. I sign up for more online courses than I can complete. “I fundamentally believe that if you are not learning new things, you stop doing great and useful things.” Born in Hyderabad, he joined the company in 1992 and was previously in charge of Microsoft’s Cloud OS service, which powers products such as Bing, Skype and Xbox Live. Microsoft’s man at the top

Ajay Banga – Mastercard

After working for Nestle, then PepsiCo, Mr Banga – who is from Pune – took over as CEO of the credit card company in July 2010. He began his career with Nestle in 1981. In a speech in April to his alma mater, the Indian Institute of Management (IIM), he outlined what he called the “grand plan” he had at the start of his career. “Get with somebody good. Get with somebody global. Do something that interested me. That’s it. So, don’t stress if you haven’t got a detailed plan for your life. Anyone can have a good idea or plan; what makes it great is execution.” He also outlined six main lessons for good leadership:

a sense of urgency
a sense of balance
the courage to take thoughtful risks
be competitively paranoid
develop a global view
do well and do good

Indira Nooyi – PepsiCo

Named the third most powerful woman in business by Fortune magazine last year, Ms Nooyi was, like Sundar Pichai, born in Chennai. She was named CEO of PepsiCo in 2006, having joined the company in 1994. The company she presides over is a food and drinks giant: some of the brands owned by PepsiCo include Starbucks, Muller, Frito-Lay and Tropicana. The company says 22 of its brands are each worth more than $1bn (£640m). “In my case, I benefited because I grew up outside of the United States,” Ms Nooyi said in an interview in March. “I understand exactly how the world works, and I could see the world through the eyes of people from outside the United States.”

Ivan Menezes – Diageo

Mr Menezes, from Pune, is another IIM graduate. He took over as head of the British drinks giant Diageo in July 2013. Like Ajay Banga, he began his career with Nestle in 1981. Among the brands the company owns are Guinness, Johnnie Walker whisky, Smirnoff vodka and Captain Morgan rum. One of his biggest moves as CEO was to buy a majority stake in India’s United Spirits company, though that deal has since provided Diageo with a number of headaches.

Shantanu Narayen – Adobe Systems

Mr Narayen, from Hyderabad, has run the software firm since December 2007. He began his career with Apple. “There’s an Indian community that’s vibrant and thriving,” he said of Silicon Valley in an interview in February. “We attribute a lot of that to the importance of education that we all grew up with.” In the interview, he said Hyderabad’s schools – modelled on the British public school system – helped his progression, as did having a foreigner’s appreciation of the opportunity the US had given him. Source…www.bbc.com Natarajan

” சுந்தர் பிச்சை: இணைய சாம்ராஜ்யத்தின் தமிழ்ப் புயல்…”

August 11, 2015NatarajanLeave a comment

சுந்தர் பிச்சை | கோப்புப் படம்: கமல் நரங்

இது கூடத் தெரியாதா உனக்கு? போய் கூகுள் பண்ணுப்பா’ என்று அறிவுறுத்துகிற புதிய வழக்கு உருவாகிவிட்டது. தேடுதல் என்ற வார்த்தைக்குச் சமமாக இன்று கூகுள் என்ற இணையத் தேடுபொறி மாறிவிட்டது. 2006-ம் ஆண்டு ஆக்ஸ்போர்டு டிக்ஷனரியிலும் அந்தச் சொல் சேர்ந்துவிட்டது.

கூகுள் சாம்ராஜ்யம்

எந்த ஒரு விசயத்தைப் பற்றி நாம் கேட்டாலும் அதனை கோடிக்கணக்கான இணையதளங்கள் செயல்படுகிற கணினிகளில் இருந்து தேடி எடுக்கிறது கூகுள். நல்லது, கெட்டது, சரி, தவறு எல்லாவற்றையும் நம்முன் படைக்கிறது. அதிலிருந்து அன்னப்பறவை போல உங்களுக்கு தேவையானதை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

இன்றைய இணைய உலகில் கூகுள் ஓர் அசைக்க முடியாத நிறுவனமாக மாறிவிட்டது. உலகம் முழுவதும் பத்து லட்சத்துக்கும் அதிகமான ஆதார தகவல் மையங்களை அது வைத்துள்ளது. அமெரிக்காவை மையமாகக் கொண்டு உலகின் பல நாடுகளில் கூகுள் செயல்படுகிறது. 52 ஆயிரம் பேருக்கும் மேலாக தற்போது இந்த கம்பெனியில் பணியாற்றுகின்றனர்.

அத்தகையப் பெரும் இணைய சாம்ராஜ்யத்தின் தலைமை செயல் அதிகாரி (சி.இ.ஓ) ஆக தமிழகத்தைச் சேர்ந்த சுந்தர் பிச்சை நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். ‘ஆண்ட்ராய்ட் ஒன்’ என்பதைப் புதிதாக கூகுள் அறிவித்தபோது அவர் பிரபலமடைந்தார்.

ஆலமரமாய்…

சுந்தர் பிச்சை 2004-ம் ஆண்டு கூகுளில் இணைந்துள்ளார். 2011- ல் கூகுள் குரோம் ப்ரவுசர், ஜிமெயில், ஆப்ஸ் உள்ளிட்ட பிரிவுகளுக்கான உலகளாவிய பொறுப்பாளராக அவர் நியமிக்கப்பட்டார். 2013 முதல் ஆண்ட்ராய்ட் மென்பொருளுக்கான பொறுப்பாளராகவும் அவர் நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

1998-ல் லாரி பேஜ் மற்றும் சேர்ஜி பிரின் எனும் இரண்டு நண்பர்களால் இந்த கூகுள் நிறுவனம் தொடங்கப்பட்டது. உலகிலுள்ள தகவல்களை ஒருங்கிணைப்பதே கூகுளின் நோக்கமாகும்.

ஒரு நாளில் 100 கோடிக்கும் மேலான தகவல்கள் கூகுளில் தேடப்படுகின்றன. அதி விரைவாக கூகுள் வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. பல புதிய மென்பொருள் சேவைகளும் அதனால் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

ஜிமெயில் எனப்படும் கூகுள் மெயில், கூகுள் டாக்குமெண்டுகள், கூகுள் பிளஸ், கூகுள் டாக், கூகுள் மேப்ஸ், கூகுள் நியூஸ், பிளாக்கர், யூ ட்யூப் போன்ற பல்வேறு கிளைகளை பரப்பி பிரம்மாண்டமான ஆலமரமாய் அது வளர்ந்துள்ளது.ஆண்டுதோறும் லட்சக்கணக்கான கோடிகள் ரூபாய் மதிப்பில் அதன் வியாபாரம் விரிந்துள்ளது.

விரியும் ஆதிக்கம்

சமீபத்தில் குரோம் ப்ரவுசர் என்னும் இணைய உலவியையும் கூகுள் வெளியிட்டது. அது தற்போது இணைய ப்ரவுசர்களின் மார்க்கெட்டில் 32 சதவீதத்தை கைப்பற்றி உள்ளது. ஆண்ட்ராய்டு என்னும் செல்போனை இயக்கும் மென்பொருள்தளத்தையும் அது வெளியிட்டது. அதனால் செல்போன்களின் துறையில் பெரும்தாக்கம் ஏற்பட்டுள்ளது.

உங்கள் கைகளில் விளையாடும் டச் ஸ்கிரீன் செல்போன்களில் ஏற்பட்டுள்ள புதுமைகளுக்கு எல்லாம் ஆண்ட்ராய்ட் இயங்குதளம் எனும் மென்பொருளும் ஒரு காரணம். தற்போது செல்போன் உள்ளிட்ட 120 கோடி கருவிகளில் ஆண்ட்ராய்ட் மென்பொருள் பயன்படுகிறது.

சென்னையின் புதல்வர்

சுந்தர் பிச்சை சென்னையில் பிறந்தவர். மேல்படிப்புக்காக மேற்குவங்கத்தை சேர்ந்த கரக்பூரில் உள்ள ஐஐடியில் சேர்ந்து படித்தவர். அமெரிக்காவின் ஸ்டான்ஃபோர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் எம்.எஸ் பட்டமும், பென்சில்வேனியாவில் இருக்கும் வார்டன் கல்லூரியில் எம்.பி.ஏ. பட்டமும் பெற்றவர். கூகுள் நிறுவனத்தில் சேருவதற்கு முன்பு மெக்கென்சி நிறுவனத்தின் சாஃப்ட்வேர் நிறுவனங்களுக்கு கன்சல்டன்டாக இருந்திருக்கிறார்.

சுந்தர் பிச்சையைப் பற்றி கூகுளின் இணை நிறுவனரான லாரி பேஜ் “அவர் ஆழமான தொழில்நுட்ப அனுபவம், உற்பத்தி மீதான சிறப்பான கண்காணிப்பு, தொழில் முனைப்புத் திறமை ஆகியவற்றின் அரிய ஒருங்கிணைப்பாக இருக்கிறார்” எனப் பாராட்டுகிறார்.

சுந்தர் பிச்சையின் அப்பா சென்னையில் உள்ள பிரிட்டிஷ் பன்னாட்டு கம்பெனியான ஜிஇசியில் எலக்ட்ரிகல் இன்ஜினீயராக இருந்துள்ளார். சுந்தர் பிச்சைக்கு 12 வயதில் ஒரு மகள் இருக்கிறார்.

அடுத்த பாய்ச்சல்

கூகுள் நிறுவனம் ஆண்ட்ராய்ட் மென்பொருள் மூலம் தனது அடுத்த தயாரிப்புகளைத் திட்டமிட்டு செயல்படுத்தி வருகிறது. இவை போன்ற தயாரிப்புகள் எல்லாம் மனித வாழ்வில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்த உள்ளன. இத்தகைய திட்டங்களில் முக்கிய பங்காற்றுபவராக சுந்தர் பிச்சை இருக்கிறார்.

ஆண்ட்ராய்ட் ஜீனியஸ் என அழைக்கப்படும் சுந்தர் பிச்சை இப்போது சி.இ.ஓ.வாக நியமிக்கப்பட்ட நிலையில், கூகுளின் அடுத்த பாய்ச்சல் நிச்சயம் மகத்தானதாக இருக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பு கூடியிருக்கிறது.

Source….த.நீதிராஜன் in http://www.tamil .thehindu.com

Natarajan

” The Rise and Rise of Sundar Pichai….”

August 11, 2015NatarajanLeave a comment

Pichai Sundararajan aka Sundar Pichai. Photo: Kamal Narang The Hindu

“Super excited about his progress and dedication to the company,” says Google co-founder Larry Page.

Google’s announcement on Monday that it would be subsumed within a new parent company called Alphabet had a bonus for people of Indian-origin world over: the company’s head of Products and Engineering, Chennai-born Pichai Sundararajan, was anointed the CEO of the new, “slimmed down” Google.

Underscoring his confidence in the man known as Sundar Pichai (43), Google boss Larry Page said of the restructuring in the company he co-founded with Sergey Brin, “A key part of this is Sundar Pichai.”

Mr. Pichai, who is a graduate of IIT Kharagpur and Stanford University, had “really stepped up since October of last year, when he took on product and engineering responsibility for our Internet businesses,” Mr. Page said in a blog post, adding that he and Mr. Brin were “super excited about his progress and dedication to the company.”

They may well have reason to feel fortunate that Mr. Pichai is the man to head their $66-billion revenue, $16-billion profit, company– by most accounts he combines a deep passion for engineering excellence with a rare managerial quality of attracting the best talent into the teams he works with.

Mr. Pichai started at Google in 2004, where he was known as a “low-key manager” who worked on the Google toolbar and then led the launch of the market-beating Chrome browser in 2008.

Following this his rise through the ranks of Google took on an increasingly meteoric tenor, and soon he became Vice President, then Senior Vice President, and ultimately was charged with supervising all Google apps including Gmail and Google Drive and finally given control of Android itself.

His promotion to Product Chief in October 2014 literally made him Mr. Page’s second-in-command with oversight of day-to-day operations for all of Google’s major products including maps, search, and advertising.

Some of Mr. Pichai’s colleagues describe him in the media as a skilled diplomat, including Caesar Sengupta, a Google Vice President who has worked with Mr. Pichai for eight years, and said to Bloomberg News, “I would challenge you to find anyone at Google who doesn’t like Sundar or who thinks Sundar is a jerk.”

Nowhere was Mr. Pichai’s easy blending of techno-diplomatic competence evident than in early 2014, when the fracas between Samsung and Google was reaching fever pitch, at the time over Samsung’s Magazine UX interface for its tablets, which Google felt may have been deliberately underselling Google services such as its Play apps store.

According to reports “Defusing the situation fell to Sundar Pichai, the tactful, tactical new chief of Google’s Android division. Pichai set up a series of meetings with J.K. Shin, CEO of Samsung Mobile Communications, [where] they held ‘frank conversations’ about the companies’ intertwined fates [and a] fragile peace was forged.”

Since then, Samsung has apparently agreed to scale back Magazine UX, and the two corporations have announced a broad patent cross-licensing arrangement to implement which they “now work together more closely on user experience than we ever have before,” according to Mr. Pichai.

Another apparent talent of Google’s new CEO – his thinking seems to be ahead of the curve. Although Mr. Pichai trained in metallurgy and materials science at IIT Kharagpur, and Stanford and did an MBA at Wharton, he was already deeply immersed in the world of electronics.

According to one of his college professors Mr. Pichai “was doing work in the field of electronics at a time when no separate course on electronics existed in our curriculum.”

The Google founders no doubt recognised that Mr. Pichai was a man on an evangelical-type mission for pushing the boundaries of technology.

Mr. Pichai most eloquently outlined this mission when he said, “For me, it matters that we drive technology as an equalising force, as an enabler for everyone around the world. Which is why I do want Google to see, push, and invest more in making sure computing is more accessible, connectivity is more accessible.”

Prime Minister Narendra Modi also congratulated Mr. Pichai on his appointment as Google CEO.

Source….Narayan Lakshman in http://www.the hindu.com

Natarajan

A Mini Punjab in Tamilnadu….

August 11, 2015NatarajanLeave a comment

Workers from Punjab at Akal farm in Vallanthai village. Photo: S. James..The Hindu

Hard working farmers from Punjab are greening dry tracts in the interiors of Ramnad district.

Ropar in Punjab or Ramnad in Tamil Nadu, it no longer makes a difference to Jaspal, Harpal, Gagandeep and Rajendra Singh. Wearing colourful turbans, long white shirts and pyjamas they are out in the fields doing what they love — tilling the land.

“If you love nature and understand the interconnectedness of life, you can do farming anywhere,” says the youngest in the group, Jaspal, in chaste Punjabi.

The sun shines bright in Vallandhai village in Kamuthi taluk of Ramnad district. The farmers, with smiles on their sun-tanned faces, move around pulling out bunches of groundnuts. A lady in salwar-suit walks into the fields with a thermos of chilled lassi (butter milk) and the men take a break.

The group of Punjabis have beautifully blended into the sun-blistered landscape of one of the driest districts in south Tamil Nadu and shown the locals how a farmer’s faith and hard work can yield amazing results.

Till about a decade ago the land here was covered with thorny bushes (kaattu karuvelam) and abandoned by the locals. Today, a big iron gate welcomes you into the area now called the ‘Akal Farm’ that boasts of lush green orchards and sustainable green farms. It has not only become the talking point in the district but also a model example of cultivation showcased to tourists, agriculturists and visitors.

With apt knowledge, experience and some experimentation, about two-dozen farmers from Moga and Sangrur districts in Punjab are now successfully growing mangoes, water melons, papaya, guava, cucumber, pumpkin, amla, carrot, ladies finger, oranges, sapota and custard apple. “We are gradually acquiring more land and increasing our farm produce,” says the soft-spoken Darshan Singh, one of the two group leaders-cum-supervisor who can speak a smattering of Tamil and was invited by the District Collector last month to address local administration staff and farmers from the region.

“It was my first attempt at public speaking and I felt humbled,” says Darshan Singh, “to share tips because I know every farmer anywhere shares a special relationship with the real food.” “I managed to convey my points as I was asked to motivate the people who had rejected the same land for farming,” he adds.

“Sab rab di meherbani hain (everything is God’s grace),” says Darshan Singh, who feels the yield is not yet as high as desired. But we all are happy to have turned the infertile and fallow lands into lush green orchards and fields, he adds.

It all began when Darshan Singh and his friend, Manmohan Singh, left behind their families and chose to travel more than 3,000 kms to this backward belt seven years ago. They followed the suggestion of a retired agriculture officer to explore cultivation in the arid lands of south Tamil Nadu.

“We migrated for farming beyond our home State lured by the cheap land that was in short supply back home,” says Sarabjeet Singh, another senior member in the group. “We were discouraged by the locals who were always grudging against the long dry spells. But we did not mind experimenting because the land was being sold at a throwaway price – Rs.10,000 per acre,” he adds.

The friends pooled in money and jointly bought 300 acres. They also took a house on rent in nearby Virudhunagar and travelled everyday to the hamlet. It took three years to clear the land, dig two dozen borewells, instal drip irrigation and make it ready for plantation.

“We toiled round-the-clock as cleaners, gardeners, farmers, night guards…initially the locals were hostile to us,” says Darshan Singh, “but everybody’s hard work and patience is bearing fruits now.”

“The results took time but we did not lose hope,” asserts Sarabjeet Singh.

Life has taken a new turn inside this mini-Punjab in Vallandhai. The Akal farm now encompasses 600 acres and also has a neatly fenced campus with small cottages, dormitory, a common kitchen, dining area and meditation room. “We no longer feel we live outside Punjab,” says Darshan Singh.

The farmers and their families celebrate Lohri, holi, baisakhi, rakhi, teej and diwali. The women cook the daily dal-chawal and roti-subzi together and even feed the visitors. They also join in pongal and Tamil new year celebrations with their local friends. “The villagers have become friendly now,” says Darshan Singh.

In fact with the Punjabi farmers setting a trend, some local farmers have joined them as workers in the Akal Farm. Some have even returned to them offering to buy the green fields at a higher rate.

A retired Village Administration Officer, Syed Segana, has been with them for the past six years helping in administrative work and translations. “I am trying to teach them Tamil,” he smiles, “but our friendship is beyond language, food and boundaries now.” “Nature and greenery binds us together and it does not matter where we belong to and where we stay and work,” he adds.

The Akal Farm yields

Amla and guava on 40 acres each, mixed dry fruits like cashew nuts and almonds on five acres, papaya on 10 acres. The farmers have planted 5,000 mango trees on 80 acres besides coconut and timber-value trees on 10 acres each and an assortment of other fruits and vegetables. They also cultivate inter-crop and this season harvested 15 tonnes of pumpkin, five tonnes of cucumber and 20 tonnes of water melon on a daily basis.

Source…..Soma Basu in http://www.thehindu.com

Natarajan