India

” Ravichandran Ashwin Rewrites Records….” !!!

NatarajanLeave a comment

Ravichandran Ashwin Rewrites Records in Nagpur Test Against South Africa

Ravichandran Ashwin picked up his 15th five-wicket haul and his fourth ten-wicket haul in just his 31st Test to help India clinch a series win over South Africa after 11 years.

Ravichandran Ashwin is currently the leading wicket-taker in 2015 with 55 wickets in just eight Tests so far.

Ravichandran Ashwin created several records during India’s magnificent victory in Nagpur against South Africa. His magnificent haul of 12/98 helped India achieve their first series win against South Africa after 11 years and it also ended the Proteas’ nine-year unbeaten series run overseas. Here is a look at other statistical achievements by Ashwin in the Nagpur Test. (Ravichandran Ashwin is the World’s Best Spinner: Sunil Gavaskar)

– Ashwin became the seventh Indian bowler to take more than 50 Test wickets in the calendar year. Harbhajan Singh and Anil Kumble have taken 50 wickets in a year three times. (No Excuses Please, India Say After South Africa Thrashing)

– Ashwin went past 50 wickets in only his eighth Test this year. This is the fastest ever by an Indian spinner in Tests, breaking the mark of nine Tests set by Vinoo Mankad in 1952. (Ashwin is Becoming World’s Envy)

– Ashwin became the first Indian bowler after seven years to take 50 wickets in the year. Harbhajan was the last Indian bowler to go past this landmark in 2008.

– He is also the fourth Indian bowler after Subhash Gupte, Harbhajan and Kumble to take six five-wicket hauls in a single year. Gupte achieved this feat in 1955 while Harbhajan and Kumble did it in 2001 and 2004 respectively.

– Ashwin is the 22nd bowler overall to take six five-wicket hauls in the calendar year. Overall, the bowlers who have the most five-wicket hauls in a year are Malcolm Marshall and Muttiah Muralitharan with nine hauls.

– The Tamil Nadu offspinner does wonders as an opener. He is only the third bowler in Test history to take eight five-wicket hauls while opening the bowling. The other two bowlers are England’s Colin Blythe and Australia’s Hugh Trumble.

-With Inputs from HR Gopala Krishna-

Source…..www.ndtv.com

Natarajan

நித்தமும் சுத்தம்; மேகாலயாவின் சொர்க்க பூமி மாவுலிநாங்…”ஆசியாவின் சுத்தமான கிராமம்” !!!…..

NatarajanLeave a comment

நாட்டின் வட கிழக்கில் அமைந்துள்ள, மேகாலயா மாநிலத்தில் உள்ளது, மாவுலி நாங் கிராமம். இயற்கை எழில் கொஞ்சும் இங்கு வசிக்கும், காஷி இன மக்கள், 100 சதவீதம் எழுத்தறிவு பெற்றுள்ள போதும், இவர்களின் பிரதான தொழில் விவசாயம் தான்! வளைந்து நெளிந்து செல்லும் சாலைகளின் இரு மருங்கிலும் காணப்படும் மூங்கில் வீடுகள், காண்போரின் கண்களை மட்டுமல்லாது நெஞ்சத்தையும் கவர்கின்றன. சாலையின் எந்த ஒரு பகுதியிலும் குப்பையை காண
முடிவதில்லை. காரணம், சாலைகளின் இரு மருங்கிலும் கனிம மற்றும் கரிமக் கழிவுகளை தனித்தனியாக தரம் பிரித்து கொட்டுவதற்காகவே, மூங்கிலால் ஆன குப்பைக் கூடைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் சேகரமாகும் குப்பை, உரமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. பெரியவர்கள் மட்டுமின்றி, சிறியவர்களும், தங்கள் பொறுப்புணர்ந்து செயல்படுவதால், கிராமமே சொர்க்கமாகக் காட்சியளிக்கிறது.

பிள்ளைகளுக்கு சிறு வயது முதலே, சுத்தம், சுகாதாரம் குறித்து பெற்றோரால் பாலபாடம் நடத்தப்படுகிறது. இங்குள்ள பொதுக் கழிப்பறையை சுத்தம் செய்ய யாரும் தயங்குவதில்லை. தவிர, தோட்டங்கள், சாலைகள் மற்றும் பொது இடங்களை பொதுமக்களே சுத்தம் செய்து
பராமரிக்கின்றனர்.
இந்தப் பணி, ஒவ்வொரு நாளும் மாலையில் நடக்கிறது. சீரான, சுத்தமான சாலைகள், திட்டமிட்ட கட்டமைப்பு, தடையில்லா, சுத்தமான குடிநீர் வசதி போன்றவை, மக்களின் நிம்மதியான சுகாதாரமான வாழ்க்கைக்கு வித்திடுகிறது.
கல்வியையும், விவசாயத்தையும் இரு கண்களாய் எண்ணும் இவர்கள், காடுகளை பாதுகாப்பது குறித்த விழிப்புணர்வு பிரசாரத்திலும் ஈடுபட்டுள்ளனர். ‘நாடு வளம் பெற காடுகள் தேவை’ என்பதை உணர்ந்துள்ள இவர்கள், அதை போற்றி பாதுகாக்கவும் செய்கின்றனர்.

மேகாலயாவின், கிழக்கு காஷி மலைகள் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள மாவுலிநாங், சிறந்த சுற்றுலா தளமாகவும் விளங்குகிறது. இயற்கை அன்னையின் அருளை பரிபூரணமாக பெற்றுள்ள இந்த கிராமத்திற்கு, ஆண்டுதோறும், உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டைச் சேர்ந்த ஆயிரக்கணக்கான
சுற்றுலா பயணிகள் வந்து செல்கின்றனர். மலைகள், நீர்வீழ்ச்சிகள், காடுகள், அரிய வகை மரங்கள் என இயற்கை படைப்புகளோடு, தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் இக்கிராமம் வளர்ச்சி அடைந்துள்ளது. ‘சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புடனான வளர்ச்சி’ என்ற வகையில், இக்கிராம மக்கள் தங்கள் தேவைகளை பூர்த்தி செய்து கொள்கின்றனர்.
சுற்றுலா பத்திரிகையான, ‘டிஸ்கவர் இந்தியா’ மாவுலிநாங் கிராமத்திற்கு, ‘ஆசியாவிலேயே சுத்தமான கிராமம்’ என்ற விருது வழங்கி கவுரவித்துள்ளது. பரம்பரை பரம்பரையாக இங்குள்ள மக்கள், சுத்தம் மற்றும் சுகாதாரத்தை பேணி பாதுகாத்து வருகின்றனர். சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பற்ற வகையில் சுத்தம், சுகாதாரத்தை பேணுவதே இவர்களின் தலையாய கடமையாகக் கொண்டுள்ளனர்.
இங்குள்ள மக்கள், தாய் வழி சமூகத்திற்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றனர். அதாவது, தாயின் சொத்துகள், அவரின் கடைசி மகளுக்கே சென்று சேர்கிறது.

 

‘மன் கி பாத்’ என்ற நிகழ்ச்சியின் மூலம் வானொலியில் உரையாற்றிய பிரதமர் மோடி, மாவுலிநாங் கிராமத்தை வெகுவாக பாராட்டினார். ‘நாட்டின் ஒவ்வொரு குடிமகனும், இக்கிராம மக்களைப் போல் செயல்பட்டால், இந்தியா விரைவில் சுத்தமான நாடாக மாறும்’ எனவும் தெரிவித்தார்.
நாட்டின் பெரும்பாலான நகரங்கள், குப்பையாலும் சுற்றுச்சூழல் மாசுபாட்டாலும் சீர்கெட்டுள்ள நிலையில், மாவுலிநாங் கிராம மக்கள், விதிவிலக்காய் வாழ்ந்து வருகின்றனர். இம்மக்களை முன்னோடியாகக் கொண்டு, நாட்டின் பிற பகுதியினர் செயல்பட்டால், மகாத்மா காந்தியின், 150வது பிறந்த ஆண்டான, 2019ல், குப்பை அற்ற சுகாதாரமான இந்தியாவை நம்மால் உருவாக்க முடியும். வி.சண்முகநாதன் மேகாலயா கவர்னர்

Source….www.dinamalar.com

Natarajan

Prithvi-II, India’s Indigenously Developed Missile, Successfully Test Fired in Odisha….India

Natarajan1 Comment

Prithvi-II, India’s indigenously developed nuclear capable missile was successfully test fired on Thursday. The missile has a strike range of 350 km, and it is capable of carrying 500 kg to 1,000 kg of warheads.

The test was a part of a user trial by the Army and was conducted from a mobile launcher at launch complex-3 of the Integrated Test Range (ITR) located at Chandipur, in Baleswar District of Odisha.

Prithvi-II

Source: Wikimedia

Prithvi-II is surface to surface missile thrusted by liquid propulsion twine engines. It uses advanced inertial guidance system with manoeuvring trajectory to hit the target. The navigation aid, inertial navigation system (INS), uses a computer, motion sensors and rotation sensors to calculate the position and velocity of a moving target without any external references.

Prithvi-II is the first missile to be developed by Defence Research and Development Organization (DRDO) under India’s Integrated Guided Missile Development Program (IGMDP).

prithvi2

Source: Twitter

It can operate with both liquid and solid fuels and can carry both conventional as well as nuclear payloads.

The trial data was conducted by Strategic Forces Command (SFC), which is part of India’s Nuclear Command Authority (NCA). It is responsible for management of India’s strategic nuclear weapons stockpile.

“The missile was randomly chosen from the production stock and the entire launch activities were carried out by the specially formed SFC and monitored by the scientists of Defence Research and Development Organisation (DRDO) as part of training exercise…The missile trajectory was tracked by DRDO radars, electro-optical tracking systems and telemetry stations located along the coast of Odisha,” a defence scientist told PTI.

The teams on the other side were on board a ship near the designated impact point in the Bay of Bengal. They monitored the splashdown and the terminal events. The last user trial of Prithvi-II was successfully conducted on February 19, 2015 from the same test range.

The Indian government had launched the Integrated Guided Missile Development Program in 1983 with the view making the country self-sufficient in terms of development and production of wide range of Ballistic Missiles, Surface to Air Missiles and more.

Source………..Tanaya Singh….www.the betterindia.com

Natarajan

” உப்புமா 20 காசு; பில்டர் காபி 15 காசு : நம்புங்க இது உண்மை விலைதாங்க….” !!!

NatarajanLeave a comment

உணவுப்பொருட்களின் விலையுயர்வால், ஹோட்டல்களில் உணவு வகைகளின் விலைகள் விண்ணைத்தொடும் அளவிற்கு அதிகரித்துள்ள நிலையில், உப்புமா 20 காசு ; பில்டர் காபி 15 காசு என்ற விலை அனைவரையும் திரும்பிப் பார்க்க வைத்துள்ளது.

இந்தியாவின் வர்த்தக நகரமான மும்பை, சினிமா உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளுக்கு தாய்வீடாக இயங்கி வருகிறது. அத்தகைய சிறப்புமிக்க மும்பை மாநகரில், தென்னிந்தியாவை சேர்ந்த ஹோட்டல் நிறுவனம், 1940ம் ஆண்டு மும்பையில் “கபே மெட்ராஸ்” என்ற பெயரில் ஹோட்டலை துவக்கி, தற்போதும் வெற்றிகரமாக நடத்தி வருகிறது.

தென்னிந்திய உணவுவகைகளை சிறப்பாக விநியோகித்து வந்த கபே மெட்ராஸ் ஹோட்டல் துவங்கி 75 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்துள்ளதையொட்டி, நேற்று (24ம் தேதி) காலை சிலமணி நேரங்களுக்கு, ஹோட்டல் துவங்கப்பட்டபோது இருந்த விலையிலேயே உணவு வகைகளை விற்க திட்டமிட்டனர். அதன்படி..

ரச வடை – 50 காசு

உப்புமா – 20 காசு

பில்டர் காபி – 15 காசு என்ற அளவில் விற்கப்பட்டது.

நாட்டின் வடபகுதி மக்களுக்கு ஏற்கனவே தென்னிந்திய உணவு வகைகளின் மீது அலாதியான பிரியம் இருக்கும் நிலையில், 1940ம் ஆண்டு விலையிலேயே உணவுகள் விற்கப்பட்டது. கபே மெட்ராஸ் வாடிக்கையாளர்களை மேலும் உற்சாகத்திற்குள்ளாக்கியது.

தற்போது அனைவரது கைகளிலும் ஸ்மார்ட் போன் தவழ்ந்துவரும் நிலையில், நேற்று கபே மெட்ராஸ் ஹோட்டலில், உணவு சாப்பிட்டவர்கள், தாங்கள் சாப்பிட்ட உணவு வகைகள் மற்றும் பில்லை, தங்களது ஸ்மார்ட்போனில் போட்டோ எடுத்து உடனுக்குடன் சமூகவலை தளங்களிலும் பதிவேற்றினர்.

 

Source….www.dinamalar.com

Natarajan

Beautiful Statue of Swami…. A Blessed Experience …

NatarajanLeave a comment

November 20, 2015 :A sculptor by name Mr. Chinna from Rampachodavaram of Andhra Pradesh came to Puttaparthi with this beauitiful statue of Swami. He is a Shirdi baba devotee and had never been to Puttaparthi nor seen Swami physically. While he was making a statue of Shirdi, Swami came in his dream and said, ” It is the same Sai that you are worshipping. Do My statue too”. The very next day he took up this stupendous task of making the statue and in 3 months the beautiful statue was ready.


His intention was to give the statue of Swami to the Sri Sathya Sai Central Trust and leave it in the ashram’s hands to decide as what to do with the statue there after. By the time he reached Puttaparthi with the statue, it was 10.30 PM.
As it was too late to go any where, the only option that seemed possible for him was Prof. Anil Kumar’s house. He then went up to Prof. Anil Kumar and requested him if he can “keep” the statue for a night before he offers it to the ashram. The statue was too good and beautiful for Prof.Anil Kumar and Mrs.Vijaya Lakshmi Anil Kumar to think twice and there were so happy to provide the shelter. The next morning saw a sea of people thronging to see this statue in Prof.Anil Kumar’s home in Samadhi Road.
credit……saidevotees_worldnet <saidevotees_worldnet@yahoo.co.in>
Natarajan

” In Varanasi, 3 Oar-Boys Surprised Me with Their Work for a Clean Ganga….” Says this Visitor

NatarajanLeave a comment

R Srinivasan was in Varanasi for some work. A regular visitor of the ghats, he was surprised to see one of the ghats kept very clean, which stood out in comparison to the others. What’s more, it was kept this way by 3 young oar-boys and their father! This is what he found out on further investigation.

I landed in Varanasi last evening to conduct a workshop for all the call-getters from Indian Institutes of Management. These successful aspirants were arriving from eastern Uttar Pradesh.

Varanasi is the cradle of one of the most ancient civilizations in the world, with habitation of this city recorded as far back as 6,000 years ago. It is a fascinating city on the banks of river Ganges and is one of the most sacred destinations for the Hindus, and also for many from the world who throng to see the magical place. It is in the itinerary of many tourists visiting India and some continue to stay here for years.

I have always enjoyed walking by the ghats and galis of Varanasi. Every visit has been a journey of discovery – of the city and of oneself. As usual, I reached the Dashashwamedh Ghat in the darkness of early morning, after walking for about three kilometres. It was drizzling a little.

The ghats were buzzing with activity but less than expected, because of the muggy weather and the winter chill.

The early morning Aarti for Mother Ganges - a river considered to be very pious

The early morning Aarti for Mother Ganges – a river considered to be very pious

I got busy clicking away the magical morning at the ghat – the dips, the aarti, the boats, the colours of dawn. There are 80 ghats and Dashashwamedh is somewhere in between. I proceeded towards the ASSI ghat. Each of the ghats has been built by one kingdom or other from across the country, over the centuries, to shelter the citizens of their provinces when they come to this pious city.

Since the city got settled centuries ago, modern amenities are difficult to come by. The upkeep of Varanasi is far from satisfactory and to the utter shock of most visitors, garbage is found littered in every corner of the street. I keep wondering why. At many locations on the ghats, men relieve themselves, which not only stinks, but also pollutes the already polluted Ganges.

This morning, when I reached the Rana Pratap/Mahal Ghat, I was surprised to see three pisspots neatly lined against the wall in a corner with a note, “kindly do not pollute mother Ganges, use the toilet to relieve yourselves.”

Around the toilet, along the ghat, many flowering plants were blossoming. They were all neatly lined up.

Deepak and Amit proudly posing at their outpost, Rana Pratap Ghat, Varanasi. You can see the toilet corner!

Deepak and Amit proudly posing at their outpost, Rana Pratap Ghat, Varanasi. You can see the toilet corner!

This effort is indeed admirable, especially because it has been envisioned and created by three young Oar-boys who ferry the visitors on the Ganges in their small wooden row-boats. Deepak (13) and Amit (11) along with their elder brother Ravi (19) helped their father in making this happen. Deepak and Amit who solicit customers for the boat rides were filled with pride when they shared about their endeavour. I took their photographs, promising that I will write a story about their conscious effort to keep the ghats clean and tidy. The ghat is stink-free and is a pleasure to walk by.

If only we are conscious of our surroundings, and do our little bit, I am sure we can make a huge difference! Let us strive to make things happen!

– R Srinivasan  in http://www.the betterindia.com

Natarajan

 

10 Best Army Quotes …

NatarajanLeave a comment
Ten best Indian Army quotes: Must read. Really felt proud just by reading them.
1. “Either I will come back after hoisting the tricolocr, or I will come back wrapped in it, but I will be back for sure.”
 – Capt. Vikram Batra, PVC
2. “What is a lifetime adventure for you is a daily routine for us.” – Ladakh Leh highway sign board
3. “If death strikes, before I prove my blood, I swear I’ll kill death.” – Capt. Manoj Kumar Pandey PVC 1/11 Gorkha Rifles
4. “Our flag does not fly because the wind moves it, it flies with the last breath of each soldier who died protecting it.”
5. “To find us, you must be good, to catch us you must be fast, but to beat us…………you must be kidding.”
6. “May God have mercy on our enemies, because we won’t.”
7. “We live by chance, we love by choice, we kill by profession.” – Officers Training Academy, Chennai
8. “If a man says he’s not afraid of dying, he’s either lying, or he’s a Gorkha.” – Field Marshal Sam Manekshaw
9. “It is God’s duty to forgive the enemies, but it’s our duty to convene a meeting between the two.”
10. “I regret I have but one life to give for my country.” – Prem Ramchandani
Source….input from a friend of mine
Natarajan

வானவில் பெண்கள்: இயற்கை வழியில் செல்லும் பேராசிரியர்….

NatarajanLeave a comment

விஜயலட்சுமி, படம்: கண்ணன்

விஜயலட்சுமி, படம்: கண்ணன்

இப்போது மக்களிடம் சுற்றுச்சூழல் குறித்த விழிப்புணர்வு ஓரளவு ஏற்படத் தொடங்கியிருக்கிறது. ஆனால் ரசாயன உரங்களின் பாதிப்பு குறித்தும் பற்றியும் நம் பாரம்பரிய விவசாய முறைகளைக் குறித்தும் மக்கள் ஆர்வம் காட்டாத எண்பதுகளிலேயே மண்புழு வளர்ப்பில் ஈடுபடத் தொடங்கியவர் பேராசிரியர் ஜி.எஸ்.விஜயலட்சுமி. தென்னிந்தியாவில் மண்புழு வளர்ப்பு தொடர்பான விழிப்புணர்வை அடிமட்டம்வரை எடுத்துச்சென்றவர்களில் முதன்மையானவர். குறிப்பாக, திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் மட்டும் சுமார் 49 மண்புழு வளர்ப்பு தொட்டிகளை அமைத்திருக்கிறார். தமிழக அரசின் பசுமைப் படை சார்பாகக் கழிவு மேலாண்மையை முக்கியக் கடமையாக எடுத்துச் செயல்படுத்தி வருகிறார்; திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் சுமார் 10 ஆயிரம் மரங்களுக்கு மேல் நட்டிருக்கிறார். கடல்வாழ் உயிரினப் படிப்பில் இந்தியாவில் முதன்முதலில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர். ஆஸ்திரேலியாவில் 1981-ல் நடைபெற்ற உலகச் சுற்றுச்சூழல் மாநாட்டில் அவர் அளித்த ஆய்வுக் கட்டுரைக்காக அப்போதைய இந்தியப் பிரதமர் இந்திரா காந்தி அவரைப் பாராட்டிக் கடிதம் எழுதியிருக்கிறார். 1975-ல் திருநெல்வேலி மாவட்டம் குற்றாலம் பராசக்தி கல்லூரியில் ஆசிரியர் பணிக்குச் சேர்ந்த அவர் அன்று முதல் இன்றுவரை காளான் வளர்ப்பு, மீன் வளர்ப்பு, மண்புழு வளர்ப்பு, மரம் நடுதல் எனச் சுற்றுச்சூழல் சார்ந்த பல செயல்பாடுகளில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டுவருகிறார்.

பணி நிறைவு பெற்றுவிட்ட பிறகும் விஜயலட்சுமி ஓய்வாக அமரவில்லை. இப்போதும் அதே சுறுசுறுப்புடன் செயல்பட்டுவருகிறார். “பராசக்தி கல்லூரியில் கிடைத்த ஊக்கத்தால் கழிவுப் பொருள்கள் உதவியுடன் காளான் வளர்ப்பு, மீன் வளர்ப்பு போன்றவற்றில் ஈடுபட்டேன்” என்று சொல்லும் அவர், 1962-லேயே இந்தியாவிலேயே முதன்முறையாகக் கல்லூரி அளவில் பராசக்தி கல்லூரியில் சாண எரிவாயு அமைப்பு நிறுவப்பட்டிருந்ததைப் பெருமையுடன் குறிப்பிடுகிறார். அப்போது அமைத்த சாண எரிவாயு அமைப்பு இன்றுவரை தொடர்ந்து செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது என்பதை ஒரு குழந்தையின் குதூகலத்துடன் தெரிவிக்கிறார்.

பராசக்தி கல்லூரியில் சாண எரிவாயு அமைப்பிலிருந்து கிடைத்த கழிவுப் பொருள்கள் மூலம் மீன் வளர்த்திருக்கிறார். சாதாரண நீரில் மீன் வளர்ப்பதைவிட இந்தக் கழிவுப் பொருள் நீரில் மீன் வளர்ப்பதால் பத்துப் பதினைந்து நாட்களுக்குள் மீன் உணவான மிதவை உயிரிகள் மிகவும் விரைவாக உற்பத்தியாகிவிடும் என்கிறார் பேராசிரியர் விஜயலட்சுமி. மீன் வளர்ப்பில் கிடைத்த உற்சாகத்தால் கழிவு நீரில் காளான் வளர்க்கத் தொடங்கியதாகவும் தெரிவிக்கிறார் அவர்.

“செயற்கையாகக் காளான் வளர்க்கலாம் என்னும் உத்தி இப்போது நன்கு பரவி திருநெல்வேலி மாவட்டம் முழுவதுமே இந்தக் காளான் வளர்ப்பு பலன் தரத் தொடங்கியிருக்கிறது” என்கிறார் விஜயலட்சுமி. தென்காசி அருகே இருக்கும் வல்லம் கிராமத்தை அதற்கு உதாரணமாகக் குறிப்பிடுகிறார்.

1980-ல் மதுரை விவசாயப் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு கருத்தரங்கில் கலந்துகொண்டபோது, அவர் சந்தித்த பல்கலைக்கழக டீன் கிருஷ்ணமூர்த்தி என்பவர்தான் காளான் வளர்ப்பில் கிடைக்கும் வைக்கோல் கழிவிலிருந்து மண்புழுவை வளர்க்கலாம் என்ற திட்டத்தைச் சொல்லியிருக்கிறார். அதுதான் பேராசிரியர் விஜயலட்சுமிக்கு உந்துதலாக இருந்துள்ளது. ‘மண் புழு மண்ணிலேயே இருக்கிறதே அதை ஏன் செயற்கையாக வளர்க்க வேண்டும்?’ என விஜயலட்சுமி கேட்டிருக்கிறார். அதற்குப் பதிலளித்த கிருஷ்ணமூர்த்தி, ‘நீங்கள் நினைப்பது போல் அல்ல, இப்போதெல்லாம் மண்ணைத் தோண்டினால் மண்தான் வரும், மண்புழு வராது’ என்று சொல்லியிருக்கிறார். அந்தப் பதில்தான் மண்புழு வளர்ப்பை நோக்கி விஜயலட்சுமியைத் திருப்பியது. மண்புழு வளர்ப்பு தொடர்பாக பெங்களூர் விவசாயக் கல்லூரியில் பணியாற்றிய முனைவர் ராதா அவருக்குத் தேவையான ஆலோசனைகளை வழங்கியுள்ளார். இயற்கையான எல்லாக் கழிவுகளிலும் மண்புழுவை வளர்க்கலாம் என முனைவர் ராதா தெரிவித்துள்ளார்.

“இந்திய மண்புழு, ஆப்பிரிக்க மண்புழு, சீன மண்புழு ஆகிய மூன்று வகைகளை நான் வளர்த்திருக்கிறேன். சீன மண்புழுவையும், ஆப்பிரிக்க மண்புழுவையும் வளர்க்க மண்ணே தேவையில்லை, வெறும் இலையிலும் கழிவுகளிலுமே அவை வளரும்” என்கிறார் பேராசிரியர் விஜயலட்சுமி. மேலும், “சீன மண்புழு ஒன்றரை அங்குலம் நீளமே இருக்கும். எனவே அதிக இடம்கூடத் தேவையில்லை. இலை, தழைகளை மட்டுமே அவை சாப்பிடும். தினசரி சாணிப்பால் மட்டும் தெளிக்க வேண்டும். நாற்பத்தி ஐந்து நாட்களில் உரம் தயாராகிவிடும்” என்கிறார் அவர்.

இப்போதும் குற்றாலம் அருகே இருக்கும் தனது வீட்டின் அருகே செயல் விளக்கம் செய்து காட்டுவதற்காக மண்புழு உரக் கூடம் ஒன்றை நடத்திவருகிறார். இவரது செயல் விளக்கப் பயிற்சியின் மூலம் சிறு சிறு தொழிற்சாலைகளில் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் கழிவுப் பொருளிலிருந்து மண்புழு உரம் தயாரிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். கல்லூரி மாணவிகளுக்கு மண்புழு வளர்ப்பு தொடர்பான ஆலோசனைகளையும் அறிவுரைகளையும் வழங்கிவருகிறார்.

“மண்புழு உரம், மற்ற உரங்களைவிட சிறப்பானது. தீங்கிழைக்கக்கூடிய பாக்டீரியாக்கள் மண்புழு உரத்தை நெருங்காது. ஒரு ஏக்கருக்கு இரண்டு டன் மண்புழு உரம் போதுமானது. இதனுடன் மேல் உரம், அடி உரம் போட்டால் போதும்” என்று சொல்லும் விஜயலட்சுமி, மண்புழு உரத் தயாரிப்பை லாப நோக்கில் செயல்படுத்தக் கூடாது என்பதையும் வலியுறுத்துகிறார்.

Source……ரிஷி…. http://www.tamil.thehindu.com
Natarajan

“What Is It Like to Be Raised by Indian Parents, You Ask?…. ” Let Me Tell You…

NatarajanLeave a comment

What is it like to be raised by an Indian mother and father, you ask? Well, it’s simple. Your food will be taken care of even if you’re a thousand miles away, and your dad will do his bit, no matter how many times you tell him not to. 

My own experience will tell you how!

About a year ago, I was selected for a government sponsored student-exchange program, for which I was supposed to go to Japan for about two weeks. As this was my first trip abroad, my mother started preparations almost a week before I had to leave.

A day before departure, I was packing my bags and Mom was helping me out.

“Son, take some cookies and dry fruits with you. You can take some brown bread as well. It will be useful in case of an emergency,” she said.

“Oh! Mom, I will be staying in 5-star hotels there. I don’t need all this. Don’t worry,” I laughed.

She ended the conversation with -“Okay son, your wish!”

My accommodation had been arranged in Hotel Prince, Tokyo. I arrived at the airport at 1:00 am, and slept off as soon as I reached the room. We had instructions to get up at seven in the morning as the breakfast card of the hotel was valid till 8:30 am only. I got a wake-up call from the reception at 6:45 am, but I decided to sleep for five more minutes. But I knew I had missed breakfast when I finally got up at 9:00 am. I was famished. Going out of the room, I found two of my friends who had also missed breakfast.

Lunch was scheduled at 1:30 pm and there was no way we could have waited till then. We had not eaten properly since we boarded the flight. (The in-flight food wasn’t enough, obviously). We were entitled to free food from the hotel only during the allotted time slots. If we wished to buy or order anything else, we would have to pay. Those who have been to Japan would know how everything is insanely priced there. Even a burger would cost you around 1,200 Yen. Nevertheless, we decided to order something.

Just when I entered my room to get some money, Mom called.

Mom: “Hey. How are you doing?”

Me (weak voice): “All good, Mom.”

Mom: “Why do you sound so weak? Did you eat something since morning?”

Me (cursing myself): “Yes mom. I had breakfast an hour ago. Don’t worry.”

Mom: “Hmm! Are you in your room right now? Check your blue handbag’s back pocket and call me later.”

Me (surprised): “What is it?”

Mom (stern voice): “Do what I said. Right now!”

I immediately checked the bag and found some cookies, dry fruit packets and an instant noodles packet there. I felt like crying for an instant. I called up my friends and all three of us had a hearty breakfast. They couldn’t stop thanking me and my mom.

I called her up later.

 Mom: “Did you eat?”

Me: “Yes mom. But how did you know?” I asked.

Mom: “Be quiet and don’t miss your lunch now,” she said. I was overwhelmed.

That tells you enough about an Indian mom, I think. Now, let’s talk about being raised by an Indian father.

It was the day of a very important exam for me. Mom informed that my dad had got ready two hours earlier to drop me to the exam centre.

“Have you taken all the important stuff? Admit card, writing material and all that?” he asked, adding “Check again.”

“Yes dad. I’ve checked 3 times already dad. No need to check again,” I said.

I went to have breakfast. On coming back to take my bag, I found an extra set of writing material (pen, pencil etc.) and a copy of the admit card kept on the sofa.

*In the car*

Dad: “Did you take the stuff I kept on the sofa?”

Me: “Yes dad.”

Dad (convinced smile): “Good!”

No matter how much I tell him, he will never be convinced until he has done his bit.

– Gaurang Athalye  

Source….www.the betterindia.com

Natarajan

Can Drinking Water Be Produced from Thin Air? Yes, and It Is Happening Right Here in India…

NatarajanLeave a comment

In a country where women often have to walk miles to find and collect drinking water for their families, the WaterMaker project to produce water from thin air is no less than magical. It is, in the words of one grateful recipient, “khuda ka paani.”

What is the first thing that comes to mind when you hear the words: “producing water from air”? When Meher Bhandara, the founder and director of WaterMaker India, heard them, she was intrigued. “Water from air? How is that possible?” she wondered.

Today, Meher and her small team of eight people, are making it possible for many places in rural India to enjoy clean and pure drinking water produced right out of air.

watermaker1

People taking water from an Automatic Water Generator

“When we first heard of this technology in 2004 from a scientist in the US, we laughed. But after he told us more about it, the first thought that struck us was that India needed clean drinking water desperately. We checked out the machines that use this technology and were really amazed. As social entrepreneurs, we decided to make these unique Atmospheric Water Generators (AWGs) in India, so we could provide clean and healthy drinking water to people who needed it the most…Today we are proud to say that we have the largest range of AWGs — producing from 120 litres to 5000 litres per day. We also export these WaterMakers (AWGs) to many other countries,” says Meher.

Meher and her team took part in an exhibition in Delhi, where they showcased one AWG machine just to see how people would react to it. “The people were completely amazed. They could actually see drops of water forming from thin air. People were literally walking around the machine and looking under it to see if there were any hidden pipes.”

It was then, in 2004, that they decided to manufacture the machines in India itself so as to have control over the quality and delivery of the machines.

water from air

An Atmospheric Water Generator (AWG)

WaterMaker India is the sole and exclusive licensee for US-based Atmospheric Water Technology Inc./Air Water Corporation. WaterMaker thus has the authority to market, sell, manufacture and distribute air to water machines in India and several parts of the world, including Africa, the Middle East, Far East and South Asia.

How does it work?

So how does air lead to the production of water? The machines work basically on the simple refrigeration technique of condensing the humidity in the atmosphere and collecting the resultant water. After the condensation process, the water is passed through various filters to purify it, resulting in clean drinking water.

“Our technology is most effective in areas where the temperature is between 25 and 32 degrees Celsius, with relative humidity conditions over 65-75% or more. Producing water directly from air, WaterMakers need no water source. Using electricity or any alternate energy source, we use techniques optimized to condense water from air. Water quality complies with WHO/BIS standards and the water contains no harmful chemicals, bacteria, pesticides, or minerals,” explains Meher.

Inside villages in India

AWG2

AWG installed in Gandhigram

WaterMaker India is a for-profit company, which aims to give back to society through its CSR (corporate social responsibility) initiative. With the help of this amazing technology, the company has made Jalimudi in Andhra Pradesh the first village to have drinking water supplied from air. Like many other parts of rural India, this village too was facing several issues like lack of pure drinking water, ground water being contaminated, and villagers walking long distances to collect water.

“Our very first project was our own CSR project at Jalimudi village in Andhra Pradesh, where we set up an Air Water Station in 2009 to provide safe drinking water to over 600 villagers. We have just installed another Air Water Station at Gandhigram in Gujarat for the local water authorities. The first one was already installed for the villagers in April, 2015, and consisted of two 1000 litre WaterMakers, which generate 2000 litres of fresh drinking water per day, and three storage tanks. An insurance company has also set up WaterMaker drinking water stations at night libraries for students in Mumbai and more projects are in the planning stages.”

We are not a completely green technology yet because we need power to run the machines. We hope to change this in the future with solar, wind, and alternate power sources. Can you imagine if we have alternate power giving alternate water, what a great thing that would be? That is my ambition right now,” says an excited Meher. She also plans on expanding the reach of WaterMaker by working with more government initiatives and NGOs, so as to impact as many people as possible.

The Impact

Happy residents of Gandhigram

Happy residents of Gandhigram

“When we set up our very first Air Water Station at Jalimudi village in 2009, the villagers were thrilled to see water being produced from air, drop by drop. I was extremely touched when a very old lady came up to me and blessed me, saying ‘you have given us Khuda ka pani!’ She had tears in her eyes and so did I. The women and young girls who had to walk almost 3 kms every day to collect water couldn’t thank me enough for this ‘magical water,’ which would save them precious time for more productive activities. I will never forget the look in their eyes and am determined to set up many more WaterMakers wherever I can. Though we are a for profit organization, I also firmly believe in giving back – drop by drop!” concludes Meher.

To know more about WaterMaker India, you can visit their website here.

Source….Tanaya Singh …www.the betterindia.com

natarajan