Couples with a Sense of Adventure |
| Some senior citizens like to take life slowly, and some don’t realize their age. Having fun should be a lifelong goal. These inspiring couples show us that you’re never too old to go on an adventure and that fun should be a lifelong pursuit. Not only are these images bursting with life, but they are filled with love and a healthy sense of humor.
Source….www.ba-bamail.com Natarajan |
Health
Message For the day…”Your Heart is Your Great Teacher…”
The world is a scriptural text. Time is a great preacher. There is no greater teacher than your heart. God is the greatest friend. With full faith in these four entities, lead your life on this earth. Prema (love) is the natural possession of every human being. It is the fruit of the tree of life. There are certain impediments to taste a fruit. You first have to remove the skin and the rind covering the pulp inside and also cast off the seed. The fruit of love is covered by the thick skin of ego. You have to peel off this skin of ‘mine’ and ‘thine’. Then only you can taste the sweet juice. That is why the Vedas describe God as Raso Vai Saḥ (Supreme Sweet Essence). So develop pure love, and through it establish unity with the Divine. The path of love is the shortest and the fastest road to realise the Divine.
” Has the Business of Living Made us Forget the First thing we Learnt …? ‘SMILE’…!!!
Image Courtesy: Screengrab taken from YouTube video uploaded by @Coca-Cola
This is your Monday pick-me-up – a heartwarming video that is guaranteed to put a huge smile on your face.
For their ‘Choose Happiness’ campaign, a beverage brand has compiled a montage of lots of babies, all smiling and grinning with toothless abandon. What’s more, they dare you watch it without cracking a smile yourself.
“Children smile up to 40 times more than adults every day,” it says in the video, which has gone viral with over 5.1 million views since it was posted on YouTube on May 11. “It’s the first thing we ever learn to do – before we learn to crawl, walk or talk,” it says.
Has the business of living made us forget the first thing we ever learnt?
So here’s all the help you need. Watch till the end for a real laughter-inducing experience.
Source…..www.ndtv.com
Natarajan
Message For the Day…” Have Firm Faith that You and HE are One…”
The attitude of the worshipper and the worshipped is the seed of devotion (bhakthi). First, the worshipper’s mind is attracted by the special qualities of the object of worship. The worshipper tries to acquire these special qualities. This is spiritual discipline (Sadhana). In the early stages of spiritual discipline, the distinction between worshipper and worshipped is clear, but as the sadhana progresses, it diminishes and, when attainment is reached, there is no distinction whatsoever. Whatever be the object of worship that you love and seek through sadhana, have firm faith that you and He are one. You must entertain only one wish: the realisation of the Lord (Iswara Sakshatkara). Give no room in the mind for any other wish. Then regardless of joy and sorrow, without any worry about your own satisfaction, you will engage in spiritual discipline firmly, uninterruptedly, with full conviction; and once you understand the Reality, you will have full contentment.
“கிராமத்தில் இருந்து வருபவர்களுக்கு அன்னதானம் செய்ய வேண்டும் …’
“தன்னோட தீர்மானத்தை மத்தவாளுக்கு எந்த ரூபத்துல
வந்து வேணும்னாலும் தெரியப்படுத்துவார்-பெரியவா!”
(கிரிவலம் சம்பவத்தில் நடந்த அற்புதம்)
நன்றி-இந்த மாத குமுதம் பக்தி
சர்வேஸ்வரன் சகல ஜீவராசிகளுக்கு படியளக்கறவர். சதா சர்வ காலமும் அவரோட நினைப்பெல்லாம் லோக ரட்சணம் பத்திதான் இருக்கும்னு புராணங்கள் எல்லாம் சொல்றது.
சாட்சாத் அந்தப் பரமேஸ்வரனோட அம்சமாவே வாழ்ந்த பரமாசார்யாளும் அப்படித்தான். எப்பவும் எல்லாரும் நன்னா இருக்கணும். யார் யாருக்கு என்னென்ன தேவையோ அதை தேவை அறிஞ்சு பண்ணணும்கறதையே எப்பவும் சிந்தனையா வைச்சுண்டு இருந்தார்.
திருவண்ணாமலைக்குப் பக்கத்துல காஞ்சி கடலாடின்னு ஒரு கிராமம் இருக்கு. சிங்கம், புலி எல்லாம்கூட உலாவிண்டு இருந்துது. பக்ல்லயே அங்கே போறது ரொம்ப சிரமம். அந்த இடத்துக்குப் பக்கத்துல பெரிய மலைகள் எல்லாம் இருக்கு. அந்த மலைகள்ல ஒண்ணுல பரமேஸ்வரனும், ஈஸ்வரியும் கோயில்கொண்டிருக்கா. அந்த மலைக்குப் பேரு பர்வதமலை. சுவாமி, மல்லிகார்ஜூனர். அம்பாள் பிரமராம்பிகை.
பௌர்ணமியில திருவண்ணாமலையில கிரிவலம் போறமாதிரி பர்வத மலையை மார்கழி மாசம் ஒண்ணம்தேதி பிரதட்சணம் பண்றது சுத்துவட்டாரத்துல உள்ள கிராமத்து மக்களோட வழக்கம். பரமாசார்யா எப்போல்லாம் அந்தப் பக்கமா போறாரோ அப்போல்லாம் அந்த மலையை பிரதட்சணம் பண்ணிடுவார். தோராயமா முப்பத்தஞ்சு, முப்பத்தாறு கிலோமீட்டர் தூரம் சுத்திவர வேண்டியது இருக்கும். ஆசார்யா கூட போறவாள்லாம், மேல்மூச்சு கீழ்மூச்சு வாங்க நடப்பா. ஆனா, பெரியவா வழக்கமா சாதாரணப் பாதையில நடக்கறதைவிட ரொம்ப வேகமா, அதேசமயம் கொஞ்சமும் தடுமாறாம அந்த மலைப்பாதையில நடப்பார்.
ஒருதரம் மார்கழி மாசம் ஒண்ணாந்தேதி அன்னிக்கு பர்வத மலையை வலம் வரணும்னுட்டு முதல்நாளே போய்பக்கத்துல முகாம் போட்டுட்டா பெரியவா. சரியான பாதை இல்லாத அந்தக் காலத்துலயே கிட்டத்தட்ட ரெண்டு லட்சம்பேர் கிரிவலம் பண்ணுவா. அதனால விடியற்காலம்பற மூணு மணிக்கே பிரதட்சணம் பண்ண ஆரம்பிச்சுடணும்னு தீர்மானிச்சார், ஆசார்யா.
அதுக்கப்புறம் பெரியவா கூட வந்த சிப்பந்திகள் எல்லாரும் போஜனம் பண்ணிட்டு தூங்கப் போயிட்டா. பாதிராத்திரி இருக்கும். சிப்பந்தியில ஒருத்தர் திடீர்னு எழுந்து உட்கார்ந்தார். தான் எழுந்துண்டதோட இல்லாம மத்தவாளையும் எழுப்பினார்.
பெரியவா என் சொப்பனத்துல வந்து, “நீங்கள்லாம் சின்ன வயசுக்காரா. பசியைத் தாங்கிண்டு பிரதட்சணம் பண்ணுவேள். சுத்துப்பட்டு கிராமத்துல இருந்தெல்லாம் பலரும் வராளே… அவாள்லாம் சாப்பாட்டுக்கு என்ன பண்ணுவா? கைக்குழந்தை இருந்தாலும், அடுத்தவேளை சாப்பாட்டுக்கே கஷ்டப்பட்டாலும் எல்லாத்தையும் சகிச்சுண்டு. குழந்தைகளையும் தூக்கிண்டு பிரதட்சணம் பண்றாளே அவாளுக்கு சாப்பிட ஏதாவது பண்ணக்கூடாதா?’ன்னு கேட்டார்னு சொன்னார்.
உடனே இன்னொருத்தர், “எனக்கும் அதேமாதிரி கனவு வந்துது. பண்டிகை, நாள் நட்சத்திரம்னாதான் இனிப்புப் பண்டமெல்லாம் பண்ணணுமா? அன்னதானத்துலயும் இனிப்புப் பலகாரத்தை சேர்த்துக் குடுத்தா, பாவம் ஏழைகள் சந்தோஷப்படுவா இல்லையா?’ எப்படின்னு பெரியவா சொல்றமாதிரி இருந்துது.
அவ்வளவுதான் எல்லாரும் எழுந்துண்டுட்டா. கிரிவலம் வர்றவாளுக்கு அன்னதானம் பண்ணறது. அதுவும் இனிப்போட தர்றதுன்னு தீர்மானிச்சா. ஆனா, பரிசாரகர் சொன்ன ஒரு விஷயம் அவாளை யோசிக்க வைச்சுது. முகாம்ல கொஞ்சமே கொஞ்சம்தான் அரிசி இருக்கு. அதைவைச்சுண்டு, எப்படி லட்சக்கணக்கானவாளுக்கு அன்னதானம் பண்ண சமைக்கறதுன்னுதான் கேள்வி எழுப்பினார் அவர்.
அந்த அர்த்தராத்திரியில எங்கேயும் போய் அரிசி கேட்கவோ, வாங்கிண்டு வரவோ வசதி கிடையாது. அன்னதானம் பண்ணணும்னா, விடியற்காலம்பறவே சமையல் பண்ணிடணும் அதனால என்ன செய்யறதுன்னு அவா யோசிச்சுண்டு இருந்தப்போ, முகாமோட வாசல்ல மாட்டுவண்டி ஒண்ணு வந்து நின்றது.
அதுல இருந்து இறங்கிவந்த ஒருத்தர், “என்ன ஆச்சர்யம்! எல்லாரும் தூங்கிண்டு இருப்பேள்னு நினைச்சேன். முழிச்சுண்டு இருக்கேளே… நான் பக்கத்து ஊர்க்காரன். பரமாசார்யா பிடி அரிசித் திட்டத்தை அறிவிச்சதுல இருந்து எங்க ஊர்க்காரா எல்லாரும் அதைத் தட்டாம செஞ்சுண்டு இருக்கோம். மூணுமாசமா சேர்த்த அரிசியை காஞ்சிபுரத்துல கொண்டு வந்து தரலாம்னு நினைச்சுண்டு இருந்தப்போ, ஆசார்யா இங்கேயே முகாம் போட்டிருக்கான்னு தெரிஞ்சுது. அதான் இங்கேயே கொடுத்துடலாம்னு கொண்டு வந்தேன்’ சொல்லிவிட்டு அரிசி மூட்டைகளை இறக்கிவைக்க ஆரம்பிச்சார்.
கிட்டத்தட்ட முப்பது மூட்டை அரிசியோட சர்க்கரை, உளுந்தும் இறக்கிவைச்சார். அதெல்லாமும் சிலர் குடுத்ததா சொன்னார். “விடியற்காலம்பறவே எனக்கு முக்கியமான வேலை இருக்கு. அதனால ஆசார்யாகிட்டே என்னோட வந்தனத்தை சொல்லிடுங்கோ, நான் புறப்படறேன்’னு சொன்னவர் பதிலுக்குக்கூட காத்துண்டு இருக்காம புறப்பட்டுப் போயிட்டார்.
அன்னதானத்துக்கு ஆசார்யாளோட அனுகிரகம் கிடைச்சுடுத்துங்கறதைப் புரிஞ்சுண்டு மளமளன்னு அடுப்பைப் பத்தவைச்சு சமையலைத் தொடங்கினா எல்லாரும் உளுந்தும் சர்க்கரையும் கிடைச்சுட்டதால ஜாங்கிரியும் சேர்த்துத் தரலாம்னு தீர்மானிச்சு பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டா.
எல்லாரும் சமைக்கறதுல தீவிரமா இருந்ததுல மணியைக்கூட பார்க்கலை. தீர்மானிச்சபடி மூணுமணிக்கு டாண்ணு பிரதட்சணத்தை ஆரம்பிச்சட்ட ஆசார்யா, சமைச்சுண்டு இருந்தவா பக்கம் மெதுவா திரும்பினார். “முப்பது மூட்டை அரிசி… அன்னதானம் பண்ண போதுமோன்னோ! பக்குவமா பண்ணி ஒருத்தர் விடாம எல்லாருக்கும் குடுத்துடுங்கோ!’ சொன்னவர், மௌனமா புன்னகைச்சட்ட நடக்க ஆரம்பிச்சுட்டார்.
வந்தது முப்பது மூட்டை அரிசிங்கறதை யாருமே மகா பெரிவா கிட்டே சொல்லலை. அது மட்டுமல்லாம, அன்னதானம் பண்ணணும்னு ஆசார்யா நேரடியா யார்கிட்டேயும் சொல்லலை. சொப்பனத்துல வந்த காட்சியை வைச்சுதான் பாதிராத்திரியில தீர்மானமே பண்ணினாங்க. இதெல்லாம் எப்படி அவருக்கு தெரிஞ்சுது? இதையெல்லாம்விட புரிஞ்சுக்கவே முடியாத புதிர் என்ன தெரியுமா? சமைச்ச முப்பது மூட்டை அரிசி ரொம்ப சரியா கிரிவலம் வந்த கடைசி நபருக்குக் குடுத்ததோட தீர்ந்துடுத்து. அதுக்கப்புறம் யாரும் வலமும் வரலை. அன்னமும் மீறலை.
கிரிவலம் வர்றவாளுக்கு அன்னதானம் பண்ணணும்கறதை தீர்மானிச்சது யாரோ, அவரேதான் அதுக்கான அரிசி உள்ளிட்ட எல்லாத்தையும் கொண்டுவந்து சேர்த்திருக்கார்ங்கறது அப்போதான் எல்லாருக்கும் புரிஞ்சுது. தெய்வம் அசரீரியாவோ கனவுல வந்தோ பேசும்னு சொல்லுவாளே, அதேமாதிர பரமாசார்யாளும் தன்னோட தீர்மானத்தை மத்தவாளுக்கு எந்த ரூபத்துல வந்து வேணும்னாலும் தெரியப்படுத்துவார்ங்கறதையும் உணர முடிஞ்சது.
Read more: http://periva.proboards.com/
Natarajan
” இருங்கோ ….உங்களுக்கும் ஒரு ஐஸ் வாங்கித் தரட்டுமா …” ?
குழந்தைகள் என்றாலே மகா பெரியவாளுக்கு அத்தனை
இஷ்டம். அவர்களைத் தன் அருகே காந்தம் போல் இழுத்து,
அவர்களுடன் நகைச்சுவையாகப் பேசிக் கவர்ந்து விடுவார்.
அந்தத் தெய்வத்திடமும் குழந்தைகள் மயங்கிப் போய் விடும்.
குழந்தைகளுக்குக் கொடுப்பதற்கென்று மகா பெரியவாளிடம்
எப்போதும் கல்கண்டு ஸ்டாக் இருந்து கொண்டே இருக்கும்.
ஒரு முறை மகா பெரியவா காமாட்சி அம்மனைத் தரிசித்து
விட்டு காஞ்சி ஸ்ரீமடத்துக்குள் நுழைந்து கொண்டிருந்தார்.
அப்போது ஸ்ரீமடத்தின் வாசலில் பணக்காரக் குடும்பத்தைச்
சேர்ந்த சிறு குழந்தை (நாலைந்து வயது இருக்கலாம்)
ஒன்று குச்சி ஐஸைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு
ரசித்து சுவைத்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தது.
ஸ்ரீமடத்தின் உள்ளே நுழையப் போன மகா பெரியவா,
வாசலில் நின்று கொண்டு இந்தக் குழந்தை குச்சி ஐஸ்
சாப்பிடும் அழகைப் பார்த்து மேலும் நகராமல் அப்படியே
நின்று விட் டார். ஆனால் குழந்தை வேறு எங்கோ
பார்த்தபடி ஐஸை நக்கிக் கொண்டிருந்தது.
ஒரு சொடக்குப் போட்டுக் குழந்தையின் பார்வையைத்
தன் பக்கம் திருப்பிய மகா பெரியவா, “என்ன,ஐஸ்
சாப்பிடறியா” என்று மழலை பாஷையில் கேட்டார்.
“ஆமா….” என்று மழலையில் துடுக்கத்தனமாகப் பதில்
சொன்ன குழந்தை, “இருங்கோ…ஒங்களுக்கும் ஒரு ஐஸ்
வாங்கித் தரட்டா?” என்று ஆர்வ மிகுதியில் கேட்டு விட்டது.
மகா பெரியவாளின் கைங்கர்யத்தில் இருந்த சிப்பந்திகளும்
மகானைத் தொடர்ந்து வந்த ஒரு சில பக்தர்களும் அந்தக்
குழந்தையை அடக்கும் வகையில் ஏதோ சொல்ல வாய் திறக்க..
அவர்கள் அனைவரையும் கை தட்டி ‘ஸ்ஸ்ஸ்..’ என்று அடக்கி
விட்டார் மகா பெரியவா.
தான் கேட்ட கேள்விக்கு மகா பெரியவா ஏன் இன்னும் பதில்
சொல்லாமல் இருக்கிறார் என்று யோசித்த குழந்தை, தான் குச்சி
ஐஸ் வாங்கித் தந்தால் மகா பெரியவா சாப்பிடமாட்டார்
போலிருக்கிறது என்று தீர்மானித்து விட்டது. உடனே,
மகா பெரியவா மேல் கோபம் கொண்டு முகத்தை வேறு பக்கம்
திருப்பிக் கொண்டது. ஆனாலும் ஐஸை சாப்பிடுவதை
மட்டும் நிறுத்தவில்லை.
இந்த ரசமான காட்சிகளை மகா பெரியவா உட்பட அங்கு கூடி
இருந்த அன்பர்கள் பலரும் ரசிக்கத்தான் செய்தார்கள்.
மீண்டும் ஒரு சொடக்குப் போட்டுக் குழந்தையின் பார்வையைத்
திருப்பி, “என்ன குழந்தே… கோபமாயிட்டே போலிருக்கு…
நான் எனக்குதான் வேண்டாம்னுதான் சொன்னேன்.
சரி….நான் சொல்ற ரெண்டு குழந்தைகளுக்கு நீ குச்சி ஐஸ்
வாங்கித் தர்றியா?”என்று மிகவும் சாந்தமான குரலில் அந்தக்
குழந்தையின் முகம் கோணாத வகையில் அமைதியாகக்
கேட்டார் மகா பெரியவா.
இந்தக் குழந்தையின் பெற்றோர் அநேகமாக,ஸ்ரீமடத்துக்குள்
மகா பெரியவா தரிசனத்துக்காகக் காத்திருக்கிறார்கள்
போலிருக்கிறது. குழந்தை ஐஸ் கேட்டதால், கையில் காசை
கொடுத்து அனுப்பிவிட்டார்கள். போலிருக்கிறது. தனக்கு ஐஸ்
வாங்கியது போகக்கையில் கொஞ்சம் காசும் மிச்சம் வைத்திருந்தது.
மகா பெரியவா கேட்டதும் அந்தப் பெண் குழந்தையின் முகத்தில் ஒரு சந்தோஷம். “சொல்லுங்கோ…நானே வாங்கித் தர்றேன்” என்றது.
உடனே ஸ்ரீமடத்தில் அப்போது பணியில் இருந்த மேலே சொன்னபணியாளரின் இரண்டு பெண் குழந்தைகளையும் அழைத்து வரச்சொன்னார். ஒரு சிப்பந்தி ஓடிப் போய், ஸ்ரீமடத்தின் உள்ளிருந்துஅந்த இரு பெண் குழந்தைகளையும் சட்டென்று அழைத்து வந்தார்.
மகா ஸ்வாமிகள் அருகே அவர்கள் வந்தவுடன்,
“”தோ…இந்த ரெண்டு பேர்தான் நான் சொன்னவா. இவர்களுக்கும்குச்சி ஐஸ் வாங்கிக் கொடேன், சாப்பிடட்டும்” என்று சொல்ல…அந்தப் பணக்கார வீட்டுப் பெண் குழந்தை வாசலின் அருகே நின்று கொண்டிருந்த ஐஸ் வண்டிக்கு அருகே ஓடிச் சென்றுவாங்கிக்கொண்டு வந்து கொடுத்தது.
பணியாளரின் இரண்டு குழந்தைகளும் முகத்தில் மகிழ்ச்சி பொங்கஅந்தக் குச்சி ஐஸை வாங்கிச் சப்பி சாப்பிட ஆரம்பித்தன.
மகா பெரியவா முகத்தில் அப்படி ஒரு ஆனந்தம். பணக்கார
வீட்டுக் குழந்தையும்,ஏழையின் இரண்டு குழந்தைகளும்
ஒருசேர ஐஸ் சாப்பிடும் அழகை ஒரு சில நிமிடங்களுக்கு
நின்று வேடிக்கைப் பார்த்தார் மகா பெரியவா.
“பாவம்…இந்த வேலைக்காரனோட குழந்தை எல்லாம்
குச்சி ஐஸைப் பாத்திருக்குமா…இல்லே, இது போன்ற
தின்பண்டங்களைத்தான் வாங்கிச் சாப்பிட்டிருக்குமா?”
என்று ஸ்ரீமடத்தின் சிப்பந்திகளைப் பார்த்துச் சொல்லி விட்டு,
விடுவிடுவென ஸ்ரீமடத்தினுள் நுழைந்தார்.
‘ஜய ஜய சங்கர ஹர ஹர சங்கர’ என்ற கோஷம் முழங்க
பக்தர்கள் கூட்டம் அவரைப் பின் தொடர்ந்து உள்ளே சென்றது.
source…..www.periva.proboards.com
natarajan
message For the Day…” God is the inner ‘Atma’ of all Created things…”
Everything is suffused with love (Prema). So we can unhesitatingly declare that the Supreme Lord is the form of love (prema-swarupa). In all living things, love manifests itself in various forms and is known through many names such as love for offspring, affection, devotion to God, desire (vaatsalya, anuraaga, bhakthi, ishtam) etc., based on the direction in which it is channelised. But whatever the form, the essence is the same. On the basis of this knowledge and experience, it is clear that the supreme Lord is the inner Atma of all created things(Sarva-butha-antar-atma). That which teaches the highest knowledge of this unity is known as nondualism (a-dvaitha); that which teaches the principle of the lover and the Loved is known as dualism (dvaita);that which teaches about all three, love, lover, and loved — or nature(prakriti), individual (jiva), and Brahman— is known as qualified nondualism (visishta-advaita). But these three are one.
” Why an Apple a Day keeps the Doctor Away …” ?
Why Are Apples So Healthy?
|
We all know that old saying: “An apple a day keeps the doctor away.“
But have you ever wondered why that is? How one apple a day can bring about significant health benefits? If you have, then you’ll be glad to read this article. From strengthening the immune system, through preventing cancerous growths and to losing weight, say hello to your one apple a day!
 How do apples help us?
An important research published in 2008 by the German cancer research center, showed that apples offer a significant health advantage. When comparing between a group that had less than one apple per day and a group that had one or more apples a day, the latter was found to have less risk of mouth cancer, larynx cancer, breast cancer, intestinal cancer, kidney cancer and ovarian cancer.
These findings support a new research performed at Cornell university, showing that the peel of the apple has strong anti-oxidant properties, a powerful block against the influences of breast cancer cells. Researchers found that the higher the concentraion of apples, the lower the concentration of cancerous cells.
Cancerous growths are uncontrollable growths of cells independently spreading through the body. The growths are based on three principal levels: The first stage causes mutations in cell DNA. The second, when the growth becomes malignant and grows faster, and finally when it metastases and spreads throughout the body.
In the case of a cancerous growth, apples aren’t only used as anti-oxidants, but also improve the function of the immune system, which helps clean out the growths at the early stages.
In addition to boosting the immune system and fighting cancerous growths, apples also help control the levels of cholesterol and sugars in the blood, prevent heart disease and improve mouth hygiene. The fact that they contain more than 80% water and a long line of essential vitamins, makes them one of the healthiest foods available.
The secret? The nutritional fibers
Apples are considered a vital source of nutritional fibers. Eating one apple a day (with peel) can award us about 4.4 grams of nutritional fibers, which is 1/5 of our entire day’s recommended amount.
Nutritional fibers are materials found in foods that come from plants, and have a very important role in stimulating the digestive system and encouraging its function. Since they are not digested and taken apart in the body, they sate our hunger for a longer period of time. Extensive research has shown that those that do not get their daily recommended amount (at least 25 grams a day), deny themselves a host of health benefits. In addition, the researchers found that consuming these fibers is quite the effective method of losing weight.
The secret is in the chewing. Drinking apple juice will not bring about the same health benefits. We’d be happy to receive the essential sugars and vitamins, but we would not get the fibers.
A research conducted in China found that chewing can help the body regulate the amount of calories it absorbs from food.
What does this have to do with apples?
|
Message for the Day…” What is required for a person’s “Liberation “…” ?
The jivi (individual self) believing that it is divided from the whole, the Universal, is subject to desire and despair, love and hate, grief and joy, and is attracted by the world of name and form. Such a person is characterised as ‘bound’, and urgently needs liberation. To be liberated, you must give up dependence and attachment to the creation (prakriti). The blind cannot be saved by the blind. How can a person who is as helpless as the other, remove their poverty, suffering, and pain? The poor approach the affluent; the visually impaired seek guidance from those that can see. So too, one who is bound and blinded by the dualities of creation must take refuge in the inexhaustible treasure of compassion, power, and wisdom, namely, the Divine Soul (Atma). Then, you will be rid of destitution and grief, and revel in the wealth of spiritual bliss (Ananda).
” I Love Coffee…” !!!
Source… : 7 Myths about making coffee answered,How to make coffee: Mistakes not to make and.www.stumbleupon.com
Natarajan””
Take off with Natarajan 