Engineering

This is how much time it should take to escape a crashed airliner….

NatarajanLeave a comment

 

A Emirates Boeing 777-300 crashed landed and burst into flames at Dubai International Airport on Wednesday.

Fortunately, the airline has confirmed that all 300 passengers and crew on board the flight made it to safety before the aircraft became engulfed in flames.

Which leads us to the question, how long does it take to evacuate a crashed airliner?

Believe it or not, federal regulations dictate that all modern airliners capable of carrying more than 44 passengers must be able to be fully evacuated in less than 90 seconds.

In addition, in order to be certified to fly, new airliners or even new derivatives of existing airliners must pass an evacuation test. The tests involve simulated emergency situations in which all passengers and crew must exit the aircraft in pitch-black darkness using only half of the available emergency escapes.

In 2006, the Airbus A380 superjumbo managed to pass the test by evacuating 853 passengers, 18 crew, and two pilots in just 78 seconds, Flight Global reported.  The Boeing 777-200 passed the evacuation test in 1994 in 84 seconds, Quartz reported. The aircraft involved in the Emirates crash is an elongated 777-300. According to the AP, the aircraft was not subject to its own evacuation test. Instead, it was certified by extrapolating the test results of the 777-200 with the addition of two emergency exits.

These tests are generally conducted using the aircraft type’s maximum passenger capacity which means that aircraft in service are equipped with far fewer seats. For instance, the A380 was evacuation tested with 853 passengers. In operation these days, most of the superjumbos fly with around 500 seats.

However, it should also be noted that these test are also conducted in a laboratory conditions that are calm and organised. The hectic nature of an actual emergency evacuation may slow down the time it takes to empty an aircraft.

As a result, experts recommend that passengers select seats within three rows of an emergency exit. In addition, passengers should be aware of the location of the nearest emergency exit at all times.

Here’s a video of the Airbus A380 evacuation test:

Source….www.businessinsider.com.au

Natarajan

APJ Abdul Kalam 1st death anniversary: This is how the noble soul planned to celebrate his elder brother’s 100th birthday….

NatarajanLeave a comment

 

APJ Maracayer, elder brother of APJ Abdul Kalam was like a father figure to Kalam and counselled him on several important decisions and was also his spiritual guide.

apj-abdul-kalam-political-party

APJ Abdul Kalam had planned a “big surprise party” for his elder brother who would turn 100 this November by gathering all the family members at his native place Rameswaram, putting up banners saying ’100′ and playing Tamil songs but destiny had other ideas.
Sixteen years older, APJ Maracayer was like a father figure to Kalam and counselled him on several important decisions and was also his spiritual guide.

But as fate would have it, seven weeks after this planning session Kalam passed away on July 27 last year. Kalam’s aide Srijan Pal Singh presents a tribute to the late President on his first death anniversary in the form of a book “What Can I Give?: Life Lessons from My Teacher, A.P.J.

The book, published by Penguin Random House, brings alive rare personal and unheard-of anecdotes as well as unseen pictures from Kalam’s life. Taking Kalam’s vision ahead, Singh has decided to donate all the royalties from the book to the charitable cause of providing free education to underprivileged children through an initiative called The Kalam Library Project.

On the grand plans made by Kalam for his brother’s 100th birthday celebrations, Singh writes, “In 2015, in the month of May, Kalam’s brother dropped by for a visit. It was a special moment as Janaab A P J Maracayer was about to turn 99 in a few months. His birthday was on the 5th of November. The day his brother was leaving for Rameswaram, Kalam met him over dinner.

He said to me later, ‘You fellow, listen. My brother will turn 99 years old in November. Tell me, now by the end of this year, how many orbits will he have completed around the sun? “This was the question he always asked on people’s birthdays. A true rocket engineer, he loved equating years to the number of orbits the earth had made around the sun and the number of orbits the moon had made around the earth. I was familiar with this question by now.”

“Hundredth orbit!” Singh replied. ”Right. Now listen, you fellow. You see, next year, in November 2016, my brother will be a hundred years old. He has never celebrated his birthday in a big way. On his hundredth birthday, I want to throw him a big surprise party. He would love it, right?” Kalam asked.

Kalam wanted the party to happen at his native place. ”We can also gather all the family – the grandchildren, the great-grandchildren – everyone. There will be about 50 fellows like that,” Singh quotes Kalam as saying. Kalam entrusted Singh with making all the arrangements. Then Kalam was undecided on what gift he should give to his brother. For the next half an hour, both sat planning the details of the party.

“We thought of everything, from banners saying ’100′ to Tamil songs to be played in the party. We came up with many ideas for commemorating the occasion and finally decided to open a 100 libraries across rural India. A 100 libraries for a 100 years on earth. Kalam was very happy with the idea. We decided to begin working on it by July,” Singh writes. The Kalam Library Project was started in December 2015.

“By the time this book reaches you, we would have perhaps already completed the target of opening a hundred libraries.
And by reading this book, you are becoming a part of this project because the proceeds from this book will be used to open more and more such libraries,” Singh says.

Source…..Press Trust of India….27 july 2016

Natarajan

 

காவியம் படைத்த கனவு நாயகன் கலாம் முதலாண்டு நினைவஞ்சலி….

NatarajanLeave a comment

 

1931: தமிழகத்தின் ராமேஸ்வரம் தீவில் அப்துல் கலாம் பிறந்தார்.

gallerye_021857771_1572606

1954: திருச்சி புனித ஜோசப் கல்லுாரியில் பி.எஸ்சி., இயற்பியல் பட்டம் பெற்றார்.

 

1960: சென்னை எம்.ஐ.டி., கல்லுாரியில் ‘ஏரோஸ்பேஸ் இன்ஜினியரிங்’ பட்டம் பெற்றார்.

 

1960: டி.ஆர்.டி.ஓ.,வில் விஞ்ஞானியாக பணியில் சேர்ந்தார்.

 

1969: இஸ்ரோ நிறுவனத்துக்கு மாற்றப்பட்டார்.

 

1980: கலாம் தலைமையிலான விஞ்ஞானிகள் ரோகிணி செயற்கைக்கோளை,

 

‘எஸ்.எல்.வி.,- 3’ ராக்கெட் மூலம் விண்ணில் வெற்றிகரமாக ஏவினர். இதன் மூலம்

 

உலகின் பார்வையை இந்தியா மீது திருப்பினார்.

 

1980-90: ஒருங்கிணைந்த ஏவுகணை தயாரிப்பு திட்டத்தின் கீழ், அக்னி மற்றும் பிருத்வி ஏவுகணைகள் வெற்றிகரமாக சோதித்து பார்க்கப்பட்டது.

1981: பத்ம பூஷன் விருது பெற்றார்.

 

1990: பத்ம விபூஷன் விருது பெற்றார்.

 

1992 – 99: டி.ஆர்.டி.ஓ., அமைப்பின் செயலராகவும், பிரதமரின் தலைமை பாதுகாப்பு ஆலோசகராகவும் பணியாற்றினார்.

 

1997: நாட்டின் உயரிய விருதான ‘பாரத ரத்னா’ விருது பெற்றார்.

 

1998: பொக்ரான் அணுஆயுத சோதனையை வெற்றிகரமாக நடத்திக் காட்டினார். இதன் மூலம் அணுஆயுத நாடுகளின் பட்டியலில் இந்தியாவும் இடம் பெற்றது.

 

1999: அப்துல் கலாம் எழுதிய அவரது சுயசரிதை புத்தகம் ‘அக்னி சிறகுகள்’

 

ஆங்கிலத்தில் வெளியானது.

1999 – 2001 : பிரதமர் வாஜ்பாயின் முதன்மை அறிவியல் ஆலோசகராக பணியாற்றினார்.

 

2002: நாட்டின் 11வது ஜனாதிபதியாக பதவியேற்றார்.

 

2007: ஜனாதிபதி பதவிக்காலத்தை நிறைவு செய்தார்.

 

2007: திருவனந்தபுரத்தில் இஸ்ரோவால், தொடங்கப்பட்ட இந்திய விண்வெளி அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப கல்லுாரியின் முதல் வேந்தராக பொறுப்பேற்றார்.

 

2007-15 : ஜனாதிபதி பதவியில் இருந்து விலகிய பின், பல்வேறு பல்கலைக்கழங்களில் கவுரவ பேராசிரியராக பணியாற்றினார்.

 

2015: மேகாலயாவில் மறைந்தார்.

பொன்மொழிகள்

 

* கனவு காணுங்கள் அவற்றை நனவாக்க கடுமையாக உழைக்க வேண்டும். என்னால் முடியும்… நம்மால் முடியும்… இந்தியாவால் முடியும் என்ற மந்திரத்தை சொல்லிக்கொண்டே இருங்கள்.

 

* முதல் வெற்றியுடன் ஓய்வு எடுத்து விடாதீர். ஏனெனில் இரண்டாவது முயற்சியில்

 

தோல்வி அடைந்தால், முதல் வெற்றி அதிர்ஷ்டத்தால் வந்தது என விமர்சிப்பர்.

 

* மழை வந்தால் பறவைகள் எல்லாம் பாதுகாப்பான இடத்தில் தஞ்சம் அடையும். ஆனால் கழுகு மட்டும் வித்தியாசமாக சிந்தித்து, மேகத்துக்கு மேலே பறந்து மழையில் இருந்து தப்பிக்கும்.

 

* அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான திறமை கிடையாது. ஆனால் திறமையை வளர்த்துக் கொள்ள ஒரே மாதிரியான வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

 

* வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதற்கு ஒரு வழி. அடுத்தவர்களின் வெற்றியை உங்களுடைய வெற்றியைப் போலக் கொண்டாட கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

 

* நீங்கள் உறங்கும்போது வருவதல்ல கனவு. உங்களை உறங்கவிடாமல் செய்வதே கனவு.

 

* உங்களுக்கு சிறகுகள் உள்ளன. தவழ்ந்து செல்லாதீர்கள். அதைக் கொண்டு, மேலே மேலே பறந்து செல்லுங்கள்.

 

* உன் ரேகையைப் பார்த்து எதிர்காலத்தை நிர்ணயித்து விடாதே. ஏனெனில் கையே இல்லாதவனுக்கும் எதிர்காலம் உள்ளது.

 

* ஜனாதிபதி, விஞ்ஞானி என பன்முக மனிதராக இருந்த அப்துல் கலாம், தேசப்பற்று மிக்கவராக இருந்தார். இந்தியாவின் மிகப் பெரும் விஞ்ஞானி விக்ரம் சாராபாயை தனது ‘ரோல் மாடலாக’ கொண்டு செயல்பட்டார்.

கலாமுக்கு மரியாதை

 

கலாம் மறைவுக்குப் பின் பல்வேறு மாநில அரசுகளும், அவரது பெயரை சூட்டி மரியாதை அளித்துள்ளன.

 

* டில்லியில் உள்ள அவுரங்கசீப் சாலை, அப்துல் கலாம் சாலை என பெயர் மாற்றம்.

 

* ஒடிசாவில் உள்ள ஏவுகணை சோதனை மையமான வீலர் தீவுக்கு, அப்துல் கலாம்

 

தீவு என பெயர் மாற்றப்பட்டது.

 

* கேரள தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம், அப்துல் கலாம் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம் என பெயர் சூட்டியுள்ளது.

 

* உத்தர பிரதேசத்தில் செயல்படும் உ.பி., தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம், அப்துல் கலாம் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம் என பெயர் மாற்றம் செய்துள்ளது.

 

* டில்லி அரசு ‘மாணவர்களுக்கு 10 லட்சம் ரூபாய் வரை வழங்கப்படும் கல்விக்கடன்’ திட்டத்துக்கு, அப்துல் கலாம் பெயரை சூட்டியுள்ளது.

 

* தமிழக அரசு அப்துல் கலாம் பிறந்த தினத்தை ‘இளைஞர் எழுச்சி தினமாக’ அறிவித்தது. மேலும் அறிவியல் துறையில் சாதிப்பவர்களுக்கு அவரது பெயரில் விருது ஒன்றையும் வழங்குகிறது.

 

* ஐதராபாத்தில் உள்ள ஏவுகணை மையத்துக்கு, அப்துல் கலாம் பெயரை மத்திய அரசு

 

இன்று சூட்டுகிறது.

 

* பீகாரில் உள்ள கிஷன்கஞ்ச் வேளாண்மை கல்லுாரிக்கு, அப்துல் கலாம் பெயர் சூட்டப்பட்டது.

புதுவை அறிவியல் மையம் மற்றும் கோளரங்கத்திற்கு அப்துல் கலாம் பெயர் சூட்டப்பட்டது.

 

கடைசி நிமிடத்திலும்

 

கலாம் தன் கடைசி நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்பதற்காக கவுகாத்தியில் இருந்து ஷில்லாங்கிற்கு காரில் பயணம். மேற்கொண்டார். அப்போது அவரது பாதுகாப்பிற்காக, பாதுகாப்பு வீரர்கள் நின்றபடி பின்தொடர்ந்து வந்தனர்.

 

அதைப்பார்த்த கலாம், அவரை தயவு செய்து அமரச் செய்யுங்கள் என்றார். இது வழக்கமான பாதுகாப்பு நடைமுறைதான் என எடுத்துச் சொல்லியும் கலாம், கேட்க வில்லை. கடைசியில் அவர், நான் அந்த பாதுகாவலரை சந்திக்க வேண்டும் என்றார்.

 

ஐ.ஐ.எம்., சென்றதும் அந்த பாதுகாப்பு வீரரை சந்தித்த அப்துல் கலாம், ‘நன்றி இளைஞனே. என்னால் தானே உனக்கு இந்த கஷ்டம். சோர்ந்து விட்டாயா? எதாவது சாப்பிடுகிறாயா? எனக்காக

 

1 மணி நேரம் நின்று கொண்டு வந்தாயே நன்றி இளைஞனே என்றார். அந்த பாதுகாவலருக்கு பேச வார்த்தை வரவில்லை.

 

‘சார்… உங்களுக்காக நான் 1 மணி நேரம் அல்ல… 6 மணி நேரம் கூட நின்று கொண்டே வருவேன் என்று பதிலளித்தான். கலாமின் இப்படிப்பட்ட மனிதநேய செயல்களால் தான் அவர், இன்றும் மக்களால் விரும்பப்படுகிறார்.

Source……www,dinamalar.com

Natarajan

 

ஒன்றல்ல… பல கலாம்கள் உருவாக வேண்டும் : இன்று கலாம் நினைவு தினம்…

NatarajanLeave a comment

 

ஒருவர் சிறந்த ஆசிரியராக, அரசியல்வாதியாக, அறிஞராக, அமைச்சராக, வணிகராக,

விஞ்ஞானியாக இருக்க வேண்டும் என்றால், முதலில் அவர் சிறந்த மனிதராக இருக்க வேண்டும். நல்ல மனிதனாக இல்லையென்றால், யாரும் என்னவாக இருந்தும்

பயனில்லை.

kalam2

மறைந்த ஜனாதிபதி டாக்டர் ஏ.பி.ஜெ. அப்துல் கலாம், எல்லா வகையிலும் ஒரு சிறந்த மனிதர் என்பதுபோல, ஒரு சிறந்த புத்தகமும் கூட. உலகில் பலரும், இந்தியாவில் கிட்டத்தட்ட

எல்லோரும் படித்திருக்கிற திறந்த புத்தகம் அவர். இந்தியர் ஒருவர் இந்திய மக்கள் அனைவராலும் அறியப்பட்டிருப்பதும், அன்பு பாராட்டப்பட்டிருப்பதுவுமான அரிய மனிதர் என்றால், காந்தியடிகளுக்குப் பிறகு அனேகமாக அப்துல் கலாம் மட்டுமே. அப்துல் கலாமின் குடும்பம் சற்று வசதியான குடும்பம்தான் என்றாலும், பாம்பன் பாலம் கட்டி முடிக்கப்பட்ட பிறகு கலம்

செலுத்துகிற தொழில் நசியவே வறுமை சூழ்ந்து கொள்கிறது. கலாம் அவர்கள் படிக்கவும் வேண்டும், கொஞ்சம் பொருள் தேடவும் வேண்டும் என்ற இரண்டு கடமைகளை ஏற்க வேண்டியதாகிறது. செய்தித்தாள்களை வீடு வீடாக வினியோகிக்கிற வேலை.வெட்கமோ, விரக்தியோ இல்லாமல் வியர்வை சிந்துகிறார். அவருடைய உழைப்பும் தீர்க்க தரிசனமும் அவரை ஒரு சிறந்த விஞ்ஞானியாகவும், ஜனாதிபதியாகவும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு நல்ல நண்பராகவும், வழிகாட்டியாகவும், தலைமுறை பலவற்றிற்கான மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகவும் தன்னை உருவாக்கிக் கொள்ள உதவியுள்ளன. குழந்தைகள் கலாமை கொண்டாடியதற்குக் காரணமே அவர் குழந்தைகளைக் கொண்டாடியது தான். ஜனாதிபதியாக அவர் பணியாற்றியபோது தம் மாளிகையில் சனிக்கிழமை தோறும் ஏறத்தாழ 250 மாணவ மாணவியரைச் சந்தித்து அளவளாவி மகிழ்வார். குழந்தைகளோடு குழந்தையாக குழந்தை மனமே வேண்டும். அது அப்துல் கலாமிடம் நிரம்பவே உண்டு. ஒருமுறை இந்தியாவிலுள்ள எட்டு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த பழங்குடி இன மாணவ, மாணவிகளை அவர் சந்தித்தார். ‘நீங்கள் வாழ்க்கையில் என்னவாக விரும்புகிறீர்கள்’ என்றபோது 9ஆம் வகுப்பு மாணவன் ஸ்ரீகாந்த், ‘நான் ஒரு மாற்றுத் திறனாளி. இந்தியாவின் முதல் மாற்றுத் திறனாளி ஜனாதிபதியாக நான் அமர விரும்புகிறேன்’ என்றதும், அந்த மாணவனின் நம்பிக்கையைப் பாராட்டி மகிழ்ந்தார் கலாம்.

அவரின் எண்ணற்ற கவிதைகளை நாம் வாசித்து மகிழ்ந்திருக்கிறோம். ஜனாதிபதி மாளிகையில் கவிஞர்கள் பலரை அழைத்து கவுரவித்திருக்கிறார். வாலி, அப்துல் ரகுமான், வைரமுத்து போன்ற பல கவிஞர்கள் அவரோடு கைகுலுக்கியும், அவரது கவிதைகளைக் கேட்டும் மகிழ்ந்துள்ளனர்.கலாம் ஓய்வு பெற்ற பிறகு ஒரு நாள் அவரை டில்லியில் நானும் முன்னாள் அரசவைக் கவிஞர் முத்துலிங்கமும் சந்தித்தோம். ‘வெளிச்ச மலர்கள்’ என்ற என் கவிதைத் தொகுப்பை அவருக்குத் தந்தேன். அதில் ஒரு கவிதை,

‘காந்தி மீண்டும்

பிறக்க வேண்டும்,

ராட்டையோடு அல்ல

ஒரு சாட்டையோடு’

இவ்வரிகளைப் பலரும் பாராட்டிய மகிழ்ச்சியில் நானி ருந்தேன். ஆனால் அப்துல் கலாமோ,

‘ராட்டையோடு இருக்கிறவரைதான் அவர் காந்தி… சாட்டை இருந்தால் அவர் காந்தியாக

முடியாது,’ என்று மெல்லிய குரலில் சொன்னபோது அதுவும் எனக்கு சரியாகப்பட்டது. கவித்துவம் இருந்தால்தான் இப்படிக் கருத்துரைக்க முடியும். அடுத்தவர் உணர்வுகளை

மதிப்பதில் கலாமுக்கு நிகர் கலாம்தான். ஒரு சிலிர்ப்பூட்டும் நிகழ்ச்சி. அப்துல் கலாம் அவர்களோடு 70 விஞ்ஞானிகள் பணியாற்றினர். அவர்களுள் ஒரு விஞ்ஞானி ஒருநாள் மாலை சற்றுச் சீக்கிரமாக வீடு திரும்ப அனுமதி பெற்றிருந்தார். ஆனால் இரவு மணி 8.30 வரை ஆய்வு முடியவில்லை. அவர் விடைபெறுமுன் அக்குழுவின் தலைவர் அப்துல் கலாமிடம் சொல்லச் சென்றபோது, கலாம் அறையில் இல்லை. மாலையில் குழந்தைகளைப் பொருட்காட்சிக்கு அழைத்துப் போகவிருந்த அவர் குழந்தைகளை ஏமாற்றிவிட்டோமே என்ற குற்ற உணர்வோடு வீடு திரும்பிய போது ஓர் ஆனந்த அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. கலாமே மாலை அந்த விஞ்ஞானியின் வீட்டுக்குப் போய் குழந்தைகளைப் பொருட்காட்சிக்கு அழைத்துப் போயிருக்கிற

விவரத்தை அறிந்து சிலிர்க்கிறார். தன்னுடைய விஞ்ஞானியின் ஆராய்ச்சிக்கு இடையூறு செய்யாமலும், அவருடைய குழந்தைகளை ஏமாற்றாமலும் நடந்துகொண்டது கலாமின் சிறந்த பண்பாகப் பலரது மனதில் பதிந்தது. செய்தொழில் வேற்றுமைகூட அறியாத சிறந்த மனிதரான அப்துல் கலாம், ஒருமுறை கேரளா ராஜ்பவனில் நடந்த தமக்கான பாராட்டு விழாவுக்கு தன்னுடைய விருந்தினர்களாக சாலையோரத்தில் செருப்பு தைக்கிற ஒரு தொழிலாளியையும், சிறு உணவு விடுதி நடத்தும் ஒருவரையும் அழைக்கக் கூறினார். இருவருமே கலாம்

திருவனந்தபுரத்தில் விஞ்ஞானியாகப் பணியாற்றியபோது பழகியவர்கள். எந்த நிலையிலும் யாரையும் நினைவில் வைத்துக் கொள்கிறவர் கலாம்.வாரணாசியில் உள்ள இந்தியன் இன்ஸ்டிடியூட் ஆப் டெக்னாலஜி பட்டமளிப்பு விழாவில் கலந்துகொண்டபோதுகூட அவருக் கென்று போடப்பட்ட சிறப்பு இருக்கையில் துணைவேந்தரை அமரக் கேட்க, அவர் மறுக்க எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரியான இருக்கை போடப்பட்ட பிறகே விழா தொடங்க இசைவு தெரிவித்தார். உயரம் என்பது வாழ்க்கையில் எல்லோர்க்கும் வரும். பெரும் பாலான உயரங்கள் பிற காரணங்களால் அல்லது புறக்காரணங்களால் அமையும். பெரும்பாலான உயரங்கள் பிறரால் எனும்போது விழுவதும் அவர்களாலேயே நிகழும். ஆனால் உயர்வு என்பது நம்மிடமே நிரந்தரமாக இருக்கும். உயர்வு என்பது பண்பு நலன்களால் வருவது. அப்துல் கலாம் அவர்கள் தமது பேராற்றலால் உயரமும் பார்த்தவர், பண்பு நலன்களால் தமக்கு உயர்வும் சேர்த்துக் கொண்டவர். இப்படி ஒருவரிடம் உயரமும், உயர்வும் இருப்பது அபூர்வம்.கலாம் மீளாத் துயிலில் ஆழ்ந்தபோது உலகமே மீளாத் துயரில் ஆழ்ந்தது. யாரும் அழைக்காமலும் அறைகூவல் விடுக்காமலும்

தமிழகத்திலிருந்தும் இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் ராமேஸ்வ ரத்தில் மக்கள் வெள்ளம் திரண்டு, கடலையே வியக்க வைத்தது. இந்திய விஞ்ஞானம் ஒரு சிறந்த விஞ்ஞானியை இழந்திருக்கிறது. இந்திய அறிவியல் கல்வி ஒரு நல்ல ஆசிரியரை இழந்திருக்கிறது.

இந்திய ஆட்சி ஒரு மேன்மையான ஜனாதிபதியை இழந்திருக்கிறது, நமது மாணவர் சமுதாயம் தமது வழிகாட்டியை இழந்திருக்கிறது. மொத்தத்தில் இந்தியா ஒரு மாமனிதரை இழந்திருக்கிறது. அதிகமாகக் கூட வேண்டாம், இன்னும் நாலைந்து ஆண்டு களேனும் அவர் தன்னுடைய நீண்ட நித்திரையைத் தவிர்த்திருந்தால் இந்தியா 2020ஐயும் பார்த்துப் பூரித்திருப்பார்.

ஒன்றல்ல பல அப்துல் கலாம்கள் அவர் ஊக்குவித்த உன்னதமா(ன)ணவர்களிலிருந்து உயர்ந்துவர அவரே அதற்குரிய உரத்தையும், திறத்தையும் தெளித்து நல்ல விதைகளாய் நம்பிக்கையைத் துாவியிருக்கிறார். ஒன்றல்ல… பல கலாம்கள் உருவாக வேண்டும். அதுதான்

அவருக்கு நாம் செலுத்துகிற சிறந்த அஞ்சலி.

Source…..-ஏர்வாடி எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன் in http://www.dinamalar.com

Natarajan

 

” ஹைகூ: தமிழ்க் கவிதையின் கம்பீரம்…” !!!

NatarajanLeave a comment

 

“ஹைகூ ஒவ்வொன்றும் ஒரு தனிவார்ப்பு, பிசிறில்லாத சிறுசிற்பம், அலாதியான அழகு, கம்பீரம்” என ஹைகூ கவிதையின் திறத்தினைப் பறைசாற்றுவார் கவிஞர் தமிழ்நாடன். தமிழ்க் கவிதை உலகில் புதுக்
கவிதை அமைத்துத் தந்த தோரண வாயில் வழியாக 1984ல் தொடங்கிய ஹைகூ பயணம், இன்றளவும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. வாழையடி வாழையெனப் புதுப்புதுக் கவிஞர்கள் தோன்றி, ஹைகூவின் வளர்ச்சிக்குத் தங்களின் பங்களிப்பினை நல்கி வருகின்றனர்.
நெல்லை சு.முத்துவின் பார்வையில்,
“மூன்றடிச் சொற்செட்டுநேரடி அனுபவ வெளிப்பாடு
மூன்றாவது அடி மின்தாக்கு”
– என்னும் மூன்று பண்புகளும் பொருந்தியதே சிறந்த ஹைகூ கவிதை. பாடுபொருளாலும் பாடும்முறையாலும் சிறந்து விளங்கும் ஒரு சில ஹைகூ
கவிதைகள் குறித்து காண்போம்.

விலகி இருக்கும் மனித உறவுகள்

‘வெறுங்கை என்பது மூடத்தனம் – விரல்கள் பத்தும் மூலதனம்’
என்னும் எழுச்சி மிகு வைர வரிகளுக்குச் சொந்தக்காரர் கவிஞர் தாராபாரதி. அவரது உடன்பிறப்பு மலர்மகன். அவரும் ஒரு சிறந்த மரபுக் கவிஞர் ஆவார். ‘தொடர்பு எல்லைகளுக்கு அப்பால்…’ என்பது அவர் வெளியிட்டுள்ள ஹைகூ
கவிதை தொகுப்பு. அதில் இடம் பெற்றுள்ள ஹைகூ இது: “ தொடர்பு எல்லைக்கு அப்பால் -உறவுகள்”
இன்று உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும் உடனுக்குடன் மனிதனால் தொடர்பு கொள்ள முடிகின்றது. தொடர்பியல் அந்த அளவிற்கு இமாலய வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது. ஆனால், தொடர்பு எல்லைக்குள் வாழும் மனித உறவுகளோ விலகி இருக்கின்றன.
குடும்ப உறுப்பினர்கள் இடையே இடைவெளியும் விரிசலும் மிகுந்து காணப்படுகின்றன என்பதை நயமாகப் பதிவு செய்துள்ளார் மலர்மகன். இல்லற வாழ்வின் பதிவு
இல்லற வாழ்வில் நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் நிலவ வேண்டுமானால், கணவன்–மனைவி ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொண்டு, ஒருவருக்காக மற்றவர் விட்டுக் கொடுத்துப் போவது தான் முக்கியம். ‘ஒருவர் பொறை இருவர் நட்பு’ என்னும் ஆன்றோர் அமுத மொழி. தங்கம் மூர்த்தி நகைச்சுவை உணர்வுடன் இல்லற வாழ்வின் இன்றியமையாத பக்கம் குறித்து இங்ஙனம் பாடியுள்ளார்:
“பட்டிமன்றம் முடிந்துதாமதமாய் வீடு திரும்பினேன்
வழக்காடு மன்றம்”
கள்ளங்கரவு கொஞ்சமும் இல்லாத – சூதுவாது சிறிதும் அறியாத – வஞ்சமோ சூழ்ச்சியோ துளியும் தெரியாத – குழந்தைகள் உலகினைப் பற்றிய அற்புதமான ஹைகூ கவிதைகளின் தொகுப்பு வசீகரனின் ‘குட்டியூண்டு.’ கவிதைத் தொகுப்பின் தலைப்பிலேயே கவித்துவம் கொலுவிருக்கக் காண்கிறோம். குழந்தைகள் உலகினை நடப்பியல் பாங்கில் வசீகரன் உள்ளது உள்ளபடி படைத்துக் காட்டியுள்ள ஹைகூ:
“ தனித்து நின்ற குழந்தையிடம்யார்நீ என்றதும் சொன்னது:
‘எங்க அப்பாவுக்கு நான் பொண்ணு!’”

ஹைகூவின் உயிர்ப் பண்பு

ஹைகூவுக்கு வலிமையையும் வனப்பையும் சேர்ப்பது அதன் ஈற்றடியே. இதனை, ‘படுத்துக் கொண்டே படித்தேன், துாக்கி நிறுத்தியது, ஹைகூவின் கடைசி வரி’ என ஹைகூ வடிவிலேயே படம்பிடித்துக் காட்டுவார் தெ.வெற்றிச்செல்வன்.
“ சுதந்திர தினம்மனதிற்குள் துக்கம்வந்தது ஞாயிற்றுக்கிழமை”
சுந்திர தினம் ஞாயிற்றுக்கிழமை வந்தால், ஒரு நாள் விடுமுறை அல்லவா இல்லாமல் போகும்? மனத்திற்குள் துக்கம் பொங்கி வராதா என்ன? என்கிறார் கவிஞர் நவதிலக். இல்லாவிட்டால் கவிஞர் மீராவும் காதலியைக் குறித்து, ‘கிழமைகளில் அவள் ஞாயிறு’ என்று பாடி இருப்பாரா? தமிழனின் விடுமுறை மோகத்தினை மென்மையாகச் சாடும் கவிதை இது!

வாசகரும் கூட்டுப் படைப்பாளி

‘கவிஞன் இறங்கிக் கொள்ள, வாசகன் அதன் மீது பயணம் தொடர்வான். அதுதான் ஹைகூ’ என்பர் அறிஞர். வேறு சொற்களில் குறிப்பிடுவது என்றால்,
‘ஹைகூ ஓர் உணர்வு நிலை, வாசகனைக் கவிஞனின் நிலைக்கு உந்தி உயரத் தள்ளும் மிகச் சிறந்த வடிவம் அது.’ இவ்விலக்கணத்திற்குக் கட்டியம் கூறும் பா.உதயகண்ணனின் ஹைகூ…
“காரைத் துடைத்துக்காசு கேட்டான்
எட்டிப் பார்த்தது நாய்”
இங்கே காரைத் துடைத்து விட்டுக் காசு கேட்பது ஒரு குழந்தைத் தொழிலாளி என்று தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆயின், ‘எட்டிப் பார்த்தது நாய்’ என்னும் ஈற்றடியில் இடம் பெறும் ‘நாய்’ என்பது யார்? புதியவர் எவரையேனும் கண்டால் குரைப்பது நாயின் இயல்பு. அது போல், சிறுவனிடம் தனது வெறுப்பை உமிழும் – விரட்டி அடிக்கும் – காரின் உரிமையாளரும் ஒரு வகையில் பார்த்தால் ‘நாய்’ தான்! கூர்மையாகச் சிந்தித்துப் பார்த்தால் கவிதையில் ஆழ்ந்திருக்கும் கவிஞரின் உள்ளம் புலனாகின்றது.
“எவன் கண்பட்டதுவிற்கவே இல்லை
திருஷ்டி பொம்மைகள்”
என்பது வித்தியாசமான பாடுபொருளைத் தன்னகத்தே கொண்ட செ.ஆடலரசனின் ஹைகூ.
‘திருநெல்வேலிக்கே அல்வா’ என்பது போல், ‘திருஷ்டி பொம்மைகளுக்கே’ திருஷ்டியாம்!

காலத்திற்கு ஏற்ற பாடுபொருள்

ஹைகூ கவிதையின் தனித்தன்மை காலத்திற்கு ஏற்ற, குறிப்பாக, இந்த நுாற்றாண்டிற்கே உரிய பாடுபொருட்களைக் கையாளுவதாகும். அவற்றுள் ஒன்று விளைநிலங்கள் இன்று விலைநிலங்கள் ஆகி வரும் கொடுமை ஆகும். பச்சைப் பசேல் எனத் திகழ்ந்த நெல் வயல்கள் எல்லாம், இன்று வானளாவ உயர்ந்து நிற்கும் அடுக்கு மாடிக் கட்டிடங்களாக உருமாறிவிட்டன. இதனை ரத்தினச் சுருக்கமான
மொழியில் பதிவு செய்துள்ளது செந்தமிழினியனின் ஹைக்கூ:
“ விளை நிலங்கள்விலை நிலங்களாயினவீடுகள்”
‘எங்கும் தமிழ், எதிலும் தமிழ்’ என்பது பல்லாண்டு காலமாக அரசியல்வாதிகள் முதலாக தமிழ் ஆர்வலர்கள் வரை அயராது பறைசாற்றி வரும் கொள்கை முழக்கம். ஆயினும், நடைமுறையில் இன்னும் அந்தக் கனவு நனவாகவில்லை. இந்த கசப்பான உண்மையை – அய்யாறு ச.புகழேந்தி ஹைகூ கவிதை ஒன்றில் வெட்டு ஒன்று துண்டு இரண்டு என்றாற் போல், காரசாரமாகப் பதிவு செய்துள்ளார்:
“ எங்கும் தமிழ்எதிலும் தமிழ்இல்லை”

வாழ்வியல் பதிவு

எட்டு மணி நேரம் துாங்கும் மனிதன் – எட்டு மணி நேரம் உழைக்கும் மனிதன் – ஒரு நாளில் எத்தனை மணி நேரம் வாழ்கிறான் என்று கேட்டால், அவனால் பதில் சொல்ல முடியாது. இந்த வாழ்வியல் உண்மையைப் பொட்டில் அடித்தாற் போல் எடுத்துரைக்கிறது இ.பரிமளாவின் ஹைகூ ஒன்று:
“ வாழ்நாளில்வாழ்ந்த நாள்?
விரல்களுக்குள்”
வாடிய பயிரைக் கண்ட போதெல்லாம் வாடும் மென்மையான கருணை மனத்துக்குச் சொந்தக்காரர்கள் ஹைகூ கவிஞர்கள். பஞ்சு நெஞ்சு படைத்த அவர்கள், இலையுதிர் காலத்தில் உதிரும் இலைகளுக்காகக் கூட அழுகின்ற இயல்பினர். இவ் வகையில் நினைவுகூரத் தக்க ரமா ராமநாதனின் ஹைகூ இதோ:
“அடித்துத் துவைக்கமனமில்லை
சட்டையில் பூக்கள்!”
நிறைவாக ஈழத்து அறிஞர் கார்த்திகேசு சிவத்தம்பி குறிப்பிடுவது போல்,
“தமிழ்க் கவிதை என்ற நதி வற்றாது ஓடுகிறது. தமிழை வளப்படுத்துகிறது, தமிழால் வளம் பெறுகிறது.”
அவரது இக் கூற்று இன்றைய ஹைகூ கவிதைக்கும் பொருந்தி வரும்

உண்மையே.-   பேராசிரியர் இரா.மோகன்எழுத்தாளர், மதுரைeramohan@gmail.com

Source….www.dinamalar.com

Natarajan

France mints Rs. 65 lakh gold coin with Taj Mahal….!

NatarajanLeave a comment

 

The world-renowned Monnaie de Paris (Paris Mint) has unveiled a rare work of artistry – a gold coin bearing a Taj Mahal engraving – at their Manhattan showroom. The limited edition gold coin weighs one kilo and is priced at Rs. 65 lakh. Each coin, which is minted in .999 pure gold and measures 37mm in diameter, is the world’s first coin to include 68 hand-set Cartier diamonds. Here’s a look at the limited edition Taj Mahal coin that was issued on November 17, 2010.

taj1

A picture taken on November 17, 2010 in Paris, shows the world’s first one-kilo gold coin to feature 68 hand-set Cartier diamonds, bearing a Taj Mahal engraving. The coin is released in a limited edition of only 29 pieces with a price tag of 100,00 euros. The Taj Mahal, built in the 17th Century by Mughal emperor, Shah Jahan, in memory of his third wife, Mumtaz Mahal, has been a symbol of eternal lover for centuries. (Photo: AFP)

In India the collection will be marketed by the Taj Association for Art, Culture and Heritage (TAACH). Walter J. Kole, Chief Numismatist for The Franklin Mint, said the Taj Mahal gold coins offer a unique opportunity to buy a piece of history for any collector who is looking to buy gold.

The Taj Mahal gold coin, especially designed to appeal to specialty collectors, is one of the largest coins of its type in the world.

Founded in 1964, The Franklin Mint is an American icon which is renowned for its innovative design, meticulous attention to detail and creation of the highest-quality collectibles in the world.

The eye-catching coin is housed inside a custom leather display handcrafted by the makers of the finest luggage in the world, Goyard

Source…..www.ndtv.com

Natarajan

THAT TIME A FLYING PIG GROUNDED EVERY PLANE AT LONDON’S HEATHROW AIRPORT….

NatarajanLeave a comment

 

Imagine if you will that you’re sitting in an airport waiting to go on vacation. Suddenly and without warning you hear a voice over the tannoy system informing you that every single plane scheduled that day had been grounded. As your mind begins to think of all the horrible things that could have caused the delay, you hear the voice again informing you that flights have been grounded not by a freak storm, crash or technical glitch, but by an escaped flying pig.

flying pig

As unbelievable as it’s going to sound, this is genuinely something that once happened in London in the 1970s thanks to the band Pink Floyd and their gigantic pig shaped balloon.

In 1976, Pink Floyd recorded an album called Animals which drew inspiration from the 1945 novel Animal Farm, a thinly veiled allegory of Soviet communism that prominently features pigs as characters.

After the album was recorded, the band met with a design team called Hipgnosis to create the album’s cover. Despite being regarded by many as some of the best album designers of all time (working with and designing albums for the likes of AC/DC, ELO, Styx and Rainbow), all of Hipgnosis’ ideas fell flat with the band.

Battersea-Power-StationAfter some deliberation, bassist Roger Waters suggested to Aubrey Powell of Hipgnosis that they use Battersea Power Station as the backdrop for the cover. Waters later explained to Rolling Stone, “I’d always loved Battersea Power Station, just as a piece of architecture. And I thought it had some good symbolic connections with Pink Floyd as it was at that point. One, I thought it was a power station, that’s pretty obvious. And two, that it had four legs. If you inverted it, it was like a table. And there were four bits to it, representing the four members of the band…” (I’m getting a definite This is Spinal Tapvibe here… Just me?)

The band had recently commissioned a gigantic 40 ft. inflatable pig for their upcoming tour.  Putting two and two together, Powell stated in an interview that when the pair were discussing the power station idea, “Roger and I both looked up at the Station, and said, ‘let’s fly the pig between the chimneys’. Just like that.”

After applying for what we can only assume was an ungodly amount of permits to float a giant balloon shaped like a pig above an (at the time) operational major power station, the band with help from Powell picked out the best angle from which to shoot the cover. Other prep work included hiring an expert marksman who was given orders to shoot the pig down should it escape. The band then decided on a date on which to shoot the photo- December 2, 1976, a day which was supposed to be mostly clear with some cloud, which the band specifically wanted so that the sky didn’t look “boring”, or as boring as it could be with a giant floating pig in the middle of it.

However, on the day of the shoot, the pig wouldn’t inflate for reasons never explained in any interview we could find. This annoyed Powell to no end because, “that day there was the most incredible, Turner-esque sky. But for some reason, the pig wasn’t inflating. I shot the Station anyway, because the sky was so amazing.”

After trying and failing to inflate the pig for several hours, the band gave up and they agreed to come back the next day.

The group returned and, oddly, this time the pig inflated just fine. After painstakingly attaching the pig to Battersea’s southernmost chimney, disaster struck as the tether holding the balloon in place broke during a wind gust, causing the gigantic inflatable porcine to begin lazily drifting away.

The pig was loose.

So what happened to the sniper they hired for just such a bizarre event? Well, apparently the manager simply forgot to tell him or his gun that they required his services the next day. So he never showed up.

As the pig began to climb ever higher, rising to heights no pig, inflatable or otherwise, had ever hoped or dared to dream, a terrible realisation crept over those watching it sail toward the heavens- the pig was flying directly towards Heathrow airport. As panic began to set in, the band did what many would do in such a situation, according to Powell, “Pink Floyd left the site.”

Moments after the skyward swine escaped, Heathrow officials received several communiqués from pilots in passing planes matter-of-factly telling them that they’d just seen a giant pig float past their windows. After realising that the calls weren’t a joke, all flights from the airport were grounded.

As the pig danced around in the sky, police helicopters and eventually the RAF were called in to chase it down, but to no avail; by the time they arrived the pig was gone and, despite their sincerest efforts, they couldn’t find it.

With the pig off enjoying its freedom and the band having absconded the scene of the crime, this left Aubrey Powell to take the fall. After police arrived, according to Powell, he was promptly arrested and taken in for questioning.

Meanwhile the band, who’d managed to retain their freedom, set about trying to find the pig- giant inflatable pigs not being cheap, after all. Using their status as Pink Floyd, they were able to convince radio stations across the country to plead with listeners to keep their eyes peeled for a giant floating pig, providing a number they could call if they happened to see it.

Almost immediately this number was flooded with prank calls because, of course it was. However, at around 9:30 pm that evening, a phone call from an irate farmer in Kent (about 40 miles or 65 km away) came in, with the farmer sharply asking “Are you the guy looking for a pig?”

After having this fact affirmed, the farmer angrily told the group that such an object had landed on his farm and was currently scaring all his cows. After getting the man’s details, Powell, along with the police, went and collected the swine which was miraculously undamaged from its adventure.

pink-floyd-animalsSurprisingly, the police and officials at Battersea allowed the band to come back and re-shoot their album cover, with the proviso that they actually bring the sharpshooter along this time. Although Powell was able to get shots with the tethered pig, the sky that day was entirely clear and he ended up hating how they looked initially. However, he was able to get the shot he wanted by using a photo from the first day and superimposing the pig on top of it. Sans Photoshop, this did not look that great if you looked too closely at the picture.

As such, this all went against Waters’ original requirements that the “picture should be real”, rather than superimposing the pig, as Powell had at one point suggested before the whole debacle. This nevertheless all ended up working out for the band swimmingly. As Powell later noted, the escaped pig “was front-page news: Pink Floyd couldn’t have got better publicity if they tried.”

After its little adventure, the pig went on tour with the band later the following year.

Source…….www.today i foundout .com

Natarajan

 

 

From Digitally Illiterate to Networking Guru… Story of Mudassir Ansari, Chanderi Madhya Pradesh…

NatarajanLeave a comment

 

Mudassir Ansari had not seen a computer till he turned 18. Today, he uses technology to bring internet connectivity to rural India and empower thousands with digital literacy.

Coming from a long line of weavers, Mudassir Ansari grew up to the rhythmic clacking of handloom machines in his hometown of Chanderi, Madhya Pradesh. For the Ansari family, weaving was more than just a means to earn a living – it was a legacy shared with their children, generation after generation.

By the 1990s however, most of their machines fell silent. Globalisation and easy access to cheap, printed material meant that many weavers across India were out of work.

BIDDING GOODBYE TO A BYGONE ERA
In a bid to cope with the changing world around him, Mudassir’s father became a tourist guide. The family even went on to set up a phone booth. Despite this, making ends meet continued to be a challenge.

Thoughts of the future weighed heavily on Mudassir’s mind and he came to the conclusion that something radical had to be done to change the status quo: “I realised that every generation brings with it its own set of changes. If you don’t change with the times, you will be left behind.”

Providing for his family and securing their future gave Mudassir sleepless nights, till he hit upon a solution.

“I noticed that PCs were fast becoming an integral part of all aspects of life. From government and corporate offices to hospitals, schools and colleges, PCs were making their presence felt in all fields. I understood that if we didn’t make an attempt to learn computing, we would be confined to our small town and to our limited income. There would be no change and that would prove detrimental for the family. Learning how to use this device was our ticket to a better life,” he said.

“In the 1990s, knowing how to operate a computer was a big deal in our town, especially since there were no institutes or classes that imparted the skill. People who wished to learn computing had to travel to other cities and attend classes there. The nearest city was just 30 kilometres away but I had never been there. When I decided to learn how to work on a PC, my life changed,” he added.

Mudassir attended classes and, through continued practice, became proficient in using the PC.

“My father was overjoyed. He would tell everyone he met that his son knew how to use a PC. It became a sign of progress, of a higher social status even,” he recalled with a smile.

In 2006, confident about the value that owning a PC would add to his son’s life, Mudassir’s father bought him his very first computer. “We travelled all the way to Bhopal to buy the computer. It was the first time I had ever been to such a big city. Once again, I had technology to thank for helping me explore the world,” he said.

In 2009, the Digital Empowerment Foundation (DEF), an NGO dedicated to promoting connectivity in rural India, set up an Internet Resource Centre in Chanderi.

Impressed by Mudassir’s hard work and resolve to learn how a computer works, the organisation took him in and began to instruct him. In addition to being trained in basic computer skills, he learnt about wireless networking.

After completing his training, Mudassir joined DEF as a networking engineer.

“In 2010, DEF decided to bring Wifi connectivity to Chanderi. I played an integral role in ensuring that the railway station, the hotels and numerous monuments became Wi-Fi zones. I was ecstatic to help the entire city get connectivity. We were among the first few cities in India to have this facility,” he said with justified pride. From thereon, there was no looking back for Mudassir.

“Guna, Shivpuri, Alwar, Nagaon, Sonapur…,” Mudassir rattled off the list of towns he had helped bring Internet connectivity to. To date, he has helped more than 50 towns and villages get online

His work doesn’t end with just ensuring connectivity either. “When we brought connectivity to a zilla in Madhya Pradesh, I helped set up a two-month course for the local women. I taught close to 2,500 rural women basic computing skills so that tomorrow they are able teach their children. My hope is that once they realise how important PCs are, regardless of their economic status, they will ensure their children learn basic computing. After all, it is a tool that can lift them out of poverty.”

In yet another village, Mudassir helped hire an instructor to impart computer training to 20 children:

“Today, ten of those children are using PCs to earn a living. These are girls who were not allowed to step out of the house, but now, working from the comfort of their homes, they are able to support their families. That’s something!”

In this day and age, when people have moved from desktops to portable computing devices like laptops, there are still places in India where people have never even seen a computer, much less worked on one. I get immense satisfaction from knowing I am able to introduce such people to this magic machine. When I see the joy on their faces, I know what I am doing is good,” he said.

PCs have brought a sea-change in Mudassir’s personal and professional life. “I did not study beyond the 12th standard and don’t have a university degree, so just based on my qualifications, my prospects for a job were limited. And yet, today, thanks to my computer skills, I am able to work as a networking engineer and earn more than Rs. 20,000 a month. I have also had the opportunity to lead a team of 20 engineers. Thanks to my job, I have even travelled to different parts of the country – remarkable considering I had not stepped out of the village until I turned 18!” exclaimed Mudassir.

The PC was also an invaluable tool for him to learn English.

“When I started working, I realised that all emails I received were in English. I didn’t like the idea of replying in Hindi, so I started using Google Translate. I would translate the mail that was sent to me, understand the context, and then compose a reply in Hindi. I’d then use Google Translate to translate it into English. That’s how I picked up English!” he revealed.

His success at work has translated to financial security for his entire family, “I am able to fund my younger brother’s education, and I am confident I will be able to give my three children access to quality education,” he added with satisfaction.

“If it weren’t for the PC, I would probably still be manning a small phone booth in a small town in a corner of the country,” concluded Mudassir.

Source…. Anandita Jumde in http://www.the betterindia.com

Natarajan

World’s Largest Camera Museum to Come Up in Gurugram, India…

NatarajanLeave a comment

 

Gurugram is all set to become home to the world’s largest camera museum this World Photography Day.

Untitled-design-37

On August 19th, the Municipal Corporation of Gurgaon along with acclaimed photographer Aditya Arya, of the Vintage Camera Museum fame, will launch ‘The Museo Camera – Centre of Photography.’

The Museum will trace the art of photography through the evolution of cameras, various photography processes as well as photography paraphenlia. Pinhole cameras, the camera obscura, daguerreotypes, dry plates, the birth of film, polaroid and digicams will be on display in the Museum.

Close to 700 cameras, of different shapes, sizes and models, will be displayed. These are a part of the collection painstakingly curated by Arya.

Around 800 original patents of cameras from the 1800s will also be displayed at the Museum. These have been collected by Arya during his many travels.

The Museum will also be home to a collection of vintage camera ads.

In addition to displaying the wonderful and fascinating history of photography, the Museum will also function as a place of learning: “I want to create an institution, a physical space that should also be state-of-the-art,” Arya toldThe Times of India.

The Museum will be spread across 15,000 square feet in Chakkarpur village of New Gurgaon.

Says Vivek Kalia, joint commissioner of the Muncipal Corporation of Gurgaon, “We want this to be world-class, a symbol of excellence.”

Source….. Anandita Jumde in http://www.thebetterindia.com

Natarajan

How a Class 7 Indian-Origin Girl in Texas Raised Rs. 13 Lakh to Distribute Free LED Bulbs in Delhi…?

NatarajanLeave a comment

 

This Class 7 student in the US raised funds to buy and distribute LED bulbs for free to poor people in India. This is the story of her determination to do something concrete for the future of the planet.

meera2

“Small things can make a difference – provided all of us do our part. I am asking you to join me in the effort of replacing 77 crore incandescent bulbs in India with energy efficient LED bulbs. This will go a long way in reducing energy consumption and carbon emission along with the electricity bills of those who can least afford these bulbs. For the sake of India and for the sake of this planet, let’s all change our future, one bulb at a time.” – This is 13-year-old Meera Vashisht’s message to children of her age around the world.

An Indian-origin girl who was born and raised in the US and lives in Sugar Land, Texas, Meera will soon be in Delhi to distribute LED bulbs for free to those who cannot afford them.

Meera’s interest in the project came about when she was researching a project in school. She stumbled across a news article about the LED revolution in India. The Indian government is in the process of replacing 77 crore incandescent bulbs with LED bulbs, as a part of the Unnat Jyoti by Affordable LEDs for All (UJALA) scheme. She was intrigued to learn that simply changing a bulb at home can not only change the lives of people by offering increased energy savings, but reduce our carbon footprint as well.

Under the UJALA scheme, the Indian government is distributing LED bulbs across 16 states, in the price range of Rs. 75-95.

“But even at these subsidised rates, people belonging to the poorest sections of society would find it difficult to afford these bulbs,” Meera concluded.

“This was my moment of reckoning. After all those days when I had thought of doing something for India but didn’t know what to do, I suddenly discovered something that I could actually do and make a difference,” she wrote in an essay.

Meera’s first thought was to save her allowance money and send it to India as her contribution to the UJALA scheme. But that wouldn’t be enough she realized, so she thought of something else: “Let’s distribute the bulbs for free!” Her parents encouraged her to develop the idea further and it was then that she came up with the idea of a fundraiser.

She picked up a telephone directory and started writing letters to random people in the US, asking for help in making LED bulbs available to those who need them the most in India.

The challenge here was – why would anyone in the US want to fund something that was going on in India? But Meera was willing to take on this challenge. She told us – ‘The planet is one. We all share this planet. Whatever happens in India affects everyone. So let me try and draft this letter,’” says her mother Sunanda Vashisht, who works as a writer and columnist.

To everybody’s surprise, the first cheque arrived for Meera in just a few days, and the money kept coming in after that. Meera sent 500 letters and collected $ 2,000 (approximately Rs. 1,40,000) over the span of a year.

“In my letter, I explained why an LED revolution in India can save the whole planet and why we all should participate and contribute. I explained that a simple action of switching a light bulb in India could help achieve the goal of providing 24/7 electricity across the country. What most of us don’t understand is that electricity is empowerment. In rural areas it helps kids study after dusk, it helps ease the workload of people, it improves agricultural output, it helps set up small scale industries and connects remote areas with the world at large via the Internet and smartphones. This is empowerment in its truest sense and real democracy in action,” she wrote.

Now Meera had to find a way to reach those people who would need these bulbs the most. Sunanda contacted India’s Ministry of Power, informing them about Meera’s desire to visit and contribute to their mission, and the authorities were more than willing to help.

Sunanda and Meera will reach Delhi in the first week of July, and the Ministry will help them identify the underprivileged families that need these bulbs.

Meera’s father is an engineer and her family’s ancestral home is in Punjab. “We have family in India and we keep going back to visit them all the time. We are inculcating affection for India in Meera. She always says that she wants to work for people there,” says Sunanda. Through this distribution drive, Meera also wants to create awareness about the use of LED bulbs among people who might think that giving Rs. 75 for a bulb is a waste of money.

The teenager also stays connected to her roots through music and dance. She learns Hindustani classical vocal music and has been learning Bharat Natyam since she was four years old. Her grandfather’s passion for environmental causes has inspired Meera to work for the environment as well.

“He is an avid lover of nature, an artist, and an environmentalist. He is very considerate and compassionate. From him I have learnt to respect all life…I am so glad to be finally able to now come to India and make a contribution to the cause of cleaning the environment in a tangible way. I couldn’t be happier,” she says.

Here’s hoping this young environment enthusiast finds success in all her endeavours towards making the planet greener and more compassionate towards the less fortunate.

You can contact Sunanda by writing to her at sunanda_vashisht@yahoo.com.

Source….TanayaSingh in www. the betterindia .com

Natarajan