learnings

ஸ்ரீ ரமண மஹரிஷி வாழ்வில் …” யாருக்கும் அனுமதி இல்லை …” !!!

NatarajanLeave a comment

 

ரமணருக்கு முதுமையுடன் நோயும் சேர்ந்து உடல் மிக நலிந்திருந்த சமயம். ஆனால் எப்போதும் யாராவது அவரைத் தரிசிக்க வந்தவண்ணம் இருந்தனர். மருத்துவரோ கண்டிப்பாக ஒய்வு தேவை என்று கூறினார். குறைந்தபட்சம் மதியச் சாப்பாட்டுக்குப் பின் பகவான் சற்று ஒய்வு எடுக்கட்டும் என்று மிகுந்த நல்லெண்ணத்தோடு தீமானித்த நிர்வாகம் ஒரு போர்டு வைத்தது. ‘பகல் பன்னிரண்டு மணி முதல் இரண்டு மணி வரை யாருக்கும் அனுமதியில்லை’ என்று அதில் எழுதியிருந்தது.
சாப்பிடப் போயிருந்த பகவான் திரும்பி வந்தார். போர்டைப் பார்த்தார். பேசாமல் கூடத்துக்கு வெளியே உட்கார்ந்து விட்டார்.
‘பகவான் உள்ளே போகலாமே’ என்று மற்றவர்கள் கூறினர்.
‘யாருக்கும் அனுமதியில்லை என்று எழுதியிருக்கிறதே. அது நமக்கும் தானே’ என்று சொல்லிப் பகவான் எல்லோரையும் திகைக்க வைத்தார்.
……………
Natarajan
Jan 13 2015

Ten Indian Villages That Set a Worthy Example for the Whole Country …

Natarajan2 Comments

LET US BE PROUD OF OUR COUNTRY. IT IS A PARTICIPATIVE ACHIEVEMENT.

Interesting to read about villages that are different.

10 Indian Villages That Set A Worthy Example For The Whole Country
November 12 , 2014

India, having an agro-based economy, depends the most on its villages for growth. Thegaon always has that distinct nostalgic charm that Indians alone can understand. Sarson ke khet, tea plantations, mud houses, clean air, charpaai, mitti, star-lit sky; these are just some of the happy things that we associate with life in an Indian village.
But unfortunately, that feeling is slowly waning. Poverty, lack of education, lack of sanitation, etc are the first associations that the media paints about Indian villages for our benefit.
Here’s a little fact: Gaons aren’t a bad place to live. In fact, some of them are way better than any metro. And these exemplary examples prove just that.

1. Mawlynnong – Asia’s cleanest village

Mawlynnong, a small village in Meghalaya, was awarded the prestigious tag of ‘Cleanest Village in Asia’ in 2003 by Discover India Magazine. Located at about 90kms from Shillong, the village offers a sky walk for you to take in the beauty as you explore it. According to visitors, you cannot find a single cigarette butt/plastic bag lying around there.

Source: Flickr

2. Punsari – The village with WiFi, CCTVs, AC classrooms and more

Punsari, located in Gujarat, puts most metros to shame. Funded by the Indian government and the village’s own funding model, Punsari is no NRI-blessed zone. The village also boasts of a mini-bus commute system and various other facilities. Believe it.
<
Source: Dainik Bhaskar

3. Hiware Bazar – The village of 60 millionaires

Hiware Bazar, located in the Ahmednagar district of Maharashtra, has transformed from being a place fraught with issues to being possibly the richest village in India. The sole reason for this fairy-tale change is one man called Popatrao Pawar. He banned all addictive substances to minimize expense and encouraged the villagers to invest in rain-water harvesting, milch cattle, etc.
There are a record 60 millionaires in the village and barely any poor. From 168 Below Poverty Line families in 1995, Hiware Bazar now has just three. The villagers continue to strive to see a day when not one person is poor.

Source:  Hiware Bazar

4. Dharnai – First fully solar-powered village

Dharnai, a village in Bihar, beat 30 years of darkness by developing its own solar-powered system for electricity. With the aid of Greenpeace, Dharnai declared itself anenery-independent village in July. Students no long need to limit their studies to the day time, women no longer limit themselves to stepping out in the day in this village of 2400 residents. Now if only cities could do the same, right?

Source: Greenpeace

5. Chappar – A village that distributes sweets when a girl is born

Chappar village in Haryana has a woman Sarpanch. But Neelam is no ordinarySarpanch. She made it her life’s mission to change the attitude of the villagers towards women, and she succeeded. Not only do the women of the village not wear theghunghat anymore, but despite Haryana being the state with the lowest girls ratio (an abysmal 877) in this village every newborn, regardless of his/her sex, is welcomed into the world with sweets and festivities.

Source: Youth Connect Mag

6. Korkrebellur – A village that really loves its birds

Korkrebellur, a small village in Karnataka, believes in the conservation of nature. While most other villages consider birds a nuisance because they harm crops, Kokrebellurboasts of rare species of birds that fly around and don’t even mind humans much. The villagers treat their winged compatriots as family and have even created an area for wounded birds to rest and heal. Wonderful, isn’t it?

Source: Flickr

7. Ballia – The village that beat arsenic poisoning with an indigenous method

Ballia village of Uttar Pradesh had an itchy problem to deal with. The water that the villagers were drinking contained arsenic, which causes serious skin problems and even physical deformation. What is arsenic, you ask? A harmless element on its own, but when combined with oxygen or water, it turns toxic.
Ironically, the village faced the problem after the government introduced many hand-pumps in the area for easy water access. The level at which the hand-pumps were dug led to excessive interaction between arsenic and water. When the villagers realised what had happened, instead of waiting for the government to act on it, they (physically) fixed their old wells and went back to an older, safer time. The best part? Even 95-year-old Dhanikram Verma joined in.

Source: The Better India

8. Pothanikkad – The village with a 100% literacy rate

Unsurprisingly in Kerala, Pothanikkad village was the first in the country to achieve a 100% literacy rate. Not only does the village boast of city-standard high-schools, but it also has primary schools and private schools. Guess the number of people the village has educated? Well, according to the 2001 census there are 17563 residents living in the village. The best part is that it answers the question.
<
Source: Deokothamangalam

9. Bekkinakeri – The village that rid itself of open defecation by ‘greeting’ lota-bearers

Bekkinakeri village in Karnataka has redefined the point of wishing someone a ‘Good morning’. Frustrated with the practice of open defecation, the village council attempted to curb it by requesting people to not do so. When that didn’t work, they stationed themselves early morning near ‘popular’ defecation sites and wished every perpetrator a very good morning. The trick worked! Too embarrassed to go on with their business, the openly defecating population has now stopped the practice completely.

Source: World Bank

10. Shani Shingnapur – A village so safe that people don’t need doors

Shani Shingnapur, located in Maharashtra, is a village that defies every newspaper report you have ever read. Touted as the safest village in India, this place is known for its lack of doors to houses. Not just that, there is no police station in the village. And no, we are not making this up.
By the way, Shani Shingnapur has ‘broken’ another interesting record. The village has the country’s first lockless bank branch (UCO bank) now.

Source: Woman Planet

SOURCE:::: input from a friend of mine and www. scoop whoop .com

Natarajan

Janb 13 2015

Meanwhile…. British English versus American English !!!

NatarajanLeave a comment

An English friend of mine says that he nearly had a heart attack on a flight in the United States when the American pilot announced that the plane would be airborne “momentarily.’ ‘In British English, the language my friend speaks, “momentarily” means “for a moment,” and he thought the pilot was suggesting an imminent crash soon after takeoff. In American English, however, “momentarily” means “in a moment,” and the pilot was merely appeasing the impatient passengers.

The plane took off, stayed aloft, my friend’s heart stopped thudding, and he lived to tell the tale. But he understood better than ever before the old adage that Britain and the United States are two countries divided by a common language.

Anecdotes abound about the misunderstandings that arise when foreigners come to the United States thinking that they know the language.

In one anecdote, a young man, in the course of a passionate courtship, tells his American girlfriend, “I’ll give you a ring tomorrow.” All he meant was that he would call her by telephone. But she understood him to have offered betrothal, and the relationship didn’t survive the misunderstanding.

Then there’s the hotel that failed to understand an English guest who called to say he had left his “trousers in the wardrobe.” Translators had to be summoned before the hotel staff finally cottoned on: “Oh, you’ve left your pants in the closet. Why didn’t you say so in the first place?”

Sometimes you can get the right word but the wrong concept. India’s former foreign minister, M. C. Chagla, once ruefully recounted the time he wanted to order a modest bite from room service in a New York hotel and requested sandwiches.

“How many do you want?” Chagla was asked. Imagining delicate little triangles of thinly-sliced bread, he replied: “Oh, half-a-dozen should be enough.” Six sandwiches duly arrived, each about a foot long (30 centimeters) and four inches high.

In my first week on a U.S. university campus, I asked an American where I could post a letter to my parents. “There’s a bulletin board at the Student Center,” he replied, “but are you sure you want to post something so personal?” I soon learned that I needed to “mail” letters, not “post” them (even though in the United States you mail them at the “post office”).

In Britain, one concludes a restaurant meal by asking for the bill, and conceivably paying by cheque; in America, one asks for the check and pays with bills.

The language of politics is also not exempt from the politics of language. When a member of Parliament in Britain “tables” a resolution, he puts it forward for debate and passage; when an American Congressman tables a resolution, he kills it off. A “moot” point is one the Englishman wants to argue; but if it’s moot, the American considers it null and void.

Such differences of usage reveal something of the nature of American society.

It is no wonder, after all, that while the British “stand” for election, Americans “run” for office.

A British linguist once told a New York audience that whereas a double negative could make a positive, there was no language in the world in which a double positive made a negative. A heckler put paid to his thesis in forthright American: “Yeah, right.”

Yeah, right, indeed. With the universality of English largely a result of U.S. global dominance, it’s time for other English speakers to stop quibbling about whether the American usage is right or wrong. It simply is.

And as the Americans have taught the rest of us to say: that’s O.K. Though not even they can tell us what those two initials are meant to represent.

The writer grapples regularly with the differences between British English and American English, both as a novelist and as undersecretary-general for communications and public information at the United Nations. This is a personal comment.

SOURCE:::: Sashi Tharoor in http://www.nytimes.com

Natarajan

Jan 13 2015

Lip Smacking Breakfasts Across India !!!

NatarajanLeave a comment

Indians love their food and the first meal of the day; breakfast- is not a hurried affair in India. We love our breakfast cooked and we can definitely boast of a large assortment of dishes. So let’s take you on a fabulous culinary journey across India. Here are 24 breakfasts from across the country that’ll definitely make you jump out of your bed at their very first sight!

1) Pesarattu Upma from Andhra Pradesh

Pesarattu Upma is a Moong dal dough crepe stuffed with Upma. It’s wholesome yet pretty light.


Source: Flickr

2) Tan and Changaang from Manipur

In Manipur, Tan and Changaang is the the most popular breakfast combination. Tan is a deep fried flatbread (puri) which is usually served with a pea dal. To wash it down, a cup of sweetened black tea, called Changaang is served along with Tan.


Source: Tumblr

3) Vegetable momos from Sikkim

Perfect for Sikkim’s cold weather, the hot momos are superbly delicious!


Source: Flickr

4) Mirchi Vada from Rajasthan

Rajasthani cuisine is a splendid array of colorful and spicy dishes. Mirchi vada is a highly popular street snack of Rajasthan, consumed in mostly in breakfast.


Source: Flickr

5) Aloo Paratha and yoghurt from Punjab

One of the most popular breakfast dishes throughout India, Aloo Parathas are finger-licking good and extremely filling. In Punjab they’re mostly served with yoghurt and lassi.


Source: wordpress.com

6) Chura Bhaja from Orissa

Chura Bhaja is a spicy breakfast that consists of thin rice flakes, handful of chopped onion, chopped ginger, chopped green chili, curry leaves and salt. It’s garnished with peanuts and is served piping hot.


Source: blogspot.com

7) Rice, chicken and green vegetables from Mizoram

The primary staple food of the Mizoram people is rice which they combine with green vegetables and chicken for breakfast.


Source: photobucket.com

8) Misal from Maharashtra

Misal is spicy and delicious and a very popular breakfast or snack in Maharashtra.

9) Poha and Jalebi from Madhya Pradesh

The most famous breakfast in Indore is Poha with jalebi. A scrumptious combination.


Source: Flickr

10) Chilka Roti, Namkeen Pitha and Litti Chokha and ghungni from Jharkhand

This mouth-watering breakfast thali bursts with rich flavours.


Source: Flickr

11) Neer Dosa from Karnataka

It’s a paper thin, non-fermented dosa made with rice are best had fresh!


Source: Flickr

12) Jadoh and Doh Jem from Meghalaya

A rice and meat based Khasi delicacy from Meghalaya which is easily available in restaurants as well as road-side stalls.


Source: wordpress.com

13) Bhaturu with lassi from Himachal Pradesh

This is one unique recipe from Himachal. Bhaturu or Bhatooru is a kind of bread which is cooked by fermenting wheat flour.


Source: blogspot.com

14) Kashmiri bread with Sheer Chai from Kashmir

Kashmiri flatbread is a common breakfast in Kashmiri households and it is usually taken with Noon Chai or Sheer Chai.


Source: Flickr

15) Besan ki Masala Roti from Haryana

Gram flour rotis stuffed with mixed spices. It’s finger-licking good!


Source: Flickr

16) Bhaji-pao from Goa

In Goa there are a lot of Portuguese influences so pao or bread forms an essential part of Goan cuisine. In the context of breakfast, pao usually is consumed withbhaji which is a mashed up version of mixed vegetables in a tangy tomato sauce.


Source: parrikar.com

17) Fara/Muthiya from Chattisgarh

Steamed rice rolls in white sauce. It’s one of the most popular breakfast of Chhattisgarh. It is usually served with mint chutney.

18) Sattu ke parathe from Bihar

Sattu ​(powdered gram or lentil) is an essential component of what has become the quintessential symbol of Bihari food. Sattu ke parathe are high in protein and give energy to sustain throughout the day.


Source: photobucket.com

19) Jolpaan from Assam

It consists of a variety of rice like ground roasted rice (xandoh), flattened rice (chira), puffed rice (khoi/murmura), eaten along with curd (doi) and jaggery (goor). It is served with great fervour during the most popular festival called Bihu of Assamese culture.


Source: Flickr

20) Dhokla from Gujarat

Delicate and aromatic dhokla while originated in Gujarat, but it has found takers all across the country. It is made from gram flour and is a good blend of sour and sweet.


Source: Flickr

21) Puttu from Kerala

This is one of the most preferred breakfast in Kerala. Puttu consists of steamed cylinders of ground rice layered with coconut and served with banana.


Source: Flickr

22) Kachori with Aloo ki sabzi from Uttar Pradesh

A highly popular breakfast in Uttar Pradesh is kachori and aloo ki sabzi. Kachori is a round flattened ball made of fine flour which is deep fried. It’s stuffed with spices and is eaten with a tangy potato curry.


Source: Flickr

23) Idli, dosa, vada with sambar and chutney from Tamil Nadu

Idli is one of the most popular south Indian recipe all over the country. Extremely delicious, light, fluffy and nutritious, Idli is an ideal Breakfast dish. It is served with chutneys and sambar.


Source: Flickr

24) Luchi Aloo from West Bengal

There cannot be a Bengali breakfast without luchi which is eaten with aloo dom. It is absolutely divine.


Source: Flickr 

SOURCE:::: Netra Agarwal in http://www.timesofindia.indiatimes.com

Natarajan

JAN 13 2015

Message For the Day…” A Story to Explain the Limitless Grace of God …”

NatarajanLeave a comment

Everyone appreciated the wonderful way in which Parikshith sought the lap of the Lord and praised the steady faith he already attained. Yudhishtira was puzzled at the child’s act and requested Vyasa, the great sage, to explain. Vyasa said, “Yudhishtira! When this child was in the womb, the deadly arrow that Aswathama aimed at it to destroy it was about to hit its target. Lord Krishna entered the foetal home and saved it from destruction. This child has been eager to know who had saved him from within the womb. He started examining everyone to find out whether anyone had the same effulgence that he saw while a foetus in the womb. Today, when he saw that divine form with all its splendour, he went straight towards Him and prayed to be seated on His lap. The Lord too, immediately yielded to his prayer.” Yudhishtira then shed tears of joy and thankfulness to the limitless grace of the Lord.

Sathya Sai Baba

A Simple Story with a Strong Message to all of us…

Natarajan2 Comments

 

Read this – it is a beautiful message.

In an ancient temple, a number of pigeons lived happily on roof top.

When the renovation of the temple began for the annual temple festival,  the pigeons   relocated themselves                                                                            to a Church nearby. The existing Pigeons in the Church   accomadated  the new comers very well

Christmas was nearing and the Church was given a facelift. All the pigeons had to move out and look for another place                                                                    They were fortunate to find a  place in a Nearby Mosque  .   Pigeons in the Mosque welcomed the new friends Happily.

It was Ramadan time and the Mosque  was repainted. All the pigeons now Came back to the same ancient Temple .

One day the pigeons on top found some Sound and  clash below in a market square.     A Baby Pigeon

                                                asked the mother pigeon “Who are these people ?”.

The mother replied that they were called  “Human beings”.

The baby asked, “but why are they fighting with each other”.

The mother said “These human beings going to temple are called ‘Hindus’ and the  people going to the Church                                                    are called ‘Christians’ …. The people going to Mosque are called ‘Muslims’.

The Baby pigeon asked, “why is it so? Look, when we were in the Temple we were called  PIGEONS only !!! ….When we were in the Church , we were called as PIGEONS  . And , we were in the MOSQUE  too, we were called as PIGEONS only.                    Similarly all of them down below should be called just “HUMAN BEINGS ” wherever they go”.

The mother Pigeon said, ‘You and me and our Pigeon friends have experienced God and that’s why                                 we are living here in a highly elevated place Peacefully. These people are yet to experience God.                                Hence they are living  below us and fighting and killing each other”.

A nice Story with a Strong Message to all of us ….

SOURCE :::: UNKNOWN…. Input from a friend of mine

Natarajan

Jan 13 2015

” சுப்‌பா ராவ் …. மறக்கப்பட்ட ஒரு மா மேதை … “

NatarajanLeave a comment
சுப்பாராவ் சுப்பாராவ்

இந்திய அறிவியல் மேதை ஒருவர் புறக்கணிக்கப்பட்டதன் துயர வரலாறு!

அண்மையில் ஒரு கருத்தரங்கில் எல்லாப்ரகத சுப்பாராவைப் பற்றி ஓர் அமெரிக்க விஞ்ஞானி குறிப்பிட்டபோது அங்கிருந்த பலர், ‘யாரது?’ என்று கேட்டார்கள். அப்போது எழுந்த எனது வருத்தத்தின் விளைவே இந்தக் கட்டுரை.

ஆந்திரத்தில் உள்ள பீமாவரத்தில் 12.1.1895-ல் பிறந்தார் சுப்பா ராவ். பள்ளியில் படித்துக்கொண்டிருந்தபோது தந்தை இறந்ததால், படிப்பில் கவனம் செல்லவில்லை. என்றாலும், ஏதாவது பெரிய சாதனைகளைச் செய்து பெயரும் புகழும் பெற வேண்டுமென்ற ஆர்வம் அவருக்கு இருந்தது. தனது 13-வது வயதில் காசிக்குப் போய் வாழைப்பழ வியாபாரம் செய்து நிறையப் பணம் சம்பாதிக்க முயற்சி செய்தார்.

ஆனால், அவருடைய தாயார் அவரைத் திரும்ப அழைத்துவந்து, சென்னையில் ஹிந்து உயர்நிலைப் பள்ளியில் சேர்த்துவிட்டார். ஒருவழியாக மூன்று படையெடுப்புகளுக்குப் பின் மெட்ரிகுலேஷன் தேர்வில் வெற்றி பெற்றார் சுப்பா ராவ். நண்பர்களும் கஸ்தூரி சூரியநாராயண மூர்த்தி என்ற உறவினரும் பண உதவி செய்ததால் சென்னை மருத்துவக் கல்லூரியில் சேர்ந்து படித்தார். பிற்பாடு, அந்த உறவினரின் மகளைத் திருமணமும் செய்துகொண்டார்.

பட்டம் இழந்தார்

காந்தியின் விதேசிப் பொருள் பகிஷ்கரிப்புப் போராட்டத்தால் கவரப்பட்டு, கதர் துணியாலான கோட்டுகளை அணிந்து, கல்லூரிக்கு வரத் தொடங்கினார். அவருக்கு அறுவையியல் துறை ஆசிரியராக இருந்த பிராட்ஃபீல்டுக்கு அது அதிருப்தியைத் தந்தது. தேர்வுகளில் சுப்பா ராவ் சிறப்பாக விடையளித்திருந்தபோதிலும் அவருக்கு எம்.பி.பி.எஸ். பட்டம் கிடைக்க விடாமல் தடுத்து, எல்.எம்.எஸ். என்ற கீழ்நிலைச் சான்றிதழை வழங்கச் செய்துவிட்டார். அடுத்து, சுப்பா ராவ் சென்னை மருத்துவ சேவை அரசுப் பணியையும் பெற விடாமல் பிராட்ஃபீல்ட் முட்டுக்கட்டை போட்டார்.

சென்னையில் இருந்த டாக்டர் லட்சுமிபதியின் ஆயுர்வேதக் கல்லூரியில் உடற்கூறியல் விரிவுரையாளராகப் பணியில் சேர்ந்தார் சுப்பா ராவ். ஆயுர்வேத மருந்துகளின் நோய் தீர்க்கும் திறன்களால் கவரப்பட்ட சுப்பா ராவ், மேலைநாட்டுப் பகுப்பாய்வு முறைகளில் பரிசோதித்து ஆயுர்வேதத்தை நவீனப்படுத்த முனைந்தார்.

உயிரி வேதியியலில் பட்டம்

ராக்ஃபெல்லர் கல்விக்கொடைத் திட்டத்தின் உதவியுடன், இந்தியாவுக்கு வந்திருந்த ஓர் அமெரிக்க மருத்துவருடன் தற்செயலாக நிகழ்ந்த சந்திப்பு அவருடைய மனதை மாற்றியது. அறக்கொடை ஒன்றின் ஆதரவையும் மாமனாரின் பண உதவியையும் பெற்று சுப்பா ராவ் 1922-ம் ஆண்டு அக்டோபர் இறுதியில், அமெரிக்காவில் உள்ள பாஸ்டன் நகருக்குப் போய்ச் சேர்ந்தார்.

ஹார்வர்ட் மருத்துவப் பள்ளியில் சேர்ந்து, வெப்பமண்டல நோய் மருத்துவத்தில் டிப்ளமா பட்டம் பெற்றார். அதன் பின்னர், மருத்துவத் தொடர்பில்லாத உயிரி வேதியியல் பயின்றார். அடுத்து, அதே பள்ளியில் ஓர் இளநிலை ஆசிரியராகச் சேர்ந்தார். அவருக்கு உயிரி வேதியியலில் ஆர்வம் மேலிட்டு, அத்துறையில் டாக்டர் பட்டம் பெற்றார். திசுக்களிலும் உடல் திரவங்களிலும் பாஸ்பரஸின் செறிவை அளவிட ஓர் உத்தியை சுப்பா ராவ் கண்டுபிடித்தார். சில குறிப்பிட்ட வளர்சிதை மாற்றக் கோளாறுகளைக் கண்டறிய அவருடைய உத்தி இன்றளவும் பயன்படுத்தப்பட்டுவருகிறது. தசைச் செயல்பாடுகளில் பாஸ்போ கிரியேட்டின் அடினோசைன் டிரைபாஸ்பேட் ஆகியவற்றின் பங்குபற்றி அவர் கண்டுபிடித்த விவரங்கள் அமெரிக்காவில் பயன்படுத்தப்படும் உயிரி வேதியியல் பாடநூல்களில் இடம்பிடித்திருக்கின்றன.

அவருடைய ஆய்வு வழிகாட்டியாக இருந்த சைரஸ் ஃபிஸ்கி, சுப்பா ராவின் பங்களிப்பை மறைத்து அதற்கான பெருமையைத் தனதாக்கிக்கொண்டார். அதன் காரணமாக, சுப்பா ராவுக்கு ஹார்வர்ட் பள்ளியில் நிரந்தரமான பணி கிடைக்காமல் போயிற்று.

பாஸ்பரஸ் கொள்கை தவறு

அடுத்து, சுப்பா ராவ் பாஸ்பரஸின் வளர்சிதை மாற்றத்தைப் பற்றி ஆய்வு செய்தார். அதற்கு முன்பே ஆர்ச்சிபால்ட் ஹில், ஆட்டோ மெயர்ஹாஃப் என்ற இரு ஆய்வர்கள் அதை ஆராய்ந்து ஒரு கொள்கையை உருவாக்கி, அதற்காக 1922-ம் ஆண்டில் நோபல் பரிசையும் வென்றிருந்தார்கள். சுப்பா ராவ் அந்தக் கொள்கை தவறானது என்று நிரூபித்தார். அதன் காரணமாக உயிரி வேதியியல் ஆய்வு வட்டாரத்தில் பெரும் சர்ச்சை எழுந்தது. சுப்பா ராவின் கண்டுபிடிப்புக்கான அங்கீகாரம் கிடைப்பதும் தாமதமாயிற்று.

தசைகளுக்குத் தேவையான ஆற்றல் பாஸ்போ கிரியேட்டின், அடினோசைன் டிரைபாஸ்பேட் ஆகியவற்றிலிருந்தே கிடைக்கிறது என்று சுப்பா ராவ் நிரூபித்தார். அதற்கான பெருமையையும் ஃபிஸ்கியே தனதாக்கிக்கொண்டார். எனினும், அவருடைய சக ஆய்வர்களுக்கு சுப்பா ராவின் பங்களிப்பு தெரிந்தேயிருந்தது. பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகம் சுப்பா ராவுக்குப் பயிற்சியும் உறைவிடமும் அளித்தபோதிலும் அவருக்குத் தேவையான ஆய்வக வசதிகளை வழங்கவில்லை. இதனால் மனம் கசந்த சுப்பா ராவ், அங்கிருந்து விலகி லெடர்லி ஆய்வகத்தில் பணியில் சேர்ந்தார்.

கீமோதெரபியின் முன்னோடி

அங்கு அவர் வைட்டமின்களைப் பற்றியும் நுண்ணுயிர்க் கொல்லிகளைப் பற்றியுமான ஆய்வுகளில் பங்கேற்றார். பன்றியின் கல்லீரலிலிருந்து ஃபோலிக் அமிலத்தைப் பிரித்தெடுக்கும் முறையைக் கண்டுபிடித்தார். அடுத்து ஒரு நுண்ணியிரிக் கரைசலை நொதிக்க வைத்து, அதிலிருந்து ஃபோலிக் அமிலத்தைப் பிரித்தெடுக்கச் செலவு குறைவான ஒரு முறையை உருவாக்கினார். அதையடுத்து வேதிமுறையில் ஃபோலிக் அமிலத்தைச் செயற்கையாக உற்பத்தி செய்யும் முறையையும் கண்டுபிடித்தார்.

ஃபோலிக் அமிலம் ரத்த சோகைக் கோளாறைக் குணப்படுத்த உதவும். சிட்னி ஃபார்பர் என்ற ஆய்வருடன் சேர்ந்து மித்தோட்ரெக்சேட் என்ற புற்றுநோய் எதிர்ப்பு மருந்தை உருவாக்கினார். புற்றுநோய்க்கான கீமோதெரபிக்காக முதன்முதலாக உருவாக்கப்பட்ட வேதி மருந்து அதுவே. இன்றளவும் அது பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுவருகிறது. உலக சுகாதார நிறுவனத்தால் (W.H.O.) யானைக்கால் வியாதியைத் தடுக்கப் பயன்படுத்தப்படும் ஹெட்ராசான் என்ற மருந்தையும் சுப்பா ராவ் கண்டுபிடித்தார்.

மண் மாதிரிகளின் சேகரம்

இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்து, ஊர் திரும்பிக்கொண்டிருந்த அமெரிக்கப் படை வீரர்களைத் தாம் சென்ற இடங்களில் இருந்தெல்லாம் மண் மாதிரிகளைச் சேகரித்து வருமாறு லெடர்லி ஆய்வகம் கோரியது. அவ்வாறு சேகரிக்கப்பட்ட பல்லாயிரம் மண் மாதிரிகளிலிருந்து சுப்பாராவும் பெஞ்சமின் டுக்கர் என்ற தாவரவியல் நிபுணரும், நுண்ணுயிரிகளை அழிக்கும் திறன் பெற்ற கிருமிகளையும் பூஞ்சைகளையும் பிரித்தெடுத்தனர். அவ்வளவு பெரிய எண்ணிக்கையிலான மண் மாதிரிகளை அதுவரை எந்த ஆய்வர்களும் பகுப்பாய்வு செய்ததில்லை என்ற வகையில், அது ஒரு உலக சாதனை என்று பாராட்டப்பட்டது.

குழந்தைகளைக் காத்தவர்

குழந்தைகளைப் பீடிக்கும் லூகோமியா ரத்தப்புற்று நோயைக் குணப்படுத்தும் எதிர்ஃபோலிக் அமிலம் ஒன்றை சுப்பா ராவ் உருவாக்கியதன் மூலம், பல குழந்தைகளை மரணத்திலிருந்து மீட்க உதவியிருக்கிறார்.

இவ்வளவு சாதனைகளைச் செய்த பின்னரும், சுப்பா ராவ் எல்லாப் பெருமையும் சக ஆய்வர்களுக்கே என்று சொல்லி ஒதுங்கிக்கொண்டார். அதன் காரணமாக, அவருக்கு ஏராளமான வருமான வாய்ப்புகள் கைநழுவிப்போயின. அவருக்கு வியாபார சாமர்த்தியமே கிடையாது என்று ஒரு காப்புரிமை வழக்கறிஞர் சலித்துக்கொண்டார். எனினும், மருத்துவ அறிஞர்கள் எல்லோருமே அவரது பங்களிப்பை அங்கீகரித்தார்கள். சுப்பா ராவுடன் பணியாற்றியவரான ஜார்ஜ் ஹிட்சிங்ஸ் 1988-ம் ஆண்டில் ஜெர்ட்ரூட் எலியான் என்பவருடன் உடலியக்கவியலுக்கான நோபல் பரிசைப் பங்கிட்டுக்கொண்டவர். சுப்பா ராவின் கண்டுபிடிப்புகளை ஃபிஸ்கி மறைத்துவைத்ததன் காரணமாக, அவர் கண்டு

பிடித்து வைத்திருந்த பல நியூக்ளியோடைடு வகைச் சேர்மங்களைப் பல ஆண்டுகள் கழித்து மீண்டும் புதிதாகக் கண்டுபிடிக்க நேர்ந்தது என்று ஹிட்சிங்ஸ் புலம்பியிருக்கிறார். சுப்பா ராவின் தன்னலமற்ற இந்தக் குணமே, நோபல் பரிசை அவர் வெல்லும் வாய்ப்புகளை இழக்கச் செய்தது. நோபல் பரிசுக்குரியவர்களைத் தேர்வு செய்யும் ஸ்டாக்ஹோம் கரோலின்ஸ்கா ஆய்வுக் கழகத்தில் பேராசிரியராக இருந்த எரிக் ஜோர்ப்ஸ், மருத்துவ வேதியியல் களத்தில் முக்கியமான சாதனைகளைப் படைத்தவர்களில் ஒருவர் சுப்பா ராவ் எனப் புகழ்கிறார்.

அமெரிக்காவின் சையனமிட் ஆய்வகம் தான் கண்டுபிடித்த பூஞ்சை ஒன்றுக்கு சுப்பா ராவின் பெயரைச் சூட்டியுள்ளது. சுப்பா ராவ் 1948 ஆகஸ்ட் 9-ம் நாள் நியூயார்க்கில் காலமானார். அப்போது அவருக்கு 53 வயதுதான். “டாக்டர் சுப்பா ராவைப் பற்றி நீங்கள் கேள்விப்படாமல் இருக்கக் கூடும். ஆனால், அவர் வாழ்ந்ததால்தான் நீங்கள் இன்று உயிருடன், தேக நலத்துடன் வாழ்கிற வாய்ப்பு கிட்டியிருக்கிறது. நீங்கள் இன்னும் பல காலம் உயிர் வாழ்வதற்குக்கூட அவர் காரணமாக இருக்கக்கூடும்” என்று டோரன் ஆன்ட்ரிம் என்னும் மருத்துவ நிபுணர் 1950, ஏப்ரல் மாதத்திய ‘ஆர்கோசை’ என்ற சஞ்சிகையில் எழுதியிருக்கிறார்.

– கே.என். ராமசந்திரன்,
பேராசிரியர், ஓய்வு

SOURCE::::  www.tamil.thehindu.com.
Natarajan
Jan 12 2015

Message For the Day…”Spend Your Time in Pursuing Noble Tasks…”

NatarajanLeave a comment

Avoid spending precious time in useless pursuits and be ever vigilant. Engage the senses of perception and action, and the body in congenial but noble tasks to keep them busy. There should be no chance for sloth (tamas) to creep in. And, every act must promote the good of others. While confining oneself to activities that reflect one’s natural duties (swa-dharma), it is possible to sublimate them into spiritual practices for the body and the senses. You must also withdraw from sensory objects. This implies having a state of mind that is beyond all dualities that agitate and affect, such as joy and grief, liking and disliking, good and bad, praise and blame. Such common experiences one encounters can be overcome or negated by means of spiritual exercises or intellectual inquiry. Endeavour to escape from the opposites and dualities, and attain balance and stability.

Sathya Sai Baba

ஸ்ரீ ரமண மஹரிஷி வாழ்வில்….” அணில் போல இருங்க …எலி போல வேண்டாம் …”

NatarajanLeave a comment
பகவான் ரமணர் உரைகேட்கப்
பக்தர் இருந்தார் அமர்ந்தபடி
அகமும் முகமும் மலர்ந்தபடி
அருளுரை சொன்னார் கனிந்தபடி
அணில்போல் இருங்கள்; தவறில்லை!
ஆனால் எலிபோல் கூடாது!
மணிமொழி இதனை உதிர்த்தபடி
மவுனமானார் நம் ரமணர்!
காரணம் வேண்டிப் பக்தர்கள்
காத்துக் கொண்டே இருந்தார்கள்
பூரண ஞானி விடைசொன்னார்
புன்னகை ஒன்றைத் தந்தபடி!
உண்ணும் அணிலைப் பாருங்கள்;
உண்டது போதும் என உணர்ந்தால்
கொண்ட கனியை அதன்பின்னர்க்
கொறிப்பதில்லை; ஓடிவிடும்;
ஆனால் எலியோ பதுக்குவதில்
ஆசை கொள்ளும்; மறுபடியும்
தானாய் வந்து பொருள்தேடும்
தனக்கு மீறிச் சேர்த்துவிடும்
போதும் என்ற மனம் இன்றிப்
பொருளைச் சேர்க்கக் கூடாது
நீதி இதுதான், எனச்சொல்லி
நிறுத்தி அருளினார் ரமணமுனி!
ஓம் நமோ பகவதே ஸ்ரீ ரமணாய!!  
Natarajan
Jan 11 2015

Message For the Day…” Role of Sports and Music in our Health and Happiness.. “

NatarajanLeave a comment

It must be recognised that sports and music have been designed to confer health and happiness on man. Physical fitness and mental health are equally important. Together with the gross physical body everyone has a subtle body (sukshma sarira). Take good care of your subtle body by performing spiritual exercises which will help you to realize the Divine. True education consists in the acquisition of good qualities, cultivation of good thoughts, truthfulness, devotion, discipline and dedication to duty. Sports and games enable you to acquire these qualities, and they impart a healthy body, mind and joy. Three unique benefits can be derived from sports and games: team spirit, mutual understanding and joy. Even if people speak different languages and differ in their habits and cultures, through the field of sports you can easily build a common bond, and share a spirit of camaraderie. Hence sports and games should be encouraged.   

Sathya Sai Baba