Self Improvement – Page 90 – Take off with Natarajan

Grandma..92…Sets Record for Oldest Woman Marathoner…

June 1, 2015NatarajanLeave a comment

Grandma, 92, Sets Record for Oldest Woman Marathoner

92 year old Harriette Thompson and son Brenny Thompson, finish the Suja Rock ‘n’ Roll San Diego Marathon on May 31, 2015 in San Diego, California. (AFP)

SAN DIEGO: A 92-year-old US grandmother has become the oldest woman to finish a marathon, when she crossed the finish line of a San Diego 26-miler on Sunday, race organizers said.

A smiling Harriette Thompson, aged 92 years and 65 days, was cheered by dozens of onlookers and supporters as she completed the Southern California event in seven hours, 24 minutes and 36 seconds.

Speaking to her hometown newspaper, the Charlotte Observer, Thompson said she felt “a little stiff” after the race.

“I was really tired at one point. Around mile 21, I was going up a hill and it was like a mountain,” she told the Observer.

“I was thinking, ‘This is sort of crazy at my age.’ But then I felt better coming down the hill. And my son Brenny kept feeding me all this wonderful carbohydrates that kept me going.”

The previous oldest woman marathon runner was another American, Gladys “Gladyator” Burrill, who was 92 years and 19 days old when she did the Honolulu event in 2010.

Thompson participated in the marathon to raise money for cancer research, a disease she has herself survived.

The grandmother to 10 grandkids also completed the race last year with a time of seven hours, seven minutes and 42 seconds.

The oldest male marathon runner is Fauja Singh, who was 101 when he retired from racing in 2013.

Source…..www.ndtv.com

Natarajan

“நந்தி காதுகளில் ரகசியம்………”!!!

June 1, 2015June 1, 2015NatarajanLeave a comment

நந்தி காதுகளில் ரகசியம்****************

நந்திஸ்வரர் காதுகளில் நாம்

சொல்லலாமா ? அப்படி சொல்லுவது

என்றால் என்ன சொல்ல வேண்டும்……..

நம் நாட்டில் சிலை வழிபாடு மிக மிக

முக்கியம் வாய்ந்ததாக இருக்கிறது.

என்பதனை நாம் அறிவோம். எந்தனை

அற்புதங்களை கண்ட சித்தர்கள் இதில் எந்த

வித குழப்பமும் இல்லாமல் நமக்கு கற்களை

தேர்ந்து எடுத்து கொடுக்க காரணம் நாம்

அறிந்து கொள்ளவேண்டும் . கற்கள் , பாறை

என்று மட்டும் அவர்கள் நினைக்க வில்லை,

இவைகள் ஒளியும் ஒலியும் சேர்ந்தது என்று

அவர்கள் புரிந்து கொண்டனர். ஆம் கற்களை

தேர்வு செய்வதில் மிக மிக வல்லமை

படைத்தவர் கருவுரார் சித்தர்.. போகர்

இவரிடம் தாம் சிலைகளை செய்ய

சொல்வார். ஒரு கல்லை (பாறை )

(பாறை ) பார்த்து

அதில் 32 லக்ஷணம் அமைந்து இருந்தால்

அவை வழிபாட்டிற்குஉகந்தது என்று முடிவு

செய்வார் இவர் . பாறையின் உள்ளேதேரை

இருந்தால் அவைகள் ஒச்சம் என்று

விட்டுவிடுவார்.

மிக சிறந்த சிற்பி ஆசான்களை கொண்டது

இலங்கை பட்டிணம். இங்கிருந்து நிறைய

நபர்கள் அரவு நாடான நம் நாட்டிக்கு

பாறைகளை தேடி வந்தார்கள் என்று

வரலாறு சொல்கிறது . பல்லவர்கள்

சிற்பங்கள் செய்வதில் சிறந்து

விளங்கினார்கள் . பரஞ்சோதி

அடிகள் காஞ்சிபுரம் வந்த பிறகு தான் வாதாபியில் இருந்து விநாயகர் சிலை

காஞ்சிபுரம் வந்தது . பிறகு கணபதி உருவம்

செய்வது பால பாடமாக மாணவர்களுக்கு

கற்பிக்கப் பட்டது , இந்த சிலைகள் நாட்டில்

எல்லா இடத்திற்கும் எடுத்து செல்லப்பட்டது.

சித்தர்கள் மலைகளில், பூமியில் உள்ள

வித்தியாசமான பாறைகளை தேர்வு செய்து

அவைகளை லிங்கமாக ,நந்தியாக

உண்டாக்கி வழிபாடு செய்தனர் என்பது நாம் அறிந்தது .

பாறைகள்வெயில்காலத்தில் குளிர்ச்சி

தன்மைகளை உண்டாக்கும் , மழை

காலத்தில் உஷ்ண தன்மைகளை

உண்டாக்கும். இதை சமணர்கள் அறிவார்கள்.

,ஆகவே தான் அவர்கள் குன்றுகளை தேர்வு

செய்தனர் . மன்னன் சித்தர்கள் சொல்படி

கோவிலை கட்டிய பின் அவைகளை

பற்றியும் ,முறைகளை பற்றியும் தெரிந்து

கொள்ள சாதுக்களை, சித்த நெறியில்

உள்ளவர்களை அழைத்து வந்து

கோவிலை ஆராய்ந்து தவறுகள் இருந்தால்

சொல்லும் படி கேட்பார் . இப்படி ஒரு

காஞ்சிபுர அரசன் சித்தர் நெறிகளை

உடையவரை தம் கோவிலுக்கு அழைத்து

வந்தான். 32 லக்ஷனமும் அருமையாக

ஒன்று சேர்ந்த ஒரு நந்தி சிலைக்கு உயிர்

கொடுத்தால் உயிர் உண்டாகும் என்று அவர்

அறிந்து இருந்தார். கருவுரர் சித்தரை

நினைத்து நந்தியின் காதுகளில் அவர்

மந்திரம் சொல்ல நந்தி அசைந்து எழுந்தது ,

மன்னன் வியந்தான்,மக்கள் அதிசியப்

பட்டனர். இதன் பிறகு உயிர் பெற்ற நந்தி

கோவிலை விட்டு வெளியை சென்றது .

வேடிக்கை பார்த்த மக்கள் பரவசம் அடைந்து

பின்னே சென்றனர் . பசி எடுத்த நந்தி

வயலில் பயிர்களை உண்ணத்

தொடங்கியது. அது வரை விபரிதம் உணராத

மக்கள் பயம் அடைந்தனர் . நந்தி பிறகு

தோப்புகளில் நுழைந்து விட்டது .

நந்தியினால் பிரச்சனைகள் அதிகம் ஏற்பட

மக்கள் அரசனிடம் முறையிட்டார்கள்.

பிரச்னை உணர்த்த அரசன் சித்தரிடம் கல்

நந்தியை மீண்டும் கல்லாக்கி விட வேண்டும் என்றார் . சித்தர் கல் நந்தியை பிடித்து வர சொல்லி அதன் காதுகளில் மந்திரம் சொல்ல

அது மீண்டும் கல்லானது . பிறகு அதன்

கால்களின் குழம்பில் ஒரு நகத்தை பேர்த்து

எடுத்தார் . 32 லக்ஷணத்தில் 1

குறைந்தபடியால் அது கல்லாகி போனது .

நந்தி மீண்டும் உயிர் பெறாது என்று உறுதி

கொடுத்து வனம் சென்றார்.

அவர் நந்தியின் காதுகளில் ஏதோ சொன்னார் , நாமமும் அப்படி சொல்ல வேண்டும் என்று மக்கள் நினைத்து இன்றும் நந்தியின்காதுகளில் அவர்கள் குறைகள் ,தேவைகளை சொல்கிறார்கள் . இது தவறு . நந்தியிடம் நாம் சொல்ல வேண்டியது

(காதுகளை தொடாமல் )

சிவாய நம ஓம்

சிவாய வசி ஓம்

சிவ சிவ சிவ ஓம் ……….

Source…..input from a friend of mine

Natarajan
.

Message for the Day…” One Must Understand and Realise the Real Purpose of Human Life …”

June 1, 2015NatarajanLeave a comment

Students of today are blind to the goal of life. Some students do not even feel the pain of not knowing the purpose of life. Only one in a million or a crore strives to realise the essence of life. This striving is the stepping stone for the realisation of the purpose of life. Many people feel that the acquisition of food, clothing, shelter, wealth, conveniences, and comforts constitute the very purpose of life. Life remains a tragedy as long as one labours under this kind of delusion. The day one realises the purpose of life, one undergoes a total transformation, from vedana (agony) to nirvedana (freedom from pain). When one becomes conscious of light, acquires wisdom and realises the meaning of existence, one is transported from agony to ecstasy. Every bit of learning should be based on the foundation of ethical, righteous and spiritual principles. Education that is not founded on these will flounder to the ground and become useless.

Sathya Sai Baba

படித்து ரசித்தது …” இது ஒரு சத்திரம்தானே ….” !!!

May 31, 2015NatarajanLeave a comment

உத்தமர்களின் வாய்ச்சொல், சத்திய மார்க்கத்தையே உரைக்கும்; அதன் வழி நடந்தால் நல்லதையே அடைவோம்.
அரசர் ஒருவர், தேவேந்திரனை நோக்கி, பல காலம் தவம் இருந்தார். அவருடைய தவத்திற்கு இரங்கிய தேவேந்திரன், கற்பக மரத்தையே அரசருக்குக் கொடுத்து விட்டார்.
கேட்டதை மட்டுமல்ல, நினைத்ததை எல்லாம் கொடுக்கக் கூடிய கற்பக மரம் கிடைத்ததும், தலை கால் புரியாமல் மனம் போனபடி வாழ்ந்தார் அரசர்.
அரசரைப் பற்றி அறிந்த தத்தாத்திரேயர், ‘தவசீலரான இந்த அரசன் கற்பக விருட்சத்தை பெற்றதும், கடைந்தேறும் வழியைப் பற்றி எண்ணாது, உலக இச்சைகளில் உழன்று கொண்டிருக்கிறானே… இவனுக்கு நல்லறிவு புகட்ட வேண்டும்…’ என நினைத்தார்.
ஒரு நாள், அரண்மனைக்குள் நுழைந்த தத்தாத்திரேயர், ‘விடு விடு’ வென்று நடந்து போய், அரசருக்கு மட்டுமே உரித்தான உயர் ரக இருக்கையில் அமர்ந்தார்.
சேவகர்களால் அவரைத் தடுக்க முடியவில்லை.
தகவல் அறிந்த அரசர் வேகமாக வந்து பார்த்தார். ‘யார் நீ… என்ன தைரியம் இருந்தால், என் இருக்கையில் அமர்வாய்… போ வெளியே…’ என்றார்.
‘மன்னா… கோபப்படாதே… இந்தச் சத்திரத்தில், நீ தங்கி இருப்பதைப் போலத் தான், நானும் தங்கியிருக்கிறேன். இதற்குப் போய் கோபப்படுகிறாயே…’ என்றார்.
‘இது ஒண்ணும் சத்திரமல்ல; என் அரண்மனை. போ வெளியே…’ என்று கோபத்துடன் கூறினார்.
‘ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, இங்கு வசித்து வருகிறாயோ…’ என்றார் தத்தாத்திரேயர்.
‘இல்லை… நான் பிறந்தது முதல், இங்கு தான் வாழ்ந்து வருகிறேன்…’ என்று மன்னர் சொல்ல, ‘உனக்கு முன் இங்கு இருந்தது யார்?’ எனக் கேட்டார் தத்தாத்திரேயர்.
மன்னர் பொறுமை இழந்து, ‘எனக்கு முன் என் தந்தை; அவருக்கு முன், என் தாத்தா; அதற்கு முன் என் கொள்ளுத் தாத்தா… இப்படிப் பல பேர் இங்கு தான் இருந்திருக்கின்றனர்…’ என்றார்.

ஆக, இங்கு யாருமே நிரந்தரமாகத் தங்கவில்லை. ஒருவர் வர, ஒருவர் போக என்று தான் இருந்துள்ளனர். அப்படி என்றால், இது சத்திரம் தானே? இதைப் போய் அரண்மனை என்கிறாயே… அதுவும் உன் அரண்மனை என்கிறாய். இது எப்படி?” என, அமைதியாக கேட்டார் தத்தாத்ரேயர்.
மன்னருக்கு, ‘சுருக்’கென்றது. தத்தாத்திரேயரின் திருவடிகளில் விழுந்து வணங்கி, உபதேசம் பெற்று உயர்ந்தார் அரசர்.
நல்லதையே கேட்போம்; நமக்கது உதவும்!

source….பி.என்.பரசுராமன் in http://www.dinamalar.com

Natarajan

படித்து ரசித்தது ….” இரண்டரை வயது முதல் இப்படி ஒரு ஓட்டம் தேவையா …” ?

May 31, 2015Natarajan1 Comment

விளையாட விடுங்கள்!

பால் மணம்
மாறா வயதில்
பள்ளிக்கு
படை எடுக்கிறோம்!

சாட் பூட் த்ரீ
விளையாடும் நேரத்தில்
ஏக், தோ, தீனை
நெட்டுரு செய்கிறோம்!

மணல் வீடு கட்டி
விளையாட முடியவில்லை…
‘மவுஸ்’ பிடித்து
மனதை திசை திருப்புகிறோம்!

ஒளிந்து பிடித்து விளையாட
ஆசையாய் இருக்கிறது
உடனிருந்து விளையாட
தம்பி, தங்கை இல்லை
தனிமைச் சிறையில்
தத்தளிக்கிறோம்!

கல்லா, மண்ணா
விளையாட ஆசை தான்
டவுன்லோடு செய்வதற்கே
நேரம் போதவில்லையே!

பாரதி சொன்னதை போல்
மாலை முழுவதும் விளையாட
ஏங்குகிறோம்!
ஆனால்,
‘எக்ஸ்ட்ரா கரிகுலரில்’
எங்களை இழக்கிறோம்!

அடுத்த வீட்டு பிள்ளைகளை கூட
அறியவில்லை நாங்கள்
பூட்டிய வீட்டிற்குள்,
‘பத்திரமாக’ இருப்பதால்!

கண்ணை விற்று
சித்திரம் வாங்கச் சொல்கிறீர்
சிலந்தி வலையில்
மாட்டிக் கொண்ட
சிறு பூச்சிகளாய்
சிக்கித் தவிக்கிறோம்!

இரண்டரை வயது முதல்
இப்படி ஒரு ஓட்டம்
எங்களுக்கு தேவை தானா!

உங்களைப் போலவே
உரிய வயதில்
அனைத்தையும் கற்போம்
அதுவரையில்
எங்களைக் கொஞ்சம்
விளையாட விடுங்களேன்!

Source…. எஸ்.ஆர்.சாந்தி, மதுரை. in http://www.dinamalar.com

Natarajan

” நான் பட்ட கஷ்டங்கள் என் குழந்தைகள் படக் கூடாது …” இது சரியான குறிக்கோளா …?

May 31, 2015June 2, 2015Natarajan2 Comments

நான் பட்ட கஷ்டங்கள் என் குழந்தைகள் படக்கூடாது” – இது நல்லதா ?

கழுகுகள் நமக்கு கற்றுதரும் பாடம்!!!

பறவைகளில் கழுகுகள் மிக சக்தி வாய்ந்தவை. அவை மிக உயரமாகப் பறக்கக் கூடியவை. அவற்றைவலிமை மற்றும் தைரியம் ஆகியவற்றின் சின்னமாகக் கருதுகின்றோம். ஆனால் அந்தக் கழுகுகளின்பறக்கும் சாகச சக்திகளும், வலிமையும், தைரியமும் பிறப்பிலேயே வருபவை அல்ல. அவைகழுகுகளால் ஒரு கட்டத்தில் கற்றுக் கொள்ளப்படுபவை தான்.

குஞ்சுகளாகக் கூட்டில் சுகமாக, பாதுகாப்பாக இருக்கும் போது கழுகுகள் பலவீனமாகவேஇருக்கின்றன. அவை அப்படியே சுகமாகவும், பாதுகாப்பாகவுமே இருந்து விட்டால் வலிமையாகவும்,சுதந்திரமாகவும் மாறுவது சாத்தியமல்ல. எனவே குஞ்சுகளாக இருக்கும் போது வேண்டியஉணவளித்து, பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கும் தாய்ப்பறவை குஞ்சுகள் பறக்க வேண்டிய காலம் வரும்போது மாறி விடுகின்றது.

முதலில் கூடுகளில் மெத்தென இருக்கும் படுக்கையினைக் கலைத்து சிறு குச்சிகளின் கூர்மையானபகுதிகள் வெளிப்படும்படி செய்து கூட்டை சொகுசாகத் தங்க வசதியற்றபடி செய்து விடுகின்றது. பின்தன் சிறகுகளால் குஞ்சினை அடித்து இருக்கும் இடத்தை விட்டுச் செல்லத் தூண்டுகின்றது. தாய்ப்பறவையின் இம்சை தாங்க முடியாத கழுகுக்குஞ்சு கூட்டின் விளிம்புவரை வந்து நிற்கின்றது. அதுவரை பறந்தறியாத குஞ்சு கூட்டின் வெளியே உள்ள உலகத்தின் ஆழத்தையும் உயரத்தையும்விஸ்தீரணத்தையும் பார்த்து மலைத்து நிற்கின்றது.

அந்தப் பிரம்மாண்டமான உலகத்தில் தனித்துப் பயணிக்க தைரியமற்று பலவீனமாக நிற்கின்றது.அது ஒவ்வொரு குஞ்சும் தன் வாழ்க்கையில் சந்தித்தாக வேண்டிய ஒரு முக்கியமான தவிர்க்கமுடியாத கட்டம். அந்த நேரத்தில் அந்தக் குஞ்சையே தீர்மானிக்க விட்டால் அது கூட்டிலேயேபாதுகாப்பாகத் தங்கி விட முடிவெடுக்கலாம். ஆனால் கூடு என்பது என்றென்றைக்கும் பாதுகாப்பாகத்தங்கி விடக் கூடிய இடமல்ல. சுயமாகப் பறப்பதும் இயங்குவதுமே ஒரு கழுகுக்கு நிரந்தரப் பாதுகாப்புஎன்பதைத் தாய்ப்பறவை அறியும்.

அந்தக் கழுகுக்குஞ்சு கூட்டின் விளிம்பில் என்ன செய்வதென்று அறியாமல் வெளியே எட்டிப்பார்த்துக் கொண்டு இருக்கும் அந்தக் கட்டத்தில் தாய்ப்பறவை அந்தக் குஞ்சின் உணர்வுகளைலட்சியம் செய்யாமல் குஞ்சை கூட்டிலிருந்து வெளியே தள்ளி விடுகிறது. அந்த எதிர்பாராததருணத்தில் கழுகுக்குஞ்சு கஷ்டப்பட்டு சிறகடித்துப் பறக்க முயற்சி செய்கின்றது. முதல்முறையிலேயே கற்று விடும் கலையல்ல அது.

குஞ்சு காற்றில் சிறகடித்துப் பறக்க முடியாமல் கீழே விழ ஆரம்பிக்கும் நேரத்தில் தாய்க்கழுகுவேகமாக வந்து தன் குஞ்சைப் பிடித்துக் கொள்கிறது. குஞ்சு மீண்டும் தாயின் பிடியில் பத்திரமாகஇருப்பதாக எண்ணி நிம்மதியடைகிறது. அந்த நிம்மதி சொற்ப நேரம் தான். தன் குஞ்சைப் பிடித்துக்கொண்டு வானுயரப் பறக்கும் தாய்க்கழுகு மீண்டும் அந்தக் கழுகுக்குஞ்சை அந்தரத்தில் விட்டுவிடுகிறது. மறுபடி காற்று வெளியில் சிறகடித்துப் பறக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்திற்கு அந்தக் குஞ்சுஉள்ளாகிறது.

இப்படியே குஞ்சை வெளியே தள்ளி விடுவதும், காப்பாற்றுவதுமாகப் பல முறை நடக்கும் இந்தப்பயிற்சியில் கழுகுக் குஞ்சின் சிறகுகள் பலம் பெறுகின்றன. காற்று வெளியில் பறக்கும் கலையையும்விரைவில் கழுகுக்குஞ்சு கற்றுக் கொள்கிறது. அது சுதந்திரமாக, ஆனந்தமாக, தைரியமாகவானோக்கிப் பறக்க ஆரம்பிக்கிறது.

கழுகுக் குஞ்சு முதல் முறையாக கூட்டுக்கு வெளியே உள்ள உலகத்தின் பிரம்மாண்டத்தைக் கண்டுபயந்து தயங்கி நிற்கும் அந்தத் தருணத்தில் தாய்க்கழுகு அதனை முன்னோக்கித் தள்ளியிராவிட்டால் அந்த சுதந்திரத்தையும், ஆனந்தத்தையும், தைரியத்தையும் அந்தக் கழுகுக்குஞ்சு தன்வாழ்நாளில் என்றென்றைக்கும் கண்டிருக்க முடியாது. பறக்க அறியாத அந்தக் குஞ்சை கூட்டினைவிட்டு வெளியே தாய்ப்பறவை தள்ளிய போது அது ஒருவிதக் கொடூரச் செயலாகத் தோன்றினாலும்பொறுத்திருந்து விளைவைப் பார்க்கும் யாருமே அந்தச் செயல் அந்தக் குஞ்சிற்குப் பேருதவி என்பதைமறுக்க முடியாது

ஒவ்வொரு புதிய சூழ்நிலையும் யாருக்கும் ஒருவித பதட்டத்தையும், பயத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். ஆனால் அந்தக் காரணத்திற்காகவே அந்த சூழ்நிலைகளையும், அனுபவத்தையும் மறுப்பதுவாழ்வின் பொருளையே மறுப்பது போலத் தான். கப்பல் துறைமுகத்தில் இருப்பது தான் அதற்குமுழுப்பாதுகாப்பாக இருக்கலாம். ஆனால் கப்பலை உருவாக்குவது அதை துறைமுகத்தில் நிறுத்திவைக்க அல்ல. கப்பலின் உபயோகமும் அப்படி நிறுத்தி வைப்பதில் இல்லை. கழுகிற்கும்,கப்பலுக்கும் மட்டுமல்ல, மனிதனுக்கும் இந்த உண்மை பொருந்தும்

தாய்க்கழுகு தான் குஞ்சாக இருக்கையில் முதல் முதலில் தள்ளப்பட்டதை எண்ணிப்பார்த்து “நான்பட்ட அந்தக் கஷ்டம் என் குஞ்சு படக்கூடாது. என் குஞ்சிற்கு அந்தப் பயங்கர அனுபவம் வராமல்பார்த்துக் கொள்வேன்” என்று நினைக்குமானால் அதன் குஞ்சு பலவீனமான குஞ்சாகவே கூட்டிலேயேஇருந்து இறக்க நேரிடும். ஆனால் அந்த முட்டாள்தனத்தை தாய்க்கழுகு செய்ததாக சரித்திரம்இல்லை

அந்த தாய்க்கழுகின் அறிவுமுதிர்ச்சி பல பெற்றோர்களிடம் இருப்பதில்லை. “நான் பட்ட கஷ்டங்கள்என் குழந்தைகள் படக்கூடாது” என்று சொல்லக்கூடிய பெற்றோர்களை இன்று நாம் நிறையவேபார்க்கிறோம். ஒரு காலத்தில் கூட்டுக் குடும்பமும் அதில் கும்பலாகக் குழந்தைகளும் இருந்த போதுபெற்றோர்களுக்குத் தங்கள் ஒவ்வொரு குழந்தை மீதும் தனிக்கவனம் வைக்க நேரம் இருந்ததில்லை.அதற்கான அவசியம் இருப்பதாகவும் அவர்கள் நினைத்ததில்லை.

ஆனால் இந்தக் காலத்தில் ஓரிரு குழந்தைகள் மட்டுமே உள்ள நிலையில் பெற்றோர்கள் தங்கள்குழந்தைகளுக்கு மிக நல்ல வாழ்க்கை அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதில் குறியாகஇருக்கிறார்கள். அதில் தவறில்லை. ஆனால் தான் பட்ட கஷ்டங்கள் எதையும் தங்கள் குழந்தைகள்படக்கூடாது என்று நினைக்கும் போது பாசமிகுதியால் அவர்கள் அந்தக் கஷ்டங்கள் தந்த பாடங்களின்பயனைத் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு அளிக்கத் தவறி விடுகிறார்கள். அதற்காக “நான் அந்தக் காலம்பள்ளிக்கூடம் செல்ல பல மைல்கள் நடந்தேன். அதனால் நீயும் நட” என்று பெற்றோர்கள் சொல்லவேண்டும் என்று சொல்லவில்லை. வசதிகளும், வாய்ப்புகளும் பெருகி உள்ள இந்தக் காலத்தில்அப்படிச் சொல்வது அபத்தமாகத் தான் இருக்கும்.

இன்றைய நவீன வசதி வாய்ப்புகளின் பலனை பிள்ளைகளுக்கு அளிப்பது அவசியமே. தேவையேஇல்லாத கஷ்டங்களை பிள்ளைகள் படத் தேவையில்லைதான். ஆனால் ‘எந்தக் கஷ்டமும், எந்தக்கசப்பான அனுபவமும் என் பிள்ளை படக்கூடாது’ என்று நினைப்பது அந்தப் பிள்ளையின்உண்மையான வளர்ச்சியைக் குலைக்கும் செயலே ஆகும்.

வாழ்க்கையில் சில கஷ்டங்களும், சில கசப்பான அனுபவங்களும் மனிதனுக்குஅவசியமானவையே. அவற்றில் வாழ்ந்து தேர்ச்சி அடையும் போது தான் அவன் வலிமைஅடைகிறான். அவற்றிலிருந்து பாதுகாப்பளிப்பதாகப் பெற்றோர் நினைப்பது அவனுக்குவாழ்க்கையையே மறுப்பது போலத் தான். சில கஷ்டங்கள் பிள்ளைகள் படும் போதுபெற்றோர்களுக்கு மனம் வருத்தமாக இருக்கலாம். ஆனால் கஷ்டங்களே இல்லாமல் இருப்பதுவாழ்க்கை அல்ல, வாழ்க்கையின் அர்த்தமும் அல்ல, அது சாத்தியமும் அல்ல.

Source….input from a friend of mine….original source not known.

Natarajan

Message For the Day…” Your Soul [Divine Self ] is the Real ‘You’ ….”

May 31, 2015NatarajanLeave a comment

The human body is a cover, a receptacle for the Atma. Elements like water and wind are intimately bound up with the body. Therefore, theAtma Principle, which is the core, is not cognised. People have lost awareness of this Principle, which is Truth. The Atma is in the body, but not of it. The Atma Principle, though active in the body, does not belong to the body. The ability of the eyes to see and the ears to hear are given by the Atma. The eyes and ears are sustained by the Omni-Consciousness, the Divine Principle. Your Soul (Divine Self) is the real ‘You’, the Will (Sankalpa). The elements (ether, wind, fire, water, and earth) that constitute the cosmos operate only as prompted by the supreme wisdom, which energizes them. The entire world of living beings – both fixed and moving are sustained by supreme wisdom. That supreme wisdom is Atma, the Brahman and the visible, objective world.

Sathya Sai Baba

Message For the Day…” God is the Cosmic Director and all of us are Mere Actors…”

May 30, 2015NatarajanLeave a comment

You pray to God for trivial worldly things. Distinguish clearly between earthly happiness and divine bliss. Ask for selfless love, which you do not have, but He has in plenty. Pray for love, peace and bliss. God is the embodiment of bliss; His love is supreme without a parallel. He knows what is good for you and will give it. He is a witness to all your thoughts, words and actions. Therefore surrender wholeheartedly unto Him, and lead an ideal life. You are all embodiments of the Divine. So love all and never hurt anyone. If you harm anyone, you are harming the Divine. Love is as vital for a human as fire is vital for a lump of coal to sparkle. Get rid of all your weaknesses by concentrating on Divine Love, as grace is ever flowing and confers the greatest strength. God is the Cosmic Director and all humans are mere actors. So perform your role to please Him!

Few Accidental Discoveries that Changed the world….

May 29, 2015NatarajanLeave a comment

In many ways, modernity can be viewed as little more than the the product of centuries of dumb luck. As you are about to see, some of the world’s most significant milestones were the result of nothing more than happy accidents.

Accidental Discoveries: Penicillin

Scottish biologist Alexander Fleming changed modern medicine and saved countless lives by not being a very tidy man. Fleming left for vacation in 1928, failing to clean up his lab beforehand. When he returned, he noticed that some of his Petri dishes had developed mold that prevented bacteria to grow on them.

Accidental Discoveries Penicillin

Correctly guessing that the mold had antibacterial properties, Fleming went to work on identifying the culture – Penicillium notatum. From that, the scientist was able to extract penicillin and revolutionize the world of antibiotics.

Accidental Discoveries Penicillin Advertising

It should be noted that it took another decade before other scientists found a way to create a stable strain of penicillin that could be mass-produced. Likewise, Fleming wasn’t the first person to see the potential of moldy cultures. Other prominent scientists such as Louis Pasteur and Joseph Lister also realized that certain molds could inhibit bacteria growth, not to mention the fact that moldy bread was a traditional infection remedy since ancient times.

The Big Bang Theory

Accidental Discoveries Big Bang

We aren’t actually talking about the discovery of the Big Bang theory itself, but rather of the cosmic microwave background (CMB), or the radiation that the Big Bang left behind. George Gamow predicted its existence in the 1940s but it wasn’t until 1964 that two radio astronomers, Robert Wilson and Arno Penzias, discovered it completely by chance.

Accidental Discoveries Big Bang Astronomers

For their work, Wilson and Penzias won the Nobel Prize in 1978 Source: One Minute Astronomer

Penzias and Wilson were working at Bell Labs in New Jersey and experimenting with a state-of-the-art horn antenna when they picked up some weird interference. At first, they thought this was due to something way less exciting than the CMB – pigeons. However, once they cleared the nest, they noticed that the interference remained. It could only be CMB.

And thus the two astronomers discovered the first compelling evidence for the veracity of the Big Bang theory. At that time, the origins of the universe were in even hotter debate than today, with camps divided primarily by those who believed in an expanding universe (first put forward by Belgian priest/scientist Georges Lemaitre and later supported by Russian physicist George Gamow) or steady-state theory, the idea of a universe that always was and always will be. The discovery of the CMB tipped the scales in the Big Bang’s favor.

X-Rays

X Ray Hands

In 1895, German physicist Wilhelm Röntgen was doing some simple experiments with a cathode ray tube. At one point, he noticed that the tube was lighting a piece of fluorescent cardboard in the room even though there was a screen between them. Röntgen unsuccessfully tried to block the rays and eventually thought of sticking his hand in front of the tube, revealing the bones inside it. He had just discovered X-rays.

X Ray Rontgen

To be fair, others were aware of the effects of X-rays before Röntgen, but he was the one to study them systematically. He also gave them their name, even though they were referred to as Röntgen rays for decades following his discovery.

Accidental Discoveries X Ray

Röntgen went to work on improving the imaging process by replacing the screen with a photographic plate so the images would be clearer. The first medical x-ray ever taken was of his wife’s hand, which Röntgen presented to the scientific community. Pretty soon x-ray technology became an international medicinal staple.

Radioactivity

Accidental Discoveries Radioactivity Sign

One happy accident often leads to another. That was the case with French scientist Henri Becquerel, who, after being inspired by Röntgen’s work, started researching phosphorescence in 1896. Becquerel thought that phosphorescence was responsible for the x-ray effect so he tried exposing some photographic plates to phosphorescent salts in order to confirm it.

Accidental Discoveries Radioactivity Becquerel

None of the materials used ended up having an effect, save for one: uranium salts. And even still, that discovery was made completely by chance. Becquerel considered sunlight to be essential to the experiment, and it was cloudy on the day he planned to test the uranium salts. Becquerel stuck everything in a drawer and waited to experiment another day, only to find days later that the uranium salts caused the photographic plate to blacken in spite of the darkness.

Accidental Discoveries Radioactivity Plate

Becquerel had wrapped the plates in paper so they were never in direct contact with the uranium salts, which meant that some unknown form of radiation capable of passing through solid objects was responsible for this event, not phosphorescence. Becquerel had stumbled upon radioactive decay or, as more know it, radioactivity.

Wearable Pacemaker

With over 350 patents to his name, it’s a wonder that Wilson Greatbatch is not a household name. But of all his innovations, the wearable pacemaker is undoubtedly the most highly acclaimed.

Accidental Discoveries Pacemaker

In 1956, Greatbatch was an electrical engineer working to build a heart rhythm-recording device. In a serendipitous moment of inattention, he reached into a box of spare parts for a resistor, but grabbed the wrong size. Greatbatch realized this after installing it, but he also noticed that the completed circuit produced an electric pulse at a speed of 1.8 times per second.

That’s roughly as fast as the heart beats, something Greatbatch immediately picked up on. He realized that the electrical stimuli could be used to assist a weak heart and went to work on shrinking down his device. In 1958 he successfully inserted a pacemaker into a dog, but it was left to a Minneapolis medical company to develop wearable pacemaker for humans that same year.

Source…..www.all-that-is-interesting.com

Natarajan

” அந்த வீணையை என்னிடம் கொடு…நான் வாசிக்கலாம் இல்லையா …” ?

May 29, 2015NatarajanLeave a comment

ஒரு சமயம், மகாபெரியவர் மகாராஷ்டிர மாநிலம் சதாராவில் தங்கி இருந்தார். ஒரு அரசமரத்தின் கீழ் இளைப்பாறிய அவர், மரத்தின் வேரில் தலையை வைத்துப் படுத்துக் கொள்வார். முன்னால் திரை போட்டிருக்கும்.
பக்தர்களுக்கு தரிசனம் கொடுக்கும் சமயத்தில் மட்டும், திரையை விலக்குவார்கள்.

அன்று, சென்னையில் இருந்து வீணை வித்வான் ஒருவர் பெரியவரைத் தரிசிக்க நண்பருடன் வந்திருந்தார். பெரியவரைத் தரிசனம் செய்த அவர், அவரது அனுமதி பெற்று, வீணையை எடுத்து வாசிக்க ஆரம்பித்தார். பக்தர்கள் எல்லாரும் அந்த இசைமழையில் நனைந்து கொண்டிருந்தனர். வாசித்து முடித்ததும், வீணையை உறையில் இட தயாரானார் வித்வான்.
பெரியவர் அவரிடம், “”அந்த வீணையை என்னிடம் கொடு. நான் அதை வாசிக்கலாம் இல்லையா?” என்று கேட்டார்.
பெரியவர் வீணை வாசிக்கப் போகிறாரா என்று எல்லாருக்கும் திகைப்பு. வித்வான் உட்பட..! ஆனால், எதற்காக வாசிக்க இருக்கிறார் என்பது மட்டும் யாருக்கும் புரியவில்லை.
வீணையைக் கையில் வாங்கிய பெரியவர் சுருதி கூட்டி, வித்வானிடம் காட்டினார். “”நான் சுருதி கூட்டியிருப்பது சரியா இருக்கான்னு பாரு,” என்றார்.
வித்வானும், “”சரியா இருக்கு” என்று சொல்ல, பெரியவர் வீணை வாசிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்.
சில நிமிடங்கள் தான் ஆகியிருக்கும்! வித்வான் பெரியவரின் பாதங்களில் விழுந்தார். கன்னத்தில் போட்டுக் கொண்டு, “”பெரியவா! என்னை மன்னிக்கணும்! என்னை மன்னிக்கணும்! தப்பு பண்ணிட்டேன்! தப்பு பண்ணிட்டேன்,” என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டே கதறி அழ ஆரம்பித்து விட்டார்.
பெரியவர் வாசித்து முடித்தார். பின் வீணையை அவரிடம் திருப்பிக்கொடுத்து, “”வித்யா கர்வம் ஒருவனுக்கு கூடாது. கவனமாக இரு,” என்று சொல்லி ஆசிர்வாதமும் செய்தார். வித்வானுடன் வந்த நண்பருக்கு என்ன நடக்கிறதென்றே புரியவில்லை.
பின் நண்பர் வித்வானிடம்,”” இங்கே என்ன நடந்தது? நீ தப்பு பண்ணிட்டதா கதறி அழுதே! பெரியவர் வித்யாகர்வம் கூடாது என்றார். அப்படி என்ன தான் இங்கு தவறு நடந்தது?” என்றார்.
வித்வான் திகைப்பு கலையாமல் பதில் சொல்ல ஆரம்பித்தார்.
“”கைலாய மலையைத் தூக்க முயன்ற ராவணனின் கைகள் மலையின் அடியில் சிக்கிக் கொண்டன. அப்போது, அவன் சாமகானம் இசைத்து சிவனை மகிழ்வித்து விடுதலை பெற்றான் இல்லையா! அதுபோல, நானும் இங்கே சாமகானம் வாசிக்க துவங்கினேன். ஆனால், திடீரென எப்படி வாசிப்பது என்று மறந்து போய்விட்டது. இது யாருக்கு தெரியப்போகிறது என, ஏதோ ஒன்றை வாசித்து நிறைவு செய்து விட்டேன். பெரியவர் இதைக் கண்டுபிடித்து விட்டார். என்னிடம் வீணையை வாங்கி, அந்தப் பகுதியை சரியாக வாசித்து நிறைவு செய்து விட்டார். பெரியவர் ஸர்வக்ஞர் (எல்லாம் அறிந்தவர்). அவருக்கு எல்லாம் தெரியும் என்பது எனக்கு தெரியாமல் போச்சே! அபச்சாரம் பண்ணிட்டேனே! அதனால் தான் அவரிடம் மன்னிப்பு கேட்டேன்,” என்றார்.
நமக்கு தெரிந்ததைச் செய்ய வேண்டும். தெரியாத விஷயங்களைத் தெளிவாகக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற பாடத்தை இதன் மூலம் வாழும் தெய்வமான மகாபெரியவர் நமக்கு இதன்மூலம் உணர்த்தியிருக்கிறார்.

Source…..www.periva.proboards.com

natarajan