Discipline

வாரம் ஒரு கவிதை…” சுனாமி சுவடுகள் ” …

NatarajanLeave a comment

 

ஆழிப்  பேரலை  இங்கு பதித்த சுவடுகள் என்றும் 
அழியாத வடுக்கள் அன்றோ ! ஆண்டு பன்னிரண்டு 
ஆனாலும் மறக்க முடியுமா  அந்த நாளை இன்றும் ?
சுனாமியின் சுவடுகளில் கால் பதித்து  மரம் பல பலி 
கொண்டு ஒரு நகரின் வாழ்வு  முடக்கி " வார்தா "
ஆடிய ஆட்டம் ஆழிப் பேரலையின் மற்றுமொரு 
அவதாரமா ?  பஞ்ச பூதங்கள் வரிசை கட்டி கொஞ்சமும் 
இரக்கம் இல்லாமல் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக   அசுர ஆட்டம் போடுவது  
ஏன்  இந்த இசை  விழா மாதத்தில் மீண்டும்  மீண்டும் ?
வசை பாடவில்லை நான் உங்களை பஞ்ச  பூதங்களே! 
அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை எனக்கு உங்கள் மீது !
எங்களைக் காக்கும் தாய் அல்லவா நீங்க ...பிள்ளைகள் 
எங்களை நீங்க தண்டித்தது போதும் ...உங்க அடிகளின் 
வடுக்கள் கட்டாயம் தடுக்கும் எங்களை உங்கள் கண்டிப்பான 
நெறி முறை  விதி முறை  மீறாமல் இனிமேல் ! நம்புங்க எங்க வாக்கை !
நம்பி எங்களை வழி நடத்துங்க ஒரு தடங்கல்  இல்லா 
பாதையில் நாங்கள்   எங்கள் பாத  சுவடு பதிக்க

Natarajan

www.dinamani.com ---26th Dec2016

 

” Why Fear When HE is there …” ?

NatarajanLeave a comment

 

A man had been on a long flight. The first warning of the approaching problems came when the sign on the airplane flashed on: “Fasten your seat belts.” Then, after a while, a calm voice said, “We shall not be serving the beverages at this time as we are expecting a little turbulence. Please be sure your seat belt is fastened.”
 
As he looked around the aircraft, it became obvious that many of the passengers were becoming apprehensive. Later, the voice of the announcer said, “We are so sorry that we are unable to serve the meal at this time. The turbulence is still ahead of us.”
 
And then the storm broke. The ominous cracks of thunder could be heard even above the roar of the engines. Lightening lit up the darkening skies and within moments that great plane was like a cork tossed around on a celestial ocean. One moment the airplane was lifted on terrific currents of air; the next, it dropped as if it were about to crash. The man confessed that he shared the discomfort and fear of those around him.
 
As he looked around the plane, he could see that nearly all the passengers were upset and alarmed. Some were praying. The future seemed ominous and many were wondering if they would make it through the storm. And then, he suddenly saw a girl to whom the storm meant nothing. She had tucked her feet beneath her as she sat on her seat and was reading a book. Everything within her small world was calm and orderly.
 
Sometimes she closed her eyes, then she would read again; then she would straighten her legs, but worry and fear were not in her world. When the plane was being buffeted by the terrible storm, when it lurched this way and that, as it rose and fell with frightening severity, when all the adults were scared half to death, that marvelous child was completely composed and unafraid.
 
The man could hardly believe his eyes. It was not surprising therefore, that when the plane finally reached its destination and all the passengers were hurrying to disembark, he lingered to speak to the girl whom he had watched for such a long time. Having commented about the storm and behavior of the plane, he asked why she had not been afraid. The sweet child replied:
 
“Sir, my Dad is the pilot and he is taking me home.”
 
Dear friends, this is a story, I received through internet. The implicit faith of this little child, set me thinking…. If each one of can have an implicit faith in our Supreme Father, we will have no reason to be afraid of any thing in life…
What do you think? 
Source…Author  unknown… input from a friend of mine
Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை…” அழுத கண்ணீர் ” …

NatarajanLeave a comment

 

அழுத கண்ணீர் …
………………
.
தங்கத் தலைவர் மூவர் வங்கக் கடலோரம் துயில்  கொண்டாரே !
அலை கடலோரம் அமைதியாய் உறங்கும் தங்கள்
தலைவருக்கு விடை கொடுக்க திரண்ட அன்பு மக்கள்
வடித்த கண்ணீர்,  கடலையும் கண்ணீர் கடல் ஆக்கியதோ ?
நெஞ்சை அடக்கும் துக்கத்துடன் தொண்டர் பலர்  வடித்த
 கண்ணீர்,  வர வைத்ததே கண்ணீரை பலர் கண்ணிலும் !
அழுத கண்ணீர் கண்டு  தானும் அழுத மக்களில் நானும் ஒருவன் !
மாண்டவர்  மீண்டு  வருவதில்லையே என்று
மனம் பொங்கி தினம் தினம் கடல் வடிக்கும்
கண்ணீர்தானோ  தரை தொட்டு செல்லும் கடல் அலைகள் ?

வாரம் ஒரு கவிதை…” பணத்தின் மறு பக்கம் “

NatarajanLeave a comment

 

பணத்தின்  மறுபக்கம் …
…………………….
செல்லாத பணம் இது ..வேண்டாம் இது எனக்கு இனிமேல்!
தன்  மதிப்பு இழந்த பணம் வெற்று  காகிதமானதே ஒரே நாளில் !
நன் மதிப்புடன்  வாழ்ந்த மனிதர் பலர் விதியால் தன் பொருள்
இழந்து அவர் வாழ்வின் மறுபக்கம் காணும்  சோகம்
பார்த்து  மனம் கலங்கியதுண்டு  நான் ! ஒரே ஒரு
வரியால்  தன் மதிப்பை இழக்கும்  வரை பணத்துக்கும்
தெரியாது அதன் மறுபக்கம் என்ன என்று …!
பணத்தின் மறுபக்கம் என்ன என்று  பார்க்கும் மனிதனுக்கு புரிய வேண்டும்
அவன் வாழ்வின்  மதிப்பு  அவன் சேர்க்கும் பணத்தால் அல்ல என்று !
Natarajan
7th Dec 2016

படித்து ரசித்தது …” குட்டி பறவைக்கு வந்த தைரியம்!”

NatarajanLeave a comment

 

கடற்கரையோர மணல் பரப்பில் தவ்வித் தவ்வி ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன சில அலை உள்ளான் பறவைகள் (Sanderlings). மணலுக்குள் தன் அலகைச் செருகி இரை கிடைக்குமா என்று கிளறிப் பார்க்கின்றன. அலை பக்கத்தில் வந்தால் கரைக்கு ஓடுகின்றன; உள்வாங்கினால் போன வேகத்தில் திரும்பவும் வந்து மணலைக் கிளறுகின்றன. பெரிய அலை வந்தால் விருட்டெனப் பறந்து கரைக்கே வந்துவிடுகின்றன. இதெல்லாம் செய்யத் தெரியாத ஒரு குஞ்சு ‘அலை உள்ளான்’ கடலைக் கண்டாலே நடுநடுங்கித் தன் அம்மாவிடம் பதுங்கிக்கொள்கிறது.

தன்னுடைய அம்மா, இரையை எடுத்துவந்து ஊட்டிவிடும் என நினைத்து வாயைத் திறந்து பசியோடு காத்திருக்கிறது அந்தக் குஞ்சு. ஆனால், அம்மா ஊட்டிவிடுவதாக இல்லை. இரையைக் குஞ்சே தேட வேண்டும் என்று அம்மா நினைக்கிறது. இப்படி அம்மா-குஞ்சு பறவையிடயே நடக்கும் செல்ல சேட்டைகள்தான் ‘பைப்பர்’ என்ற அனிமேஷன் குறும்படம்.

குழந்தைகள் பயத்தை விட்டு ஒவ்வொரு செயலையும் கற்றுக்கொள்வது எப்படி என்பதைச் சுவாரசியமாகக் குஞ்சுப் பறவை மூலமாக இந்தப் படத்தில் காட்டியிருக்கிறார்கள். ஒரு காட்சியில், குட்டி நண்டைப் பின்தொடர்ந்து செல்கிறது குஞ்சு. அப்படிப் போகும்போது அலை பாய்ந்து வருகிறது. அலையைப் பார்த்ததும், மணலுக்குள் தன்னைப் புதைத்துக்கொள்கிறது குட்டி நண்டு. இதைப் பார்த்துத் தன் உடலையும் மணலில் புதைத்துக்கொள்கிறது குஞ்சுப் பறவை. ஆனால், பயத்தில் தன்னுடைய கண்களை இறுகப் பொத்திக்கொள்கிறது.

அப்போது அந்தப் பறவையின் அலகைத் தன்னுடைய கொடுக்கால் தட்டுகிறது நண்டு. கண்களைத் திறக்கும் பறவைக்கு நீருக்குள் இருக்கும் அழகு அற்புதக் காட்சியாகத் தெரிகிறது. அந்த நொடிப் பொழுதில் அதனிடமிருந்து பயம் விட்டு விலகிப்போகிறது. உடனே ஓடியாடி குதிக்கிறது. பெரிய அலை வந்தால்கூட தைரியமாகப் போய் இரையை எடுத்து வருகிறது குஞ்சு பறவை.

ஒரு விஷயம் தெரியாதவரைதான் பயம். அது என்னவென்று தெரிந்துகொண்டுவிட்டால் அச்சம் எல்லாம் போயே போச்சு என்பதை அழகாகப் படத்தில் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

சுமார் 6 நிமிடங்கள் ஓடும் இந்த குறும்படத்தை உங்களுக்குப் பார்க்க ஆசையா?

வழக்கமான அனிமேஷன் படங்களைப் போல அல்லாமல் பறவைகள் பறவைகளாகவே நடந்துகொள்வதுதான் ‘பைப்பர்’ குறும்படத்தின் தனிச் சிறப்பு! சாண்டர்லிங்க்ஸ் என்றழைக்கப்படும் ‘அலை உள்ளான்’களின் இயல்பை ஆராய இப்படத்தின் குழுவினர் வாரக் கணக்கில் கலிபோர்னியாவின் கடற்கரைகளில் அப்பறவைகளைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். அவற்றின் இயல்பை அருகிலேயே இருந்து கவனித்து அதற்குப் பிறகுதான் அனிமேஷன் செய்திருக்கிறார்கள். படத்தின் இயக்குநர் ஆலம் பரிலரோ மூன்றாண்டுகள் இப்படத்துக்காக செலவழித்திருக்கிறார்.

ம.சுசித்ரா in http://www.tamil.thehindu.com

Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை …”வழி தவறிய பயணங்கள் ” !!!

NatarajanLeave a comment

 

 “வழி தவறிய பயணங்கள்”
………………………………………………………..
வழி தவறிய பயணம் நெறி தவறி தொடர்ந்தால்  அது
செல்லாத காசுக்கு சமம் !..சொல்லாமல் சொல்லும் அது உன் வாழ்க்கை
ஒரு செல்லாத காசு என்று …! பகிர்ந்து உண்ணும் பண்பும்  நலிந்தோரிடம்
அன்பு காட்டும் மனமும் இல்லாத ஒருவன் வாழ்க்கை பயணம்
கரை சேர்க்காது அவனை ஒரு நாளும் ! நெறிமுறை எதுவும்
இல்லாத வாழ்வும் கறை படிந்த கரங்கள் சேர்க்கும் பணமும்
தரை தட்ட வைக்கும் அவன்  வாழ்க்கை பயணக் கப்பலை !
வாழ்க்கை பயணத்தில் கரை சேர வழி பல உண்டு …ஒரு
வழி தவறினாலும்  நெறி பிறழாமல் ஒருவன்  தொடரும்
பயணம் சேர்க்கும்  செல்வாக்கு அவன் வாழ்வுக்கு !
Natarajan
http://www.dinamani.com  dated 14th Nov 2016

வாரம் ஒரு கவிதை …” பட்டதாரி ” !!!

NatarajanLeave a comment

 

பட்டதாரி …
………..
பட்டங்கள் பலப் பல …வாங்கிய பட்டம் தேனாய் இனிக்கும் பட்டதாரிக்கு  வேலை
ஒன்று  கட்டாயம் கிடைத்தால் ! வேலை  இல்லாவிட்டால் “வேலையில்லா “
என்னும் ஒரு புதிய பட்டம் மட்டும் கிடைக்கும்  அந்த பட்டதாரிக்கு !
சட்டம் ஒன்றும் இல்லையே பட்டம் வாங்கினால் வேலை உண்டு என்று !
சட்டம்  படித்த  பட்டதாரிக்கே  வேலை இல்லையே இன்று !
“வேலையில்லா பட்டதாரி” என்னும் ஒரு  வட்டத்தில் சுழலாமல்
திட்டம் போட்டு தன்  கையே தனக்கு உதவி என ஒரு தொழில்
செய்ய நீ முனையும் நேரம்  “வேலையில்லா ” பட்டதாரி உன்
வாழ்வில் ஒரு நல்ல நேரமாக மாறும் !
கைத்தொழில் ஒன்றைக் கற்றுக்கொள்  கவலை உனக்கு
இல்லை இனி என ஒத்துக்கொள் என்னும் ஆன்றோர்
வாக்கு  இன்றும்  பொய்யா வாக்குதான் ! மறவாதே இதை நீ
தம்பி ! உனக்கு ஒரு வேலை நீ தேடுவதை விடுத்து “செயலி “
எத்தனை  எத்தனை  “செயல் ” படுத்த முடியும் உன்னால்   என்று
சற்றே மாற்றி யோசி தம்பி ! மாறலாம் நீ  ஒரு தொழில் முனைவோனாக !
உன் கணினியும்  கைபேசியுமே  உனக்கு மூலதனம் ! உன் தொழில்
நுட்ப அறிவும்  , “செயலி ” உருவாக்கும்  திறனும் மாற்றும்
உன்னை,  நீ  பலருக்கு வேலை கொடுக்கும் தொழில் பட்டதாரியாக !
வேலை இல்லா  பட்டதாரி இல்லை இங்கு இனிமேல் என்னும் ஒரு
நாளை மலர செய்வதே இனி உன் வேலை ! மாற்றி யோசிக்கும்
யாருக்கும் வாழ்வில் ஒரு நல்ல மாற்றம் உண்டு கட்டாயம் !
Natarajan
8th nov 2016

Kalam’s brother turns 100, says takes life as it comes…

NatarajanLeave a comment

04th_kalam-brot_gl_3068500e

A.P.J. Mohamed Muthu Meera Maraikayar, elder brother of former president APJ Abdul Kalam.— Photo: L. Balachandar

Kalam wanted a year-long celebration after Mr. Maraikayar turned 100 years

Centenarian A.P.J. Mohamed Muthu Meera Maraikayar, elder brother of former President A.P.J. Abdul Kalam, looks at the elegantly-designed wooden casket staked with perfume bottles with a tinge of disappointment.

It was a special gift for him left behind by his younger brother.

Tears welled in his eyes as he takes a look at the wooden box of perfumes, bought by Kalam during his trip to Uttar Pradesh a couple of months before he died on July 27, 2015, as a special gift to be presented to his brother on the occasion of his 100th birthday on November 5.

Kalam never accepted gifts when he attended functions and when Uttar Pradesh Chief Minister Akilesh Yadav offered the perfumes, he accepted saying his brother was fond of perfumes and he would gift the box on his 100th birthday. Kalam paid a token sum before accepting the gift from Mr. Yadav, says Nazeema Maraikayar, daughter of the centenarian.

“We are celebrating the birthday without joy and with a sense of disappointment. It would have been joyous had my brother Abdul Kalam was around,” Mr. Maraikayar says in an interaction with the The Hindu at the ‘House of Kalam’ here on Thursday, recalling his close and affectionate association with the late president.

Kalam wanted a year-long celebration after Mr. Maraikayar turned 100 years but destiny had it that he could not celebrate the birthday at all. “God has given me the strength to overcome the absence of my brother,” he says.

Assisted by Ms. Nazeema, the centenarian recalls the grand family reunion they had in June 2014, when Kalam visited the family and celebrated his brother’s 98th birthday, five months ahead. It was a memorable event as more than 100 family members gathered and Kalam interacted with Mr. Maraikayar and other family members for more than three hours before flying back to Delhi.

Mr. Maraikayar, active, hale and healthy, is abreast with latest developments and enquires whether Chief Minister Jayalalithaa is still undergoing treatment at Apollo and whether DMK leader M. Karunanidhi has recovered from his illness. He flips through dailies and watches select programmes on television, says Ms. Nazeema.

The Chennai floods and the tsunami devastation brought him back the terrifying memories of 1964 cyclonic storm that wiped out Danushkodi, he says, recalling the devastation.

He was not awed by the latest development in science and technology. Discoveries bound to happen as long as mankind looked for changes. “I live my life as it comes and accept whatever happens,” Mr Maraikayar says, turning philosophical.

 Source….

Natarajan

வாரம் ஒரு கவிதை… ” பட்டாசு சத்தம் ” !

NatarajanLeave a comment

 

பட்டாசு  சத்தம்
……………
பட்டாசு சத்தத்தில் பறக்க   மறந்தன பறவைகள் …கண்
திறக்காமல் பயந்து  அழுதன    சிறு குழந்தைகள் !
மறக்காமல்  இனிப்பு சுவைத்து வாழ்த்துக்கள் சொன்னது
“பெரிய” மனிதர்கள் நாம் மட்டுமே !  !   ஆனால் …வெடித்த
பட்டாசு சத்தத்தில் நாமும் மறந்தது நமக்கு பட்டாசு கொடுக்கும்
அந்த சிவகாசி சிறாரின்  அவல நிலையை !…வான வேடிக்கை
வெளிச்சத்திலும் நாம் நினைத்துப் பார்க்க   மறந்தது ஒரு சிவகாசி தொழிலாளியின்
இருண்ட   வாழ்க்கையை …!  அது மட்டுமா ?
நீரின்றி வாடும் தன்  நிலம் பார்த்து சத்தம்  போட்டு
அழும் அந்த  உழவனின்  மனக்குமுறலை  மறைத்ததும்
இந்த பட்டாசு சத்தம்தான் !
சுத்தமான காற்று  சத்தமில்லாமல்  தொலைந்து
மறைந்து போனதும் இந்த பட்டாசு  சத்தம் போட்டு
விட்ட கரும் புகையினால்தானே !
தீப ஒளி மட்டும்  ஏற்றி  புத்தாடையுடன் பலகாரமும்  நலிந்தோர்
வீட்டுக் குழந்தைகளுடன்   பகிர்ந்து மகிழும் பண்பை நம் பிள்ளைக்கு
நாம் போதிக்க வேண்டும் ஒரு பால பாடமாக ! இந்த பாடம்
ஒரு நல்ல வித்தாகும் பட்டாசு சத்தமும் புகையும் இல்லா தீபாவளி
திருநாள் ஒருநாள் பூத்து மலர !
Natarajan
http://www.dinamani.com  …on 1st Nov 2016