Health

” ‘யோகாசன சக்கரவர்த்தி’ பி.கே.எஸ் ஐய்யங்கார் “….

NatarajanLeave a comment

வாழும்போது சந்தோஷமாக வாழுங்கள். கம்பீரமாக மரணத்தைத் தழுவுங்கள்’

                    – யோகா குரு பி.கே.எஸ் ஐய்யங்கார்

குருஜி என்று இந்தியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் உள்ள யோகா கற்றவர்களால் அன்புடனும், மரியாதையுடனும், அழைக்கப்பட்ட பெல்லூரு கிருஷ்ணமாச்சார் சுந்தரராஜ ஐய்யங்கார் என்கிற பி.கே.எஸ். ஐய்யங்கார் சென்ற ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் (20.8.2014) தனது 95-வது வயதில் பூனாவில் இயற்கை எய்தினார் என்ற செய்தி வந்தபோது மிகவும் நெருங்கிய ஒருவரை இழந்ததுபோல நான் மிகவும் வருத்தப்பட்டேன். காரணம் நான் இப்போது கற்றுவரும் யோகா அவர் வடிவமைத்துக் கொடுத்ததுதான். எனது ஆசிரியை அவரது சிஷ்யை. எங்கள் வகுப்பில் அடிக்கடி தனது ‘குருஜி’யை அளவில்லா மரியாதையுடன் நினைவு கூர்வார். ஒவ்வொரு ஆசனத்தையும் மிக நிதானமாக மிக எளிதாக செய்யும்படி அவர் வடிவமைத்ததையும் சொல்லி சொல்லி வியப்பார்.

குருஜி இளம் வயதில் மிகவும் சீக்காளிக் குழந்தையாக இருந்தவர். இவர் பிறந்த 1918-ம் ஆண்டு உலகெங்கும் ஃப்ளூ தொற்று பரவியிருந்தது. இவரது பெற்றோருக்கு 11-வது குழந்தை இவர். இளம் வயதில் மலேரியா, டைபாய்ட், காச நோய் இவற்றால் பாதிக்கப்பட்டு இவர் பிழைப்பாரா என்பதே பெரிய கேள்விக்குறியாக இருந்ததாம். பார்க்கவே பரிதாபமாக, எலும்பும் தோலுமாக இருப்பாராம். ‘அப்போது என்னைப் பார்த்திருந்தால் யாரும் என்னிடம் யோகா கற்றுக் கொள்ளவே வந்திருக்க மாட்டார்கள். ஒரு நாள் வெளியே விளையாடிவிட்டு வந்தால் 9 நாட்கள் படுக்கையில் விழுந்துவிடுவேன்’ என்று அந்த நாள்களைப் பற்றி வேடிக்கையாகக் குறிப்பிடுவார்.

இவரது அக்காவின் கணவரும், புகழ் பெற்ற யோகா ஆசிரியரும் ஆன டி. கிருஷ்ணமாச்சார் (இவர் நவீன யோகாவின் தந்தை என்று பெயர் பெற்றவர்) மைசூரில் தாம் நடத்தி வந்த யோகா பாடசாலையில் இவரை சேரும்படி யோசனை சொன்னதுதான் இவரது வாழ்வை திசை திருப்பியது. இந்த யோகபாடசாலை அரச குடும்பத்தினருக்காக என்றே நடத்தப்பட்டு வந்தது. வெளியாள்கள் சேரமுடியாத இந்தப் பாடசாலையில் சேர்ந்து யோகப் பயிற்சி செய்யுமாறு கூற ஐயங்காரின் வாழ்க்கை மாற ஆரம்பித்தது.

தனது 14-வது வயதில் யோகா கற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்து 18-வது வயதில் ஆசிரியர் ஆனார். ‘பத்து அல்லது பதினைந்து தினங்கள் கற்றுக் கொண்டேன். அந்தத் தினங்கள்தான் நான் இப்போதிருக்கும் நிலைமையைத் தீர்மானம் செய்தன’ என்று ஒரு பேட்டியில் கூறி இருக்கிறார் ஐய்யங்கார். பூனாவுக்கு வந்து தனது சொந்த யோகபாடசாலையை ஆரம்பித்தார். அங்கு ஒரு யோகாச்சார்யராக தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள மிகவும் கஷ்டப்பட வேண்டி வந்தது.

ஐய்யங்கார் தன்னுடைய உடலையே சோதனைக் களமாகக் கொண்டு விடாமுயற்சியுடன், வைராக்கிய மனத்துடன், இடைவிடாத பயிற்சி மூலம் ‘ஆரோக்கியத்துக்கு யோகா’ என்ற தனது கோட்பாடை நிறுவினார். அடுத்து அவருக்கு இன்னொரு எண்ணம் வந்தது. நாற்பது வயது வரை ஒருவர் இந்த ஆசனங்களை சிரமமின்றிச் செய்யமுடியும்; அதற்குப் பிறகு? அறுபது வயதுக்கு மேற்பட்டவர்கள் என்ன செய்யமுடியும்? அவர்களுக்கு யோகா என்பதே கிடையாதா? ஏற்கெனவே இருந்த யோகா முறைகளை மிகுந்த கவனத்துடன் சீர்திருத்த ஆரம்பித்தார். ஹட யோகா என்பதில் இருக்கும் ஆசனங்களை எல்லா வயதினரும் செய்யும்படி மாற்றி அமைத்தார்.

உடல், புலன்கள், மனது, அறிவு, உள்ளுணர்வு இவற்றை வெற்றி கண்டுவிட்டால் ஒருவருக்கு நன்னெறியுடன் கூடிய முறைசார் மனநலம் கிடைக்கிறது என்பார் ஐய்யங்கார். இத்தகைய நிலைக்கு அப்பால் சென்றுவிட்டால் ஒருவருக்கு தெய்வீகத்துடன் கூடிய ஆரோக்கியம் அதாவது நோய்கள் இல்லாத ஆரோக்கியம் கிடைக்கிறது. இது உள்ளிருந்து வாழும் வாழ்க்கை.

வயலின் மேதை யாஹுதி மெனுஹின் அவர்களை 1952-ம் ஆண்டு சந்தித்தது ஐய்யங்கார் வாழ்க்கையில் மற்றுமொரு திருப்புமுனை. வயலின் மேதை இந்த ஆசனங்களின் சக்கரவர்த்தியை மேலைநாடுகளுக்கு அறிமுகம் செய்தார்.

‘50 வருடங்களுக்கு முன் நாங்கள் யோகா சொல்லிக் கொடுக்க ஆரம்பித்தபோது யோகா என்பது பலரும் அறியாத ஒரு விஷயமாக இருந்தது. நான் யோகா சொல்லிக்கொடுக்கிறேன்’ என்று சொன்னால் நான் ஏதோ யோகர்ட் (yogurt) பற்றிப் பேசுகிறேன் என்று நினைத்துக் கொள்வார்கள். நான் எதைப் பற்றிப் பேசுகிறேன் என்றே புரியாது அவர்களுக்கு!’ என்று தனது மேலைநாட்டு ஆரம்ப அனுபவங்களை வேடிக்கையாகக் குறிப்பிடுவார் ஐய்யங்கார்.

வெகு சீக்கிரமே ஐய்யங்கார் தனது யோகா வகுப்புகளை ஐரோப்பிய அமெரிக்க நகரங்களில் நடத்த ஆரம்பித்தார். இவரது மேலைநாட்டு பெருமையின் மூலமே இந்தியாவுக்கு மறுபடியும் யோகக்கலையின் அருமை தெரிய வந்தது. ‘ஜிட்டு’ கிருஷ்ணமூர்த்தி, ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன் என்று பல விஐபி-க்களுக்கு சொல்லிக்கொடுத்தவர் ஐய்யங்கார். புகழ் பெற்ற எழுத்தாளர் ஆல்டஸ் ஹக்ஸ்லி, நாகரிக உடை வடிவமைப்பாளர் டோனா கரன் ஆகியோர் ஐய்யங்காரிடம் யோகா பயிற்சி பெற்றவர்கள்.

இவரது பெயர் ஆக்ஸ்போர்ட் அகராதியில் இடம் பெற்றிருக்கிறது. டைம் பத்திரிகையின் பெரும் செல்வாக்கு படைத்த 100 பேர்களில் இவர் பெயரும் உண்டு. 1966-ல் இவர் எழுதிய ‘லைட் ஆன் யோகா’ என்ற புத்தகம்தான் யோகப்பயிற்சி செய்பவர்களின் பகவத்கீதை! இந்தப் புத்தகம் இதுவரை 17 மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு இருக்கிறது.

நூறு வயது வரை வாழ்ந்த இவரது குருவிடமிருந்து இவர் கற்ற பாடம்: ‘அவரவருக்கு ஏற்ற வகையில் ஆசனங்களைக் கற்றுக்கொடு’ என்பதுதான். குருவின் சொல்படியே ஒருவரின் தேவைக்கேற்ப ஆசனங்களை வடிவமைத்தார். ‘யோகாசனங்களில் அலைன்மென்ட் என்று சொல்லப்படும் சீரமைப்பு அதாவது நேர்படுத்துதல் மிகவும் முக்கியம். அது இல்லாமல் போனால் மன அமைதி கிட்டாது’ என்பார் ஐய்யங்கார். பதஞ்சலி முனிவரின் யோகாசனங்களை சாதாரண மக்களும் சுலபமாகச் செய்யும் வகையில் எளிமைப்படுத்தினார்.

இவரது தாக்கம் சீன தேசத்தையும் எட்டியது. குருஜிக்கு அங்கும் ஏகப்பட்ட மாணவர்கள். இவரது பெருமையைக் குறிக்க எட்டு தபால்தலைகளை வெளியிட்டது சீனா. ‘யோகா நம் இரு தேசங்களையும் ஒன்று சேர்க்கிறது. யோகா மூலம் நான் ஒரு நட்புணர்வை இருநாடுகளுக்கும் இடையில் ஏற்படுத்தியிருக்கிறேன். நீங்கள் யோகா பயிற்சி செய்தால் உங்கள் எண்ணங்களே வித்தியாசமாக இருக்கும். உங்கள் கால்களில் நீங்கள் நின்றால் உலகம் ஒன்று என்பதைப் பார்க்கமுடியும். நீங்கள் தலைகீழாக நின்றால் உலகமும் அப்படித்தான் தெரியும்’ என்று சீனத் தலைநகர் பீஜிங்-ல் பேசும்போது சொன்னார் குருஜி.

தனது பெயரில் ஐய்யங்கார் யோகா என்று யோகக்கலைக்கு பெயர் குத்தப்படுவதை இவர் விரும்பவே இல்லை. ‘யோகா என்பது தீடீர் காப்பி இல்லை. ஒரு பிராண்ட் பெயர் கொடுக்க. மனதையும் உடலையும் சிரத்தையுடன் பண்படுத்த வேண்டுமென்றால் அதற்கு முதலில் தேவை ஒழுங்கும், மன உறுதியும்’ என்பது அவரது கருத்து.

இவரது சாதனைப் பட்டியல் மிகவும் நீண்டது. கர்நாடக அரசு இவருக்கு ராஜ்யோத்சவ விருதும், இந்திய அரசு இவருக்கு பத்மபூஷண் விருதும் கொடுத்து கௌரவித்தன. அமெரிக்க ஃபெடரல் ஸ்டார் ரெஜிஸ்ட்ரேஷன் அமைச்சரகம் வடபாதியில் இருக்கும் ஒரு நட்சத்திரத்துக்கு யோகாச்சார்யரான இவரது பெயரை சூட்டியிருக்கிறது. புண்ய பூஷண், பதஞ்சலி விருது, வசிஷ்ட விருது என்ற பல பட்டங்களும் விருதுகளும் இவரை நாடி வந்தன. இவரைப் பற்றி திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சி நிறுவனம் தயாரித்த 22 நிமிட ‘சமாதி’ என்கிற திரைப்படம் வெள்ளித் தாமரை விருது பெற்றது.

என்னைப்போல இந்த யோகப் பயிற்சியினால் பலன் அடைந்தவர்கள் பல்லாயிரக்கணக்கானவர்கள் உலகெங்கும் உள்ளார்கள். கற்றவர்கள் பலர் ஆசிரியர்களாகி, அவர்களின் மூலம் மேலும் பல தலைமுறைகளுக்கு இந்த யோகப்பயிற்சி பரவும். இந்த உலகம் உள்ளவரை ஐய்யங்காரின் புகழும், யோகாவும் இணைந்து இருக்கும்.

ஒருவரின் ஆரோக்கியம் என்பது அந்தச் சமுதாயத்துக்கே நன்மை செய்யும். இத்தகைய சமுதாய நன்மைக்கு பெரும் தொண்டு செய்த ஐய்யங்காருக்கு இந்த சர்வதேச யோகா தினத்தில் என்னால் சொல்ல முடிவது இது தான்: ‘நன்றி குருஜி!’

source….ரஞ்சனி நாராயணன்  in http://www.dinamani.com

Natarajan

9 Plants that would Protect You From Mosquitoes…

NatarajanLeave a comment

9 Mosquito-Repelling Plants You Can Grow at Home

Mosquitoes are a serious nuisance; from that terrible buzz near your ear when you’re trying to sleep, to the itchy, swollen bumps they leave after biting you. If you didn’t know, it’s only the females of the specie who bite us. Male mosquitoes prefer to feed on nectar, generally avoiding humans.

Mosquitoes can also be a health-risk – they can transmit diseases through their bite (including Malaria, Yellow Fever, West-Nile Fever, and more). In-fact, mosquitoes are responsible for more human deaths than all the wars in our history combined.

You can buy gadgets and products that repel these nasty bugs, but they’re all temporary and can be irritating or dangerous. Instead, you can grow certain plants that repel mosquitoes naturally:
Lemon Verbena: This lovely plant has a light citrus scent and can be added to tea for both flavor and it’s calming effect on the digestive system. You can plant it in the ground or in a deep pot and let it scare away those nasty bugs. Make sure it has a good supply of water and sunlight.

Mosquito Repellants

Cloves: Cloves are the flower buds of theSyzygium aromaticum plant. You can plant it around the yard to enjoy its mosquito-repelling properties, as well as use the cloves to spice up food.

Mosquito Repellants

Mint: Most common as an added flavor for tea, mint also has powerful mosquito-repelling properties. All species of mint are useful repellants. Mint needs sunlight and plenty of water to grow. You can plant it in your garden or in pots. If you choose to put it in your garden, be aware that it likes to spread, and can sometimes take over and kill weaker plants.

Mosquito Repellants

Rosemary: A favorite herb for savory dishes, it’s also a potent repellent. Plant it in your garden or in deep planters and let this lovely bush grow and take care of your mosquito problem.

Mosquito Repellants

Lemon Thyme: A natural mosquito repellent, lemon thyme is also a great herb for seasoning dishes. Plant it in pots to get lovely little plants around the house, or in your garden to control mosquito population.

Mosquito Repellants

Lavender: The scent of lavender is often a favorite for many people, and it’s commonly used in aromatherapy for its soothing properties. For mosquitoes, however, it’s a very strong repellent. Plant them in your garden or in pots in your house and enjoy the scent of the beautiful purple flowers.

Mosquito Repellants

 

Floss Flower: These lovely tiny flowers are superb at repelling mosquitoes.

Mosquito Repellants

Make sure you only grow them in a pot, as they tend to overgrow in the soil and take over the entire garden. Make sure they’re out of reach of children and animals, as they can be toxic.

Pitcher Plant: These carnivorous plants grow natural pitchers, filled with appealing-scented nectar to lure bugs in. Once the bugs get inside the pitcher, they can’t get out again and are digested by the plant. Plant them in planters by window sill and enjoy their mosquito-capturing properties.

Mosquito Repellants

Cadaga Tree: (AKA “Cadagi”, oreucalyptus torelliana) – These beautiful trees are natural barriers for mosquitoes, who hate their scent. Plant a few of these in your garden and let nature free you of those pesky biters.

Mosquito Repellants

Source…www.ba-bamail.com

Natarajan

Message for the Day…” Your Body is the Temple of God …”

NatarajanLeave a comment

Deho Devalaya – The body is the temple of the Lord. You are going about your daily journey with a temple where God is present in your innermost shrine. The body is not a mass of flesh and bone. It is a medium for sacred vibrations(mantras) which save you when they are meditated upon. The body is a sacred instrument earned after long ages of struggle. It is equipped with reason and emotion, and is capable of being used for deliverance from grief and evil. Honour it as such; keep it in good condition so that it might serve that high purpose. Maintain it even more carefully than the brick and mortar houses you live in, and always preserve the conviction that it is a divine instrument and nothing more. Use it for that pure purpose for which it has been designed and gifted to you. 

Sathya Sai Baba

 

Message for the Day…” Resolve This day to engage only in Virtuous Deeds, Good Thoughts,&Good Company…”

NatarajanLeave a comment

God is All-pervading (Sarvavyapi). He loves His devotees (Bhakta-Vatsala). Make your heart the Seat of the Lord. Soil which has veins of mica is valuable, but that which has veins of gold is even more precious. The soil is valued according to the preciousness of the metal in its fold. So too, hearts are evaluated by its contents. Keep God in your hearts; then they will become precious possessions. If God is implanted in the heart, you will see only God everywhere. For,Sarvam Brahmamayam (All is Divine) is a fact. Resolve this day to engage only in virtuous deeds, good thoughts and good company. Let your mind dwell on elevating thoughts. Do not waste a single moment of your waking time in vain boasting or idle gossip or demeaning recreations. While life persists, do good things, speak softly and sweetly, never injure or insult another, serve those in need and keep the image of God ever before the mind’s eye.

Sathya Sai Baba

” When Pandit Nehru Stood on his Head …”

NatarajanLeave a comment

Ahead of International Yoga Day, it seems the entire world has been swept up by the yoga craze.

As the world gears up for this one-of-a-kind event, where people across the world will contort their bodies into various postures, here’s a rare image of the country’s first Prime Minister Pandit Jawaharlal Nehru practising the sirsasana (supported headstand).

This is what what the former PM wrote on the sirsasana. “Among my exercises one please me particularly — the shiorshasana, standing on the head with the palms of the hands, fingers interlocked, supporting the back of the head, elbows on the floor, body vertical, upside down. I suppose physically this exercise is very good; I liked it even more for its psychological effects on me. The slightly comic position increased my good humour and made me a little more tolerant of life’s vagaries.”

Source….www.rediff.com

Natarajan

This Ramzan , Hindu , Muslims to Fast Together in Uttar Pradesh Town…

NatarajanLeave a comment

 

At a time when controversy over performing yoga is on, a group of Hindus in Uttar Pradesh’s Mahoba district has decided to observe Roza with their Muslim neighbours during the holy month of Ramzan starting on Friday.

“We have decided to observe fast with our Muslim brothers from Friday at Udal Chowk crossing in Mahoba. We will be sitting in a group of about 60 persons including at least 25 Hindus and will attend ‘Sehri’ and ‘Iftar’…,” Tara Patkar, coordinator of Bundeli Samaj, said.

Patkar said that the move would serve dual purpose: On one hand it will spread the message of religious harmony and on the other it will boost their campaign for setting up of All India Institute of Medical Sciences in Mahoba.

“We want policy makers to acknowledge our unity and take a positive decision for setting up of AIIMS in the district as poor health services in this area affect all, irrespective of caste and creed,” he said.

“Though politics is going on over the issue of performing yoga on International Yoga Day (on June 21), we have invited politicians of all parties to show our unity for a cause,” he added.

He said that this would be part of their AIIMS-Mahoba campaign under which they wrote over one lakh letters to Prime Minister Narendra Modi in 18 languages.

“Under this campaign, Muslim youths and children wrote to the PM in Sanskrit while Hindus wrote in Urdu, besides in other languages like Sindhi, Punjabi and Malayalam.

“Camps were set up at many prominent places like railway stations, bus stops and hospitals to make the campaign a success. Even schools were involved in the campaign,” he said.

Explaining the logic behind the demand, Patkar said the district is situated at the heart of Bundelkhand and does not have proper health care facilities.

“Patients admitted to primary health centres are referred to Kanpur, Lucknow, Agra and to districts of neighbouring Madhya Pradesh. Setting up AIIMS will help the entire region spread over seven districts in UP and five of MP,” he said.

Patkar claimed that their voice had reached the Prime Minister’s Office, which sought details of their campaign.

Source….www.rediff.com

Natarajan

” உங்க வீட்டுக்கு ம்ருத்யு வர மாட்டான் …தைர்யமா இருங்கோ ..”!!!

NatarajanLeave a comment

நெரூர் சதாசிவப் பிரும்மேந்திரர் அதிஷ்டானத்துக்கு, தரிசனத்துக்காகச் சென்றிருந்தார்கள், பெரியவாள்.

சதாசிவப் பிரும்மேந்திரரிடம், பெரியவாளுக்கு இருந்த பக்திக்கும், மரியாதைக்கும் எல்லையே காண முடியாது. பிரும்மேந்திரர் பெயரைச் சொன்னாலும், கேட்டாலும், உருகிப் போய்விடுவார்கள், பெரியவாள்.

அதிஷ்டானத்தில்,ஜபம் செய்வதற்கு உட்கார்ந்து விட்டார்கள், பெரியவாள். அதிஷ்டான அன்பர்களும், பெரியவாளுக்குக் கைங்கரியம் செய்யும் பணியாளர்களும், சற்றுத் தொலைவுக்குப் போய் நின்று கொண்டார்கள்.

பெரியவாள், அதிஷ்டானங்களுக்குள் சென்று ஜபம் செய்வதையோ, சந்யாஸ முறைப்படி வணங்குவதையோ யாரும் பார்க்கக்கூடாது என்பது,ஸ்ரீமடத்து சம்பிரதாயம். மானுட எல்லைகளுக்கு அப்பால் சென்று, தெய்வீகத்தின் நுழைவாயிலில் நிற்கும் அபூர்வ தருணங்கள், அவை.

இந்தக் கட்டுப்பாடு, பக்தர்களின் நலனை முன்னிட்டுத் தான் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வந்தது. நூறு வாட்ஸ் மின்விளக்கையே பார்த்துப் பழகிய கண்கள் எதிரில், லட்சம் வாட்ஸ் மின் ஒளியைப் பாய்ச்சினால், எப்படித் தாங்கமுடியும்? அந்தச் சமயம் பார்த்து வெகு அவசரமாக வந்தார். ஓர் அன்பர் – ரங்கசாமி. “பெரியவாளை உடனே தரிசனம் பண்ணனும். பிரசாதம் வாங்கிக்கொண்டு உடனே புறப்படணும்”. என்று, மனம் திறந்து தொண்டர்களிடம் முறையிட்டார்.

“சுவாமி, பெரியவாள், கதவை சார்த்திக்கொண்டு அதிஷ்டானத்துக்குள் ஜபம் செய்து கொண்டிருக்கா, இப்போ யாரும் அவாளைத் தரிசிக்க முடியாது. தியானம் கலைந்து பெரியவாள் தானாகவே வெளியே வந்தவுடன் முதன் முதலாக நீங்கள் தரிசனம் செய்து கொள்ளலாம்.”

வந்தவர், இலேசுபட்டவர் அல்லர்; ரொம்பவும் அமுக்கமான பேர்வழி!.

தொண்டர்களின் பேச்சைக் கேட்டு சமாதானம் அடைந்துவிட்டாற்போல, பாவனை செய்து கொண்டிருந்தார்.

தொண்டர்களின் சுதந்திரமான வாய்வீச்சு, அடக்குவாரின்றி வெள்ளமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தது. பேச்சு வெள்ளத்தில் மூழ்கித் திளைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் அவர்கள். கண்ணிமைக்கும் பொழுதில், புதிதாக வந்த அன்பர் ரங்கசாமி அதிஷ்டானத்தின் கதவுகளைத் திறந்து கொண்டு, உள்ளே சென்றுவிட்டார்!

இந்தத் தடாலடித் திட்டத்தை யாரும் எதிர்பார்க்காததால் எல்லோரும் குழம்பிப் போய் நின்றார்கள்.

அந்த நேரத்தில் அதிஷ்டானத்திலிருந்து பெரியவாளின் குரல், அதுவரையில் சிஷ்யர்கள் கேட்டறியாத ஒரு கம்பீரத்வனியில் தெளிவாகக் கேட்டது.

“நீங்கள் ம்ருத்யுஞ்ஜய ஜப-ஹோமம் செய்ய வேண்டாம். உங்கள் வீட்டுக்கு ம்ருத்யு வரமாட்டான்;திரும்பிப் போங்கள்” அன்பர் ரங்கசாமி கதவை மூடிவிட்டு, சட்டென்று வெளியே வந்தார். அணுக்கத் தொண்டர்கள் அவரை மொய்த்துக்கொண்டு விட்டார்கள். ரங்கசாமி ஒரு கதையே சொன்னார்.

அவருடைய நெருங்கிய உறவினருக்கு, திடீரென்று நெஞ்சுவலி. பரிசோதனை செய்த டாக்டர்கள், “நாற்பத்தெட்டு மணி நேரம் போனால்தான்,உறுதியாக சொல்ல முடியும்” என்று சொல்லி விட்டார்கள். ஜோசியர், “உடனே ம்ருத்யுஞ்ஜய ஹோமம் செய்யுங்கள்” என்றார். உடனே போய், பெரியவாளிடம் தெரிவித்துப் பிரசாதம் வாங்கிக் கொண்டு வந்தால் நல்லது என்று ஒருவர் ஆலோசனை; வயதான மூதாட்டி ஒருவர், “பெரியவா, இதோ பக்கத்திலே, நெரூர்லே தானே இருக்கார். அவாகிட்ட சொல்லிவிடுங்கோ,அவா பார்த்துப்பா” என்று சொன்னதை எல்லோரும் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அதன்படி தான், அன்பர் ரங்கசாமி அவ்வளவு அவசரப்பட்டிருக்கிறார்.

அவருடைய அதிர்ஷ்டம் தெய்வமே அவருக்கு அருள்வாக்குக் கூறிவிட்டது!

ரங்கசாமி வீட்டுக்குள் நுழைந்தபோது அந்த நோயாளி உறவினர், படுக்கையில் உட்கார்ந்து புன்முறுவலித்துக் கொண்டிருந்தார்.

“ஆமாம், இன்னும் ஒரு நூறாண்டு அவருக்கு காரண்டி”!

Source….www.periva.proboards.com

Natarajan

Read more: http://periva.proboards.com/thread/7858/#ixzz3dPsjmnIL

 

” Taste of TamilNadu…” …See this Mouthwatering FoodMap of TamilNadu !!!

NatarajanLeave a comment

Priya Bala of Folomojo.com hits the road!

Few things unite a country as diverse as India as food.

And so Priya Bala decided to help us with a food map of Tamil Nadu.

Ready?

Let’s go!

Vadacurry in Chennai

We start our culinary adventure in Chennai, a city famous for its idli shops and military messes, besides kotthu (kotthu parota) and thengai-manga-pattani sundal which is an essential part of an outing to Marina Beach.

But there’s one dish that features in a typical Chennai saying ‘Gamalakdi giri giri Saidapettai vada curry’ and also become the title of a recent movie.

That’s vadacurry. No long culinary history backs this popular breakfast dish.

It could well be that an eatery wondering what to do with the left over masal vadai thought this one up.

Crumbled bits of masal vadai are dropped into a tasty gravy that’s got a big hit of garam masala.

You eat it with idli or set dosai and feel utterly content.

Idli in Kanchipuram

In the silk-weaving town that gives this item its name, it’s known as koil idli.

That’s because Kanchipuram idli originates from the Sri Varadaraja Perumal Koil, or temple, there.

Spiked with whole pepper, cumin, curry leaves, dried ginger and asafoetida, the traditional way is to steam the idlis in mandharai leaves.

Besides the temple kitchen, vegetarian eateries in Kanchipuram like Kanaga Vilas and Sri Krishna Vilas make their own versions of this idli, each claiming it to be the real thing.

Makkan Peda in Arcot

There’s no chance that you’ll pass through Arcot in Vellore District and not hear about its famous sweet, the makkan peda.

The story goes that it was the likes of the Nawab of Arcot who first dined on these syrup-soaked sweets.

They were later taken up by the sweet-makers of the town.

One of the most popular makers of this sweet is the Arcot Chettiyar Sweet Stall that’s well over 150 years old.

The makkan peda looks like a gulab jamun but tastes nothing like it.

A rich dough casing of maida and khoya holds a mixture dried fruits and nuts inside.

These little balls are deep-fried and then soaked in syrup to become the treat that is makkan peda.

Biryani in Ambur

Ambur is a nondescript town on the Chennai-Bangalore highway and most people would never have heard of it, but for the fact that the word ‘biryani’ has become attached to it.

Food history has it that one Muslim family in the area started making and selling biryanis in the late 19th century.

It grew to be a bigger family business, giving way to Rahamaniya and, now, Star, Ambur’s best biryani maker.

Lots of imitators have sprung up since, but the mutton biryani at Star in Ambur is something special.

Chocolates in Ooty

Perhaps it’s the weather that makes Ooty, set high in the Nilgiris range, ideal for chocolate-making.

Despite the popularity of the locally produced chocolates, the business is still a cottage industry.

Dark, milk, white, fruit- and nut-studded, it’s a huge choice. Tourists never leave without a box of Ooty chocolates.

Coconut buns in Coimbatore

The affluent textile city of Coimbatore has a profusion of very good bakeries.

They sell an array of goodies, but none is more famous than the coconut bun.

Decades ago, a slice of sweet, warm coconut bun and a glass of tea is what the textile mill workers turned to for a pick-me-up.

Now, everyone in Coimbatore enjoys this teatime treat.

KR Bakes is an old bakery that has quite a reputation for its coconut buns.

Degree kaapi in Kumbakonam

The true coffee aficionado in TN will look askance at instant coffee and even the pricey, foam-topped cuppa from Starbucks.

It’s got to be filter coffee, brewed in the double filter the traditional way, combined with frothy milk and served sweetened in a dabara-tumbler set.

Nowhere is the coffee better than in Thanjavur district and the town of Kumbakonam rightfully stakes a claim for the best.

The ‘degree’ apparently refers to the creaminess of the milk, measured by a lactometer.

Highways across the state are dotted with ‘Kumbakonam degree kaapi’ stalls, but the real thing is in the temple town.

Murukku in Manapparai

Manapparai is a small town, nestling in a fertile patch on the Madurai-Trichy highway.

Whether you drive through or travel by bus, there’ll be no escaping the murukku vendors of Manapparai.

The place is famous for its crunchy, lightly spiced murukku, a perfect any-time snack.

What makes it special? The water of Manapparai, say the locals.

Thalappakatti Biriyani Dindigul

Like all good things, this dish has spawned imitations aplenty.

In fact, the makers of the original Dindigul Thalappakatti biriyani have been fighting tough legal battles to protect their brand name.

The story goes that a certain Nagasamy Naidu, who started the business in the 1950s, always wore a ‘thalapa’ or turban; hence the name of the biryani.

It is made from a particular type of seeraga samba rice and the meat of goats from the big markets in Paramathi and Kannivadi.

Jigarthanda in Madurai

The signature drink of the city that revolves around the Meenakshi temple is jigarthanda and does just that — cooling the very being in the scorching temperatures that prevail there.

It is believed the Muslim settlers carrying Mughal culinary inspirations brought this sweet, cold drink to Madurai.

Jigarthanda stalls abound in the bustling city, particularly around the temple, and the best, everyone agrees, is at Famous Jigarthanda.

These milky drinks contain almond tree resin — now more commonly substituted with China grass jelly– thickened milk, nannari sherbet and a dollop of ice cream.

‘Special’ versions can have a serving of basundi topping things off.

Ennai Parota in Virudhunagar

Madurai is the parota capital of the region.

But about 50 km south is Virudhunagar, which takes the parota to another, artery-clogging level that makes it the popular dish it is.

The parotas which are shaped from coils of dough, already soaked in oil, are then fried in a shallow tava, till crisp and flaky.

Waiting crowds at the Burma Kadai then tear or crumble the ennai parota, pour over a river of gravy and tuck in, not forgetting to burp afterwards.

Kara Sev in Sattur

Also in Virudhunagar district is the dusty town of Sattur, which finds itself on the food map of the region, thanks to a delightful, spicy snack it produces by the ton.

Sattur is famous for its kara sev, crisp-fried strands made of gram flour and rice flour, seasoned with chilli and garlic.

The Shanmuga Nadar Mittai Kadai here has been making kara sev for a century and more.

It’s the perfect thing to munch on with a cup of hot tea.

Palgova in Srivilliputhur

The sacred birthplace of Sri Andal is also known for its milk sweet, palgova.

Made by painstakingly stirring fresh milk and sugar over wood-fed fires, it is rich and creamy and a must-buy for those who visit this part of Tamil Nadu.

North Indian sweet-making techniques seem to have been brought here by locals who travelled or people like the Singhs who run the Sri Venkateswara Vilas Lala Sweet Stall and originally hail from Rajasthan.

Kadalai mittai in Kovilpatti

Kovilpatti in the southernmost part of Tamil Nadu is best known for an everyday sweet, kadalai mittai or peanut candy.

It’s so unique to the region that makers have now applied for a GI (Geographical Identification) tag.

It’s available here in shops with names like KS Kadalai Mittai and VVR Kadalai Mittai.

The secret, they claim, is the quality of the peanuts they use and the mixture of jaggery syrups.

Nutritionists give this sweet the thumbs-up, saying a small slab of Kadalai Mittai is packed with nutrition and energy and makes the perfect snack.

Halwa in Tirunelveli

They say it is the water of the perennial Thamiraparani that makes the halwa of Tirunelveli so good.

For the locals, it is no occasional treat.

It is an everyday experience — a dollop of hot halwa, straight out of the karhai, glistening with ghee being plopped on to a leaf, to be eaten piping hot, perhaps with a side of kara sev providing a foil to the sweet richness. Iruttukadai or the dark shop, where the halwa is made only after dusk, is said to make the best halwa.

Macaroons in Thoothukudi

A bustling port and fishing harbour is not where you’ll expect a dainty baked delicacy. But there it is — the macaroon of Thoothukudi.

The long-established bakeries here specialise in making these light-as-air confections which use egg whites, sugar and cashewnuts.

The macaroon-makers of Thoothukudi send their products to other cities, but say they can never be made elsewhere and taste the same.

CREDITS….Lead photograph (used for representational purposes only): Jagadeesh Nv/Reuters

Photographs courtesy: Folomojo.com

Source….www.rediff.com

Natarajan

Meet Beno Zephine …India’s First Visually Challenged Person in IFS …Read about her Inspirational story…

NatarajanLeave a comment

The inspirational story of Beno Zephine!

Beno Zephine is 25 and she made history when she became India’s first 100 per cent visually challenged person to be inducted into the country’s elite Indian Foreign Service (IFS).

She secured 343rd rank in the 2013-14 Civil Service examination, but had to wait for a year for her appointment, as the government worked out the rules to accommodate her.

Smiling, confident, with strong views on everything, expressed in a strong voice, Beno Zephine is a probationary officer with the State Bank of India currently.

She lives with her father Luke Anthony Charles who works with the Railways and her mother, Mary Padmaja, a homemaker.

Her only brother, Bruno Xavier, works as an engineer in Canada.

This is the inspiring story of how NL Beno Zephine became an IFS officer.

Choosing an unusual name

My parents deliberated a lot on a name for me. Beno means daughter of God and Zephine means hidden treasure.

It’s an unusual name. I thought people would be curious and ask me what it meant, but not many have asked me. I like my name a lot.

A normal, happy childhood

No one in my family made a big fuss about my disability, so it was not a big thing for me.

My first memory is of going to school for the first time. I was very excited. I went to the Little Flower Convent for the Blind.

I had a very happy school life as my teachers encouraged me to do whatever I wanted to.

Public speaking as a UKG student

I was a talkative girl then and I am a talkative woman now.

I gave my first public speech when I was in upper KG; I spoke about Jawaharlal Nehru and won my first prize as a speaker – it was a steel plate.

After that, there was no stopping me. Instead of wishing me good luck, my teachers used to tell me, ‘we know you are going to bring the cup to the school’.

They were that confident about my oratorical skill and I thoroughly enjoyed speaking.

The encouragement from my teachers and their confidence in me led to my success in public speaking.

In the early days, I used to write down what I had to say and then learn it by heart. From the sixth standard onwards, I started speaking extempore. I enjoy it more than preparing a speech and I fared better.

From Jawarharlal to environmental and social issues

I would speak about conservation of wildlife, cancer, etc. My Dad used to get me books and my Mom used to read them out to me and that’s how I prepared for the speeches.

In college I was often made Master of Ceremonies and I loved it.

I enjoyed studies as much as I enjoyed speaking. I enjoyed all the subjects.

Academics wasn’t a burden, it was something I enjoyed. I had no favourites; every subject and every book was my favourite.

Studying English literature in college

After school, I joined Stella Maris College to do my degree in English literature.

I did my post graduation in English literature from Loyola College.

I enjoyed college too. I had no difficulty moving from a blind school to a normal college because at home and outside, no one treated me differently.

That gave me the confidence to face life like any other person.

Probationary Officer with the State Bank of India

As soon as I completed my MA, in 2013, I got a job as a probationary officer with SBI.

I felt empowered and independent. With my first salary, I bought a gold chain for my father and earrings for my mother.

Suddenly I felt I had grown up. That made me happy, but I also felt scared at the responsibility. But, then, that is an inevitable part of life.

I was happy that I was given the important task of NPA (Non performing assets) recovery. I managed to deliver and was called Vasool Rani!

I don’t know why but people think I am very strict. I don’t compromise on the way things have to be done. I assert myself and I value my dignity and also others’.

Wanted to be a civil servant when in the 11th standard

Till I was in tenth standard, my ambition was to become a lawyer or a lecturer.

In the eleventh standard, my dream was to be a civil servant, even though I didn’t know what it could offer me. It was just that I was interested in society and any service that was associated with society interested me.

I didn’t like people wasting water — I used to make a big fuss when someone wasted water. People made fun of me, saying, ‘Here comes the collector.’ That was one of the factors that made me interested in the civil service.

Listening to the radio and reading newspapers

I used to listen to the 9 o’clock news on All India Radio as a child. I would say it helped a lot in my success in the Civil Service Examination.

I was interested in news pertaining to the country. I was interested in economics because I was interested in whatever had a connection to the country.

Water conservation, nature, wildlife, anything that has any relevance to society interests me.

Preparing for the Civil Service Examination

I would scan the books I had to read and then put it into the computer to read. It was not possible to scan each and every book, as you have to read so many books when you prepare for the Civil Service. So my Mom used to read the books to me.

I started preparing for the examination when I was an undergraduate and made my first attempt when I was in my first year of postgraduate study, in 2012.

I couldn’t clear the Mains in my first attempt, though I thought I would.

I was disappointed for a couple of days because I was expecting a lot, but I was not demotivated.

Clearing with a good rank in the second attempt

The next time, I didn’t prepare too much as the foundation I got in the first attempt helped me.

I was not nervous or tense when the results were to be announced. I was curious to know the marks and rank.

I cleared the exam and scored a rank of 343/1022. I was happy.

Getting IFS but not immediately

My choice was the Indian Foreign Service. I was told that the IFS did not accept anyone who was 100 per cent blind.

They had to make some changes in the rules to offer me a position. I don’t know the technicalities, but that was why the procedural delay of one year happened.

Call from the Ministry of External Affairs

When I got the call from the under secretary in the ministry of external affairs to tell me that I had been selected to the IFS, I didn’t jump up and down or break into tears.

I felt responsible. I am happy that I am an emotionally balanced person.

It is good that I have become India’s first 100 per cent visually challenged person to be in the Indian Foreign Service. It gives me responsibility.

I am ready to do anything for my country. I am just clay and the Foreign Service can mould me whichever way they want.

No celebration yet

I haven’t had time to celebrate my selection yet. My friends are angry that I am only speaking to the media for the last four days.

Once all the interviews are over, I will go out with my friends to a restaurant.

Yes, I am a foodie and I love all kinds of food. Though my mother taught me to cook when I joined college, I don’t do any cooking these days. I have become lazy and I don’t get any time to cook, but I would love to cook when I get time.

Want to meet the Prime Minister

I am planning to fax a letter to the Prime Minister thanking him and requesting a meeting with him. I want to take his blessings.

Motivational speaker

Once I joined the State Bank of India and after I passed the Civil Service examination, many schools and colleges started calling me to speak to their students and motivate them.

Generally I tell students that everyone should have a goal in life but I say it differently at different places. I think I do motivate them as people love listening to me.

Do I talk about my disability and tell them that I achieved this despite my disability? It depends on the audience. If they are small children, I don’t talk about my disability at all as they will not understand it. To college students, I definitely talk about my disability.

It is not a matter of liking or not liking my disability to be referred to. It is just a fact.

I never think about my disability at all; I talk about it randomly.

At home, I was never treated as a disabled person; I am like any other person.

I don’t like being treated as a disabled person. Those who are close to me know that I don’t like sympathy.

I like to be treated like any other human being.

I talk to people quite normally and generally people respond quite normally and not with sympathy.

I am often asked what challenges I have faced in life. I can’t think of any huge challenge. Maybe I am blessed.

Thoughts on India

I look at India quite positively. We had to overcome several challenges because of the population and we have achieved so much despite all the problems.

We have this habit of looking only at the negative things. We are patriotic only when we watch cricket or when Pakistani forces are on the border.

We are not patriotic when we throw paper on the road or exploit the resources of the country.

Instead of pointing to this problem and that problem, every single person has to realise that the problem is within one self.

I don’t think changes can come overnight; they will come gradually.

It took hundreds of years for America to be what it is now. Why is it that everybody wants everything to be so good in India in such a short span of time?

Message to youngsters

Instead of moaning about what you do not have, use the resources we have. Then, those resources will create further resources.

Challenges do come, but face them and devise your own strategies.

Understand your strengths and weaknesses, only then will you be able to strengthen your strength and weaken your weakness.

It is very important to read newspapers and understand what your country is doing. If you do not do that, you do not have the right to criticise the country.

Dreams

 

I am a very positive person. My dreams are short term.

I create dreams and fulfil them and move on.

If there is an opportunity, I will be the first person to take it.

I don’t have any dream for myself now, but my dream for my country is to see India developing, and I see it happening.

Credits…Photographs: Sreeram Selvaraj

Shobha Warrier / Rediff.com 

Source….www.rediff.com

Natarajan

” Effective “E “…. In today’s e Life …!!!

NatarajanLeave a comment
                    The  E  Life

In this world of E-mails, E-ticket, E-paper, E-recharge, E-transfer
and the latest,  E-Governance…

Never Forget “E-shwar ( God )”

who makes e-verything e-asy for e-veryone e-veryday.

“E” is the most Eminent letter of the English alphabet.

Men or Women don’t exist without “E”.

House or Home can’t be made without “E”.

Bread or Butter can’t be found without “E”.

“E” is the beginning of “existence” and the end of “trouble.”

It is not at all in ‘war’, but twice in ‘peace’.

It is once in ‘hell’,  but twice in ‘heaven’.

“E” is represented in ‘Emotions’
Hence,  all emotional relations like Father, Mother, Brother,

Sister,wife & friends have ‘e’ in them.

“E” also represents ‘Effort’ & ‘Energy’
Hence to be ‘Better’ from good both “e” ‘s are added.

Without “e”, we would have no love, life, wife, friends or hope

And ‘see’, ‘hear’, ‘smell’, or ‘taste’ as ‘eye’ ‘ear’, ‘nose’ & ‘tongue’

are all incomplete without “e”.

Hence GO with “E” but without          E-GO.

Source….input from a friend of mine..
NATARAJAN