investment

Harvard, IIT Graduates are Tea Sellers too….!!!

NatarajanLeave a comment

An increasing number of b-school graduates are exploring tea-based services and products for businesses and some of them have tasted success too.

Harvard, IIT graduates are tea sellers tooAmuleek Singh Bijral had some of the best offers from the corporate world after graduating from Harvard Business School. But those offers weren’t his cup of tea; so, Bijral did something that surprised even his closest friends — he set up Chai Point, an online tea selling business in Bengaluru and Noida five years ago.

Bijral obviously read the tea leaves well quite early in his career.

Chai Point, which received Rs 12 crore from Saama Capital, is now looking to raise its next round of funding worth Rs 80-100 crore to finance plans to expand to Mumbai, Hyderabad, Pune and Chennai.

Chai Point has 50 stores and claims to have sold 10 million cups of tea.

Bijral says there is no single organised player in India’s Rs 33,000-crore chai market and Chai Point targets white-collar workers across the country who are fast on technology and love the new experience of sipping tea.

The idea is catching on — Chai Point’s latest app has seen about 12,000 downloads in the last three months.

In the backdrop of rising real estate prices, Chai Point is keen to do a hub-spoke model in each city it plans to enter.

Bijral isn’t alone. Nitin Saluja, founder of Chaayos, ventured into the business after he started missing home-made ginger tea during his days in the US.

In 2012, the IIT Mumbai graduate opened Chaayos in the National Capital Region along with IIT Delhi’s Raghav Verma.

Both are in discussions to take the next leap in scalability and are in talks with venture capital investors to raise Rs 30-40 crore.

Investors seem to be getting interested in putting in more money, with good reason.

Ankur Bisen, senior vice-president, at retail consulting firm Technopak, says, “Tea-based cafes have seen interest because Chaayos and Chai Point have demonstrated to investors that they can grow beyond local catchment areas to different cities,” Bisen adds.

Replicating the success of Starbucks and Cafe Coffee Day through the chai business is an idea that has inspired many graduates from India’s premier institutes.

A year ago, Pankaj Judge, an IIT Kharagpur graduate, opened his first outlet of Chai Thela in Noida with a plan to enter Delhi and Gurgaon.

From aam aadmi chai to adrak chai, to tulsi chai, Chai Thela offers 30-plus varieties of tea through seven outlets in Noida.

“We want to do with chai what Starbucks and Cafe Coffee Day did with coffee,” Judge says, explaining why the potential is huge.

On average, each of his outlets sells 400-500 cups of tea per day.

Chai Thela, which focuses on IT parks, hospitals and college campuses, is in discussions with angel investors to raise Rs 1 crore now and another Rs 12 crore after six months.

Recently, another firm TeaBox, an online retailer of premium tea, raised Rs 36 crore in fresh funds led by venture capital firm JAFCO Asia and existing investor Accel Partners.

TeaBox, which eyes international markets, plans to expand its footprint to the US, China, Japan, etc.

“The high disposable income as well as influence of western culture have changed the lifestyle of Indians who like to consume high-end tea in the same way as they enjoy a good wine,” Kaushal Dugar, founder, TeaBox, says.

Bisen says when a concept in the food services space reaches a decent size and show results, it starts attracting the fancy of investors.

Agrees Prashanth Prakash of Accel India. “Most tea retailers continue to rely on a

legacy value chain consisting of multiple middlemen,” he says.

“But the renewed interest in category is bringing in a new set of retailers like Chaayos, who essentially would continue to be a part of the same set-up,” he adds.

Lead image used for representational purposes only

Photograph: Damir Sagolj/Reuters

Source……….. http://www.rediff.com

Natarajan

” எத்தர்கள் எத்தனை விதம் ….Eiffel Tower ” விலைக்கு வந்த கதை …” !!!

NatarajanLeave a comment

 

‘உலக மகா எத்தர்கள்’ நூலிலிருந்து  ………….

:பாரிஸ் நகர இரும்பு வியாபாரிகளான அந்த ஐந்து பேரும், அந்நகர பொதுக் கட்டடங்களைப் பராமரிக்கும் அரசு அதிகாரியான விக்டர் லஸ்ட்விக் சொல்வதை, வியப்புடன் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர். ‘பாரிஸ் நகரின் பெருமையை உலகுக்கு உணர்த்தும் சின்னமான, ‘ஈபில் டவர்’ விலைக்கு வருகிறது. அதைப் பராமரிக்க ஆகும் செலவு அதிகமாவதால், அரசு கஷ்டப்படுகிறது. எனவே, அதை அடியோடு இடித்து அப்புறப்படுத்த முடிவெடுத்துள்ளது. அதற்கு குத்தகை எடுப்பவர்கள் தங்கள், ‘டெண்டர்’களை முத்திரையிட்ட உறைகளில், தனித்தனியே கொடுத்து விட வேண்டும்…’ என்றார் லஸ்ட்விக்.
ஐந்து வியாபாரிகளும், மனக் கணக்குப் போட்டனர். ‘ஈபில் டவரை உடைத்தால், மிக உயர் ரக இரும்பு, 7,000 டன் கிடைக்குமே… என்ன ஒரு அதிர்ஷ்டம்!’ என நினைத்து மகிழ்ந்து, ஐந்து வியாபாரிகளும், ‘டெண்டர்’ அனுப்பி வைத்தனர். மறுநாளே, ஆண்ட்ரி பாஸன் என்பரின் டெண்டர் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டிருப்பதாகவும், பணத்தைக் கட்ட வேண்டும் என்றும் தகவல் சொல்லப்பட்டது.
பணத்தை தயார் செய்து விட்டார் பாஸன். ஆனால், அவருக்கு ஒரு சந்தேகம்… ஈபில் டவரை இடிப்பது, டெண்டர் எடுப்பது போன்ற மிக முக்கியமான விஷயத்தை ஒரு அரசு அலுவலகத்தில் கூப்பிட்டுப் பேசாமல், ஓட்டல் அறையில் ஏன் பேசுகிறார் என்று!
மறுநாள், விக்டர் லஸ்ட்விக்கை அவரது அரசு அலுவலகத்தில் சந்தித்த போது, இச்சந்தேகத்தைக் கேட்டார் பாஸன். உடனே விக்டர், தன் உதவியாளரை வெளியே அனுப்பி விட்டு, ‘ஒரு அரசு ஊழியன் வாழ்க்கை இருக்கிறதே… அது ரொம்ப மோசம்; இதுபோன்ற பெரிய, ‘டெண்டர்’ விஷயங்களில், நாங்கள் பல கோடீஸ்வரர்களைக் கூப்பிட்டு, விருந்து கொடுக்க வேண்டும்; அன்றைக்கு பிரமாதமாக ஆடை அணிந்து, ஓடி ஓடி உபசரிக்க வேண்டும்; இவற்றை எல்லாம் இந்த அரசு கொடுக்கும் பிச்சைக் காசிலேயே முடிக்க வேண்டும். முடிகிற காரியமா? அது தான், இந்த மாதிரி, குத்தகை விடும்போது…’ என்று கூறி, ‘ஹி… ஹி…’ என்று சிரித்தார்.
புரிந்து கொண்ட பாஸன், ‘டெண்டர்’ கொடுத்ததற்காக அதிகாரிக்கு, ஒரு பெரிய தொகையைக் கொடுத்து விட்டு, ராஜநடையில் வெளியேறினார்.
ஒரு மணி நேரத்தில், ‘செக்’கைப் பணமாக்கிக் கொண்டு தலைமறைவாகி விட்ட விக்டர், அதன் பின், இன்று வரை போலீசிடம் பிடிபடவே இல்லை. !!!

Source………www.dinamalar.com

Natarajan

Solar Power Station in Sky …. ?

NatarajanLeave a comment

What science fiction writer Isaac Asimov wrote in his 1941 short story “Reason” speculating space stations to transmit energy to Earth using microwave beams may become a reality soon, if Chinese scientists have their way to build ambitious solar-power generating station somewhere up in the sky.

NASA, CERN AMS Experiment aboard ISS

Wang Xiji, a scientist who had spent 50 years on the concept at the Chinese Academy of Sciences and an International Academy of Astronautics member, says Asimov’s fiction is possible and revealed that China is planning to ahead with the idea.

The huge solar power station to be built 36,000 kilometres above the ground will not only solve the energy crisis on the earth but also save the planet from the vagaries of greenhouse gases and pollution, says an upbeat Wang, whose dream concept is gaining currency of late.

The enormity of the project is, however, too huge surpassing the known mega-projects like the US Apollo project or the US-Russian joint project — the International Space Station. So huge that it may look like a super spacecraft on a geosynchronous orbit with its solar panels extending more than 6 kilometres in length each.

The solar panels will store the energy which will be converted to microwaves or lasers and transmitted to a collector on Earth, explain scientists.

Wang, 93, who is a veteran in the concept told Xinhua: “An economically viable space power station would be really huge, with the total area of the solar panels reaching 5 to 6 sq km. Maybe people on Earth could see it in the sky at night, like a star.”

Moreover, space-based solar panels produce ten times as much electricity as ground-based panels produce per unit area, says Duan Baoyan, another member of the team at the Chinese Academy. “If we have space solar power technology, hopefully we could solve the energy crisis on Earth,” Duan said.

But there is more than that. Mere solar energy and cheaper energy is not the focus but it can change the strategic power balance on Earth. Wang reiterates that the first inventor of the technology “could occupy the future energy market. So it’s of great strategic significance.”

In the past, Japan and the US did explore the possibility and dropped the idea due to enormity of the project that enhances energy production by just 10 times. Japan has already made lead in the development of wireless power transmission technology.

Secondly, the weight of such space power station would be anywhere in the range of 10,000 tons and you need not just a rocket launcher but an asteroid to carry it to space. So, the question is whether China is willing to undertake the challenge.

“We need a cheap heavy-lift launch vehicle,” says Wang. “We also need to make very thin and light solar panels. The weight of the panel must be less than 200 grams per square metre.”

On the positive note, Wang says: “When space solar energy becomes our main energy, people will no longer worry about smog or the greenhouse effect.”

Source:::: http://www.microfinancemonitor.com

Natarajan

லீ: சிங்கப்பூரின் சிற்பி…….மறக்க முடியாத மாமனிதர் …

NatarajanLeave a comment

சிங்கப்பூர் வரலாற்றில், சிங்கப்பூர் என்ற சொல்லோடு பிரித்துப் பார்க்க முடியாததாக இருந்த இன்னொரு சொல் உதிர்ந்திருக்கிறது: லீ குவான் யூ. சிங்கப்பூரைப் பொறுத்தவரையில் சுதந்திரம் வாங்கித்தந்த காந்தியும் இவரே, சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு நாட்டை வளர்ச்சிப் பாதையில் வழிநடத்திய நேருவும் இவரே!

உலக வரைபடத்தில் சின்னஞ் சிறிய புள்ளியாக இருக்கும் சிங்கப்பூரை, இன்று நிர்வாகம், தொழில்நுட்பம், வணிகம் என்று பல துறைகளிலும் உலக நாடுகள் வியக்கும் சாதனை நாடாக மாற்றியமைத்த மாயாஜாலக்காரராகவே உலகத் தலைவர்கள் இவரைப் பார்க்கிறார்கள். பிரிட்டிஷ் ஆட்சியில் இருந்து விடுபட்டு, சிங்கப்பூர் என்ற சுதந்திர நாடு உருவான நாள்தொட்டு, அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக லீ குவான் யூவின் மக்கள் செயல் கட்சியே சிங்கப்பூரின் ஆளும் கட்சி. சிங்கப்பூரின் முதல் பிரதமரான லீ, தொடர்ந்து 8 முறை பிரதமராக இருந்தவர். உலகின் மிக நீண்ட காலப் பிரதமர்!

லீயுடன் ஓர் உரையாடல்

உலகம் முழுவதும் லீயைப் பற்றி இரு விதமான பேச்சுகள், மதிப்பீடுகள் உண்டு. அவர் சிங்கப்பூரை வளர்த்தெடுக்க எந்தக் கட்டுப்பாடுகளை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தினாரோ, பெரும்பாலும் அதுதான் இந்தப் பேச்சுகள், மதிப்பீடுகளின் மையப்புள்ளி. ஒருமுறை, நான் படித்த சிங்கப்பூர் தேசியக் கல்லூரிக்குச் சிறப்பு விருந்தினராக லீ குவான் யூ வந்திருந்தார். அவருடைய நிகழ்ச்சியின் ஒரு பகுதியாக மாணவர்கள் அவரோடு கலந்துரையாடும் நிகழ்வுக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. லீ – சிங்கப்பூர் இரண்டுக்குமான பல்வேறு யூகங்களுக்குப் பதிலாக அமைந்ததோடு, அவருடைய தனித்துவமான அரசியல் – நிர்வாகப் பார்வையையும் வெளிக்காட்டியது அந்த உரையாடல்.

மாணவர்கள் நிறையக் கேட்டோம், எல்லாவற்றுக்கும் பதில் சொன்னார். அரை நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய சிங்கப்பூர் – இன்றைய சிங்கப்பூர் பற்றிக் கேட்டபோது, அப்படியே மவுனத்தில் ஆழ்ந்தார். ஒரு இடைவெளிக்குப் பின் பேசினார்: “50 வருடங்களுக்கு முன் இந்தச் சின்ன தீவில் பிழைப்புக்காக வந்து இறங்கியவர்கள்தான் இன்றைய வளர்ந்து நிற்கும் சிங்கப்பூருக்கான திடமான அஸ்திவாரத்தைப் போட்டவர்கள். எந்தெந்த நாடுகளில் இருந்தோ இங்கு வந்திறங்கி, பத்துக்குப் பத்து சதுர அடியில் எட்டுப் பேர் நெருக்கியடித்துக்கொண்டு கிழிந்த உடைகளும், போஷாக்கு இல்லாத உணவும் கொண்டு உயிர் வளர்த்தவர்கள் கொடுத்த உழைப்புதான் இந்த நாட்டுக்கான உரம். இன்று மழை பெய்யும்போது குடை பிடிக்கும் அவசியம் இல்லாமல் சாலை ஓரம் எங்கும் கூரை வேயப்பட்டிருக்கிறது. உலக அரசாங்கங்கள் பாடம் படிக்கும் நவீன சொகுசுப் பேருந்து போக்குவரத்து வசதியை அனுபவிக்கிறோம். இதற்கெல்லாம், முகம் மறந்து போன அந்தப் பாட்டன்களுக்கும் முப்பாட்டன்களுக்கும் நாம் செலுத்த நன்றி மிச்சம் இருக்கிறது.”

மாறாத வடு

சிங்கப்பூர் மலேசியாவுடன் இணைந்திருக்க வேண்டும் என்று விரும்பியவர் லீ. ஒன்றிணைந்த மலேசியாவின் வர்த்தகத் தலைநகராக சிங்கப்பூர் இருக்க வேண்டும் என்று கனவு கண்டவர்.

மலேசியாவுடன் சிங்கப்பூரை இணைக்க நடவடிக்கைகள் எடுத்தார். ஆனால், மலேசிய அரசாங்கத்துடன் சரியான உடன்படிக்கை ஏற்படாத காரணத்தால், மிகுந்த போராட்டத்துக்குப் பிறகு, கண்கள் கலங்க, தலைகுனிந்து விசும்பியபடி சிங்கப்பூர் -மலேசியப் பிரிவினை அவர் அறிவித்தார். பின்னொரு நாளில், அந்தச் சம்பவத்தை நினைவுகூர்ந்தார். “1965-ல் சிங்கப்பூரை மலேசியாவில் இருந்து பிரிந்த சுதந்திரக் குடியரசாக நான் அறிவித்தேன். நாடு முழுவதும், பலரும் அதைப் பட்டாசுகள் வெடித்தும், இனிப்புகள் பரிமாறியும் கொண்டாடினர். ஆனால், எனக்கோ தூக்கங்கள் இல்லாத இரவுகளாக, மிகுந்த மன உளைச்சலுடனேயே நாட்கள் கழிந்தன. சிங்கப்பூருக்கு இது வாழ்வா, சாவா பிரச்சினை. ஒரு தனி நாடாக இயங்குவதற்குத் தேவையான இயற்கை வளம், மனித வளம் எதுவும் நம்மிடம் கிடையாது. சிங்கப்பூரின் சொத்து, கடல் வணிகத்துக்கு ஏதுவான நமது புவியியல் அமைப்பு மட்டுமே. இருந்தாலும் நமது குறைகள் அனைத்தையும் தகர்த்து, இன்று உயர்ந்த நிலையை நாம் எட்டியிருக்கிறோம். இதற்கான முழு பாராட்டும், நம் மண் மீது நம்பிக்கைகொண்டு இங்கு புலம்பெயர்ந்தவர்களும் அவர்களது அயராத உழைப்புமே.”

தன் தலைமுறையைச் சேர்ந்த ஒவ்வொரு சிங்கப்பூர் வாசியையும் அவர், தங்களை வருத்திக்கொண்டு நாட்டைச் செதுக்கிய தியாகிகளாகவே பார்த்தார்.

ஒழுக்கம் மட்டுமே உயர்வு தரும்

19-ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கங்களில், சிங்கப்பூர் பிரிட்டிஷ் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கிவந்தது. மற்ற பிரிட்டிஷ் காலனிகளைப் போலவே சிங்கப்பூரும் ஓரளவு வளர்ச்சி கண்டது. இருப்பினும் சொல்லிக்கொள்ளும்படியான உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் அந்தக் காலகட்டத்தில் இல்லை. சொல்லப்போனால், அன்றைய சென்னையின் நிலவரத்தில் அரைப் பங்குகூட இல்லை.

சிங்கப்பூர் விடுதலை பெற்று, லீ குவான் யூ ஆட்சிப் பொறுப்பில் அமர்ந்தவுடன், கடுமையான சட்டங்கள் பாய்ந்தன. சாலையில் எச்சில் உமிழ்ந்தால் பிரம்படி; பொதுமக்களுக்குப் பாதிப்பு ஏற்படுத்தும் வகையிலான சட்டவிரோதச் செயல்களில் ஈடுபட்டால் ஜெயில் தண்டனை; போதைப் பொருட்கள் உட்கொண்டாலோ, பகிர்ந்தாலோ மரண தண்டனை – இப்படியான சட்டங்களால் நாடே கிடுகிடுத்துப் போனது. இதனால் பலரது விரோதத்துக்கும் அவப்பெயருக்கும் லீ ஆளாக வேண்டியிருந்தது. இருந்தாலும், அதையெல்லாம் அவர் பெரிதாகப் பொருட் படுத்தவில்லை. “நாட்டின் வளர்ச்சிக்குச் சில தியாகங்களைச் செய்தாக வேண்டும். அது ஆரம்பத்தில் ஒரு கசப்பான கஷாயமாகத்தான் இருக்கும். ஆனால், காலப்போக்கில் அதன் பலன்களை நீங்கள் கட்டாயம் அறுவடை செய்வீர்கள்” என்றார்.

அதுமட்டுமல்லாமல், தெளிவான பொருளாதாரக் கொள்கைகளாலும், முதலீட்டுக் கட்டமைப்புகளாலும் சிங்கப்பூரை என்றென்றைக்கும் அந்நிய முதலீட்டாளர்களை ஈர்க்கும் சொர்க்கமாக மாற்றினார். சமீபத்திய உதாரணம், ஃபேஸ்புக் நிறுவனத்தைத் தோற்றுவித்தவர்களில் ஒருவரான எடுவார்டோ சாவரின், தனது அமெரிக்க குடியுரிமையைத் துறந்துவிட்டு, சிங்கப்பூர்வாசியாகி இருப்பது.

அரசியலுக்குத் தகுதி தேவையில்லையா?

அரசியல் பதவிகளுக்கு நிறைய தகுதிகள் வேண்டும் என்று நினைத்தவர் லீ. “எதன் அடிப்படையில் உங்கள் அரசாங்கத்தின் அமைச்சர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டபோது சொன்னார்: “எந்தப் பதவியும் இல்லாமலே திறனுடன் செயல்படுபவர்களை ‘சைக்கோமெட்ரிக் சோதனைகள்’ வழியாக ஆராய்வதுதான் முதல் பணி. அந்தப் பயிற்சியில் அவர்கள் அரசியல் எனும் பெருங்கடலில் நீந்தக்கூடிய திறன் படைத்தவர்கள் என்று தேர்வானால், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆவார்கள். அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு அவர்களுக்கு எந்தச் சலுகைகளும், பதவி உயர்வுகளும் அளிக்காமல் தத்தமது தொகுதிகளை அவர்கள் எவ்வாறு பராமரிக்கிறார்கள் என்பதைக் கண்காணிப்போம். முடிவில் அவரவர் திறனுக்கேற்ப அவர்களை இளநிலை அமைச்சர்களாகவோ, அமைச்சராகவோ நியமிக்கிறோம். இத்தனை கடும் சோதனைகளைக் கடந்துவருபவர்கள், பெரும்பாலும் சேவை மனப்பான்மையுடனும், தன்னலம் கருதாச் சமூக அக்கறையுடனும் செயலாற்றக் கூடியவர் களாகவே இருக்கிறார்கள்.”

இப்படித் திறமையான, நேர்மையான அரசியல்வாதியைக் கண்டெடுப்பது, வெறும் முதல்கட்டப் பணி மட்டுமே. அதன் பிறகு, அவர்கள் அதே நேர்வழிப் பாதையில் பயணிக்க வேண்டும் என்றால், அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் ஊக்கத்தொகை ஊக்கமூட்டுவதாக இருக்க வேண்டும். “மக்களின் காசுக்கு ஆசைப்படாத அளவுக்கு ஊதியத்தை அரசே அளித்துவிட்டால், அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் வெளியில் கை நீட்ட மாட்டார்கள்” என்பதும் லீயின் நம்பிக்கை களில் ஒன்று. சிங்கப்பூரின் ஆறு முன்னணித் துறைகளில் அதிக ஊதியம் பெரும் முதல் எட்டுப் பேரின் வருமானம் எவ்வளவோ, அதில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு சிங்கப்பூர் அமைச்சர்களின் ஊதியம். லீயின் நம்பிக்கைகளுக்கும் செயல்பாடுகளுக்கும் இடைவெளி இருப்பதில்லை.

வாரிசு அரசியலுக்கும் தகுதி தேவை

“பலம் மிக்க அரசியல் குடும்பத்து வாரிசுகள், சமுதாயத்தில் கட்டாயம் உயர்பதவி வகிக்கலாம். ஆனால், அதில் ஒரு தர்மமும் வேண்டும்” என்று சொல்வார் லீ. அவரது மூத்த மகன் லீ சியன் லூங், புகழ்பெற்ற ஹார்வர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். 13 வருடங்கள் சிங்கப்பூர் ராணுவத்தில் முறையே பயிற்சி பெற்ற லீ சியன் லூங், 1990-ல் துணைப் பிரதமர் ஆனார். 14 வருடங்கள் கழித்து, 2004-ல் பிரதமர் ஆனார்.

இளைய மகன் லீ சியன் யாங், ஸ்டான்பர்ட் பல்கலைக் கழகத்தில் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அவரும் சிங்கப்பூர் ராணுவத்தில் பணியாற்றியவர். பின் அந்நாட்டின் புகழ்பெற்ற தொலைத்தொடர்பு நிறுவனமான சிங்டெல் நிறுவனத்தில் பணியில் சேர்ந்து, பின் அதன் முதன்மை நிறுவனராக உயர்ந்தார். இப்போது சிங்கப்பூர் விமானப் படைத் தலைவர்.

இப்படி லீ குடும்பத்து வாரிசுகள் அரசில் கோலோச்சினாலும், யாரும் அவர்களுடைய தகுதியைக் கேள்விக்குள்ளாக்க முடியாது, இந்திய / தமிழக அரசியலைப் போல ‘வாரிசு முறை’ இவர் விஷயத்தில் சர்ச்சை ஆகவில்லை.

மாற்றம் ஒன்றுதான் மாறாதது

சுமார் 50 ஆண்டுகளாக எதிர்க் கட்சிகளை ஒரு சில தொகுதிகளில் மட்டுமே ஜெயிக்க விட்டுக்கொண்டிருந்த லீ குவான் யூவின் மக்கள் செயல் கட்சி, 2011 தேர்தலில் சறுக்கல் களைச் சந்தித்தது. அந்தத் தேர்தலில் தங்கள் கைவசம் இருந்த முக்கியமான 6 தொகுதிகளை இழந்தது. இதன் தொடர்ச்சியாக, செயற்குழுவைக் கூட்டி, சுயபரிசோதனையில் இறங்கியது லீயின் கட்சி. “இன்றைய இளைஞர்களுக்குத் தங்கள் எதிர்காலம் மீதும், நாட்டின் முன்னேற்றத்திலும் அதிக அக்கறை உள்ளது. இணையம் வழியாக அவர்கள் பதிவிடும் கருத்துக்கள், நாடாளுமன்றம் வரை ஒலிக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் நினைக்கின்றனர். உடனுக்குடன் மாற்றத்தை எதிர்பார்க்கும் இந்த நவீன குரல்களுக்குச் செவிசாய்க்கும் சுறுசுறுப்பான அமைச்சர்களையே தங்கள் பிரதிநிதிகளாக அவர்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள். ஒன்று, கால மாற்றத்துக்கு ஏற்றார்போல் நம்மை வடிவமைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அல்லது இளைய சமுதாயத்துக்கு வழிவிட்டு, கவுரவமாக நாம் விலகிக்கொள்ள வேண்டும். இதனைக் கருத்தில் கொண்டு, இதுவரை மக்கள் செயல் கட்சியின் அரசியல் ஆலோசகராக இருந்துவரும் நான், அரசியலிலிருந்து நிரந்தரமாக விலகிக்கொள்வதாக அறிவிக்கிறேன்” என்று அறிவித்தார் லீ.

தன்னைப் போன்ற மூத்தவர்கள், இளைஞர்களுக்கு வழிவிட வேண்டிய தருணம் வந்துவிட்டது என்பதைத் தானே முன்னின்று ஏனையோருக்கு உணர்த்தினார்.

கல்லறையிலிருந்து வருவேன்

தன் மீதான விமர்சனங்கள் மீது – கட்டுப்பாடுகள், சுதந்திரத் தலையீடு, கருத்துச் சுதந்திரம், ஏனைய அரசியல் தலைவர்கள் / கட்சிகள் மீதான கட்டுப்பாடு – பற்றியும் லீ பேசியிருக்கிறார். “தேசத் தலைவர் என்று வந்துவிட்டால், மக்களின் பார்வையும், விமர்சனங்களும் நம் மீது எப்போதும் இருந்துகொண்டே இருக்கும். அப்படியான விமர்சனங்களைக் கருத்தில்கொண்டு, ஆட்சிமுறையில் மக்களுக்குத் தேவையான மாற்றங்களைக் கொண்டுவர வேண்டும். என் பார்வையில் கருத்துச் சுதந்திரம் அவசியம். எனினும், அது சரியான அளவுகோலில் உரிய எல்லைக்குள் இருப்பதும் அவசியம்.

சிங்கப்பூரை ஆட்சி செய்பவர் எவராக இருந்தாலும், அவரிடத்தில் இரும்பு போன்ற திடம் இருக்க வேண்டும். ஏதோ, வந்தோம் சென்றோம் என்று விளையாட்டாக ஆட்சி செய்துவிட்டுப் போக இது ஒன்றும் சீட்டாட்டம் இல்லை. சிங்கப்பூரை வளர்க்க நான் என்னுடைய மொத்த ஆயுளையும் அர்ப்பணித்திருக்கிறேன். நான் உயிருடன் இருக்கும் வரையில் என் நாட்டை யாரிடமும் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டேன். ஒருவேளை, நாளை நான் இறந்த பிறகும், என் நாட்டுக்கு ஏதாவது ஒரு வகையில் அச்சுறுத்தல் நேர்ந்தால், கல்லறையில் இருந்தும் எழுந்துவருவேன்!”

இலங்கைத் தமிழர்க்கு ஆதரவு!

லீக்கு தமிழர்கள் மீது பெரும் மதிப்பு உண்டு. இலங்கைத் தமிழர் விவகாரத்தில் வெளிப்படையாக இலங்கை அரசைக் கடுமையாக விமர்சித்தவர் அவர்.

“இலங்கை கட்டாயம் ஒரு சந்தோஷமான நாடாக இருக்க வாய்ப்பில்லை. யாழ்ப்பாணத்தில் வாழும் தமிழர்களுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதியைப் பார்த்துப் பொறுக்க முடியவில்லை. இலங்கையில் சிங்களர்கள் இருந்த காலம் தொட்டுத் தமிழர்களும் இருந்துவருகின்றனர். அந்த நிலப்பரப்பில் இரு இனத்தவர்களுக்கும் உரிமை உண்டு. ஆனால், திறமையில் தமிழர்களைக் காட்டிலும் பின்தங்கிய சிங்களர்கள் தாழ்வு மனப்பான்மையால் தமிழர்களைக் கொன்றுவருகின்றனர். அதை எதிர்த்து ஈழத் தமிழர்கள் தொடுத்த போர் என்னைப் பொறுத்தவரை நியாயமானதே!

நான் ராஜபக்சவின் சில பிரச்சாரங்களையும், மேடைப் பேச்சுக்களையும் கேட்டிருக்கிறேன். அதை எல்லாம் வைத்துப் பார்க்கும்போது அவர் ஒரு ‘சிங்கள வெறியர்’ என்றுதான் தோன்றுகிறது. வெற்றிக்காக எதையும் துணிந்து செய்யக் கூடியவர் என்று புரிகிறது.

இந்தப் போரில் தமிழர்களின் தோல்வி தற்காலிக மானது. அவர்கள் வெகு நாட்கள் அமைதியாக இருக்கப் போவதில்லை. கூடிய விரைவில் மீண்டு வருவார்கள்” என்று லீ குவான் யூ குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

– ஏ. ஆதித்யன்,

சிங்கப்பூரைச் சேர்ந்த பத்திரிகையாளர் – எழுத்தாளர்,

இந்தோனேசிய http://www.ayobis.com நிறுவனத்தின் முதன்மை நிறுவனர், தொடர்புக்கு : adi1101990@gmail.com 

Source:::: http://www.tamil.thehindu.com

Natarajan

Stockholm Water Prize 2015 for an Indian from Rajasthan ….

NatarajanLeave a comment

India’s waterman Rajendra Singh has been awarded the 2015 Stockholm Water Prize for his consistent and innovative efforts in Rajasthan to save water in rural areas.

The Stockholm Water Prize, founded in 1991 is presented annually by the Stockholm International Water Institute (SIWI) to an individual, organisation or institution for outstanding water-conservation achievements and it carries a cash amount of $150,000 and a specially designed sculpture.

Rajendra Singh interacting with Teri University Students(Photo: Abhinav619)

Rajendra Singh interacting with Teri University Students(Photo: Abhinav619)

Rajendra Singh, who hails from Dollah village of Baghpat district in Uttar Pradesh, shifted to Rajasthan 35 years ago to provide medicines to the old in village areas.

“I used to provide medicines to the old in Rajasthan villages. I also used to help children to go to school but one day an elderly man told me that the people there don’t need medicine or education but water,” he told IANS.

His direction in life changed eversince as he started working on water problems in the villages there. Though he did not have any knowledge of water harvesting or how to get the ground water table recharged, local people helped him learn and he never look back after that in his mission to work on johad or earthen check dams.

These check dams are traditionally used to store rainwater and recharge groundwater, a technique which had been abandoned for decades and revived by Rajendra Singh. With the help of a few local youths he started desilting the Gopalpura johad, lying neglected unused.

When the monsoon arrived, the johad filled up and soon wells which had been dry for years nearby too had water. Villagers pitched in and in the next three years, it made it 15 feet deep.

He had set up Tarun Bharat Sangha in mid-1980s and started padayatra through the villages educating people to rebuild villages’ old check dams. Soon, taking his example, villagers constructed a johad at the source of a dried Arvari River, and along it also built tiny earthen dams, with largest being a 244-meter-long and 7-meter-high concrete dam in the Aravalli hills.

When the number of dams reached 375, the river started to flow again in 1990, after remaining dry for over 60 years.

Later, he turned his attention to Sariska, where mining pits left unfilled led to drought despite constructing johads. He petitioned to the Supreme court, which in turn banned mining in the area and the TBS built 115 earthen and concrete structures within the sanctuary and 600 other structures in the buffer and peripheral zones that paid off and by 1995 Aravri became a perennial river.

In the coming years, rivers like Ruparel, Sarsa, Bhagani and Jahajwali were revived after remaining dry for decades and farming activities could be resumed in hundreds of drought-prone villages in neighbouring districts of Jaipur, Dausa, Sawai Madhopur, Bharatpur and Karauli.

By 2001, his movement had spread over an area of 6,500 km, including also parts of Madhya Pradesh, Gujarat and Andhra Pradesh. It had built 4,500 earthen check dams to collect rainwater in 850 villages of Rajasthan, and he was awarded the Magsaysay Award for Community Leadership for his yeoman service.

In 2005, he was awarded the Jamnalal Bajaj Award. He also played a pivotal role in stopping the controversial Loharinag Pala Hydro Power Project over river Bhagirathi, the headstream of the Ganges River in 2006.

In 2009, he led a pada yatra through Mumbai city along the endangered Mithi river and is currently doing a parikrama along the banks of Godavari river, from Trimbakeshwar to Paithan to educate people to make the river pollution free.

SOURCE:::::www.microfinance monitor.com

Natarajan

Secrets of the Success of Warren Buffett…He Does not Owe His Fortune to Magic !!!

NatarajanLeave a comment

If you’re interested in finance, trying to crack the secret of Warren Buffett’s success is as entertaining as it is maddening — an enticing Rubik’s cube for anyone looking to get rich.

Buffett’s success is so elusive — and so far, unreplicated — that it took a team of Yale academics to determine the Oracle of Omaha does not owe his $73 billion fortune to magic.

“Buffett’s returns appear to be neither luck nor magic,” found a 2013 research paper published on Yale’s website, which boiled down Buffett’s actual secret sauce to “reward for use of leverage combined with a focus on cheap, safe, quality stocks.” (Not-so-secret, really: Buffett admitted to this strategy more than 30 years ago.)

Still, if asked to explain the source of his “alpha,” Buffett is as divided as his devotees — at times shmaltzy (“I found what I love to do very early”), other times coy (“You can’t produce a baby in one month by getting nine women pregnant”) and more often than not, completely blunt: “‘Price is what you pay; value is what you get.’ Whether we’re talking about socks or stocks, I like buying quality merchandise when it is marked down.”

Warren Buffett

Berkshire Hathaway chairman Warren Buffett gestures at the start of a 5km race.

We interviewed some of America’s biggest money experts, and threw them a gauntlet: Tell us the secret to Warren Buffett’s success.

Here’s how they explained the Oracle’s track record.

1. His No. 1 focus is growing his wealth.

According to Brandon Turner, real estate investor and co-host of “BiggerPockets Podcast,” Buffett has a single-track mind — and that’s worked well for him.

“I think Warren Buffett succeeded because he focused 100% on growing wealth above all other things,” Turner said. “He made it a point to continue his education his entire life and stick to sound business principles.”

2. He invests in businesses that aren’t competitive.

“Warren Buffett identifies companies that generally don’t face an enormous amount of competition, and holds them for years — or forever,” said Clark Howard, a consumer expert and host of “The Clark Howard Show.” “His failures have tended to be in businesses that were too competitive.”

3. He doesn’t scare easy.

Andrew Horowitz, CFP, author and host of “The Disciplined Investor,” told us Buffett owes his wealth to one factor: “Time. He has a holding period that appears to be infinite so he does not get spooked by market moves. He also knows that the best time to buy is when everyone else is selling.”

4. He doesn’t let his ego get in the way.

Journalist Emma Johnson, host of “Like a Mother with Emma Johnson,” mentioned Buffett’s famous penchant for value investing — but said his real X-factor was his personality.

“As an investor, Buffett’s success is well-documented — he buys easy-to-understand companies with reasonable management and an intrinsic value. So easy, anyone can understand it,” Johnson said. “But Buffett’s success as a beloved public character is the real magic. We can attribute that to his humble persona: We love him for his habits that include banjo-playing, cheeseburger devotion, and that he has lived in the same, relatively modest house in not-so-glamorous Omaha for 55 years. That he is self-made and earned 99% of his wealth after age 50 inspires us to believe that success is possible for all of us, and his adherence to a modest life of family and charity are great lessons on wealth that apply to us all. He’s both fabulous and accessible, and we love him for it.”

5. He takes advantage of a simple and age-old combination.

Buffett uses a straightforward formula that pays off for anyone who gives it the time, said John Lee Dumas, founder and host of the podcast “Entrepreneur On Fire”: “Compound interest plus patience​.”

6. He sticks to what he knows.

“I don’t know much about Warren Buffett other than I’ve heard that he invests in what he ‘knows‘ and/or has ‘learned,'” said Matt Theriault, host of the podcast “Epic Real Estate Investing.” “In my experience, with the right education and information backing investment decisions, most people would be a success.”

7. He’s aggressively anti-stupid.

According to Stephen Dubner, co-author of the best-selling “Freakonomics” series and host of “Freakonomics Radio,” Buffett has an unerring sense for what is just plain dumb.

“I have no idea how much of his success is due to smarts versus luck and all the additional advantages that are conferred on someone who becomes successful. (Those are important and should never be discounted).” Dubner told us. “But one thing that always impresses me about him is how aggressively anti-stupid he is. It’s not that he’s not willing to take risks; it’s just that he has a great sense of behaviors that are, whether in the moment or in retrospect, plainly stupid — and yet many people are willing to engage in patently stupid behavior because they’ve somehow convinced themselves it’s not stupid.”

8. He tries to be the best at one thing.

Buffett focuses all his energy in one place, according to Laura Adams, a personal finance expert and host of “Money Girl.”

“Buffet’s success seems to come from passion for his work, good mentors early in his career, and striving to be the best at one thing — his consistent knack for identifying undervalued companies to invest in,” she said.

warren buffett most powerful women summit

9. He thinks years in the future.

Most investors are too short-sighted, Chris Hill, host of “Motley Fool Money,” told us.

“While many on Wall Street are thinking about the next quarter, Warren Buffett is thinking about the next five, ten, and twenty years,” he said. “That may seem like a small thing, but it is a radical departure from the short-term mindset that drives so much trading activity. It’s also why Buffett is the greatest investor we will ever see in our lifetimes.”

10. His investments are diversified and long-term.

“He has said it many times: He invests only in things he understands (relying on his common sense, which we all have), he doesn’t put too much of his money into any one investment (called diversification), and his holding period is “forever” (called a long-term approach),” said Ric Edelman, chairman and CEO of Edelman Financial Services, and host of “The Truth About Money with Ric Edelman.” “The best part is that anyone can replicate the strategy used by Warren — and since it made him the world’s most successful investor, we all can become financially successful, too!”

11. He plays the number 1 game for investors.

When Robert Kiyosaki — inveterate investor and founder of “Rich Dad Radio Show” — was young, he learned about business and money by playing Monopoly.

Apparently, the Oracle of Omaha invests like he’s played the game a couple times himself. “He, too, plays the game of Monopoly in real life,” Kiyosaki told us.

12. He’s a ‘go-giver.’

Farnoosh Torabi, financial strategist, author, and host of “So Money with Farnoosh Torabi,” told us Buffett’s truly outstanding factor is his largesse.

“He’s a go-giver,” she said. “He’s incredibly philanthropic and I’ve discovered from countless interviews with some of the most successful people on the planet that being a giving person with your money, time, ideas yields abundance in your life. Warren, consistently ranked as one of the world’s wealthiest individuals, has pledged to give away 99% of his fortune. That’s outstanding.”

SOURCE::::: http://www.businessinsider.com

Natarajan

” Flying into Failure…Airlines that no longer exist…”

NatarajanLeave a comment

Air Australia is one airline that failed.

Air Australia is one airline that failed. Source: News Limited 

THEY are the hugely powerful and glamorous airlines that soared into the hearts of the public only to be plunged into despair and grounded forever.

So what went so horribly wrong

We take a look at five of the most famous cases of carriers that suffered devastating demises and find that financial woes and horrifying plane crashes were among the factors that had a hand in their undoing.

1. Ansett

Founded in 1935, Ansett was Australia’s second-largest airline and ran for more than 65 years. It carried more than 14 million passengers a year and had an annual turnover of more than $3 billion by the time it was placed into administration in 2001.

Unfortunately, Ansett became the nation’s most high-profile aviation failure, and one of the largest corporate collapses ever.

Miss World 1967 Madeleine Hartog-Bel walks out of an Ansett plane. Picture: Bob Nicol

Miss World 1967 Madeleine Hartog-Bel walks out of an Ansett plane. Picture: Bob Nicol Source: News Limited 

In fact, it was bleeding a massive $1.3 million a day, according to its parent company Air New Zealand. The airline’s collapse left about 15,000 people out of work and out of pocket to the tune of $758 million in lost entitlements. Most were eventually paid back, but there were many dark days.

“The Ansett collapse produced enormous pain and hardship to thousands of Australian families,” Mark Korda from administrators KordaMentha told the Herald Sun.

Elizabeth, the Queen Mother, arrives on an Ansett aeroplane circa 1958.

Elizabeth, the Queen Mother, arrives on an Ansett aeroplane circa 1958. Source: News Limited 

KordaMentha stated that: “After a decade of commitment, we effectively completed the administration on 2 September, 2011 … The final dividend paid to former Ansett employees achieved an overall average return of 96 cents in the dollar — a result that surpassed initial stakeholder expectations during the time of the collapse.”

Ansett planes at Sydney Airport.

Ansett planes at Sydney Airport. Source: News Limited  

It was such a desperate time that, in an effort to reimburse the workers, the Federal Government imposed a $10 “Ansett levy” on all plane tickets to raise money.

Tragically, at least 40 Ansett employees committed suicide following its demise, The Australian reported.

2. Air Australia

Unfortunately, Ansett isn’t the only Australian airline to fold in a dramatic fashion. About 4000 passengers were left stranded in 2012 when Air Australia went bustseemingly out of the blue, suddenly grounding flights around its network.

It had pushed itself to the financial brink, literally running out of money to buy fuel.

The Brisbane-based carrier failed with debts of up to $90 million and was liquidated. Up until a few hours before administrators KordaMentha were appointed, tickets were still being sold online. The airline ended up making $36 million from about 100,000 tickets for future travel, which became worthless.

Air Australia is one airline that failed.

Formerly known as Strategic Airlines, the carrier started domestic flights in 2009 before expanding to overseas destinations such as Bali.

3. Pan American World Airways (Pan Am)

One of the world’s most famous airlines, Pan Am was the largest international air carrier in the US for nearly 70 years (1927-91). It was also one of the most innovative, and was a founding member of the global aviation authority, the International Air Transport Association (IATA).

It was a hugely popular airline, bringing glamour to the skies during the good old days of aviation. However, by the 1970s it struggled with major increases in worldwide fuel prices, declining travel, deregulation and an increasing number of competitors.

Then, there was a devastating plane crash that shook the world.

A Pan Am air hostess serves champagne in the first-class cabin.

A Pan Am air hostess serves champagne in the first-class cabin. Source: Getty Images  

According to the The Pan Am Historical Foundation: “The magic era ended with the passing on of Juan Trippe in 1981, and a succession of managements were unable to regain profitability. The rapid rise of world terrorism, culminating in the tragedy of Lockerbie, was the final deathblow.”

A deep gash is seen in the ground next to destroyed houses caused by the crash of Pan Am

A deep gash is seen in the ground next to destroyed houses caused by the crash of Pan Am Flight 103. Source: News Corp Australia  

Pan Am flight 103 from London to New York was destroyed by a bomb in its hold on December 21, 1988, while flying over the Scottish town of Lockerbie. All 243 passengers and 16 crew were killed, as well as 11 people on the ground, making it the deadliest act of terrorism in the UK.

Local residents look at one of the four engines of Pan Am 103.

Local residents look at one of the four engines of Pan Am 103. Source: News Corp Australia   Three years after the tragedy, it was all over for the airline.

A police officer walks past nose of the flight.

A police officer walks past nose of the flight. Source: News Corp Australia 

The Pan Am Historical Foundation states: “All the treasures had been sold, many at bargain-basement prices, yet the deficits remained. The end came on 4 December, 1991. The airline of many firsts, a world leader in technology and innovations, was gone, mourned by many across a world that will not see its like again.”

The story of the airline was turned into a TV show, called Pan Am.

The story of the airline was turned into a TV show, called Pan Am. Source: AP  

4. Swissair

For years, the national airline of Switzerland seemed unbreakable. Founded in 1931, it flew from profit to profit, becoming known as the “Flying Bank” because it was so financially stable and had a reputation for great service.

Throughout the 1980s the airline continued to thrive, and was one of the major carriers in western Europe. But it didn’t last.

A fancy Swissair Convair plane in 1975. Picture: Kecko

A fancy Swissair Convair plane in 1975. Picture: Kecko Source: Flickr 

A disastrous overexpansion program and an unstable economic environment hit the airline hard. By 2001, it was in dire straits. With its entire fleet grounded it was only kept alive by the government. After months of chaos and injections of millions of dollars, it was closed down the following year in a move that shocked the country.

Most of its planes and routes were taken over by a new airline, Swiss International Air Lines (SWISS).

Swissair. Picture: Aero Icarus

5. Trans World Airways (TWA)

One of Pan Am’s main rivals, the US airline TWA also has a long — and mostly glamorous — history spanning 71 years.

In its early days, it flourished under billionaire Howard Hughes and was always on the cutting-edge of aviation technology, USA Today reports. However, poor management in the 1980s hurt the airline, which eventually suffered huge losses.

The situation was worsened by the fact that nobody would lend the airline money with Hughes at the helm.

“We were subject to very stiff interest penalties as a result of Hughes’ involvement,” Jerry Cosley, who held several executive and staff positions with TWA from 1960 to 1985, told the St. Louis Magazine. “He was a genius in many aspects of aviation, but he maintained a very spotty record of financial achievement.”

It faced bankruptcy in 1960, and Hughes gave up control. Things seemed to be OK for a while, until deregulation hit the industry and in the years following, some of its most prized routes were sold off. By 1992 it declared bankruptcy — and again in 1995.

The partially reconstructed shell of the remains of TWA Flight 800 seen in 2013.

The partially reconstructed shell of the remains of TWA Flight 800 seen in 2013. Source: AFP   

Then, disaster struck. In 1996, flight TWA 800 exploded and crashed just minutes after taking off from John F Kennedy Airport, killing all 230 people aboard.

The crash shook the world, and despite it being years ago, there’s still a hunt for answers as to what really happened, with investigators believing it may have been caused by a missile strike.

Five years after the crash, the airline had been sold to American Airlines.

One of the galleys from TWA flight 800.

One of the galleys from TWA flight 800. Source: News Limited 

SOURCE::::: http://www.news.com.au

Natarajan

 

 

Hong Kong’s Third Runway Backed by IATA and Cathay Pacific….

NatarajanLeave a comment

The HK$150 billion project has been backed by both Hong Kong flag carrier  Cathay Pacific, and the International Air Transport Association (IATA), with the interpretation that a third runway is necessary in order to see the aviation industry in Hong Kong flourish.  

Hong Kong’s Third Runway Backed by IATA & Cathay Pacific

Hong Kong International Airport (HKIA) is set to begin the construction of a third runway and associated infrastructure.

The HK$150 billion project has been backed by both Hong Kong flag carrier Cathay Pacific, and the International Air Transport Association (IATA), with the interpretation that a third runway is necessary in order to see the aviation industry in Hong Kong flourish.

Construction on the third runway is expected to commence next year, to be completed by 2023, and will help Hong Kong International Airport boost capacity to 100 million passengers and 9 million tons of cargo a year by 2030.

IATA have said that HKIA plays a crucial role as an economic catalyst – Hong Kong is home to some 3,500 regional headquarters and boasts a HK$250 billion tourism industry. The airport serves 63 million passengers and processes 4.4 million tonnes of cargo.

“IATA has long been an advocate of the need for a third runway in Hong Kong. And it is in the interest of everyone in Hong Kong to see the aviation industry flourish. Aviation and aviation-related tourism account for 8.2% of the Hong Kong economy. Increasing HKIA’s capacity to be able to serve 100 million passengers and 9 million tonnes of cargo by 2030 will ensure that the airport continues to be a pillar of Hong Kong’s success—provided the expansion is built, financed  and funded wisely,” said Tony Tyler, IATA’s Director General and CEO in a speech to the Foreign Correspondents Club of Hong Kong.

IATA has outlined a framework which will allow Hong Kong’s new infrastructure to be built without increasing airline charges, without placing a burden on taxpayers, without making it more expensive for travellers, without adding an extra burden to shippers and while increasing competitiveness of the hub’s air transport network.

HKIA is consistently profitable, and IATA’s Tony Tyler has suggested the airport use its advantageous financial situation to fund its expansion by borrowing through commercial loans or bonds.

Flag carrier, Cathay Pacific has supported IATA’s suggestions to fund the project by saying that the third runway can be self-funded through existing income streams, especially as the number of passengers moving through the airport continues to grow.

“Hong Kong International Airport is extremely successful. It is the world’s busiest airport for international freight and the third busiest in terms of international passenger traffic. The Airport Authority enjoys the highest net profit of any airport in the world and benefits from strong cash flows, a healthy balance sheet, and growing income from retail and aeronautical streams,” said Ivan Chu, Cathay Pacific Chief Executive.

Cathay Pacific also believes that, as a public body, the Airport Authority should reinvest its income in the development of the third runway, so that the airport can maintain its premier hub status and continue to make an important economic contribution to Hong Kong.

Hong Kong’s air transport network is under pressure to remain competitive, after its share of the market connecting China to the rest of the world shrank from 20 percent to 17 percent between 2005 and 2013.

Its share on the ASEAN to North America market has remained at 10 percent, whereas the airport’s share on ASEAN to European traffic has contracted to 2.4 percent from 3.3 during the same period.

“There are lots of reasons why these changes are happening. The Middle East airlines are proving to be strong competitors with efficient and affordable hubs being a central piece of their success. And hubs closer to Hong Kong continue to improve their offerings to enhance the competitiveness of their networks,” said Mr Tyler.

SOURCE:::::::: Poppy Marello in http://www.routesonline.com

Natarajan

” Spain’s Ghost Airport Set To Become Operational For Scheduled Flights Now…” !!!

NatarajanLeave a comment

A ‘ghost airport’ that opened four years ago in Castellon, Spain is finally set to begin operations after Irish LCC, Ryanair announced scheduled flights to the UK.

Spain’s Ghost Airport to Finally Begin Scheduled Operations

A ‘ghost airport’ that opened four years ago in Castellon, Spain is finally set to begin operations after Irish LCC, Ryanair announced scheduled flights to the UK.

Flights will link the €150 million airport to London Stansted three-times-weekly and Bristol twice-weekly from September this year.

Castellon-Costa Azahar Airport became one of Spain’s white elephant airports, after it opened in March 2011 and was one of the Valencia region’s many grand building projects. The city region is already served by Valencia Airport, and nearby airports Reus and Alicante both also serve similar markets.

Until recently, Castellon has only hosted charter flights carrying teams from the Spanish football league, and flights from the region’s general aviation flying club.

The airport has faced a multitude of problems which have contributed to the airport lying dormant for the past four years. In 2012, part of the runway had to be demolished due to an error of measurement, and in 2013 the airport received more backlash after it was revealed it had no provisions to fuel planes, as fuel stations had not yet been built.

Ryanair announced its plans to fly to Castellon in its latest press release which highlighted the airline’s London Stansted winter schedule.

“Ryanair is pleased to launch our biggest ever London Stansted winter 2015 schedule, with two new routes to Castellón and Ponta Delgada—110 in total—and more flights on 23 routes, which will deliver over 18 million customers p.a. and support 18,000 on site jobs at London Stansted Airport,” said Ryanair’s Chief Marketing Officer, Kenny Jacobs.

Ryanair will start selling the flights on Friday (13MAR15), and it said it has the capacity to bring 60,000 passengers a year to Castellon.

Castellon is the 24th airport in Spain to carry Ryanair flights, and the Irish budget airline handled nearly 32 million passengers in Spain in 2014.

SOURCE:::: Poppy Marello  in http://www.routesonline.com

Natarajan