Your love for God should be firm and unchanging, unaffected by trials and tribulations and the vicissitudes of life. Pandavas are supreme examples of unwavering love for Krishna. When Draupadi was being humiliated in Duryodhana’s assembly hall, when Abhimanyu was attacked and slain by the Kauravas, when Aswathama massacred the Upa-pandavas (Pandavas’ children), or when they performed the glorious Rajasuya sacrifice at the height of their power, or when they were in exile in the forest, without succumbing to the difficulties and troubles they were subjected to, they adhered firmly to the name of Krishna, with unwavering faith in Him. They relied only on Krishna’s love. Difficulties and troubles are passing clouds which come and go. Do you remember all the kith and kin from your previous lives? The only relationship that remains unchanged is the one with God. Attach yourself to Him.
மறைந்த தமிழறிஞர் கி.வா.ஜகந்நாதன் எழுதுகிறார்: மயிலாப்பூர் வெள்ளீஸ்வரர் கோவிலில், ஒட்டக்கூத்தர் திருவிழா நடந்தது. அப்போதைய அறநிலைய துறை ஆணையர் நரசிம்மன் தலைமையில், நானும், சிலரும் பேசினோம்.
கூட்டம் துவங்குவதற்கு முன், கோவில் அறங்காவலர்கள், ஆணையர் நரசிம்மனுக்கு, ஒரு தட்டில் மாலை மற்றும் பட்டு வஸ்திரம் எடுத்து வந்தனர். சட்டென்று அந்தப் பட்டை எடுத்து எனக்குப் போட்டு, மாலையையும் அணிவித்தார் நரசிம்மன். எனக்கு மிகவும் தர்மசங்கடமாக இருந்தது.
சுவாமி தரிசனம் முடிந்த பின், கூட்டம் துவங்கியது. தலைவர் உரை முடிந்ததும், பேசத் துவங்கினேன்…
‘இன்று நாம் ஒட்டக்கூத்தர் திருநாளைக் கொண்டாடுகிறோம். சிறிது நேரத்திற்கு முன், இறைவன் சன்னிதியில் ஒரு நிகழ்ச்சி நடந்தது. அது, ஒட்டக்கூத்தர் காலத்து நிகழ்ச்சி ஒன்றை நினைக்கச் செய்தது.
‘ஒட்டக்கூத்தர் அடுத்தடுத்து, மூன்று சோழர்கள் காலத்தில் வாழ்ந்தவர். இரண்டாம் குலோத்துங்கனுக்கு, அவர் ஆசிரியராகவும், அவை புலவராகவும் இருந்தார். ஒரு நாள், புலவர்களும், அறிஞர்களும் கூடியிருந்த அரசவையில், சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருந்தான் குலோத்துங்கன். அப்போது ஒட்டக்கூத்தர், அவனைப் புகழ்ந்து பாடத் துவங்கினார்.
‘தன் அரண்மனை வாயிலில் தொங்கும் ஆராய்ச்சி மணியின் நா என்றும் அசையாதபடி, யாருக்கும் குறையில்லாமல் செய்து, இவ்வுலகமெல்லாம் பரந்த குடையைத் தரித்த பிரான்…’ என்ற பொருள் அமைய,
ஆடும் கடைமணி நா அசை
யாமல் அகிலமெல்லாம்
நீடும் குடையைத் தரித்த பிரான்…
– என, தொடர்ந்து பாட்டை அவர் சொல்வதற்குள், குலோத்துங்க சோழன், தானே அப்பாட்டின் பிற்பகுதியைச் பாடினான்.
‘தினந்தோறும் புதிய கவிதையைப் பாடும், கவிப் பெருமானாகிய ஒட்டக்கூத்தனுடைய பாதத் தாமரைகளை, தலையில் அணியும் குலோத்துங்க சோழனென்று என்னை உலகினர் சொல்வர்…’ என, பொருள் அமைத்து,
என்றும் நித்தம் நலம்
பாடும் கவிப்பெரு மான் ஒட்டக்
கூத்தன் பாதாம் புயத்தைச் சூடும் குலோத்துங்க சோழன் என்றே
எனைச் சொல்லுவரே!
என்று பாடி முடித்தான். அவையோர், குலோத்துங்கனின் குரு பக்தியை பாராட்டினர்.
‘தனக்கு வந்த புகழ் மாலையை ஏற்றுக் கொள்ளாமல், அதை ஒட்டக்கூத்தருக்கே அளித்து விட்டான் குலோத்துங்கன். இங்கே, ஆண்டவன் சன்னிதியில் தமக்குப் போட இருந்த பட்டையும், மாலையையும் எனக்குப் போட்டு விட்டார் ஆணையர் நரசிம்மன். அந்த நிகழ்ச்சியும், இந்த நிகழ்ச்சியும் ஒரு வகையில் ஒப்புமை உடையதாகத் தோன்றுகிறதல்லவா? அங்கே பாட்டு; இங்கே பட்டு…’ என்றேன்.
அவையோர் இதைக் கேட்டு, கைதட்டி ஆரவாரித்தனர்; எனக்கும், என் நன்றியை ஒரு விதமாக வெளிப்படுத்தி விட்ட மகிழ்ச்சி!
The Divine has comes as Avatar only to teach mankind the truth about love. Love alone is the fruit of love. True Love has no trace of self-interest and knows no fear. The world displays the diversity that has emanated from the One. The Divine demonstrates the unity that subsumes the diversity. Recognition of this ‘Unity in Diversity’ can be learnt only from the Divine. Wherever you go, whatever you do or see, cultivate the sacred feeling that you will do only those actions which pleases God. The Gita has declared: Bear no ill-will towards any living being(Adveshtaa Sarva Bhoothaanaam). Hatred towards anyone is hatred for God. The scriptures have also clearly declared: The salutation that you offer to anyone reaches the Divine. When you fill your hearts with love, you will have no hatred towards anyone. Cultivate the faith that the Divine is in everyone and surrender unto Him in a spirit of true dedication.
ஒரு முறை ஒரு கோடீஸ்வரர் குடும்பத்தோடு வந்து காஞ்சியில் மஹா சுவாமியை வணங்கிவிட்டு , தங்கள் குறைகள் நீங்கிட வழி கூறுமாறு வேண்டினர். சில நிமிட மௌனத்திற்குப் பின் ஆச்சாரியார்
“அன்றாடமும் அதிகாலையில் வாசலில் நீர் தெளித்து கோலமிடுவது உண்டா ”
என்று கேட்டார்.
பணக்காரக் குடும்பத்தினருக்கு, ஒரு நொடி ‘சப்’பென்று போய்விட்டது. தங்களின் செல்வத்திற்கு மதிப்பு அளித்து,
அகத்தியர், தன் கமண்டலத்தில் சமுத்திரத்தை அடக்கினார்; அது, அவரது தவ வலிமை.
காளமேகப் புலவர், குடத்திலே கங்கையை அடக்கிக் காட்டுகிறார். இது, அவரது தமிழ் வலிமை.
‘குடத்திலே கங்கை அடங்கும்…’ என்ற ஈற்றடி கொடுத்து, வெண்பா தருமாறு காளமேகத்திடம் கேட்டனர் மற்ற புலவர்கள்.
குடத்திலே, கங்கையை எப்படி அடக்குவது? காளமேகம், மறுநொடியே தம் தமிழ் மந்திரத்தால் அடக்கிக் காட்டினார்.
விண்ணுக் கடங்காமல் வெற்புக் கடங்காமல்
மண்ணுக் கடங்காமல் வந்தாலும் – பெண்ணை
இடத்திலே வைத்த ஈசன், சடாம
குடத்திலே கங்கை யடங்கும்.
பொருள்: விண், மண் மற்றும் மலை என்று எதற்கும் அடங்காத கங்கை, இறைவனின் சடாமுடியில் (சிவபெருமான் தலையில்) அடங்கியிருக்கிறது!
Batting against England in the 1956 Ashes series.Source: Supplied
LEGENDARY cricket commentator Richie Benaud has died at the age of 84. In honour of his memory, we’ve pulled together his 10 greatest lines in the commentary box.
Speaking of pulling, how about this for an opener:
1. “He’s usually a good puller but he couldn’t get it up that time.”
Richie Benaud turns 84 today.Source: News Limited
That’s just one of many moments of comic genius Benaud has provided over the years.
He’s occasionally taken the mickey out of players.
2. “Well, Bruce Reid is not the worst batsman there is at international level? But those who are worse would not need to hire the Myer Music Bowl to hold a convention.”
3. “And Glenn McGrath dismissed for two, just ninety-eight runs short of his century.”
4. (On a Justin Langer six) “He’s not quite got hold of that one. If he had, it would have gone for nine.”
And he delivered some other classic lines as well.
5. “The slow-motion replay doesn’t show how fast the ball was really travelling.”
6. “His throw went absolutely nowhere near where it was going.”
7. “Laird has been brought in to stand in the corner of the circle.”
8. “There were no scores below single figures.”
9. (After a streaker ran on the field): “There was a slight interruption there for athletics.”
And who can forget the way he accompanied Shane Warne’s Ball of the Century in 1993.
10. “Gatting has absolutely no idea what happened to it. (He) still doesn’t know.”
This is the world famous Kailasa temple at Ellora and let’s look objectively into who could have built this amazing structure. By the end of this video, I hope you will agree with me that our history is completely wrong, and that this temple was built by a very advanced civilization.
What is so special about this temple? This temple was not constructed by adding stone blocks, but an entire mountain was carved to create this temple. This is the only example in the whole world where a mountain was cut out from the top, to create a structure. In all the other temples and caves, even in Ellora and the rest of the world, the rock was cut from the front and carved as they went along. The whole world has followed a rock cutting technique called “cut-in monolith” while Kailasa temple is the only one that has used the exact opposite technique called “cut-out monolith”.
To see why this rock cutting technique is so different, let’s take a look at this pillar that is over 100 feet tall. See how small human beings look when compared to this pillar. Normally, to create such a huge pillar, it would take years of work, carving accurately on the huge rock. But this pillar was carved by scooping out all the pieces of mountain around it. You can imagine the amount of rock, which has been removed to create this pillar.
Historians and archaeologists are confused because of the sheer amount of rock that was removed in this temple. Archaeologists confirm that over 400,000 tons of rock had to be scooped out, which would have taken not years, but centuries of human labor. Historians have no record of such a monstrous task and they think that it was built in less than 18 years.
Let us do a simple math and see if historians could be right. I am going to assume that people worked every day for 18 years and for 12 hours straight with no breaks at all. I am going to ignore rainy days, festivals, war time and assume that people worked like robots ceaselessly. I am also going to ignore the time taken to create intricate carvings and complex engineering design and planning and just focus on the removal of rock.
If 400,000 tons of rock were removed in 18 years, 22,222 tons of rock had to be removed every year. This means that 60 tons of rock was removed every day, which gives us 5 tons of rock removed every hour. I think we can all agree, that is not even possible today to remove 5 tons of rock from a mountain, every hour. Not even with all the so called advanced machines that we have. So, if it is not humanly possible, was it done by humans at all? Was this created with the help of extraterrestrial intelligence?
Now, forget about creating such an extraordinary structure. Can human beings at least destroy this temple? In fact, Aurangzeb a Muslim king employed a thousand workers to completely demolish this temple. In 1682, he ordered that that the temple be destroyed, so that there would be no trace of it. Records show that a 1000 people worked for 3 years, and they could only do a very minimal damage. They could break and disfigure a few statues here and there, but they realized it is just not possible to completely destroy this temple. Aurangzeb finally gave up on this impossible task.
Note that this attempted destruction is very similar to another mysterious structure called The Menkaure’s pyramid in Egypt. Another Muslim ruler wanted all the pyramids to be destroyed, and started his work from the Menkaure’s pyramid. After years of trying, he was only able to make a small dent on the pyramid. He gave up too. Were all these indestructible structures around the world created by extraterrestrials? Is that why human beings are not even able to destroy them?
In fact, archaeologists agree that Kailasa temple was created before any other temple in the Ellora cave complex. Could this have been built centuries before human beings started carving other temples nearby? Is this why the architecture, the design, and the size is so much better and bigger than other temples? If it was built by humans, it is logical to expect that the rock cutting techniques and design would become better over time. People would gain more experience and knowledge and make better structures in the future. However, the Kailasa temple is the oldest and the biggest temple carved with engineering perfection.
Unlike other temples, the Kailasa is the only temple that is visible from the air. Out of 34 temples, all carved side by side, Kailasa stands out and you can see it while flying over it. Is this just a coincidence? Or was it designed for people to see it from the air, like Nazca lines of Peru? Even on Google earth, the aerial view of Kailasa temple clearly shows an X mark. This is how it looks from the top; you can see a circular design that is studded with 4 lions that create this huge X mark. Was this created as a signal for extraterrestrials, who can spot the location while flying?
பொறாமை! அது, மனிதர்கள் அனைவரையுமே ஆட்டிப் படைக்க கூடியது. அதற்கு, படித்தவர் – படிக்காதவர் என்ற பேதமில்லை; பொறாமை, உத்தமமான பக்தர்களைக் கூட ஆட்டிப் படைத்திருக்கிறது என்பதற்கு, இக்கதையே உதாரணம்.
கிஞ்சன்வாடி என்ற கிராமத்தில், கணேச பட்டர் எனும் விநாயக பக்தர் வாழ்ந்து வந்தார். விநாயகர் மீது அவர் வைத்திருந்த துாய பக்தியின் காரணமாக, அவர் அளிக்கும் விபூதி பிரசாதத்தால், நோய் மற்றும் பிரச்னைகள் தீரும்; வறுமை நீங்கும் என்று அப்பகுதி மக்கள் நம்பினர். அதன் காரணமாக, அனைவரும் கணேச பட்டரைப் போற்றினர்.
அதே காலகட்டத்தில், துகாராம் என்பவர் வாழ்ந்து வந்தார். அவர், ஞான திருஷ்டி படைத்தவர்; அத்துடன், அவர், பண்டரிநாதனுக்கு படைக்கும் உணவை இறைவன் உண்டு செல்வார் என்றெல்லாம் அவரின் புகழ் பரவியிருந்தது.
இவ்விஷயத்தை கேள்விப்பட்ட கணேச பட்டருக்கு, ஒரு குடம் பாலில், துளி விஷம் கலந்தாற் போல, மனதில் பொறாமை தீ வளர்ந்தது.
‘நாளை துகாராமிடம் போய், என் கண்முன் பண்டரிநாதனை
வரவழையுங்கள் பாக்கலாம் என கேட்கப் போறேன். அப்போது, அவரோட பொய் வெளிப்பட்டு விடும். அத்துடன், நான் விநாயகரை வரவழைத்து, துகாராமை விட நான் தான் பெரிய பக்தன் என, அனைவர் முன்பும் நிரூபிப்பேன்…’ என, சபதமிட்டார் கணேச பட்டர்.
மறுநாள், நீராடி, துாய ஆடைகள் அணிந்து, ஆசார அனுஷ்டானங்களை முடித்து, கோவிலுக்கு புறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தார் பட்டர். அப்போது, ‘ஸ்வாமி… உள்ளே வரலாமா?’ எனக் குரல் கேட்டது. வெளியே வந்து பார்த்தார். அங்கே, துகாராம் நின்று கொண்டிருந்தார். ‘ஸ்வாமி… நீங்க என்னைப் பாக்க விரும்புவதாகவும், அவருக்கு சிரமம் கொடுக்காமல், நீயே அவரைப் போய் பார்ன்னு பண்டரிநாதர் எனக்கு கட்டளையிட்டார். அதன்படி உங்களப் பாக்குறதுக்காக வந்துருக்கேன்…’ என்றார் துகாராம்.
அதைக் கேட்டதும், பட்டருக்கு கோபம் வந்து, ‘பொய் சொல்லாதீர்; இன்று நான் உங்கள சோதனை செய்ய வரப் போறத
எப்படியோ தெரிஞ்சு, பண்டரிநாதன் சொன்னதாக பொய் சொல்கிறீர். ஒரு சாதாரண வணிக குலத்தில் பிறந்த நீர், உயர் குலத்தில் பிறந்த என்னிடம் பொய் சொல்லாதீர்…’ என்றார்.
துகாராம் எவ்வளவோ சொல்லியும், அதை ஏற்கவில்லை பட்டர். இதனால், ‘சரி… இதோ நான் பண்டரிநாதரை அழைக்கிறேன், என் பக்திக்கு இரங்கி அவர் வருவார். நீங்க உங்க விநாயகரை அழையுங்க, நானும் அவரை தரிசிக்கிறேன்…’ என்றார்.
இதைக் கேட்டதும், பட்டருக்கு கோபம் அதிகமாகி, ‘அப்படியா… இதோ விநாயகரை அழைக்கிறேன்; அவர் கண்டிப்பாக வருவார்…’ என்றார்.
தகவல் அறிந்து ஊரே கூடி விட்டது. கணபதி பட்டர் கைகளைக் கூப்பி, மந்திரங்களைச் சொல்லத் துவங்கினார். ஊஹூம்… என்னென்னவோ செய்தும், விநாயகர் வரவில்லை.
அப்போது துகாராம், ‘ஸ்வாமி… விநாயகரின் பக்தர் ஒருவர், குளிப்பதற்காக குளத்திற்குச் சென்றிருந்தவர் படிக்கட்டில் வழுக்கி, குளத்தில் விழுந்து விட்டார். ‘கணேசா காப்பாற்று…’ என்று கதறிய அப்பக்தரை விநாயகர் காப்பாற்றி கரை சேர்த்து, அமைதிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார். அதனால் தான் உங்க குரலுக்கு வரவில்லை…’ என்று கண்களை மூடியபடியே சொன்னார்.
ஆனால், அதை நம்பவில்லை பட்டர்.
‘நான் சொல்வதில் நம்பிக்கை இல்லன்னா நீங்க பூஜை செய்யும் விநாயகர் கோவில்ல போய் பாருங்க உண்மை தெரியும்…’ என்றார். அதன்படி, பட்டரும், மற்றவர்களும் கோவிலுக்கு சென்று பார்த்த போது, அங்கே ஈரக் காலடிச் சுவடுகள் இருந்தன. விநாயகரின் திருமேனி முழுவதும் நனைந்திருந்தது. விநாயகர் அணிந்திருந்த ஆடைகளில் இருந்து, தண்ணீர் சொட்டிக் கொண்டிருந்தது.
அனைவரும் வியக்க, உண்மையை உணர்ந்த கணேச பட்டர் தலை குனிந்தார். அவர் மனதில் இருந்த பொறாமையும் அகன்றது.
ஆணவமும், பொறாமையும் அறிவுக்கு சத்ரு; அதுவும், ஆன்மிகத்தில், பொறாமை அறவே கூடாது. பி.என்.பரசுராமன் in Dinamalar.com
திருமந்திரம்! என்பால் மிடைந்து நரம்பு வரிகட்டிச்
செம்பால் இறைச்சி திருந்த மனை செய்து
இன்பால் உயிர்நிலை செய்த இறை ஓங்கும்
நண்பால் ஒருவனை நாடுகின்றேனே!
கருத்து: எலும்புகளால் பின்னி, நரம்புகளால் இழுத்துக் கட்டி, ரத்தம், சதையால் அமைக்கப்பட்ட, உடம்பு எனும் வீட்டில், உயிர் என்பது இன்பமாக நிலை பெற்று இருக்கிறது. அவ்வாறு உடம்பையும், உயிரையும் சேர்த்துத் திருவருள் புரிந்த இறைவனை, துாய்மையான அன்பினால் நான் நாடுகிறேன்.
Shri Amravaneshwaran was a close devotee of Mahaswamigal. He used to do all the sundry work at Kanchi Mutt. One day his friend’s in-laws expressed their desire to have His darshan and he agreed to take them. Swamigal was in His mid nineties and used to give just an hour’s darshan that time. People had queued and were walking by Him one by one. At that time Shri Amravaneshwaran happened to stand close to Him and heard Him remark to another person,
“I am unable to see clearly at all, I am getting old!”.
To which that person replied in a nice sort of way that, “Yes, age is catching up with Swamigal’, what to do.”
People were moving on in the line. Then came the turn of Shri Amravaneshwaran’s friend’s in-laws. Swamigal looked at them and told Shri Amravaneshwaran to call back another couple who already had Darshan and were standing at a distance. They were brought to Him.
Swamigal looked at both the families and asked,
“How are you related to each other?”
Both the families blinked and said they have never met each other at all.
Then He asked Shri Amravaneshwaran to take both the families away and find out how they were related.
Shri Amravaneshwaran came to know that the family who were brought back were Chettiars. And his friend’s family were Madhwas! Shri Amravaneshwaran was flabbergasted! How could there be a connection between the two families!
But Shri Amravaneshwaran was wise enough to quickly realize that as the words had come from The Sarveshwaran Himself, it was bound to be true and decided to pursue the matter deeper.
He asked them more questions in the next 30 minutes. His friend’s family resided in Madras and the Chettiars in Coimbatore?! As he started to dig deeper and deeper it came to light that once the niece of his friend’s in-laws was hospitalized in Madras. At the same time the Chettiars has come to Madras for a different reason. And it so happened that it was the Chettiars who had donated blood to this Madhwa girl. They were Blood Relations indeed!!! The families were stunned when this truth revealed itself.
Shri Amravaneshwaran came to Swamigal to apprise Him of the story.
That ‘Old, Who-had-trouble-seeing’ Sarveshwaran gently nodded His head and said, “Oh, appadiyaa, is that the matter!”
Without the trace of any excitement, and very calm and matter of fact was He. Like Dakshinamurthy Himself…
Take off with Natarajan 