Attitude – Page 191 – Take off with Natarajan

Message For the Day…” God is Always Waiting Outside Your Closed Door …”

March 6, 2015NatarajanLeave a comment

A time may come when you become tired and weak. Then you should pray thus: “Lord, things are beyond my capacity. I am finding it difficult to do any effort. Please give me strength!” At first, God stands at a distance, watching your efforts, like the invigilator teacher watching students write answers during examination. Then when you shed attachment to sensual pleasures (bhoga) and take to good deeds and selfless service, God comes nearer to you. Like the Sun, He waits outside your closed door. Like a servant who knows their master’s rights and their own limitations, God doesn’t bang the door but simply waits outside. When one opens the door just a little, like the Sun, God rushes in and promptly drives darkness out from within. So all you need is the discrimination (viveka) to pray and the spiritual wisdom (jnana) to remember Him.

Sathya Sai Baba

“Harrison Ford is Not Only a Reel Hero… But A Real Hero …” !!!

March 6, 2015March 6, 2015NatarajanLeave a comment

Harrison Ford showed he takes flying as seriously as acting when he crashed

Officials examine Harrison Ford's vintage airplane on the Penmar Golf Course in Los Angeles, where he crash-landed it on Thursday.

DAMIAN DOVARGANES / THE ASSOCIATED PRESS

Officials examine Harrison Ford’s vintage airplane on the Penmar Golf Course in Los Angeles, where he crash-landed it on Thursday.

By: Vinay Menon Columnist, Published on Fri Mar 06 2015

Harrison Ford is a hero.

If you said this to his face, of course, he’d scowl. He’d tap his Breitling Aerospace watch and give you 30 seconds to explain. Then you’d back up two steps and nervously recallhis brush with death on Thursday.

“Well, Mr. Ford, when the engine in your Ryan Aeronautical ST3KR conked out after takeoff from Santa Monica Airport, you made an emergency landing on a golf course. You steered away from houses and roadways. You were as cool as Han Solo, as focused as Indiana Jones. Strapped inside that vintage two-seater, you glided to safety without killing yourself or anyone on the ground. Just imagine if . . . ”

“. . . What’s your point?” Ford would cut you off, sounding a bit like his villainous character Dr. Norman Spencer in What Lies Beneath. “I’m no hero. I just take flying very seriously.”

The post-shock reaction to the crash, in which Ford was injured but is expected to fully recover, was predictable. There were stories suggesting the 72-year-old is a real lifedaredevil. There were headlines that wondered if the actor had “the experience to pilot the vintage WWII plane that crashed.”

This is what we do when a celebrity crashes. We theorize, speculate, inculpate, deconstruct and ask pointed questions. The exercise gets foggy and more feverish when those accidents are fatal. In 1997, John Denver was killed after crashing his experimental Rutan Long-EZ plane in Monterey Bay. Two years later, John F. Kennedy Jr., his wife Carolyn Bessette and her sister Lauren died when the Piper Saratoga he was piloting went down in the Atlantic.

We know travelling on a commercial airliner is now safer than at any time since the dawn of powered flight. An MIT study in 2013 concluded a person could fly every day for 123,000 years before getting into a fatal crash. But fear is not rational. And statistics are of cold comfort when we see footage of mishaps, as on Thursday morning when Delta Flight 1086 skidded off an icy runway at LaGuardia Airport.

Meanwhile, Sunday marks a grim anniversary: it has been one year since Malaysia Airlines Flight 370 vanished without a trace.

Accidents happen. Conditions in the sky and on the ground can be unpredictable. Pilots are not immune to error. There can be deadly mechanical failures, especially in aircraft not equipped with the automated systems and safety redundancies and sophisticated navigation computers found in commercial fleets.

Five years ago, a pilot died after his Cessna crashed eerily close to where Ford touched down near the eighth hole at Penmar Golf Course. Santa Monica Airport, where celebrities such as Tom Cruise and Arnold Schwarzenegger keep their planes, has been the point of departure or arrival for at least a dozen crashes since 1989.

So why is Ford a hero? Because during a terrifying few seconds, when everything could have gone terribly wrong, he calmly did everything right. He was flying a plane that was built in the same year he was born.

But as it turns out, Ford is a great pilot for the same reason he’s a great actor: he takes it seriously.

He immerses himself in the process. He masters the small details. He is respectful of the machines he controls and the physical laws he cannot. As he observed in a non-daredevil way in 1998: “Flying attracted me as a chance to develop a skill, build a body of knowledge, not as a way to seek danger. I try to observe a distinction between exciting and scary.”

That distinction has revealed itself in previous close calls.

In 1999, a number of experts were stunned when Ford walked away unscathed after crash-landing his helicopter during a training exercise in California. The next year, he made an emergency landing at Lincoln Municipal Airport in Nebraska due to wind shear. One official who witnessed Ford’s deft handling of the twin-engine Beechcraft Bonanza said: “He’s either very experienced or darn lucky.”

But this isn’t a binary equation. Ford is now both. And that he’s used his love of flying to help others — including rescuing a hiker in Idaho in 2000 and, the following year,finding a missing a Boy Scout in Yellowstone National Park — is proof Hollywood is not just a toxic sinkhole of ego and greed and narcissism.

Hidden behind the fame, lurking behind some of the most memorable characters of our time, stand real heroes.

vmenon@thestar.ca

SOURCE::::: vinay menon , columnist in http://www.the star.com and http://www.you tube.com

Natarajan

Message For the Day…” One has to Conquer the sense of Me , Mine and the Emotions of Lust and Anger …”

March 6, 2015NatarajanLeave a comment

Desire and bondage to the objects desired and the plans to secure them are attributes of the individualised selves, not of the Self or Atma resident in the body. The sense of me and mine and the emotions of lust and anger originate in the body-mind complex. Only when this complex is conquered and outgrown can true virtue emanate and manifest. The sense of ‘doer’ and ‘enjoyer’, of ‘agentship’, might appear to affect the Atma, but they are not part of the genuine nature of the Atma. Things get mirrored and produce images, but the mirror is not tarnished or even affected thereby. It remains as clear as it was. So too, a virtuous person might be subjected to some contaminating activities due to a backlog of acts in previous lives, but they cannot obstruct the person’s present nature or activities. The virtuous person has these genuine, basic attributes: purity, serenity, joy and is ever cheerful.

Sathya Sai Baba

யார் சித்தர்…? …பித்தர்கள் நாம் …. நமக்கு என்ன புரியும் … ?

March 5, 2015NatarajanLeave a comment

யார் ஸித்தர்?”

தொகுத்தவர்-டி.எஸ்.கோதண்டராம சர்மா.

தட்டச்சு-வரகூரான் நாராயணன்

பிற்பகல் இரண்டு மணி,கடுமையான வெய்யில் நேரம்.

வங்காளத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெரியவர் வந்தார்.

விழுப்புரம் அருகில் வெங்கடாத்ரி அகரம் என்ற

கிராமத்தில்,1948 சாதுர்மாஸ்யம். பாஷ்ய பாடம்

நடந்ததால்,பெரியவாளை உடனே தரிசிக்க

முடியவில்லை.

(ஸ்ரீகாஞ்சி காமகோடி பீடத்தின் ஐம்பத்தெட்டாவது

பீடாதிபதியான ஸ்ரீ ஆத்மபோதேந்திர சரஸ்வதி

ஸ்வாமிகளின் அதிஷ்டானம் வெங்கடாத்ரி அகரம்

அருகில் வடவம்பலத்தில் இருப்பதாக, ஸ்ரீமடத்தின்

ஆவணங்களிலிருந்து தெரியவந்தது. ஆனால்,சரியான

இடம் தெரியவில்லை. மகாப்பெரியவாளின் முயற்சியால்

அந்த அதிஷ்டானம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. 17-01-1927ல்

அந்த இடம், முறையான வழிபாட்டுக்கு உரியதாக

மந்திரச் சடங்குகள் மூலம் துவக்கி வைக்கப்பட்டது.)

“பெரியவா எங்கே?” என்று ஹிந்தியில், கொதிக்கும்

குரலில் கேட்டார், வங்கத்துச் சிங்கம்.

“சாயங்காலம் தரிசனம் பண்ணலாம்” என்றார்,

மடத்துச் சிப்பந்தி.

வந்தவர், துர்வாசரின் அவதாரம்!

“என்னது? சாயங்காலமா?… என்னை வரச்சொல்லிவிட்டு,

அவர் வெளியே போய்விட்டால் என்ன அர்த்தம்?..

அவர் வருகிறபோது வரட்டும்,நான் ஊருக்குப் போகிறேன்”

என்று பயங்கரமாக உறுமிவிட்டு, அருகிலிருந்த

சேர்ந்தனூர் என்னும் ரயில்வே ஸ்டேஷனை நோக்கி

நடக்கத் தொடங்கினார்.

மடத்துப் பணியாளருக்குக் கோபம் வந்தது.

“என்ன மிரட்டுகிறீரா?..உம்மை யார் வரச்சொன்னது”

சாமியார் வேஷம், வேறே! தாடி,ஜடாமுடி…!

இத்தனை கோபம் கூடாது….”

அவர் சொல்லிக்கொண்டிரூக்கும் போதே, பாராக்காரன்

ஓடி வந்தான்.

“சாமி,அங்கே பாருங்க, கரும்புத் தோட்டத்திலே நம்ம

எசமான் ஓடிப் போறாங்க”

சிஷ்யர் பெரியவாளை நோக்கி ஓடினார்.

பெரியவாளும் வங்காளச் சாமியாரும், தனியாக

சந்தித்து ஒரு மணி நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

பின்னர், பெரியவாள் சிஷ்யரை அருகில் அழைத்து,

வங்காளப் பரதேசிக்கு, சிற்றுண்டி வாங்கிக் கொடுத்து

ரயிலேற்றி விடச்சொன்னார்கள்.

சீடர் அவ்வாறே செய்துவிட்டுத் திரும்பினார்.

அவரைப் பார்த்ததும் பெரியவா சொன்னார்கள்.

“நான் காசியாத்திரை செய்துவிட்டு, வங்காளம்

மிதுனாப்பூர் வழியாக வந்தேன். அப்போது,இந்த ஸாது

சில தினங்கள் முகாமில் தங்கியிருந்தார். யோக புருஷர்;

ஸித்தர்.கோபத்தை மட்டும் ஜெயிக்க முடியவில்லை.

முகாமிலிருந்து விடை பெற்றுச் செல்லும்போது,

‘மறுபடி தரிசனம் எப்போது கிடைக்கும்?’ என்று கேட்டார்.

பதினைந்து வருஷம் கழித்துத் தென்னிந்தியாவில்

கிடைக்கும்- என்றேன்.ராமபிரான் வருகையை

எதிர்பார்த்து பரதன் நாள்களை எண்ணிக்கொண்டிருந்த

மாதிரி, இவரும் நாள்களை எண்ணிக்கொண்டு,

இன்றைக்கு இங்கே இத்தனை மணிக்கு வந்திருக்கிறார்.

இவர்களில் யார் ஸித்தர்?

ஸித்தர்களில் பெரியவர்-சிறியவர் என்ற பாகுபாடு உண்டோ?

பித்தர்கள், நாம்! என்ன தீர்மானிக்க?

SOURCE::::: http://www.periva.proboards.com

Natarajan

” Chic Leaving the Nest and Takes a Giantleap from the Hilltop…” Watch !!!

March 5, 2015NatarajanLeave a comment

Cameraman from the BBC took this amazing video of a chick leaving the nest,

while the parents wait at the bottom. Believe-it or not, he made it in one piece.

Programme website: http://www.bbc.co.uk/programmes/p026vg7w Within the first few hours after hatching a Barnacle gosling must make a giant leap from it’s clifftop nest falling over 400ft in order to reach the ground below.

SOURCE:::: http://www.YOU TUBE.com

Natarajan

Message For the Day…” There is no Distinction Between Devotion to God and Spiritual Wisdom…”

March 5, 2015NatarajanLeave a comment

Spiritual practices should be done consistently with an ever expanding heart full of devotion and spiritual wisdom. There is no distinction between devotion to God (bhakthi) and spiritual wisdom (jnana). Just as materialisation (sa-guna) becomes formless (nir-guna), devotion becomes spiritual wisdom. I don’t agree that dedicated action (karma), devotion, and spiritual wisdom are separate. Dedicated activity is devotion and devotion is spiritual wisdom. So too, the individual soul (jiva), the Atma,and the Supreme Lord (Parameswara) are not separate; they are one and the same. Therefore, every single deed of yours must be full of the spirit of selfless service (seva), divine love (prema),and spiritual wisdom (jnana). Your life’s activities must be saturated with dedicated action, devotion to God (bhakthi), and spiritual wisdom. This is verily the yoga of the Supreme(Purushothama-yoga).

Sathya Sai Baba

ஒரு பிடி அவல் …. அது திருப்புகழ் …

March 4, 2015NatarajanLeave a comment

ஒரு பிடி அவல்

ஒரு முனிவர் தன் சீடனிடம் கடைசி வார்த்தையாக, “நான் சொல்வது ஞாபகத்தில் வை” என்று கூறி உயிர் நீத்தார். ஆழ்ந்து சிந்தித்தபோது சீடனுக்கு அதன் பொருள் விளங்கியது. “ஞா” (ஞானம்) + “ப” (பக்தி) + “வை” (வைராக்கியம்). ஞானமும் பக்தியும், அகத்தில் (உள்ளத்தில் /இல்லறத்தில் / உலகில்) வைராக்யமுமே நான் சொல்வது (நான் சொல்லும் உபதேசம்)!

தமிழின் அழகு இதுவே! சூசகமான (மறைபொருள்) பொதிந்த இம்மொழியின் தலைவனே முருகன். நம் உள்ள குகையில் மறைந்திருப்பான். எனவே குகன் என்ற பெயர் ஒரு காரணப்பெயர். காரணமும் காரியமும் பிரிக்கமுடியாததது. ஒரு காரணமாகவே நம்முள் மறைந்துள்ள குகன் செய்யும் காரியம் என்ன? காருண்யம். மறைந்திருந்து தனிப்பெரும் கருணையால் தடுத்தாட்க்கொள்வது.

இது அவனது நான்காவது, ஐந்தாவது தொழில்கள். ஐம்பெரும் தொழில்களில் நான்காவது திரோதானம்(திரோபாவம்) அதாவது மறைத்தல். கடைசியாவது அனுக்கிரகம். நான்காவது தொழில் அவனது பண்பு. ஐந்தாவது அந்தப் பண்பின் பயன். எங்குமே பண்பும் பயனும் பிரிக்க முடியாதது.

முத்தீ
ஒரு கரும்பலகையின் பண்பு கருமை. பயன் எழுதப்பயன்படுவது. அதுபோல மறைத்தல்/மறைந்திருத்தல் என்ற அவனது பண்பினால் நாம் பெறும் பயன் அவன் அருள். அதைப் பெற நாம் செய்யவேண்டியது என்ன? ஞானம், பக்தி, வைராக்கியம் இம்மூன்றையும் வளர்த்தல். அதைத்தான் சூசகமாக அந்த முனிவர் சொல்லி மறைந்தார். மறைந்து நிற்கும் முருகனுள்ளே நாமும் மறைவதே முக்தி எனும் முடிவு நிலை. முத்தீ (முக்தி) என்பது மூன்று “தீ” (நெருப்பு) சேர்க்கை.

ஞானத்தீ, பக்தீ, வைராக்யத் தீ! மூன்றும் சேர்ந்தால் அந்த பெரும் தீயில் நம் தீய வினை யாவும் பொசுங்கி முக்தி பெறலாம். ஞானமும், பக்தியும், வைராக்கியமும் வளர நாம் சில பயிற்சிகளை மேற்கொண்டு பழக வேண்டும். அவைகளே பூசை, தியானம், மௌனம், யோகப்பயிற்சி, பிராணாயாமம், ஏகாதசி விரதம், தீர்த்த யாத்திரை, உண்ணும் உணவில் கட்டுப்பாடு முதலியன. இந்தப் பட்டியலில் கடைசி இரண்டை மட்டும் சற்று விளக்குவோம்.

உள்ளமெனும் குகையில் ஒளிந்திருப்பவன்
தீர்த்த யாத்திரை செல்லும்போது மிகவும் எளிதான, கொண்டு செல்ல வசதியான, நெடு நாட்கள் கெடாது இருக்கும்படியான, நம் உடலுக்குத் தேவையான சத்து நிறைந்த பொருளே ‘பிடி அவல்”. அவ்வப்போது அதை வெந்நீரில் வெந்து உப்பு சேர்த்து உண்ணலாம் அல்லது வெல்லம் சேர்த்து உண்ணலாம். கண்ணனைப் பார்க்க நெடுதூரம் நடந்த சுதாமா என்ற குசேலரும் அதைத்தான் எடுத்துச் சென்றார். அய்யப்ப பக்தர்கள் இருமுடி எடுத்துச் செல்லுவதில் முன் முடி அய்யனுக்காக, பின் முடி தனக்காக என்றிருப்பதுபோல் குசேலரும் பிடி அவலை இரு பகுதியாக கொண்டு சென்றிருக்கலாம். தெரியவில்லை!

கண்ணன் மாளிகையும் சூழ்நிலையையும் பார்த்தபின் போயும் போயும் அழுக்குத்துணியில் சுற்றிக்கொண்டு வந்த ஆறிய உலர்ந்த அவலைப்போய் அவனுக்குத் தருவதா என்று அவர் சங்கோசப்பட்டது நியாயமே! அதைப் பிடுங்கி உண்டு அவர் வினை அறுத்த வள்ளல் கண்ணன்! கோகுலத்திலும் அதையே செய்தான்! ஒளித்து வைத்த வெண்ணையைத் திருடியாவது கோகுலவாசிகளைக் காக்க சிரமப்பட்டவன் கண்ணன்! நம் வினைகளின் திரட்டே அந்த வெண்ணை. அறியாமையால் அதைக் கட்டிக்காத்து மீண்டும் மீண்டும் பிறவி எடுக்கிறோம். நம்மைவிட அவனுக்குத்தான் அக்கறை அதிகம்! முருகனும் அதையே செய்கிறான். வேலும் மயிலும் எதற்கு?

வெறும் அலங்கார வேஷமா? இல்லை. கிரௌஞ்ச மலையைக் காட்டிலும் அதிகமாகவே இறுகி நிற்பது நமது உள்ளம் எனும் பாறாங்கல். அதை கூர்வேல் கொண்டு துளைத்து, மயில் மீது விரைந்து வந்து உள்ளே புகுந்து உள்ளக்குகையில் மறைந்து அருளும் குகன் அவன். உள்ளேயிருக்கும் அவனை வெளியே காணவே நாம் குன்றுதோறாடி தீர்த்த யாத்திரை செல்கிறோம். செல்ல உதவுவது இந்தப் பிடி அவல். அவலை அவனுக்குத் தந்து, கவலை நீங்கி நம் அவல நிலையிலிருந்து மீள்வோம். வள்ளி தந்த தினைமாவு உண்ட வாயனுக்கு நாம் தரும் அவல் கசக்குமா?

சொல் அவல்
இருப்பவல் என்ற சொல்லை நாம் திருப்புகழில் காண்கிறோம். பயந்த தனிவழிக்குத்துணை திருப்புகழே.! எனவே திருப்புகழும் பிடி அவலும் பிரிக்கமுடியாதது. இரண்டுமே நாம் தனிவழிப் போகையிலே துணையாக நிற்பது. நெல் அவலைவிட சொல் அவலாக விளங்குவது.நமது நீண்ட பயணத்தின் கடைசி கட்டம் முருகனின் திருவடிகளைப் பார்ப்பது. அதை ‘பல்லவி” என்பர். இன்னும் நெருங்கிய நிலை “அனு பல்லவி”. அதனுடன் ஐக்கியமாகும் நிலை “சரணம்’.

நாம் பாடும் இசைப் பாடல்களில் பல்லவி, அனுபல்லவி, சரணம் எனும் மூன்று பிரிவுகள் உள்ளன. ஆனால் திருப்புகழ் பாடல்களில் அந்த பிரிவுகள் கிடையாது. ஏனெனில் திருப்புகழ் முழுவதுமே ஐக்கிய நிலையிலிருந்து (மனோலயத்திலிருந்து) தோன்றியவை. ஆகவே சற்று தள்ளி, அருகே என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை! அரைநிமிஷ நேரமட்டில் சரணகமலாலயத்தில் நிலைக்கும் அனுபூதியைத் தருவது திருப்புகழ். என்றும் கை இருப்பு அவலே திருப்புகழ்! ஒரு பிடி அவல் உண்டு, பல படிவிழாக்களில் பாடிப் பெறும் பயனில் பேசா அநுபூதி பிறக்கும். கந்தரநுபூதி தரும் செய்தி இதுவே.

நான், எனது எனும் இருகுண சேர்க்கையில் எழுந்தது சூரன் எனும் மாமரம். வேற்படை அதை இரு கூறாக்கியாதே தவிர அழிக்கவில்லை. மற்ற புராணக் கதைகளிலிருந்து கந்த புராணம் இங்கு வேறுபடுகிறது. சூரன் இருகூறாகி அடங்கினான். அதுபோலவே நமது உள்ளத்தில் ஆட்டம் போடும் சூரனான அகங்காரமும் மமகாரமும் அடங்கி ஒடுங்கி முறையே மயில், சேவலாகி அமரும். மயில் முருகனின் காலடியிலும், சேவல் மேலே திருக் கொடியிலும் அமர்ந்தன. சேவல் எப்படி கூவிற்று? “கொக்கறு கோ கோ” என்றால் என்ன பொருள்? கொக்கு= மாமரத்தை; அறு= அறுத்த; கோ = வேந்தன், கந்தன், என் சொந்தன் இவன் என்று பறைசாற்றுகிறது!

நாதவிந்து கலாதீ நமோ நமோ
பூதங்களின் பதி இறைவன். “அனு” என்றால் சமீபம். ஆக, அநுபூதி என்றால் இறைவனருகே கொண்டு செல்வது என்று பொருள். அது மௌன நிலையில் பிறக்கும் என்பதை “பேசா அநுபூதி பிறந்ததுவே” என்கிறார் அருணகிரியார். அகரம் முதல் க்ஷகரம் வரை 51 விந்து எழுத்துக்கள் (பீஜாக்ஷரங்கள்) தரும் சக்தியை திருமூலர் திருமந்திரத்தில் விளக்கியதைப்போல் அமைந்தது 51 பாடல்கள் கொண்ட கந்தர் அநுபூதி. அந்த அநுபூதியைப் பெறும் நமது நீண்ட ஆன்மீகப் பயணத்தில் துணையாக வருவது பிடி அவலும் இருப்பவலான திருப்புகழும். அதைப் பெற்று, ப்ரணவ நாதமும் விந்துவும் (பீஜமும்) சேர்ந்த அரும் பெரும் நிலையை வணங்குவோம்! நாதவிந்து கலாதீ நமோ நமோ!

SOURCE:::: Dr.K.Rajaram in murugan bhakthi.org

Natarajan

Message For the Day….” Adherence to Virtues Will Get You a Place in The Kingdom Of God…’

March 4, 2015NatarajanLeave a comment

People may have performed a variety of Vedic rites and sacrifices; they might even expound the contents of vedas and scriptures; they may be endowed with prosperity, own vast wealth and heaps of grain. But without moral character, they cannot earn a place in the Kingdom of God. Virtues are the most effective means for purifying the inner consciousness, for they prompt the person to discover what to do and how to do it. Only those who have earned good destiny can claim their excellence in discrimination. Adherence to virtues and discrimination is the raft that will ferry you across the ocean of flux and fear (bhava sagara). The person of virtues is automatically granted a place in the Kingdom of the Liberated. Whatever residual activity the virtuous person is engaged in, the impact of that activity will not impinge them. They will merge in Brahman, the embodiment of Supreme Bliss.

Sathya Sai Baba