” மனித நேயம் ” …. ஒரு புதுக் கவிதை !

December 14, 2015December 15, 2015NatarajanLeave a comment

“மனித நேயம்”

…………..

இயற்கை அன்னையின் சீற்றத்தில் பொங்கியது

ஆறும் , ஏரியும் மட்டுமா ?

மனித நேயமும் சேர்ந்துதானே !

பிரளய நேரத்தில் பிற மொழி மக்களும் நெருங்கிய

உறவாக மாறி தங்கள் கரம் நீட்டி பல இன்னுயிர்

காக்க ….காரணம்… இன்னமும் இம்மண்ணில் வற்றாமல்

ஊறும் மனித நேயம் !

இது எம் மதம் அது உம் மதம் என பேதம் பார்க்காமல்

எம்மதமும் சம்மதம் …”அதுவே என் வேதம் இனி” என

நம்மை சொல்ல வைத்ததும் … நம் உயிர் காத்த வேற்று மத

மனிதநேயம் !

வீடிழந்த மக்களை தேடி அழைத்து நம் வீட்டில் தங்க

இடம் கொடுத்து உன்ன உணவும் நாம் கொடுத்த அந்த தருணம்

நம்முள் தூங்கி விட்ட மனித நேயத்தை நாமே தட்டி எழுப்ப ,

இயற்கை நமக்கு கொடுத்த ஒரு அரிய வாய்ப்பு !

இயற்கையின் சீற்றத்தில் பொங்கி வழிந்த இந்த மனித நேயம்

இனி என்றும்

மங்காமல்,வற்றாமல் ஒரு ஜீவ நதியாகவே தங்கி ஓடவேண்டும் நம்முள்!

This Kavithai of mine has been published in Dinamani as Vaasagar Kavithai under the caption ” Kavimani “…. in http://www.dinamani .com on 14 dec 2015

Natarajan

” ஃபேஸ்புக்கின் ரமணன்: ‘தமிழ்நாடு வெதர்மேன்’ பிரதீப் ஜான்!”

December 14, 2015NatarajanLeave a comment

பிரதீப் ஜான்

தமிழக மக்களுக்கு எப்படி சென்னை வானிலை ஆய்வு மைய இயக்குநர் ரமணன் பிரபலமோ, அதற்கு சற்றும் குறையாமல் சமூக வலைதளங்களில் தமிழக நெட்டிசன்களின் முக்கிய வானிலை முன்னறிவிப்பாளர் பிரதீப் ஜான்!

‘தமிழ்நாடு வெதர்மேன்’ அண்மைக்காலமாக அதிகம் பின்தொடரப்பட்ட ஃபேஸ்புக் பக்கம் இது. இதன் சொந்தக்காரரான வானிலை ஆர்வலர் பிரதீப் ஜான். மழைப்பொழிவின் மீது தனக்கு ஏற்பட்ட தீரா ஆர்வத்தை விவரிக்கிறார்.

மழையை மட்டுமே பார்த்த நம்மில் பலரும் அதி கனமழை, பெருமழை போன்றவற்றை சந்தித்துவிட்டோம். ‘எல் நினோ’ என்றால் என்னவென்று கூகுள் தேடலை தொடங்கிவிட்டோம். செய்தி சேனல்களில் கடைசியாக சொல்லப்பட்ட வானிலை முன்னறிவிப்பு பிரைம் டைம் ஸ்டோரியாகிவிட்டது. செய்தித்தாளில் உள்பக்கத்தில் கட்டம் கட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த வானிலை நிலவரம் பேனர் செய்தியாகிவிட்டது. பெருமழை பெரிய மாற்றங்களை செய்துவிட்டுச் சென்றிருக்கிறது.

இந்நிலையில், சென்னையை பெருமழை புரட்டிப்போட்ட காலகட்டத்தில் தொடர்ந்து வானிலை அறிவிப்புகளை பகிர்ந்து வெளிநாட்டு ஊடகங்கள் சில ஏற்படுத்திய பீதியை நீக்கி அசராமல் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார் பிரதீப் ஜான்.

யார் அந்த பிரதீப் ஜான், இளம் வயதில் கவிதைக்கு மட்டுமே அதிகம் பயன்படுத்தும் மழையை எப்படி இவர் வேறு கோணத்தில் பார்க்கத் துவங்கினார்?

1996 ஜூன் மாதம். பிரதீப் ஜானின் வாழ்க்கையை மாற்றியது வானிலை மாற்றம். தொடர்ச்சியாக மூன்று நாட்களில் சென்னையில் 700 மி.மீ மழை பெய்திருந்தது. சாலைகளில் வெள்ளம் பாய்ந்தது. மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்டது. மக்கள் வீடுகளில் முடங்கிப்போயினர். நகரமே முடங்கியது.

இவையெல்லாம் நடந்தபோது பிரதீப் ஜானுக்கு வயது 14. மழையின் காரணமாக பிரதீப்பை வீட்டை விட்டே வெளியேறக்கூடாது என முடக்கினர் பெற்றோர். வெற்று சிந்தனையை விரட்ட பால்கனியில் தஞ்சம் புகுந்தார் பிரதீப். அந்த நொடியில் இருந்து அடுத்த 36 மணி நேரத்தை அங்கேயே செலவழித்தார்.

அந்த அனுபவத்தை விவரித்த பிரதீப் (33), “அந்த 36 மணி நேரமும் மழை என்னை முற்றிலுமாக ஆட்கொண்டிருந்தது. மழை கம்பிகள் தற்காலிக குட்டைகளை நிமிடத்துக்கு நிமிடம் பெரியதாக்கிக் கொண்டிருந்தன. என்னால் மழைப்பொழிவின் தாக்கத்தை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. அந்த அனுபவம் இளைப்பாறுதல் தருவதாகவும் அழகியல் சார்ந்ததாகவும் இருந்தது” என்றார்.

தற்செயலாக ஏற்பட்ட அந்த அனுபவத்துக்குப் பின்னர் மழைப்பொழிவை பதிவு செய்வதை பிரதீப் சிரத்தையுடன் செய்யத் தொடங்கினார். அகும்பே, ஹல்லிகல், சிரபுஞ்சி, குட்டியாடி, சின்ன கல்லார், தலக்காவிரி மற்றும் பிற இடங்களில் பிரதீப் மழைப் பொழிவை பதிவு செய்து கண்காணித்து வருகிறார். நாடு முழுவதும் எப்போது எந்தப் பகுதியில் பெருமழை பெய்தது என்றால் கணிணியை சொடுக்காமல் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் தன் ஞாபக சக்தியை தட்டிவிட்டுச் சொல்கிறார்.

இந்தியன் வெதர் மேன், வேகரீஸ் ஆஃப் வெதர், கீ வெதர் போன்ற பல்வேறு வானிலை முன்னறிவிப்பு இணையதளங்களுக்கு இவரது பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.

“வானிலையை கணிப்பது நேர விரயம், மிகவும் கடினமானது. இதை ஏன் செய்கிறாய் எனப் பலரும் என்னிடம் கேட்டுள்ளனர். ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை வானிலையை கணிப்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல, அது என்னுடைய பேரார்வம்” என்கிறார் பிரதீப்.

ஆர்குட்டின் தீவிர விசிறியாக இருந்த பிரதீப் 2012-ல் தான் ஃபேஸ்புக்கில் தனக்கென ஒரு பக்கத்தை உருவாக்கினார். ‘தமிழ்நாடுவெதர்மேன்’ (Tamilnaduweatherman) என்ற அந்த பக்கத்துக்கு இந்த ஆண்டுக்கான வடகிழக்கு பருவமழை தொடங்குவதற்கு முன்னர் வெறும் 1000 லைக்குகள் மட்டுமே இருந்தது. ஆனால், நவம்பர் மழை மக்களை வானிலை முன்னறிவிப்புகளை தேடி அலையவிட்டதில் அவரது ஃபேஸ்புக் பக்கத்துக்கு 64,000 லைக்குகள் கிடைக்கச் செய்துள்ளது.

இதில் குறிப்பிட வேண்டியது என்னவென்றால் அண்மையில் சென்னை வானிலை தொடர்பாக இவர் பதிந்த நிலைத்தகவல் 2 லட்சம் பேரைச் சென்றடைந்துள்ளது. சாலைகளில் மழை வெள்ளம் கரை புரள அவரது ஃபேஸ்புக் இன்பாக்ஸில் குறுஞ்செய்திகள் வெள்ளம் புகுந்தது. “என் வீட்டில் நான் இருக்கலாமா? இப்போது திருமணத்தை நடத்தலாமா? என் கணவர் வேலைக்குச் செல்லலாமா? என பல்வேறு கேள்விகள் அவருக்கு வந்தன.

பெருமழையினால் சென்னை தத்தளித்த நாட்களில் எல்லாம் பிரதீப் தூக்கம் தொலைத்து வானிலையை கண்காணித்துக் கொண்டிருந்திருக்கிறார். கனமழை எச்சரிக்கைகளை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்க மெனக்கெட்டுக் கொண்டிருந்தார். என்னதான் தொலைக்காட்சிகளில் வானிலை முன்னறிவிப்புகள் வந்து கொண்டிருந்தாலும் ‘தமிழ்நாடுவெதர்மேன்’ ஃபேஸ்புக் பக்கத்தை நாடுவோர் குறையவில்லை. சென்னையில் ஆயிரக் கணக்கில் வானிலை வலைப்பதிவர்கள் இருந்தாலும் பிரதீப்பின் கணிப்பு தனித்துவத்துடன் பளிச்சிட்டது. அதற்கான காரணத்தை பிரதீப் கூறும்போது, “வானிலை முன்னறிவிப்புகளில் நான் தொழில்நுட்ப வார்த்தைகளை புகுத்துவது இல்லை. மக்களுக்கான தேவை எவ்வளவு மழை பெய்யும், அதனால் வெள்ளம் ஏற்படுமா என்பது மட்டுமே. அவர்களுக்கு தொழில்நுட்பம் சார்ந்த வார்த்தை ஜாலங்களில் அக்கறை இல்லை என்பதை புரிந்து கொண்டேன்” என்றார்.

சென்னை தத்தளித்த வேளையில் துல்லிய கணிப்பை தர துடித்துக் கொண்டிருந்த பிரதீப்புக்கு சவாலாக இருந்தது கருமேகம் அல்ல சில ஜோதிடர்களின் ஆதாரமற்ற கணிப்புகளும், சமூக வலைதளங்களில் பரப்பிவிடப்பட்ட பஞ்சாங்க கணிப்புகளுமே. அந்த பீதியிலிருந்து மக்களை வெளிக்கொணரும் சமூக பொறுப்பு பிரதீப்புக்கு இருந்துள்ளது.

அந்த பொறுப்பைப் பற்றி பிரதீப் விவரிக்கும்போது, “வானிலை முன்னறிவிப்புகளை தரும் சிலர் சிஎஃப்எஸ் என்று சொல்லப்படும் கிளைமேட் ஃபோர்காஸ்ட் சிஸ்டம் என்ற நீண்ட நாட்களுக்கான தரவுகள் அடிப்படையில் கணிப்புகளை வெளியிடுகின்றனர். அதன் அடிப்படையில் அடுத்த மாதம் மழை பெய்யும் என்ற கணிப்புகளைக் கூறுகின்றனர். ஆனால், அவை துல்லியமானது அல்ல. ஏனெனில் வானிலை என்பது அன்றாடம் உருமாறும் தன்மை கொண்ட நிகழ்வு.

வானிலை ஆய்வு மையமும் முன்னறிவிப்புகளை குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் வழங்குகின்றன. ஆனால், அவர்கள் இதுவரை ஃபேஸ்புக் பக்கத்தையோ, ட்விட்டர் பக்கத்தையோ பிரத்யேகமாக உருவாக்கவில்லை. எனவே, அண்மையில் பெய்த பெருமழை குறித்த தகவல்களைப் பெற மக்கள் இணையத்தை நாடினர். இந்த தருணத்தில்தான் வானிலை வலைப்பதிவர்கள் மக்களுக்கு அருமருந்தாகிவிட்டனர். மக்களுடன் இடைவிடாத தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டதால் என்னைப் போன்ற வானிலை ஆர்வலர்கள் மீது மக்கள் அதீத நம்பிக்கை கொண்டனர். மக்களின் நம்பிக்கை என்னை நெகிழ வைத்துள்ளது. இப்போது எனக்கான பொறுப்பும் கூடியிருக்கிறது” என்றார்.

டிசம்பர் 1, 2 வெள்ளம் ஏற்படுத்திய தாக்கத்திலிருந்து மக்கள் மீள்வதற்கு முன்னதாக பிபிசி வெதர் மற்றுமொரு எச்சரிக்கையைப் பதிவு செய்தது. ஏற்கெனவே பிபிசி கணித்த 50 செ.மீ மழையளவில் கிட்டத்தட்ட 49.4 செ.மீ மழை தாம்பரத்தில் பதிவானதால் பிபிசி கணிப்பை புறக்கணிக்க முடியாத நிலை ஏற்பட்டது. மூட்டை முடிச்சுகளைக் கட்டிக் கொண்டு சிலர் வீடுகளை காலி செய்யத் தொடங்கினர். செய்வதறியாது பலர் திகைத்து நின்றனர். அந்த வேளையில்தான் பிரதீப் பிபிசி கணிப்பு தவறு என்று விளக்கத்துடன் தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் ஒரு நிலைத்தகவலை பதிவு செய்தார். அவர் சொன்னபடியே வறண்ட வானிலை தொடர்வதால் அவரது கணிப்பின் மீதான நம்பகத்தன்மை மேலும் அதிகரித்துள்ளது.

“பிபிசி-க்கு வானிலையை கணித்துச் சொன்னவர் என்னைப் போல் ஒருவரே. நாம் எதைப் பார்க்கிறோமோ அதையே அவர்களும் பார்க்கின்றனர். முன்னறிவிப்பை வெளியிடுவதற்கு முன்னர் சற்று பொறுமை காக்க வேண்டியது அவசியம் என அவர்கள் தெரிந்திருக்கவில்லை. மேலும், இத்தகைய முன்னறிவிப்பு பாதிக்கப்பட்ட மக்களை உளவியல் ரீதியாக எவ்வித உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கும் என்பதையும் அவர்கள் உணர்ந்திருக்கவில்லை. உள்ளூர் வானிலை நிலவரத்தை நன்கு அறிந்திருந்த என்னைப் போன்ற வானிலை ஆர்வலர்கள் யாரும் பீதியடையவில்லை. எங்களுக்குத் தெரிந்திருந்தது சென்னையில் இனி கனமழைக்கு வாய்ப்பில்லை என்பது” என பிரதீப் அவரது ஃபேஸ்புக்கில் பதிர்ந்திருந்தார்.

வானிலை மீது காதல் கொண்ட பிரதீப் படித்தது என்னவோ கணினி அறிவியல். ஏன் என்று வினவினால் பெற்றோர் நிர்பந்தம் என்கிறார். பின்னாளில் பங்குச் சந்தை மீது ஏற்பட்ட ஈர்ப்பால் சென்னை பல்கலைக்கழகத்தில் எம்பிஏ பயின்றிருக்கிறார். தற்போது தமிழ்நாடு நகர்ப்புற கட்டமைப்பு நிதியத்தில் (Tamil Nadu Urban Infrastructure Financial Services Limited) இணை மேலாளராக பணியாற்றி வருகிறார். அவரது இந்தப் பணி வானிலையை கணிப்பதில் கூடுதல் புரிதலை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. இருந்தாலும் அவரது மனதில் நிறைந்திருப்பது வானிலை ஆர்வம் மட்டுமே. அப்படி என்றால் நீங்கள் ஏன் வானிலை மையத்தில் பணி புரியவில்லை என்ற கேள்விக்கு, “நான் அதற்கான பட்டப்படிப்பை படிக்கவில்லை. அதுமட்டுமல்லாது அங்கு பணியில் சேர்ந்தால் எனது கருத்துகளை சுதந்திரமாக தெரிவிக்க வாய்ப்பிருந்திருக்காது” என்றார்.

“நான் காலை படுக்கையில் இருந்து எழுந்தவுடன் சரி பார்க்கும் முதல் விஷயம் வானிலை. நான் கண் அயர்வதற்கு முன் கடைசியாக அப்டேட் செய்யும் விஷயமும் வானிலையே” என்கிறார் புயலை பின்தொடரும் வானிலை ஆர்வலர் பிரதீப் ஜான்.

அவரது வானிலை பேரார்வத்தின் வெளிப்பாடாக சென்னையில் கடந்த 2010-ல் லைலா புயல் நிலை கொண்ட போது இரண்டு நாள் விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டு தனது வலைப்பதிவை அப்டேட் செய்திருக்கிறார். வங்கக் கடலில் ஏதாவது புயல் நிலைகொண்டால் அவரது கண்களில் தூக்கம் இமை கடந்து விடுகிறது.

“வானிலை முன்னறிவிப்புகளை அப்டேட் செய்வதற்காக அன்றாடம் அலுவலகத்துக்கு கால தாமதாக சென்ற நாட்களும் உண்டு. ஆனால், இப்போதெல்லாம் என் மகனை பள்ளியில் விட வேண்டியிருப்பதால் காலை நேரத்தில் வானிலையுடன் உறவாடும் நேரம் குறைந்துவிட்டது. இரவிலும் அப்படித்தான் என் மனைவி திட்டினால் லேப்டாப்பை மூடி வைத்துவிட்ட வேறு வேலை செய்வது போல் சால்ஜாப்பு செய்துவிட்டு பின்னர் அவர் தூங்கியவுடன் மீண்டும் வானிலையை கவனிப்பேன்” என புன்னகை பூக்கிறார் பிரதீப் ஜான்.

தமிழ்நாடு வெதர்மேனின் அதிகாரபூர்வ ஃபேஸ்புக் பக்கம் – https://www.facebook.com/tamilnaduweatherman

-தமிழில்: பாரதி ஆனந்த்

Source…. ரவீனா ஜோசப்..in http://www.tamil.thehindu.com

Natarajan

” Thank the ‘ Potter ‘ in Your Life …”

December 13, 2015NatarajanLeave a comment

Let’s meet a potter today – one who can touch clay and give it whatever shape he desires. His hands move in synch with his wheel. He knows the exact time and place when pressure should be increased or decreased.

He knows when to hold tight and when to let loose. But more than that, he knows when exactly he is needed, and when his work is done.

The potter here is busy helping his creation reach the point of perfection. He is protecting it from the harsh ways of the world, making sure nobody can harm what he has nurtured for so long.

And then comes the time to decorate, dress it up in those beautiful colours that the world wants to see it in, and leave it out to join the rest.

“It was time for her to meet the world now, to leave her father’s finger and be among other people,” he says.

But is he still talking about the pot? Find out here:

https://youtu.be/EbCTGqmpCR0

Looking back, all of us can imaging the time when the world was nothing more than a potter’s wheel and we were being shaped by our parents, carefully, lovingly, with gentle hands and worried hearts. But in the end, every potter sends his/her best work out in the world so it can go and create wonders. So do our parents.

This one is to salute their spirit and to thank them for all the love with which they help us be strong enough to go out and face the world.

Source……..Tanaya Singh in http://www.the betterindia.com

natarajan

Image of the day….” Omega Sunset ” !

December 13, 2015NatarajanLeave a comment

Omega sunsets happen in places where Earth’s land or ocean surface is covered by a layer of hot, low-density air.

Photo by by Josh Blash. Visit Josh on Facebook.

Josh Blash caught this omega stage of an inferior mirage sunset on November 27, 2015 at Venice Beach, California. Les Cowley at the website Atmospheric Optics explains omega sunsets this way:

As the sun descends a second sun rises from the water. Eventually the two join at a red hued vertically stretched ‘stem.’ Jules Verne likened this appearance to an Etruscan vase. The stem shortens and thickens until the two suns appear like a Greek letter omega …

The lower sun is not a reflection from the water. It is an ‘inferior mirage’, so named not from any poverty in appearance but because the miraged sun is below the ‘real’ one. The lower sun is an inverted image produced by refraction by a layer of warmer and less dense air close to the ocean surface. The discus shape is a combination of the upper limb of the erect sun and an inverted image of it beneath.

Source………www.earthsky.org

Natarajan

This “Must-Have” 2016 Calendar Will Inspire You Every Day of the Coming Year…!!!

December 13, 2015Natarajan2 Comments

The ‘I am Special’ calendar, , brought out by Swarga Foundation, Coimbatore, features people with neurological disorders, with the aim of spreading awareness about these disorders and sharing the stories of the special people who have overcome disabilities to live productive and fulfilling lives.

The front page of the special calendar by Swarga Foundation, Coimbatore, says it better than anything we can introduce this story with:

I am SPECIAL!
“I am not just special… I’m Limited EDITION.”

I hear my friends and my mom tell me I am special. I sometimes wonder “Is it my disability or my body?”
I know it is because of my mind, as life teaches me every minute.

The only disability in life is the absence of a positive attitude.

DISABILITY or DISEASE will not define my identity.

Swarga Foundation empathizes with special people and brings this calendar to you to create awareness about six neurological disorders: Spinal Injury, Multiple Sclerosis, Retinal Detachment, Cerebral Palsy, Autism, and Intellectual Disability.

The models showcased here are affected with one of these neurological disorders. These bravehearts are special not because they are diseased or disabled, but because of their contribution to people around them.

January-February: Anand Selvaraj

Anand Selvaraj has paraplegia. Paraplegia is usually caused by an injury to the spine or it can be a congenital condition that affects the neural elements of the spinal canal. The person usually develops loss of movement, sensation and reflexes from below where the injury has occurred.

Anand is an avid tennis player who has represented Tamil Nadu in numerous tournaments across India. Anand studied public health in the US.

“You can adapt or you can go into a cave and give up,” says Anand, who believes in being independent.

March-April: Swarnalatha J

Swarnalatha J has multiple sclerosis. This disorder of the central nervous system affects the brain and spine, which in turn leads to multiple disabilities. The symptoms range from minor visual disability to total paralysis, making even the simplest everyday task a Herculean one.

However, the ever so talented and versatile Swarnalatha is a motivational speaker, a counsellor, a singer, a puppeteer, a green crusader, a story writer, and a photographer. She converts every adversity into an opportunity.

“I believe in ‘ME’”, says Swarnalatha, who ‘moves better with support than with sympathy.’

May-June: Sabari Venkat

Sabari Venkat is affected with Retinal Detachment. When the retina is separated from its attachments to the underlying tissue within the eye, it is known as retinal detachment. This invariably leads to loss of vision. Sabari has lived with this disability all her life.

Sabari is a motivational speaker who loves to sing. She is also an ardent follower of Swami Vivekananda and has won many awards and recognition for reciting his speeches. She hopes to join the Indian Administrative Services someday, with the intention of eradicating corruption and illiteracy in India.

“The eyes are useless when the mind is blind,” says the happy-go-lucky Sabari.

July-August: Ashwathi

Ashwathi has what was once known as mental retardation and is now called Intellectual disability. This is a generalized neuro-developmental disorder that is characterized by poor intellectual and adaptive functioning. The main causes for this disability are abnormal genes, complications in pregnancy, exposure to toxins, iodine deficiency, and malnutrition.

Six-year-old Ashwathi is still learning to walk. She has no choice but to be extremely dependent upon her mother for all her needs. Her parents and teachers are helping her learn to live in this world.

Ashwathi says, “I am also a child of God. Lead me, guide me and walk beside me.”

September-October: Nishant Sriram

Nishant has autism. Autism is a developmental disorder that usually affects children in their developmental years. Due to this disorder, the individual exhibits limited social interaction, poor communication skills and restricted and repetitive behaviour.

Nishant is a very active person who loves being with nature. Trekking, cycling and many other adventure activities interest him. He is the winner of many awards for cycling in his state, as well as at the National Level Special Olympics. Nishant, who cannot speak, communicates with his keyboard.

He says, “If you don’t understand my silence, how will you understand my words?”

November-December: Dinisha

Dinisha has cerebral palsy. Poor coordination, stiff and weak muscles and tremors are the major problems faced by people with this condition. This disorder is caused by abnormal development of or damage to the brain, which results in permanent movement disorders.

Dinisha, with her infectious smile, loves dressing up well and taking part in singing and dancing activities. She may be silent but she makes friends fast and enjoys being in the company of people.

The special calendar is the brainchild of Swarnalatha, who is also featured in the calendar. She and her husband, Guruprasad, came up with this unique idea sometime in April this year and have been working on it ever since. Their organization, Swarga foundation, works with disabled persons.

The purpose of this calendar is to generate respect for people with special needs, to increase awareness about these disorders, to appreciate the outlook towards life of these wonderful people, and to celebrate their lives with them.

The foundation intends using the proceeds from the sale of these calendars to help patients affected with neurological diseases.

The calendar could not have been possible without Albi No (from That Moment Photography), who came up with the idea of also making a video of the models presented in the calendar. Suraj Kumar helped Swarnalatha with the script for the calendar as well as video. They have both done the voice-over in the video too. Sagar Morankar has sung the background score while Prasanna has played the music for the video.

Incidentally, Sagar Morankar is visually impaired. He is a classical singer from Kolkata and teaches music at ITC Music School. An athlete in his school days, Sagar was affected with muscular dystrophy at the age of 16. The doctors gave him only three years to live at that time but he beat the odds and went on to lead a happy and successful life.

For more details on what the Foundation does, visit here. You can place an order for the calendar here.

Source………Aparna menon….www.the betterindia.com …..About the author: Aparna Menon is a freelance writer, writing for various newspapers for the past 10 years. Her main fields of interest are wildlife, heritage and history. A keen traveler, she loves to read and write and does a lot of art work too.

Natarajan

A German Lady Is Recreating the Chak De! India Dream Team with Kids in Rural Rajasthan….

December 13, 2015NatarajanLeave a comment

Andrea Thumshirn was a national level hockey player in Germany. She came to India in 2009 and since then has been training rural Rajasthan kids in hockey. She is also sponsoring their education and teaching them English. In fact, she took five of her students all the way to Germany to train!

Andrea Thumshirn, a German Premier League hockey player came to India as a tour operator. But the visit changed her life when she not only visited a remote village in Rajasthan but decided to stay there and teach hockey to rural kids.

Andrea had been playing the sport ever since she was six. When she suffered an injury she had to quit playing professional hockey. So she started coaching kids in the sport in Germany. She brought the same passion and love of the game to India when she took on the task of training kids in Garh Himmat Singh village in Rajasthan.

When you go to a remote village in Rajasthan, school-going girls and boys playing hockey like champions is the last thing you will expect to see. Andrea made it possible in spite of facing several challenges.

Andrea (centre) with the kids.

“I came here in 2009. My business partner belonged to this village and hence he organised the entire stay. I was so hooked that when I went back to Germany I kept thinking about the village,” she recalls.

Andrea returned in 2010 with a few hockey sticks and started training kids in hockey after school. “I thought they waste most of their time anyway, so it will be good to engage them in something productive,” she says.

It has been over four years and Andrea has never looked back. She shifted to Rajasthan permanently and started living with a local family. She also officially registered her foundation as Hockey Village India. It was all going well because she had good support from a local man who treated her like his own sister. He would introduce her to the villagers and help her get along with the locals.

Early intervention is what Andrea believes in.

But when Andrea found out that her ‘brother’ was misusing the funds of the foundation, she confronted him and they subsequently parted ways. Not ready to accept this humiliation, the man started spreading rumours about Andrea and turned the villagers against her — they stopped sending their kids to her for hockey training.

“I felt betrayed. It was such a shock and I wasn’t prepared for it. Especially when we shared a brother-sister bond. But I was determined to not give up and shifted to another village called Jatwada, which was just 9 kms away from Garh Himmat Singh,” she says.

This setback was not the only challenge that Andrea faced. Getting the kids to show up on the ground, keeping them motivated and teaching them the right techniques (as many had never even seen a hockey stick before) was a big task.

The kids are more confident now.

“I even got the kids to see the Indian movie Chak De India! Initially, it was difficult to communicate with them. Many parents would not send their daughters to play with boys. Also, the girls would wear salwars and dupattas, which made it difficult for them to play,” she recalls.

She also started a primary English medium school to provide better education to the kids. Gradually, by word of mouth, her efforts began to pay off. Kids started playing in several tournaments and even won a few trophies.

Thanks to Andrea’s efforts, about 50 boys and 25 girls regularly show up on her hockey ground in Rajasthan today. She also started an initiative in Goa, where she engages with 30 boys and 30 girls.

Though getting girls on board was difficult, Andrea managed to get five girls selected in the State Under-19 team.

“When things weren’t working out here in India my family asked me to come back. They asked me why I was chasing after kids who were not even interested. But I was not ready to give up. I knew I would succeed and I did. Today, the kids are amazing players,” she says.

The impact of her work is seen in the attitude of the kids. They are more confident and physically fit now. They have better communication skills and a positive attitude. When Andrea found out that some of the kids were so poor that they could not even afford a glass of milk, she bought a cow and now provides one glass of milk every day to all her students. She also provides uniforms, hockey sticks and shoes to them.

Some of the students have participated in various tournaments.

“One time, we went for a tournament and our team met a Manipuri team. They were talking in English as they could not understand Hindi. My kids communicated in fluent English with them. Even though they made grammatical mistakes, they were very good,” she says.

In 2014, she took five of her students to Germany. Here, the kids got to practise in professional playgrounds and meet other players. They also attended school there for two months. “This was huge exposure for them. Such a great opportunity to mingle with other players! I could see the happiness in their eyes,” she says.

Hockey Village India is now affiliated with the Panchayat Yuva Krida Aur Khel Abhiyan (PYKKA), a central government-sponsored scheme for the development of sports in rural areas. Five of Andrea’s girls were even selected for the state team in the Under-16 category.

Andrea has managed to get 25 girls in rural Rajasthan to regularly practice hockey.

Andrea now wants to expand her work and get more girl players to come on board. She wants to start her own sports academy where she can train young girls and boys.

Due to Andrea’s efforts, amazing hockey players have emerged from among these rural kids who were once directionless. Currently running her foundation with the help of a few sponsors from Germany, Andrea is looking for monetary support to expand her efforts.

She is also looking for volunteers who can train kids in hockey and even teach them English and other subjects. To know more about her work, check out this website.

Source……..Shreya Pareek ….www.the betterindia.com

Natarajan

” Maha Periva Establishes Supremacy of Gayathri …. Gayathri establishes Supremacy of Maha Periva! What a complimentary Divine gesture!! “

December 12, 2015December 12, 2015NatarajanLeave a comment

Gayathri Rajagopal thro periva.proboards.com

“Maha Periva

Establishes Supremacy of Gayathri

Gayathri establishes Supremacy of Maha Periva!

What a complimentary Divine gesture!! “

I have narrated many of my miracles of Maha Periva through my weekly post through Periva Forum. Some of them are breath taking and many of them are beyond science and perception. I narrate below one such miracle of Maha Periva, which will definitely make you feel, out of the world. The miracle happened on 23 November 2015.

Periva instructed me, to start chanting Gayathri Mantram of 108 per day. Subsequently, Periva instructed me to increase 300 per day. Again, after few days, Periva ordered me to chant 500 per day. Though, I found it difficult to comply the instructions of Maha Periva, I was sure that Periva’s instructions will have some pregnant meaning and definite purpose and hence, I used to follow the instructions, without any second thought. I started chanting 500 Gayathri Mantram per day.

I could understand that Periva was definitely having a specific purpose for his instructions to me, which I realized at the end of this post. Again, Maha Periva instructed me, to chant Gayathri Mantram 1000 per day. I was not worried about this impossible task of chanting 1000 per day. This, I am mentioning because I have to manage the entire house in spite of my ailment of paralytic stoke. Even, recovery from stoke is because of Maha Periva only. The regular readers of my articles know the entire divine clinical process of Maha Periva and how Periva executed his divine treatment in my recovery.

A week gone and Maha Periva very gently and softly gave me the assignment to chant 2000 Gayathri Mantram per day. You all know how I pleaded Periva by expressing my difficulties and how my plea was handled by Periva and made me to chant successfully 2000 Gayathri Mantram per day. My blind perception of chanting so much per day was disproved by Maha Periva by making me to focus my thoughts, concentration, and conviction only on Gayathri chanting.

Yes! I was successful in chanting 2000 per day within my manageable time schedule. I was comfortable, till Maha Periva gave me further instruction to chant 3500/-Gayathri Mantram per day. I never allowed a stone unturned and was towards this Himalayan task of Chanting Gayathri Mantram 3500/- per day starting from 4.30 in the morning. It continues even today.

O.K. but what is the connection between Gayathri Mantram and cancer?

As I was chanting 3500 Gayathri Mantram every day, one day I, could not chant comfortably because on my left cheek there was a boil inside the wall of the cheek which gave me trouble in chanting Gayathri. Immediately, my wife took me to a dentist for treatment. Doctor was of the opinion that sample of the boil should be sent for biopsy test for suspected cancer detection. However doctor with the help of another dental surgeon removed the boil and put multiple stitches to close the wound.

Myself and my wife were shocked and unmoved for some time. We have returned home and maintained absolute silence for some time. With eyes full of tears, I started chanting Gayathri Mantram without interruption, with pain. Night, before retiring for bed, I went to Maha Periva and cried by asking him why these things are happening only to me? I asked further that if you know that I am going to get cancer then

 Why did you call me and bless me with an apple and kumkum, when there was such a huge crowd in 1993?

 Why did you recover me from my paralytic stoke?

 Why did you make me a busy man from the status of “vegetable on the cot?

 Why did you bring back and restore all my lost respect and reputation?

 Why you should save me from severe paralytic stroke by giving treatment at Uttarakhand by make me paying just a paltry money of Rs.5/- against the assumed bill of Rs.5, 00,000/-.

 Why you should make me to feel that I am travelling safely in your laps though I was travelling in an ambulance during midnight at an altitude of 10000 feet plus at Himalayas?

 Why did you make me to chant 3500 Gayathri per day in spite of my stoke, which is an impossible task even for a healthy person.

 I asked “Maha Periva”, what is the answer for all my above questions? Even if I have to be affected by cancer because of my karma, please give me peaceful soul departure because I am prepared for any eventuality. As long as you are with me, I am not worried even for my death.”

As I was very tired because of extreme shock of cancer clubbed with continuous crying with pond of tears, I slept at the feet of Maha Periva without my conscious.

At about 4 ‘o clock in the morning, I could realize that Maha Periva was communicating with me as usual which I give below in his own words.”

Periva “You asked me so much of questions. Understand one thing that every person is facing some problem in the world. You are not the only person who is suffering. However I did so much for you as you listed, but at same time are you not confident that you will be saved by me from this cancer threat also. You go to doctor and you will know, why I was constantly insisting for Gayathri chanting. Even if the report confirms your cancer, I will take care of you in such a way that the cancer does not grow further”

The communication stopped.

On 23rd November 2015, I went to Doctor to receive the report and doctor’s opinion on the report .I was waiting in the waiting hall for my turn to come.

Finally, at about 7.00 P.M. we were called and doctor said that the report confirms cancer. I had my shock of my life and my blood was running cold.

But doctor continued further that the cancer was detected at very early stage and I give below the doctor’s points one by one for your kind reference:

 Cancer was detected very early.

 The boils with inner tissues were removed without any traces.

 Type of cancer is “Verrucous Carcinoma”

 I am really lucky enough because this type of cancer does not grow further hence no need for any radio therapy or chemo therapy is required.

 This type of cancer is called “lucky cancer” which affects one in few lakhs.

 Finally doctor confirmed that this is a benign type of cancer and it will not grow further.
“Confirmation,

I am no more a cancer patient

I am just like a normal person,

I can lead my life. “

How, Maha Periva is Right?

1. Maha Periva insisted me to chant Gayathri Mantram which enabled me to detect pain while chanting and led to cancer detection at an early stage.

2. Periva said even it is cancer it will not grow further and you can be as usual. Doctor’s report and opinion proved that Periva translated his own statement as reality.

3. Periva’s answers to all my questions were proved right.

It is once again confirmed that ,

Periva is Omnipresent

Omni potent and

Omniscient

****

I have translated Periva’s communication in my own words, within my limited knowledge and capacity. Every letter and words are a well woven fabric of my feelings. I am sure the fabric of Rajagopal and the fragrance of Maha Periva will give you enormous confidence in leading your life and facing the problem.

Hara Hara Shankara Jaya Jaya Shankara

Source…..Gayathri Rajagopal in http://www.periva.proboards.com

Natarajan

” கலிபோர்னியா ….பெயர் வந்த காரணம் ….”

December 12, 2015NatarajanLeave a comment

கலிஃபோர்னியா பேர் வந்த காரணம்”

“கலிஃபோர்னியா” என்ற இடத்துக்குப் பெயர்க் காரணம்

சொல்கிறார் பெரியவா

கபில முனிவர் இருந்த இடம் அது. இவர் தவம் பண்ணிக்

கொண்டிருக்கையில் இக்ஷ்வாகு வம்சத்து சகரர் என்னும் அரசர் அச்வமேத யாகம் செய்தார். இந்த யாகத்தைச் செய்ய வேண்டுமென்றால்,முதலில் ஒரு குதிரையை எல்லா தேசங்களுக்கும் அனுப்புவார்கள்.

அதை எந்த அரசனாவது பிடித்துக் கட்டிப் போட்டால் அவனுடன் யுத்தம் செய்து வென்று, பிறகு எல்லோரும் பாராட்ட இந்த யாகம் செய்யப்படும். பொதுவாக எல்லா அரசர்களும் வம்பு செய்யாமல் அந்தக் குதிரைக்குரிய கப்பம் செலுத்திவிட்டு அரசனைச் சக்ரவர்த்தி என்று ஒப்புக்கொண்டு விடுவார்கள்..

ஆனால் இந்த யாகத்துக்கு முதலில் இந்திரன்தான் தடங்கல் செய்வான். ஏனெனில் நூறு அஸ்வமேத யாகம் செய்து விட்டால் இந்திர பதவி ஒருவனுக்குக் கிடைத்துவிடும். தனது பதவி பறி போகாமல் இருக்கும்படிப் பார்த்துக் கொள்வது இந்திரன் வழக்கம். எனவே அவன் சகரர் விட்ட குதிரையைப் பிடித்துக் கொண்டு போய் பாதாள உலகில்

கபிலர் தவம் செய்யும் ஆஸ்ரமத்தில் கொண்டு யாருக்கும் தெரியாமல் கட்டிவிட்டான்.

அதைத் தேடிக்கொண்டு வர சகரன் தன் நூறு

பிள்ளைகளையும் அனுப்பவே, அவர்களும் எப்படியோ கபிலாச்ரமம் வந்து சேர்ந்து, கபிலர்தான் பிடித்துக் கட்டிவிட்டதாக நினைத்து அவரிடம் சண்டைக்குப் போனார்கள். அதனால் கோபங்கொண்ட கபிலர் ஒரு முறை முறைத்தார். அவ்வளவுதான்! அங்கு வந்த நூறு பேரும் சாம்பலாகிப் போனார்கள். இது சகரனுக்குத் தெரிந்து அவன் சென்று கபிலரிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக்கொண்டு அசுவமேத யாகம் செய்து முடித்தானென்பது ராமாயண முன்கதையில் தெரிகிறது.

அந்தக் கபிலாரண்யம்தான் “கலிஃபோர்னியா” என்று திரிந்து விட்டது.

சாட்சியாக அந்தக் குதிரை கட்டின இடம் இன்றும் HORSE ISLAND என்று அழைக்கப்படுகிறது. நூறுபேரும் சாம்பலான இடம் ASH ISLAND எனப்படுகிறது.

Source………..www.periva.proboards.com

Natarajan

வெள்ளத்தில் போன புத்தகங்கள் – அரிய புத்தக சேமிப்பாளரின் துயரம்….

December 12, 2015NatarajanLeave a comment

வெள்ளத்தில் போன அரிய நூல்கள் bbc

சென்னை வளர்ச்சி ஆய்வு நிறுவத்தில் உதவி நூலகராகப் பணியாற்றிவரும் ரெங்கய்யா முருகன், தாம்பரத்தில் உள்ள முடிச்சூர் பகுதியில் வசித்துவருகிறார்.

மானுடவியல் தொடர்பாகவும் தமிழகத்தில் அமைந்துள்ள பிராமணர் அல்லாத மடங்கள் தொடர்பாகவும் 2000க்கும் மேற்பட்ட அரிய புத்தகங்களை தரைத்தளத்தில் அமைந்திருக்கும் தன் வீட்டில் சேமித்துவைத்திருந்தார் ரெங்கைய்யா முருகன்.

ஏற்கனவே வட இந்தியப் பழங்குடிகளைப் பற்றிய அனுபவங்களின் நிழல் பாதை என்ற புத்தகத்தை எழுதியிருந்த அவர், தன் சேகரிப்பில் உள்ள புத்தகங்களை வைத்து தமிழக மடங்கள் தொடர்பான ஆய்வு நூல் ஒன்றை எழுதவும் திட்டமிட்டிருந்தார்.

ஆனால் டிசம்பர் 2ஆம் தேதி ஏற்பட்ட வெள்ளம் எல்லாவற்றையும் புரட்டிப்போட்டது என்கிறார் ரெங்கய்யா முருகன்.

டிசம்பர் 2ஆம் தேதி காலையில், தெருவில் முழங்கால் அளவுக்கு தண்ணீர் ஓட ஆரம்பித்ததும் தன் வீட்டின் புத்தக அலமாரியில் கீழ் பகுதியில் இருந்த புத்தகங்களை மேல் பகுதிக்கு மாற்றினார். ஆனால், சில மணி நேரங்களிலேயே நீர்மட்டம் இடுப்பளவுக்கு உயரவும் வீட்டை விட்டு வெளியேறினார் அவர்.

வெள்ள நீர் வடிந்த பிறகு வந்து பார்த்தபோது, அவரது பல ஆண்டு சேகரிப்பு தண்ணீரில் ஊறிப்போய் கிடந்தது. பல புத்தகங்களின் பக்கங்கள் ஒன்றோடு ஒன்றாக ஒட்டிக்கிடந்தன.

தற்போது வேறு யாரிடமும் கிடைக்க வாய்ப்பில்லாத பல புத்தகங்கள் தன் சேகரிப்பில் இருந்ததாகக் கூறுகிறார் அவர்.

மடாலயங்கள் பற்றிய புத்தகங்கள்

1998ல் புத்தகங்களைச் சேகரிக்க ஆரம்பித்த அவர், தமிழகத்தில் உள்ள பிராமணரல்லாத மடங்களில் இருந்த புத்தகங்களைத் தேடித் தேடி சேகரித்துவந்தார். நூற்றுக்கணக்கான புத்தகங்களை படியெடுத்தும் வைத்திருந்தார்.

பல மடாதிபதிகளின் வாழ்க்கை வரலாற்று நூல்கள், திராவிட இயக்க சித்தாந்திகளின் வரலாற்று நூல்கள் – இவற்றில் பல 70-80 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பதிப்பிக்கப்பட்டவை – இவரது சேகரிப்பில் குறிப்பிடத்தக்கவை.

டிசம்பர் 3ஆம் தேதி வெள்ளம் வடிந்த பிறகு வீட்டிற்குள் சென்று பார்த்தபோது, அவருடைய அரிய சேகரிப்புகளில் எதுவுமே எஞ்சியிருக்கவில்லை. எல்லாமே தண்ணீரில் ஊறிப் போயிருந்தன. அவற்றைப்பார்த்து நிலைகுலைந்துபோன அவர், வேறு வழியின்றி அவற்றைத் தூக்கியெறிய முடிவுசெய்தார்.

நீரில் ஊறிய புத்தகங்களைத் தெருவில் தூக்கியெறிந்துவிட்டபோது, அவற்றை அகற்றவந்த சுகாதாரத்துறை ஊழியர்கள், தன் முடிவை மறுபரிசீலனை செய்யும்படி சொன்னதாகச் சொல்கிறார் அவர். அக்கம்பக்கத்து வீடுகளில் வசித்தவர்களும் புத்தகங்களை காய வைத்துத் தர முன்வந்ததாகவும் கூறுகிறார் முருகன்.

ஆனால், பல புத்தகங்களின் பக்கங்கள் ஒன்றோடு ஒன்றாக ஓட்டிப்போன நிலையில், புத்தகங்களைக் காப்பாற்றுவது சாத்தியமில்லை என முடிவுசெய்ததாகக் கூறுகிறார் அவர்.

இவ்வளவு அரிய புத்தகங்களை இத்தனை ஆண்டுகளாக வீட்டில் வைத்திருந்தது தவறு என தற்போது வருந்துகிறார் ரெங்கய்யா முருகன். முன்பே அவற்றை டிஜிட்டல் வடிவில் படியெடுத்திருக்க வேண்டும் எனவும் அரிய புத்தகங்களைச் சேகரிப்பவர்களுக்கு அதுவே தன் அறிவுரை என்றும் கூறுகிறார் ரெங்கய்யா முருகன்.

Source…..www.bbc.com

Natarajan

செம்பரம்பாக்கம் ஏரியும் சென்னை வெள்ளமும்….

December 12, 2015NatarajanLeave a comment

அடுத்தடுத்து விமர்சனங்கள்.. அடுக்கடுக்காய் கேள்விகள்..

செம்பரம்பாக்கம் ஏரியிலிருந்து எப்போது அதிக அளவில் உபரி நீரை வெளியேற்றுவது என்பதில் உரிய கவனம் செலுத்தப்படவில்லை என்றும், இதுவே சென்னையின் வெள்ளப் பாதிப்புகளை அதிகமாக்கி விட்டது என்றும் பரவலாக விமர்சனம் எழுந்துள்ளது.

குறிப்பாக டிசம்பர் 1-ம் தேதி இரவு வினாடிக்கு 29 ஆயிரம் கன அடி உபரி நீர் வெளியேற்றப்பட்ட நிலையில், அன்று காலை நிலவரப்படி வெறும் 900 கன அடி மட்டுமே வெளியேற்றப்பட்டது ஏன் என்ற கேள்வி பிரதானமாக எழுப்பப்படுகிறது.

நவம்பர் 30, டிசம்பர் 1-ம் தேதி வாக்கில் கனமழை பெய்யக் கூடும் என உள்நாட்டு வானிலை ஆய்வு மையங் களும், சர்வதேச வானிலை நிறுவனங் களும் எச்சரிக்கை செய்தன. எனினும் இந்த எச்சரிக்கையைப் பொருட்படுத்தாத காரணத்தால் செம்பரம்பாக்கம் அணையின் நீர் அளவை கையாள்வதில் போதிய கவனம் செலுத்தப்படவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது.

அணை நீர்மட்ட நிலவரம்

செம்பரம்பாக்கம் ஏரியின் மொத்த நீர் கொள்ளளவு 3,645 மில்லியன் கன அடி. சென்னை குடிநீர் வடிகால் வாரிய புள்ளி விவரங்களின் அடிப்படையில் பார்த்தால் நவம்பர் 1-ம் தேதி நிலவரப்படி ஏரியின் நீர் இருப்பு வெறும் 228 மில்லியன் கன அடி மட்டுமே. அதன் பிறகு வடகிழக்கு பருவமழை தீவிரமானதால் அடுத்த பத்து நாட்களிலேயே மூன்று மடங்கு அதிகரித்து, நவம்பர் 10-ம் தேதி 791 மில்லியன் கன அடியாக நீர் இருப்பு உயர்ந்தது.

அதன் பிறகு பெய்த கனமழை காரணமாக ஏரிக்கு வரும் நீர்வரத்தும் அதிகரித்தது. குறிப்பாக நவம்பர் 16-ம் தேதி வினாடிக்கு 9 ஆயிரத்து 717 கனஅடி, மறுநாள் 17-ம் தேதி 12 ஆயிரத்து 31 கன அடி என்ற அளவுக்கு நீர் வரத்து அதிகரித்துக் கொண்டே சென்றது. இதனால் அணையின் நீர் இருப்பு கிடுகிடுவென உயர்ந்தது. நவம்பர் 1-ம் தேதி 228 மில்லியன் கன அடி மட்டுமே இருந்த நீர் இருப்பு 17-ம் தேதி 3 ஆயிரத்து 197 மில்லியன் கன அடி என்ற அளவுக்குத் தண்ணீர் பெருகியது.

இதன் காரணமாக முதல் நாள் வரை வினாடிக்கு வெறும் 64 கன அடி வரை மட்டுமே வெளியேற்றப்பட்ட உபரி நீர் 17-ம் தேதி திடீரென 18 ஆயிரம் கன அடியாக அதிகரிக்கப்பட்டது.

அதன் பிறகு அணையின் நீர் இருப்பை 3 ஆயிரம் மில்லியன் கன அடிக்கு மேல் இருக்குமாறு பொதுப் பணித் துறையினர் பராமரித்து வந்தனர். நவம்பர் 25-ம் தேதி வினாடிக்கு 5 ஆயிரத்து 629 கனஅடி நீர்வரத்து இருந்த போது 5 ஆயிரம் கன அடியும், நவம்பர் 28-ம் தேதி 610 கன அடி நீர் வந்தபோது, 500 கன அடியும் வெளியேற்றினர். அதாவது ஏரிக்கு வரும் நீரின் அளவுக்கு ஏற்ப வெளியேற்றும் நீரின் அளவையும் பராமரித்தனர்.

இதற்கிடையே நவம்பர் 29, 30, டிசம்பர் 1 ஆகிய தேதிகளில் மிகக் கனத்த மழை பெய்யக் கூடும் என்ற வானிலை எச்சரிக்கை அறிவிப்புகள் வந்து கொண்டே இருந்தன. இந்த நேரத்தில் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள நூற்றுக்கணக்கான சிறிய, பெரிய ஏரிகள் முழுவதும் நிரம்பி இருந்தன. வானிலை ஆய்வு மைய எச்சரிக்கையைப் போலவே மழை பொழிந்தால் அந்த ஏரிகளில் இருந்து வினாடிக்குப் பல்லாயிரக்கணக்கான கனஅடி வீதத்தில் உபரி நீர் வெளியேறும் என்பதும், அவை யாவும் சென்னைக்குள்தான் புகும் என்பதும் எதார்த்தம். ஆகவே, அதே நேரத்தில் செம்பரம்பாக்கம் ஏரியிலிருந்தும் பெரிய அளவில் உபரி நீர் வெளியேற்றப்பட்டால் பெரும் வெள்ளமாகப் பெருக்கெடுக்கும் என்பதும் நிச்சயம்.

ஆனால் இந்த ஆபத்தைச் சம்பந்தப்பட்ட துறைகளின் அதிகாரிகள் கணிக்கத் தவறிவிட்டனர் என்பதே இப்போது பிரதான விமர்சனமாகக் கூறப்படுகிறது. குடிநீர் வடிகால் வாரிய இணையதளத் தகவல்களின்படி, நவம்பர் 29-ம் தேதி வினாடிக்கு 570 கன அடி, நவம்பர் 30-ம் தேதி வினாடிக்கு 600 கன அடி என்ற அளவிலேயே நீர் வெளியேற்றம் இருந்துள்ளது.

பெரும் மழை பெய்த டிசம்பர் 1-ம் தேதி கூட முதலில் வினாடிக்கு 900 கன அடி என்ற அளவில் மட்டுமே நீர் வெளியேற்றப்பட்டுள்ளது. ஆனால் ஏரிக்கான நீர் வரத்து அதிகரிக்கவே, அதன் பிறகு வெளியேற்றும் நீரின் அளவையும் அதிகரித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. டிசம்பர் 1-ம் தேதி அதிகபட்சமாக 29 ஆயிரம் கன அடி வரை நீர் வெளியேற்றப்பட்டுள்ளது.

காரணம் என்ன?

நவம்பர் 30-ம் தேதியே மழை தொடங்கிவிட்ட போதிலும் செம்பரம் பாக்கம் அணையிலிருந்து அதிக அளவு உபரி நீரை வெளியேற்றாததன் காரணம் என்ன என்பதுதான் இப்போது விவாதத்துக்குரிய கேள்வியாக எழுந்துள்ளது. இது குறித்துப் பொதுப் பணித் துறையின் ஓய்வுபெற்ற அதிகாரி ஒருவரிடம் கேட்ட போது அவர் கூறியதாவது:

ஓர் அணையிலிருந்து எந்த நேரத்தில் எவ்வளவு நீரை வெளியேற்ற வேண்டும் அல்லது எவ்வளவு வரை நீரை தேக்கி வைத்திருக்கலாம் என்பதைத் துறைத் தலைவர்களாக இருக்கக் கூடிய ஐஏஎஸ் அதிகாரிகளால் கணிக்க இயலாது. பல ஆண்டு காலம் தொடர்ந்து அந்தந்தப் பகுதியிலேயே பணியாற்றி வரும் பொதுப்பணித் துறையின் பொறியாளர்கள் மற்றும் களப்பணியாளர்களால்தான் அதனைத் தீர்மானிக்க முடியும். அந்தந்தப் பகுதியில் பெய்யும் மழையின் அளவு, அணைக்கு வரும் நீர்வரத்து, அன்றைய நீர்மட்டம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் எந்த அளவுக்கு நீரை அணையில் வைத்திருக்கலாம் மற்றும் எவ்வளவு உபரி நீரை வெளியேற்றலாம் என்பதை அவர்களால் தெளிவாகக் கணிக்க முடியும். இவ்வாறு அவர்களே முடிவெடுத்துச் செயல்படுத்தும் நடைமுறை ஆங்கிலேய ஆட்சிக் காலத்தில் இருந்து தொடர்கிறது.

ஆனால் அண்மைக் காலங்களில் இந்தப்போக்கு மாறியுள்ளது. சிறிய அணைகளில் கூட எவ்வளவு நீர் வெளியேற்ற வேண்டும் என்பதை உயர் அதிகாரிகளின் உத்தரவைப் பெற்றுச் செயல்படுத்த வேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டுள்ளதாகத் தெரிகிறது.

மக்களுக்கு அதிகப் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தாத வகையில் செம்பரம்பாக்கம் அணையிலிருந்து எந்த நேரத்தில் எவ்வளவு உபரி நீரைத் திறக்க வேண்டும் என்பது அணையைத் தொடர்ந்து கண்காணித்து வரும் பொறியாளர்களுக்கும், அங்குள்ள களப்பணியாளர்களுக்கும் நிச்சயம் தெரிந்திருக்கும். ஆனால் அவர்களே முடிவெடுத்துச் செயல்படுத்த முடியாத சூழல் ஏற்பட்டதாகவும், உயர் அதிகாரிகளின் உத்தரவுகளுக்காக அவர்கள் காத்திருக்க நேர்ந்ததாலேயே முன்னதாகவே அதிக அளவில் உபரி நீரைத் திறக்காமல், திடீரெனப் பெருமளவு உபரி நீர் திறக்கப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. அவ்வாறு கூறப்படுவது உண்மையாக இருப்பின், சென்னையின் வெள்ளப் பாதிப்புகளுக்கு இவைதான் முக்கிய காரணம். இவ்வாறு அந்த அதிகாரி கூறினார்.

குடிநீருக்காக தேக்கப்பட்டதா?.

சென்னையில் கடந்த ஜூன், ஜூலை தொடங்கி, நவம்பர் முதல் வாரம் வரை கடுமையான குடிநீர் தட்டுப்பாடு நிலவியது. டிசம்பர் 1-ம் தேதி 3 ஆயிரம் மில்லியன் கன அடிக்கும் மேல் இருந்த செம்பரம்பாக்கம் ஏரியில் சரியாக ஒரு மாதத்துக்கு முன்னர் நவம்பர் 1-ம் தேதி வெறும் 228 மில்லியன் கன அடி மட்டுமே நீர் இருந்தது. இதிலிருந்தே நவம்பர் முதல் வாரம் வரை எந்த அளவுக்குக் குடிநீர் தட்டுப்பாடு இருந்தது என்பதை உணர்ந்து கொள்ளலாம். சென்னைக்குக் குடிநீர் விநியோகம் செய்யச் சென்னை குடிநீர் வாரிய அதிகாரிகள் மிகவும் கஷ்டப்பட்டனர். ஒருகட்டத்தில் மழை வேண்டிப் பல கோயில்களில் வருணப் பகவானுக்குப் பூஜைகள் கூடச் செய்தனர்.

இந்தச் சூழலில் செம்பரம்பாக்கம் உள்ளிட்ட குடிநீர் தரும் ஏரிகளில் இருந்து அதிக அளவுக்கு உபரி நீரை வெளியேற்ற வேண்டாம் என்று குடிநீர் வாரிய அதிகாரிகள் தரப்பிலிருந்து அழுத்தம் தரப்பட்டதாகவும் கூறப்படு கிறது. ஒருவேளை வானிலை ஆய்வு மையம் எச்சரித்தது போலக் கனமழை பெய்யாமல் போய்விட்டால், குடிநீருக் காகத் தேக்கி வைத்திருக்கும் பெருமளவு தண்ணீரை வீணாக்கி விடக் கூடாதே என்ற அச்சத்துடன் இந்த அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

மேலும், அடுத்த நான்கைந்து மாதங்களில் வரப்போகும் சட்டப் பேரவை தேர்தல் நேரத்தில் குடிநீர் தட்டுப்பாடு ஏற்படக் கூடாது எனக் கருதி, அதிக அளவு உபரி நீரைத் தக்க சமயத்தில் வெளியேற்ற அதிகாரிகள் தயங்கினார்களா என்ற கேள்வியும் உள்ளது.

ஆக, காரணங்கள் எதுவாயினும் செம்பரம்பாக்கம் ஏரியிலிருந்து ஒரே நேரத்தில் 29 ஆயிரம் கன அடி அளவுக்கு உபரி நீர் திறக்கப்பட்டது சென்னையின் வெள்ளப் பாதிப்புகளுக்கு ஒரு காரணமாகி விட்டது.

நவம்பர் 17-ம் தேதி செம்பரம்பாக்கத் திலிருந்து வினாடிக்கு 18 ஆயிரம் கன அடி உபரி நீர் திறக்கப்பட்டபோது அடையாற்றில் பெரிய அளவில் வெள்ளப் பாதிப்பு ஏற்படவில்லை. எனினும் டிசம்பர் 1-ம் தேதி இரவில் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள பிற ஏரிகளில் இருந்து அடையாற்றுக்கு சுமார் 40 ஆயிரம் கன அடிக்கு மேல் உபரி நீர் வந்து கொண்டிருந்த நேரத்தில், செம்பரம்பாக்கம் ஏரியிலிருந்து திறந்து விடப்பட்ட 29 ஆயிரம் கன அடி உபரி நீரும் அதனுடன் சேர்ந்து கொண்டதால் பாதிப்புகள் அதிகமாயின.

ஆகவே, இனியாவது துல்லியமான நீர் மேலாண்மை என்பதற்கு முக்கியத்துவம் தரப்பட வேண்டும். இதுவே எதிர்காலத்தில் இதுபோன்ற இயற்கை பேரிடர் காலங்களில் பாதிப்புகளைக் குறைக்க உதவியாக இருக்கும் என்பதே சமூக ஆர்வலர்களின் கருத்தாக உள்ளது.

Source…..வி.தேவதாசன் ….www.tamil.thehindu.com

Natarajan

Take off with Natarajan

Airport Natarajan's Digital home

Education