நந்தியை மீண்டும் கல்லாக்கி விட வேண்டும் என்றார் . சித்தர் கல் நந்தியை பிடித்து வர சொல்லி அதன் காதுகளில் மந்திரம் சொல்ல
|
message for the day
“நந்தி காதுகளில் ரகசியம்………”!!!
“How IIT Kharagpur Researchers are ‘Leading a Green Revolution’ …”
Indrani Roy/Rediff.com traces how researchers at IIT-Kharagpur have managed to turn barren land of surrounding villages to multi-crop farmland
Dr P B S Bhadoria of IIT-Kharagpur speaks to the farmers of Khentia village in Kharagpur.
Jagannath Das, a farmer in his late 40s is surveying a farmland at Khentia village in Kharagpur.
The summer sun is merciless.
With the mercury at cruel 42 degrees, Das is sweating profusely but is smiling a happy smile.
“Five years ago, we could not imagine producing even a handful of paddy in this barren land of Khentia.
“But thanks to IIT Kharagpur professors, we can now grow paddy for our own consumption and can also farm soyabean, sweet corn, sesame, peanut etc,” Das tells rediff.com.
Dilip Kumar Swain (left) and Dr PBS Bhadoria at Khentia village.
A group of researchers at the IIT-K, which is about 10 kms from the Khentia village, have ‘adopted’ 14 acres of erstwhile barren land and turned it productive.
The farmers of Khentia who are working in tandem with the IIT team now can not only grow their own food but can also nurture the dream of selling the extra produce directly to retailers bypassing the greedy middlemen.
“We are really happy to be involved in this project. We can now grow our food and can also make money by selling the cash crops like sweet corn, peanut, soyabean that we have started growing in our land,” says 70-year-old Gora Das.
According to the IIT team, Das is one of the most hardworking farmers of Khentia.
“During the initial months of land preparation, we saw him working round the clock de-weeding the fields and tilling it from dawn to dusk,” says Abhishek Singhania, a young member of the IIT team.
Baby steps
The IIT team helped the farmer prepare a special low-cost vermicompost.
“Our biggest challenge was to prepare this land, which has been lying unused for years, suitable for cultivation,” says P B S Bhadoria, an IIT faculty member who is leading this initiative along with 29 other teachers.
“The project was conceived a year back when our director Partha P Chakrabarti approached the central government and expressed his intent to do something on food security.
“The central government lauded the idea and agreed to support the move,” Bhadoria says.
Farmer Jagannath Das demonstrates the harvesting machine.
Thereafter, 14 acres of land from 14 farmers of Khentia was chosen for the Rs 16-crore (Rs 160-million) project.
The field work for the project started in October 2014.
The project involves three departments of IIT-Kharagpur — agriculture and food technology, biotechnology and industrial engineering.
At present, there are about 30 experts assisting Bhadoria.
The total span of the project is three years.
Convincing the farmers wasn’t easy
“Convincing the farmers was a daunting task. Initially, the farmers were not ready to hand over their land to the IIT people. There was some political tension as well.
“Farmers with differing political views tried to create complications,” Bhadoria tellsrediff.com.
“But these problems were sorted out after long discussions and we got the farmers’ nod to go ahead with our experiments on these barren lands,” he adds.
“Perhaps, the farmers too did not like the fact that the land was lying unproductive for years,” Bhadoria says.
A storage pit for crops.
How the land was prepared
“Small adjacent pieces of land belonging to a single farmer were merged,” says Dilip Kumar Swain, associate professor, agricultural and food engineering department.
“Primary and secondary tillage was done by tractor-driven plough followed by levelling in November,” he adds.
“We did soil testing, which helped us determine the amount of fertiliser needed.”
“Earlier, the farmer would randomly use chemical fertiliser which often affected the land’s fertility.
“However, the 14 farmers who have partnered with us, now know the importance of soil testing before applying chemical fertiliser”, Swain says.
‘We gave importance to partnership’
“We wanted to bring the farmers into the project’s fold right from the beginning,” Bhadoria tells rediff.com.
“It had to be a collaborative project,” he adds.
“The understanding is, for one year, we will provide the farmers technical assistance, machines while they will provide free labour,” Swain tells rediff.com.
Apart from paddy, the farmers of Khentia are also growing peanuts.
“And after a year, we plan to hand over the entire project to the farmers,” he adds.
“This way, the farmers will attain self sufficiency,” Swain says.
The farmers have been asked to form a cooperative wherein they will distribute the produce of the land according to their percentage of ownership.
“While this creates a bonding among them, it also instills a sense of competitiveness among the tillers of the soil,” Swain says.
Irrigation was the key
The IIT team developed an irrigation facility in December by:
- installing a deep tube well in the area;
- constructing a pump house and
- by providing fencing protection of the cropped land
As part of the irrigation system development, a pond in the area was renovated to store rain water and grow fish. The pond was plastered with bentonite clay to check seepage.
According to Singhania, “The pond now takes care of the irrigation of the farmland to a large extent,” Singhania says.
The Khentia village project.
How production was enhanced
The farmers were given training on the production technology of System of Rice Intensification.
This technology saves 80-90 per cent seed and 40-50 per cent water.
The farmers were introduced to organic rice production technology.
They were taught to supply essential nutrients to their crops by using organic manure.
Trainings were given on effective and proper use of bio-pesticides.
“With the help of these technologies, farmers of Khentia could now produce as much as two tonnes of rice per acre,” Swain tells rediff.com.
“Moreover, they were able to minimise the loss of crops occurring out of unseasonal rains this year,” says Bhadoria.
Agrees farmer Swapan Das.
“Apart from growing rice in abundance, we doubled the production of other crops as well. It’s a miracle,” Das tells rediff.com.
Initially, the farmers of Khentia wanted to grow rice only.
However, after studying the land, its water demand and fertility, the IIT team introduced high value, soil restoring crops like sweet corn, sesame, soybean and peanut.
Farmers Jagannath Das and Swapan Das.
A low cost vermicompost is of great help
The IIT team helped the farmer prepare a special low-cost vermicompost by rotting cow dung, water hyacinth, farm wastes with 2.5-3 kg of eisenia foetida, a special species of earthworm in each bed of size 1.8mx1.2mx1m.
Each bed is expected to produce 100 kg of vermicompost in a single cycle of 60 days.
“Earlier, the farmers would burn the farm waste, causing pollution,” Singhania tells rediff.com
An IIT team member shows a soyabean fruit.
“We taught them to convert the farm wastes into an environment-friendly vermicompost which will cause any pollution but will give them a tool to practice organic farming,” he adds.
Singhania has his hands full making a sustainable farming-cum-marketing model so that once the IIT team leaves, the farmers can do everything on their own.
“We want to make them self-sufficient. They should grow their food, sell the extra produce to the retailers sans the middlemen and improve the condition of their land for sustenance,” Singhania says.
Future looks bright
The IIT-Kharagpur initiative has drawn accolades from the Union Human Resource Development Ministry, which has awarded the institute a grant of Rs 26 crore (Rs 260 million) to replicate the experiment in nine other villages.
The project has also been made a part of the Narendra Modi government’s Unnat Bharat Abhiyan.
The IIT has adopted surrounding villages of Polisa, Chakmakarampur, Paparara I and II, Sankua, Lachamapur, Kaliara-1 and 2 and Changual to replicate the experiment there.
IIT-Kharagpur director Partha P Chakrabarti couldn’t have been happier.
“To focus on food security is an absolute must and we just can’t afford to ignore agriculture,” he tells rediff.com.
IIT Kharagpur director Partha P Chakrabarti.
“We often see farmers falling preys to advertisements and other marketing gimmicks,” says Chakrabarti.
“They have very little knowledge of technicalities of farming, quality of fertilisers and pesticides and end up paying for only those that are the most advertised.
“But as technical experts, we felt we should impart them the knowledge about farming.
“Since Kharagpur is surrounded by villages, we thought of starting the experiment here. “We are happy that our years’ of research in agriculture laboratories has borne fruit”, the director says.
Other Indian states like Bihar have approached the institute to start similar projects there.
Photographs: Dipak Chakraborty/Rediff.com
Indrani Roy / Rediff.com
Message for the Day…” One Must Understand and Realise the Real Purpose of Human Life …”
Students of today are blind to the goal of life. Some students do not even feel the pain of not knowing the purpose of life. Only one in a million or a crore strives to realise the essence of life. This striving is the stepping stone for the realisation of the purpose of life. Many people feel that the acquisition of food, clothing, shelter, wealth, conveniences, and comforts constitute the very purpose of life. Life remains a tragedy as long as one labours under this kind of delusion. The day one realises the purpose of life, one undergoes a total transformation, from vedana (agony) to nirvedana (freedom from pain). When one becomes conscious of light, acquires wisdom and realises the meaning of existence, one is transported from agony to ecstasy. Every bit of learning should be based on the foundation of ethical, righteous and spiritual principles. Education that is not founded on these will flounder to the ground and become useless.
படித்து ரசித்தது …” இது ஒரு சத்திரம்தானே ….” !!!
உத்தமர்களின் வாய்ச்சொல், சத்திய மார்க்கத்தையே உரைக்கும்; அதன் வழி நடந்தால் நல்லதையே அடைவோம்.
அரசர் ஒருவர், தேவேந்திரனை நோக்கி, பல காலம் தவம் இருந்தார். அவருடைய தவத்திற்கு இரங்கிய தேவேந்திரன், கற்பக மரத்தையே அரசருக்குக் கொடுத்து விட்டார்.
கேட்டதை மட்டுமல்ல, நினைத்ததை எல்லாம் கொடுக்கக் கூடிய கற்பக மரம் கிடைத்ததும், தலை கால் புரியாமல் மனம் போனபடி வாழ்ந்தார் அரசர்.
அரசரைப் பற்றி அறிந்த தத்தாத்திரேயர், ‘தவசீலரான இந்த அரசன் கற்பக விருட்சத்தை பெற்றதும், கடைந்தேறும் வழியைப் பற்றி எண்ணாது, உலக இச்சைகளில் உழன்று கொண்டிருக்கிறானே… இவனுக்கு நல்லறிவு புகட்ட வேண்டும்…’ என நினைத்தார்.
ஒரு நாள், அரண்மனைக்குள் நுழைந்த தத்தாத்திரேயர், ‘விடு விடு’ வென்று நடந்து போய், அரசருக்கு மட்டுமே உரித்தான உயர் ரக இருக்கையில் அமர்ந்தார்.
சேவகர்களால் அவரைத் தடுக்க முடியவில்லை.
தகவல் அறிந்த அரசர் வேகமாக வந்து பார்த்தார். ‘யார் நீ… என்ன தைரியம் இருந்தால், என் இருக்கையில் அமர்வாய்… போ வெளியே…’ என்றார்.
‘மன்னா… கோபப்படாதே… இந்தச் சத்திரத்தில், நீ தங்கி இருப்பதைப் போலத் தான், நானும் தங்கியிருக்கிறேன். இதற்குப் போய் கோபப்படுகிறாயே…’ என்றார்.
‘இது ஒண்ணும் சத்திரமல்ல; என் அரண்மனை. போ வெளியே…’ என்று கோபத்துடன் கூறினார்.
‘ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, இங்கு வசித்து வருகிறாயோ…’ என்றார் தத்தாத்திரேயர்.
‘இல்லை… நான் பிறந்தது முதல், இங்கு தான் வாழ்ந்து வருகிறேன்…’ என்று மன்னர் சொல்ல, ‘உனக்கு முன் இங்கு இருந்தது யார்?’ எனக் கேட்டார் தத்தாத்திரேயர்.
மன்னர் பொறுமை இழந்து, ‘எனக்கு முன் என் தந்தை; அவருக்கு முன், என் தாத்தா; அதற்கு முன் என் கொள்ளுத் தாத்தா… இப்படிப் பல பேர் இங்கு தான் இருந்திருக்கின்றனர்…’ என்றார்.
ஆக, இங்கு யாருமே நிரந்தரமாகத் தங்கவில்லை. ஒருவர் வர, ஒருவர் போக என்று தான் இருந்துள்ளனர். அப்படி என்றால், இது சத்திரம் தானே? இதைப் போய் அரண்மனை என்கிறாயே… அதுவும் உன் அரண்மனை என்கிறாய். இது எப்படி?” என, அமைதியாக கேட்டார் தத்தாத்ரேயர்.
மன்னருக்கு, ‘சுருக்’கென்றது. தத்தாத்திரேயரின் திருவடிகளில் விழுந்து வணங்கி, உபதேசம் பெற்று உயர்ந்தார் அரசர்.
நல்லதையே கேட்போம்; நமக்கது உதவும்!
source….பி.என்.பரசுராமன் in http://www.dinamalar.com
Natarajan
படித்து ரசித்தது ….” இரண்டரை வயது முதல் இப்படி ஒரு ஓட்டம் தேவையா …” ?
விளையாட விடுங்கள்!
பால் மணம்
மாறா வயதில்
பள்ளிக்கு
படை எடுக்கிறோம்!
சாட் பூட் த்ரீ
விளையாடும் நேரத்தில்
ஏக், தோ, தீனை
நெட்டுரு செய்கிறோம்!
மணல் வீடு கட்டி
விளையாட முடியவில்லை…
‘மவுஸ்’ பிடித்து
மனதை திசை திருப்புகிறோம்!
ஒளிந்து பிடித்து விளையாட
ஆசையாய் இருக்கிறது
உடனிருந்து விளையாட
தம்பி, தங்கை இல்லை
தனிமைச் சிறையில்
தத்தளிக்கிறோம்!
கல்லா, மண்ணா
விளையாட ஆசை தான்
டவுன்லோடு செய்வதற்கே
நேரம் போதவில்லையே!
பாரதி சொன்னதை போல்
மாலை முழுவதும் விளையாட
ஏங்குகிறோம்!
ஆனால்,
‘எக்ஸ்ட்ரா கரிகுலரில்’
எங்களை இழக்கிறோம்!
அடுத்த வீட்டு பிள்ளைகளை கூட
அறியவில்லை நாங்கள்
பூட்டிய வீட்டிற்குள்,
‘பத்திரமாக’ இருப்பதால்!
கண்ணை விற்று
சித்திரம் வாங்கச் சொல்கிறீர்
சிலந்தி வலையில்
மாட்டிக் கொண்ட
சிறு பூச்சிகளாய்
சிக்கித் தவிக்கிறோம்!
இரண்டரை வயது முதல்
இப்படி ஒரு ஓட்டம்
எங்களுக்கு தேவை தானா!
உங்களைப் போலவே
உரிய வயதில்
அனைத்தையும் கற்போம்
அதுவரையில்
எங்களைக் கொஞ்சம்
விளையாட விடுங்களேன்!
Source…. எஸ்.ஆர்.சாந்தி, மதுரை. in http://www.dinamalar.com
Natarajan
” நான் பட்ட கஷ்டங்கள் என் குழந்தைகள் படக் கூடாது …” இது சரியான குறிக்கோளா …?
நான் பட்ட கஷ்டங்கள் என் குழந்தைகள் படக்கூடாது” – இது நல்லதா ?
கழுகுகள் நமக்கு கற்றுதரும் பாடம்!!!
பறவைகளில் கழுகுகள் மிக சக்தி வாய்ந்தவை. அவை மிக உயரமாகப் பறக்கக் கூடியவை. அவற்றைவலிமை மற்றும் தைரியம் ஆகியவற்றின் சின்னமாகக் கருதுகின்றோம். ஆனால் அந்தக் கழுகுகளின்பறக்கும் சாகச சக்திகளும், வலிமையும், தைரியமும் பிறப்பிலேயே வருபவை அல்ல. அவைகழுகுகளால் ஒரு கட்டத்தில் கற்றுக் கொள்ளப்படுபவை தான்.
குஞ்சுகளாகக் கூட்டில் சுகமாக, பாதுகாப்பாக இருக்கும் போது கழுகுகள் பலவீனமாகவேஇருக்கின்றன. அவை அப்படியே சுகமாகவும், பாதுகாப்பாகவுமே இருந்து விட்டால் வலிமையாகவும்,சுதந்திரமாகவும் மாறுவது சாத்தியமல்ல. எனவே குஞ்சுகளாக இருக்கும் போது வேண்டியஉணவளித்து, பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கும் தாய்ப்பறவை குஞ்சுகள் பறக்க வேண்டிய காலம் வரும்போது மாறி விடுகின்றது.
முதலில் கூடுகளில் மெத்தென இருக்கும் படுக்கையினைக் கலைத்து சிறு குச்சிகளின் கூர்மையானபகுதிகள் வெளிப்படும்படி செய்து கூட்டை சொகுசாகத் தங்க வசதியற்றபடி செய்து விடுகின்றது. பின்தன் சிறகுகளால் குஞ்சினை அடித்து இருக்கும் இடத்தை விட்டுச் செல்லத் தூண்டுகின்றது. தாய்ப்பறவையின் இம்சை தாங்க முடியாத கழுகுக்குஞ்சு கூட்டின் விளிம்புவரை வந்து நிற்கின்றது. அதுவரை பறந்தறியாத குஞ்சு கூட்டின் வெளியே உள்ள உலகத்தின் ஆழத்தையும் உயரத்தையும்விஸ்தீரணத்தையும் பார்த்து மலைத்து நிற்கின்றது.
அந்தப் பிரம்மாண்டமான உலகத்தில் தனித்துப் பயணிக்க தைரியமற்று பலவீனமாக நிற்கின்றது.அது ஒவ்வொரு குஞ்சும் தன் வாழ்க்கையில் சந்தித்தாக வேண்டிய ஒரு முக்கியமான தவிர்க்கமுடியாத கட்டம். அந்த நேரத்தில் அந்தக் குஞ்சையே தீர்மானிக்க விட்டால் அது கூட்டிலேயேபாதுகாப்பாகத் தங்கி விட முடிவெடுக்கலாம். ஆனால் கூடு என்பது என்றென்றைக்கும் பாதுகாப்பாகத்தங்கி விடக் கூடிய இடமல்ல. சுயமாகப் பறப்பதும் இயங்குவதுமே ஒரு கழுகுக்கு நிரந்தரப் பாதுகாப்புஎன்பதைத் தாய்ப்பறவை அறியும்.
அந்தக் கழுகுக்குஞ்சு கூட்டின் விளிம்பில் என்ன செய்வதென்று அறியாமல் வெளியே எட்டிப்பார்த்துக் கொண்டு இருக்கும் அந்தக் கட்டத்தில் தாய்ப்பறவை அந்தக் குஞ்சின் உணர்வுகளைலட்சியம் செய்யாமல் குஞ்சை கூட்டிலிருந்து வெளியே தள்ளி விடுகிறது. அந்த எதிர்பாராததருணத்தில் கழுகுக்குஞ்சு கஷ்டப்பட்டு சிறகடித்துப் பறக்க முயற்சி செய்கின்றது. முதல்முறையிலேயே கற்று விடும் கலையல்ல அது.
குஞ்சு காற்றில் சிறகடித்துப் பறக்க முடியாமல் கீழே விழ ஆரம்பிக்கும் நேரத்தில் தாய்க்கழுகுவேகமாக வந்து தன் குஞ்சைப் பிடித்துக் கொள்கிறது. குஞ்சு மீண்டும் தாயின் பிடியில் பத்திரமாகஇருப்பதாக எண்ணி நிம்மதியடைகிறது. அந்த நிம்மதி சொற்ப நேரம் தான். தன் குஞ்சைப் பிடித்துக்கொண்டு வானுயரப் பறக்கும் தாய்க்கழுகு மீண்டும் அந்தக் கழுகுக்குஞ்சை அந்தரத்தில் விட்டுவிடுகிறது. மறுபடி காற்று வெளியில் சிறகடித்துப் பறக்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்திற்கு அந்தக் குஞ்சுஉள்ளாகிறது.
இப்படியே குஞ்சை வெளியே தள்ளி விடுவதும், காப்பாற்றுவதுமாகப் பல முறை நடக்கும் இந்தப்பயிற்சியில் கழுகுக் குஞ்சின் சிறகுகள் பலம் பெறுகின்றன. காற்று வெளியில் பறக்கும் கலையையும்விரைவில் கழுகுக்குஞ்சு கற்றுக் கொள்கிறது. அது சுதந்திரமாக, ஆனந்தமாக, தைரியமாகவானோக்கிப் பறக்க ஆரம்பிக்கிறது.
கழுகுக் குஞ்சு முதல் முறையாக கூட்டுக்கு வெளியே உள்ள உலகத்தின் பிரம்மாண்டத்தைக் கண்டுபயந்து தயங்கி நிற்கும் அந்தத் தருணத்தில் தாய்க்கழுகு அதனை முன்னோக்கித் தள்ளியிராவிட்டால் அந்த சுதந்திரத்தையும், ஆனந்தத்தையும், தைரியத்தையும் அந்தக் கழுகுக்குஞ்சு தன்வாழ்நாளில் என்றென்றைக்கும் கண்டிருக்க முடியாது. பறக்க அறியாத அந்தக் குஞ்சை கூட்டினைவிட்டு வெளியே தாய்ப்பறவை தள்ளிய போது அது ஒருவிதக் கொடூரச் செயலாகத் தோன்றினாலும்பொறுத்திருந்து விளைவைப் பார்க்கும் யாருமே அந்தச் செயல் அந்தக் குஞ்சிற்குப் பேருதவி என்பதைமறுக்க முடியாது
ஒவ்வொரு புதிய சூழ்நிலையும் யாருக்கும் ஒருவித பதட்டத்தையும், பயத்தையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். ஆனால் அந்தக் காரணத்திற்காகவே அந்த சூழ்நிலைகளையும், அனுபவத்தையும் மறுப்பதுவாழ்வின் பொருளையே மறுப்பது போலத் தான். கப்பல் துறைமுகத்தில் இருப்பது தான் அதற்குமுழுப்பாதுகாப்பாக இருக்கலாம். ஆனால் கப்பலை உருவாக்குவது அதை துறைமுகத்தில் நிறுத்திவைக்க அல்ல. கப்பலின் உபயோகமும் அப்படி நிறுத்தி வைப்பதில் இல்லை. கழுகிற்கும்,கப்பலுக்கும் மட்டுமல்ல, மனிதனுக்கும் இந்த உண்மை பொருந்தும்
தாய்க்கழுகு தான் குஞ்சாக இருக்கையில் முதல் முதலில் தள்ளப்பட்டதை எண்ணிப்பார்த்து “நான்பட்ட அந்தக் கஷ்டம் என் குஞ்சு படக்கூடாது. என் குஞ்சிற்கு அந்தப் பயங்கர அனுபவம் வராமல்பார்த்துக் கொள்வேன்” என்று நினைக்குமானால் அதன் குஞ்சு பலவீனமான குஞ்சாகவே கூட்டிலேயேஇருந்து இறக்க நேரிடும். ஆனால் அந்த முட்டாள்தனத்தை தாய்க்கழுகு செய்ததாக சரித்திரம்இல்லை
அந்த தாய்க்கழுகின் அறிவுமுதிர்ச்சி பல பெற்றோர்களிடம் இருப்பதில்லை. “நான் பட்ட கஷ்டங்கள்என் குழந்தைகள் படக்கூடாது” என்று சொல்லக்கூடிய பெற்றோர்களை இன்று நாம் நிறையவேபார்க்கிறோம். ஒரு காலத்தில் கூட்டுக் குடும்பமும் அதில் கும்பலாகக் குழந்தைகளும் இருந்த போதுபெற்றோர்களுக்குத் தங்கள் ஒவ்வொரு குழந்தை மீதும் தனிக்கவனம் வைக்க நேரம் இருந்ததில்லை.அதற்கான அவசியம் இருப்பதாகவும் அவர்கள் நினைத்ததில்லை.
ஆனால் இந்தக் காலத்தில் ஓரிரு குழந்தைகள் மட்டுமே உள்ள நிலையில் பெற்றோர்கள் தங்கள்குழந்தைகளுக்கு மிக நல்ல வாழ்க்கை அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதில் குறியாகஇருக்கிறார்கள். அதில் தவறில்லை. ஆனால் தான் பட்ட கஷ்டங்கள் எதையும் தங்கள் குழந்தைகள்படக்கூடாது என்று நினைக்கும் போது பாசமிகுதியால் அவர்கள் அந்தக் கஷ்டங்கள் தந்த பாடங்களின்பயனைத் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு அளிக்கத் தவறி விடுகிறார்கள். அதற்காக “நான் அந்தக் காலம்பள்ளிக்கூடம் செல்ல பல மைல்கள் நடந்தேன். அதனால் நீயும் நட” என்று பெற்றோர்கள் சொல்லவேண்டும் என்று சொல்லவில்லை. வசதிகளும், வாய்ப்புகளும் பெருகி உள்ள இந்தக் காலத்தில்அப்படிச் சொல்வது அபத்தமாகத் தான் இருக்கும்.
இன்றைய நவீன வசதி வாய்ப்புகளின் பலனை பிள்ளைகளுக்கு அளிப்பது அவசியமே. தேவையேஇல்லாத கஷ்டங்களை பிள்ளைகள் படத் தேவையில்லைதான். ஆனால் ‘எந்தக் கஷ்டமும், எந்தக்கசப்பான அனுபவமும் என் பிள்ளை படக்கூடாது’ என்று நினைப்பது அந்தப் பிள்ளையின்உண்மையான வளர்ச்சியைக் குலைக்கும் செயலே ஆகும்.
வாழ்க்கையில் சில கஷ்டங்களும், சில கசப்பான அனுபவங்களும் மனிதனுக்குஅவசியமானவையே. அவற்றில் வாழ்ந்து தேர்ச்சி அடையும் போது தான் அவன் வலிமைஅடைகிறான். அவற்றிலிருந்து பாதுகாப்பளிப்பதாகப் பெற்றோர் நினைப்பது அவனுக்குவாழ்க்கையையே மறுப்பது போலத் தான். சில கஷ்டங்கள் பிள்ளைகள் படும் போதுபெற்றோர்களுக்கு மனம் வருத்தமாக இருக்கலாம். ஆனால் கஷ்டங்களே இல்லாமல் இருப்பதுவாழ்க்கை அல்ல, வாழ்க்கையின் அர்த்தமும் அல்ல, அது சாத்தியமும் அல்ல.
Source….input from a friend of mine….original source not known.
Natarajan
Message For the Day…” Your Soul [Divine Self ] is the Real ‘You’ ….”
The human body is a cover, a receptacle for the Atma. Elements like water and wind are intimately bound up with the body. Therefore, theAtma Principle, which is the core, is not cognised. People have lost awareness of this Principle, which is Truth. The Atma is in the body, but not of it. The Atma Principle, though active in the body, does not belong to the body. The ability of the eyes to see and the ears to hear are given by the Atma. The eyes and ears are sustained by the Omni-Consciousness, the Divine Principle. Your Soul (Divine Self) is the real ‘You’, the Will (Sankalpa). The elements (ether, wind, fire, water, and earth) that constitute the cosmos operate only as prompted by the supreme wisdom, which energizes them. The entire world of living beings – both fixed and moving are sustained by supreme wisdom. That supreme wisdom is Atma, the Brahman and the visible, objective world.
Brilliant Video shot From IAF Jaguar Plane…!!!
How difficult is it to film a running car sitting in another car? Pretty difficult. But this video mission has crossed all levels of precision and perfection by capturing the launch and the flight of India’s nuclear-capable sub sonic cruise missile called Nirbhay. The missile is being developed by India’s DRDO with features like wing development and a turbofan engine. It carries either conventional or a nuclear payload while flying to the target.
This video uploaded by Anantha Krishnan M. is from the last successful test and is shot from an IAF Jaguar plane. We salute the pilot and the camera person for a brilliant footage!
Source…..www.storypick.com and http://www.youtube.com
Natarajan
“Few Tips to Understand Your Brain …” A Small Wonder of Our Body !!!
How Our Brain WorksWe know that our brain is what makes us tick. It stores our memories, controls our bodily functions, creates ideas that change the world and lets us fly on the wings on imagination whenever we want. This is why it’s imperative that we keep our brain in good health! These tips and trivia bits will help you understand your brain better and keep it in good condition. |
| 1. Living in a violent home affects a child in the same way combat affects a soldier.
Forgetting things (to an extent) is a sign of a healthy brain. Deleting unneeded information allows the brain to retain elasticity!
If you’re stuck in a constant state of stress, your brain ages and becomes weaker prematurely…
According to current research, dieting can cause the brain to eat itself…
If your brain doesn’t get oxygen for 5-10 minutes, it will suffer permanent damage.
Scientific research proved that when a person gets even a modicum of power, it will affect their brain’s works and will reduce their ability to have empathy.
Brain freeze is a real thing, its scientific name is: “Sphenopalatine ganglioneuralgia”
Both sides of the brain work in tandem. The concept of “left/right brain” is a myth.
Want to relax? When you smell chocolate, your brain releases theta waves which relaxes you
Did you know that your tongue is not the only part of your body with taste buds? Your brain has them as-well (and so does your stomach, intestines, pancreas, anus, testicles and lungs).
Drinking alcohol doesn’t erase your memories – instead, it prevents your brain from creating new ones.
When you’re rejected, your brain interprets it in the same way it does physical pain..
Your brain doesn’t stop developing until you are in your late 40’s, so it’s important to keep it active.
The effects of sleep deprivation on the brain slows your reactions and causes you to suffer from impaired judgment.
So keep that brain of yours working, get enough sleep and sniff some chocolate and you’ll be happier and healthier…….
Source…….www.ba-bamail.com Natarajan |
Message For the Day…” God is the Cosmic Director and all of us are Mere Actors…”
You pray to God for trivial worldly things. Distinguish clearly between earthly happiness and divine bliss. Ask for selfless love, which you do not have, but He has in plenty. Pray for love, peace and bliss. God is the embodiment of bliss; His love is supreme without a parallel. He knows what is good for you and will give it. He is a witness to all your thoughts, words and actions. Therefore surrender wholeheartedly unto Him, and lead an ideal life. You are all embodiments of the Divine. So love all and never hurt anyone. If you harm anyone, you are harming the Divine. Love is as vital for a human as fire is vital for a lump of coal to sparkle. Get rid of all your weaknesses by concentrating on Divine Love, as grace is ever flowing and confers the greatest strength. God is the Cosmic Director and all humans are mere actors. So perform your role to please Him!
Take off with Natarajan 