“The difference between the impossible and possible lies in a man’s determination”
~Tommy Lasorda
This is the inspiring story of a 77 year old man who travels 7 days a week covering 170 kms daily to make a living and support his family. You might already have come across his photographs floating around Facebook, but Varun made an attempt to connect to him directly & share the story of his life.
Source:::: You Tube and Story Pick
Natarajan
“பறவையைக் கண்டான், விமானம் ப டைத்தான்” என்று ஒரு பாடலில் கவிஞர் கண்ணதாசன் குறிப்பிட்டி ருந்தார். ஆனால் பறவையும், விமானமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரிகளாகிவிட்டது காலத்தின் கொடுமை.
‘பறவை மோதி விமானம் கீழே விழுந்து பயணிகள் இறந்தனர்’ என்ற செய்தி ஆச்சரியமாக இருக்கலாம். ஆனால்,வருடந்தோறும் பறவைகளால் விமான விபத்துகள் ஏற்படுகின்றன.
சென்ற ஆண்டு இப்படி 50 முறை விமானங்களில் பறவைகள் சிக்கிக்கொண்டதாக இந்திய விமான நிலையங்களின் நிர்வாகம் (AAI) குறிப்பிட்டிருக்கிறது. புறாவி லிருந்து காக்கைகள்வரை (சில சமயம் மயில்கள்கூட) இப்படி சிக்கியிருந்தாலும், பெரும்பாலான பிரச்சினைகள் பருந்துகளிடம் இருந்துதானாம்.
முதல் விபத்து
முதலில் பதிவான இப்படிப்பட்ட ஒரு விபத்து 1912- ல் கலிஃபோர்னியாவில் நடந்தது. கடல் காகம் (சீகல்) பறவை ஒன்று மோதி விமானம் பாதிப்படைய, விமான ஓட்டிகள் மரணமடைந்தனர். பறவையால் விமானத்தில் பயணித்தவர்கள் உயிரிழந்தது அதுவே முதல்முறை.
பெரும்பாலும் விமானம் தரைத் தளத்துக்கு அருகில் பறக்கும்போதுதான் (புறப்படும் நேரத்திலும், வந்துசேரும் நேரத்திலும்) பறவைகள் அவற்றின்மீது மோதுகின்றன. அமெரிக்காவில் மட்டுமே சென்ற ஆண்டு பத்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட ‘பறவைகளால் விமான விபத்துகள்’ நிகழ்ந்துள்ளன.
சமீபகாலமாகப் பறவைகளுக்கும் அலுமினியப் பறவைகளுக்கும் நடக்கும் இந்த விபத்துகள் அதிகமாகி வருவதற்குப் பல காரணங்கள். விமானங்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகி வருவது முக்கியக் காரணம்.
தொழில்நுட்பக் காரணம்
தவிரப் பழைய விமானங்களில் பிஸ்டன் இன்ஜின்கள் பொருத்தப்பட்டிருந்தன. இவற்றை இயக்கும்போது (விமானத்தின் முன், பின் புறங்களில்) அதிக சப்தம் உருவாகும். இதனால் தங்களை அணுகும் ஆபத்தை உணர்ந்து பறவைகள் விலகிச் செல்ல வாய்ப்பு இருந்தது. தவிர, விமானத்தின் மீது பறவை மோதினாலும் விமானத்தின் பிஸ்டன் இன்ஜின் அருகே பொருத்தப்பட்டுள்ள புரொபெல்லர்கள் சுற்றிக்கொண்டே இருப்பதால், பறவையின் ஒரு பகுதியை அவை வெட்டிவிடும். அல்லது பறவையை அந்த இடத்திலிருந்து தள்ளிவிடும். இதனால் விமானத்துக்குப் பாதிப்பு இல்லாமல் இருந்தது.
ஆனால், ஜெட் இன்ஜின்கள் அறிமுக மான பிறகு காட்சிகள் மாறின. இவற்றின் வேகம் அதிகம். எழுப்பும் ஒலியோ மிகக் குறைவு. தவிர ஜெட் இன்ஜின்கள் காற்றை உள்ளிழுத்துக் கொள்ளும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டவை. எனவே, இவை காற்றோடு பறவையையும் உள்ளே உறிஞ்சி கொள்கின்றன. இதனால் இன்ஜின் திடீரெனச் செயலிழந்துவிடும் ஆபத்து உருவாகிறது.
சில சமயம் இன்ஜினில் உள்ள விசிறியின் இறக்கை மீது பறவை வேகமாக மோதும்போது, அந்த இறக்கை நகர்ந்து அருகிலுள்ள மற்றொரு இறக்கையின் விசையுடன் மோதலாம். இந்தக் காரணங்களால் மொத்த விமானமும் நிலைகுலைந்து விழுந்து பயணிகள் இறந்த சம்பவங்களும் உண்டு.
பறவை நடமாட்டம்
பொதுவாகவே விமான நிலையங்களில் பறவைகள் நடமாட்டம் அதிகமாக இருக்க வாய்ப்பு உண்டு. ஏனென்றால், விமான நிலையங்கள் அமைந்துள்ள பகுதி பெரும்பாலும் புறநகர் பகுதியாக இருக்கும். கடுமையான இடநெருக்கடி கொண்ட நகரங்களைவிட, புறநகர் பகுதிகளில் வசிப்பதையே பறவைகளும் விரும்புகின்றன. தவிர விமான நிலையங்களுக்கு அருகே குளங்கள், கால்வாய்கள் போன்ற நீர்நிலைகள் இருப்பது சாதாரணமாக உள்ளது. மேலும் விமான நிலையத்தைச் சுற்றியிருக்கும் சில பகுதிகள் குப்பை கொட்டப்படும் இடங்களாகவும் இருப்பதுண்டு. அதிலுள்ள கழிவுகள், இறைச்சித் துண்டுகள், அப்பகுதிகளுக்கு வந்து சேரும் பூச்சிகளை உண்பதற்காகவும் பறவைகள் அங்கேயே வட்டமடிக்கின்றன.
விமானத் தளங்களில் பறவை நடமாட்டம் அதிகமாக இருப்பதற்கு மற்றொரு காரணமும் உண்டு. அங்கிருந்து சுற்றுப்புறம் முழுவதும் பரந்து விரிந்து பளிச்சென்று தெரிகிறது. எனவே, இரைகொல்லிப் பறவை தாக்க வந்தால் இரைப் பறவையால் உடனடியாகத் தப்பித்துவிட முடியும். இந்த வசதியாலும் விமானத் தளங்களைப் பறவைகள் அதிகம் நாடுகின்றன.
விரட்டும் நடவடிக்கைகள்
ஆனால், இந்தப் பறவைகளை அகற்றுவதற்காக எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகளில் பலவும் இயற்கைக்கு முரணானவை. விமான நிலையத்துக்கு அருகிலுள்ள மரம், செடிகளை அப்புறப்படுத்துகிறார்கள். இதன் மூலம் பறவைகளுக்குத் தேவையான உணவு குறைகிறது. அவை கூடு கட்டுவதற்கான இடங்களும் அழிக்கப்படுகின்றன. அப்பகுதிகளில் பூச்சி மருந்துகளை ஏராளமாக அடிக்கிறார்கள். இதன் மூலமாகவும் பறவைகளின் உணவு (பூச்சிகள்) அழிக்கப்படுகிறது.
பறவைகளுடைய எதிரிகளின் குரல்களைப் பதிவு செய்து அவ்வப்போது ஒலிக்கவிடுவதன் மூலம் பறவைகளை மிரண்டு ஓடச் செய்கிறார்கள். வெடி வெடித்தும் இதைச் சாதிக்கிறார்கள்!
ஆர்வலர்கள் கருத்து
சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் இந்த நடவடிக்கைகளை ஏற்பதில்லை. அவர்கள் அளிக்கும் ஆலோசனைகள் இவைதான். விமான நிலையப் பகுதிகளில் குப்பைகளைக் கொட்ட வேண்டாம். விமானத் தளங்களைத் தொடர்ந்து பைனாகுலர்கள் மூலம் பார்த்துப் பறவைகள் தென்பட்டால் விரட்டலாம்.
பறவைகள் தங்கள் தினசரி இரைதேடலைக் குறிப்பிட்ட நேரத்தில்தான் வைத்துக் கொள்ளும். அந்த நேரங்களில் விமானம் புறப்படவோ, வந்து சேரவோ இல்லாதபடி அவற்றின் நேரத்தை மாற்றிக் கொள்ளலாம்.
‘அற்பப் பறவைகளுக்காக விமான நேரத்தை மாற்றி அமைப்பதா?’ என்று உங்களுக்குத் தோன்றுகிறதா? அப்படியானால் வழக்கம்போல இயற்கை சமநிலையைப் பாழ்படுத்திவிட்டு, அதற்கான பலனை அனுபவிக்க நாம் தயாராக வேண்டியதுதான்.
– ஜி.எஸ்.எஸ்., எழுத்தாளர், தொடர்புக்கு: aruncharanya@gmail.com
இணைய உலகின் மிகப்பெரிய செய்தியாக அது இருந்திருக்கும். சமூக ஊடக வெளியில் தலைகீழ் மாற்றத்தையும் அது ஏற்படுத்தியிருக்க கூடும். ஆனால், அந்தச் செய்தி நிஜமாகும் வாய்ப்பில்லாமல் போனது பற்றி இப்போது சுவாரஸ்யமான தகவல் வெளியாகியுள்ளது.
குறும்பதிவு சேவையான ட்விட்டரை சமூக வலைப்பின்னல் சேவையான ஃபேஸ்புக் வாங்க முற்பட்ட செய்திதான் அது. சில ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்த கோரிக்கையுடன் ஃபேஸ்புக் தங்களை அணுகியதாகவும், ஆனால் அதை ஏற்காமல் நிராகரித்துவிட்டதாகவும் ட்விட்டர் இணை நிறுவனரான பிஸ் ஸ்டோன் பேட்டி ஒன்றில் கூறியுள்ளார்.
சமூக ஊடகங்களின் இரு தூண்கள் என்று சொல்லப்படக் கூடிய வகையில் ஃபேஸ்புக்கும் ட்விட்டரும் பிரபலமாகி இருக்கின்றன. இரு நிறுவனங்களுமே பங்குச்சந்தையில் நுழைந்திருக்கின்றன. இரு நிறுவனங்களுமே வளர்ச்சி பாதையிலும் அதற்கான வழிகளிலும் கவனம் செலுத்தி வருகின்றன.
குறிப்பாக பேஸ்புக் எதிர்கால கணக்குகளுடன் புதிய வசதிகளை அறிமுகம் செய்து வருவதுடன் தனக்கு வலு சேர்க்ககூடிய இணைய நிறுவனங்களையும் செயலிகளையும் (ஆப்ஸ்) கையகப்படுத்தி வருகிறது.
இளைய தலைமுறையை கவர்ந்த வாட்ஸ் அப் செயலியை ஃபேஸ்புக் வாங்கியதும், அதனைத் தொடர்ந்து மெய்நிகர் சேவையான ஆக்குலஸ் ரிஃப்ட் நிறுவனத்தை ஃபேஸ்புக் வாங்கியதும் இணைய உலகில் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது நினைவிருக்கலாம். இடையே, தானாக அழையும் செய்திகளை அனுப்ப உதவும் ஸ்னேப்சேட் செயலியை ஃபேஸ்புக் வாங்க முற்பட்டதும், அதற்கு 3 பில்லியன் டாலர் தருவதாக கூறியும் கூட ஸ்னேப்சேட் அதை ஏற்க மறுத்ததும் இணைய உலகில் வியப்புடன் பேசப்பட்டது.
இதற்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே ஃபேஸ்புக், குறும்பதிவு சேவையான ட்விட்டரை விலைக்கு வாங்க முயன்றிருக்கிறது. இந்த தகவலை ட்விட்டர் இணை நிறுனரான பிச் ஸ்டோன், ஸ்கை நியூஸ் பேட்டியில் கூறியுள்ளார்.
ஃபேஸ்புக் நிறுவனர் மார்க் ஜக்கர்பர்கே தொடர்பு கொண்டு ட்விட்டரை வாங்க விரும்புவதாக கூறியதாகவும், உடனே மனம் போன போக்கில் 500 மில்லியன் டாலர் விலை சொன்னதாகவும் ஸ்டோன் தெரிவித்துள்ளார்.
இந்த விலையை கேட்டு ஜக்கர்பர்க் தானாக விலகி விடுவார் என எதிர்பார்த்ததற்கு மாறாக, அவர் அந்த விலையை தர தயாராக இருப்பதாக மறு நாள் கூறிய போது ட்விட்டர் நிறுவனர்கள் ஸ்டோன் மற்றும் இவான் வில்லியம்ஸ் அதிர்ச்சியும் ஆச்சர்யமும் அடைந்திருக்கின்றனர். ஆனால், நிறுவனம் வளரும் நிலையில் தான் உள்ளது எனக் கூறி ஜக்கர்பர்க் கோரிக்கையை நிராகரித்து விட்டனர்.
இன்று ட்விட்டரின் மதிப்பு. 23 பில்லியன் டாலர். ஃபேஸ்புக், ட்விட்டரை ஏன் வாங்க முற்பட்டது, ட்விட்டர் ஏன் அதை நிராகத்தது என்பவை சுவாரஸ்யமான கேள்விகள். ஆனால், இணைய உலகை பொருத்தவரை ட்விட்டர், ஃபேஸ்புக் வசமாகாமல் தனித்து நின்றிருப்பது தான் நல்லது எனத் தோன்றுகிறது.
சைபர்சிம்மனின் வலைத்தளம் http://cybersimman.wordpress.com/
Source::: The Hindu… Tamil
Natarajan
நாம் பார்க்கும் எல்லா புகைப்படங்களும் நம் மனதில் நிற்பதில்லை. புகைப்படத்தில் இருப்பவர்களைவிட, அந்தப் புகைப்படம் நமக்குள் ஏற்படுத்தும் தாக்கமே அதனை மற்றவற்றில் இருந்து வித்தியாசப்படுத்துகிறது.
‘தி இந்து’ நாளிதழின் ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் நம் புகைப்படக் கலைஞர்கள் எடுக்கும் சிறந்த புகைப்படங்களை பகிர்வது உண்டு. அப்படி பகிரப்படும் புகைப்படங்கள் மக்கள் மனதை எந்த அளவுக்கு கவர்ந்திருக்கிறது என்பதை உடனுக்குடன் வரும் பின்னூட்டங்கள், விருப்பங்கள் (லைக்) மூலமாகவும் அது எத்தனை முறை பகிரப்பட்டுள்ளது என்பதிலும் தெரிந்துகொள்ளலாம்.
சமீபத்தில், அதிக கட்டணம் வசூலிக்கும் பள்ளிகளுக்கு எதிராக கோவையில் நடந்த கண்டனப் போராட்டத்தில், நமது புகைப்படக்காரர் ஜெ.மனோகரன் எடுத்த ஒரு புகைப்படம், ‘தி இந்து’ ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் பகிரப்பட்ட ஒரு சில மணி நேரங்களிலேயே மக்களின் ஏகோபித்த ஆதரவைப் பெற்றதாக அமைந்தது.
விலைவாசி உயர்ந்த நேரத்தில் குறைந்த விலையில் தரமான உணவை ‘அம்மா உணவகம்’ மூலம் வழங்கிய தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதா, அதேபோல குறைந்த கட்டணத்தில் கல்வி வழங்க ‘அம்மா பள்ளிக்கூடம்’ தொடங்குவாரா என ஒரு சிறுவன் கேட்பதுபோல இருந்தது அந்த படம்.
பதிவேற்றிய 3 மணி நேரத்தில், 7600 நேயர்கள் அதைப் பகிர்ந்தனர். 19,000 நேயர்கள் லைக் செய்தனர். தற்போது வரை மொத்தமாக 38,726 பேர் லைக் செய்துள்ளனர். 27,418 நேயர்கள் பகிர்ந்துள்ளனர். 1,324 பின்னூட்டங்களை அந்தப் புகைப்படம் கண்டுள்ளது. லைக், பின்னூட்டங்கள் தொடர்ந்து வந்தவண்ணம் இருக்கின்றன.
Health is the greatest blessing. Without it, you cannot do even the smallest work. Health is indispensable for your progress in material, moral, political, economic, artistic and spiritual fields. Food habits are of primary importance if health must be secured and maintained. ‘No restraint, no success’ is the axiom. Among the 8.4 million species of living beings, all except humans live on food as provided by Mother Nature. Human beings alone strive to make such food more palatable, more attractive to the senses of sight, touch and smell by boiling, frying, freezing and mixing, grinding and soaking. Natural Food is really beneficial. Catering to the cravings of the tongue, if you intake heavy food thrice or more a day, you will fall ill and lose the sprightliness of youth. Restraints, controls and limits must be applied to the tongue. Regular and limited intake alone will enable you to discharge your duties.
Tel Aviv will introduce a network of sky-high cars by 2016, BBC reports. If successful, the prototype will become the basis for a larger, commercial transit system.
The 500-meter loop of hovercraft rail is a collaboration between Israel Aerospace Industries (IAI) and California-based company skyTran. It will be constructed on IAI’s Tel Aviv campus.
skyTran Cityscape renderingThe system will include computer-controlled, two-person hover cars gliding along elevated railways through magnetic levitation (maglev) technology.
According to The Telegraph, this will be the most substantial trial of skyTran to date. And although the cars in the test will only go 43 miles per hour, they are capable of “much higher speeds.”
Inside the carSilicon Valley-based skyTran’s mission is to “transport passengers in a safe, green, and economical manner,” intending to “revolutionise public transportation and, with it, urban and suburban commuting.”
Individual tickets for the Tel Aviv system will be about $5 per rider, which locals and visitors can book through their smartphones.
skyTran above traffic renderingIf the prototype succeeds, skyTran says the network be implemented throughout 125 miles of urban and suburban landscape of central Israel.
They plan to build more routes in France, India, and the San Francisco Bay Area.
Follow Business Insider Australia on Facebook, Twitter, andLinkedIn
Source::: Business insider Select AU
Natarajan
The Curiosity rover mission team celebrates the landing of the car-size robot on the surface of Mars at NASA’s Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, California on Sunday, Aug. 5, 2012.On Aug. 5, 2012, NASA’s Curiosity rover touched down on the surfaceof Mars. Its mission: To find out if Mars could have once supported life. Nearly two years later, the car-size rover’s prime mission officially came to an end on Tuesday, June 24.
That doesn’t mean Curiosity will be put out to pasture. She’ll still be doing science on Mars and returning crucial data about the atmosphere and surface of the cold, red planet.
As the main investigation comes to a close, we spoke to chief scientist John Grotzinger, who has been directing the mission from NASA’s Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, California. He talked about Curiosity’s biggest discoveries and one of the darkest moments during the mission.
[A lightly edited transcript of the interview follows]
Business Insider: How are you feeling now?
John Grotzinger: We feel really great about what we’ve been able to do. We’re hopeful that NASA will continue the mission. We are in the stretch of the fastest driving that we’ve done the entire mission so far. Now we’re trying to get toward Mount Sharp. We’ve had 16 papers published and two papers in Science magazine. We met all of the goals in advance. It doesn’t feel like mission over.
This is the first self-portrait Curiosity took after landing on Mars. It’s a bit fuzzy, but the pictures got better as the mission progressed.BI: The last two Mars rovers, Spirit and Opportunity, also outlived their prime mission, by many, many years. Why is the main investigation so short if you know the machines can beat these expectations and how long do you expect Curiosity to last?
JG: NASA defines a set of objectives that the spacecraft is supposed to achieve within a timeframe, which was one Mars year or a little less than two years for Curiosity. The warranty on Curiosity expires in June, but we can see Curiosity’s vital signs working really well so we expect it to keep going. Curiosity is different than past rovers because it doesn’t have solar power, it has nuclear power. The way we generate power is that the radioactive device generates heat. There’s a device called the thermocouple, which converts heat to electricity. We can monitor its lifespan. We know we are going to get another good five years. After another seven years, we are going to be generating enough power to keep vehicle going, but not too much more. In 10 years, we expect to see significant degradation.
BI: What is the Curiosity team going to do now?
JG: A lot of team is now going to transition over to the Mars 2020mission. That’s the year it’s going to launch. I’m going to stick with Curiosity and make sure we make it to the base of Mount Sharp.
BI: How do you feel attached to Curiosity besides being the lead investigator?
JG: You can’t help but become emotionally attached to these robots even though they are mechanical devices. When something happens to Curiosity we not only feel the impact of the vehicle on Mars, but also on collective collaboration here. We watch everything she does. We watch the previous Mars rover, Opportunity, as she gets older and the same thing will eventually happen to Curiosity.
BI: Can you sum up the top three discoveries of the prime mission?
JG: The number one thing would be discovering evidence of habitability, meaning that we found an ancient environment where microorganisms could have lived and reproduced. If life ever evolved on Mars, this would have been place of it.
The second would be discovering and confirming something that had been guessed at in the 1970s: Mars lost a lot of its atmosphere billions of years ago. It became the planet it is today probably around 3 billion years ago.
Third, the place that we discovered that was habitable was younger than what we thought. What we though had been the “goldilocks window,” the time when the planet was habitable, was broader than what we thought before.
BI: Is there one day throughout the mission or challenge you faced that you would never want to relive again?
JG: Back in December, we had just published a series of papers that had proven the evidence of habitability early on. It even made the cover of Science. Two days later, I was alerted of pictures that showed thewheels had holes in them. The place we had landed in was very hazardous to the wheels. We got a flat on Mars. We developed a strategy to work around it and now are safely driving. But I would not want to go through that again. We had to stop driving when what we wanted to be doing was driving. We went from the greatest emotional high to the greatest emotion low in two days. It would have been nice to bask in glow of success a little longer.
The red circles highlight tears in one of Curiosity’s tires.BI: In the first year of the mission you said something to a reporter about a discovery that Curiosity made, which got picked up by other media (including us) and somewhat blown out of proportion. What have you learned about the power of social media in this process?
JG: Social media is a wonderful thing. The overwhelming majority is so positive because the things you discover can be shared. We made the decision to return all images so people get to enjoy Mars the way they want. You do have to learn to be careful and explicit about what you mean.
BI: How soon do you think we’ll be able to put a person on Mars?
JG: The first thing we have to do is figure out how to bring rocks back. The difference between the moon and Mars is that the moon is a small body. With propulsion, it doesn’t take much energy to get off he surface. But Mars is big and it has gravity. You have to learn how to build a vehicle that can go to Mars, land successfully, and then lift off. But first we have to figure out the simple challenge of taking a 20 kilogram rock and lifting it off the surface of the planet.
BI: Do believe in programs like Mars One?
JG: In principle it’s possible.
BI: How are celebrating the end of the prime mission?
There’s going to be a big celebration on June 26. Engineers feel like they have delivered on their promise and built a vehicle that lasted a long time. Yes, there will be champagne.
Curiosity weighs about 1 ton and is around the size of SUV.BI: Where is Curiosity going now?
We have 4 to 6 months of driving and are making great progress. We’re going to try to get to Mount Sharp by the end of the calendar year.
Follow Business Insider Australia on Facebook, Twitter, andLinkedIn
Source::::Business Insider AU
Natarajan
Google just unveiled Android Auto at its annual developers conference in San Francisco.
With cars compatible with Android Auto, you simply connect your Android phone to your car, and your car’s screen will display a modified version of Android with simplified features that are easy to use at-a-glance.
You can use Android Auto to play music from your phone, send and receive text messages, and use other applications like Google Maps.
So that means you’ll be able to see traffic updates, navigation, etc. in your car. And since Android Auto is fully voice-enabled, you’ll never have to take your hands off the steering wheel.
Android Auto will be available later this year. Already, over 40 car makers like Acura, Ford, Audi, and Chevrolet will have Android Auto. The first cars with Android Auto will be available at the end of this year.
Google will soon release an Android Auto SDK so that developers can build additional audio and messaging apps for your car.
Here’s how it works.
YouTube
Once it’s connected, you’ll be able to tap a button and speak commands for navigation, search, and messaging.
Since Android Auto is fully voice-enabled, you can navigate without ever needing to take your hands off the steering wheel. And it’s all powered by your Android phone, so applications you update through Google Play will update in the car, as well.
Follow Business Insider Australia on Facebook, Twitter, andLinkedIn
Source::::Business Insider Au
A poet and a scientist were traveling together on a plane. The scientist was bored and said to the poet, “Hey, you, do you want to play a game? I’ll ask you a question, and if you get it wrong, you give me $5. Then, you ask me a question, and if I can’t answer it, I’ll give you $5.”
The poet thought about this for a moment, but he decided against it, seeing that the scientist was obviously a very bright man. He politely turned down the scientist’s offer.
The scientist, who was really bored, tried again. “Look, I’ll ask you a question, and if you can’t answer it, you give me $5. Then you ask me a question, and if I can’t answer it, I’ll give you $50.”
The poet agreed. “Okay,” the scientist said, “what is the exact distance between the Earth and the Moon?”
The poet, obviously not knowing the answer, didn’t stop to think about the scientist’s question. He took a $5 bill out of his pocket and handed it to the scientist.
The scientist happily accepted the bill and promptly said, “Okay, now it’s your turn.”
The poet thought about this for a few minutes, then asked, “All right, what goes up a mountain on three legs, but comes down on four?”
The bright glow quickly vanished from the scientist’s face. He thought about this for a long time, taking out his notepad and making numerous calculations. He finally gave up on his notepad and took out his laptop, using his Multimedia Encyclopedia. As the plane was landing the scientist gave up. He reluctantly handed the poet a $50 bill.
The poet accepted it graciously, getting ready to stand up. “Wait!” the scientist shouted, “you can’t do this to me! What’s the answer?”
The poet looked at the scientist and calmly put a $5 bill into his hand.
Source::::joke a day.com
Natarajan
It only took 8 hours to build the app, and the only thing it does is allow you to send the word ‘Yo’ to your friends. To many, it seems like a joke. But its inventor, Or Arbel, is totally serious.
Arbel, who built the app three months ago, has quit his job and moved halfway around the world — from his native Israel to San Francisco — to work on Yo full time. He’s opening an office, hiring staff and seeking “strategic partners.” And oh yeah: He’s already raised $1 million from investors.
So is Arbel right? Is Yo, which he calls “context-based communications,” the future of messaging? Or is investor interest in Yo an unmistakable sign that we are in the midst of another internet bubble?
Yo is a very simple app. It allows you to send a push notification to anyone else with the app. All of those notifications say the same thing: “Yo.” Arbel says that “you usually understand what the Yo means based on who you get it from and when you get it.” According to Arbel, once you start using Yo “the way it affects your life is profound.” He noted that many of the reviews of Yo in the app store say things like “Yo changed my life.”
Some of these reviews, however, do seem a bit sarcastic: “Not just a means of simple but effective communication, Yo is a way of life,” one review says. “Since downloading Yo, all my relationships have improved and I’ve regrown most of my hair.”
Yo was launched in the App Store on April Fool’s Day of this year. (It was initially rejected by Apple because they thought the App wasn’t finished yet.) It took off when tech evangelist Robert Scoble called it “the stupidest but most addicting app ever.” Thus far, it has attracted over 50,000 users who have sent about 4 million Yos. It’s particularly popular among other start-ups like Kickstarter and Four Square. Once it gets into an office, Arbel says, “it goes viral.”
Why not just send the word “Yo” using an existing messaging app? Arbel says the primary benefit is efficiency. With WhatsApp, an extremely popular messaging app that allows you to send words of your choosing, it takes 11 taps to send a Yo. With the Yo app, it only takes two taps.
The comparison to WhatsApp also may point to Arbel’s larger strategy. In February, Facebook acquired WhatsApp for $19 billion, even though the company’s revenue is negligible. Arbel says that anyone who uses WhatsApp will also want Yo. If Arbel can grow Yo into something a larger company believes is even 1 percent as valuable as WhatsApp, that’s still $190 million.
Some analysts believe the WhatsApp sale and the flood of venture capital seeking out the next big thing represents a new tech bubble. Hedge fund manager David Einhorn, speaking to the Los Angeles Times recently, said “[t]here is a clear consensus that we are witnessing our second tech bubble in 15 years. What is uncertain is how much further the bubble can expand, and what might pop it.”
During the last tech bubble, in 2000, the Nasdaq Index — which features many technology stocks — lost nearly 80 percent of its value and “Silicon Valley saw 200,000 jobs evaporate overnight.” In the first quarter of 2014 “venture capitalists invested $9.5 billion in 951 U.S. companies,” a level not seen since the last bust.
Many people within the tech industry, however, remain bullish. The internet is much more mature than at the turn of the century, the smartphone plays a central role in modern life, and people much more willing to spend money to enhance their online experience.
So how do you convince investors that there is money to be made in the Yo-delivery business? Arbel is working on developing an API that will allow him to “partner with brands.” In our Yo-enhanced future you would get Yos from “things that interest you.” When the Gap has a sale, for example, it would send you a Yo. When your friend’s plane lands, Delta will send you a Yo. Arbel is particularly excited about the prospect of getting a Yo into Starbucks. When your order is ready, Starbucks could send you a Yo.
“Shouting your name is old fashioned,” he says.
The first $1 million has come from group of investors associated with Moshe Hogeg, the CEO a social network similar to Instagram, Mobli, where Arbel worked for two years. (He initially created the app at the request of Hogeg, who wanted an easy want to tell his personal assistant he needed to talk to her.) Arbel said he’d like to raise some more money from “strategic partners.”
One thing that Arbel won’t be doing is adding more features. He believes that simplicity is the key to its success. (There are some hidden features, or “Easter eggs,” in the app. You can double tap someone’s name to send a “YoYo.” And adding a plus sign between usernames sends Yos to a group.) The simplicity also provides some benefits to users. Unlike most other messaging apps, Yo doesn’t collect any personal information from users. In comparison to photo messaging apps like SnapChat, it’s hard for kids to get into trouble using Yo. You cannot sext on it.
“We do have some users who don’t get it and think it’s a joke,” Arbel admits. He thinks that even if users initially download the app because they think its funny, they’ll keep using it because it will “change their everyday life.” He describes the perception of Yo as a joke as a “problem we need to solve.”
The larger problem is whether an economy built on seven-figure investments in Apps like Yo is sustainable. If Arbel can convince sophisticated investors that Yo already merits a $1 million investment, maybe he is onto something. Or maybe the potential of Yo is not in the product itself, but on the ability in a frenzied marketplace to quickly flip Yo to another company for a profit and move onto the next app. It was too many of those kinds of transactions — divorced from revenue or value of the consumer — that caused the entire system to crash at the turn of the century.
Where does Yo fit into this equation? We’ll need to wait and see. Until then, Arbel has been waiting for a Yo when this piece gets published.
Source:::: thinkprogress.org
Natarajan
Take off with Natarajan 