message for the day – Page 143 – Take off with Natarajan

Everyone Should Have a Last Day at Work Like This 60-Year-Old Liftman ….

October 17, 2015NatarajanLeave a comment

When was the last time you smiled at a liftman or returned the morning wish of a watchman? Appreciated the kind people who are at your service even when you don’t notice them? These college students from Delhi did something remarkable for a liftman who had been with their institution for 34 years. And, in the process, sent an important message to the rest of us as well.

The watchman, the peon, the liftman, the gardener – aren’t these some of the very first people one sees on entering a college building? And also the first few people whose smiles mark the beginning of a new day for most students who walk the same paths and corridors every day?

While students enter and leave colleges every four to five years, these people keep doing their jobs silently and perfectly, day in and day out. They play a crucial role in the smooth functioning of a college and also form a special bond of friendship with many students.

Dhaniram, the ex-liftman at the School of Planning and Architecture (SPA) in Delhi, is one such person.

This 60-year-old man, respectfully known as Dhaniram ji, spent 34 years of his life working as the liftman at the college. Be it students, parents, visitors, faculty members, or old students who have now become teachers, Dhaniramji knows one and all.

“He is a really nice guy, a very friendly human being and a very important part of the college family,” says Ayush Kamalia, a fourth year student at SPA.

And so, when it was announced a month ago that the liftman is going to retire on Sept. 30, 2015, students knew they had to do something for the man, something that would help him remember the college and its students forever.

So they got together, pitched in money, and organized a full-fledged, colourful, creative, and memorable farewell party for Dhaniram ji, leaving the old man both overjoyed and teary-eyed at the same time.

Dhaniram welcomed to his farewell party On Sept. 23, Dhaniram ji received a very warm and loud welcome by a gathering that had students, faculty members, administrative staff, and just about everyone from the college. –

“Everyone wanted to come together to thank him for his service, for his time and for his gleaming smile that brings out more happy wrinkles than the years he has given to the college,” says Ayush.

Being architecture students, everybody tried to contribute with their creative efforts.

Dhaniram ji was pleasantly surprised with a miniature model of a lift, inside which he found a scroll with a personal message thanking him for being his awesome self, and a memento marking his time in the college. Other gifts included a wallet, belt, wrist watch, and some cash. Faculty members gave gifts as well. One of the most incredible gifts was some graffiti – the students had painted Dhaniram ji’s face inside the lift, capturing his memory for years to come.

Students and teachers also took to the podium to speak about him and thank him – each sharing their own anecdotes and memorable experiences about Dhaniram ji.

The director and heads of departments, who have known Dhaniram ji since they were students, thanked him for understanding the college and contributing to its growth. –

This was followed by an event organised by a college society named Gupshup, which usually invites some eminent personalities from outside to come and give inspirational talks to the students.

This month, the chief guest and speaker at the event was none other than Dhaniram ji.

He was overwhelmed and really excited about the respect he was receiving at the place to which he had dedicated a large part of his life.

There was a ‘Wall of Thanks’ as well, and people wrote their messages on it throughout the day. –

Wall of Thanks

“On days when we did not have our assignments ready, we would ask Dhaniram ji to speak with the concerned faculty and tell them not to take submissions that day. And he would joke around with us. That was the kind of relationship we had with him. First year students who used to enter the college afraid and anxious, always felt calmer after speaking with him. If you were in any sort of trouble, all you had to do was to speak to him to feel better”, says Ayush, remembering his first days at the college. –

Every college, school, office, and administrative building has a Dhaniram – the man or woman who knows every nook and corner of the place, every face, every emotion, and yet, always remains in the background. The SPA students, who took such a wonderful step for Dhaniram ji, have an important message for all – that people like Dhaniram should be given the respect and love they deserve for their extraordinary service. And once in a while, they should be made to feel as special as they make others feel! –

Source….Tanaya Singh …..www.thebetterindia.com

Natarajan

Scott Kelly Becomes U.S. Astronaut to Spend the Most Time in Space…

October 17, 2015NatarajanLeave a comment

Just before the 15th anniversary of continuous human presence on the International Space Station on Nov. 2, 2015, U.S. astronaut and commander of the current Expedition 45 crew, Scott Kelly, is breaking spaceflight records. On Friday, Oct. 16, Kelly begins his 383rd day living in space, surpassing U.S. astronaut Mike Fincke’s record of 382 cumulative days. Kelly will break another record Oct. 29 on his 216th consecutive day in space, when he will surpass astronaut Michael Lopez-Alegria’s record for the single-longest spaceflight by an American. Lopez-Alegria spent 215 days in space as commander of the Expedition 14 crew in 2006.

In this July 12 photograph, Kelly is seen inside the Cupola, a special module which provides a 360-degree viewing of the Earth and the space station. On each additional day he spends in orbit as part of his one-year mission, Kelly will add to his record and to our understanding of the effects of long-duration spaceflight.

Kelly is scheduled to return to Earth on March 3, 2016, by which time he will have compiled 522 total days living in space during four missions.

Image Credit: NASA

Source….www.nasa.gov

Natarajan

Meet the Hindu who lets Muslims use his shop as a mosque, for free….

October 17, 2015NatarajanLeave a comment

‘Kalesaab could have easily earned Rs 1 lakh per month as rent from this place but he gave it to Muslims for free. Secularism in India is alive only because of people like him.’

Image: Deepak Kale. Photograph: Afsar Dayatar.

Bajrang Bali housing society is a rather unusual name for a building that houses a mosque but in a part of Dharavi, known the world over as Asia’s largest slum, that’s where for the last six months the Muslim community has found a temporary prayer area.

All thanks to Deepak Kale, a leather shop owner who owns the property.

When Muslims of Mukund nagar in Dharavi, Sion, in Central Mumbai, were wondering where to hold prayers after their mosque underwent repairs, they turned to Kale.

Kale not only agreed to give them his 2,500 square feet shop on the ground floor of Bajrang Bali housing society for prayers, but also decided to not take any rent from them till the time their mosque is rebuilt.

“Some masjid trustees came to me to ask for my place. I have known these people since my childhood so I gave it them for offering namaaz. Khurshidbhai, who is a masjid trustee, is my childhood friend, I have spent my life with him.

“I didn’t want to take any rent from them because I bought this commercial space in order to sell it, and I had told them that the day I get a customer I will sell it after giving them two months’ notice,” said Kale.

A hundred metres from Bajrang Bali is the Noor Masjid Madarsa Faizaul Quran, the original mosque, where repair work is going on in full swing, with Muslim artisans trying their best to complete the work in two months time.

“In our country we need to respect each other’s faith. Muslims must respect the Hindu faith and vice versa,” adds Kale.

What has surprised Kale and Muslims of the locality is the publicity his simple gesture has received.

“We have been praying at Kalesaab’s place for the last six months. For us it was no news but after one Urdu paper published a report on this, all media people are writing about it,” says Tanvir Azmi, a businessman and resident of Mukund Nagar. “More than 90 percent of Hindus in India are like Kalesaab. He could have easily earned Rs 1 lakh per month as rent from this place but he gave it to Muslims for free. Secularism in India is only alive because of people like him.”

The locality has an equal number of Muslim and Hindu residents. On the left of Bajrang Bali building live the Hindus, while Muslims live on its right. So one side of the road sports green flags, while the other side sports saffron flags.

But not everything is as peaceful as it appears. Three lanes away, a small mob of 200 Hindus and Muslims was ready to take on each other last week over the issue of flying flags but a timely intervention by community elders defused the crisis.

“In a place where small riots break out over minor issues, it is a very big thing that Kalesaab has done. He is a prime example of what Indian secularism is all about,” says Atiullah Choudhary, a businessman who prays regularly at Bajrang Bali society.

Another friend of Kale, Naeem Shaikh, pitches in, “After seeing Kalesaab, I realised one has to work on secularism daily to build bridges between Hindus and Muslims. It is a daily effort. You cannot just say that you are secular and relax in a chair. You have to work for it in society. One mistake we Indians do is that we take secularism for granted, and that must not be done.”

Dharavi witnessed one of the most horrifying riots in Mumbai in 1992-93 and Kale had then taken an active part in saving a lot of Muslim lives.

“I housed around 200 Muslims safely in my leather shop during the 1993 riots. They left only after the situation normalised,” says Kale.

Asked what in his opinion was the one reason that caused riots, Kale says without blinking, “Rumours. There are some people in all communities — be it Hindus, Muslims or Christians — who do not want everyone to live peacefully. They are always up to some mischief and so I feel the government must bring in a law to stop people from spreading false rumours. Till that does not happen, riots will never stop.”

He has a recipe to save secularism, too. “I tell people to keep quiet and work for peace all the time. I feel if my lane is not harmed by communalism, then the country will take care of itself. If my lane is facing communal problems, what can I say about my country? So first keep communal peace in your own lane, and the country will follow suit.”

Syed Firdaus Ashraf / Rediff.com in Mumbai

http://www.rediff.com

natarajan

1886 Benz replica makes arduous trip from Coimbatore to Chennai….!!!

October 17, 2015NatarajanLeave a comment

Except for a rear-mounted engine that put out a feeble .9 hp, there was little to tell between a horse carriage and the Benz Motorwagen. When it arrived in 1886 on three wheels, it was hailed as the first horseless carriage.

It has gone down in automobile history as the first car. It has another first to its credit. It is the first automobile to be taken out on a long journey. In 1888, Bertha Benz, wife of Karl Benz, who invented this odd-looking car by today’s standards, drove it from Mannheim to Pforzheim in Germany, covering over 190 km.

A replica of the 1886 Benz Motorwagen, made by Gedee Technical Training Institute and a key attraction at the Gedee Car Museum in Coimbatore, arrived at the city. This trip would, however, not detract from the greatness of Bertha’s.

C.S. Ananth, honorary consultant to the Gedee project to create Benz Motorwagen, says, “Bertha undertook that daunting trip when nobody trusted a vehicle that had an engine.”

According to G.D. Gopal, trustee of Gedee Car Museum, the features of the original car have been conscientiously retained. For example, the engine, just as feeble as ever, runs on benzene.

This car is one of the many Benz Motorwagen replicas that have been made at the Gedee institute.

“Last year, 21 students of the institute studied the parts of a replica that had been bought and dismantled; and then they set about making replicas of this iconic car themselves,” says Mr. Gopal.

Source….www.thehindu.com

natarajan

Message for the Day…”Repeating God’s Name ,Meditation,fasts, Worship at dawn and dusk are certain good ways to control and train our Senses…”

October 17, 2015NatarajanLeave a comment

Normally people are drawn to sense objects, for they are victims of instincts. Instincts easily seek sense objects – they come along with the body and aren’t derived by any training. The infant seeks milk from the mother’s breast, and the newborn calf naturally nestles at the udder. However for the infant to walk and talk, some training is necessary, because these actions are either socially prompted or learnt by example or picked up by imitation of others. Training is essential even for the proper pursuit of sense pleasure, for wild untrained search for such pleasure promotes anger, hatred, envy, malice and conceit. Hence to train the senses along salutary lines and to hold them under control, certain good disciplines like repeating Lord’s Name (japa),meditation (dhyana), fasts (upavasa), worship at dawn and dusk, etc. are essential. Though sense pleasures are ‘natural’ at first, by constant practice, training and listening to the wise, slowly the greater and everlasting bliss derived by divine adoration is grasped.

ஶ்ரீரங்கம் கோயில் பற்றிய சில சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் இங்கே…

October 16, 2015October 16, 2015NatarajanLeave a comment

பூ லோக வைகுண்டம் எனப் போற்றப்படும் ஸ்ரீரங்கம் (திருவரங்கம்), 108 வைணவத் தலங்களுள் முதன்மையானது. வைணவர்கள், ‘கோயில்’ அல்லது ‘பெரிய கோயில்’ என்று குறிப்பிட்டால் அது ஸ்ரீரங்கம் ஆலயத்தையே குறிக்கும். ஆழ்வார்கள் அனைவராலும் பாடப் பெற்ற வைணவத் தலம் இது மட்டுமே. ஸ்ரீரங்கம் ஆலயம் அமைந்துள்ள இடத்தின் பரப்பளவு சுமார் 156 ஏக்கர்.

உலகத்தின் எந்த மூலையில் இருந்தும் திருவரங் கம் இருக்கும் திசையை நோக்கி வணங்கினாலே போதும்; இந்தத் தலத்துக்கு நேரில் வந்து, இங்குள்ள சந்திர புஷ்கரணியில் நீராடி திருவரங்கனை தரிசித்த பலன் கிடைக்கும்.

ஒரு முறை கங்கை, காவிரி, யமுனை உட்பட புண்ணிய நதிக் கன்னியர்கள், இமயமலை அடிவாரத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது வான்மார்க்கமாக சென்ற கந்தர்வன் ஒருவன், இவர்களைப் பார்த்து வணங்கினான். உடனே, ‘கந்தர்வன் வணங்கியது தன்னையே!’ என்று நதிக் கன்னியர் ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குள் வாதிட்டனர். இது வீண் விவாதம் என்றுணர்ந்த சிலர் விலகிக் கொள்ள… காவிரியும், கங்கையும் மட்டும் விவாதம் தொடர்ந்தனர். முடிவை தெரிந்து கொள்ள திருமாலை நாடினர். அவர், ‘‘கங்கை என் திருப்பாதத்தில் தோன்றியவள் ஆதலால் அவளே பெரியவள். கந்தர்வனின் வணக்கம் அவளையே சாரும்!’’ என்றார். இதனால் வருந்திய காவிரி, தான் கங்கையை விட மேன்மை நிலை பெற வேண்டும் என்று திருமாலைக் குறித்து தவம் இருந்தாள். அதனால் மகிழ்ந்த பகவான் அவள் முன் தோன்றி, ‘‘எதிர்காலத்தில் நான் உன் மடியில் சயனிப்பேன். அப்போது நீ கங்கைக்கு மேற்பட்டவளாவாய்!’’ என்றருளினார்.

அதன்படியே பிற்காலத்தில் காவிரியின் மத்தியில் ஒரு தீவும், சந்திர புஷ்கரணியும், அனந்த பீடமும் தோன்றின. ஆற்று நீர் சூழ மத்தியில் அமைந்துள்ள பகுதிக்கு அரங்கம் என்று பெயர். அதன்படி இந்த தீவு, இரு ஆறுகளின் (காவிரி மற்றும் கொள்ளிடம்) மத்தியில் இருப்பதாலும் லட்சுமி கடாட்சத்துடன் திகழ்வதாலும் ஸ்ரீரங்கம் அல்லது திருவரங்கம் எனப் பெயர் பெற்றது.

திருவரங்கத்தில் பாயும் காவிரி நதி, பரம பதமான ஸ்ரீவைகுண்டத்துக்கு வெளியே ஓடும் ‘விரஜா’ நதிக்கு ஒப்பானது.

பெயர், கோயில், பெருமாள், தாயார், ஊர், தளிகை, வாத்யம், மற்றும் பலகாரங்கள் அனைத்தும் ‘பெரியது’ என்று ஏற்றிச் சொல்லப்படும் பெருமை இந்தத் தலத்துக்கு மட்டுமே உண்டு.

இங்குள்ள மூலவர் ரங்கநாதர் என்றும் பெரிய பெருமாள் என்றும் திருநாமங்கள் உடையவர். உற்சவ மூர்த்தியான ரங்கராஜர், நம்பெருமாள் என்றும் அழகிய மணவாளன் என்றும் போற்றப்படுகிறார். ஸ்ரீரங்கம், நவக்கிரகங்களில் ஒன்றான சுக்கிர க்ஷேத்திரமாகவும் கருதப்படுகிறது
வலக்கை திருமுடியைத் தாங்க, இடக்கை மலர்ப்பாதத்தை சுட்டிக் காட்ட தெற்கு முகமாக இலங்கையை நோக்கியபடி அருள் பாலிக்கிறார் மூலவர் ஸ்ரீரங்கநாதர்.

திருவரங்கத்தில் இருக்கும் ‘ரங்க விமானம்’ ஆதியில் தானாகவே உருவானது. இதைச் சுற்றி 24 கி.மீ. தூரத்துக்குள் எங்கே இருந்தாலும், முக்தி நிச்சயம். இந்த விமானம் பொன்னால் வேயப்பட்டு ‘ஓம்’ என்கிற பிரணவ வடிவில் அமைந்துள்ளது. இந்த தங்க விமானத்தில் உள்ள பரவாசு தேவர், கையில் கிண்ணத்துடன் காட்சியளிக்கிறார். அந்தக் கிண்ணம் அவரின் வாயை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருப்பதாக வும், அது வாயருகில் சென்று சேர்ந்தால் உலகம் அழியும் என்றும் ஒரு நம்பிக்கை நிலவுகிறது.

பங்குனி மாதம், வளர்பிறை, சப்தமி திதி, சனிக்கிழமை அன்று சந்திரன் ரோகிணியிலும், குரு ரேவதியிலும் இருக்கும்போது திருவரங்கன் இங்கு வந்து சேர்ந்தார்.
பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் பிரம்மா மகாவிஷ்ணுவை நோக்கித் தவம் இருந்து, பாற்கடலிலிருந்து பெறப்பட்டது ரங்க விமானம். நான்கு வேதங்களையும் பிரம்மா இந்த விமானத்தின் முன் ஓதியிருக்கிறார். ரங்க விமானத்தில் அர்ச்சா ரூபமாக அவதரித்த ஸ்ரீரங்கநாதரை இக்ஷவாகு மன்னர் தன் குல தெய்வ மாக அயோத்தியில் வைத்து பூஜை செய்து வந்தார். இக்ஷவாகு வம்ச குலத் தோன்றலான ராமபிரான், சீதையை மீட்க உதவிய விபீஷணனுக்கு ரங்கநாதர் விக்கிரகத்தை பரிசாக அளித்தார். விபீஷணன் இலங்கைக்கு எடுத்துச் செல்லும் வழியில் தர்ம வர்மா என்னும் சோழ மன்னனின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க மூர்த்தத்தை காவிரி நதியின் கரையில் தன் அரசான இலங்கையை நோக்கி அருள் தரும் முகமாக பிரதிஷ்டை செய்ததாக ரங்க மகாத்மியம் கூறுகிறது.

தர்மவர்மனின் காலத்துக்குப் பிறகு ஒரு முறை காவேரியில் வெள் ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடியது. அதன் காரணமாக ஸ்ரீரங்கத்தில் கோபுர உச்சி வரை மணல் மேடிட்டு மூடி யது. காடுகள் உண்டாகி ஸ்ரீரங்கம் கோயிலும், அதன் பிராகாரங்களும் புதைந்தன.

ஒரு நாள்… சோழ மன்னன் ஒருவன் வேட்டையாட வந்து, ஒரு மரத்தின் அடியில் ஓய்வெடுத்தான். அப்போது மரத்தின் மேலே இருந்து ஒரு கிளி, ஸ்ரீரங்க விமானத்தைப் பற்றியும் ரங்கநாதப் பெருமாளைப் பற்றியும் (ஸ்லோகமாகச்) சொன்னது.
அதைக் கேட்டு வியந்த மன்னன் ஆட்களைக் கொண்டு அங்கே தோண்டிப் பார்த்தான். பலனில்லை. அன்றிரவு அவன் கனவில் திருவரங்கர் காட்சி கொடுத்து, தான் அங்கே பூமியில் புதையுண்டு கிடப்பதை அறிவித்தார். அரங்கன் சொன்னதை அறிந்த அரசன் காட்டை அழித்து, மணலை நீக்கினான். கோயில் வெளிப்பட்டது. திருவீதி உட்பட அனைத்தையும் முதலில் இருந்தபடியே நிர்மாணித்தான். தன் நினைவுச் சின்னமாகக் ‘கிளி’ மண்டபத்தைக் கட்டி, திருப்பணிகள் பலவற்றையும் செய்தான். கிளியைக் கண்டு அதன் வாக்கின் மூலம் இறையருள் பெற்ற இந்த மன்னன் ‘கிளிச்சோழன்’ எனப்பட்டான்.

ஸ்ரீரங்க விமானத்தின் வெளியில் விக்னேசுவரர் இருந்து காவல் புரிகிறார். கீழ்ப்பக்கத்தில் மகா விஷ்ணுவின் யோக மாயையான துர்கை இருக்கிறாள். ஸ்ரீரங்க விமானத்துள்ளே ஆதிசேஷன் மீது பள்ளி கொண்டிருக்கிறார் ஸ்ரீரங்கநாதர்.

ஆலயத்தில் உள்ள கோபுரங்கள் 21. திருவரங்கத் திருத்தலம் பற்றி அகநானூறு, புறநானூறு மற்றும் சிலப்பதிகாரத்தில் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது.

கி.பி. 6-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 9-ஆம் நூற்றாண்டு வரை பல்லவ அரசர்கள், 10-ஆம் நூற்றாண்டில் சோழ அரசர்கள், கி.பி.1223-25-ல் கலிங்க அரசர்கள், 1225-ல் மாறவர்மன் சுந்தர பாண்டியன், 14-ஆம் நூற்றாண்டில் ஹொய்சாள மன்னர்கள், 17-ஆம் நூற்றாண்டு மற்றும் 18-ஆம் நூற் றாண்டுகளில் விஜயநகர ராஜா மற்றும் மதுரை நாயக்கர், தஞ்சை நாயக்கர்கள் முதலானோர் இந்தக் கோயிலின் சுவர்கள் மற்றும் கோபுரங்களைக் கட்டியும், பழுதுபார்த்தும் வந்துள்ளனர்!

அரங்கநாதரைச் சுற்றி இருக்கும் ஏழு (ஸப்த) பிராகாரங்களும் ஏழு (ஸப்த) லோகங்களாகக் கருதப் படுகின்றன. பொதுவாக ஆலயம், அதைச் சுற்றி ரத வீதிகள் என ஒரு நகரம் அமைந்திருக்கும். ஆனால், வீதிகளே பிராகாரங்களாக, நகரை தனக்குள் கொண்டிருக்கும் ஆலயம் இது.

7-ஆம் பிராகாரம் மாட மாளிகை பிரதட் சணம் எனப்படுகிறது. இந்த பிராகாரத்தின் தெற்கு வாயிலாக இருந்த மொட்டை கோபுரம் அகோபில மடம் 44- வது பட்டம் அழகிய சிங்கர் ஜீயரால் கட்டப்பட்டது. இந்த கோபுரத்தின் உயரம் 236 அடி. உலகிலேயே அதிக உயரமானது.

7-வது பிராகாரத்தில் விஜய நகர சமஸ்தான அரண்மனை இருந்தது. 16-ஆம் நூற்றாண்டில் அச்சுதராயர், திருவனந்தபுரத்தின் மீது படையெடுத்தபோது, இந்த அரண்மனையைக் கட்டினார். அப்போது தன் மைத்துனனைப் படைகளுடன் திருவனந்தபுரம் அனுப்பினார். அவன் வெற்றி யுடன் திரும்பும் வரை ஸ்ரீரங்கத்திலேயே தங்கி இருந்தார் அச்சுதராயர். ஒரு முறை கிருஷ்ண ஜயந்தி உற்சவத்தின் போது ஸ்ரீரங்க நாதனும், கிருஷ்ண பரமாத்மாவும் திருவீதிவுலாவாக எழுந்தருளினர். தனது அரண்மனைக்கு முன்னால் ஸ்வாமிக்கு ஓர் உபயம் ஏற்படுத்தி னார் அச்சுத ராயர். அதற்காக ஏராளமான மானியங்களை ஏற்படுத்தினார். அந்த உபயம் இன்றும் தொடர்கிறது. (அரண் மனை இருந்த இடத்தில் பின்னர் ‘வாணி விலாஸ் பிரஸ்’ செயல்பட்டது. ஏராளமான ஞான நூல்களை வெளியிட்ட அந்த அச்சகம் இப்போது அங்கு இல்லை. அங்கு அச்சுதப்பர் ஏற்படுத்தி வைத்த உபயம் இன்றும் நடக்கிறது).

ஸ்ரீரங்கத்தின் சந்திர புஷ்கரணியைச் சுற்றி அதன் அங்கமாக தெற்கே- அசுவ தீர்த்தம், தென் கிழக்கில்- ஜம்பு தீர்த்தம், கிழக்கே- பில்வத் தீர்த்தம், வடமேற்கே- வகுள தீர்த்தம், வடக்கே- கதம்ப தீர்த்தம், வடகிழக்கில்- ஆம்ர தீர்த்தம், மேற்கே- புன்னாக தீர்த்தம், தென்மேற்கே- பலாச தீர்த்தம் ஆகிய எட்டு தீர்த்தங்கள் உள்ளதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

நூற்றுக்கணகான சந்நிதிகள் உள்ள இந்த ஆலயத்தில் கோதண்ட ராமர், பரமபதநாதர், பெரிய வீர ஆஞ்சநேயர் சந்நிதிகள் சிறப்பானவை.

தாயார் சந்நிதிக்கு செல்லும் வழியில் அரங்கனுக்கே வைத்தியம் செய்யும் விதமாக ஸ்ரீமந் நாராயணனே தன்வந்திரியாகக் காட்சியளிக்கிறார். கையில் அட்டைப் பூச்சி, அமிர்த கலசம் இவற்றுடன் தரிசனம் தரும் இவரை வழிபட்டால் தீராத நோயும் தீருகிறது.

சாதாரணமாக எல்லாச் சந்நிதிகளின் மேலும் விமானம் அமைப்பது மரபு. ஆனால் தன்வந்திரி வைத்திய ராக இருப்பதால் நோயாளிகள், வியாதியஸ்தர்கள் அவரிடம் வருவார்கள் என்பதால் ஆகம விதிகளின்படி அவர் சந்நிதிக்கு மேல் விமானம் கட்டப்படவில்லை.

உள் ஆண்டாள் சந்நிதிக்கு அருகிலும் வேணுகோபாலர் சந்நிதி மண்டபத்திலும் அழகிய சிற்பங்கள் பல காட்சி அளிக்கின்றன. வைணவ ஆச்சார்யர்யரான ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகன் சந்நிதி தனி ஆலயமாகத் தாயார் கோயில் அருகே அமைந்துள்ளது

இங்குள்ள கருட பகவான் மிகப் பெரிய உருவத்துடன் கூரையை முட்டியவாறு அமர்ந்துள்ளார்.
கம்ப ராமாயணம் அரங்கேறிய போது அதை அங்கீகரிக்கும் விதமாக சிரத்தை அசைத்து அதன் பெருமையை உலகுக்கு எடுத்துக் காட்டியவர் ஸ்ரீரங்கத்தில் அருள்பாலிக்கும் மேட்டு அழகிய சிங்கர்.
முன்னொரு காலத்தில் வங் காள அரசன் பெரும் செல்வத்தை ரங்கநாதருக்குக் காணிக்கையாக அளித்தான். ரங்கநாதர் அவற்றை பெற்றுக் கொள்ளாததால் அந்த தனம் வாசலிலேயே வைக்கப்பட்டது. அதை வடக்கிலிருந்து வந்த ஆரியர்கள் காவல் காத்தனர். அதனால் அந்த வாசல் ஆர்யபடாள் வாசல் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பாண்டிய மன்னர்களில் சிறந்தவனான சுந்தர பாண்டியன் காணிக்கையாக அளித்த கிரீடம் பாண்டியன் கொண்டை என்று இன்றும் சிறப்பாக நம்பெருமாளுக்கு அணிவிக் கப்படுகிறது.
வைணவ அந்தணர்களில் அரையர் என்பவர்கள் பரம்பரை பரம்பரையாக நம்பெருமாள் முன்பு நாலாயிர திவ்யப்பிரபந்த பாடல்களை இசைத்து அதற்கேற்ப நடனம் செய்வார்கள். அதற்கு அரையர் சேவை என்று பெயர்.

ஸ்ரீரங்கம் ஆலயத்தின் நிர்வாகம், கோயிலொழுகு ஆகியவற்றை சீர்ப்படுத்திய பெருமை வைணவ ஆச் சார்யரான ராமானுஜரையே சாரும். 120 ஆண்டுகள் வாழ்ந்து வைணவ சம்பிரதாயத்துக்குத் தொண்டு புரிந்த ராமானுஜர் கி.பி 1137-ஆம் ஆண்டில் ஸ்ரீரங்கத் தில் பரமபதம் அடைந்தார்.

ஸ்ரீ ராமானுஜர் தன் உடலோடு சந்நிதி கொண்டது இங்குதான். இங்கு ஸ்ரீராமானுஜர் பத்மாசன கோலத்தில் தரிசனம் தருகிறார். இன்றும் அவரது சிகை மற்றும் நகங்கள் தரிசனம் செய்யக் கிடைக்கின்றன. வருடத்துக்கு இரு முறை பச்சை கற்பூரம், குங்குமப் பூ போன்றவை விழுதாக அரைத்து அவருக்குப் பற்றாக உடலில் பூசப்படுகின்றன.

ஆழ்வார்களில் தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார், திருப் பாணாழ்வார் ஆகியோர் இங்கு மட்டுமே தொண்டு புரிந்து வாழ்ந்தவர்கள்.

நாதப்பிரம்மம் தியாகராஜ ஸ்வாமிகள் ஸ்ரீரங்கநாதரை தரிசித்து அவர் மேல் கீர்த்தனைகள் பாடியுள்ளார்.

கி.பி. 1331-ல் மாலிக்காபூர் படை யெடுப்பின்போது அரங்கன் விக்கிரகம் பக்தர்களால் வெளியே எடுத்துச் செல்லப் பட்டது. அரங்கன் திரும்பவும் ஸ்ரீரங்கம் வந்து சேர்ந்தது 1371-ஆம் ஆண்டு.
திருவரங்கனின் விக்கிரகம், இரண்டு வருடங்கள் டெல்லியில் இருந்ததாக வரலாறு. அப்போது அரங்கனின் அழகில் மயங்கி அவனுக்காகத் தன் உயிரையே கொடுத்த தில்லி சுல்தானின் மகளுக்காக ஆலயத்தில் ஓர் இடம் அளித்துள்ளார்கள். துலுக்க நாச்சியார் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படும் அவளுக்காக அரங்கன், ரொட்டி, வெண்ணெய், பருப்பு, கிச்சடி ஆகிய வட இந்திய உணவு வகைகளை நைவேத்தியமாக ஏற்கிறார்.

இங்கு உத்திரை வீதியில் இரண்டு பிரம்மோற்சவங்கள் சித்திரை வீதியில் இரு பிரம்மோற்சவங்கள் என வருடத்தில் நான்கு பிரம்மோத்சவங்கள் நடைபெறுகின்றன.

ஆண்டு தோறும் வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று ரத்னாங்கி அணிந்து உலா வரும் நம்பெருமாளை, படி தாண்டாத தாயார் தனது கோயிலிலிருந்து ஐந்து குழிகளிலும் தன் ஐந்து விரல்களை வைத்து மூன்று வாயில்கள் வழியாகக் கண்டு மகிழ்வாராம். அதைக் குறிக்கும் விதமாக தாயார் செல்லும் வழியில் ஐந்து குழிகள் தரையில் உள்ளன.

வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று மூலவர், தசா வதாரம் சித்திரிக்கப்பட்ட முத்தங்கி அணிந்து காட்சி தருகிறார்

இங்கு ஒரு வருடத்தில் 114 நாட்கள் விழா கொண்டாடப்படுகிறது.

எல்லாப் பெருமாள் கோயில்களிலும் மூலவருக்கு ஆனி ஜ்யேஷ்டாபிஷேகத்தன்று மட்டுமே தைலக் காப்பு சாத்தப்படும். ஆனால், ஸ்ரீரங்கத்தில் மட்டும் இத்துடன் கூட ஆவணி பவித்ரோற்சவத்தின் இறுதி நாளிலும் தைலக்காப்பு சாத்தப்படும். எனவே, ஸ்ரீரங்க நாதருக்கு மட்டும் இரு முறை தைலக்காப்பு.

ஸ்ரீரங்கம் கோயிலில் புதையுண்ட யானை சிலை…!

கும்பாபிஷேகத்திற்காக ஸ்ரீரங்கம் ரங்கநாதர் கோயிலில் சில மாதங்களாக கோயிலை புதுப்பிக்கும் பணி நடைபெற்று வந்தது . இதில் தொல்லியல் துறையும் இணைந்து செயல்பட்டு வந்தது .

கோயில் கோபுரங்களுக்கு வண்ணம் பூசுவது, கோயில் சிற்பங்கள், மண்டபங்களை புதுப்பிப்பது என வேலைகள் நடைபெற்றன…இந்நிலையில் கோயிலில் பல இடங்கள் சுமார் ஏழு அடிக்கும் மேலாக மண்ணால் மூடப்பட்டு இருந்தது.

அனைத்தையும் தொல்லியில் துறையின் துணையோடு ஶ்ரீரங்கநாதர் கோயில் அப்புறப் படுத்தியுள்ளனர். அப்போது மண்ணில் புதையுண்ட யானை சிலை, தேர் சிற்பங்களில் தேரின் சக்கரங்கள் என பல சிற்பங்கள் வெளிவந்திருக்கின்றன..

திருப்பணி வேலை யாவும் முடிந்து , ஸ்ரீரங்கம் கோயில் மஹா கும்பாபிஷேகம் செப்டம்பர் 9 2015 நிறைவேறியது.

Source….

இ.ராஜவிபீஷிகா.

படங்கள்: என்.ஜி.மணிகண்டன் …..www.vikatan.com

Natarajan

” Super Baby Days…” !!!

October 16, 2015NatarajanLeave a comment

Babies are cute and adorable, but also bizarrely strong and capable of doing some extraordinary things. For instance, did you know how amazingly strong you were for your tiny size? Or how you could control your breathing? Or that you had a mustache for a while? Here is a collection of curiosities you didn’t know about your earliest, simplest, and cheekiest times – your super baby days.

Source….www.ba-bamail.com

Natarajan

When Sayali, a Cobbler’s Daughter, Ran Barefoot and Won Gold ….

October 16, 2015NatarajanLeave a comment

Sayali, a cobbler’s daughter, ran a 3000 meter race barefoot and won a gold medal. She grabbed the top spot despite facing the challenge of running without shoes on a hot synthetic surface.

They say the brightest of stars shine on the darkest of nights. And Sayali, the daughter of a cobbler in Mumbai, has proved this right.

She participated in a 3000-metre run at the school level, ran without shoes, and won a gold in the race.

She completed the race in 12:27.8 seconds in the Under-17 event at the District Sports Office inter-school athletic championships.

Her father, Mangesh, who repairs old shoes to feed his family, makes about Rs. 3000-10,000 a month. Whatever he earns goes towards the education of his two daughters.

Sayali, who is studying in Class 9, trained barefoot at the Naigaon Police Ground track. Used to practicing on mud, Sayali faced difficulties in running on a rough and hot synthetic surface for the actual race.

Aiming to just finish the race, Sayali did not expect to win a medal. In spite of several challenges, she managed to win the gold and make her parents proud. Mangesh wanted to watch her race but could not go due to his work. He encourages both his daughters to succeed in life and wants to see Sayali represent the country one day.

Source…Shreya Pareek…www.thebetterindia.com

Natarajan

How Devotees are Keeping Narmada Clean and Feeding Poor Kids at the Same Time…..

October 16, 2015NatarajanLeave a comment

Officials in the Hoshangabad district of Madhya Pradesh have asked devotees to donate coconuts to malnourished kids instead of offering them to the river. This step will not just help poor kids but will also prevent pollution in the river.

District collector Sanket Bhondwe came up with the idea and advised devotees to donate coconuts to malnourished children instead of offering them to the water body.

Besides preventing river pollution, the move will also prevent local vendors from re-collecting and re-selling the unbroken coconuts offered by devotees.

Photo: Maheshbasedia/Wikipedia

Devotees congregating at the Narmada river welcomed the move and donated over 1,000 coconuts for poor kids on the first day of the initiative itself.

These coconuts were collected and distributed to the local anganwadis in and around the district. Officials aim to collect about 5,000 coconuts in the next two days.

Though the initiative has been welcomed by the devotees, local vendors have been opposing the move, accusing the officials of hurting religious sentiments.

However, plans are afoot to implement coconut collection on an even larger scale during the nine-day-long Navratri festival where more than 5 lakh coconuts are offered to the Narmada river.

Source….Shreya Pareek….www.thebetterindia.com

Natarajan

His Parents May Iron Clothes for a Living, but Young Anuj Dreams of His Own Tech Company. ….

October 16, 2015NatarajanLeave a comment

Children like 15-year-old Anuj Nirmal are our hope for tomorrow – the hope that one day, every child in our country will be able to nurture a strong dream of his/her own, and will have the opportunities and determination to achieve it.

15-year-old Anuj Nirmal’s interests range from writing blogs, building robots, and researching on how to create educational apps, to studying human psychology and predicting how people would behave in different circumstances. His personal achievements so far include winning an inter-school parliamentary debate competition, and attaining the second place in a city-wide Kho-Kho competition organized by the BMC, naming but a mere few.

Recently, he was also seen in the role of a student facilitator at a Teach For All conference in which leaders like Wendy Kopp (Founder – Teach For America) and State Senator of Colorado, Mike Johnston had also participated.

A few years ago, Anuj and his family moved from a small village near Allahabad, to a one room set-up in Prem Nagar Chawl, located in the bustling suburbs of Goregaon, Mumbai, to start life afresh. He is the youngest of three children in the family and his parents iron clothes for a living. However, such tough circumstances never deterred him from achieving his dreams.

Anuj is not only a brilliant student, but he also makes it a point to find the time to pursue his passion for technology and to learn more about the field.

“I was 7 years old when sci-fi and superhero movies began to inspire me. I loved watching how superheroes were able to help the world using technology!” he says with a grin.

It was then that he started maintaining a journal of all the ideas that would strike him, and also began to experiment on any object that he found around him.

“I dismantled a DVD player I found somewhere once and used its parts to create a locomotive engine for a small prototype crane lift. My experimenting actually caused a power failure inside the house once which made my parents ban the activity at home altogether!”

In the absence of a computer at home, Anuj used to save up money to visit an internet café to update his blog. The owner of café discovered his ability to type fast and offered him a job.

“I got to use his computers for free and paid my school fees with the salary he gave me. Now I work at the café in the evenings on weekdays and on Sundays. There I teach Microsoft Office and undertake admin duties along with learning the basics of coding and java script myself.”

Anuj draws inspiration from his parents and teachers alike.

“Studying in Siddharth Nagar municipal school, I’ve been fortunate to have Teach For India Fellows as my teachers since Grade 3 as they’ve always guided me and supported my ideas. I recently developed an interest in hacking and showed my science teacher and TFI Fellow, Sravanti Didi, how easy it was to hack into her computer. She wisely made me aware about cyber law and ethical hacking and recommended that I look up Ankit Fadia who wrote a book on ethical hacking in 2001 when he was just 15. Another Teach For India fellow, Apoorva Didi, taught us how to debate and construct arguments. I’ve always been a shy public speaker, but Apoorva Didi made me challenge my fear by taking us to the mall and asking us to debate in front of all the people there!”

For a 15-year-old, Anuj has perfected the art of managing his time prudently. He wakes up at 5 am every day, studies for an hour before reaching school at 7 am. Being the head boy of his school, he starts by making sure that everything is clean and ends the day by leading other students to move out of school in an orderly fashion. Since the school does not have a Hindi or Marathi teacher, Anuj attends tuition classes from 2 – 3:30 pm to address his weakness in language studies and then proceeds for Just For Kicks football practice (a TFI-led annual inter-school competition) at 5 pm before heading to the internet café at 7 pm where he works till 9.30 pm.

He has also been selected by Teach for India to be in the Planning Committee for the next phase of the organization.

“I feel so happy to be able to give my views and ideas. Teachers are usually aware of their classrooms to only a certain extent – when I interact with my classmates during recess and outside school, I get to see another side to them. I hope I can make as much of a contribution to the next phase of Teach For India as their Fellows have made to my life and thinking over the last 5 years” he says, solemnly, with heart-warming humility and touching honesty.

Anuj dreams to be the youngest founder of a technology company called Anuj’s Products that would build various tech gadgets. And he wishes to use the money that he makes from this company to build hospitals and schools for the poor.

“God has given us one life and we should use it to the fullest. I feel like crying when I look at beggars and handicapped people on the street and wonder why nobody is even trying to train them to talk on the phone so that they can work in a BPO, for example? After all, they can still use their mouth to speak! I want to make technology that can help such people so that nobody is ever left helpless. I also see boys in my area who sit on their bikes all day – smoking and picking up fights. If they are so interested in fighting, they should do something useful and join the military!”

Children like Anuj Nirmal give us hope that one day every child in our country would be able to nurture a strong dream of his/her own.

Applications to the 2016-18 Teach For India Fellowship program are open till October 27, 2015. Apply here.

Written By Alankrita Khera – Manager, Communications – Teach For India

Source…..www.thebetterindia.com

Natarajan