Art

“கிராமத்தில் இருந்து வருபவர்களுக்கு அன்னதானம் செய்ய வேண்டும் …’

NatarajanLeave a comment

“தன்னோட தீர்மானத்தை மத்தவாளுக்கு எந்த ரூபத்துல

வந்து வேணும்னாலும் தெரியப்படுத்துவார்-பெரியவா!”

(கிரிவலம் சம்பவத்தில் நடந்த அற்புதம்)

நன்றி-இந்த மாத குமுதம் பக்தி

77134_693849987312454_1034041963_n.jpg
சர்வேஸ்வரன் சகல ஜீவராசிகளுக்கு படியளக்கறவர். சதா சர்வ காலமும் அவரோட நினைப்பெல்லாம் லோக ரட்சணம் பத்திதான் இருக்கும்னு புராணங்கள் எல்லாம் சொல்றது.

சாட்சாத் அந்தப் பரமேஸ்வரனோட அம்சமாவே வாழ்ந்த பரமாசார்யாளும் அப்படித்தான். எப்பவும் எல்லாரும் நன்னா இருக்கணும். யார் யாருக்கு என்னென்ன தேவையோ அதை தேவை அறிஞ்சு பண்ணணும்கறதையே எப்பவும் சிந்தனையா வைச்சுண்டு இருந்தார்.

திருவண்ணாமலைக்குப் பக்கத்துல காஞ்சி கடலாடின்னு ஒரு கிராமம் இருக்கு. சிங்கம், புலி எல்லாம்கூட உலாவிண்டு இருந்துது. பக்ல்லயே அங்கே போறது ரொம்ப சிரமம். அந்த இடத்துக்குப் பக்கத்துல பெரிய மலைகள் எல்லாம் இருக்கு. அந்த மலைகள்ல ஒண்ணுல பரமேஸ்வரனும், ஈஸ்வரியும் கோயில்கொண்டிருக்கா. அந்த மலைக்குப் பேரு பர்வதமலை. சுவாமி, மல்லிகார்ஜூனர். அம்பாள் பிரமராம்பிகை.

பௌர்ணமியில திருவண்ணாமலையில கிரிவலம் போறமாதிரி பர்வத மலையை மார்கழி மாசம் ஒண்ணம்தேதி பிரதட்சணம் பண்றது சுத்துவட்டாரத்துல உள்ள கிராமத்து மக்களோட வழக்கம். பரமாசார்யா எப்போல்லாம் அந்தப் பக்கமா போறாரோ அப்போல்லாம் அந்த மலையை பிரதட்சணம் பண்ணிடுவார். தோராயமா முப்பத்தஞ்சு, முப்பத்தாறு கிலோமீட்டர் தூரம் சுத்திவர வேண்டியது இருக்கும். ஆசார்யா கூட போறவாள்லாம், மேல்மூச்சு கீழ்மூச்சு வாங்க நடப்பா. ஆனா, பெரியவா வழக்கமா சாதாரணப் பாதையில நடக்கறதைவிட ரொம்ப வேகமா, அதேசமயம் கொஞ்சமும் தடுமாறாம அந்த மலைப்பாதையில நடப்பார்.

ஒருதரம் மார்கழி மாசம் ஒண்ணாந்தேதி அன்னிக்கு பர்வத மலையை வலம் வரணும்னுட்டு முதல்நாளே போய்பக்கத்துல முகாம் போட்டுட்டா பெரியவா. சரியான பாதை இல்லாத அந்தக் காலத்துலயே கிட்டத்தட்ட ரெண்டு லட்சம்பேர் கிரிவலம் பண்ணுவா. அதனால விடியற்காலம்பற மூணு மணிக்கே பிரதட்சணம் பண்ண ஆரம்பிச்சுடணும்னு தீர்மானிச்சார், ஆசார்யா.

அதுக்கப்புறம் பெரியவா கூட வந்த சிப்பந்திகள் எல்லாரும் போஜனம் பண்ணிட்டு தூங்கப் போயிட்டா. பாதிராத்திரி இருக்கும். சிப்பந்தியில ஒருத்தர் திடீர்னு எழுந்து உட்கார்ந்தார். தான் எழுந்துண்டதோட இல்லாம மத்தவாளையும் எழுப்பினார்.

பெரியவா என் சொப்பனத்துல வந்து, “நீங்கள்லாம் சின்ன வயசுக்காரா. பசியைத் தாங்கிண்டு பிரதட்சணம் பண்ணுவேள். சுத்துப்பட்டு கிராமத்துல இருந்தெல்லாம் பலரும் வராளே… அவாள்லாம் சாப்பாட்டுக்கு என்ன பண்ணுவா? கைக்குழந்தை இருந்தாலும், அடுத்தவேளை சாப்பாட்டுக்கே கஷ்டப்பட்டாலும் எல்லாத்தையும் சகிச்சுண்டு. குழந்தைகளையும் தூக்கிண்டு பிரதட்சணம் பண்றாளே அவாளுக்கு சாப்பிட ஏதாவது பண்ணக்கூடாதா?’ன்னு கேட்டார்னு சொன்னார்.

உடனே இன்னொருத்தர், “எனக்கும் அதேமாதிரி கனவு வந்துது. பண்டிகை, நாள் நட்சத்திரம்னாதான் இனிப்புப் பண்டமெல்லாம் பண்ணணுமா? அன்னதானத்துலயும் இனிப்புப் பலகாரத்தை சேர்த்துக் குடுத்தா, பாவம் ஏழைகள் சந்தோஷப்படுவா இல்லையா?’ எப்படின்னு பெரியவா சொல்றமாதிரி இருந்துது.

அவ்வளவுதான் எல்லாரும் எழுந்துண்டுட்டா. கிரிவலம் வர்றவாளுக்கு அன்னதானம் பண்ணறது. அதுவும் இனிப்போட தர்றதுன்னு தீர்மானிச்சா. ஆனா, பரிசாரகர் சொன்ன ஒரு விஷயம் அவாளை யோசிக்க வைச்சுது. முகாம்ல கொஞ்சமே கொஞ்சம்தான் அரிசி இருக்கு. அதைவைச்சுண்டு, எப்படி லட்சக்கணக்கானவாளுக்கு அன்னதானம் பண்ண சமைக்கறதுன்னுதான் கேள்வி எழுப்பினார் அவர்.

அந்த அர்த்தராத்திரியில எங்கேயும் போய் அரிசி கேட்கவோ, வாங்கிண்டு வரவோ வசதி கிடையாது. அன்னதானம் பண்ணணும்னா, விடியற்காலம்பறவே சமையல் பண்ணிடணும் அதனால என்ன செய்யறதுன்னு அவா யோசிச்சுண்டு இருந்தப்போ, முகாமோட வாசல்ல மாட்டுவண்டி ஒண்ணு வந்து நின்றது.

அதுல இருந்து இறங்கிவந்த ஒருத்தர், “என்ன ஆச்சர்யம்! எல்லாரும் தூங்கிண்டு இருப்பேள்னு நினைச்சேன். முழிச்சுண்டு இருக்கேளே… நான் பக்கத்து ஊர்க்காரன். பரமாசார்யா பிடி அரிசித் திட்டத்தை அறிவிச்சதுல இருந்து எங்க ஊர்க்காரா எல்லாரும் அதைத் தட்டாம செஞ்சுண்டு இருக்கோம். மூணுமாசமா சேர்த்த அரிசியை காஞ்சிபுரத்துல கொண்டு வந்து தரலாம்னு நினைச்சுண்டு இருந்தப்போ, ஆசார்யா இங்கேயே முகாம் போட்டிருக்கான்னு தெரிஞ்சுது. அதான் இங்கேயே கொடுத்துடலாம்னு கொண்டு வந்தேன்’ சொல்லிவிட்டு அரிசி மூட்டைகளை இறக்கிவைக்க ஆரம்பிச்சார்.

கிட்டத்தட்ட முப்பது மூட்டை அரிசியோட சர்க்கரை, உளுந்தும் இறக்கிவைச்சார். அதெல்லாமும் சிலர் குடுத்ததா சொன்னார். “விடியற்காலம்பறவே எனக்கு முக்கியமான வேலை இருக்கு. அதனால ஆசார்யாகிட்டே என்னோட வந்தனத்தை சொல்லிடுங்கோ, நான் புறப்படறேன்’னு சொன்னவர் பதிலுக்குக்கூட காத்துண்டு இருக்காம புறப்பட்டுப் போயிட்டார்.

அன்னதானத்துக்கு ஆசார்யாளோட அனுகிரகம் கிடைச்சுடுத்துங்கறதைப் புரிஞ்சுண்டு மளமளன்னு அடுப்பைப் பத்தவைச்சு சமையலைத் தொடங்கினா எல்லாரும் உளுந்தும் சர்க்கரையும் கிடைச்சுட்டதால ஜாங்கிரியும் சேர்த்துத் தரலாம்னு தீர்மானிச்சு பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டா.

எல்லாரும் சமைக்கறதுல தீவிரமா இருந்ததுல மணியைக்கூட பார்க்கலை. தீர்மானிச்சபடி மூணுமணிக்கு டாண்ணு பிரதட்சணத்தை ஆரம்பிச்சட்ட ஆசார்யா, சமைச்சுண்டு இருந்தவா பக்கம் மெதுவா திரும்பினார். “முப்பது மூட்டை அரிசி… அன்னதானம் பண்ண போதுமோன்னோ! பக்குவமா பண்ணி ஒருத்தர் விடாம எல்லாருக்கும் குடுத்துடுங்கோ!’ சொன்னவர், மௌனமா புன்னகைச்சட்ட நடக்க ஆரம்பிச்சுட்டார்.

வந்தது முப்பது மூட்டை அரிசிங்கறதை யாருமே மகா பெரிவா கிட்டே சொல்லலை. அது மட்டுமல்லாம, அன்னதானம் பண்ணணும்னு ஆசார்யா நேரடியா யார்கிட்டேயும் சொல்லலை. சொப்பனத்துல வந்த காட்சியை வைச்சுதான் பாதிராத்திரியில தீர்மானமே பண்ணினாங்க. இதெல்லாம் எப்படி அவருக்கு தெரிஞ்சுது? இதையெல்லாம்விட புரிஞ்சுக்கவே முடியாத புதிர் என்ன தெரியுமா? சமைச்ச முப்பது மூட்டை அரிசி ரொம்ப சரியா கிரிவலம் வந்த கடைசி நபருக்குக் குடுத்ததோட தீர்ந்துடுத்து. அதுக்கப்புறம் யாரும் வலமும் வரலை. அன்னமும் மீறலை.

கிரிவலம் வர்றவாளுக்கு அன்னதானம் பண்ணணும்கறதை தீர்மானிச்சது யாரோ, அவரேதான் அதுக்கான அரிசி உள்ளிட்ட எல்லாத்தையும் கொண்டுவந்து சேர்த்திருக்கார்ங்கறது அப்போதான் எல்லாருக்கும் புரிஞ்சுது. தெய்வம் அசரீரியாவோ கனவுல வந்தோ பேசும்னு சொல்லுவாளே, அதேமாதிர பரமாசார்யாளும் தன்னோட தீர்மானத்தை மத்தவாளுக்கு எந்த ரூபத்துல வந்து வேணும்னாலும் தெரியப்படுத்துவார்ங்கறதையும் உணர முடிஞ்சது.

Read more: http://periva.proboards.com/

Natarajan

 

The Right Way to Escape a Bear Attack …!!!

NatarajanLeave a comment

bear attack video

To thwart a bear attack, make yourself look bigger and scarier.

This is how you escape from a bear attack.

Ralph Perrson was walking with his wife and dog in the woods when he noticed his dog was barking differently, the Swedish outlet The Local reported. Suddenly a large Eurasian brown bear ran out of the woods and charged at him.

Fortunately for Perrson, he knew bears are much more scared of us than we are of them. Standing his ground, he raised his arms and let out a primal yell. The very startled bear spun right around and ran back into the woods.

beary

Like black bears in the US, Eurasian brown bears avoid humans and rarely attack unless provoked or startled, which this one probably was. There have only been two fatal attacks in Sweden in the past century.

Experts recommend using the same tactics to avoid encounters with both species: Make yourself big, speak loudly, and never run away. (Be warned though: If you run into a grizzly bear in the US, this approach might not work.)

Perrson kept his head on straight, and both bear and human got away safely.

Watch the video below to hear Perrson’s bear-repelling scream — and see incredible footage from his phone.

Source….www.businessinsider.com and http://www.youtube.com

Natarajan

 

 

message For the Day…” God is the inner ‘Atma’ of all Created things…”

NatarajanLeave a comment

Everything is suffused with love (Prema). So we can unhesitatingly declare that the Supreme Lord is the form of love (prema-swarupa). In all living things, love manifests itself in various forms and is known through many names such as love for offspring, affection, devotion to God, desire (vaatsalya, anuraaga, bhakthi, ishtam) etc., based on the direction in which it is channelised. But whatever the form, the essence is the same. On the basis of this knowledge and experience, it is clear that the supreme Lord is the inner Atma of all created things(Sarva-butha-antar-atma). That which teaches the highest knowledge of this unity is known as nondualism (a-dvaitha); that which teaches the principle of the lover and the Loved is known as dualism (dvaita);that which teaches about all three, love, lover, and loved — or nature(prakriti), individual (jiva), and Brahman— is known as qualified nondualism (visishta-advaita). But these three are one.

Sathya Sai Baba

Image of the Day…Sky View of Earth…

NatarajanLeave a comment

composite image of southern Africa and the surrounding oceans from Suomi NPP

This composite image of southern Africa and the surrounding oceans was captured by six orbits of the NASA/NOAA Suomi National Polar-orbiting Partnership spacecraft on April 9, 2015, by the Visible Infrared Imaging Radiometer Suite (VIIRS) instrument. Tropical Cyclone Joalane can be seen over the Indian Ocean.

Winds, tides and density differences constantly stir the oceans while phytoplankton continually grow and die. Orbiting radiometers such as VIIRS allows scientists to track this variability over time and contribute to better understanding of ocean processes that are beneficial to human survival on Earth. The image was created by the Ocean Biology Processing Group at NASA’s Goddard Space Flight Center in Greenbelt, Maryland.

For more information, please visit: http://oceancolor.gsfc.nasa.gov/ and http://www.nasa.gov/npp

Image Credit: Ocean Biology Processing Group at NASA’s Goddard Space Flight Center

Source…..www.nasa.gov

Natarajan

Message for the Day…” What is required for a person’s “Liberation “…” ?

NatarajanLeave a comment

The jivi (individual self) believing that it is divided from the whole, the Universal, is subject to desire and despair, love and hate, grief and joy, and is attracted by the world of name and form. Such a person is characterised as ‘bound’, and urgently needs liberation. To be liberated, you must give up dependence and attachment to the creation (prakriti). The blind cannot be saved by the blind. How can a person who is as helpless as the other, remove their poverty, suffering, and pain? The poor approach the affluent; the visually impaired seek guidance from those that can see. So too, one who is bound and blinded by the dualities of creation must take refuge in the inexhaustible treasure of compassion, power, and wisdom, namely, the Divine Soul (Atma). Then, you will be rid of destitution and grief, and revel in the wealth of spiritual bliss (Ananda). 

Sathya Sai Baba

What is Wrong with this Picture …?…Can You Find out …?

NatarajanLeave a comment

Can you see? ... Some Twitter users have been up in arms over this photo, but it may be h

Can you see? … Some Twitter users have been up in arms over this photo, but it may be hard for some to tell why. Picture: Twitter Source: Twitter

SOME Twitter users have been up in arms over this normal looking photo, but what is it that’s got them worked up? Can you spot the problem?

The Mirror reports that the photo isn’t some kind of optical illusion. But as some users noted, the man is allowing the woman to walk on the wrong side of the sidewalk — the side closest to the road.

“I’m sure half of you guys don’t even know what’s wrong with this picture. Smh (shake my head),” Twitter user ibi said on the original post.

Many were utterly clueless as to what the issue was, but many, such as Denzell Lowery saw it straight away.

“He should switch sides with her and hold her hand,” he commented.

“I think it’s just the ‘gentleman thing’ to do. just like opening doors. some women may not like that, but it doesn’t change,” another said.

According to Modern Gentleman Magazine, for men: “While walking down the street you should walk on the right side.

“No need to mention but if you have an umbrella with you, you should not swing with it. You never know who you might hit and hurt.”

“If you are walking down a street in the company of a woman or a man know that the right side is honorary side. You will let a woman walk on the right side of you or a man if he is a senior person. In this way we honour them,” the magazine state.

“This custom dates from the middle ages when knights wore the sword on the left side keeping the right side free, since the right arm was ‘fighting arm.’”

COMMENT: Is this a thing of the past? Or is it a rule that men should still follow? 

Source….www.news.com.au

Natarajan

 

Message For the Day…”All Forms of Ideal are Equally Valid and true …No Need for senseless hatred…”

NatarajanLeave a comment

People worship the Supreme Lord (Paramatma) as existing in some faraway place – say Ayodhya or Dwaraka and nowhere else, or as found in places where some image or picture exists and nowhere else. They worship that form itself as complete (Purna). Of course, it is not wrong to do so. What is wrong is to proclaim that only their belief is the truth, that the names and forms that they have ascribed are the only names and forms of the Divine, and that all other forms and names are worthless and inferior. It should be realized that the names and forms that are the ideals of others are as dear and sacred to those others as such names and forms are to oneself. Everyone should acquire the vision that all forms of the ideal are equally valid and true, without giving room to senseless hatred. Without internalizing this wisdom, it is impossible to realize the Divine.

Sathya Sai Baba

Meet Saravanan….Chennai Super King’s Super Fan ….!!!

NatarajanLeave a comment

Saravanan has attained the status of Chennai Super Kings

Saravanan has attained the status of Chennai Super Kings’ super fan and is a hugely popular figure at the Chepauk. (BCCI)

The afternoon sun is at its harshest in Chennai, as it always is during May. The Chennai Super Kings players arrive at the MA Chidambaram stadium in Chepauk and get set for another match in the most testing of conditions. Right opposite the stadium, despite the scorching heat, H Saravanan, arguably their biggest fan, is busy with his own preparation: getting his body covered in yellow paint with the name ‘Dhoni’ and the number ‘7′ written in bold across his chest.

Three years ago, Saravanan was threatened by security personnel when he went to the team hotel with a hope of meeting MS Dhoni. Now, he travels with the Chennai team for all their Indian Premier League matches, interacts with the players like he’s a part of the side and even leads their victory lap after their final home match.

Saravanan is the Chennai version of Sudhir Kumar Chaudhry, the Sachin Tendulkar fanatic – that rare fan who almost sacrifices their own life to follow their heroes.

Saravanan, like Chaudhry, hails from a modest background. His father is an autorickshaw driver and mother a housewife. But, unlike Sudhir, who abandoned his family and job to dedicate his life to follow Tendulkar and now the Indian team, Saravanan has a stable job as a warehouse in-charge at a construction material company in Chennai. By his own admission, Saravanan is “nowhere close to Sudhir”, but stresses that Dhoni and Chennai are his “life and biggest priority”.

“Sudhir is great. He has done a lot and he’s definitely an inspiration,” says Saravanan, even as the painter carries on with his job. “I’m nowhere near and I can’t even be compared with him. But Tendulkar already has such a fan and I wanted Dhoni also to have one such fan. More importantly, I wanted to be that fan.”

Initially a fan of Tendulkar, Saravanan’s admiration for Dhoni started after India’s victory in the 2007 World T20. It took an accident in 2010 and a World Cup victory under Dhoni in 2011 to inspire him to make the leap to being a super-fan.

“My only ambition then (2007) was to get an autograph from Dhoni,” he recalls. “But I didn’t know where and how to proceed with it as he had no connection with Chennai and I had no connection with cricketers. Luckily for me, in 2008, he came to Chennai through the IPL and I sensed a chance.”

At first, Saravanan was just like any other fan, only his face painted while supporting Chennai. “I met with an accident and injured my leg in December 2010 and was stuck to bed for six months. It forced me to watch every single match of the 2011 World Cup and the IPL. India won the World Cup and

Chennai won the IPL, so it was a double boost for me and my love for Dhoni grew rapidly. I wasn’t there for 1983 World Cup, so this really moved me. I badly wanted to do something in return for Dhoni.”

The injury forced him to miss the 2012 IPL as well, but his passion didn’t wane. In 2013, he started painting his entire body, and instantly became a hit among spectators in Chennai. Friends and relatives mocked him, but Saravanan had already become a mini-celebrity in the stands, with people queueing up to take pictures with him.

Lack of funds and Chennai’s home matches moving out of the city were major roadblocks, but Saravanan worked his way around both and gradually became an official fan of the franchise. A fellow Chennai supporter created a social media profile in his name and after repeated requests, the franchise officials agreed to take him along for a couple of matches in Ranchi during the Champions League Twenty20 2013.

“That was the first time I went away from Chennai to watch a match,” he says. “Again in 2014, there were no matches in Chennai. I had become a fanatic by then and couldn’t imagine the possibility of missing Chennai’s matches. Kasi Viswanathan, the Tamil Nadu Cricket Association secretary, helped me a lot and the franchise took me to all matches during the India leg of the tournament. It cost me Rs 50000 in 2013 but the franchise takes care of most of my expenses now and I have seen all Chennai matches in India from then.

“I missed only one match,” he admits, “because I got engaged that day. The first time I met my fiancee, I told her very clearly that this is my life and my biggest priority. Everything else comes after this.”

Saravanan’s routine starts five hours before a match. He rents a room opposite the stadium and gets his friend, who is no professional painter, to completely paint his body in yellow. On an average, around 15 small bottles of paint are used and Saravanan has to stand throughout the painstaking process. He does not sit even during the match to avoid the paint peeling off and consumes only water during the whole period, which comes to around 11 hours.

Finally, it all seemed to pay off, when at an event in Bangalore last year, he met his idol.

“I went fully painted as I wanted him to see me like that first time,” he says, the pride in his voice evident. “Suresh Raina, Brendon McCullum and Ravindra Jadeja walked in front of me and I was looking at them, when Dhoni suddenly came from behind. I was speechless and immediately fell at his feet. He lifted me and spoke something, but I couldn’t understand anything as it was all in Hindi. I have a language problem with him and the only thing I know is that he calls me ‘yellow man’.

“I share a good rapport with some other players too. R Ashwin often asks me with concern why I do all this and why I spoil my body, but, luckily, I’ve not had any allergy or skin problems until now. I’m not scared of it.”

In a tournament where squads and loyalties are fluid, Saravanan is an exception. Is all this worth it though?

“Definitely. I don’t expect anything for what I do,” he says. “All this is only for happiness. When fans call me Dhoni when I walk on the street with the paint on, I feel happy … I’m Chennai’s Dhoni. He’s Ranchi’s Dhoni.”

 

Source….www.ibnlive.com

Natarajan