cheerful attitude

Google’s new logo unveiled; A quick look at how the company’s logo evolved over the years….

NatarajanLeave a comment

 

Google’s new logo unveiled; A quick look at how the company’s logo evolved over the years

Google’s new logo unveiled; A quick look at how the company’s logo evolved over the years

Within a month from restructuring the new company Alphabet, Google has unveiled its new logo. The all-new sans-serif typeface, aligning it with Alphabet’s logo. The all new look has been designed keeping the mobile user in mind.

Take a look at the new logo above, which is evidently more crisp and clear. The company has also released a video showing the evolution of logos.

Let’s take a quick look at the Google logos in the past.

During Google’s humble beginning it was called Backrub and apparently this was their logo.

backrub.0

Google has changed its face several times over the past 17 years and this bright red is one of its early logos. This was the The Carl P logo for Google and according to Vox – it is unknown if it represented Larry Page’s father Carl page or his brother Carl Page Jr.

From red to green and different fonts, the Google logo has surely evolved. Look at this one which turns the two ‘O’ into eyes.

 

 

With the next logo, looks like Google tried to do something different. These can surely be called the biggest Google logo failures.

googlelogo

The company had also started experimenting with doodle way too early, but they were simple and artistic. Over the years, doodles have evolved with animations, videos and so on.

 

googlelogo002

In 1998, the coloured letters on plain paper symbolised what the company stands for.

 

2

Soon the colour combination had slight changes. You will remember the popular exclamation mark as a part of the logo.

 

3

The company later slightly changed the second O. By now, Google had gone far beyond the company name and logo, was used as a term to find content online – ‘Google it’ – we all said. This was the logo used for the longest duration.

 

4

It then saw a slight change in the ‘O’ and lesser shadow.

 

5

This one is 2013, showed more fattened letters and the shadows were removed.

6

Source…www.tech.firstpost.com

Natarajan

ஆஸ்திரேலியா ஸ்பெல்லிங் பீ போட்டி: கலக்கிவரும் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த இரட்டையர்கள்….

NatarajanLeave a comment

ஆஸ்திரேலியாவில் ஸ்பெல்லீங் பீ நிகழ்ச்சியில் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த இரட்டையர்கள் பட்டையை கிளப்பி வருகின்றனர்.

ஆஸ்திரேலியா தொலைக்காட்சி நிறுவனம் ஒன்று ஸ்பெல்லீங் பீ என்ற நீண்ட ஆங்கில வார்த்தைகளின் எழுத்துகளைச் சரியாக சொல்லும் போட்டியை நடத்திவருகிறது. இதில் நாடு முழுவதிலும் இருந்து 3000 குழந்தைகள் கலந்துகொண்டார்கள். மூன்று கட்ட தேர்வுகளுக்குப் பிறகு 50 குழந்தைகள் இறுதி போட்டிக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டனர். தற்போது இவர்களில் இருந்து 12 பேர் மட்டும் இறுதி போட்டிக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளனர்.

இந்த 12 பேரில் தமிழகத்தின் வேலுரை பூர்வீகமாகக் கொண்ட இரட்டையர்களான ஹார்பிதா மற்றும் ஹார்பித்தாவும் அடங்குவார்கள். இருவரும் 50 ஆயிரம் வார்த்தைகளுக்கு மேல் தெரிந்து வைத்துள்ளனர். இறுதி போட்டி இன்னும் 2 வாரங்களில் நடைபெறவுள்ளது.

இது பற்றி இரட்டையர்களான ஹார்பிதா மற்றும் ஹார்பித் ஆகிய இருவரும் கூறும் போது இதற்காக நாங்கள் எந்தவித சிறப்பு பயிற்சிக்கும் செல்லவில்லை. நான்கு வயது முதல் வீட்டில் அப்பாவின் ஐ.பேடில் ஆங்கில வார்த்தைகளை உச்சரிக்கும் விளையாட்டை விளையாடுவோம் எனத் தெரிவித்தனர்.

இவர்களின் சாதனை குறித்து தந்தை அண்ணாமலை தெரிவிக்கையில், குழந்தைகளுக்கு சுதந்திரம் தந்து அவர்களை சொந்தமாக கற்றுக்கொள்ள அனுமதிக்க வேண்டும் என்றார்.

Source….Parvathi Arunkumar, சிட்னி…www.dinamani.com and http://www.newindianews.com

Natarajan

Joke of the Day….” Can i Come with him tomorrow…”?

NatarajanLeave a comment
An old, tired-looking dog wanders into a man’s gated yard one day. The man is a dog lover, so he lets him in. He examines the dog’s collar and feels his well-fed belly, coming to the conclusion that the dog has a home.
The dog follows him into the house, goes down the hall, jumps on the couch, gets comfortable and immediately falls asleep. The man thinks its rather odd, but lets him sleep. After about an hour the dog wakes up, walks to the door and the guy lets him out. The dog wags his tail and leaves.
dog
The next day the dog comes back and scratches at the door. The guy opens the door, the dog comes in, goes down the hall, jumps on the couch, gets comfortable and falls asleep again. The man lets him sleep.
After about an hour the dog wakes up, walks to the door and the guy lets him out. The dog wags his tail and leaves.
This goes on for days. The guy grows really curious, so he pins a note on the dog’s collar: “Your dog has been taking a nap at my house every day.”
The next day the dog arrives with another note pinned to his collar: “He lives in a home with four children — he’s trying to catch up on his sleep.”
“Can I come with him tomorrow?‘
Source….www.ba-bamail,com
natarajan

He Has Published 12 Books and Won Praise from a PM & a President. Why’s He Selling Tea Then ? –

Natarajan1 Comment

No one would guess looking at this chaiwallah in his makeshift roadside shop — the one with an old tin kettle and crusty chai glasses — that he inhabits another world of reading and writing as well. Laxman Rao has written 24 novels, published 12, and is now pursuing a Master’s degree.

People in Delhi who like tea and good stories should pay a visit to Laxman Rao. The 63-year-old man has been writing books since he was a teenager. He has self-published some of those books and they are on sale at his roadside chai shop near ITO in Delhi, and are also available on Flipkart, Amazon and Kindle.

Born in Talegaon Dashasar village of Maharashtra, Laxman was inspired by the

 

writings of Gulshan Nanda to take up writing himself.

He used to read Nanda’s novels as a 15-year-old. “I used to think I will become Gulshan Nanda one day,” he says.

There were no schools in Laxman’s village, so he had gone to live in Amravati. However, due to financial problems in his family, he also had to work as a domestic help for three years, and at a spinning mill for five years, while continuing his education.

It was an incident at school that first upset and moved him, and then inspired him to write. One of his schoolmates, Ramdas, a boy from his village, drowned in a river and lost his life. Ramdas was known for being a rebellious student before one teacher helped him change his life and turned him into a favourite of everyone at school. The story of Ramdas became the first book written by Laxman.

Knowing that Delhi is the place where many publishing houses are located, Laxman wanted to move there and take up writing in a more serious way. After finishing school till Class 10 and working as a farmer for some time, Laxman left his village with only Rs. 40 given by his father. The journey to the capital city itself was not an easy one. He could only reach Bhopal before all his money was used up. So he had to work as a labourer at a construction site for three months.

Finally, in July 1975, he reached Delhi as a young man of 25. All he had at that time were two shirts, a 10th-grade completion certificate, and the dream of becoming a successful writer someday.

laxman2

On reaching Delhi, he tried to find a job but could not get anything. He had to work as a construction site labourer and a waiter at a restaurant for two years before opening his own paan (betel leaves) shop. Later, he converted it into a tea shop and has been selling tea for the past 20 years now.

In those two years, he wrote another book called Nayi Duniya ki Nayi Kahani, based on his journey to Delhi and his determination to become a writer. But when he finally took both his books to the many publishers in the city, Laxman received nothing but rejection and ridicule. Nobody believed that the work of a tea seller could be any good. It was when one of these publishers literally asked him to “get out” that Laxman decided to publish his books himself, without any external help.

And so, in 1979, he used all his savings (Rs. 7,000) to self-publish his first novel, Nayi Duniya Ki Nayi Kahani. Being a publisher means you have to sell your book yourself too. Laxman used to do that by riding across the city on his bicycle, stopping by at libraries and schools, asking people if they would be interested in reading his work.

He also registered his own publishing company — Bhartiya Sahitya Kala Prakashan.

laxman3

Today, he publishes 500 copies each of 4 different titles annually. Publishing one title costs around Rs. 25,000-30,000. He says about 100 copies are sold from the tea shop itself every month, and the rest are sold through e-commerce websites. He is also working on 2 more novels these days.

After his first book was published, people slowly began recognizing him as an author. In 1984, a senior Congress party member came to know about him after reading an article based on his life. He told the then PM of India, Indira Gandhi, about Laxman, and he was invited to meet and present his books to her. She encouraged him to continue writing. When he insisted that he wanted to write a book on her life too, she said that he should write something about her tenure instead. Hence, he wrote a play calledPradhanmantri.

“I wanted to present it to Mrs. Indira Gandhi but her unfortunate death took this opportunity from me,” he says.

In spite of being good as a writer, Laxman never gave up the urge to learn, and is continuing his education even today.

He passed the Class 12 CBSE exam at the age of 40 from Patrachar School in Delhi, and then completed his graduation through a correspondence course from Delhi University. Currently, he is pursuing MA in Hindi from IGNOU.

laxman4

“I chose to write in Hindi as I wanted my books to be read all over the country. So I started reading Hindi books as much as possible. I used to visit Daryaganj’s old books’ market every Sunday to buy Hindi books,” says the writer.

Like his novel about Ramdas, all his books are based on real life incidents.

“Some boys at my stall used to talk about a girl, their classmate, who did not speak much. I asked them if I could meet her. She then became a character (and title) of one of my books — Renu,” he says.

Renu also became the book that Laxman personally presented to the former Indian president, Pratibha Patil, who was so impressed by his work that she invited him to Rashtrapati Bhavan, along with his family, on July 23, 2009.

laxman5

As of now, he has no plans of closing his tea shop. “With the money I earn from my books, I have to publish more books. And the tea shop helps me run my household,” says Laxman, who lives with his wife and two sons, both of whom are pursuing higher studies.

Laxman has now stopped going around selling his books. Ramdas, the first book that he wrote, is his bestselling novel till date and is already in its 3rd edition. Over 3,000 copies of it have been sold and it has also been converted into a play.

He is currently working on his upcoming books —Barrister Gandhi, which is based on the life of Mahatma Gandhi, and DANSH, a social novel. Some of his other famous books include Narmada, Parampara Se Judi Bhartiya Rajneeti, Ahankaar, and Abhivyakti.

Laxman Rao refuses to take any funds and donations from people. Those who want to give are politely advised to buy one of his books instead.

“I am satisfied with my life, I want to move ahead. I am hopeful that my books shall earn me a lot of money someday. Then I’ll stop selling tea and engage in full time writing. That day is not too far away now,” he says confidently.

To know more about Laxman, you can write to him at laxmanrao.bskp@gmail.com and visit his Facebook page. His books can be bought on Flipkart, Amazon and Kindle.

Source……www.thebetterindia.com

Natarajan

” நீங்கள் திட்டுவதால் , நாங்க தீட்டப்படுகிறோம் , ஆசிரியர் பெருமக்களே ….”

NatarajanLeave a comment

அறியாமை இருள் விரட்டுங்கள்!

கரும்பலகைகளில் வெளிச்சம் விதைத்து
அறியாமை இருள் விரட்டி
சூரியப் பிரதிகளை உருவாக்கும்
‘ஆ’ சீரியர்களே…

அறிவு மாளிகைக்கு
அஸ்திவாரம் அமைத்து
திறம்படக் கட்டி
திறப்பு விழா நடத்தி
விளக்கேற்றி வைக்கும்
வெள்ளை மனக் கோட்டங்களே…

நீங்கள்
முள்காட்டை செப்பனிட்டு
முல்லை மலர் வளர்க்கிறீர்கள்
சிப்பிகளில் மட்டுமல்ல
நத்தைகளிலும் முத்து விளைவிக்கிறீர்கள்
கூழாங்கற்களை வைரங்களாய்
வடித்தெடுக்கிறீர்கள்!

நீங்கள்
வியர்வை வெப்பத்தில் புழுங்கி
வேதனை துளிகளை விழுங்கி
சாக்பீசில் முகங் கழுவி
சரித்திரம் படைக்கிறீர்கள்!
நீங்கள்
நெற்றிக்கண் திறந்து
நெருப்பை உமிழ நேரினும்
கொதித்து வரும் தீயினிலும்
குளிர்ச்சி உறைந்திருக்கும்
புயலாய் சீறுகிற போதிலும்
புன்னகை மறைந்திருக்கும்!

நீங்கள் திட்டுவதால்
நாங்கள் தீட்டப்படுகிறோம்
உளிபடாமல், துளிச்சிதறல் இல்லாமல்
எதிர்கால இந்தியாவை
சிரத்தையாய் செதுக்கும் சிற்பிகளே…
உங்களை
சிரம் தாழ்த்தி வாழ்த்தி
வணங்கி மகிழ்வதில்
பெருமிதம் கொள்கிறோம்!

Source…சுப்புராஜ், திருமுல்லைவாயில்…..www.dinamalar.com

natarajan

 

1947-ல் கூகிள், யூடியூப், ஃபேஸ் புக்……!!!

NatarajanLeave a comment

ஃபேஸ் புக், வாட்ஸ் அப் போன்ற சோஷியல் மீடியாவின் காலம் இது. ஏதாவது ஒண்ணு நடந்தா போதும் அடுத்த நொடியே அது தொடர்பான கலாய்ப்புகள் சமூக மீடியாவை நிறைத்துவிடுகின்றன. இப்பவே இப்படி இருந்தால் நாடு விடுதலை அடைவதற்கு முன்னதாகவே இந்த இணையம் வளர்ச்சி பெற்றிருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும்? இப்போது முன்னணியில் இருக்கும் ஃபேஸ்புக், வாட்ஸ் அப், ஃபிளிப்கார்ட், இன்ஸ்டாகிராம், கூகுள் போன்ற பல தளங்கள் அந்தக் காலத்திலேயே அறிமுகமாகியிருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும்? நினைக்கவே சுவாரசியமாக இருக்கிறதா?

இந்த எண்ணமே சுவாரசியம் தருவதால்தான் இந்த ஐடியாவை அடிப்படையாகக் கொண்டு, சுதந்திரத்துக்கு முன்னரே இணையம் வந்திருந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும் என யோசித்திருக்கிறது இன்1947 என்னும் விளம்பர நிறுவனம். அப்போது இந்த இணையங்களில் எல்லாம் என்ன நடந்திருக்கும் என்று கற்பனை மவுஸைத் தட்டி யோசித்திருக்கிறார்கள். கூகுளில் எதைத் தேடியிருப்பார்கள், யூடியூபில் எந்தப் படத்தை அதிகம் பார்த்திருப்பார்கள், அன்று ஐஆர்டிசி வெப்சைட்டில் நிலை எப்படி இருந்திருக்கும்… இப்படி ஒவ்வொன்று குறித்தும் சுவாரசியமான கிரியேடிவ் டிசைன்களை உருவாக்கியுள்ளது அந்நிறுவனம்.

அவற்றை வசீகரமான படங்களாகக் கொண்ட ஒரு ஆல்பத்தை உருவாக்கித் தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் பதிவிட்டது இன்1947. இதற்கு பெருவாரியான வரவேற்பு கிடைத்திருக்கிறது. ஆயிரக்கணக்கானோர் இந்தப் பக்கத்தை விரும்பியதுடன் சகட்டுமேனிக்கு ஷேர் செய்து தங்கள் சந்தோஷத்தை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துகொண்டார்கள். அந்தப் படங்களில் சில இங்கே இடம்பெற்றிருக்கின்றன.

முழு ஆல்பத்தையும் காண: https://goo.gl/H0auG2

Source….www.tamil.thehindu.com

Natarajan

மீண்டு வந்த விநாயகர்…..

NatarajanLeave a comment

கடற்கரைப் பட்டினமான புதுச்சேரி, பிரெஞ்சுக்காரர்கள் வசமிருந்த காலம் அது. அப்போது புதுச்சேரியின் கவர்னராய் இருந்த பிரான்சுவா மர்த்தேன் (1674 1693), மணற்குளத்து விநாயகரை உள்ளூர் மக்கள் வழிபடுவதை தடுத்து நிறுத்த முயன்றார்.

இதனால் மனம் சலிப்புற்ற உள்ளூர் நெசவாளர்களும், பிறரும் தெய்வத்தைத் தொழ அனுமதியில்லாத ஊரில் குடியிருக்க வேண்டாம் என்று முடிவெடுத்து, ஊரைக் காலிசெய்துவிட்டு வெளியேற திட்டமிட்டனர். இதனைக் கேள்விப்பட்ட குவர்னர் பிரான்சுவா மர்த்தேன், இந்த நெசவாளர்கள் இல்லாவிட்டால், கிழக்கு இந்திய கம்பெனியின் வியாபாரம் பெரிதும் பாதிக்கப்படும் என்று உணர்ந்து, மணற்குளத்து விநாயகரை வழிபடுவதற்கு விதித்திருந்த தடையை விலக்கிக்கொண்டார். இப்படியான ஒரு கர்ணபரம்பரைக் கதை புதுச்சேரியில் உண்டு.

காலைப் பிடித்தேன் கணபதி நின்பதங் கண்ணிலொற்றி

நூலைப் பலபல வாகச் சமைத்து நொடிப்பொழு(தும்)

வேலைத் தவறு நிகழாது நல்ல வினைகள்செய்துன்

கோலை மனமெனு நாட்டி னிறுத்தல் குறியெனக்கே

என்று மகாகவி சுப்ரமணிய பாரதியாரால் பாடப்பெற்ற அரிய திருத்தலம் இது.

உலகமெலாம் படைத்தளித்தே ஒடுக்குநிலைக் களமாகி

இலகுபிர ணவவடிவாம் எழிலானை முகத்தவனே !

அலகிலருட் சித்தியெலாம் அளித்தருளும் ஐங்கரனே !

மலமகற்றும் புதுவைநகர் மணக்குளத்து விநாயகனே !

என்று யாழ்ப்பாணம் எஸ்.கந்தையா பிள்ளையாலும், இன்னும், தமிழிசைக்கு இலக்கணம் கண்ட வண்ணச்சரபம் தண்டபாணி சுவாமிகளாலும் போற்றிப் பாடப்பெற்ற, வினைகள் தீர்க்கும் இந்த மணக்குளத்து விநாயகப் பெருமானைப் பற்றி புதுச்சேரி வரலாறும், புதுச்சேரி நாட்டுப்புறக் கதைகளும் பலவாறான செய்திகளை நமக்குச் சொல்லுகின்றன.

மணக்குள விநாயகர் முன்னர் வெள்ளைக்கார விநாயகர் என்றே அழைக்கப்பட்டுள்ளார். இந்த ஆலயத்தின் தல புராணத்தின்படி, பிரெஞ்சு கவர்னர்களின் ஆட்சியிலிருந்தபோது, மணக்குள விநாயகரை அகற்றும் நெருக்கடிகள் ஏற்பட்டுள்ளன. விநாயகரின் சிலை ஒருமுறை கடலில் தூக்கியெறியப்பட்டதாகவும் தகவல்கள் உள்ளன. எல்லா நெருக்கடிகளிலிருந்தும் மீண்டு, விநாயகர் எங்கும் நகராமல் இங்கே குடிகொண்டுள்ளார்.

“மணக்குள” என்னும் சொல்லுக்கு இரண்டு வகையான பொருள் சொல்லப்படுகிறது. ஒன்று, மனம்+குளம் என்பது. அதாவது, இலைச்சருகு ஒன்று காற்றின் வேகத்திற்கு தக்கவாறு அசைந்து அசைந்து குளத்தில் வீழ்ந்து சிறு சலனத்தைத் தோற்றுவித்து பின் அமைதியைப் பரப்புவது போல, விநாயகப் பெருமானின் அருள், மனமாகிய குளத்தில் ஒரு ஞானச் சிலிர்ப்பைத் தோற்றுவித்து, அமைதியை நிலைப்படுத்தும் என்பதுவாம்.

இன்னொன்று, மணல்+குளம் என்பது. பழைய புதுச்சேரியில் மணலால் சூழப்பட்ட குளங்கள் நிறைய இருந்தன. அத்தகைய குளங்களில் ஒன்றின் கரையில் பிரதிஷ்ட்டை செய்யப்பட்டதால் “மணற்குளத்து விநாயகர்” மணக்குள விநாயகர் என்று மறுவி வழங்கப்பட்டு வருவதாகவும் கருத்து உள்ளது. அந்தக் காலத்தில் மக்கள், அந்த குளத்தில் நீராடிய பின்னரே இந்த ஆனைமுகக் கடவுளை வழிபட்டுள்ளனர்.

12 ஆண்டுகள் கும்பாபிஷேகம் காணாத இந்த ஆலயத்தில் கடந்த ஏப்ரல் மாதம் கும்பாபிஷேகம் நடத்தப்பட்டது. புதுவை மக்களின் காவல் அரணாக மணக்குள விநாயகர் அருள்பாலிக்கிறார்.

Source…..மகரந்தன்…www.tamil.the hindu.com

Natarajan

அன்பாசிரியர் – சித்ரா: அஞ்சல் அட்டை முதல் யூடியூப் வரை அசத்தும் ஆசிரியை!

NatarajanLeave a comment

உற்சாக மாணவர்களுடன் ஆசிரியை சித்ரா.

உற்சாக மாணவர்களுடன் ஆசிரியை சித்ரா.

| மாணவர்கள் மீதான அன்பாலும் அக்கறையாலும் அர்ப்பணிப்புடன் தனித்துவமாக கற்பிக்கும் அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர்களின் நல்லடையாள அணிவகுப்புத் தொடர் இது. |

“பெரிய அளவில் பணம் சம்பாதிப்பதற்குப் பதிலாக, பெரிய மாற்றத்தை விதைக்க ஆசைப்பட்டேன். அதனாலேயே ஆசிரியர் ஆனேன்!”- தகவல் மற்றும் தகவல் தொடர்பு தொழில்நுட்பத்தில் சாதித்ததற்காக குடியரசுத் தலைவரிடம் தேசிய விருது, அப்துல் கலாமின் பாராட்டு, மைக்ரோசாப்ட்டின் உலகளாவிய மன்ற, தேசத்தின் சாதனையாளர் விருது, நல்லாசிரியர் விருது மற்றும் ஏராளமான தேசிய, மாநில, ஊரக விருதுகள் பெற்ற சித்ரா என்னும் அரசுப் பள்ளி ஆசிரியரின் வார்த்தைகள் இவை.

இனி சித்ராவின் பயணம், அவரின் வார்த்தைகளிலேயே…

“1996-ம் ஆண்டு விக்கிரவாண்டி ஊராட்சியின் வாக்கூர்பகண்டை என்னும் ஊரின் தொடக்கப் பள்ளியில், என் ஆசிரிய வாழ்க்கை தொடங்கியது. அப்போது நான் ஒன்றாம் வகுப்பு ஆசிரியை. வழக்கமான அ, ஆ தானே என்றிருந்த எனக்கு, மாணவர்களே பாடம் சொல்லிக் கொடுத்துவிட்டார்கள், அவர்கள் எழுதிய ‘அ’வையும், ‘ஆ’வையும், படிக்க கூடுதல் முயற்சி தேவைப்பட்டது.

அப்போது பேருந்தில் பள்ளிக்கு வந்து சேர ஒன்றரை மணி நேரம் ஆகும். அந்த சமயத்தில் குஜராத்திய எழுத்தாளர் ஒருவர் எழுதிய ‘கனவு ஆசிரியர்’ என்ற புத்தகம் கிடைத்தது. அதில் கூறப்பட்டிருந்த வழிமுறைகளையும், அறிவுரைகளையும் எனக்கு ஏற்றாற்போல மாற்றிக் கொண்டேன். மாணவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்க, அரசு நடத்திய பயிற்சி முகாம் அதிக உதவியாக இருந்தது. ‘விளையாட்டு வழி’ கல்வி முறையைப் பின்பற்ற ஆரம்பித்தேன்.

மாணவியிடம் கற்ற பாடம்

குச்சி, புளியங்கொட்டைகளை வைத்து கணக்கு சொல்லிக் கொடுத்தேன். மாணவர்களை அருகில் இருந்த வயல்களுக்கு அழைத்துக் கொண்டு போய் அறிவியல் சொல்லிக் கொடுப்பதும், வகுப்பறையிலேயே விதைகள் இட்டு செடிகள் வளர்ப்பதும் வழக்கமாய் இருந்தது. மாலை நேரங்களில் பாட்டு மூலம் பாடம் கற்றுக் கொடுக்கத் தொடங்கினேன்.

ஒரு முறை ஆர்வமிகுதியில் மூன்றாம் வகுப்புக் குழந்தைகளுக்கு மினி கிரைண்டர் மாதிரி செய்து எடுத்துக் கொண்டு போனேன். “இது எதுக்கு டீச்சர்? இதுதான் எங்க வீட்டுலயே இருக்கே!” என்றாள் ஒரு மாணவி. அப்போதுதான் சிரமப்பட்டு கடினமான எதையும் செய்து காட்டுவது தேவையற்றது என்பதை உணர்ந்தேன்.

மனம் நெகிழ்ந்த தருணம்

மெல்ல மெல்ல கற்றலின்பால் குழந்தைகளுக்கு ஆர்வம் ஏற்பட்டது. பள்ளி மாணவர்கள், மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் நடைபெறும் விழாக்களில் ஆவலுடன் கலந்து கொள்ள ஆரம்பித்தனர். சுதந்திர தினம், குடியரசு தினம் என அரசு விழாக் கொண்டாட்டங்களிலும் திருக்குறள் ஒப்பித்தல், பாட்டுப் போட்டி மற்றும் விளையாட்டுப் போட்டிகளிலும், பங்குபெற்றனர். குக்கிராமத்தில் இருந்து வெளியே கூட சென்றிருக்காத அக்குழந்தைகள், முதன்முதலாக ஆட்சியர் அலுவலகம் போய் பரிசுகளுடன் திரும்பி வந்தனர்.

பரிசுகளை வென்றதாகக் கேட்ட தருணத்தில் எங்கள் கால்கள் தரையிலேயே படவில்லை. ஒவ்வொரு விழாவிலும் போட்டிகளில் கலந்து கொள்வது வழக்கமானது. நீர்ப்பிரச்சினைகள், உடல்நலப் பிரச்சினைகள், சுகாதாரம் குறித்த விழிப்புணர்வு குறித்த கார்ட்டூன் கதைகளை ஒவ்வொரு வாரமும் சொல்லிக் கொடுக்க ஆரம்பித்தேன். பாண்டிச்சேரி வானொலி நிலையத்திலும் எங்கள் மாணவர்கள் ஏராளமான நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றனர்.

எனக்காக போராடிய கிராமத்தினர்

‘பள்ளிக்கு யார் வந்தாலும் பயப்படக்கூடாது. இயல்பாக அவர்களை வரவேற்று, பள்ளியைச் சுற்றிக் காண்பிக்க வேண்டும்’ என்று சொல்லியிருந்தேன். ஒரு முறை மாவட்ட ஆட்சியர் எங்கள் பள்ளிக்கு திடீர் வருகை தந்தார். மாணவர்களே அவரை வரவேற்ற விதத்தைப் பார்த்து அசந்து போனவர், அடுத்த நாளே எங்களுக்கு விருதளித்துச் சிறப்பித்தார்.

ஒரு முறை நான், விடுமுறை காரணமாக வெளியூருக்குப் போய்விட்டு, திங்கட்கிழமை காலையில் பள்ளிக்குத் திரும்பினேன். சைக்கிளில் வேகமாக வந்து கொண்டிருந்த என்னைப் பார்த்து கிராம மக்கள் புன்முறுவல் பூத்தனர். எனக்கு எதுவுமே புரியவில்லை. பின்னர் தான் அந்தச் சிரிப்பின் பின்னால் இருக்கும் அன்பும், நம்பிக்கையும் புரிந்தது.

இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னால், நான் மாற்றலாகி வேறு ஊருக்குச் செல்ல உத்தரவு வந்திருக்கிறது. ஆனால் கிராம மக்கள், என்னை அனுப்பக்கூடாது என்று தொடர்போராட்டம் நடத்தி, உத்தரவைத் திரும்பப் பெற வைத்திருக்கின்றனர். நான் வாங்கிய எல்லா விருதுகளின் ஆனந்தத் தருணத்தை விட, இந்தத் தருணமே என்னை அதிகம் சந்தோஷப்படுத்தியது” என்கிறார்.

கற்பித்தலில் எளிமைகளும் புதுமைகளும்

கற்றலிலும் கற்பித்தலிலும் எளிமையையும், புதுமையையும் விரும்பினார் ஆசிரியை சித்ரா. ஆரம்பப் பள்ளி மாணவர்கள் எழுதிப் பழக வேண்டுமென்பதற்காக, தமிழ் மற்றும் ஆங்கில எழுத்துகளை அச்சிட்டு, முத்திரையாக்கினார். அதை ஒவ்வொரு குழந்தையின் நோட்டுப்புத்தகத்தில் அச்சு வைத்து எழுதக்கற்றுக் கொடுத்தலில் புதுமை படைத்தார். வகுப்பில் கல்வியைத் தாண்டி நல்ல பழக்கங்களையும் கற்றுக்கொடுப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டவர், கழிவறைகள் தேவையைக் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தியதற்காக, மத்திய அரசின் சுகாதாரத்துறை விருதையும் பெற்றிருக்கிறார்.

கலாம் தந்த வியப்பு

பள்ளியில் ‘கடிதம் எழுதுதல்’ பகுதியை நோட்டிலே எழுதித்தான் பழக்கப்பட்டிருப்போம். ஆனால் ஆசிரியை சித்ரா, அருகில் உள்ள தபால் நிலையத்தில் இருந்து அஞ்சல் அட்டைகளை வாங்கி கடிதம் எழுதக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறார். அதன் நீட்சியாக, மாணவர்கள் சிலர், குடியரசு தின மற்றும் பொங்கல் வாழ்த்துக் கூறி, டெல்லி ஜனாதிபதி மாளிகைக்குக் கடிதம் எழுதி அனுப்பியிருக்கின்றனர். சற்றும் எதிர்பார்க்காத ஆச்சரியமாய் டெல்லியில் இருந்து பதில் கடிதம் வந்தது. அதில் அப்போதைய ஜனாதிபதி அப்துல் கலாமின் கையொப்பம் இடப்பட்டு தமிழில் பதில் அளிக்கப்பட்டிருந்தது.

கணினி… சாதனையின் தொடக்கப்புள்ளி!

பள்ளி மெல்ல மெல்ல வளர்ச்சி அடையத் தொடங்கிய நிலையில், ஆசிரியை சித்ராவுக்கு வேறு ஊருக்கு மாற்றல் வந்தது. 2008-ம் ஆண்டில் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள அஸ்தினாபுரம் ஆரம்பப்பள்ளிக்கு வந்து சேர்ந்தார். கணிப்பொறியின் ஆக்கிரமிப்பு தொடங்கியிருந்த காலம் அது. ஆர்வமாய்க் கணினி கற்கத் தொடங்கினார் சித்ரா.

நினைத்த வேலைகளைக் குறுகிய நேரத்தில் செய்துவிட முடிகிற உலகத்தினுள் நுழைந்ததாய் உணர்ந்தார். தான் கற்றதை மாணவர்களுக்கும் சொல்லிக் கொடுக்க ஆசைப்பட்டார். ஆனால் அது மிகப்பெரிய சாதனையின் தொடக்கப்புள்ளியாக இருக்கும் என்பது அப்போது அவருக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை.

பள்ளியில், மதிய உணவு இடைவேளைகளில் விருப்பமுள்ள மாணவர்கள் கணினி கற்றுக் கொள்ளலாம் என்று அறிவித்தார். கணிப்பொறியை எப்படித் திறப்பது, இயக்குவது, மேலும் அடிப்படையான எம்.எஸ்.ஆபிஸ் குறித்தும் மாணவர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்.

தனது பயணம் குறித்து மேலும் பேசுகிறார் சித்ரா.

“2010-ல் இணையத்தில் உலவிக் கொண்டிருந்த போது, சோலார் குக்கரின் செயல்முறையைப் பார்த்தேன். விளையாட்டாய் மாணவர்களிடம் காண்பித்து, அதை முயற்சித்துப் பார்க்கச் சொன்னேன். அவர்களும் சில முறைகள் முயன்றனர், ஆனால் அரிசி வேகாமல் அப்படியே இருந்தது. அடுத்தடுத்த நாட்களில் திரும்பத் திரும்ப அவர்கள் முயற்சிக்க, சோலார் குக்கர் வெற்றிகரமாக இயங்கியது.

சமூக சேவகி கிரண் பிர் சேத்தியின் ‘டிசைன் ஃபார் சேஞ்ச்’ அமைப்பு சிறந்த கண்டுபிடிப்புகளை நிகழ்த்தும் பள்ளி மாணவர்களுக்கு ஒவ்வோர் ஆண்டும் விருது வழங்குகிறது. அதன் சிறந்த 20 கண்டுபிடிப்புகளில் ஒன்றாக எங்களின் கண்டுபிடிப்பும் தேர்வாகியது. அச்சம்பவம், அங்கீகாரத்தை எதிர்பார்க்காமல், மாணவர்கள், புதிது புதிதாய்க் கண்டுபிடிப்புகள் நிகழ்த்த ஏதுவாக அமைந்தது.

பல ஆசிரியர்கள் பாடப்புத்தகத்தை, பைபிளாகத்தான் பார்க்கின்றனர். அதைத் தாண்டி வேறு எதையுமே மாணவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பதில்லை.

தொழில்நுட்பம் அதன் போக்கில் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. அதன் நன்மைகளை உணர்ந்து பயன்படுத்துவது எப்படி என்பதை மாணவர்களே எங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கின்றனர்” என்கிறார்.

ஆசிரியப்பணி தவிர, பள்ளிக் கல்வித்துறையின் சமூக அறிவியல் பாடத் திட்ட உறுப்பினராகவும் இருக்கிறார் சித்ரா. பாடத்திட்டங்களை உருவாக்கும் சமயத்தில் இரவு பகலாக உழைத்து, புத்தகத்தை வடிவமைத்ததில் இவரின் பங்கும் தவிர்க்க முடியாததாய் இருந்திருக்கிறது. மாணவர்களைத் தன் இரு கண்களாய் பாவித்த கலாம் மாணவர்களுக்குப் பதிலளித்த சம்பவம், தற்போது மூன்றாம் வகுப்பு சமூக அறிவியல் பாடத்தில் சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஆசிரியர்களை ஊக்குவிக்கும் பணி

சத்தமின்றி இன்னொரு முக்கியப் பணியையும் இவர் செய்து வருகிறார். தனக்கு ஏதோ ஒரு வகையில் தெரிந்த, அறிந்த அரசுப் பள்ளி ஆசிரியர்களில் எவரேனும் கற்பித்தலில் புதுமைகளைக் கையாண்டு வந்தால், அவரை அடையாளம் கண்டு பள்ளிக் கல்வித் துறையின் பாடத் திட்டக் குழுவில் இணைக்கும் வேலைதான் அது.

தனது கற்பித்தல் முறையையும், தன்னுடைய மாணவர்களின் திறமைகளையும் தமிழகம் முழுவதும் உள்ள ஆசிரியர்களிடம் கொண்டு சேர்த்து, அவர்களுக்கும் தனது உத்திகள் சென்றடைய யூடியூபை நாடியிருக்கிறார் ஆசிரியை சித்ரா. அவ்வப்போது அதில் வீடியோ பதிவுகளை அப்டேட் செய்து வருகிறார். அரசுப் பள்ளி மாணவர்களின் ஆக்கங்களைப் படம்பிடிக்கும் சித்ராவின் யுடியூப் பக்க இணைப்புhttps://www.youtube.com/user/chitra137

Source….க.சே. ரமணி பிரபா தேவி – தொடர்புக்கு: ramaniprabhadevi.s@thehindutamil.co.in      www.tamil.thehindu.com

Natarajan

NASA Scientist Turns Mars Rover Selfie Into Art….

NatarajanLeave a comment

A ‘selfie’ taken by NASA’s Curiosity Rover has become such a hit that it inspired one of the scientists on the team that created the camera taking the selfie to turn into an artwork.

NASA shared the picture on its Facebook page. It’s titled Le Petit Rover – a reference to French writer-aviator’s book Le Petit Prince or The Little Prince, a book about a planet-hopping ‘prince’ who falls to Earth from an asteroid.

Photo Credit: Facebook/NASA’s Curiosity Mars Rover

The original image is a low-angle self-portrait of the Mars Rover, which shows the vehicle above the “Buckskin” rock target in the “Marias Pass” area of lower Mount Sharp.

Photo Credit: NASA/JPL-Caltech/MSSS

The artwork inspired by the original selfie has almost 3,000 likes so far.

Source….www.ndtv.com

Natarajan

Inventing Emoticons….

NatarajanLeave a comment

Inventing Emoticons

“Emoticons,” short for “emotive Icons,” (emotive meaning “appealing to or expression emotion” hence “icons that express emotions”) have been around in vertical form for some time. However, sideways emoticons seem to be a surprisingly recent invention, going back just about three decades.

“B4″ the days of LOL and apps to aid parents in understanding their teenager’s “textspeak”, a man named Scott E. Fahlman wanted his colleagues and students to understand the difference between a sarcastic joke and a nasty barb when typed.

Fahlman was part of a group of scientists and students at Carnegie Mellon University (CMU) who frequently communicated via an early online newsgroup to discuss a wide variety of topics. In these groups, if someone failed to understand that some sentiment was meant to be sarcastic or a joke, they would “post a lengthy diatribe in response,” explains Fahlman, “that would stir up more people with more responses, and soon the original thread of the discussion was buried. In at least one case, a humorous remark was interpreted by someone as a serious safety warning.”

So Fahlman came up with a sideways smiley and posted it on the newsgroup in September of 1982. The following is a copy of the original post.

“19-Sep-1982 11:44 Scott E Fahlman 🙂
From: Scott E Fahlman
I propose the following character sequence for joke markers: 🙂

Read it sideways. Actually, it is probably more economical to mark things that are NOT jokes, given current trends. For this, use :-(“

Fahlman thus became the first known person to use the 🙂 and 😦 emoticons. (Although, many have since claimed that they used it before him, without having any documented evidence to support their claims.)  Of course, Fahlman himself thinks it highly probable that other people were using these particular notations before him, being a very simple idea.

Regardless if they did, it was Fahlman’s post that popularized and spurred on the creation of new emoticons.  The idea caught on quickly at CMU and it soon spread to dozens of other universities, research labs, and computer networks. Some people even made a hobby out of compiling all sorts of smileys expressing various sentiments.

Fahlman didn’t archive the original thread, since he had no way of knowing it would ever prove to be of interest to anybody, let alone help change the way people communicate digitally.
So how do we know about it today? In 2001, Mike Jones of Microsoft sponsored a serious dig into the thread archives stored on old backup tapes to see if someone could find the origin post by Fahlman.  Jeff Baird, Howard Wactlar, Bob Cosgrove, and David Livingston at CMU managed to not only find the tape backups, but also to find a machine capable of reading the old tapes and decoding the information on them.  The original thread was found on those tapes on September 10, 2002, just nine days before the 20th anniversary of the post.

How has all this affected Fahlman? Well, Fahlman never made a dime off of emoticons, and throughout the birth and growth of the emoticon, he has remained with CMU, primarily working in Artificial Intelligence. “I am trying to create something that will have a greater impact than that stupid thing,” Fahlman says. That’s a tall order. 🙂

Bonus Emoticon Facts:

  • In an 1881 edition of the publication “Puck”, they suggested the vertical emoticons seen on your right.
  • Another early instance of a vertical emoticon was suggested in 1912 by Ambrose Bierce: \__/!  This vertical emoticon was to indicate a smile with an exclamation point at the end to indicate it was an ironical smile, thus to be used as an alternate punctuation for sentences that were referring to things ironic in nature.  While this may seem not very self evident, Fahlman states that a CMU research group was using \_/ to indicate a smile around the time he suggested the sideways smiley, though he wasn’t aware of it when he made his suggestion and it isn’t clear whether that usage came before his.
  • Yet another earlier emoticon was suggested in the New York Times in 1969 when Vladimir Nabokov was asked “How do you rank yourself among writers (living) and of the immediate past?”  He responded, “I often think there should exist a special typographical sign for a smile — some sort of concave mark, a supine round bracket, which I would now like to trace in reply to your question.”
  • Abbreviations like “lol” and the like didn’t just come about because of the internet. According to the April, 1857 edition of The National Telegraphic Review Operators Guide, in Morse code, the number 73 was used to succinctly say “love and kisses”.  This was later changed to mean “best regards” and “love and kisses” got changed to the number 88.  There were numerous other shorthand codes used in Morse code “chatspeak”.
  • One of Abraham Lincoln’s speeches may have included an emoticon or it may have simply been a typo (read: it almost certainly was a typo).  The transcript of the speech was printed in the August 7, 1862 edition of theTimes, where it stated, there is this line “… but it is also true that there is no precedent for your being here yourselves, (applause and laughter 😉 and I offer, in justification of myself and you, that I have found nothing in the Constitution against.”

Harvey Ball got forty five dollars for designing the first yellow smiley face. Ironically, the smiley face was born in unhappy days at the State Mutual Life Assurance Company. The company had purchased the Ohio firm, Guarantee Mutual, and the takeover made working conditions in the company unfriendly and almost hostile. The State Mutual Vice President suggested a “friendship campaign” and hired Ball to design something that would boost morale at the company and asked him to design something “smile” oriented.  After Ball’s death in 2001, the LA Times wrote about his work. “Ball started sketching. Fearing that a grumpy employee would turn the smile upside down into a frown, he added the eyes. He settled on yellow for the background because it was a ‘sunshine’ color. The work took about 10 minutes.”  The company distributed 100 pieces of this smiley in 1964 and asked employees to smile while they answered phones and dealt with customers. Before long, the yellow smiles were so popular that the company kept on reordering them in batches of 10,000 to fill requests by companies and agents. Soon the yellow smiley face was a popular culture icon.The LA Times reports that “By 1971, more than 50 million smiley face buttons had been sold, and the image was popping up on coffee mugs, stickers, T-shirts and countless other items.” Ball never trademarked or copyrighted the design and made no money on it after the initial $45.  Others profited immensely from it, including some in other countries who did manage to acquire the rights to the yellow smiley and sue others who were using it without paying.

Source…www.todayifoundout.com

Natarajan