Students of today are blind to the goal of life. Some students do not even feel the pain of not knowing the purpose of life. Only one in a million or a crore strives to realise the essence of life. This striving is the stepping stone for the realisation of the purpose of life. Many people feel that the acquisition of food, clothing, shelter, wealth, conveniences, and comforts constitute the very purpose of life. Life remains a tragedy as long as one labours under this kind of delusion. The day one realises the purpose of life, one undergoes a total transformation, from vedana (agony) to nirvedana (freedom from pain). When one becomes conscious of light, acquires wisdom and realises the meaning of existence, one is transported from agony to ecstasy. Every bit of learning should be based on the foundation of ethical, righteous and spiritual principles. Education that is not founded on these will flounder to the ground and become useless.
உத்தமர்களின் வாய்ச்சொல், சத்திய மார்க்கத்தையே உரைக்கும்; அதன் வழி நடந்தால் நல்லதையே அடைவோம்.
அரசர் ஒருவர், தேவேந்திரனை நோக்கி, பல காலம் தவம் இருந்தார். அவருடைய தவத்திற்கு இரங்கிய தேவேந்திரன், கற்பக மரத்தையே அரசருக்குக் கொடுத்து விட்டார்.
கேட்டதை மட்டுமல்ல, நினைத்ததை எல்லாம் கொடுக்கக் கூடிய கற்பக மரம் கிடைத்ததும், தலை கால் புரியாமல் மனம் போனபடி வாழ்ந்தார் அரசர்.
அரசரைப் பற்றி அறிந்த தத்தாத்திரேயர், ‘தவசீலரான இந்த அரசன் கற்பக விருட்சத்தை பெற்றதும், கடைந்தேறும் வழியைப் பற்றி எண்ணாது, உலக இச்சைகளில் உழன்று கொண்டிருக்கிறானே… இவனுக்கு நல்லறிவு புகட்ட வேண்டும்…’ என நினைத்தார்.
ஒரு நாள், அரண்மனைக்குள் நுழைந்த தத்தாத்திரேயர், ‘விடு விடு’ வென்று நடந்து போய், அரசருக்கு மட்டுமே உரித்தான உயர் ரக இருக்கையில் அமர்ந்தார்.
சேவகர்களால் அவரைத் தடுக்க முடியவில்லை.
தகவல் அறிந்த அரசர் வேகமாக வந்து பார்த்தார். ‘யார் நீ… என்ன தைரியம் இருந்தால், என் இருக்கையில் அமர்வாய்… போ வெளியே…’ என்றார்.
‘மன்னா… கோபப்படாதே… இந்தச் சத்திரத்தில், நீ தங்கி இருப்பதைப் போலத் தான், நானும் தங்கியிருக்கிறேன். இதற்குப் போய் கோபப்படுகிறாயே…’ என்றார்.
‘இது ஒண்ணும் சத்திரமல்ல; என் அரண்மனை. போ வெளியே…’ என்று கோபத்துடன் கூறினார்.
‘ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, இங்கு வசித்து வருகிறாயோ…’ என்றார் தத்தாத்திரேயர்.
‘இல்லை… நான் பிறந்தது முதல், இங்கு தான் வாழ்ந்து வருகிறேன்…’ என்று மன்னர் சொல்ல, ‘உனக்கு முன் இங்கு இருந்தது யார்?’ எனக் கேட்டார் தத்தாத்திரேயர்.
மன்னர் பொறுமை இழந்து, ‘எனக்கு முன் என் தந்தை; அவருக்கு முன், என் தாத்தா; அதற்கு முன் என் கொள்ளுத் தாத்தா… இப்படிப் பல பேர் இங்கு தான் இருந்திருக்கின்றனர்…’ என்றார்.
ஆக, இங்கு யாருமே நிரந்தரமாகத் தங்கவில்லை. ஒருவர் வர, ஒருவர் போக என்று தான் இருந்துள்ளனர். அப்படி என்றால், இது சத்திரம் தானே? இதைப் போய் அரண்மனை என்கிறாயே… அதுவும் உன் அரண்மனை என்கிறாய். இது எப்படி?” என, அமைதியாக கேட்டார் தத்தாத்ரேயர்.
மன்னருக்கு, ‘சுருக்’கென்றது. தத்தாத்திரேயரின் திருவடிகளில் விழுந்து வணங்கி, உபதேசம் பெற்று உயர்ந்தார் அரசர்.
நல்லதையே கேட்போம்; நமக்கது உதவும்!
The incredible common potoo isn’t much to look at — so much so that you’ll struggle to see it at all! In a bold display of camouflage and mimicry, this bird pretends to be a broken tree branch. To do so, it poses absolutely still, bravely evading predators in plain view of them. The potoo in this video is particularly fearless — switch the quality up to HD and watch to find out why she’s so determined not to be scared away from her perch.
Although you might not see them, the common potoo is, indeed, common in at least parts of its range. This rage extends from Nicaragua in Central America, south to Argentina. Six other species of potoo are known of, all generally similar in appearance and all performing the same posturing cryptic behaviour. Potoos have large eyes and a huge mouth — features they share with the closely related nightjars.
As mentioned in the video, potoos squint their eyes in order to not expose their bright yellow irises and give the game away while keeping track of potential predators. Fortunately for them, potoos have an amazing, subtle adaptation — slight notches in the eyelids, which are presumed to enable them to see even when their eyes are apparently closed.
Again like the nightjars, the eyes of the potoo are highly reflective to artificial light. Being incredibly cryptic, their eye-shine means that a night time stalk with a torch light is the best way to locate them.
If you’ve watched the video by now, then you’ll know that this potoo has a young chick. Potoos lay just a single egg, and most commonly do so in the slight bowl of a tree branch or broken stump like the one in the video. Potoos form monogamous pairs, sharing responsibility for raising the young. Some evidence suggests that, during the day, egg incubation and chick protection duties are performed by the males of breeding pairs, with the females taking the night shift.
However, over a 36-hour period, there were no ‘shift-changes’ in this potoo family, making for one no-doubt exhausted parent who we have arbitrarily (males and females have similar colouring) designated as the female!
பறவைகளில்கழுகுகள் மிக சக்தி வாய்ந்தவை. அவை மிக உயரமாகப் பறக்கக் கூடியவை. அவற்றைவலிமை மற்றும் தைரியம்ஆகியவற்றின் சின்னமாகக் கருதுகின்றோம். ஆனால் அந்தக் கழுகுகளின்பறக்கும் சாகசசக்திகளும், வலிமையும், தைரியமும் பிறப்பிலேயேவருபவை அல்ல. அவைகழுகுகளால் ஒரு கட்டத்தில் கற்றுக் கொள்ளப்படுபவை தான்.
குஞ்சுகளாகக் கூட்டில் சுகமாக, பாதுகாப்பாக இருக்கும் போது கழுகுகள் பலவீனமாகவேஇருக்கின்றன. அவை அப்படியே சுகமாகவும், பாதுகாப்பாகவுமே இருந்து விட்டால் வலிமையாகவும்,சுதந்திரமாகவும் மாறுவது சாத்தியமல்ல. எனவே குஞ்சுகளாக இருக்கும் போது வேண்டியஉணவளித்து, பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கும் தாய்ப்பறவை குஞ்சுகள் பறக்க வேண்டிய காலம் வரும்போது மாறி விடுகின்றது.
முதலில் கூடுகளில் மெத்தென இருக்கும் படுக்கையினைக் கலைத்து சிறு குச்சிகளின் கூர்மையானபகுதிகள் வெளிப்படும்படி செய்து கூட்டை சொகுசாகத் தங்க வசதியற்றபடி செய்துவிடுகின்றது. பின்தன் சிறகுகளால் குஞ்சினை அடித்து இருக்கும் இடத்தை விட்டுச் செல்லத் தூண்டுகின்றது. தாய்ப்பறவையின் இம்சை தாங்க முடியாத கழுகுக்குஞ்சு கூட்டின் விளிம்புவரைவந்து நிற்கின்றது. அதுவரை பறந்தறியாத குஞ்சு கூட்டின் வெளியே உள்ள உலகத்தின்ஆழத்தையும் உயரத்தையும்விஸ்தீரணத்தையும் பார்த்து மலைத்து நிற்கின்றது.
அந்தப் பிரம்மாண்டமான உலகத்தில் தனித்துப் பயணிக்க தைரியமற்று பலவீனமாக நிற்கின்றது.அது ஒவ்வொரு குஞ்சும் தன் வாழ்க்கையில் சந்தித்தாக வேண்டிய ஒருமுக்கியமான தவிர்க்கமுடியாத கட்டம். அந்தநேரத்தில்அந்தக் குஞ்சையே தீர்மானிக்கவிட்டால் அது கூட்டிலேயேபாதுகாப்பாகத் தங்கி விட முடிவெடுக்கலாம். ஆனால் கூடு என்பது என்றென்றைக்கும் பாதுகாப்பாகத்தங்கி விடக் கூடிய இடமல்ல. சுயமாகப் பறப்பதும் இயங்குவதுமே ஒரு கழுகுக்கு நிரந்தரப் பாதுகாப்புஎன்பதைத் தாய்ப்பறவை அறியும்.
அந்தக் கழுகுக்குஞ்சு கூட்டின் விளிம்பில் என்ன செய்வதென்று அறியாமல் வெளியே எட்டிப்பார்த்துக் கொண்டு இருக்கும் அந்தக் கட்டத்தில் தாய்ப்பறவை அந்தக் குஞ்சின் உணர்வுகளைலட்சியம் செய்யாமல் குஞ்சை கூட்டிலிருந்து வெளியே தள்ளி விடுகிறது. அந்த எதிர்பாராததருணத்தில் கழுகுக்குஞ்சு கஷ்டப்பட்டு சிறகடித்துப் பறக்க முயற்சி செய்கின்றது. முதல்முறையிலேயே கற்று விடும் கலையல்ல அது.
குஞ்சு காற்றில் சிறகடித்துப் பறக்க முடியாமல் கீழே விழ ஆரம்பிக்கும் நேரத்தில் தாய்க்கழுகுவேகமாக வந்து தன் குஞ்சைப் பிடித்துக் கொள்கிறது. குஞ்சுமீண்டும்தாயின் பிடியில் பத்திரமாகஇருப்பதாக எண்ணி நிம்மதியடைகிறது. அந்த நிம்மதிசொற்ப நேரம் தான். தன் குஞ்சைப் பிடித்துக்கொண்டு வானுயரப் பறக்கும் தாய்க்கழுகு மீண்டும் அந்தக் கழுகுக்குஞ்சை அந்தரத்தில் விட்டுவிடுகிறது. மறுபடி காற்று வெளியில் சிறகடித்துப் பறக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்திற்கு அந்தக் குஞ்சுஉள்ளாகிறது.
இப்படியே குஞ்சை வெளியே தள்ளி விடுவதும், காப்பாற்றுவதுமாகப் பல முறை நடக்கும் இந்தப்பயிற்சியில் கழுகுக் குஞ்சின் சிறகுகள் பலம் பெறுகின்றன. காற்று வெளியில் பறக்கும் கலையையும்விரைவில் கழுகுக்குஞ்சு கற்றுக் கொள்கிறது. அது சுதந்திரமாக, ஆனந்தமாக, தைரியமாகவானோக்கிப் பறக்க ஆரம்பிக்கிறது.
கழுகுக் குஞ்சு முதல் முறையாக கூட்டுக்கு வெளியே உள்ள உலகத்தின் பிரம்மாண்டத்தைக் கண்டுபயந்து தயங்கி நிற்கும் அந்தத் தருணத்தில் தாய்க்கழுகு அதனை முன்னோக்கித் தள்ளியிராவிட்டால் அந்த சுதந்திரத்தையும், ஆனந்தத்தையும், தைரியத்தையும் அந்தக்கழுகுக்குஞ்சு தன்வாழ்நாளில் என்றென்றைக்கும் கண்டிருக்க முடியாது. பறக்க அறியாத அந்தக் குஞ்சை கூட்டினைவிட்டு வெளியே தாய்ப்பறவை தள்ளிய போதுஅது ஒருவிதக் கொடூரச் செயலாகத் தோன்றினாலும்பொறுத்திருந்து விளைவைப் பார்க்கும் யாருமே அந்தச் செயல் அந்தக் குஞ்சிற்குப் பேருதவி என்பதைமறுக்க முடியாது
ஒவ்வொரு புதிய சூழ்நிலையும் யாருக்கும் ஒருவித பதட்டத்தையும், பயத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். ஆனால் அந்தக் காரணத்திற்காகவே அந்த சூழ்நிலைகளையும், அனுபவத்தையும் மறுப்பதுவாழ்வின் பொருளையே மறுப்பது போலத் தான். கப்பல் துறைமுகத்தில் இருப்பது தான் அதற்குமுழுப்பாதுகாப்பாக இருக்கலாம். ஆனால் கப்பலை உருவாக்குவது அதை துறைமுகத்தில் நிறுத்திவைக்க அல்ல. கப்பலின் உபயோகமும் அப்படி நிறுத்தி வைப்பதில் இல்லை. கழுகிற்கும்,கப்பலுக்கும் மட்டுமல்ல, மனிதனுக்கும் இந்த உண்மை பொருந்தும்
தாய்க்கழுகு தான் குஞ்சாகஇருக்கையில் முதல் முதலில் தள்ளப்பட்டதை எண்ணிப்பார்த்து “நான்பட்ட அந்தக் கஷ்டம் என் குஞ்சு படக்கூடாது. என் குஞ்சிற்கு அந்தப் பயங்கர அனுபவம் வராமல்பார்த்துக் கொள்வேன்” என்று நினைக்குமானால் அதன் குஞ்சு பலவீனமான குஞ்சாகவே கூட்டிலேயேஇருந்து இறக்க நேரிடும். ஆனால் அந்த முட்டாள்தனத்தை தாய்க்கழுகு செய்ததாக சரித்திரம்இல்லை
அந்த தாய்க்கழுகின் அறிவுமுதிர்ச்சி பல பெற்றோர்களிடம் இருப்பதில்லை. “நான் பட்ட கஷ்டங்கள்என் குழந்தைகள் படக்கூடாது” என்று சொல்லக்கூடிய பெற்றோர்களை இன்று நாம் நிறையவேபார்க்கிறோம். ஒரு காலத்தில் கூட்டுக் குடும்பமும் அதில் கும்பலாகக் குழந்தைகளும் இருந்த போதுபெற்றோர்களுக்குத் தங்கள் ஒவ்வொரு குழந்தை மீதும் தனிக்கவனம் வைக்க நேரம் இருந்ததில்லை.அதற்கான அவசியம் இருப்பதாகவும் அவர்கள்நினைத்ததில்லை.
ஆனால் இந்தக் காலத்தில் ஓரிரு குழந்தைகள் மட்டுமே உள்ள நிலையில் பெற்றோர்கள் தங்கள்குழந்தைகளுக்கு மிக நல்ல வாழ்க்கை அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும்என்பதில் குறியாகஇருக்கிறார்கள். அதில் தவறில்லை. ஆனால் தான் பட்ட கஷ்டங்கள் எதையும் தங்கள் குழந்தைகள்படக்கூடாது என்று நினைக்கும் போது பாசமிகுதியால் அவர்கள்அந்தக் கஷ்டங்கள் தந்த பாடங்களின்பயனைத் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு அளிக்கத் தவறி விடுகிறார்கள். அதற்காக “நான் அந்தக் காலம்பள்ளிக்கூடம் செல்ல பல மைல்கள் நடந்தேன். அதனால் நீயும் நட” என்று பெற்றோர்கள் சொல்லவேண்டும் என்று சொல்லவில்லை. வசதிகளும், வாய்ப்புகளும் பெருகி உள்ள இந்தக் காலத்தில்அப்படிச் சொல்வது அபத்தமாகத் தான் இருக்கும்.
இன்றைய நவீன வசதி வாய்ப்புகளின் பலனை பிள்ளைகளுக்கு அளிப்பது அவசியமே. தேவையேஇல்லாத கஷ்டங்களை பிள்ளைகள் படத் தேவையில்லைதான். ஆனால் ‘எந்தக் கஷ்டமும், எந்தக்கசப்பான அனுபவமும் என் பிள்ளை படக்கூடாது’ என்று நினைப்பது அந்தப் பிள்ளையின்உண்மையான வளர்ச்சியைக் குலைக்கும் செயலே ஆகும்.
வாழ்க்கையில் சிலகஷ்டங்களும், சில கசப்பான அனுபவங்களும் மனிதனுக்குஅவசியமானவையே. அவற்றில் வாழ்ந்து தேர்ச்சி அடையும் போது தான் அவன் வலிமைஅடைகிறான். அவற்றிலிருந்து பாதுகாப்பளிப்பதாகப் பெற்றோர் நினைப்பது அவனுக்குவாழ்க்கையையே மறுப்பது போலத் தான். சில கஷ்டங்கள் பிள்ளைகள் படும் போதுபெற்றோர்களுக்கு மனம் வருத்தமாக இருக்கலாம். ஆனால் கஷ்டங்களே இல்லாமல்இருப்பதுவாழ்க்கை அல்ல, வாழ்க்கையின் அர்த்தமும் அல்ல, அது சாத்தியமும் அல்ல.
Source….input from a friend of mine….original source not known.
The human body is a cover, a receptacle for the Atma. Elements like water and wind are intimately bound up with the body. Therefore, theAtma Principle, which is the core, is not cognised. People have lost awareness of this Principle, which is Truth. The Atma is in the body, but not of it. The Atma Principle, though active in the body, does not belong to the body. The ability of the eyes to see and the ears to hear are given by the Atma. The eyes and ears are sustained by the Omni-Consciousness, the Divine Principle. Your Soul (Divine Self) is the real ‘You’, the Will (Sankalpa). The elements (ether, wind, fire, water, and earth) that constitute the cosmos operate only as prompted by the supreme wisdom, which energizes them. The entire world of living beings – both fixed and moving are sustained by supreme wisdom. That supreme wisdom is Atma, the Brahman and the visible, objective world.
How difficult is it to film a running car sitting in another car? Pretty difficult. But this video mission has crossed all levels of precision and perfection by capturing the launch and the flight of India’s nuclear-capable sub sonic cruise missile called Nirbhay. The missile is being developed by India’s DRDO with features like wing development and a turbofan engine. It carries either conventional or a nuclear payload while flying to the target.
This video uploaded by Anantha Krishnan M. is from the last successful test and is shot from an IAF Jaguar plane. We salute the pilot and the camera person for a brilliant footage!
In this video from Japan’s Enoshima Aquarium, an octopus unscrews the lid of a jar … from the inside. Afterwards, the octopus stays in the jar, and who can blame him (her)?
The folks at Enoshima Aquarium in Fujisawa, Japan have some other wonderful videos, by the way, including these transparent eel larvae. To see more, visit the websiteTheKidShouldSeeThis.com, and search for the words “Enoshima Aquarium.”
Octopuses are very intelligent, amazing creatures.
The Ghirardi Compton Oak has been a piece of League City’s history for over 100 years. The tree stands 56 feet tall, has a canopy that is over 100 feet wide, and is 135 inches around. It also weighs an incredible 518,000 pounds. A county road widening project put the future of the Ghirardi Oak in jeopardy. Council voted to use park dedication funds to hire Hess Landscaping Construction to move the majestic oak. A project that took them just under a month to complete. Watch the incredible process from start to finish in this video.
On March 22, 2014 the City of League City held an opening ceremony for the new Ghirardi WaterSmart Park. The Ghirardi WaterSmart Park is a three acre passive park which is dedicated to teaching citizens ways to conserve their water use at home. It consists of community garden areas, native planting displays, a rain garden, a theater area as an outdoor classroom as well, a small nature play area, park and maintenance buildings, picnic area, decomposed granite trails, wooden boardwalks and footbridges interpretive signage, green roof kiosk and water cistern. The park was built around the previously relocated and internationally famous Ghirardi Oak. See photos from the grand opening here:https://www.facebook.com/media/set/?s…
Take off with Natarajan 